အခန်း (၅၄၈-၅၅၀)

အခန်း ၅၄၈ - တောက်ပမှုတို့၏ နိဂုံး

ဓားသွားက သူ၏ အသားထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နာကျင်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် ထိုနာကျင်မှုမှာ ကျန့်ချင်းယန်၏ နှလုံးသား အောက်ခြေမှ ခံစားနေရသည့် နာကျင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်တော့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန့်ချင်းယန်သည် သူ၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပြိုပျက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မာန်မာန၊ သူ၏ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော ဘဝနှင့် အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပနေသည့် သူ၏ သိုင်းပညာ အနာဂတ်... အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရာအားလုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားခဲ့ရပြီ

သူသည် အမြဲတမ်း စိတ်ဓာတ်ထက်သန်သူ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဆိုသည်ကို မသိခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်များမှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူသည် ဓားသွားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိရာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ သွေးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျနေခဲ့သည်...။

"ဘာလို့လဲ...... ငါ့ကို ပြောစမ်းပါကွာ... ဘာလို့လဲဆိုတာ..."

သူသည် ထိုစကားကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေမိသည်။

ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည် ကျန့်ချင်းယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တစ်စုံတစ်ခု ပြောလိုဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ ချလိုက်လေသည်။

"ချွတ်"

ဓားကို အပြင်သို့ အကုန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အခါ သွေးများမှာ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။ ထိုသွေးစက်များမှာ ပိုင်ယွဲ့ရင်၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံပေါ်သို့ ပွင့်အာနေသော မက်မွန်ပန်းများအလား စင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။

အစမှ အဆုံးအထိ ပိုင်ယွဲ့ရင်သည် စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုခဲ့ချေ။

ကျန့်ချင်းယန်သည် သွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် နှလုံးသားကို ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယန်စွမ်းအင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ သွေးကြောများ ပျက်စီးသွားခြင်းတို့ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကုသရန်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သူသည် မြင့်မြတ်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မရှုံးနိမ့်ဖူးချေ။ ရန်သူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် လဲကျသွားမည့် အရေးကို သူ တွေးတောမိကောင်း တွေးတောမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုနေ့ရောက်လာသည့်အခါ သူ့ကို ဓားဖြင့် ထိုးခဲ့သူမှာ သူ အချစ်ဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။

ပိုင်ယွဲ့ရင်သည် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ကျန့်ချင်းယန်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူမသည် ထိုသံချေးတက်နေသော "ဓားဦး" အပိုင်းအစကို ယူဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း ကျန့်ချင်းယန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ကိုမူ ယူမသွားခဲ့ချေ။

ကျန့်ချင်းယန်၏ လက်စွပ်ထဲတွင် "ယန်နတ်ဘုရားကျမ်း" နှင့် "နက်ရှိုင်းကိုးပါး သန့်စင်ကျမ်း" အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ပိုင်ယွဲ့ရင်က အခန်း၏ တားမြစ်ချက်များကို ဖြုတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကျန့်ချင်းယန်က မလှုပ်မယှက် ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် နောက်ထပ် စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုခဲ့သလို၊ သူမကိုလည်း တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ...။

သူသည် လူအတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ယွဲ့ရင်သည် ထိုဆန်းကြယ်သော ဓားဦးကို ယူသွားခဲ့သော်လည်း၊ ဤဓားဦးတစ်ခုတည်းအတွက်နှင့် သူမက ဤမျှ ရက်စက်သည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ချင်းယန်သည် "ယန်နတ်ဘုရားကျမ်း" ဖြစ်စေ၊ "နက်ရှိုင်းကိုးပါး သန့်စင်ကျမ်း" ဖြစ်စေ၊ ထိုဆန်းကြယ်သော ဓားဦးကိုဖြစ်စေ ပိုင်ယွဲ့ရင်နှင့် မျှဝေရန် အမြဲအသင့်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ ပိုင်ယွဲ့ရင်သည် ထိုကျမ်းစာအကြွင်းအကျန် နှစ်စောင်လုံးကို မြင်တွေ့ဖူးပြီးဖြစ်ကာ အထွတ်အထိပ် ဥပဒေသလမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးကိုလည်း မှတ်မိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဓားဦးနှင့် ပတ်သက်လျှင်လည်း သူမသာ လေ့လာလိုပါက ကျန့်ချင်းယန်က မည်သည့် ဝန်လေးမှုမျှမရှိဘဲ ပေးအပ်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွဲ့ရင်က ထိုဓားဦးကို အပိုင်လိုချင်လျှင်ပင် သူမ ယူဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့အပြင် သူမက တောင်းဆိုလျှင် ကျန့်ချင်းယန်က သူမကို လက်ဆောင်အဖြစ်ပင် ပေးဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူမအနေဖြင့် ဤသို့ လုပ်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ခဲ့ချေ...။

ကျန့်ချင်းယန်မှာ စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအခန်းအတွင်း၌ သုံးရက်နှင့် သုံးညတိုင်တိုင် မှင်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့မိသည်။ သွေးများက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စွန်းထင်နေခဲ့သည်။ ပိုင်ယွဲ့ရင် ဘာကြောင့် ဤသို့ လုပ်ခဲ့ရသနည်းဟူသော အစွဲအလမ်းက သူ့ကို ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဗဟိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှ မည်သူမျှ ထိုအခန်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိကြချေ။ သန့်စင် ဧကရီသည်လည်း ဗဟိုနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားကာ သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိကြချေ...။

ဤသို့သော ထိတ်လန့်စရာ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း အချို့သောအရာများကိုမူ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။ ကျန့်ချင်းယန်သည် ဖေးမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင် ရှားဟုန်ရွှယ်နှင့် ကံကြမ္မာတိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ ဗဟိုနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။

ဗဟိုနယ်မြေနှင့် အိမ်နီးချင်းဖြစ်သော လူသားမျိုးနွယ် နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး အတော်များများကပင် ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဖေးမျိုးနွယ်တို့ကြားမှ ဂုဏ်သိက္ခာ တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံရှိ လူသားနှင့် ဖေးမျိုးနွယ် ပါရမီရှင်များထဲတွင် မည်သူက ပိုမိုအစွမ်းထက်သလဲဆိုသည်ကို ဤတိုက်ပွဲက သက်သေပြမည် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ချင်းယန်သည် တိုက်ပွဲနေ့ ရောက်သည့်တိုင်အောင် အခန်းထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲကို လွဲချော်၍ မရနိုင်ပေ... သူ၏ သွေးကြောများမှာ လုံးဝ ပြန်မကောင်းသေးဘဲ၊ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းမှာလည်း ကျရှုံးခဲ့ရသော်လည်း... သူသည် တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ဘဝတွင် အချစ်ဆုံး အမျိုးသမီးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ၊ သူ၏ သိုင်းလမ်းစဉ်ကိုမူ ထပ်မံ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တော့ချေ။

တိုက်ပွဲကျင်းပရာ ဝမ်ရှီတောင်တန်း တွင် ကျန့်ချင်းယန်နှင့် ရှားဟုန်ရွှယ်တို့မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်လျက် ရှိနေကြသည်။ လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှားဟုန်ရွှယ်သည် ရှည်လျားသော ဓားရှည် တစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားလက်ကိုင်မှာ လက်မောင်းတစ်ဝက်စာခန့် ရှည်ပြီး မီးခိုးရောင် သွေးရောင်လွှမ်းသော ကျောရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားဟန်ရှိသည်။ ဓားသွားမှာ ပါးလွှာရှည်လျားပြီး သွေးရောင်လွှမ်းနေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်နှင့် တူလှသည်။

တိုက်ပွဲ စတင်လေပြီ...

တိုက်ပွဲမစတင်မီ ကျန့်ချင်းယန်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ပြင်းထန်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲစတင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် အခြားလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက်သာ ရှိတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲမှာ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်များမှာ ဓားအရှိန်အဝါများကြောင့် ချောက်ကမ္ဘာကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်နေသည့် နှင်းဖုံးတောင်တိပ်များမှာလည်း ယန်စွမ်းအင်များကြောင့် သဲပုံများအဖြစ် အရည်ပျော်ကျကုန်သည်။

တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော်လည်း နောက်ဆုံးရလဒ်မှာမူ... နီလာယန်သခင်၏ အရေးနိမ့်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှားဟုန်ရွှယ်၏ ဓားချက် ၁၂ ချက်ဖြင့် အထိုးခံခဲ့ရပြီး သူ၏ သွေးများက ကောင်းကင်ယံသို့ စင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။

စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းပြီး သွေးကြောများ ပိတ်ဆို့နေသည့် ကျန့်ချင်းယန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က မရှုံးနိမ့်ဖူးသည့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ဦး၊ ဗဟိုနယ်မြေ၏ ဂုဏ်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ယခုကဲ့သို့ ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီ...။

သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီ၊ ထိုအရှုံးမှာ အစအနမကျန်သော အရှုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ အနာဂတ်ကိုလည်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ။ သူ၏ ဘဝ ပထမတစ်ဝက်မှာ ရဲရင့်မှု၊ အစွမ်းထက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် လောကကြီးကို သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး သူရဲကောင်းများစွာ၏ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သလို အမျိုးသမီးများစွာ၏ ချစ်ခင်မှုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရာအားလုံးမှာ ဤတိုက်ပွဲ အရှုံးနှင့်အတူ ရေစုန်မျောသွားခဲ့ပြီ။

ရှားဟုန်ရွှယ်သည် ကျန့်ချင်းယန်ကို မသတ်ခဲ့ဘဲ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန့်ချင်းယန်၏ အနာဂတ်မှာမူ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဗဟိုနယ်မြေရှိ ပြည်သူများမှာ ဤရလဒ်ကြောင့် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသည် ဗဟိုနယ်မြေသို့ လာရောက်ခဲ့ကြသော သူရဲကောင်းများမှာလည်း သက်ပြင်းသာ ချနိုင်ကြတော့သည်။ ဖေးမျိုးနွယ်စုမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာမူ လှောင်ပြောင်ရယ်မောနေကြလေသည်။

ဖေးမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် ရှားဟုန်ရွှယ်မှာမူ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ကျန့်ချင်းယန်ကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးလိုက်ရင်ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ မင်း ငါ့ကို အချိန်မရွေး ပြန်လာစိန်ခေါ်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကတော့ ပိုပြီး ဝေးကွာသွားဖို့ပဲ ရှိတယ်"

ရှားဟုန်ရွှယ်က ဤသို့ပြောရင်း ကျန့်ချင်းယန်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အရိုးနှင့် အသားများ စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ကျန့်ချင်းယန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုက သူ၏ အာရုံများကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားကို ရှားဟုန်ရွှယ်က ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်

သူသည် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ရှားဟုန်ရွှယ်ကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်နေမိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှားဟုန်ရွှယ်၏ လက်ထဲ၌ သွေးများ စိုရွှဲနေသော သတ္တုတံဆိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ သန့်စင် ယန်ကောင်းကင်ဘုံ ဥပဒေသများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည့် "နတ်ဘုရား တော်ဝင်တံဆိပ်" ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ချင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါင်းစပ်ထားသော ထိုတော်ဝင်တံဆိပ်ကို ရှားဟုန်ရွှယ်က အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန့်ချင်းယန်သည် သူ၏ ကျောရိုးကြီးကို ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"နီလာယန်သခင် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့က ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့အပိုင်ပဲ ဟားဟားဟား"

ရှားဟုန်ရွှယ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ အာရုံကို တော်ဝင်တံဆိပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည့်အခါ ကျန့်ချင်းယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် တော်ဝင်တံဆိပ်ပေါ်ရှိ ကျန့်ချင်းယန်၏ အမှတ်အသားမှာ ရှားဟုန်ရွှယ်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ တော်ဝင်တံဆိပ်၏ အရှင်သခင်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲမြေပြင် အနီးရှိ လူသားမျိုးနွယ် သိုင်းသမား အများအပြားမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်ထုမနာ ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏ နယ်မြေပေါ်တွင် ဖေးမျိုးနွယ်တစ်ဦးက တော်ဝင်တံဆိပ်ကို ယူဆောင်သွားပြီး "နတ်ဆိုးသခင်" ဖြစ်လာသည်ကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ ထိုအရှုံးမှာ ဖော်ပြမရနိုင်လောက်အောင်ပင်။

သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းကို တားဆီးနိုင်သူ မရှိခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံးမှာ ရှားဟုန်ရွှယ်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျန့်ချင်းယန်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ...။

အခန်း ၅၄၉ - ချိပ်ပိတ်ထားသော ကမ္ဘာ

ကျန့်ချင်းယန် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်တစ်ဦးသည် ရန်သူပေါင်းများစွာကို အနိုင်ယူကာ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ပုံရိပ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ရရှိခဲ့သည့် ချီးမွမ်းကိုးကွယ်မှု အပေါင်းတို့သည် သူ ရှုံးနိမ့်သွားသည့် ခဏမှာပင် လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ လူတို့သည် ကွယ်ရာတွင် "ကျန့်ချင်းယန်ကလည်း ပြောသလောက် မဟုတ်ပါလား" ဟု အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုကြတော့သည်။

ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဘာမှမမယ်မယ်ရရ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးသည် သူရဲကောင်းဆန်သော အပြုအမူတစ်ခု လုပ်ဆောင်လိုက်လျှင် လူအများ၏ ချီးမွမ်းမှုကို ရရှိတတ်သည်။ သို့သော် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ထိပ်တန်းသူရဲကောင်း တစ်ဦးမှာမူ ရှုံးနိမ့်ပြီး အရှက်ရသွားသည့်အခါ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရစမြဲ ဖြစ်သည်။

လူတို့သည် ရှုံးနိမ့်နေသူ၏ အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုရန် အလေ့အကျင့်ရှိကြသော်လည်း၊ အမြဲတမ်း အနိုင်ရနေသူ၏ ကျရှုံးမှုကိုမူ သည်းမခံနိုင်ကြချေ။ ထို့ပြင် ကျန့်ချင်းယန်၏ အရှုံးမှာ အလွန်ပင် ကြေကွဲစရာ ကောင်းလှသည်။ သူသည် ဖေးမျိုးနွယ်စု၏ လက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။

ကျန့်ချင်းယန်သည် ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တရွတ်တိုက်ဆွဲကာ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အရှုံးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အသက်ပေး၍ အပြစ်ချေဖျက်လျှင်ပင် ထိုအရှက်ရမှုကို ဆေးကြောနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် နီလာယန်သခင် ရာထူးနှင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သွေးကြောများမှာလည်း အများစု ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း ထိုးဆင်းသွားခဲ့ရသလို၊ သူ အချစ်ဆုံး အမျိုးသမီး၏ သစ္စာဖောက်မှုကိုလည်း ခါးစည်းခံခဲ့ရသည်။

ကျန့်ချင်းယန်သည် သူ၏ ဘဝတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာချန်နိုင်ငံ၏ သန့်စင် ဧကရာဇ် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းဆီသို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားခဲ့တော့ချေ။

သူသည် တိုင်းပြည်မှထွက်ခွာသွားပြီး တစ်ကိုယ်တည်း လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။

အတိတ်ကာလက ကျန့်ချင်းယန်တွင် မိတ်ဆွေပေါများခဲ့ပြီး လူပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ ကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ ကျင့်စဉ်များ၊ ဆေးလုံးများ၊ နယ်မြေများနှင့် ကျင့်ကြံရာ ဂူဗိမာန်များ... သူသည် ရတနာပေါင်းများစွာကို ရက်ရက်ရောရော ပေးကမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကျန့်ချင်းယန် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများမှာ သူ့ကို သိသိသာသာ ရှောင်ဖယ်သွားကြလေသည်။

ထိုမိတ်ဆွေများက ကျန့်ချင်းယန်အပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်ဟန် ပြသကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ လှည့်ဖျားနေသော မျက်ဝန်းများနှင့် တာဝန်မယူလိုသည့် စကားများက ကျန့်ချင်းယန်ကို ထွက်ခွာသွားရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိစေခဲ့သည်။ သူသည် သူတစ်ပါးကို ကျေးဇူးပြုစဉ်က မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်မမျှော်လင့်ခဲ့သလို၊ သူတို့ကလည်း သူ့ကို မကူညီနိုင်ကြမှန်း သူသိသည်။ သို့သော် လူ့သဘာဝ၏ မမြဲပုံမှာ ဤမျှအထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ခဲ့မိချေ။

ကျန့်ချင်းယန်သည် ဤအတွက်ကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမနေခဲ့ဘဲ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ ချလိုက်မိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ဘဝခရီးလမ်းမှာ ချောမွေ့လွန်းနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ချောမွေ့လွန်းသဖြင့် ထိုဂုဏ်သိက္ခာများကြားတွင် သူသည် လမ်းပျောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အခက်အခဲကို ကြုံတွေ့ရမှသာ သူသည် ထိုမြူခိုးများကြားမှ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေခံတွင်ပင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ပျက်စီးသွားသော အခြေခံနှင့် သွေးကြောများကို ပြန်လည်ဆက်စပ်နိုင်ရန် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ ခွန်အားမှာ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ချေ။

ဤမျှအထိ ရောက်လာသည့်အခါ သူသည် သူ့ကို အောင်မြင်မှုများ ပေးခဲ့သည့် ဝဲဂယက်တွင်းနက်ကြီးဆီသို့ ပြန်သွားရန် စဉ်းစားမိသည်။ ထိုဝဲဂယက်မှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှိနေသလဲဆိုသည်ကို အတည်မပြုနိုင်တော့ချေ။ ဒဏ္ဍာရီများအရ ဝဲဂယက်မှာ ပျက်စီးသွားသော စကြဝဠာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦး နတ်ဘုရားများ ပျက်စီးသွားသည့်အခါ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ထပ်လုံးအထိ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ဝဲဂယက်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်။ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် ဝဲဂယက်၏ နက်နဲရာတွင် လမ်းပျောက်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ထပ်မှ သိုင်းသမား အများအပြားမှာ ဝဲဂယက်အတွင်း အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းလူသားတို့၏ ကျင့်ကြံရာဂူများနှင့် အဖိုးတန်ရတနာများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျန့်ချင်းယန် ပျောက်ဆုံးသွားစဉ်က သူသည် "ယန်နတ်ဘုရားကျမ်း"၊ "နက်ရှိုင်းကိုးပါး သန့်စင်ကျမ်း" နှင့် ဓားဦးအပိုင်းအစတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ချင်းယန်သည် သူလွဲချော်ခဲ့ဖူးသည့် အခွင့်အလမ်းများကို ထပ်မံရှာဖွေရန် ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ဝဲဂယက်အတွင်းရှိ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်များကြားတွင် လမ်းပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ယခင်က သူသည် ဝဲဂယက်ထဲမှ ပြန်ထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဥပဒေသများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သဖြင့် သူသည် လမ်းပြန်မရှာနိုင်တော့ချေ ဝဲဂယက်အတွင်း လမ်းပျောက်ခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက သူရဲကောင်းပေါင်းများစွာမှာ ဝဲဂယက်အတွင်း လမ်းပျောက်ကာ သေဆုံးခဲ့ကြဖူးသည်။

ကျန့်ချင်းယန်မှာလည်း ထိုပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူသည် စိတ်မပျက်ခဲ့ချေ။ ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေရင်း တစ်ခုသော နေရာတွင် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေမည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချိပ်ပိတ်ထားသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုကမ္ဘာမှာ... ထျန်းယွမ် တိုက်ကြီး ရှိနေသည့် ကမ္ဘာပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ကျန့်ချင်းယန်၏ စိတ်အလိုအတိုင်း ဤနေရာအထိ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန့်ချင်းယန်က ထိုကမ္ဘာ၏ အဝင်ဝသို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်၊ အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ထိုရှည်လျားသော အိပ်မက်မှာ ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားပြီး ယီယွင်မှာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။

ယီယွင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ ဤအိပ်မက်မှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည်။ သူသည် ကျန့်ချင်းယန်၏ ဘဝကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

"ယန်နတ်ဘုရားကျမ်း"... "နက်ရှိုင်းကိုးပါး သန့်စင်ကျမ်း"... ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီ အထွတ်အထိပ် ကျမ်းစာနှစ်စောင်ကို ကျန့်ချင်းယန်က ဝဲဂယက်ထဲက ရခဲ့တာပေါ့။ နောက်ပိုင်းကျတော့မှ အဲ့ဒီကျမ်းစာတွေကို ရှေးဟောင်းဧကရီဆီ ပေးခဲ့ပြီး ဧကရီက "ဧကရီနှလုံးသားကျမ်း" ကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီ သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားဦးဖျား အပိုင်း...

ကျန့်ချင်းယန် ရရှိခဲ့တဲ့ ဓားဦး အပိုင်းအစဟာ "သန့်စင် ယန်ဓားနန်းတော်" ပိုင်ရှင်ရဲ့ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ ဓားရဲ့ အခြားတစ်ဝက် ဖြစ်နေမှန်း ယီယွင် ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ဓားက နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ယီယွင်က ဓားလက်ကိုင်ပါတဲ့ အပိုင်းကို ရရှိခဲ့ကာ ကျန့်ချင်းယန်က ဓားဦးပိုင်းကို ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကို သတိမထားမိဘဲ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သံချေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထိုဓားမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ သွေးများ စွန်းထင်နေသကဲ့သို့ပင်။ ဤဓားမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။ ကျန့်ချင်းယန်သည် ဤဓားကို ရရှိပြီးနောက် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ယီယွင်သည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာကြီးမှာ ဝဲဂယက်အတွင်း ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဒီလိုမျိုး ချိပ်ပိတ်ထားတာလား။

ယီယွင်သည် ထိုကမ္ဘာကို မည်သူက ချိပ်ပိတ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို မသိရှိချေ။ သူသည် ဓားနန်းတော် ပိုင်ရှင်ကိုသာ ပြေးမြင်မိသည်။ အကယ်၍ ဓားနန်းတော် ပိုင်ရှင်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ၏ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားအခြားတစ်ဝက်ကို ဤချိပ်ပိတ်ထားသော ကမ္ဘာတွင် ထားရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ မဆန်းတော့ချေ။

ဤသည်မှာ နတ်မျှော်စင် ပထမအဆင့်တွင် ယီယွင် တွေ့ခဲ့ရသော ကျန့်ချင်းယန်၏ ဓားကွက်များမှာ ဓားနန်းတော် ပိုင်ရှင်၏ အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဓားတစ်စင်းတည်း၏ အပိုင်းအစများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဓားကွက်များမှာ ဆက်နွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ယီယွင်သည် ကျန့်ချင်းယန်၏ ဓားကွက်များကို လွယ်ကူစွာ နားလည်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နီလာယန်သခင်က တကယ်ပဲ ကြေကွဲစရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပါပဲ..."

ယီယွင်သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ယီယွင်သည် နီလာယန်သခင်၏ ဘဝကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသဖြင့် သူ ခံစားခဲ့ရသည့် သစ္စာဖောက်မှုနှင့် ရှားဟုန်ရွှယ်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ ထိုမျှလောက်သော အရှုံးနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှာ စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သူတစ်ဦးဆိုလျှင် မိမိကိုယ်မိမိ သတ်သေသွားနိုင်လောက်သည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော် နီလာယန်သခင်သည် ထိုအရာအားလုံးကို ခါးစည်းခံနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ပြန်လည် နိုးထလာပြီး သူ၏ မူလစရိုက်အတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ပြန်လည် နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းမျိုးမှာ လောကတွင် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် ကျန့်ချင်းယန်တွင် သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မေ့ဖျောက်၍ မရနိုင်သည့် အစွဲအလမ်းတစ်ခု ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပိုင်ယွဲ့ရင်က သူ့ကို ဘာကြောင့် သစ္စာဖောက်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သိလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်...။

အခန်း ၅၅၀ - ကောင်းကင်ဘုံ၏ သမီးတော်

ယီယွင်သည် နီလာယန်သခင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် တွေးတောနေစဉ်၊ သူနှင့်မလှမ်းမကမ်းရှိ ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ ပုံတူပန်းချီကားရှေ့တွင် ရပ်နေသော လင်ရှင်းထုံကို မတော်တဆ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး မျက်တောင်များမှာလည်း လှုပ်ခတ်နေခဲ့သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခံစားချက်အပြည့်ရှိသော အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယီယွင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယီယွင်၏ ရင်းနှီးသောမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရမှသာ လင်ရှင်းထုံသည် စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားတော့သည်။

ယီယွင်က သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်ရှင်းထုံမှာ အိပ်မက်ထဲတွင် နစ်မျောနေဆဲဖြစ်ပုံရပြီး "ကျွန်မ ရှေးဟောင်းဧကရီရဲ့ နောက်ကို လိုက်သွားရင်း သူမရဲ့ဘဝကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလို ခံစားခဲ့ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယီယွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်ရှင်းထုံသည်လည်း သူနှင့်တူညီသော အတွေ့အကြုံမျိုး ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပုံတူပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ကြည့်ရင်း "ဒီပန်းချီကားနှစ်ချပ်မှာ အဲ့ဒီစီနီယာနှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေ ကိန်းအောင်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော်လည်း နီလာယန်သခင်ရဲ့ ဘဝကို မြင်ခဲ့ရတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လင်ရှင်းထုံသည် ပန်းချီကားနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားပြီး ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ ပုံတူကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သည်။ နှင်းဖုံးနေသော လွင်ပြင်ထက်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်လှမ်းနေသော ဧကရီ၏ပုံက သူမကို သက်ပြင်းချမိစေသည်။ "ရှေးဟောင်းဧကရီရဲ့ အတိတ်နဲ့ သူမရဲ့ ငယ်ဘဝက ငါနဲ့ အများကြီး တူတာပဲ။ သူမက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ"

ထို့နောက် လင်ရှင်းထုံသည် သူမမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ ဘဝအကြောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မွေးရာပါ ယင်သွေးကြောပိတ်ဆို့မှု ရှိကြသဖြင့် ရှေးဟောင်းဧကရီသည်လည်း သူမ၏ ငယ်ဘဝတွင် ခွဲခြားဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။ သူမသည် အင်အားကြီးသော သိုင်းမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။ ထိုမိသားစု၏ အဆင့်အတန်းမှာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာတွင် လင်မိသားစုထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ ပါရမီရှင်များနှင့် ထိပ်တန်းပညာရှင်များစွာ ရှိသည့် မိသားစုကြီး ဖြစ်သည်။

မဟာဧကရီသည် ထိုမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယင်သွေးကြောပိတ်ဆို့မှုနှင့် မွေးဖွားလာခြင်းမှာ သူမအတွက် ကြေကွဲစရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သေဆုံးရမည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ မိသားစုအတွက် အစကတည်းက တန်ဖိုးမရှိချေ။

မဟာဧကရီသည် လောကကြီး၏ မမြဲပုံနှင့် လူ့သဘာဝ၏ ဖောက်ပြန်ပုံကို ကောင်းစွာ နားလည်ခဲ့သည်။ အခက်အခဲများကြားတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ စရိုက်မှာ နှင်းထဲတွင် ပွင့်နေသော ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး ခိုင်မာလှသည်။ သူမသည် သူမ၏ ပိတ်ဆို့နေသော သွေးကြောများကို ပြန်ဆက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့ချေ။

မိသားစုမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် "ပြန်လမ်းမဲ့ ပင်လယ်" အနီးရှိ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တစ်ခုတွင် မြက်တဲအိမ်လေးတစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ခိုအောင်း၍ နေထိုင်နေသော နီလာယန်သခင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် နီလာယန်သခင်က ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာပြီးနောက်မှာ အဲ့ဒီနေရာမှာနေခဲ့တာပေါ့" ယီယွင်က သေချာနားထောင်နေသည်။ သူတွေ့ခဲ့ရသည့် နီလာယန်သခင်၏ ဘဝမှာ ဤကမ္ဘာအတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လင်ရှင်းထုံမှတစ်ဆင့် ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ အမြင်ဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ်အပျက်များကို သူ သိခွင့်ရခဲ့ပြီ။

ဝဲဂယက် နှင့် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာကို ဆက်သွယ်ထားသော အဝင်ဝမှာ "ထာဝရဝဲဂယက်" ဖြစ်သည်။ နီလာယန်သခင်သည် ထိုဝဲဂယက်မှတစ်ဆင့် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင် သူသည် ဤနေရာ၌ ပိတ်မိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ထာဝရဝဲဂယက်ကို အသုံးပြု၍ မူလနေရာသို့ ပြန်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသလို၊ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ထပ်သို့ ပြန်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကိုလည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

နီလာယန်သခင်သည် အပြန်လမ်းကို ရှာဖွေရင်း "ပြန်လမ်းမဲ့ ပင်လယ်" အနီးတွင် အခြေချ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထာဝရဝဲဂယက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စုပ်ယူမှုအားကြောင့် ပြန်လမ်းရှာရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ နားလည်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ထပ်သို့ ပြန်ရောက်လျှင်ပင် ဝဲဂယက်အတွင်း၌ လမ်းကြောင်းမသိဘဲ လှည့်ပတ်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် နီလာယန်သခင်သည် ရှေးဟောင်းဧကရီနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဧကရီသည် ပန်းချီကားထဲကအတိုင်း ဝတ်စုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှင်းထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်နေသော လှပသည့် ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ပင်။ နီလာယန်သခင်သည် သူမကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူမတွင် မွေးရာပါ သွေးကြောပိတ်ဆို့မှု ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မိမိကိုယ်မိမိ သနားနေသည့် အရိပ်အယောင်ကိုမူ သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ရှေ့တွင် သေခြင်းတရား ရှိနေလျှင်ပင် ဤအမျိုးသမီးသည် ဘယ်တော့မှ နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ဓားဖြင့် လမ်းဖောက်မည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲလုံ့လမှာ နီလာယန်သခင်ကို မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်မြင်ယောင်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပိုင်ယွဲ့ရင်၏ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုလည်း သူမဆီမှာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်...။

နီလာယန်သခင်သည် ပါရမီရှင်များကို တန်ဖိုးထားတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငယ်ရွယ်သော ဧကရီသည် ပိုင်ယွဲ့ရင်နှင့် ဆင်တူနေသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူသည် သူမကို စတင်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့သည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို သူ ဘာကြောင့် ဤသို့ လုပ်ခဲ့မိသလဲဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိချေ။

သူသည် သူမကို သိုင်းပညာများ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် တပည့်အဖြစ်ပါ လက်ခံခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းဧကရီသည်လည်း ဤလူကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရကတည်းက သာမန်လူ မဟုတ်မှန်း သိခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် နီလာယန်သခင်သည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာရှိ မည်သည့်သိုင်းပညာနှင့်မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သန့်စင် ယန်ကျင့်စဉ်များကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရီသည် ထိပ်တန်းမိသားစုမှ လာသူဖြစ်ရာ ကျမ်းစာပေါင်းများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း နီလာယန်သခင် သင်ပေးသည့် ပညာရပ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူး၊ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ဤအချက်က သူမ၏ ပိတ်ဆို့နေသော သွေးကြောများကို ပြန်ဆက်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ခရီးလမ်းတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်ကို ပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ထူးခြားသော ပါရမီကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နီလာယန်သခင်မှာလည်း အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ မူလက တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်နေချိန်တွင် စကားပြောဖော်ရရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ မတော်တဆ လုပ်ရပ်တစ်ခုက သူ့ကို ပို၍ ပို၍ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရီမှာ အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းပါရမီရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သွေးကြောပိတ်ဆို့မှုကြောင့် သိုင်းလမ်းစဉ် အဆုံးသတ်သွားရမည်ကို သူ နှမြောမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နီလာယန်သခင်သည် ဝဲဂယက်မှ ရရှိခဲ့သော "ယန်နတ်ဘုရားကျမ်း" ကို သူမအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဧကရီက ၎င်းကို တတ်မြောက်သွားသည့်အခါ "နက်ရှိုင်းကိုးပါး သန့်စင်ကျမ်း" ကိုပါ ထပ်မံ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ ခွန်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်ရင်း နီလာယန်သခင်၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး သူ၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော တက်ကြွမှုများကို ပြန်လည် တွေ့ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် အတိတ်ကကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ စံနှုန်းများကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် နီလာယန်သခင်နှင့် ရှေးဟောင်းဧကရီတို့သည် တိုက်ကြီးပေါ်သို့ လှည့်လည် ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ သူမ၏ ခွန်အားမှာ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံရှိ ပညာရှင်များစွာကို ကျော်လွန်သွားချိန်တွင် နီလာယန်သခင်ကို လုံးဝ ဆွံ့အသွားစေမည့် အရာတစ်ခုကို သူမ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ထိုအထွတ်အထိပ် ကျမ်းစာနှစ်စောင်ကို အခြေခံ၍ "မဟာဧကရီနှလုံးသားကျမ်း"ကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ မွေးရာပါ သွေးကြောပိတ်ဆို့မှုကပင် သူမကို ဤအောင်မြင်မှုများ ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသွေးကြောများကို ဆက်နိုင်ရန် အစွဲအလမ်းကြီးစွာ ကြိုးစားမှုက သူမကို အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုများ ရစေခဲ့သည်။ "မဟာဧကရီနှလုံးသားကျမ်း" ကို လောကတွင် ရှားပါးလှသည့် ရတနာကျမ်းတစ်စောင်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

နီလာယန်သခင်သည် မာန်ကြီးသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေနိုင်သည့် အမျိုးသမီးမှာ ပိုင်ယွဲ့ရင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ပိုင်ယွဲ့ရင်ထက်ပင် သာလွန်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ စိတ်ဓာတ်၊ ပါရမီနှင့် ကြံ့ခိုင်သော စရိုက်က နီလာယန်သခင်ကို နက်ရှိုင်းစွာ လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။ နီလာယန်သခင်၏ ပွင့်လင်းမှုနှင့် တရားမျှတမှုတို့ကလည်း ရှေးဟောင်းဧကရီ၏ ပိတ်ထားသော နှလုံးသားတံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားမောင်နှံကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အတူယှဉ်တွဲ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နီလာယန်သခင်၏ စိတ်ထဲတွင် အစွဲအလမ်းတစ်ခု ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ထပ်သို့ ပြန်လိုသည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူလိုပြီး ပိုင်ယွဲ့ရင်ကို ဘာကြောင့် သစ္စာဖောက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို မေးလိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမြဲတမ်း တစ်ဆို့နေသော အရာတစ်ခုပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထာဝရဝဲဂယက်အတွင်း အပြန်လမ်းကို ရှာဖွေရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းဧကရီနှင့် လက်တွဲကာ ဝဲဂယက်၏ နက်နဲရာသို့ စူးစမ်းခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နီလာယန်သခင်သည် ထာဝရဝဲဂယက်အတွင်း၌ ရှေးဟောင်း ချိပ်ပိတ်မှု တစ်ခု ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုချိပ်ပိတ်မှုမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှသော်လည်း အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လျှင်၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ခွန်အားမှာ နီလာယန်သခင်ကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် သိုင်းပညာ နိမ့်ကျသည့် ဤကမ္ဘာငယ်လေးတွင် ဘာကြောင့် ပေါ်လာရသနည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘာဖြစ်နိုင်သနည်း။

နီလာယန်သခင်သည် ထိုချိပ်ပိတ်မှုရှိ စွမ်းအင်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အတိတ်ကထက်စာလျှင် အများကြီး အားနည်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ အလွန်ဆန်းကြယ်သော်လည်း တစ်နေရာရာတွင် သူနှင့် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ပင်...။

ထိုစွမ်းအင်က သူ့ကို တစ်စုံတစ်ရာ ခေါ်ယူနေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးနေသည်။ နီလာယန်သခင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤကမ္ဘာငယ်လေးရှိ ချိပ်ပိတ်မှုတစ်ခုတွင် သူနှင့် ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအင်မျိုး ဘာကြောင့် ရှိနေရသနည်း သို့သော် သူ မည်မျှပင် စဉ်းစားသော်လည်း ထိုစွမ်းအင်ကို သူ ဘယ်နေရာမှာ တွေ့ဖူးခဲ့သလဲဆိုသည်ကိုမူ မမှတ်မိခဲ့ချေ...။