အခန်း (၆၃၉)

ဧရာမသစ်ပင်သေကြီး၏ ထိပ်ဖျားတွင်မူ စိမ်းလန်းသောသစ်ရွက်စုများက ရှင်သန်နေကြပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အသက်ငွေ့သက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနေလေသည်။

သစ်ပင်ကြီး၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားကြောင့်၊ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော သစ်ခေါင်းပေါက်ကြီးသည် သာမန်လိုဏ်ဂူများထက်များစွာ ပိုမိုကြီးမား ကျယ်ဝန်းလှ၏။

ပင်လယ်ရေပြင်နှင့် ဝေးကွာသော သစ်ခေါင်းပေါက်၏ အတွင်းပိုင်းသည် နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် ခြောက်သွေ့နေလေသည်။

တောက်ပသောအပြာရောင်အမွေးများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ကြီးမားလှသောသတ္တဝါကြီးမှာ အနည်းငယ် ပြင်းထန်သောအသက်ရှူသံများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သစ်ခေါင်းနံရံကို မှီနေလေ၏။

၎င်းမှာ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက် ဤသို့ ဖြစ်နေရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အားတုတ်ခိုင်သော ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေ အကောင်ရေအတော်များများက အပြည့်အဝ ရစ်ပတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေအများစုမှာ သခင်လေး၏ အချစ်တော်ကိုယ်လုပ်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အကြီးအကဲအချို့ပင် ပါဝင်လေ၏။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ချောကျိကျိ ခန္ဓာကိုယ်များကို အသုံးပြု၍ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်၏ အတောင်ပံများကို ရစ်ပတ်ကာ၊ လည်ပင်းကို ရစ်နွယ်ပြီး၊ ခြေထောက်များကို တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်ထားကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးများကို အားပါးတရပွတ်တိုက်နေကြပြီး ၎င်းအား လည်ပင်းညှစ်ကာ ချေမွသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

“ထပ်ပြီး... အားထပ်ထည့်စမ်းပါဦး”

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် သွေးကြောများဖြင့် နီရဲနေသော၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ယခင်က အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီးနောက်တွင် ၎င်းသည် သွေးနံ့ကို အာရုံခံမိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကစားပွဲ အနှောင့်အယှက်ခံရခြင်းအတွက် ဒေါသထွက်ရန် နေနေသာသာ၊ ဖီးနစ်ငှက်မှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့လေ၏။

၎င်း၏ သွယ်လျသော လည်ပင်းသည် မြွေရှည်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆန့်ထွက်သွားပြီး၊ ချွန်ထက်သောနှုတ်သီးမှာ ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေ တစ်ကောင်၏အကြေးခွံများကို အလွယ်တကူဆုတ်ဖြဲကာ အသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ကရုဏာကင်းမဲ့စွာဖြင့် စတင် ထိုးဆိတ်တော့လေသည်။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေမျိုးနွယ်စုတို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ဖော်ပြလေ့ရှိသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ် မှာ ဟာသတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေလေသည်။

“ရွှီး...” ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော်လည်း တိုးညှင်းသောအသံကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး၊ နာကျင်မှုကြောင့်အလိုအလျောက်ပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပို၍ တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

“ဂီး...” အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် အေးစက်သောမြွေသွေးများ ၎င်း၏ လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ စပါးအုံးမြွေကြီး၏ ရစ်ပတ်အားစိုက်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ၎င်း၏ ခေါင်းကို မော့ကာ၊ သွေးစွန်းနေသောနှုတ်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်လေသည်။

ဒီ အနက်ရောင်မြွေလေးတွေက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက် မျိုးနွယ်ဝင်များအတွက်၊ မွေးရာပါတောက်လောင်နေသော နှလုံးသားမီးတောက်သည် ၎င်းတို့အား အမြဲတစေ အလွန်အမင်းစိတ်တိုလွယ်သောအခြေအနေတွင် ရှိနေစေသည်။ အထူးသဖြင့် မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာဖြစ်သော ၎င်းအတွက်မူ၊ သွေးမျိုးဆက်ထဲရှိ ကြွယ်ဝသောစွမ်းအားများကြောင့် အပူဒဏ်ခံစားရမှုမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေ၏ အေးစက်သောခန္ဓာကိုယ်က ၎င်းတို့အပေါ်ရစ်ပတ်ထားခြင်းသည် ထိုသက်တောင့်သက်သာမရှိမှုကို အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားစွာ သက်သာစေနိုင်လေသည်။

“ဆက်လုပ်ကြလေ။”

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် အပြင်ဘက်သို့ ဂရုမစိုက်သလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်း၏ မြင့်မြတ်သောသွေးမျိုးဆက်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောခွန်အားတို့ကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ၎င်း ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် လောလောဆယ်ဆယ် မလှုပ်ရှားသေးဘဲ ပို၍ပင် ပျင်းရိစွာ လှဲချလိုက်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

“မင်းတို့ မျိုးနွယ်စု ဘယ်လောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ ဘယ်လောက်ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်နိုင်လဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်တယ်နော်။”

မည်သည့်အရာကမျှ ၎င်း၏ သာယာနှစ်သိမ့်မှုကို လာရောက် မနှောင့်ယှက်နိုင်ပေ။ ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသောအခါမှသာ ၎င်း အပြင်ထွက်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လက်ရှိအခြေအနေသည် ယခင်က ၎င်း တွေ့ကြုံရခဲသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

၎င်းသည် သွေးရောင်ရဲနေသောမျက်လုံးများဖြင့် သစ်ခေါင်းနံရံကို မှီထားကာ၊ ထို စပါးအုံးမြွေကြီး ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့်ကို ငေးကြည့်နေလေသည်။ ထိုမြွေကြီးများသည် အကြောက်တရားဖြင့် တုန်ယင်နေကြသော်လည်း ၎င်းအား ပိုမိုအားပါးတရ ရူးသွပ်စွာရစ်ပတ်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်လာလေ၏။

နာကျင်လာသည်အထိ တင်းကြပ်စွာရစ်ပတ်ခံရသော ဤခံစားချက်သည် ၎င်းအတွက် အမှန်တကယ်ပင် သာယာနှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

…

ကျောက်သားနက်သစ်ပင်အိုကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်၊ ပင်လယ်ရေပြင်ကျယ်နှင့် နီးကပ်သော တစ်ဖက်တွင်မူ

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်သည် တာအိုစစ်သည်တော်အသီးသီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာကြ၏။ ထို ခိုင်မာတောင့်တင်းသော အရှိန်အဝါအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ကြွက်သားအပြည့်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပို၍ပင် မျက်စိကျစရာ ကောင်းနေပြီး၊ အရေပြားများမှာ တာအိုစစ်သည်တော်များ၏ စွမ်းအားကို ယှဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင် မာကျောတောင့်တင်းနေလေသည်။

လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် သတ်ဖြတ်ရန်သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီးဖြစ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်စုသည် သစ်ပင်အိုကြီး၏အောက်ခြေသို့ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်ဝါးများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ကြလေ၏။ မသေမျိုးမြို့တော်တာအိုစစ်သည်တော်များ၏ ကောင်းချီးပေးမှုနှင့်အတူ ခေတ်အဆက်ဆက် တည်တံ့လာခဲ့သော သစ်ပင်အိုကြီးသည် ပြင်းထန်စွာတုန်ခါလာပြီး တဖြည်းဖြည်းအက်ကွဲလာမည့် လက္ခဏာများ ပြသလာလေသည်။

ထို ကြီးမားလှသော အင်အားကြီးသည် သစ်ခေါင်းပေါက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားရာ၊ တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ တစ်အုပ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ပြီး ကျန်ရစ်သူများမှာ ခေါင်းမပြရဲကြတော့ဘဲ တောင်ကြီးတစ်လုံးထဲသို့ ဥမင်တူးနေသကဲ့သို့ သစ်ပင်အိုကြီး၏အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်ပုန်းအောင်းနေကြလေသည်။

ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဓားတစ်လက်ကိုကိုင်ဆောင်ထားသော အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်တန့်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထွက်ပေါ်လာသမျှ မည်သည့် ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေမဆို ချက်ချင်းပင် ခေါင်းဖြတ်ခံရပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ထိုဓားချက်ကို တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

“ငါတို့က တတိယမြောက်မြို့တော်ကိုတောင် အသုံးပြုမတိုက်ရသေးဘူးလေ”

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ စုဟုန်ရှို့၏ ကနဦး လှုပ်ရှားမှုသည် တောင်ပိုင်းဟုန်အပေါ် ၎င်းတို့၏ အမြင်ကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

နှစ်သောင်းချီသော တိတ်ဆိတ်မှုသည် သားတော်ခုနစ်ပါး နှင့် ဟုန်ကျယ်တို့ကို သီးခြား ကွဲကွာသွားစေခဲ့ပုံမရပေ။ ဤ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း တာအိုကလေးငယ်၏ စွမ်းရည်များသည် ယခုအခါ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေနိုင်ပေသည်။

“ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေနဲ့၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။”

အခြားတိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ဦးက ကျောက်သားနက်သစ်ပင်အိုကြီး၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲရင်း တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေ မျိုးနွယ်စုတွင် ဤအဆင့် စွမ်းအားမျှသာ ရှိပါက၊ ၎င်းတို့သည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအနီးတွင် ယခုအချိန်အထိ အေးချမ်းစွာ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်အင်အားကြီးမားသော တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေများအားလုံးသည် သစ်ပင်အိုကြီးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ ရက်စက်စွာအသတ်ခံနေရသည်ကို ကြည့်နေကြသော်လည်း အသေခံတိုက်ခိုက်မည့် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မပြသကြပေ။

အကယ်၍သာ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ် အနည်းငယ်မရှိခဲ့ပါက၊ ယန်ချုံကျန်းဦးဆောင်သော ယနေ့လာရောက်သည့် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အားကိုးရမည်ဆိုလျှင် ဤ တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ တစ်အုပ်လုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန်မှာ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် အကူအညီတစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက် မျိုးနွယ်စုကများ အနီးအနားမှာ ရှိနေတာလား။

ထိုသို့တွေးမိကာ ကျင့်ကြံသူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်တဆိတ်အကဲခတ်လိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို၍ပင် ကြမ်းတမ်းလာကြလေ၏။

ဘယ်နေရာမှာပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ သူတို့က ဒီနေရာမှာတော့ သေချာပေါက်မရှိနေလောက်ဘူး။ မဟုတ်ပါရင် အပြင်ထွက်လာခဲ့ပြီး လောက်ပြီ။

၎င်းတို့သာ လုံလောက်အောင်မြန်ဆန်မည်ဆိုလျှင်၊ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်များပင်လျှင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေတွင် လာရောက် ပြဿနာရှာဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့သည် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ အမိန့်အရ လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြစ်သည်ကို မမေ့သင့်ပေ။

ဘန်း ဘန်း

ကြီးမားလှသော တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှကျင့်ကြံသူများ၏ကရုဏာကင်းမဲ့စွာ အမြီးမှကိုင်ဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကျောက်သားနက်သစ်ပင်အိုကြီးပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာလွှဲရိုက်ခံလိုက်ရရာ သွေးနှင့် အသားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားလေတော့သည်။