အနောက်ပိုင်းဟုန် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ စတင်လှုပ်ရှားခြင်း ၃

၎င်းကို ဆုလာဘ်အတွက် ကြိုတင်ရယူခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပေမည်။

"ကူညီပေးမယ်"

ယန်ချုံကျန်း သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ လက်ယှက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့တွေ အရမ်းယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော်က တောင်ပိုင်းဟုန် နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးပေမဲ့ ကျွန်တော့် မျက်စိတွေကတော့ မကန်းသေးပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ဆိုရင် အနောက်ပိုင်းဟုန်မှာဆိုရင်တောင် နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေဖြစ်နေမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒီခရီးစဉ်မှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီပါမယ်ဆိုရင်အောင်မြင်ဖို့က သေချာသလောက် ရှိနေပါပြီ။"

ထိုသို့ပြောဆိုရင်း၊ သူ၏ အကြည့်များသည် စုဟုန်ရှို့ နှင့် ဝေ့ယွမ်ကျိုးတို့အပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်၊ သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်စမ်းသပ်လိုသော စိတ်အားထက်သန်သည့် တွန်းအားတစ်ခုလည်း ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

ဤ တာအိုကလေးငယ်များ၏ အဆင့်တွင်၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ၎င်းတို့၌ ပြိုင်ဘက်ဟူ၍ မရှိသလောက် ရှားပါးလှသည်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှရာ ၎င်းတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝရှိမည်မဟုတ်ဘဲ၊ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း အခြေခံအုတ်မြစ် အလွန်နုနယ်လွန်းနေပြန်သည်။

မြို့တော်သုံးခုကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီးသော ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများ ပင်လျှင်၊ တာအိုစစ်သည်တော် ၊ ကျင့်စဉ်နည်းစနစ် သို့မဟုတ် မွေးရာပါတိုက်ခိုက်ခြင်းဗီဇ စသည့် မည်သည့်အပိုင်းတွင်မဆို ၎င်းတို့ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေပေသည်။

"အလုပ်ကိစ္စကိုပဲ ဆက်ပြောကြရအောင်"

စုဟုန်ရှို့သည် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ မျက်လွှာချကာ ရပ်နေခဲ့၏။

ဤကိစ္စသည် ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း နှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နေရန်ပင် မလိုအပ်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ အပေါ် သူမ နားလည်ထားမှုအရ၊ သူသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပါဝင်လိုနေပြီ ဖြစ်ရမည်။

"အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း က နတ်ဆိုးပါရမီရှင်တွေအပေါ်မှာ ထားတဲ့ လောဘက တစ်နေ့တခြား ကြီးမားလာပုံရတယ်။ အစပိုင်းတုန်းက ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၄၊ ၅ လောက်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကိုပဲ လိုချင်ခဲ့ရာကနေ အခုဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ တွေကိုတောင် သူတို့က အရေးစိုက်စရာလို့ မသတ်မှတ်ကြတော့ဘူး။"

ယန်ချုံကျန်းသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ ပါရမီရှင်များကို အလိုရှိနေခြင်းပင်။ ပါရမီရှင်ဆိုသည့်အတိုင်း ၎င်းတို့သည် သာမန်ရွယ်တူများထက်သေချာပေါက် ထူးခြားနေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထူးကဲသော နတ်စွမ်းရည်များနှင့် သွေးမျိုးဆက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော သက်ရှိများကို မည်သည့်နေရာတွင် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးအုပ်စုများကို ဖမ်းဆီးသည့် ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ စတင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထွက်ပြေးနိုင်သည့် နတ်ဆိုးများမှာလည်း ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီဖြစ်ပြီး၊ ဖမ်းဆီး၍ရနိုင်သည်များလည်း အဖမ်းခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုက်တောင်ကြီးသဖွယ် မတုန်မလှုပ် ကျန်ရှိနေသေးသော နတ်ဆိုးများမှာမူ မည်သည့်အကောင်မျှ လွယ်လွယ်နှင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်း၍ရမည့် အကောင်များ မဟုတ်ကြပေ။

"သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်၊ ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးတစ်ပါးတည်းသာ သူတို့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီလိမ့်မယ်။"

"..."

ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ၊ ယန်ယွင်ဟန်သည် အလိုအလျောက်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။

ယတစ္ဆေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့၏ ကြံ့ခိုင်သော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်များကြောင့် လူသိများပြီး၊ တူညီသော နယ်ပယ်အတွင်း၌ ၎င်းတို့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်နည်းပါးလှ၏။

သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်လာသော ဤသက်ရှိများသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အတွေးအခေါ်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကိုက်ညီမှုရှိကာ၊ တူညီသော အလေ့အထများရှိခြင်းကြောင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမျိုးနွယ်စုသည် နဂါးနန်းတော်မှ ရေပြင်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ပါးလွှာလှပြီး၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုမျိုး ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ၊ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို အားကိုးထားခြင်းပင်။

ထိုကျောထောက်နောက်ခံ၏ အဟန့်အတားကို အသုံးချကာ ၎င်းတို့သည် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

ယန်ယွင်ဟန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ၊ ချုံကျန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းအရ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အကူအညီကို သေချာပေါက် တောင်းခံမည်မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဟုန်ကျယ်၏ နယ်မြေအတွင်း၌၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များတိုင်းသည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ဤစပါးအုံးမြွေ အုပ်စုကို ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အားကိုးရမည်ဆိုလျှင်၊ ဤတစ္ဆေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရေးမှာ အတော်လေးခက်ခဲသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ် အနည်းငယ်က ကူညီရန် ကမ်းလှမ်းလာသောကြောင့် များစွာ ပိုမိုစိတ်အေးရပြီဖြစ်သည်။

ယခု စဉ်းစားရမည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ။

"သူတို့နောက်က ကျောထောက်နောက်ခံက..." ယန်ယွင်ဟန်က တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အင်အားကြီးမားတဲ့ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းကတောင် နတ်ဆိုးတွေကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ နောင်ကျရင် ဘယ်သူက သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးချင်တော့မှာလဲ။ ပြီးတော့ ကျုပ် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကလည်း သူတို့ကို မကြောက်ပါဘူး"

ယန်ချုံကျန်းသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ၊ ထိုကိစ္စများကို ဆွေးနွေးချိန်တွင် သူ၏ ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားခဲ့၏။

"တာအိုကလေးငယ်တို့... အချိန်မဆွဲဘဲ စောစောလုပ်တာကပိုကောင်းတဲ့အတွက် အခြားကိစ္စတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ချုံကျန်း အခုပဲ ခရီးထွက်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။"

သူသည် ထိုလူများနှင့် ထပ်မံ၍ မပတ်သက်လိုတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ယခုအခါ သူသည် မိမိဂိုဏ်း၏ အနာဂတ် အလားအလာများအတွက် တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင်ထမ်းဆောင်ရန်သာ ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ယူရဦးမလဲ"

စုဟုန်ရှို့သည် တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ ရှန်းယီရှိရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

သို့သော် သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့သောအရာမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း၏ အဖြေသည် သူမ ထင်မှတ်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်သူကြီးက တကယ်ပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်လော။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ မလိုက်ဘူး။"

ရှန်းယီသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ချုံကျန်းဘက်သို့ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ဆက်လက် ထိန်းညှိနေခဲ့၏။

"မှန်တာပေါ့။ နတ်ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကောင်း ပြန်ဖြည့်တင်းတာကမှ တကယ် အရေးကြီးတာပါ။ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှာပဲ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ပါ။"

ဘိုင်ဝူ သည်လည်း စုဟုန်ရှို့ ဆိုလိုသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ရှန်းယီသည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သည် ဆိုလျှင်ပင်၊ အရာရာတိုင်းတွင် ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် ဝင်ပါနေရန် မလိုအပ်ချေ။

ထို့အပြင် တစ်ဘက်လူသည်လည်း တောင်ကြီးအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသောလျှို့ဝှက်ချက်များကို ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ၊ နတ်ဝိညာဉ်သည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ မပျက်စီးနိုင်ဟူ၍ မရှိပေ။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် ခဏတာ တွေးတောသွားပြီးနောက်၊ ရှန်းယီ၏ လေသံထဲမှ အသေးစိတ်အချက်လေး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွား၏။

သူက မသွားဘူးဟု ပြောခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အတူတူမသွားချင်ဘူးဟုသာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့်၊ စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်၍ ယန်ချုံကျန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်သည်လည်း ထိုစကားအတွင်းရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ရိပ်မိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ချုံကျန်းသည် ရှန်းယီကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ လူတိုင်းက သူ ဒေါသထွက်လာမည်ဟု ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင်၊ သူ၏ တည်ကြည်သော နှုတ်ခမ်းများထက်၌ ရှုပ်ထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေရှန်း... ခင်ဗျားက တကယ်ကို ပွင့်လင်းလွန်းတယ်။ ကျုပ် လေးစားသွားပြီဗျာ"

ယခင်က ယန်ချုံကျန်းသည် ရှန်းယီ၏ ပါရမီနှင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းတို့ကိုသာ အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်ဆိုလျှင်၊ ယခု အခိုက်အတန့်တွင်မူ သူသည် ထိုလူကိုယ်တိုင်ကို အမှန်တကယ် စတင် လေ့လာအကဲခတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှ၏။

၎င်းမှာ ရှန်းယီသည်လည်း ထိုမဟာနတ်ဆိုးကြီးကို အပြိုင်အဆိုင် လိုချင်နေပြီး၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်များတွင်ပင် ဝေစုတစ်ခု ရယူလိုနေခြင်းပင်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ဆေးလုံးများကို ယခုလေးတင် သုံးဆောင်ထားသူ တစ်ဦးအတွက်မူ ဤလုပ်ရပ်မှာ အတော်လေး မသင့်လျော်လှပေ။

သို့သော် အပေါ်ယံတွင် တစ်မျိုးဟန်ဆောင်ကာ ကွယ်ရာတွင်တစ်မျိုးပြုမူပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားရခြင်းမျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြိုတင်၍ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ခြင်းကပင်လျှင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို များစွာ ဖော်ပြနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... ယန်ချုံကျန်းသည် ယခင်က သူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော အတွေးများကို တစ်ဖက်လူက သတိမထားမိဘဲနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ချေ။

ရှန်း သည် ဤကိစ္စကို အသုံးချကာ ခြိမ်းခြောက်၍ ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်သာမက၊ ထို့ထက် ပိုမိုများပြားသော ဆုလာဘ်များကိုပင် ရရှိနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

ယန်ချုံကျန်းသည် လက်ယှက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"လမ်းခွဲကြတာပေါ့၊ တောင်ပိုင်းဟုန်က ကျင့်ကြံသူ မိတ်ဆွေတို့... ကိုယ့်စွမ်းရည်ကိုပဲ ကိုယ်အားကိုးကြတာပေါ့ဗျာ။"

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင်၊ တရားမျှတသောယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု၌ ဤတောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်များကို သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှန်းယီ ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို ဝေ့ယွမ်ကျိုး မသိသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်က စကားဆိုလာပြီးဖြစ်ရာ ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် ဘိုင်ဝူကို ဦးဆောင်ကာ အခြား တစ်ဖက်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ထိုနေရာတွင် စုဟုန်ရှို့ တစ်ဦးတည်းသာ မလှုပ်မယှက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

အမှန်ပင်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှန်းယီသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤလူများ တစ်ခုခုကို အထင်လွဲနေကြောင်း သူ ရိပ်မိသွားပုံရကာ၊ သူသည် ထပ်မံရှင်းပြရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့လို့ပြောတာက သူတို့ကိုပါ ထည့်ပြောတာ။"

၎င်းမှာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့်သာ လမ်းခွဲရန် မဟုတ်ဘဲ၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်အနည်းငယ်နှင့်လည်း လမ်းခွဲရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ယောက်တည်းသာ လှုပ်ရှားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော စကားကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့၏။