အခန်း (၂၀၁၈-၂၀၂၀)

အခန်း (၂၀၁၈) နည်းလမ်းသစ်တစ်ခု ရှာဖွေခြင်း

အန်းယာလုရှန်းသည် မိမိ၏လက်ရုံးသဖွယ် အားကိုးရသော ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှု၊ ဒေါသထွက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောယှက်နေတော့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများမှာ အစွမ်းကုန်တောင့်တင်းနေပြီး၊ ဝမ်ချောင်၏ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်ရှိလာမည်မှန်း မသိသော၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လျင်မြန်လှသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးက မင်းကို ဘယ်လိုမျိုး ကူညီမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ဝမ်ချောင်၏ သေမင်းခေါ်သံအလား အေးစက်လှသော အသံမှာ ဝေဟင်ထက်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်၊ ထိုအသံမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဟင်းလင်းပြင်၌ မှိန်ဖျော့လှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဝမ်ချောင်သည် သူ၏သိုင်းပညာကို အထွတ်အမြတ်ဆုံး အဆင့်အထိ ထုတ်ဖော်ကာ အန်းယာလုရှန်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ မဟာလော့ဝ်နတ်ဓားမှာ စူးရှလှသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်လျက် အန်းယာလုရှန်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်းးး"

သူတို့၏ အထက် ဝေဟင်အနက်ပိုင်းရှိ ဝဲဂယက်ပုံသဏ္ဌာန် မိုးတိမ်များကြားမှ တောက်ပသော ငွေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုမှာ ကြီးမားလှသော ပုဆိန်ကြီး တစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ကျရောက်လာသည်။ ၎င်းနောက်တွင် အတိုင်းအဆမရှိသော လျှပ်စစ်နဂါးများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်လျက် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာတော့သည်။ ဝမ်ချောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျင်မြန်လှသော်လည်း ကမ္ဘာမြေ၏ အလိုတော်ကို သယ်ဆောင်လာသော ထိုမိုးကြိုးများ၏ အရှိန်မှာမူ ပိုမို၍ မြန်ဆန်လှပေသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ဓားစွမ်းအားမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိတွေ့နိုင်သေးမီမှာပင်၊ ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုမိုးကြိုးများမှာ ဝမ်ချောင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ အန်းယာလုရှန်း၏ မျက်နှာတွင် အမူအရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ဝမ်ချောင်၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ၎င်းမှာ ဝမ်ချောင်ကို နှိမ်နှင်းရန်အတွက် မကြုံစဖူးသော အခွင့်အရေးကောင်းကြီး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။ သူသည် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ဂန်ချီအားလုံးကို လက်သီးအတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်ကာ ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ရှန်းကျိုး ပျက်သုဉ်းခြင်း"

စူးရှလှသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ကိုယ်အတွင်းမှ ဂန်ချီများသည် ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အမည်းရောင် မီးခိုးများနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုနဂါးနက်၏ ခြေသည်းများအောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ ကိုးပြည်ထောင်ကြီး ပျက်သုဉ်းသွားသကဲ့သို့သော ပုံရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။ ထိုနဂါးနက်မှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ကံကြမ္မာကို ကိုယ်စားပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယခု တိုက်ကွက်မှာလည်း နောင်အနာဂတ်တွင် ရှန်းကျိုးမြေပြင်ကြီးကို သိမ်းပိုက်မည့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အန်းယာလုရှန်း၏ တွက်ချက်မှုအရ၊ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးများက ဝမ်ချောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဝမ်ချောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ခြေသည်းမပါသော ကျားတစ်ကောင်မှာ ဝတုတ်လှသော ဝက်တစ်ကောင်နှင့်သာ တူညီမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ အန်းယာလုရှန်းကို အလွန်ပင် မှင်သက်သွားစေမည့် ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ရှပ်"

ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးများ ကျရောက်လာသည့် ခဏ၌၊ ဝမ်ချောင်သည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဝေဟင်ထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ၊ ထိုမိုးကြိုး အလင်းတန်းအားလုံးကို ဓားဆီသို့ ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းနောက်တွင် သူသည် ဂန်ချီများကို အသုံးပြု၍ မဟာလော့ဝ်နတ်ဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ ဝေးကွာလှသော မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ဦးတည်နေသော ထိုမိုးကြိုးများ အားလုံးမှာ ဓား၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ မြစ်ရေများ ပင်လယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ ဓားတံမှတစ်ဆင့် မြေကြီးအတွင်းသို့ စီးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သိမ်မွေ့နက်နဲမှု နယ်ပယ်ထက်ပင် သာလွန်လှသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ကမ္ဘာမြေ၏စွမ်းအားများကို ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာပင် မြေပြင်အတွင်းသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲ ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အန်းယာလုရှန်း၏မျက်နှာမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍၊ လောက၏ စွမ်းအားများက ထုတ်ဖော်လိုက်သော ကမ္ဘာပျက်မတတ် မိုးကြိုးချက်ကို လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းသွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟူး..."

ထိုအချိန်တွင် အန်းယာလုရှန်း၏ နားထဲ၌ အေးစက်လှသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ၎င်းက အန်းယာလုရှန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရေခဲတိုက်အတွင်း ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ အေးစက်သွားစေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေရင်း အန်းယာလုရှန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အတိုင်းအဆမရှိသော အေးစက်မှုများနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ထင်ဟပ်နေပေသည်။

မိုးကြိုးလွှဲစနစ်…

အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင်မူ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသော အခြေခံသဘောတရားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ လျှပ်စစ်စွမ်းအားများသည် မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ၊ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်နေသော ထက်ရှသည့် သတ္တုပစ္စည်းများ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို အလွယ်တကူ ခံရစမြဲ ဖြစ်သည်။ စနစ်တကျ လမ်းကြောင်းလွှဲပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများကို မြေအောက်သို့ ပို့ဆောင်ကာ ပျက်ပြယ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။ အန်းယာလုရှန်း၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ရှိနေသော ကမ္ဘာမြေ၏ အလိုတော်မှာ မည်မျှပင် အားကောင်းစေကာမူ၊ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မိုးကြိုး လျှပ်စီးများ ဖြစ်နေသရွေ့ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် အားလုံးကို ဆွဲဆောင်၍ မြေပြင်အတွင်းသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲနိုင်သည်သာ ဖြစ်သည်။

"အခု မင်းအလှည့်ပဲ"

ဝမ်ချောင်သည် မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို အောင်မြင်စွာ လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည့် အခါ၊ တစ်လောကလုံးမှာ တုန်ခါနေပြီး ဝမ်ချောင်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် ဒေါသထွက်နေပုံ ရပေသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏အကြည့်များမှာ အစကတည်းက မတုန်မလှုပ်ဘဲ ပြတ်သားနေခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ဝမ်ချောင်သည် ကိုယ်ဟန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ အန်းယာလုရှန်း၏ "ရှန်းကျိုး ပျက်သုဉ်းခြင်း" တိုက်ကွက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်လွှဲလိုက်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် အန်းယာလုရှန်း၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ရာ၊ မဟာယင်ယန် မြေကမ္ဘာ ဖန်တီးခြင်း အတတ်မှာ ချက်ချင်းပင် အထွတ်အမြတ်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ အန်းယာလုရှန်းသည် လှည့်ကြည့်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အန်းယာလုရှန်းသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ယခုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ပုံ နည်းလမ်းကို သူ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှေ့၌လည်း ဝမ်ချောင်သည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူ့ကို ဖမ်းချုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော လက်စွပ်နှစ်ကွင်းကို ချေမွခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အန်းယာလုရှန်းအခု ငါတို့က တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီ၊ ကမ္ဘာမြေရဲ့ စွမ်းအားတွေက မင်းကို ဘယ်လိုမျိုး ထပ်ပြီး ကူညီမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ ဝမ်ချောင်နှင့် အန်းယာလုရှန်းမှာ အလွန်ပင် နီးကပ်နေသလို၊ ဂန်ချီများမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ အလိုတော်က မည်သို့ပင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်စေကာမူ၊ ဝမ်ချောင်ကို တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက အန်းယာလုရှန်းကိုပါ တစ်ပါတည်း ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြွက်ကို ပစ်ရန် အိုးကို အားနာနေရသည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်တော့သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်ချောင်၏ ဗျူဟာမှာ ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်၊ ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားလှသော ဝဲဂယက်အတွင်း၌ မိုးကြိုးသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ကျရောက်မလာတော့ပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ထိုမိုးကြိုးသံများကြားမှ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ပြင်းထန်လှသော ဒေါသများကို ခံစားမိနေပေသည်။

အန်းယာလုရှန်းမှာမူ ဤအရာများကို သတိမထားမိတော့ပေ၊ ဝမ်ချောင်၏ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ သားတော်ဆိုသည့် အဆင့်အတန်း ဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ချောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် တစ်ကမ္ဘာလုံးက မိမိကို ကူညီနေသည်ဟု သူ ယူဆထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိတွေ့နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ မိုးကြိုးများ ကျရောက်လာပါက မိမိပါ တစ်ပါတည်း ပျက်စီးသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်၏ မဟာယင်ယန် မြေကမ္ဘာ ဖန်တီးခြင်း အတတ်ကြောင့် သူသည် သေမင်း၏ အငွေ့အသက်များကို အပြည့်အဝ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ မသတ်ပါနဲ့ ကျွန်တော်က လူမိုက်တစ်ယောက်ပါ၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်လို လူစားကို ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး"

အန်းယာလုရှန်းသည် ဝမ်ချောင်ကို ကျောပေးထားရသဖြင့် နောက်ကွယ်မှ အခြေအနေကို မမြင်ရဘဲ၊ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဆီများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ခါနေကာ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများမှာလည်း မိုးရေအလား စီးကျနေတော့သည်။

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဘာအလိုရှိသလဲ ပြောပါ၊ ကျွန်တော် အားလုံး ပေးပါ့မယ်။ ခုနက ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေ အားလုံးက အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေပါ၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ သဘောထားကြီးမှုနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်မှာမူ ထိုစကားများကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုနှင့် နီးကပ်နေသည့် အချိန်မျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ယခု အခိုက်အတန့်တွင်မူ ဤကံကြမ္မာရန်သူကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန်အတွက် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ

"ဝုန်း"

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်၊ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ဂန်ချီများမှာ ပွင့်ထွက်လာကာ၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏ ဘယ်ဘက်လက်သီးပေါ်၌ အလင်းနှင့် အရိပ်များမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ လက်သီးခန့် ကြီးမားသော ရွှေရောင် နေဝန်းနှင့် သွေးရောင် လပြည့်ဝန်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မဟာ ပျက်သုဉ်းခြင်း အတတ်"

ဤတိုက်ကွက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲတော့မည့် အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသလို၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ပုံရိပ်များလည်း မရှိပေ၊ သို့သော် ၎င်းမှာ ဝမ်ချောင်၏ မဟာယင်ယန် မြေကမ္ဘာ ဖန်တီးခြင်း အတတ်အတွင်းမှ အပြင်းထန်ဆုံးသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် သိမ်မွေ့နက်နဲမှု နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ဂန်ချီများကို အသေးစိတ် ထိန်းချုပ်နိုင်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်များကို လက်သီးချက်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်နိုင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤလက်သီးချက်သာ ထိမှန်သွားမည် ဆိုပါက၊ မဟာ ပျက်သုဉ်းခြင်း အတတ်၏ စွမ်းအားမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ကိုယ်အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အားလုံးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမွ၍ အသက်ကို ချက်ချင်း နုတ်ယူသွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ထိုအသေအလဲ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် ခဏ၌၊ လိပ်တက်နေသော အမည်းရောင် မီးခိုးများ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်ကန်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးမှာ ထိုအမည်းရောင် အငွေ့အသက်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဖာပေါင်

အန်းယာလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပတွင် လိပ်တက်နေသော အမည်းရောင် မီးခိုးများကြား၌၊ အမြောက်အမြားရှိပြီး လှုပ်ရှားနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသည့် ရှေးဟောင်းစာသားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှိ ပွဲတော်၌ ဝမ်ချောင်သည် အန်းယာလုရှန်း၏ အစွမ်းထက်လှသော လက်စွပ် သုံးကွင်းကို ချေမွခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း အန်းယာလုရှန်းတွင် ယခုကဲ့သို့သော အကာအကွယ်ပေးသည့် ဖာပေါင်ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင် မထင်ထားခဲ့ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ အန်းယာလုရှန်းသည်လည်း ထိုကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချွေးစေးများပင် ထွက်လာတော့သည်၊ သို့သော် မိမိမှာ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိသည်ကို သိရှိသွားသည့် အခါတွင်မူ တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ လျှို့ဝှက်စွာ သွားရောက်ခဲ့သော စစ်နတ် တောင်ကုန်းပေါ်မှ ရရှိခဲ့သည့် သတ္တုလုံးပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထို ဖာပေါင်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင် လက်စွပ် သုံးကွင်းထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အန်းယာလုရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ဝမ်ချောင်၏ သေမင်းခေါ်သံအလား အေးစက်လှသော အသံမှာ သူ၏နားထဲ၌ ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အဝေးရှိ ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့၏ လက်မှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့သော ဓားရှည်နှင့် လှံရှည်များမှာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ လျှပ်စီးအလား ပြေးဝင်လာတော့သည်။ အန်းယာလုရှန်း၏ ဂန်ချီအကာအကွယ်မှာ ထိုဓားချက် တစ်ချက်ကြောင့် ပေါက်ပြဲသွားခဲ့ပြီး၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ညာဘက်နားရွက်မှာ အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ထို ညာဘက်နားရွက်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖက် ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

******

အခန်း (၂၀၁၉) အခွင့်ကောင်းကို အရယူပြီး အသက်ကို နုတ်ယူခြင်း

ဝမ်ချောင်သည် ရရှိထားသော ဤအခွင့်အရေးကို လုံးဝလက်လွတ်မခံခဲ့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဂန်ချီများမှာ သမုဒ္ဒရာလှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဟိန်းဟောက်လာပြီး၊ အစွမ်းထက်လှသော ကမ္ဘာကျော် ကျင့်စဉ်များကို လေပြင်းမုန်တိုင်းသဖွယ် အနီးကပ် ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ အန်းယာလုရှန်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွန်းလောင်းလိုက်တော့သည်။ "သူ အားနည်းနေတုန်း အသက်ကို နုတ်ယူရမယ်" ဟု ဝမ်ချောင် စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ ယခု အချိန်မှာ အန်းယာလုရှန်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနှင့် အသင့်တော်ဆုံးသော အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

စကားမဆုံးမီမှာပင် လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ဝေဟင်ထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြို့တော်၏ အရှေ့မြောက်ဘက် တံတိုင်းပြင်ပတွင် လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ထိုမုန်တိုင်းကြီးအတွင်း၌ ကြယ်စင်များအလား တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ကြည့်လိုက်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးအလား ကောင်းကင်ယံမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာကာ မိမိဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ထျန်းဖူနတ်ဘုရားပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုရင်းနှီးနေသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခွံများမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ "သေလိုက်စမ်း" မင်းသားသုံးပါးပုန်ကန်မှုစဉ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ထျန်းဖူနတ်ဘုရားသည် ယခုကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် အန်းယာလုရှန်းကို ကယ်တင်ရန် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် ခုခံရင်း၊ အန်းယာလုရှန်းကို အသေသတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော အချိန်အတောအတွင်း၌ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အရင်ဦးဆုံး ကျရောက်သွားတော့သည်။ "ဂျောက်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ အန်းယာလုရှန်း၏ကိုယ်ပေါ်မှ အရာတစ်ခုမှာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဝမ်ချောင် သည်လည်း ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကြောင့် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားရတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ နားရွက်... ငါ့ရဲ့ နားရွက်.. မင်းလို အရူးကောင်၊ သူ့ကို သတ်စမ်း အခုချက်ချင်း သူ့ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း"

ဝေးကွာလှသော နေရာ၌ အန်းယာလုရှန်းသည် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ညာဘက်နားရွက်ကို အုပ်ထားကာ လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများမှာ မြစ်ရေအလား စီးကျနေပေသည်။ သူ၏ အခြား လက်တစ်ဖက်တွင်မူ ယိုကျိုး ရှိ စစ်နတ် တောင်ကုန်းမှ ရရှိခဲ့သော ထိုသတ္တုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ လက်ရှိတွင် ထိုသတ္တုလုံးပေါ်၌ အက်ကြောင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသလို၊ အရောင်မှာလည်း များစွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ချောင် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အပြင်းအထန် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ အန်းယာလုရှန်းသည် ထိုသတ္တုလုံးကို ဂရုစိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ နာကျင်မှု၊ အရှက်ရမှုနှင့် ဒေါသတရားများ... ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အန်းယာလုရှန်းသည် ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ ထိုသူကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြတ်တောက် ပစ်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသော အပြင်းထန်ဆုံးသော ထိုးနှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင် သည် သူ့ကို အသက်ပျောက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့စေကာမူ၊ ထို ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် မိမိ၏ ညာဘက်နားရွက်ကို ဖြတ်တောက်သွားခြင်းမှာ အန်းယာလုရှန်းအတွက်တော့ ရူးသွပ်သွားလောက်မည့် အရှက်ကွဲမှုကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

"အန်းယာလုရှန်းမင်း လွတ်အောင် ပြေးလို့ မရပါဘူး"

အခြားတစ်ဖက် ဆယ်ကျန့်ခန့် အကွာအဝေးရှိ နေရာ၌ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ရင်း လဲကျနေသော သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ဘေးနားမှ ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသလို၊ အငွေ့အသက်များမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပေသည်၊ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် ခုခံခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ မဟာလော့ဝ်နတ်ကျင့်စဉ်ကြောင့် ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှင်လျက် ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီသေသင့်တဲ့အကောင်"

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထျန်းဖူနတ်ဘုရားသည်လည်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေတော့သည်။ သူသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး ဝမ်ချောင်ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က သူ့ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ မိမိ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် ခုခံရင်း အန်းယာလုရှန်းကိုသာ အသေသတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မာနထောင်လွှားလှသော ထျန်းဖူနတ်ဘုရား အတွက်မူ ၎င်းမှာ အထင်အမြင်သေးခံရသည့် အရှက်ကွဲမှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။ မင်းသား၃ပါး ပုန်ကန်မှုစဉ်က စုကျန်းချန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် သူသည် ယခုကဲ့သို့သော လျစ်လျူရှုမှုကို မခံစားခဲ့ရဖူးပေ

"သေချင်နေတဲ့ကောင်ပဲ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေတာတောင် မောက်မာချင်နေသေးတယ်ပေါ့၊ မင်း အရင်ဆုံး ဘယ်လိုမျိုး အသက်ရှင်အောင် လုပ်မလဲဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစားထားလိုက်ပါဦး" ထျန်းဖူနတ်ဘုရားက ရက်စက်လှသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အမည်းရောင် ပုံရိပ်များစွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး၊ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော ပုံရိပ်များမှာ မုန်တိုင်းများအလား ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပေါ်ထွက်လာကာ ဝမ်ချောင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။ ထိုသူများ အားလုံးမှာ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံများကိုသာ ဆင်ယင်ထားကြပေသည်။

ထိုသူတစ်ဦးချင်းစီမှာ အလွန်ပင် အင်အားကြီးမားလှပြီး အန်းယာလုရှန်းထက်ပင် မနိမ့်ကျကြပေ၊ ထို့ထက်ပို၍ ထိုသူများထဲတွင် အနည်းဆုံး ပုံရိပ်သုံးလေးခုခန့်မှာ အရှိန်အဝါ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး ကမ္ဘာနှင့် မြေကြီးကိုပင် ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်း ရှိကြရာ ထျန်းဖူနတ်ဘုရားနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင်ပင် အဆင့်အတန်း မကွာခြားကြပေ။ "ကျန်းကျွင်းတွေပဲ" ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်သူများမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြဘဲ၊ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ အနည်းဆုံး ကျန်းကျွင်းအဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား တစ်ဦးတည်းပင်လျှင် ဝမ်ချောင် အတွက် ကြီးမားလှသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နေခဲ့ရာ၊ ယခုအခါတွင် အစွမ်းထက်လှသော ကျန်းကျွင်း လေးငါးဦးနှင့်အတူ အခြားသော အဆင့်မြင့် အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများစွာ စုံညီနေပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဝမ်ချောင်သည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ သားတော်… မင်းက ငါတို့ရဲ့ပစ်မှတ် မဟုတ်ပေမဲ့လည်း မင်း ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်လာမှတော့ မင်းကိုပါ တစ်ပါတည်း အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းပစ်ရတော့မှာပဲ"

"လွတ်အောင် ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့၊ အခု မြို့တော် ထဲမှာ မင်းကို ကယ်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

"သူ့ကို စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့၊ သတ်ပစ်လိုက်ကြစမ်း၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်က အရာတွေကိုလည်း ယူခဲ့ရမယ်"

ထျန်းဖူနတ်ဘုရား နှင့် အဆင့်တူညီသော ထိုအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်နေပြီး၊ အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် အလယ်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို သေချာစွာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

"ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ သားတော်"

အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ အန်းယာလုရှန်းသည် သူ၏မျက်ဝန်းများကို ပြူးကြည့်ရင်း မှင်သက်သွားတော့သည်။ ဤအရာများအကြောင်းကို ထိုအမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများက သူ့ကို တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးသလို၊ ဝမ်ချောင်တွင်လည်း မိမိကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသည့် ဘွဲ့ထူးတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။ မိမိက ကမ္ဘာမြေ၏ သားတော် ဖြစ်နေချိန်တွင် ဝမ်ချောင်ကမူ "ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ သားတော်" ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း အန်းယာလုရှန်းသည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ "မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူ့ကို သတ်စမ်းပါ၊ ဘယ်လို နည်းလမ်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ပေးကြစမ်းပါ" သူက ရူးသွပ်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေတော့သည်။

ဝမ်ချောင် ယခု ဘယ်လို အဆင့်အတန်းမျိုးပဲ ရှိနေပါစေ၊ အန်းယာလုရှန်းအတွက်တော့ အရေးမကြီးတော့ပေ။ ယခုကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူများစွာ ရှိနေသည့်ကြားမှ ဝမ်ချောင်ကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် မဖြစ်မနေ သေရမည် ဖြစ်သည်။

"ဟူး... အန်းယာလုရှန်းမင်းက ဒီလူတွေကို ခေါ်လာနိုင်ရင်ပဲ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါတို့ကြားက ကိစ္စတွေက မပြီးဆုံးသေးဘူးနော်" ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း ထိုလူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်၍ ဝေးကွာလှသော နေရာရှိ အန်းယာလုရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ အလိုတော်ကပင် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ရာ အန်းယာလုရှန်းခေါ်လာသော ဤလူများက သူ့ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ "သေခါနီးနေတာတောင် မောက်မာနေသေးတာပဲ၊ မင်းမှာ အသက်ဘယ်နှစ်ချောင်း ရှိသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့၊ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း" ထျန်းဖူနတ်ဘုရား ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး ဝမ်ချောင်၏အမူအရာကြောင့် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

******

အခန်း (၂၀၂၀) လောကကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း

"လာစမ်းပါ"

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏မျက်ဝန်းအစုံ၌ ထက်ရှလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ခုန်တက်သွားပြီး ရွှေရောင်ဝင်းပသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏ကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ထပ်၏ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နန်းဆောင်ပုံရိပ်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်သည် ထိုစွမ်းအားကို အထွတ်အမြတ်ဆုံး အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ယခု အချိန်တွင်မူ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် မိမိ၏ "ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ထပ်" ကျင့်စဉ်ကိုသာ အားကိုး၍ ရန်သူတို့၏ ဂန်ချီအားလုံးကို ဝါးမျိုပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ဤအကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ချောင်အာ... သတိထား"

"လူယုတ်မာတွေ... ငါ့လက်ချက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြ"

အခြေအနေများ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ရနေစဉ်မှာပင်၊ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ဟစ်အော်သံတစ်ခု ဝေးကွာလှသော နေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

စကားသံမဆုံးမီမှာပင် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် လူအုပ်ကြီးရှိရာဘက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။ ထိုအမည်းရောင် ပုံရိပ်နှစ်ခု၏ အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူတို့ဖြတ်သန်းသွားရာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ဆယ်ကျန့်ကျော် ရှည်လျားသော လေလှိုင်းကြီးများမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ ထျန်းဖူနတ်ဘုရားထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေသည်။

"ဒါ... ဘယ်သူတွေလဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများအားလုံး စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ စုံစမ်းချက်များအရ ဝမ်ချောင်၏ဘေးနားတွင် ဤမျှအဆင့်ရှိသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ မရှိသင့်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုသူများ ပြေးဝင်လာသော လမ်းကြောင်းမှာ မြို့တော်အတွင်းမှ မဟုတ်ဘဲ မြို့အပြင်ဘက်မှ ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

"ဆရာ"

ယခု အခိုက်အတန့်တွင် အပျော်ဆုံးလူမှာ ဝမ်ချောင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါ နှစ်ခုမှာ ယခင်ကထက် များစွာပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုအင်အားကြီးမားလာသော်လည်း ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဝုန်း"

ဝေဟင်ထက်၌ မိစ္ဆာဧကရာဇ်အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့မှာ လျှပ်စီးအလား ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အပြင်လောက၌ လေ့ကျင့်နေကြစဉ် မြို့တော်အပြင်ဘက်၌ ထူးဆန်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာသော ကြီးမားလှသည့် မိုးတိမ်ဝဲဂယက်ကြီးကို သတိထားမိ၍ လာရောက်ကြည့်ရှုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့တော်အနီးအနား၌ ယခုကဲ့သို့သော မိုးတိမ်ဝဲဂယက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ မည်သို့မျှ မရိုးရှင်းကြောင်း သူတို့ သိရှိထားသော်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဝမ်ချောင်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ ထို့အပြင် အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများက ဝမ်ချောင်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ဒေါသများမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"နဂါးဖြူနတ်ကျင့်စဉ်"

အခြေအနေ စိုးရိမ်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဝူရှန်းရွာသူကြီးသည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ဖြူများကို ခါယမ်းရင်း လက်ထဲမှ အဖြူရောင် တောင်ဝှေးကို ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်လှသော နဂါးဟိန်းသံကြီးနှင့်အတူ ထိုတောင်ဝှေးမှာ လက်မှ လွတ်သွားသည်နှင့် အတောင်တစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော နဂါးဖြူကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

“ချီပင်လယ်တစ်သောင်းကျင့်စဉ်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏အခြေအနေကို သိရှိသွားသော မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုသည်လည်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်ချောင်းများကို ဓားသဖွယ် စုစည်းလိုက်သည့် ခဏ၌ မြေကမ္ဘာကြီးမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေလှိုင်းများ အားလုံးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဆယ်တောင်မက မြင့်မားလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အတိုင်းအဆမရှိသော ဓားဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထောင်နှင့်ချီသော ဓားစွမ်းအားများမှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပွင့်ထွက်လာကာ ဓားတောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုအလား စုစည်းသွားခဲ့သည်။ ထိုဓားတောင်ကုန်းကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါဖြင့် အဝေးရှိ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား တို့အဖွဲ့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှပေရာ ကျန်းကျွင်း အဆင့်ရှိသော အင်အားကြီးသူများပင်လျှင် တုန်ယင်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဘယ်ကရောက်လာတဲ့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေလဲ"

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား အပါအဝင် မည်သူမျှ ဝူရှန်းရွာသူကြီးနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်တို့ကို မြင်တွေ့ဖူးခြင်း မရှိကြသဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦး၏အင်အားကို အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဝမ်ချောင်ကို အတင်းအကျပ် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက သူတို့အဖွဲ့၏ထက်ဝက်ကျော်မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"သူတို့ကို အရင် တားကြစမ်း"

နောက်ထပ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ဝူရှန်းရွာသူကြီးနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်တို့ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲလိုက်ကြတော့သည်။

ယခု အခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည်လည်း စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်တက်ကြွလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အားလုံးကို စုစည်းလိုက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ထပ် နှင့် မဟာ ယင်ယန်ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖန်ဆင်းခြင်း အတတ်ပညာ တို့ကို အထွတ်အမြတ်ဆုံး အဆင့်အထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ထျန်းဖူနတ်ဘုရားတို့အဖွဲ့ဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း…"

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်စအစများမှာ လေထုအတွင်း ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ထျန်းဖူနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသော အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ရိုက်ချက်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အင်အားနိမ့်ပါးသော အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူ ဆယ်ဦးကျော်မှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိသွားကြတော့သည်။

"သေသင့်တဲ့ကောင်တွေ… မင်းတို့က ဘာကောင်မို့လို့ မြို့တော်ထဲမှာ အခုလို ရိုင်းစိုင်းဝံ့ရတာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့မှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျားနှစ်ကောင်အလား အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများကြားသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဆင့်ရှိသော အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအချို့မှာ နေရာမှာတင် အသက်ပျောက်သွားကြတော့သည်။ သူတို့၏ပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးရိုက်ချက်များအောက်တွင် ကျန်းကျွင်း အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ယိုင်နဲ့သွားကြပြီး နောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာနေရတော့သည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ ကျန်းကျွင်းတစ်ဦးမှာမူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ချီပင်လယ်တစ်သောင်း ကျင့်စဉ်ကြောင့် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိကာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

အပြင်လောက၌ လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း ဝူရှန်းရွာသူကြီးနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်တို့မှာ ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့ပုံရပြီး သူတို့၏အင်အားမှာ ထိုအမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများကို အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် ဆယ်ကျန့်ကျော် လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ဝေဟင်ထက်၌ ကိုယ်ဟန်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏အငွေ့အသက်များမှာ မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေသလို မျက်နှာမှာလည်း ဖြူလျော်နေပေသည်။ ရင်ဘတ်အတွင်း၌လည်း သွေးများမှာ ဆူဝေနေသဖြင့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏နံပါတ်တစ် နတ်ကျင့်စဉ်၏ ပြောင်းလဲဝါးမျိုမှု အစွမ်းကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ဤဘေးဒုက္ခမှ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

"ထျန်းဖူနတ်ဘုရား အပျော်မစောပါနဲ့ဦး။ ငါ သူ့ကို အရင် ရှင်းပြီးတာနဲ့ မင်းကိုပါ တစ်ပါတည်း သတ်ပစ်မယ်"

ဝမ်ချောင်က ထျန်းဖူနတ်ဘုရားကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားကြောင့် ထျန်းဖူနတ်ဘုရားမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အဆုတ်ပင် ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီကောင်လေး.. မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲတာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ထျန်းဖူနတ်ဘုရားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ကြယ်စင်ရှောင်တိမ်းခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ချောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။ သို့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် ထျန်းဖူနတ်ဘုရားကို လုံးဝဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ အရိပ်မိစ္ဆာအတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ရေပူဖောင်းတစ်ခုအလား ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် သူ၏ရည်မှန်းချက်မှာ အန်းယာလုရှန်းကို ဖြေရှင်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထျန်းဖူနတ်ဘုရား မဟုတ်ပေ။ အန်းယာလုရှန်းမှာ သေချင်နေသည်ဖြစ်ရာ၊ မိမိ၏မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် အကြံအစည်များ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ခွာနိုင်မည်ဟု ယူဆထားခြင်းမှာ အလွန်ပင် မောက်မာလွန်းလှပေသည်။ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ယခု အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ရှန်းကျိုးမြေပြင်၏ ဤဘေးဒုက္ခကို အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အန်းယာလုရှန်းမင်းကို ငါ ထွက်သွားခွင့် ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့လို့လား"

ဝမ်ချောင်၏ အေးစက်လှသော အသံမှာ တောအုပ်တစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ ဝေးကွာလှသော နေရာ၌ ပုံရိပ်အချို့မှာ အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးနေကြပေသည်။ ဝမ်ချောင်နှင့် အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ တိုက်ခိုက်နေစဉ် အခွင့်ကောင်းယူ၍ အန်းယာလုရှန်းချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့မှာ အပြင်ဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဆယ်တောင် ရာနှင့်ချီ၍ ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ အနည်းငယ်မျှ နှောင့်နှေးသွားမည်ဆိုပါက သူတို့မှာ မြင်ကွင်းအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အန်းယာလုရှန်း၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အခွင့်ကောင်းယူ၍ လျှို့ဝှက်ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"ဘာလို့လဲ... မင်းလို လူယုတ်မာက ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ အသေသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ" အန်းယာလုရှန်းသည် ဝမ်ချောင်ကို ကျောပေးထားရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲကာ သွားများကို ကြိတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အဘယ်ကြောင့် မိမိကို ဤမျှအထိ အစွဲအလမ်းကြီးစွာ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေရသနည်း ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမုန်းတီးမှုမှာ တောင်နှင့် သမုဒ္ဒရာများအလား ကြီးမားလှပေရာ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ခံနေရသည့်ကြားမှပင် မိမိကို ဖြေရှင်းရန် မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။

"သခင် အမြန်သွားပါ၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို တားထားပါ့မယ်"

ရင်းနှီးနေသော အသံများနှင့်အတူ ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ဝမ်ချောင်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ မည်သည့် အချိန်မျိုးတွင်မဆို အန်းယာလုရှန်း၏ အသက်ရှင်သန်ရေးမှာ သူတို့၏ ပထမဦးဆုံးသော ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်။

"မောက်မာလှတဲ့ကောင်၊ မင်း ငါ့ဆီကနေ အရင်လွတ်အောင် ကြိုးစားဦး"

မိုးကြိုးသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး ဝေဟင်ထက်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထျန်းဖူနတ်ဘုရား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်၏ပုံရိပ်ကို မမြင်ရစေကာမူ ဝမ်ချောင်သည် အန်းယာလုရှန်းကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နယ်ပယ်ကို အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်နိုင်ပေသည်။

"ဝုန်း"

ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက်၊ သိမ်မွေ့နက်နဲမှု နယ်ပယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှစွာဖြင့် အန်းယာလုရှန်း၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကြီးမားလှသော ဧရိယာတစ်ခုဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏တွက်ချက်မှုမှာ မမှားယွင်းခဲ့ဘဲ ဝမ်ချောင်၏ တည်နေရာကို မှန်ကန်စွာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ လွဲချော်သွားခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ ဝမ်ချောင်၏ အစစ်အမှန် အင်အားကို လျှော့တွက်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း သေချင်နေမှတော့၊ ငါ မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပါ့မယ်။"

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော ခဏချင်းအတွင်း ဝမ်ချောင်၏အေးစက်လှသော အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ရှပ်"

နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်းဖူနတ်ဘုရားနှင့် အန်းယာလုရှန်းတို့၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်၌၊ ကြီးမားလှသော ဓားပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ လင်းထိန်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ ဂန်ချီများကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ကမ္ဘာဦး အစဦးပိုင်းကဲ့သို့ အရှိန်အဝါဖြင့် ထျန်းဖူနတ်ဘုရားဆီသို့ ဦးတည် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

"လောကကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည် မဟာလော့ဝ်နတ်ဓားကို အသုံးပြု၍ စုအိမ်တော်၏ နောက်ဖေးဥယျာဉ်၌ မဟာထန်စစ်နတ် စုကျန်းချန်သင်ကြားပေးခဲ့သော လောကသား နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာတို့အား ကွပ်မျက်ခြင်း ကျင့်စဉ်အတွင်းမှ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဓားချက်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ ပြင်းထန်လှသလို မြန်ဆန်လွန်းလှပေရာ၊ ထျန်းဖူနတ်ဘုရားအနေဖြင့် မိမိ၏ အသက်ရှင်သန်ရေးမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း သိရှိလိုက်ရတော့သည်။

******