အခန်း (၆၅၉-၆၆၀)

အခန်း ၆၅၉ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား၏ ခံစားချက်များ

ကုအန် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ချင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ အဆိုပြုခဲ့သော နည်းလမ်းက ပြဿနာ လုံးဝ ကင်းစင်နေသည် မဟုတ်ဘဲ ကုအန် ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင်လည်း သူ အလောတကြီး လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤနေရာသို့ မလာမီကတည်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို သူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ကုအန်အတွက် အမှုထမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ရာ သူက ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်ကို ယူရမည်ဖြစ်ပြီး ပြဿနာများကို ကုအန်၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ စဉ်းစားပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်။

ကုအန်က မေးလိုက်၏။ "ထျန်ဟောင်ကို မြူခိုးအမတနန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရဖို့ မင်း ဘယ်လောက်အထိ သေချာလဲ..."

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ မြူခိုးအမတနန်းတော်ကလာတဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရှိတယ်... သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက သိပ်မမြင့်ပေမဲ့ ထျန်ဟောင်ကို နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင် ကူညီပေးဖို့ကတော့ သေချာပေါက် မခက်ခဲဘူး... ကျန်တာကတော့ ထျန်ဟောင်ရဲ့ ကံကြမ္မာပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်... ငါတို့က ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တာလေ... တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ကံတရားက ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

ကုအန်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါဆိုရင် သူ့ကိုပဲ ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်ပါ..."

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက မျက်ခုံးပင့်လျက် မေးလိုက်သည်။ "မင်းက သူ့ကို ဒီအကြောင်းတွေ အားလုံး ပြောပြချင်လို့လား..."

"သူက အခု အရွယ်ရောက်နေပြီလေ... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို ရွေးချယ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ... တကယ်လို့ သူက မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ခြယ်လှယ်တာကို ခံရမယ်ဆိုရင် ငါတို့က အမတအရှင်တွေနဲ့ ဘာကွာခြားတော့မှာလဲ..."

ကုအန်၏ အဖြေက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို သူ့အပေါ် ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားစေ၏။

ကုအန်သည် ထျန်ဟောင်ထံမှ အကျိုးအမြတ် ရယူရန် အကြံအစည် မရှိပုံရသည်။

အမတအရှင်များ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ မိမိ၏ ဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းက ကုအန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိကြောင်းကိုလည်း ပြသနေပေသည်။

"အင်း... ငါ့ကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်လဲ" ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ခေါင်းညိတ်၍ မေးလိုက်၏။

ကုအန်က အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အရင်က လုပ်နေကျ အရာတွေကိုပဲ ဆက်လုပ်နေပါ"

၎င်းကို ကြားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချီတုံချတုံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ငါက မင်းကို ကူညီပေးဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ကုအန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပုံကို ပြန်အမှတ်ရသွားသဖြင့် သူ၏ အမူအရာက သဘာဝမကျ ဖြစ်သွားသည်။

"သေချာပေါက် အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး... မင်းက ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ တာဝန်က သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ပဲ... ပြီးတော့ လောလောဆယ် ငါ့အတွက် မင်း လုပ်ပေးစရာ ဘာမှ မလိုသေးဘူးလေ... မင်းရဲ့ စေတနာတွေကို ငါ လက်ခံရရှိပြီးပါပြီ... အနာဂတ်မှာ ငါတို့ အဆင်ပြေပြေ နေသွားလို့ ရပါတယ်... အမတအရှင် နှစ်ပါးနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ သူတို့ လာခဲ့ရင်တောင် မင်းက ငါ့အတွက် ရှေ့ထွက်ပေးစရာ မလိုပါဘူး... သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်"

ကုအန် ရှင်းပြလိုက်ရာ ၎င်းက အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို ရှက်ရွံ့သွားစေ၏။

ကုအန်က သူ့ကို ဝင်စားခြင်း သံသရာထဲသို့ ပစ်ချခဲ့စဉ်က သေမျိုးများ၏ အတွေးများကို ခံစားသိရှိစေရန်နှင့် ကရုဏာတရားကို မွေးမြူနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ၎င်းကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ကုအန်က သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန်နှင့် အညံ့ခံစေရန် ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ သူ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကုအန်သည် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ပုံရသည်။

ဤသည်က မည်သို့သော သဘောထားကြီးမြတ်မှုမျိုးနည်း။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ချေ။ သူသည် အမတနတ်ဘုရားများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း မည်သူကမျှ ကုအန်၏ လုပ်ရပ်များလောက် မရောက်ရှိနိုင်ကြပုံရသည်။ အမတနတ်ဘုရားများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တရားမျှတမှုနှင့် ကြီးမားလှသော ကြင်နာမှုအကြောင်းကို မကြာခဏ ကြွားလုံးထုတ်တတ်ကြသော်လည်း သက်ရှိသတ္တဝါများအပေါ် သူတို့၏ သဘောထားမှာ လျစ်လျူရှုမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကံတရားနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကိုသာ လေးစားလိုက်နာကြသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒီအကြောင်းတွေ ပြောပြီးပြီဆိုတော့ အရက်ကို သေချာ အရသာခံဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ... မကြာသေးခင်က ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းက ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းတွေကို ပြသတဲ့ ပြဇာတ်တစ်မျိုးကို မိတ်ဆက်ခဲ့တယ်... အဓိကကတော့ ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ စကားပြောခန်းတွေမှာ စိတ်ခံစားမှု ဖော်ပြချက်ကို အသားပေးထားတယ် ဆိုတော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပုံရတယ်... ခဏနေရင် ငါတို့ အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့..."

ကုအန်က ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားအတွက် အရက်ငဲ့ပေးလိုက်၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များနှင့်ဆိုလျှင် သေမျိုးကမ္ဘာမှ ပြဇာတ်တစ်ခုက မည်သို့လုပ်၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် သူတို့က ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင် သွားစရာ မလိုဘဲ ဤနေရာမှနေ၍ပင် မြင်နိုင် ကြားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ကုအန်၏ ဖိတ်ကြားမှုကို သူ မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။

သူ၏ အမြင်တွင် ကုအန်က အကြောင်းရင်း နှစ်ခုကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ စေတနာကို ပြသရန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးက လူသားတို့၏ ကိစ္စရပ်များကိုသာ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားလည်း တဖြည်းဖြည်း သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်လာကာ သူ၏ အတွေးများက ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း အတွင်းရှိ အမျိုးသမီး တစ်ဦးထံသို့ လွင့်မျောသွားသည်။

အတိတ်ကာလက သူတို့ သုံးဦးသည် ကမ္ဘာအနှံ့ အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ အားလုံးက ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းတွင် ရှိနေကြပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါး အနေဖြင့်ပင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားသည် အလွန် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ရရှိနေ၏။

…

မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားသည့် သတင်းက လောကတစ်ခွင်သို့ မုန်တိုင်း တစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွား၏။ တာအိုခုံရုံးက အထူးသဖြင့် ဤသတင်းကို အားတက်သရော ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ နာမည်တစ်ခုကလည်း လောကရှိ လူများ၏ နားထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ဆရာသခင် ဓားအရှင်

ထိုတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် တာအိုခုံရုံးက ဆွေးနွေးပွဲ တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး လူသားကမ္ဘာမှ ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကယ်တင်ရှင်မှာ ဒဏ္ဍာရီလဆရာသခင် ဓားအရှင် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။

သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးအတွက် တာအိုထောက်ပံ့ ဆရာသခင် ဓားအရှင်သည် ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မဟာကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ ထိုမျှလောက် မဝေးကွာလှချေ။ အစောပိုင်း ကာလများက မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင် ပြန်လည် မပေါင်းစည်းရသေးမီ အချိန်တွင် သူတို့က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ အတွင်း၌ မရှိခဲ့ကြသော်လည်း ဆရာသခင် ဓားအရှင်၏ ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါကို သူတို့ ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ ဆရာသခင် ဓားအရှင်က အမှန်တကယ် တည်ရှိကြောင်း သူတို့ သိထားကြ၏။

ထိုမျှမက ဝူရှီများနှင့် ဆရာသခင် ဓားအရှင်တို့ကြား ဆက်ဆံရေးနှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလများလည်း စတင် ပြန့်နှံ့လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းအများအပြားက ဆရာသခင် ဓားအရှင် နှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားကြသဖြင့် ဝူရှီများနှင့် တာအိုထောက်ပံ့ ဓားအရှင်သခင်တို့ကြား ဆက်ဆံရေးက ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။

နှစ်သစ် တစ်နှစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထျန်ဟောင်က ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့၏။ သူက သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေသို့ ခြေမချမီမှာပင် ကုအန်၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အသံလာရာသို့ လိုက်သွားပြီးနောက် သူက ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကုအန်၏ ဘေးတွင် သူ့ကို ကျောခိုင်း၍ ရပ်နေသော အခြားလူ တစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကာ သူ၏ အမူအရာက ထူးဆန်းသွား၏။

ထိုသူကား ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား၏ ကျောပြင်ကို ထျန်ဟောင် မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အတွင်းစိတ်၌ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကုအန်နှင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားတို့က အတူတကွ လှည့်လာကြပြီး နေရောင်အောက်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက မဟာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ တလောကလုံးနှင့် ကင်းကွာနေသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကြရာ ထျန်ဟောင်မှာ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် မိန်းမောတွေဝေသွား၏။

သူက သတိပြန်ဝင်လာပြီး အမြန် ရှေ့တိုးသွားကာ ကုအန်ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းကို ဒီခေါ်လိုက်တာက ကိစ္စတချို့ကို ပြောပြချင်လို့ပဲ... မင်း လုပ်ရမှာက နားထောင်ဖို့ပဲ... ငါတို့ စကားပြောလို့ မပြီးမချင်း မေးခွန်းတွေ မမေးနဲ့"

ကုအန်က ပြောလိုက်သဖြင့် ထျန်ဟောင်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွား၏။

ထိုနောက် ကုအန်က ထျန်ဟောင်၏ ဤဘဝရှိ သေမျိုး အမှတ်အသား အကြောင်းကို စတင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ကုအန်၏ ဘေးရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသားမှာ သူ၏ မွေးဖခင် ဖြစ်ကြောင်း ထျန်ဟောင် သိလိုက်ရသောအခါ သူက တုန်လှုပ်သွားပြီး မေးခွန်းများ မေးချင်ခဲ့သော်လည်း ကုအန်၏ အကြည့်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားရ၏။

ကုအန်က ထျန်ဟောင်၏ သေမျိုး မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အကြောင်း ရှင်းပြပြီးသွားသောအခါ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ထျန်ဟောင်၏ ကံတရား အကြောင်းကို စတင် ပြန်လည် ပြောပြခဲ့သည်။

ကျီဝေ့ ဧကရာဇ်၊ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၊ ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်၊ ထိုက်ရီ အမတအရှင်၊ ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၊ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး အစရှိ....

ဤနာမည်များ အားလုံးကို ကြားရသောအခါ ထျန်ဟောင်မှာ ခေါင်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ကံတရားက ဤမျှ ရှုပ်ထွေးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

အတိတ်ဘဝက သူသည် သူ၏ ဆရာ၏ တပည့် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူက နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

ဝင်စားခြင်း သံသရာများကို ဖြတ်ကျော်လာသော ဆရာနှင့် တပည့် သံယောဇဉ်က သူ၏ စိတ်နှလုံးကို မည်သို့လုပ်၍ မထိမိဘဲ နေမည်နည်း။

အထူးသဖြင့် သူသည် အမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက သူ၏ မွေးဖခင် ဖြစ်ကြောင်း သိရသော်လည်း ထျန်ဟောင်သည် ကုအန်ကို သူ၏ ဘဝတွင် အရေးအပါဆုံးနှင့် အလေးစားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားဆဲပင်။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်။

ကုအန်နှင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားတို့က ထျန်ဟောင်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ရွေးချယ်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

ထျန်ဟောင်က သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သူက လေကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်း၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မြူခိုးအမတနန်းတော်ကို သွားဖို့ ရွေးချယ်ပါတယ်... ဆရာတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို အမြဲတမ်း အားကိုးနေမယ့်အစား ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြေရှင်းသင့်တယ်... မြူခိုးအမတနန်းတော်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တန်ဖိုးကို သက်သေပြမယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း အမတအဖြစ်ကို တက်လှမ်းပြီး ဒီအမတအရှင်တွေကို ကျော်ဖြတ်ချင်တယ်... သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို နောင်တရအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပြမယ်"

သူက ကုအန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်က ပြတ်သားနေခဲ့၏။

သူ မပြောခဲ့သော အရာတစ်ခု ရှိသော်လည်း ကုအန်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

ကုအန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါဆိုရင် မင်း ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်မယ့်နေ့ကို ငါ စောင့်မျှော်နေမယ်... အနာဂတ်မှာ မင်းက ငါ့ရဲ့ အားကိုးရာ တိုင်တစ်လုံး ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထျန်ဟောင်က မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။ သူ၏ ဆရာက သူ၏ အတွေးများကို ထပ်ပြီး ခန့်မှန်းမိသွားပြန်ချေပြီ။

ထျန်ဟောင်နှင့် ကုအန်တို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက မနာလိုမှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထျန်ဟောင်ကို အမှန်တရား ဖွင့်မပြောမီက ထျန်ဟောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်၏။

ထျန်ဟောင်က အံ့အားသင့်မည် သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ထျန်ဟောင်က သူ့အပေါ် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူ၏ ဖခင်က မည်သူဖြစ်သည်ဆိုခြင်းမှာ လုံးဝ အရေးမပါသကဲ့သို့ပင်။

အခန်း ၆၆၀ အကြောင်းကတော့ သူမက ငါနဲ့ အတူဆုံးသူ ဖြစ်နေလို့ပဲ

ထျန်ဟောင်၏ ရွေးချယ်မှုကို ကြားသောအခါ ကုအန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက တွေးလိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ တပည့်လေးက တကယ်ကို အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်တွေကို သူ ယူရမယ်ဆိုတာ သူ သိနေပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ကာ ထျန်ဟောင်ကို ကျော်လွန်၍ သွားလိုက်သည်။

ထျန်ဟောင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်က ကုအန်နောက်သို့ လိုက်ပါသွား၏။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကုအန်က ပြောလိုက်သည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်းကို မင်းရဲ့ အဖေဆီမှာ ငါ အပ်ခဲ့မယ်..."

ထိုစကားများကြောင့် ထျန်ဟောင်က သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို လှည့်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဤမွေးဖခင်အပေါ် သူက အလွန် ကြီးမားသော စက်ဆုပ်ရွံရှာမှု ရှိနေသည်။

ကလေးဘဝမှ အရွယ်ရောက်သည်အထိ သူက ဖခင်၏ မေတ္တာကို ဘယ်သောအခါမှ မလိုအပ်ခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ ဆရာသည် ဖခင်တစ်ဦးနှင့် တူညီနေပြီး မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ပေါ်ပေါက်လာမည့် မိသားစု သံယောဇဉ်များကို မလိုအပ်ဘဲ သူက အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက သူ၏ အတွေးများကို ထိုးဖောက် မြင်နေရသည့်အလား ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။ "ငါက မိသားစု သံယောဇဉ်တွေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ရည်ရွယ်မထားဘူး... အဲဒီအစား မြူခိုးအမတနန်းတော်ကို သွားဖို့ပဲ... မင်း ပိုအစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်တာက မင်းတွက် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... ငါ မင်းကို နတ်သိုင်းတွေ သင်ပေးမယ်... မထွက်သွားခင် မင်းက အသိဟောင်းတွေကို နှုတ်ဆက်နိုင်သလို မင်းရဲ့ အမေနဲ့လည်း တွေ့နိုင်တယ်..."

ယင်းကို ကြားပြီးနောက် ထျန်ဟောင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် အမေ... သူက ဘယ်မှာလဲ"

"သူမက ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိတယ်"

"ဘာ..."

ထျန်ဟောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရုတ်တရက် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွား၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ထျန်ဟောင်၏ မျက်နှာကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။

…

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကို နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာ လွှမ်းမိုးထားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တိမ်တိုက်ကြီးမှာ အဆုံးတွင် ပြန့်ကျဲသွားပြီး လူသားကမ္ဘာမှ မူလဘူတ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဤအောင်ပွဲအတွက် အရပ်ရပ်တွင် အောင်ပွဲခံမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တာအိုခုံရုံးနှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းကြီးများ၏ အားပေးထောက်ခံမှုကြောင့် ဆရာသခင် ဓားအရှင်သည် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် အမတကျင့်ကြံခြင်း လောက၌ လူသိများသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဒဏ္ဍာရီက သေမျိုးများ၏ နားထဲသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်ကို လျင်မြန်စွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကြာအောင် အင်အားတိုးချဲ့နေခဲ့သော ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်၏ နောက်လိုက်များသည် တာအိုထောက်ပံ့ ဓားအရှင်သခင်၏ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းကိုပင် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

သာမန်ပြည်သူများက မမိုက်မဲကြပေ။ မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူတို့က အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရပြီး ဆရာသခင် ဓားအရှင်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော ကျေးဇူးတင်မှုများ ခံစားခဲ့ရသည်။ ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်က သူတို့ကို တစ်ခါမှ အကာအကွယ် မပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးကို မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များကို ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင် ဦးဆောင်သော အမတနတ်ဘုရားများ အဖွဲ့က စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုထဲတွင် ရှိနေသူများသာလျှင် အမတနတ်ဘုရားများ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို မျှော်လင့်လိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုမှုများပင် ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုသို့သော ရန်စသည့် စကားများက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွား၏။

ဤအခြေအနေ အောက်တွင် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင် ဖြစ်စေ၊ ထိုက်ရီ အမတအရှင် ဖြစ်စေ အမတနတ်ဘုရားများကို ထပ်မံ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆရာသခင် ဓားအရှင် ၏ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် လုပ်ရပ်များ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ စတင် မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ လူများ၏ စပ်စုချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးမည့် ပုဂ္ဂိုလ်သစ်များ အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ကြာပြီးနောက်

သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်း၌ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်နှင့် တောက်ပနေသော ရေပြင်များဖြင့် နေ့ရက်က သာယာနေပြီး လေပြေကပင် အေးမြမှုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ကုအန်က သူ၏ ရတနာဖန်တီးခြင်း မီးဖိုကို အသုံးပြုနေသော ရှန်းကျန်အား ရတနာ ဖန်တီးခြင်း အတတ်ကို သင်ကြားပေးနေ၏။ ကုအန်သည် ကိုယ်တိုင် တာအိုရတနာများကို ဖန်တီးခြင်း မပြုတော့သော်လည်း ရတနာ အများအပြားကို ဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ရသော မီးဖိုသည် ထူးချွန်သော ဖန်တီးမှု စွမ်းရည်များနှင့်အတူ တာအိုရတနာများ၏ စံနှုန်းသို့ အခြေခံအားဖြင့် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက အခြား မည်သည့် မီးဖိုကမျှ ကုအန်၏ ရတနာဖန်တီးခြင်း မီးဖိုနှင့် မယှဉ်နိုင်ချေ။

အန်ရှင်းက ကုအန်၏ နောက်ဘက် လေဟာပြင်ထဲမှ ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ... ထျန်ဟောင်က ပြင်ပကောင်းကင်ကို သွားတော့မယ်... ဆရာ သဘောတူထားတယ်လို့ သူ ပြောတယ်... အဲဒါ တကယ်ပဲလား"

သူမ၏ လေသံက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရ၏။ယ

ထျန်ဟောင်က အရွယ်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပြင်ပကောင်းကင်သည် အလွန် အန္တရာယ်များလှပြီး ထျန်ဟောင်သည် ၎င်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို လျစ်လျူရှုနိုင်မည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးချေ။

ထို့ပြင် ထျန်ဟောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်အပေါ် သူမ၏ နားလည်မှုအရ ဤခရီးစဉ်က သူ ပြန်လာရန် အကြောင်းမရှိသဖြင့် နှုတ်ဆက် ခရီးစဉ်နှင့် တူနေ၏။

အန်ရှင်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထျန်ဟောင်အပေါ် အလွန်အမင်း နွေးထွေးမှု မရှိခဲ့ချေ။ အဓိကအားဖြင့် အနေရခက်သည်က သူ့ကို မြင်သောအခါ အန်ဟောင်ကို အမြဲတမ်း ပြန်သတိရမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ထျန်ဟောင်သည် အန်ဟောင်၏ ဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ့အပေါ် သူမ၏ ခံစားချက်များက သဘာဝကျစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူမ၏ စီနီယာ အစ်ကိုက အမြဲတမ်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တစ်ကြိမ်ထက်မကပင် နှုတ်ဆက်ခဲ့ရဖူးသည်။

ဆရာသာ မရှိခဲ့လျှင် အန်ဟောင်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ပြီးပြီဟု သူမ ခံစားရပြီး ၎င်းက သူမ နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်လိုသော အယူအဆ တစ်ခု ဖြစ်၏။

အန်ရှင်းကို ကျောခိုင်းထားသော ကုအန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ကြိမ် သူ ထွက်သွားတာက သူ့ကိုယ်သူအတွက် မဟုတ်ဘူး..."

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

အန်ရှင်းက မေးလိုက်ပြီး စကားလုံးများ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွား၏။

မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များ ဤနေရာသို့ ရောက်လာရခြင်းမှာ ထျန်ဟောင် ကြောင့်များလား။

ထို့နောက် သူမက ဤကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ရန် သေဆုံးခဲ့ရသော သူမ၏ အတိတ်ဘဝမှ အန်ဟောင်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည်။ အန်ဟောင်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးအတွက် ဘယ်သောအခါမှ မရှင်သန်ခဲ့ဘဲ သူ၏ မွေးဖွားလာမှုသည် အမြဲတမ်း တာဝန်မတစ်ခုနှင့် အတူ ပါလာခဲ့၏။

အန်မိသားစုအတွက် သူသည် တာဝန်မဲ့သော ဘိုးဘေးတစ်ဦး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို အကြွေးမတင်ခဲ့သည်မှာ သေချာလှပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် ကောင်းမှုပင် ရှိခဲ့သည်။

ကုအန်က အန်ရှင်းကို အဖြေမပေးဘဲ ရှန်းကျန်အား ရတနာ ဖန်တီးခြင်းကို ဆက်လက် သင်ကြားပေးနေ၏။ ရှန်းကျန်က ထျန်ဟောင် ဘာကြောင့် ထွက်သွားသနည်းဆိုသည်ကို သိချင်နေသော်လည်း သူမက မမေးခဲ့ချေ။

သူမက ကုအန် နောက်သို့ စတင် လိုက်ပါလာကတည်းက လူအများအပြား ကုအန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသလို လူအများအပြား ထွက်ခွာသွားသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ရှင်းကျန်၏ အမြင်တွင် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်း၌ အန်ရှင်းနှင့် ထျန်းယောင်အာ တို့သာလျှင် သူမကဲ့သို့ ကုအန်နှင့် အမြဲတမ်း အတူရှိနေနိုင်ပြီး အခြားသူများ အားလုံးက ပြင်ပကမ္ဘာကို အနည်းနှင့်အများ တောင့်တနေကြသည်။ ပိုမို အစွမ်းထက်လာရန်အတွက်သာ သူတို့က ဤနေရာတွင် သည်းခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟုပင် ပြောနိုင်သည်။

အန်ရှင်းက ရပ်တန့်နေပြီး လျင်မြန်စွာ နားလည်သွား၏။

သူမ၏ ဆရာက အရာရာကို သူမထက် ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပြီး ထျန်ဟောင်၏ ကံကြမ္မာပုံစံမှာ သူမ စိတ်ကူးနိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

သူမနှင့် အန်ဟောင်တို့က တစ်လမ်းတည်းတွင် ဘယ်သောအခါမှ မရှိခဲ့ကြဘဲ သူတို့က ကလေးဘဝကတည်းက တူညီသော နေရာတစ်ခုတွင် မွေးဖွားလာရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ အကြာတွင်။

အန်ရှင်းက လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ကုအန်က သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

"အန်ရှင်း... ခဏနေရင် ဆရာနဲ့အတူ ခရီးတစ်ခု သွားရအောင်..."

အန်ရှင်းက ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်ကိုလဲ... အမတရှာဖွေရေး ကျွန်းကိုလား"

ကုအန်က သူမကို ကြည့်၍ ရယ်မောလိုက်၏။ "ဟောင်အာ သွားချင်ခဲ့တဲ့ နေရာကို သွားကြည့်ရအောင်"

ယင်းကို ကြားသောအခါ အန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရ အံ့အားသင့်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းကို ကြားပြီးနောက် ရှန်းကျန်က ချက်ချင်းပင် ကုအန်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး စကားပြောချင်သော်လည်း သူက သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ညှိုးကို သူမ၏ ပါးစပ်တွင် ဖိ၍ တိတ်တဆိတ် နေစေလိုက်၏။ သူမက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်၍ မကျေမနပ် အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

အန်ရှင်းက အမြန် ပြောလိုက်ပြီးနောက် နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထို့နောက် ကုအန်က သူ၏ အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရှင်းကျန်က မေးလိုက်၏။ "သူမကို ကြိုပြောထားရင် ထျန်ဟောင်ကို သွားပြောမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ကုအန်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "သူမ အဲဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အကြောင်းကတော့ သူမရဲ့စရိုက်က ငါနဲ့ အတူဆုံးသူ ဖြစ်နေလို့ပဲ"

ရှန်းကျန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အန်ရှင်းနှင့် ကုအန်တို့ကြားရှိ တူညီချက်များကို သေချာစွာ စဉ်းစားနေမိ၏။

…

ညကောင်းကင်ယံ အောက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်ထွတ်တစ်ခု၏ ထိပ်၌ ခေါင်မိုးမရှိသော ဘုရားကျောင်း တစ်ခု ရှိပြီး အတွင်းရှိ မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက တရားထိုင်နေသည်။

ထိုသူကား ကျန်းပုခုပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ကျန်းပုခုမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူညီသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရှိနေပြီး သူ၏ အရပ်အမောင်းက ပိုမို ခန့်ညားလာ၏။ အဝါရောင် နဂါးပုံ ထိုးထားသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များက အနည်းငယ် လွင့်ဝဲနေသည်။ သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ ထိုင်နေသော်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဘုရားကျောင်း အတွင်း လေဟာပြင်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူကား တစ်ချိန်က ကျန်းပုခုနှင့်အတူ အခက်အခဲများကို မျှဝေခံစားခဲ့ဖူးသော ရွှီယိုပင် ဖြစ်၏။

အလွန် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရရှိရန် ကျန်းပုခု နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီးနောက်တွင်ပင် ရွှီယိုသည် သူတောင်းစားနှင့် တူသော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မှန်းဆ၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

"ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကြီး... မင်းက နတ်သိုင်းတွေကို လေ့လာပြီး ငါတို့ သဘောတူထားတဲ့ ကိစ္စကို မေ့နေတုန်းပဲလား..."

ရွှီယိုက ငိုသံပါသော နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

ကျန်းပုခုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မတုန်မလှုပ်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒီလောက် မြန်မြန်လား..."

"ကွက်တိပဲ... သာလွန်တဲ့ သက်ရှိ တစ်ပါးက အင်အားစုတွေကို စုဆောင်းနေတယ်... အဲဒါက အနိမ့်ဆုံး ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူး ဖြစ်ပေမဲ့ အခွင့်အရေးက ကောင်းတယ်... ကောင်းကင်တာအို အမတကျောက်တုံး အတွင်းက စမ်းသပ်မှုတွေထက် အများကြီး ပိုလွယ်ကူတယ်..."

ရွှီယိုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျန်းပုခုက ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ငါ သွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကြာမှ ပြန်လာနိုင်မှာလဲ... ငါတို့ရဲ့ အင်ပါယာကရော..."

"ရောက်တာနဲ့ အရင်ဆုံး ခြေကုပ်ယူရမယ်... အဲဒီ သာလွန်တဲ့ သက်ရှိက သူ့ကို စော်ကားထားတဲ့သူကို နှိမ်နင်းချင်နေတာ... ဒီတာဝန်က မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင် တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ရမှာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... ဘယ်လောက် ကြာမလဲဆိုတာ ပြောရခက်တယ်... ဒီမိစ္ဆာမျိုးနွယ် အင်ပါယာနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ဘာလို့ စိုးရိမ်နေရတာလဲ... ဒါက နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကြာတဲ့အထိ ကပ်ဘေး ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး... မင်းက ယုံကြည်မှု ရှိသင့်တယ်... ငါတို့ရဲ့ ဟန့်တားနိုင်စွမ်းက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်..."

ရွှီယိုက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ အဆုံးတွင် သူ၏ လေသံ၌ မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းပုခုက အမြဲတမ်း အမှား တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့တတ်၏။ သူသည် အခြား မိစ္ဆာဧကရာဇ်များနှင့် မတူဘဲ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်များမှ မိစ္ဆာဧကရာဇ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကံတရား အဆုံးသတ်တွင် ဧကရာဇ် တစ်ပါးကိုပင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ကျန်းပုခုသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးလေသည်။