အချိန်အခါ မသင့်စွာရောက်ရှိလာခြင်း

ယန်ချုံကျန်း၏ လက်ဖဝါးများသည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်တို့သည် တောင်ပိုင်းဟုန် တာအိုကလေးငယ်များထံသို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

ရှင်းပြ၍မရသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့်၊ ရှန်းယီ၏ စကားများထဲတွင် ထူးဆန်းသော သွယ်ဝိုက်ဆိုလိုရင်းတစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ လူငယ်ကျင့်ကြံသူသည် ထို တာအိုကလေးငယ်အုပ်စုနှင့် သိပ်ပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

လူတိုင်းကများ အထင်လွဲနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။

ရဲတင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုသည် ယန်ချုံကျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ဤလူများသည် ဂိုဏ်းသို့ အတူတကွ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းပြုခဲ့ကြသဖြင့်၊ သူသည် ရှန်းယီအား တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် မသိမသာ မှတ်ယူထားခဲ့မိသည်။

အစကတည်းက ၎င်းသည် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခုများ ဖြစ်နေခဲ့မည်လော။

ရှန်းယီသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် အနည်းငယ်မျှသာ ပတ်သက်မှုရှိပြီး ၎င်းတို့နှင့် အတူခရီးသွားရုံသာဖြစ်ကာ၊ အမှန်တကယ် ဂိုဏ်းတူကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လော။

ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် ယန်ချုံကျန်းသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကိုမူ လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဟုန်ကျယ်၏ ကျယ်ပြောလှပြီး အန္တရာယ်များလှသော သဘာဝအရ၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်

သို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေသူများပင်လျှင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သည်ဟု မဆိုနိုင်ရာ၊ မည်သည့် ထူးချွန်သောပါရမီရှင်ကမျှ ဤနေရာတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်ရှိသည်ဟု မကြွေးကြော်နိုင်ပေ။

များပြားလှသော နတ်ဆိုးများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများကြောင့်၊ သတိလွတ်၍လှမ်းမိသော ခြေတစ်လှမ်းကပင် ပျက်စီးကိန်းသို့ ဆိုက်ရောက်သွားစေနိုင်သည်။

အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ကြသော ဤကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့ ခရီးထွက်သည့်အခါတိုင်း အပြန်အလှန်အကူအညီပေးနိုင်ရန်အတွက် ဂိုဏ်းတူအဖွဲ့ဝင်အချို့ကို အဖော်အဖြစ် ရှာဖွေလေ့ရှိကြ၏။

တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်ပင်၊ အနည်းဆုံးတော့ သတင်းစကား ပါးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိသဖြင့်၊ သူတို့၏ ကျောထောက်နောက်ခံ အင်အားစုများအတွက်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ရနိုင်ပေသည်။

ရှန်းယီကဲ့သို့ ဤနေရာသို့ အသစ်ရောက်လာသူ တစ်ဦးအကြောင်း ဆိုလျှင် ပြောနေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရလျှင်၊ သူသည် လမ်းများကိုပင် မှတ်မိမည်မဟုတ်ဘဲပြဿနာများထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခြေစုံပစ်ဝင်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များပြားပေ၏။

သို့သော်လည်း ယန်ချုံကျန်းသည် စကားများများစားစား မဆိုဘဲ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမည့် နေရာမဟုတ်သည့်အပြင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်များသည် ရှန်းယီအား မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်လောက်အောင် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်ပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်မှာ ဝေ့ယွမ်ကျိုးနှင့် အခြားသူများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ အထင်းသားပေါ်လွင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောဆိုလိုနေသော်လည်း၊ မည်သူကမျှစတင်ပြောဆိုခြင်း မရှိဘဲ အချင်းချင်းသာ အပြန်အလှန် ကြည့်နေခဲ့ကြခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနီးသို့ တိုးကပ်လာသူမှာ စုဟုန်ရှို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိသွားပုံရပြီး စကားလုံးများကို မနည်းစီစဉ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ရှင့်ရဲ့အထူးဝါသနာတွေကို မထိခိုက်စေဖို့... သူတို့ကို ကျွန်မ သတိပေးထားပါ့မယ်။"

"..."

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လာကြ၏။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးနှင့် ဘိုင်ဝူတို့မှာ နေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေသွားခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ နှစ်ကြိမ်ခန့် တွန့်လိမ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

စုဟုန်ရှို့တစ်ယောက် ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း နှင့် မည်သည့်အချိန်က ဤမျှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားခဲ့သည်ကို သူ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

အထူးဝါသနာတွေတဲ့လား။

ရှန်းယီ၏ နားထင်ကြောများ ထောင်သွားကာ၊ သူ၏ အကြည့်များကို စု့ဟုန်ရှို့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်၏။ နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာကတည်းက၊ အခြားသူများမှ နန်ယန် ရတနာမြေ ၏ ခက်ခဲကျပ်တည်းမှုကို မရိပ်မိစေရန်အတွက် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို မပြသဘဲနေရန် သူ အသားကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အမှန်တကယ် ရုန်းကန်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီဓားတာအိုကလေးမက ဘာတွေများ ပြောနေတာပါလိမ့်။ မျက်နှာပြောင်တိုက်အသရေဖျက်မှုကနေ အခု ကောလာဟလတွေဖြန့်တဲ့အထိ ပြောင်းလဲသွားပြီလား။

"အဟမ်း။"

ရှန်းယီ၏ မှောင်မိုက်နေသော အကြည့်အောက်တွင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးဟူသော သူ၏ ဂုဏ်ပုဒ်၏ ဖိအားကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လား မသိရသော်လည်း၊ စု့ဟုန်ရှို့သည် စတင်၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူမ ကြုံတွေ့ခွင့်ရခဲလှသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ ဆိုလိုတာက အဲဒီသဘော မဟုတ်ပါဘူး။"

စု့ဟုန်ရှို့သည်လည်း သူမ၏ စကားများကို အလွယ်တကူ အထင်လွဲသွားနိုင်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ ပုံမှန်အားဖြင့် တင်းမာနေတတ်သောမျက်နှာလှလှလေးထက်တွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲကာ ဘေးဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းရင်း တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ ရှင်းပြလိုက်၏။

"ကျွန်မက အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းတယ်လို့ ထင်လို့ပါ။"

လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဤမြင်ကွင်းမှာ...

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦးမှာ မည်သည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်ကိုမျှ မရရှိကြသေးသော်လည်း၊ ဘိုင်ဝူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပြင်းထန်သော အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်လျှံတက်လာခဲ့သည်။

ကျစ်

သူသည် စုဟုန်ရှို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သိကျွမ်းခဲ့သော်လည်း၊ သူမ ဤကဲ့သို့သော စိတ်ခံစားမှုများကို ဖော်ပြသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

"..."

ရှန်းယီသည် အမျိုးသမီးအား အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ခေါင်းကို ဖွဖွညိတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိပါတယ်။"

အစီအစဉ်များ ရှိသည်ဟု ဆိုခြင်းမှာလည်း အတိအကျတော့ မမှန်ကန်လှပေ။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ၊ ဤ စိမ်းသက်လှသော အနောက်ပိုင်းဟုန် နယ်မြေတွင်၊ ရှန်းယီ အယုံကြည်ရဆုံး အဖော်များမှာ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမမှ ခန်းမခွဲသခင် နှစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်မှ သံတမန်နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စကြောင့်၊ ဤ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်နှစ်ခုသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ခယ်မိသားစုအိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီအနေဖြင့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်၏ ရန်မှ မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်နိုင်ပြီဟု ယုံကြည်မှု မရှိသေးသရွေ့၊ ဤ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် နှစ်ခုသည် သူနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ အသိပေး၍ မရနိုင်ပေ။

တာအိုကလေးငယ်များကိုပင် အသိမပေးနိုင်ရာ၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ဂိုဏ်းချုပ်များကို ဆိုလျှင် ဝေလာဝေးပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ဤကဲ့သို့သော အသက်နှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို အခြားသူများထံ အပ်နှင်းထားလေ့ မရှိချေ။

"ကောင်းပါပြီ။"

စုဟုန်ရှို့သည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေကို တစ်ကိုယ်တော် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိကာ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးသို့ အလျင်အမြန် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ရိုးရှင်းသော သတိပေးချက်တစ်ခုသာ လုံလောက်ပြီဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။

သူမ စိတ်မအေးဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ တာအိုကလေးငယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်များချပေးရမည့် နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဆက်လက်၍ ပြောဆိုနေမည်ဆိုလျှင် နယ်ကျော်သွားရာ ကျပေလိမ့်မည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း တစ်ခုတွင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ စကားသည် မဟာတအိုကဲ့သို့ လေးနက်လှသည်။ သေချာသည်မှာ၊ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ခံစားရရန်အတွက်လည်း ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

"ပြီးပြီလား"

ယန်ချုံကျန်းသည် ဆက်လက်၍ မအောင့်ထားနိုင်တော့ချေ။ ကိစ္စရပ်များ ဤသို့ အဆုံးသတ်သွားရန်အတွက် ဤတာအိုကလေးငယ်များက ဘာတွေများ တွေးနေကြသနည်း။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအနေဖြင့် ရှန်းယီအား စွန့်စားခွင့်ပြုရန် ဆန္ဒရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ သူကမူ ထိုသို့ အဖြစ်ခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်၊ တာအိုကလေးငယ်ယွမ်သည် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ယန်... လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောကြတာပေါ့။"

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။ လူငယ်များ၏ အချစ်ရေးကဲ့သို့ သေးမွှားသော ကိစ္စများမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤ တာအိုကလေးငယ်အား ရှေ့ဆက် မတိုးလာစေရန် တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ နန်ယန်မှ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် အစောနှင့်အနှောင်း ဆိုသလို ပန်ရှန်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ခင်ဗျားတို့ကို ကျုပ် တကယ် နားမလည်တော့ဘူးဗျာ။"

ယန်ချုံကျန်းသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး၊ ယန်ယွင်ဟန် ထံသို့ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကြီးသည် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကာ သိုလှောင်ရတနာထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေရှန်း... ဒါက အနီးတစ်ဝိုက်က မြေပုံပဲ။ မင်းက အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့၊ ခရီးထွက်မယ်ဆိုရင်တောင် ဒီအရာကို အရင်ဆုံး သေချာလေ့လာရမယ်နော်။"