အခန်း (၆၆၁-၆၆၂)

အခန်း ၆၆၁ အမတဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ ကံတရား

ရွှီယို၏ စကားများက ထက်မြက်သော်လည်း ကျန်းပုခုက ယင်းတို့ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေ့အထိ သူ၏ ခရီးလမ်းတွင် ရွှီယိုက ငြင်းပယ်၍မရနိုင်သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့၏။

အရေးပါသော အခိုက်အတန့်များတွင် ရွှီယိုက အမြဲတမ်း အားကိုးရပြီး သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေများမှ တစ်ကြိမ်ထက်မက ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့၏ သံယောဇဉ်က အသက်နှင့်သေခြင်းကိုပါ ယုံကြည်အပ်နှံထားရသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"အဲဒါဆိုရင် အမတရာထူး တစ်ခုအတွက် သွားယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့..."

ကျန်းပုခုက ရွှီယိုကို ကြည့်၍ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ သို့သော် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အခြား လူနှစ်ယောက် အကြောင်းကို တွေးနေမိသည်။

သူက အမတအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက ဆရာကုနှင့် လီယတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်လောက်သည်။ အမတ ဖြစ်နေသော သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့က မည်သို့သော အမူအရာများ ပြသကြမည်နည်း။

ဤအတွေးနှင့်အတူ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက မီးတုတ်များကဲ့သို့ တောက်ပလာ၏။

သူ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယိုက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'တကယ်ကို နားလည်ရခက်တဲ့ ကောင်ပဲ...'

…

နှစ်ကုန်ခါနီးတွင် ကုအန်က ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုပေါ်၌ ရပ်လျက် နှင်းကျသံများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနှင့် ထျန်ဟောင်တို့၏ ပုံရိပ်များ ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။

ကုအန်က သူတို့၏ ခရီးစဉ် ချောမွေ့နေကြောင်း မြင်နိုင်သော်လည်း မြူခိုးအမတနန်းတော်ကို ကျော်လွန်သွားသော အကြောင်းနှင့်အကျိုးက ခန့်မှန်း၍မရအောင် ဖြစ်လာသဖြင့် မြူခိုးအမတနန်းတော်တွင် အထင်သေး၍မရနိုင်သော အစွမ်းထက် သက်ရှိများ ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဤသည်က ကောင်းပါသည်။ သူက ယခု မြူခိုးအမတနန်းတော် လုံလောက်စွာ အစွမ်းထက်နေရန် လိုအပ်နေ၏။

ထို့ပြင် ထျန်ဟောင်ကို ပစ်မှတ်ထားခံရလျှင်ပင် သူ သေဆုံးမည် မဟုတ်ကြောင်း ကုအန်က ခံစားမိသည်။ ဆန်းကြယ်စံအိမ် အမတအရှင် ဖြစ်စေ၊ ထိုက်ရီ အမတအရှင် ဖြစ်စေ ထျန်ဟောင်အတွက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ စေလွှတ်မည့်ပုံ မပေါ်ဘဲ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန်သာ ပိုများပုံရ၏။

ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးကဲ့သို့ပင် ထျန်ဟောင်ကို တွေ့ရှိသောအခါ သူတို့က မိုးကြိုးအလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် သူ့ကို မဖျက်ဆီးခဲ့ကြဘဲ စကားပြောရန် အချိန်ပင် ရခဲ့ကြသေးသည်။

"ဟောင်အာ... မင်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်က အတိအကျ ဘာလဲ"

ကုအန်၏ အကြည့်က နက်ရှိုင်းသွားပြီး သူ၏ အတွေးများက ပို၍ ဝေးကွာသွား၏။

အန်ဟောင်ကို ကျီဝေ့ အမတနန်းတော်သို့ ဘယ်သူ စေလွှတ်ခဲ့သနည်း။

ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် အန်ဟောင်ကို ဘာကြောင့် အဝေးသို့ စေလွှတ်ခဲ့သနည်း။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် မြောင်ကျန်းတာလော့အမတ အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော အရာများ ရှိနေသေးလေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများ ရှိသဖြင့် သူက ဤအတွက် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခဲ့ချေ။

အဲဒါကတော့ အဆင့်တက်ဖို့ပဲ။

သူက လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေသရွေ့ သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသော မြူခိုးများကို ထိုးဖောက် မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကုအန်က ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးနောက် လှည့်၍ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွား၏။ မကြာမီတွင် နှင်းပွင့်များက သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ ချန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာများမှာလည်း အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ဘဲ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အချိန်ဆိုသည်မှာ ဤနှင်းများနှင့်တူပြီး လောကရှိ အမှတ်အသား အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တတ်၏။

အချိန် လုံလောက်စွာ ပေးပါက အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး အရာများပင်လျှင် မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ဆယ်နှစ် ကြာပြီးနောက်။

အန်ရှင်းက တောင်တန်းပေါ်တွင် ကုအန် နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်က သူတို့၏ အရိပ်များကို ရှည်လျားစွာ ထင်ဟပ်နေစေ၏။

"ဆရာ... ကျွန်မကို မလိမ်ပါနဲ့... ကျွန်မတို့က ဝိညာဉ်ကိုးပါး တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲလေ... ထျန်ဟောင် သွားချင်တဲ့ နေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နိုင်မှာလဲ... ဆရာက ဒါကို ဥပမာတစ်ခု အနေနဲ့ သုံးပြီး ကျွန်မကို ဘဝသင်ခန်းစာ တချို့ သင်ပေးမလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

အန်ရှင်းက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေလျက် မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

အကယ်၍ အဲဒီလိုသာ တကယ် ဖြစ်နေရင်တော့ သူမက...

ထားလိုက်ပါတော့။

သူက ဆရာ ဖြစ်နေတော့လည်း သူမက သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ကုအန်က ရယ်မော၍ ပြောလိုက်၏။ "ဘာတွေ လောနေတာလဲ... ခံစားသိရှိဖို့ မင်းရဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို သုံးကြည့်လေ"

ယင်းကို ကြားသောအခါ အန်ရှင်းက သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ သူငယ်အိမ်များက ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ လောကကြီးအပေါ် သူမ၏ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်ကိုးပါး တိုက်ကြီး၏ သစ်တောများ မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စကြဝဠာ လေဟာပြင် ဖြစ်နေကြောင်း သူမ တွေ့လိုက်ရ၏။ မီးခိုးရောင် လေစီးကြောင်း တစ်ခုက ရှေ့မှ လာနေပြီး သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်သောအခါ ၎င်းသည် မဟာတာအို၏သက်ရှုလမ်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမက အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မဟာတာအို အနှစ်သာရများကို အလေးအနက် စတင် အာရုံခံကြည့်လိုက်၏။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ဒါက ပုံရိပ်ယောင် နတ်သိုင်းများလား။

ဒါမှမဟုတ် သူမက တခြား နေရာတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရောက်သွားတာလား။

စပ်စုချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော အန်ရှင်းက ရှေ့မှ ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကုအန်က ကြမ်းတမ်းသော တောင်တန်းမြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများက ညီညာသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေခြင်းနှင့် မတူချေ။

ထို့ပြင် အန်ရှင်းက ကုအန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလွန် ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မခန့်မှန်းဘဲနှင့်ပင် ၎င်းသည် ကုအန်၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးမှ ပေးစွမ်းသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

သူမအား အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆရာသည် ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်းများကို ကိုယ်တိုင် ကျွမ်းကျင်နေသည်မှာ သေချာလှ၏။

သူမက တိတ်တဆိတ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးမှာ သူမ ဆရာ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးထက် များစွာ နိမ့်ကျနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကွာဟချက်က လောကရှိ မည်သည့် ဖော်ပြချက်ထက်မဆို ပိုမို ကြီးမားလှ၏။

အကယ်၍ သူမက သူမ ဆရာ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို ရင်ဆိုင်ရပါက ခုခံရန် သတ္တိပင် ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူမကို အလွန် သေးနုပ်သည်ဟု ခံစားရစေသော အလွန် ကျယ်ပြောလှသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ တပည့်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ပြီးတော့ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ငါ့ရဲ့ မတူညီတဲ့ အမွေအနှစ် အစိတ်အပိုင်းတွေကို ရရှိထားကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကိုတော့ မင်း တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ငါ သင်ပေးခဲ့တာ... အဲဒါက ဒီနတ်သိုင်းကို ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ခဲလို့တင် မဟုတ်ဘူး... မင်းဆီမှာ အလားအလာ အများဆုံး မြင်ရလို့လည်း ပါတယ်... တကယ်တော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်ဖြစ်ပြီး မင်းက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

ကုအန်၏ အသံက ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေသံက ပေါ့ပါးသော်လည်း သူ၏ စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်က အန်ရှင်းကို ဝမ်းသာမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားစေ၏။

သူမသည် ကုအန် နောက်သို့ နှစ်ပေါင်း ၈၈၀၀၀ ကြာ လိုက်ပါလာခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ဆရာက သူမကို ဤမျှ အထင်ကြီးကြောင်း ပြောသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်ဟောင် ဖြစ်စေ၊ ယန်ကျန်း ဖြစ်စေ၊ လက်ရှိ ထျန်းယောင်အာ၊ သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်၊ လုရှန် သို့မဟုတ် ချန်ချွမ် ဖြစ်စေ ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပါရမီရှင်များစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် သူမသည် ဆရာ၏ အချစ်ရဆုံး တပည့် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မစဉ်းစားဝံ့ခဲ့ချေ။

ယခင်က မကြုံစဖူးသော အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်ထိခိုက်မှုတို့က သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို ပြည့်နှက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး၏ ခရမ်းရောင် သူငယ်အိမ်များမှ ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များကို ရစ်ပတ်ကာ ထူးခြားသော ခရမ်းရောင် တာအိုပုံစံများအဖြစ် စွဲထင်သွားသည်။

ရှေ့မှ လျှောက်နေသော ကုအန်က နောက်သို့ လှည့်မကြည့်သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွား၏။

အန်ရှင်း၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ပြောင်းလဲသွားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော ကုအန်၏ စကားများကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ အဓိက လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တာအိုအလိုဆန္ဒများကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့က တာအိုအလိုဆန္ဒများ ဝန်းရံနေသည့် မဟာတာအို၏ လမ်းစဉ်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

မဟာတာအို၏ လမ်းစဉ်က အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောပြီး သာမန် သဘာဝ ပုံစံများထက် ကျော်လွန်နေသည်။ မည်သူကမျှ သူတို့ ရှိနေသည်ကို မထောက်လှမ်းနိုင်သော မဟာတာအို လမ်းစဉ်၏ အစွန်းတွင် လမ်းလျှောက်ရန် သူက တာအိုကင်းမဲ့ ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် ခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလမ်းစဉ်က အလွန် အန္တရာယ်များပြီး အနည်းငယ် ပေါ့ဆမိသည်နှင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရနိုင်သည်။

အန်ရှင်းက သူမ ရောက်ရှိနေသည့် ကံတရားကို သတိမပြုမိချေ။ သူမ၏ အတွင်း၌ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနိုင်ပြီး ၎င်းက သူမကို သူမ၏ ဆရာအပေါ် ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်လာစေ၏။

အန်ရှင်းက မိမိကိုယ်ကို မေ့လျော့နေသော အခြေအနေ တစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ အချိန်က ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက သူမကို အလွန် သက်ရောက်မှု ရှိသော ပုံရိပ်များစွာကို မြင်တွေ့ခွင့် ပေးခဲ့၏။

အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုထဲတွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး စကြဝဠာကို မွေးဖွားပေးခဲ့ကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများက လွင့်စင်သွားပြီး ကမ္ဘာများ၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်လာကာ ထိုမှတစ်ဆင့် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

အသက်ရှင်ခြင်း၏ မူလအစနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး တာအိုများ တိုက်မိခြင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကို ဖန်တီးခဲ့ကာ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို ကျောခိုင်း၍ ရပ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံရိပ်များကိုပင် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

ပုံရိပ်များစွာက သူမ၏ အမြင်အာရုံကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဤလုပ်ငန်းစဉ် အတွင်းတွင် သူမက စွမ်းအားအချို့ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအားက မဟာတာအိုထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုနှင့် တူသော အရာတစ်ခုမှ မဟာတာအို၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူခြင်းက အန်ရှင်း၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

သူမသည် အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွား၏။

သူမ ဆရာက သူမကို သူ၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်ဟု ပြောရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမက အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို ကျင့်ကြံခဲ့သောကြောင့် အဓိက ဖြစ်နိုင်ကောင်းသည်။

"အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက မတူညီတဲ့ လူတွေအတွက် မတူညီတဲ့ နတ်သိုင်းတွေ ပါဝင်နေပြီး အဲဒါတွေက အရမ်းကို နက်နဲတယ်လို့ ဆရာက တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်... ငါ့ရဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုဖို့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူတာထက် ပိုကောင်း ပိုနိုင်တယ်..." အန်ရှင်းက လက်ရှိ ကံတရားတွင် ဆက်လက် နစ်မြုပ်နေစဉ် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။

အချိန် မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို သူမ မသိချေ။ တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာကောင်း ကြာနိုင်၏။

ရုတ်တရက် အန်ရှင်းက ရုတ်တရက် ခလုတ်တိုက်ကာ နိုးထလာပြီး ကုအန်နှင့် ဝင်တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကုအန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် တင်၍ သူမကို တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။

"ငါတို့ ရောက်ပြီ..."

ကုအန်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလိုအလျောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသော အန်ရှင်းကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

သူတို့က တောက်ပသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ အလယ်တွင် ရပ်နေကြပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များနှင့် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိ ဧရာမ နက်ဗျူလာများကို မြင်တွေ့နိုင်ကာ အားလုံးက အလွန် လှပလွန်းသဖြင့် လက်တွေ့မဆန်သကဲ့သို့ ရှိသည်။

အန်ရှင်းက သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး၏ ကံတရားတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်နေရာလဲ..."

ကုအန်က နေရာတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ စီနီယာ အစ်ကို အနာဂတ်မှာ ကျင့်ကြံမယ့် မြူခိုးအမတနန်းတော်ပဲ... ပြီးတော့ သူက အဲဒီမှာ အမတအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ကောင်း တက်လှမ်းလိမ့်မယ်..."

ယင်းကို ကြားသောအခါ အန်ရှင်းက အပြည့်အဝ နိုးကြားလာပြီး သူမ၏ စပ်စုချင်စိတ်ကြောင့် မေးလိုက်၏။ "အမတနတ်ဘုရားတွေက ဒီမှာ နေကြတာများလား..."

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အမတနတ်ဘုရားတွေက ဒီမှာ မွေးဖွားခဲ့ကြတယ်..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ရှေ့ရှိ ကြယ်တာရာ လေဟာပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို ဖြတ်သန်းသွား၏။ ထိုသူကား အမတတစ်ပါးနှင့် တူသော၊ သာမန်ထက် ထူးကဲသော အမူအရာရှိသည့်၊ ရတနာများစွာ ဝန်းရံထားပြီး အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကုအန်နှင့် အန်ရှင်းတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် သူက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မတုန်မလှုပ် ရပ်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။

ဤမြင်ကွင်းက အန်ရှင်းကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားစေပြီး သူမက မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် အမည်းရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ကျင့်ကြံသူ၏ အနောက်ဘက် လေဟာပြင်ထဲမှ ပေါ်လာပြီး သူ၏ အနောက်တွင် တောင်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားနေ၏။

အမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးက ကျင့်ကြံသူ၏ ခေါင်းကို ထိနေ၏။

အခန်း ၆၆၂ မဟာတာအိုသည် အဆုံးအစမရှိ

ထိုအမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း အန်ရှင်းမှာ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး တစ်ဘက်လူကို လန့်သွားစေမည် စိုးသဖြင့် စကားမပြောရဲချေ။

ထိုပုံရိပ်က လေဟာပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အန်ရှင်းက လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ယခု သူ့ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူမ၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ခနဲ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက အဆင့်တက်သွားခဲ့သော်လည်း ဤပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူမက ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။

ဤသည်က သေစေနိုင်လောက်သော အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မွေးရာပါ တုံ့ပြန်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူမက တစ်ဘက်လူ၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း ပထမဆုံး အကြည့်မှာပင် သူမကို ပြောပြနေသည်။

သို့သော် မကြာမီတွင် ထိုသူက သူတို့ကို မမြင်ရပုံပေါ်ကြောင်း အန်ရှင်း သဘောပေါက်သွား၏။

သူမက မအောင့်နိုင်ဘဲ ဆရာဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး အမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်နှင့် ကျင့်ကြံသူကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသော ထိုကျင့်ကြံသူပင်လျှင် အန်ရှင်းအတွက် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် နက်နဲလှ၏။

"ဆရာ... လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခံနေရတဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘာလဲဟင်..."

စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် အန်ရှင်းက မေးလိုက်သည်။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ... မူလဘူတအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ အထက်မှာ ရှိတယ်..."

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း

အန်ရှင်းမှာ လန့်ဖြန့်သွား၏။ လွတ်ငြိမ်းရာအမတ၏ အထက်တွင် တာအိုအသီး အဆင့် ရှိကြောင်း သူမ သိထားပြီး မူလဘူတအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာတွင် လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုထားသော အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်ကာ တာအိုခုံရုံး၏ အရှင်သခင်ပင်လျှင် ဤအဆင့်၌ ရှိကြောင်းကိုလည်း သူမ သိထားသည်။

တာအိုခုံရုံး၏ အရှင်သခင်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုက အမည်မသိ သက်ရှိတစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ပြသရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ချေ။

အန်ရှင်းက ထပ်မေးလိုက်၏။ "သူ့နောက်က သတ္တဝါကရော ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိတာလဲ..."

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မူလဘူတ ရွှေအမတအဆင့်... ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတထက် မြင့်ပြီး ရွှေအမတ တာအိုအသီးရဲ့ ပထမဆုံး အဆင့်ပဲ..."

မူလဘူတ ရွှေအမတ။

အန်ရှင်း၏ အမြင်အာရုံများက အကြီးအကျယ် ကျယ်ပြန့်သွား၏။

"ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်လာလေ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလေပဲ... အနာဂတ်မှာ မင်းထက် အများကြီး ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ သက်ရှိတစ်ကောင်ကောင်နဲ့ ကြုံရင် လမ်းလွှဲသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... သတ္တိ သွားမပြနဲ့..."

ကုအန်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ အကြံပေးလိုက်၏။

ထိုသို့သော တိုက်ပွဲမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ချေ။ မြူခိုးအမတနန်းတော် အနီးတွင် ဖြစ်ပွားမည့် တိုက်ပွဲကို ကုအန်က ကြိုတင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး အန်ရှင်းကို မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ ပြင်ပရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာကြီးကို နားလည်စေရန် တမင်တကာ ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြူခိုးအမတနန်းတော် တည်ရှိရာ စကြဝဠာသည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ထက် ပိုမို ကျယ်ပြောပြီး ဤနေရာရှိ တာအိုနိယာမများက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လှ၏။

တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုသို့သော စကြဝဠာကို မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ထက် မြင့်မားသည့် တာအိုစကြဝဠာဟု ခေါ်ဆိုကြောင်း ကုအန် သိလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း အပြင်မထွက်ပါဘူး... ဆရာ့ဘေးမှာပဲ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံချင်တယ်..."

အန်ရှင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

ကုအန်၏ ဘေးတွင် ကျင့်ကြံရခြင်းကို သူမ လုံးဝ ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု မထင်ခဲ့ချေ။ အဆက်မပြတ် ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည့် ခံစားချက်ကို သူမက နှစ်သက်မြတ်နိုး၏။

ထို့ပြင် လူသားကမ္ဘာ၏ အတက်အကျများကို သူမ စောင့်ကြည့်နိုင်သေးသည်။ သူမက အပြင်ထွက်၍ ကစားချင်ပါက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းက နေရာကောင်း တစ်ခု ဖြစ်၏။ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း အတွင်း၌ လောကကြီး၏ အပြောင်းအလဲများကို သူမ ခံစားနိုင်ပြီး နှစ်တိုင်း အသစ်အဆန်းနှင့် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော အရာများက သူမ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာတတ်သည်။

ထိုအခိုက်၌ အမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ၏ ခေါင်းကို ထိလိုက်သည်နှင့် ဤကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတမှာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး တည်ရှိမှု ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဤသည်က အန်ရှင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားသွားရစေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မည်မျှပင် မြင့်မားပါစေ သူတို့ မကျော်လွှားနိုင်သော တောင်တတောင် ကအမြဲတမ်း ရှိနေမည်လား။

ဤအမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်သည် မူလဘူတ ရွှေအမတ တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူမနှင့် သူမ၏ ဆရာကို မမြင်နိုင်ချေ။ သူမ ဆရာ၏ အဆင့်က မည်မျှ မြင့်မားနေသနည်းဟု သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မူလဘူတ ရွှေအမတအဆင့်ထက် သေချာပေါက် မြင့်မားရမည်။

ကုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွား၏။

မူလဘူတ ရွှေအမတ၏ အထက်တွင် ဟန်ထျန်းရွှေအမတ ရှိပြီး ထို့နောက် ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ ရှိသည်။

ထပ်မံ မြင့်တက်သွားပါက ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ၊ မြောင်ကျန်းတာလော့အမတ တို့ ဖြစ်ကြ၏။

သူနှင့် အမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အန်ရှင်း၏ စိတ်ကူးဉာဏ်နှင့် အသိအမြင်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသော်လည်း သူ၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သူ ထုတ်ဖော်ပြသမည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတကို သုတ်သင်ပြီးနောက် အမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်က လေဟာပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"တာအိုစကြဝဠာထဲမှာ ဘယ်အဆင့်က သက်ရှိတွေမဆို သတိထားရမယ်"

ကုအန်က သက်ပြင်းချလျက် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

အန်ရှင်းက ကုအန်ကို ပို၍ပင် လေးစားသွားသည်။

သူမ ဆရာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ထိုအမည်းရောင် မီးတောက်များနှင့် ပုံရိပ်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော်လည်း ဆရာက အားနည်းသူများကို ဘယ်သောအခါမှ အနိုင်မကျင့်ခဲ့ပေ။

မဆင်မခြင်နှင့် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့စွာ ပြုမူတတ်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် သူမ၏ ဆရာကဲ့သို့သော သူကို သူမက ပို၍ လေးစားမိ၏။

ဆရာက ပေါ့ပျက်ပျက် စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း အန်ရှင်း၏ အမြင်တွင် ဆရာသည် အမတတစ်ပါး၏ ပုံရိပ်နှင့် အကိုက်ညီဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

သူက လောကီရေးရာများကို သိရှိသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် နစ်မွန်းမနေချေ။ အမတတစ်ပါး၏ မောက်မာမှု ကင်းမဲ့သော အစစ်အမှန် အမတတစ်ပါး ဖြစ်၏။

သူမ၏ ဆရာ ပြောခဲ့သော စကားများကို သူမ အမြဲတမ်း မှတ်မိနေမည် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန် ခွန်အား ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိထက် အားနည်းသူများကို လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကုအန်က ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး အန်ရှင်းက လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွား၏။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အန်ရှင်းက တာအိုစကြဝဠာကို လေ့လာနေခဲ့ပြီး ကြယ်တိုင်းနှင့် နက်ဗျူလာ တိုင်းက တာအိုအလိုဆန္ဒ အချို့ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိကာ သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို အဆက်မပြတ် အသိအမြင်များ ရရှိစေသည်။

သူမက ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသဖြင့် ဤသည်မှာ ဆရာ၏ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိ၏။

တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

ကုအန်က လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အန်ရှင်းက သူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့ဩမှင်တက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့၏ အရှေ့တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခု ရှိနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော အမတစံအိမ်များက လေထဲတွင် ပေါ်လောပေါနေကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များကဲ့သို့ နက်ဗျူလာများ၏ အထက်တွင် တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေကြပြီး မဟာတာအို၏ ကိုယ်စားပြုမှုဖြင့် ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တင်ဆက်နေ၏။

မြူခိုးအမတနန်းတော်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ကြည့်ရင်း အန်ရှင်း၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဤမြင်ကွင်းကို သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မှတ်သားထားလိုက်သကဲ့သို့ ရှိသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုက ဒီလို သန့်စင်တဲ့ နယ်မြေမျိုးမှာ ကျင့်ကြံရမှာလား..."

အန်ရှင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ ထျန်ဟောင်သည် ဤသို့သော နေရာမျိုးတွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခန့်ညားမှုကို ပြသနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိ၏။

ကုအန်က ပြောလိုက်သည်။ "မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင် ဆိုတာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသလို တာအိုစကြဝဠာတွေလည်း အတူတူပဲ... မင်းရဲ့ ဆရာဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ တာအိုရဲ့ အဆုံးသတ်က ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတာနဲ့ တာအိုစကြဝဠာ ဘယ်လောက်များများ ရှိတယ်ဆိုတာ မသေချာဘူး... တာအိုကို ရှာဖွေခြင်းက အလှပဆုံး ကမ္ဘာကြီးဖြစ်ပြီး ရှာဖွေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ထဲမှာပဲ ထာဝရအသက် ဆိုတာ ရှိနေတယ်..."

"ကလေး... မင်းရဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူရုံတင် မကဘဲ တာအိုကိုလည်း ကြည့်ရှုရမယ်... မင်း မြင်ရတဲ့ ရှုခင်းတွေ ပိုများလေ မင်းရဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်က ပိုမြင့်မားလေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... အစမဲ့ ဆိုတာက အဆုံးအစမရှိတဲ့ မဟာတာအိုလိုပဲ အစမရှိခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်..."

ကုအန်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ အန်ရှင်း၏ စိတ်သဘောထားကလည်း စတင် ပြောင်းလဲလာ၏။

မဟာတာအိုကို ရှာဖွေခြင်း။

ဤအရာကြောင့်ပင် ဆရာက ကပ်ဘေး အားလုံးကို အေးချမ်းသော အပြုံးဖြင့် ရင်ဆိုင်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ အားလုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်မည်လား။

အန်ရှင်းကလည်း ထိုသို့သော စိတ်သဘောထားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်သဖြင့် သူမက အလွန် စူးစိုက်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဆရာ၏ ဘေးတွင် ရပ်လျက် တူညီသော ရှုခင်းများကို ကြည့်နေရသော်လည်း အရာအားလုံးက ဆရာ၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် မည်သို့ ပုံပေါ်နေမည်ကို သူမ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်သေးချေ။

"ဆရာ... ထျန်ဟောင်က အထဲဝင်သွားပြီလား..."

အန်ရှင်းက မေးလိုက်၏။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အင်း... အခု သူက လူတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတယ်... ဒါက မြူခိုးအမတနန်းတော်မှာ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ သူက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာပါ..."

အန်ရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ဆရာ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူမ လုံးဝ စိတ်အေးသွား၏။

ဆရာက ချောမွေ့လိမ့်မည်ဟု ပြောလျှင် သေချာပေါက် ချောမွေ့မည်သာ ဖြစ်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့် နှစ်ဦးက ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်လျက် မြူခိုးအမတနန်းတော်ကို ငေးမော ကြည့်နေကြသည်။

အန်ရှင်းက မြူခိုးအမတနန်းတော်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ကုအန်က မြူခိုးအမတနန်းတော်၏ ကံကြမ္မာကို အာရုံခံနေ၏။

မြူခိုးအမတနန်းတော်သည် ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ တစ်ပါးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ သေချာသော်လည်း မြောင်ကျန်းတာလော့အမတ တစ်ပါးတော့ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤသည်က မြူခိုးအမတနန်းတော်တွင် မြောင်ကျန်းတာလော့အမတ နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော အချက်တစ်ခု ရှိနေနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖယ်ရှားမပစ်နိုင်ပေ။

ကုအန်က ယုံရှန်းဧကရာဇ်၏ ဆရာဖြစ်သော ကောင်းကင်ဗုဒ္ဓ အကြောင်းကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် စဉ်းစားမိလိုက်၏။

လင်တောင်က ဘယ်မှာလဲ။

လင်တောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် သူ ရုတ်တရက် တွေးလိုက်သည်။

မြူခိုးအမတနန်းတော်၏ ကံတရားများနှင့် အကြောင်းနှင့်အကျိုးများကို သူ စတင် တွက်ချက်လိုက်၏။

မြူခိုးအမတနန်းတော်သည် လင်တောင်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး သူသာ တွက်ချက်မည် ဆိုပါက သဲလွန်စများကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

လင်တောင်သည် အခြား တာအိုစကြဝဠာ တစ်ခုတွင် ရှိနေ၏။ ယုံရှန်းဧကရာဇ်၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုအန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လင်တောင်က ပို၍ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။

လင်တောင်၏ အောက်ဘက်တွင် တာအိုစကြဝဠာ အများအပြားကို ဖိနှိပ်ထားပြီး လင်တောင် အတွင်း၌ မဟာကမ္ဘာ အများအပြား ရှိကာ အားလုံးက အစွမ်းထက် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ သို့မဟုတ် ရတနာ အချို့ အတွင်းတွင် ဖုံးကွယ်ထားကြ၏။

တစ်ချိန်က ယုံရှန်းဧကရာဇ် နေထိုင်ခဲ့သော ဗောဓိသန့်စင်သစ်ပင် သည် ကမ္ဘာပေါင်း ထောင်ချီကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ဤကမ္ဘာများကို မဟာကမ္ဘာများဟု မသတ်မှတ်သော်လည်း ၎င်းတို့က ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှုများကိုလည်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးကြသည်။