အချိန်အခါ မသင့်စွာရောက်ရှိလာခြင်း ၂

ပြင်ပလူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို တားဆီးရန် အကြောင်းပြချက် မရှိသည့်အတွက်၊ အန္တရာယ်ကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင်လျှော့ချရန်သာ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

ဤအခါမှသာ ရှန်းယီသည် ကိစ္စရပ်ကို အလေးအနက် ထားလာခဲ့၏။ ကြီးမားခိုင်မာလှသော ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အင်အားဖြင့် လွှမ်းမိုးထားနိုင်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အခြားသော အင်အားစုများ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် သာလွန်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤကျောက်စိမ်းပြားသည် ယခင်က ရရှိခဲ့သော ဆေးလုံးများထက် ပို၍ အသုံးဝင်လှပေသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို လှမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာအရိုအသေပေးလိုက်၏။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေစေကာမူ သူသည် အကျိုးကျေးဇူး အတော်များများကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်မှာ အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့်၊ သူ၏အခြေအနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက်မှသာ ဤကျေးဇူးများကို တုံ့ပြန်ရန် စဉ်းစားနိုင်ပေမည်။

အခြားသူများကမူ ရှန်းယီသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအပေါ် သံယောဇဉ်တွယ်တာမှု သိပ်မရှိလှဟု ခံစားနေကြရသည်။ သူ့ကို အသိဆုံးဖြစ်သော ဤတာအိုကလေးငယ်များ အပါအဝင်ပင် ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်းယီ၏ ပါရမီဖြင့်ဆိုလျှင် နဂါးနန်းတော်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင်ပင်၊ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေတစ်ခုကိုသာ ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီစွမ်းရည်ကြောင့် အခြားသောအင်အားစုများသည် ဤကဲ့သို့သော ရတနာများကို သူ့အား ကမ်းလှမ်းလာကြမည်သာ ဖြစ်၏။ ယခု ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေ၏။

အပြင်သို့ ထွက်လာသည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့်၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအပေါ် ကျေးဇူးကြွေး တင်နေသည်ဟု အမှန်တကယ် ပြောဆို၍ မရနိုင်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော သူသည် အမြစ်မရှိသောမှော်ပင်ကဲ့သို့ပင် အချိန်မရွေး ထွက်ခွာသွားနိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေ၏။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ ခံစားနေရသော ဖိအားများကို ရှန်းယီ ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိပေ၏။

သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေး၏။

ချင်ကျိုးဖြစ်စေ၊ မဟာချန်မှ ရင်းနှီးသူများဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် မှီတင်းနေထိုင်ရန် ရတနာနယ်မြေတစ်ခု လိုအပ်ကြပေသည်။

အကယ်၍ နန်ယန်သည် နဂါးနန်းတော်၏ နင်းခြေဖျက်ဆီးခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံရမည်ဆိုပါက၊ သူ၏လက်ထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဘာမျှကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသင့်ပြီး၊ သက်တမ်းရှည်ခြင်းလမ်းစဉ်တွင်လည်း အလှဆင်စရာ အနည်းငယ်တော့ ရှိသင့်ပေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် အလွန်အမင်း ခြောက်ကပ်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းလွန်းနေပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် စီနီယာ ရွှမ်ချင်း၏ စကားများအရ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ပြိုင်ဘက်မှာ နဂါးနန်းတော်ပင် မဟုတ်နိုင်ဘဲ... ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်ပေ၏။

"ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ရှန်းယီသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ လှည့်ထွက်သွား၏။ ထို့နောက် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ ရောက်ရှိလာစဉ်က လမ်းပြပေးခဲ့သော မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနောက်သို့ လိုက်ကာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ပင်လယ်ဆီသို့ ထိုးတက်နေသော ကျောက်တိုင်ကြီးရှေ့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

ရှန်းယီ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်သည် တောင်ပိုင်းဟုန်နှင့် ဆင်တူသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်း၏ လှိမ့်တက်နေသော လှိုင်းလုံးများထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် အန္တရာယ်များမှာမူ ပို၍ပင် မှန်းဆရခက်ခဲလှပေသည်။

သူသည် တိမ်လွှာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မိုးမျှော်တောင်ထွတ်များကို နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဧရာမလက်ဝါးရာကြီးပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားရာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များမှတဆင့် ရင်ခုန်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာများကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိရုံမျှဖြင့် လုံလောက်ရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မြေပုံကို ပြန်လည်မှတ်မိစေရန် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်၏ တွက်ချက်မှုများသည် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်မလာစေခဲ့သော်လည်း၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကိုမူ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကိုရွေးချယ်လိုက်ပြီး ဓားပေါ်သို့ တက်နင်းကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

လူငယ်လေး၏ ဆံပင်များ အနည်းငယ် လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ ပါးလွှာသော မှင်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် တလူလူ လွင့်ခါနေ၏။ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး၊ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်နှင့် ပြာလဲ့နေသော ပင်လယ်ပြင်တို့ ဆုံစည်းရာနေရာတွင်၊ ယခင်က သူ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော ဓားအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မျိုး အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေလေသည်။

သို့တိုင်အောင် ထိုကဲ့သို့သော လောကီနှင့်ကင်းကွာနေသည့် မြင်ကွင်းမျိုးတွင်၊ သူသည် ဓားပေါ်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။ မိုးနှင့်မြေသည် ပြောင်းပြန်လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း သူကမူ ထိုနေရာတွင် ခိုင်မြဲစွာရပ်တည်နေဆဲပင်။

ရှန်းယွဲ့ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်

၎င်းမှာ ရှန်းယီ ထို အမည်မဲ့တောင်ပေါ်တွင် ရရှိခဲ့သော အရာပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ထိုနက်နဲလှသော ဖိအားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးတက်အောင် မလုပ်နိုင်သလို၊ နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်လည်း အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။ တန်ဖိုးကြီးသောအရာဖြစ်သော်လည်း ကြက်နံရိုးကဲ့သို့အရသာကင်းမဲ့နေသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ရှန်းယွဲ့ ပညာရပ် သည် ဤစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချကမကို အသုံးဝင်လာစေရန် ခွင့်ပြုပေးသည့် လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ တမင်တကာ ထွက်ခွာလာရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤကျင့်စဉ်သည် ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန် အမွေအနှစ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အခြားအရာများကို မဆိုထားနှင့်၊ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တာအိုကလေးငယ်တို့သည် ၎င်းကို ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသူများထဲတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်နေမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခင်ကကဲ့သို့ သူသာ တစ်စုံတစ်ရာသောအငွေ့အသက်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မိပါက၊ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ပြဿနာများကို ဆွဲဆောင်မိမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော ယေဘုယျ ပြဿနာမှာ ကြီးကြီးမားမား မရှိသော်လည်း၊ အကယ်၍သာ သာမန်နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သောသွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများဖြင့် မသိမသာဆွဲဆောင်ရန် အသေအလဲ ကြိုးစားလာပါက၊ ရလဒ်မှာ ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်းယီကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အမည်မဲ့တောင်၏ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအတွေ့အကြုံ လိုအပ်သော်လည်း၊ သူ ရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်နည်းစနစ်နှင့် သိပ်ပြီး သက်ဆိုင်မှု မရှိလှခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကိုမူ သူ ဖော်ထုတ်မှုအပြီးသတ်ပြီးနောက်မှသာ ဆက်ပြောရပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီသည် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်သွား၏။

ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်သည် သူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ဖိအားမှာမူ အမည်မဲ့တောင်အတွင်း၌ ရှိစဉ်ကလောက် မကြီးမားလှပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ရှန်းယွဲ့ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်က လမ်းခင်းပေးထားသည်မဟုတ်လော။

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်ခန်းမသခင်၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ဤမျှရှည်ကြာသော အချိန်ကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တစ်ဦးထဲတာအိုကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း အထီးကျန်မှုက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

အခြားသူများနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်စရာ ရှိနေမှသာ စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲကျခြင်းကို အနိုင်နိုင် ကာကွယ်နိုင်ပေမည်။

"သခင်... တကယ်တော့ ဝူကျွင်းကလည်း အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်ဗျ..."

ကြမ်းတမ်းလှသော ရှေးဟောင်းချီလင်ချပ်ဝတ် သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူငယ်လေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ရို့ကျိုးကြောက်ရွံ့နေသည့် အပြုံးမျိုးကို ပြသလာ၏။ ခယ်ရှစ်စန်း စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီမှာပင်၊ သူသည် ငိုချင်သော်လည်းမျက်ရည်မကျဟူသော အဖြစ်မျိုးဖြင့် စနစ်မျက်နှာပြင်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရလေတော့သည်။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - နှစ် ၈၁၀၀၀၀ ]

[တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း။ ရှန်းယွဲ့ ပညာရပ် - မစတင်ရသေး]

[ပထမနှစ်တွင် သင်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး၊ ရှန်းယွဲ့ ပညာရပ် တစ်ခုလုံးကို ခယ်ရှစ်စန်းအား စတင် ရွတ်ဆိုပြကာ၊ ရှန်းယွဲ့ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်ကို အသေးစိတ်ခံစားသိရှိစေသည်။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဖိကပ်ခံထားရပြီး၊ သင် ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တောင်တက်ခရီးစဉ်ကို ပြန်လည် ခံစားနေရသည်...]

ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများကြားတွင်၊ အခြားသော အမည်မဲ့တောင်တစ်လုံးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ နက်နဲလှသော ဖိအားသည်လည်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

...

အနောက်ပိုင်းဟုန်၊ ရေချီလင်ကောင်းကင်ဂူ

ကြမ်းတမ်းသော အနက်ရောင်ကျောက်ဆောင်ကြီးများသည် ရေထဲမှနေ၍ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ အံ့မခန်းအကွေးအဝိုက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ထိုးထွက်နေကြသည်။ ထိုကျောက်ဆောင်များသည် အလွန်ရှည်လျားပြီးကျယ်ပြောလှရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေကြီးတစ်ကောင်က တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ၎င်း၏ လက်တံရှည်ကြီးများကို ဆန့်ထုတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

အလွန်ဝေးကွာလှသော နေရာမှကြည့်မှသာလျှင်၊ အနက်ရောင်ကျောက်ဆောင်ကြီး၏ အဆုံးပိုင်းရှိ တစ္ဆေ၏ချွန်ထက်သော လက်တံပေါ်၌ စုဝေးနေသည့် စိမ်းလန်းသောအရိပ်အရောင်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။