အခန်း (၂၁၈၁-၂၁၈၂)

အပိုင်း(၂၁၈၁)

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ငွေရောင်အတောင်ပံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်က မရေမတွက်နိုင်သော လက်မောင်းများနှင့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ရှိသည့် အဆုံးမဲ့ပုံရိပ်ကြီးကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော လက်နှစ်ဖက်က ထိုပူဖောင်းကို စတင်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ချစ်သူတစ်ဦး၏ ယုယမှုကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဖြင့် ထိုလက်များက ဆွဲခွဲလိုက်ရာ ပူဖောင်းမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားလေတော့သည်။ ထိုပူဖောင်းနှစ်ခုလုံးမှာ ဝေဝါးနေပြီး ထိလိုက်ရုံမျှဖြင့် ပျက်စီးသွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို အလွန်ထူးခြားဆန်းပြားပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်စွမ်းအား တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုပူဖောင်း ဒိုင်မန်းရှင်း နှစ်ခုလုံးမှာ လျင်မြန်စွာပင် အစိုင်အခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အတောင်ပံပါသော တည်ရှိမှုများမှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်မဲ့နေသော ရုပ်ခန္ဓာကို ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် အော်ရာ များ ပါဝင်နေသည့် မြူခိုးများမှာမူ ဖယ်ထုတ်ခြင်း မခံရချေ။

အမွေခံ အပြစ်သား တစ်ဦးက ငရဲ၏ ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကို သူတို့ မြင်တွေ့ဖူးကြသဖြင့် ဤအကြောင်းရင်းကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။ သေမျိုးတစ်ဦးအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့်မူ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သဖြင့် ဤသို့ ခွဲထုတ်လိုက်ခြင်းမှာ ထိုသူအတွက် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ နားလည်ထားကြသည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်အော်ရာမှာ အဘယ်ကြောင့် အပြင်သို့ ကန်ထုတ်မခံရသနည်း ဆိုသည်ကိုမူ သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြချေ။ မူလက အနီရောင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့၍လော။ ထို့ပြင် ထိုအရာက မည်သို့ ပွားများသွားခဲ့သနည်း။

ထို့နောက် အနီရောင် ဖုန်မှုန့် ဒိုင်မန်းရှင်း များသည် ဝေ့ဝူယင်ရှိရာ ပူဖောင်းငယ်လေးဆီသို့ စတင်ကျုံ့ဝင်လာခဲ့သည်။ ဒိုင်မန်းရှင်း နှစ်ခုလုံးမှ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများသည် ပူဖောင်းအတွင်းသို့ ပြည့်လျှံလာပြီးနောက် နဂါးတစ်ကောင် ပျံသန်း သကဲ့သို့ သူ၏ ပါးစပ်၊ မျက်လုံး၊ နားနှင့် နှာခေါင်းပေါက်များအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားတော့သည်။

မြူခိုးစက်တိုင်းနှင့်တကွ အနီရောင် ဖုန်မှုန့် ဒိုင်မန်းရှင်း နှစ်ခုလုံးသည် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်ဝဲ၊ လက်ယာ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အပြစ်သား တက်တူး နှစ်ခုအတွင်းသို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏ ငွေရောင်မျက်လုံးများတွင် အသိစိတ်နှင့် ဉာဏ်ပညာ အလင်းရောင်များ ပြန်လည် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်၊ ဝိညာဉ် နှင့် ရုပ်ခန္ဓာတို့၏ ဆက်နွှယ်မှုမှာ ပြန်လည်တည်မြဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ၏ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်ကို ကျင့်သားရအောင် ကြိုးစားရင်း ငရဲ၏ စတုတ္ထမြောက် အထပ်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်သည် ဤငရဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူသည် ဤငရဲကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ငရဲ၏ စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အတောင်ပံပါသော တည်ရှိမှု အများအပြားမှာ အောင်ပွဲခံ၍ ဟိန်းဟောက်ကြလေတော့သည်။ မဖြစ်နိုင်သော အခက်အခဲများကို အကြိမ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ပြနေသည့် ဤသေမျိုးမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဖျော်ဖြေမှုတစ်ခုပင်။ သူ့ကို ကျရှုံးစေလိုသူများမှာမူ ဒေါသတကြီးဖြင့် တုန်ရီလျက် မျက်နှာပျက်နေကြလေသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာမူ ဤအဖြစ်အပျက်များကို လုံးဝ မသိရှိချေ။ အကယ်၍ သူသာ ငရဲရှိ တည်ရှိမှု များအတွက် ဖျော်ဖြေရေးပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို သိခဲ့ပါက ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလားပင် သိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ... ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှပြီး ခြေတစ်လှမ်း အမှားမှာပင် နောက်ပြန်လှည့်မရသော နိဂုံးသို့ ရောက်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ... သူသည် အောင်နိုင်သူအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်လေတော့သည်။

...

ဝေ့ဝူယင်ဟု ခေါ်ဆိုသည့် လောက ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် အတူ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တစ်ခုလုံးတွင် ဆွေးနွေးမှုများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေစဉ်မှာပင် ထိုဂလက်ဆီ၏ အပြင်ဘက် တစ်နေရာ၌မူ မြူခိုးများ ဝန်းရံလျက် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ လည်ပတ်နေသော ကြယ်စင်စုတန်းကြီးမှာ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှယ် ဖော်ဆောင်နေသည်။ ထိုနေရာသည်ကား ငရဲ၏ ဘေးဒုက္ခ တစ်ဆယ့်ရှစ်ခုအနက် တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော လူငယ် တစ်ယောက်၏ နားခိုရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် ကျောက်ဆူး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အစစ်အမှန် တည်နေရာကို လူအနည်းငယ်မျှသာ သိရှိစေရန် လျှို့ဝှက်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် ပလ္လင်ထက်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။ ဤကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင် သူ့ထံ၌ တွေးတောဆင်ခြင်စရာများ၊ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများမှာ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင်ပင် များပြားလှပေသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် တက်တူးများ၏ ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။

[ညာဘက် လက်မောင်း - မာန]

ကမ္မကံ တန်ဖိုး : ၀

ပထမ ကပ်ဘေး ရှင်သန်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁၈/၁၈)

...

[ဘယ်ဘက် လက်မောင်း - ရမ္မက်]

ပထမ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁၈/၁၈)

...

သူ၏ တက်တူးနှစ်ခုလုံးမှာ ထူးခြားသော သင်္ကေတများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာပြီး အသွင်သဏ္ဌာန်များ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် အနီရောင် ဖုန်မှုန့် ဒိုင်မန်းရှင်း ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့မှု၊ သေမျိုးတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ကပ်ဘေးကို အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို အသုံးချကာ ငရဲကို အောင်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းသူ၊ စကြာဝဠာကို စူးစမ်းရှာဖွေသူ ပါရဂွန် တစ်ဦးအဖြစ် ဤလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် ထပ်မံ၍ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့မှုတို့ ပါဝင်နေသည်။

ဘဝတစ်ခုချင်းစီတွင် အောင်မြင်မှု တစ်ခုချင်းစီကို ရယူနိုင်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာကာ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပန်းတိုင်များမှာလည်း ပိုမို၍ သန့်စင် ကြည်လင်လာခဲ့သည်။ သေမျိုးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ကို အောင်နိုင်ခဲ့ကာ စုမေ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ရစေခဲ့သည်မှစ၍ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံး၏ မရေမတွက်နိုင်သော ကြွယ်ဝမှုများကို သိမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်အထိ၊ ထိုအောင်ပွဲများက အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာ ကို အခိုင်အမာ တည်ထောင်နိုင်စေရန်နှင့် ၎င်း၏ အကြီးမားဆုံးသော အားနည်းချက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ရန် အာမခံချက် ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

တက်တူးများမှာ ဆက်လက်၍ အသွင်ပြောင်းနေဆဲပင်။

[ညာဘက် လက်မောင်း - မာန]

ကမ္မကံ တန်ဖိုး : ၀ -> ၀

ပထမ ကပ်ဘေး ရှင်သန်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁၈/၁၈)

ပဉ္စမ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း ... (၄၉ နှစ်)

...

[ဘယ်ဘက် လက်မောင်း - ရမ္မက်]

ကမ္မကံ တန်ဖိုး : ၀ -> ၀

ပထမ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁၈/၁၈)

ပဉ္စမ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း ... (၄၉ နှစ်)

...

ပထမဆုံး ပြောင်းလဲလာသည့် အချက်မှာ သူ၏ လာလတ္တံ့သော အနာဂတ်အတွက် အစိုးရိမ်ရဆုံးသော သတိပေးချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ငရဲ၏ ကပ်ဘေး ဆယ့်ရှစ်ခုစလုံးမှာ အေးစက် ရက်စက်လှသော အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါးထဲတွင် တည်ရှိနေပြီး၊ သူသည် ထိုကမ်းပါးထက်သို့ လေကောင်းလေသန့် ရှူရှိုက်ရန် တစ်ကြိမ်ပြန်တက်လာနိုင်သော ကမ်းပါးစွန်းရှိ လူတစ်ဦးနှင့် တူပေသည်။

သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးမှာမူ ရှိမြဲအတိုင်းရှိနေပြီး၊ အေးစက်သည့် ရင်ခွင်ထဲသို့ သူ့ကို အချိန်မရွေး ပြန်လည် ဆွဲခေါ်ရန် ခြိမ်းခြောက်နေလေသည်။

"..."

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်တွေ့ဘဝသည် သူ၏ နှလုံးသားကို အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်စေခြင်း မရှိတော့ချေ။ ငရဲ၏ ဘေးဒုက္ခများမှာ သူ၏ ဘဝတွင် သာမန်လူတစ်ဦး၏ မွေးနေ့ သို့မဟုတ် နှစ်ပတ်လည်ပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူယင်၏ ခိုင်မာသော စိတ်နှလုံး၊ တည်ငြိမ်သော စိတ်ဓာတ်နှင့် ဝိညာဉ် အတွင်း စွဲနစ်နေသည့် သတ္တိတို့ကို သက်သေထူနေခြင်းပင်။

ကမ္မ တန်ဖိုးများ စတင်ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ဝေ့ဝူယင်သည် အတိတ်က ငရဲသို့ ဆင်းသက်ကာ ဘေးဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်ရင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းတို့မှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို မရည်ရွယ်ဘဲ ပြန်လည် စဉ်းစားမိနေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်စဉ်က သူ၏ မိခင်ထံမှ ဆင်းသက်လာသော အန်နီမာ ဝါးမြိုသူ သွေးမျိုးဆက်၏ ဆန်းကြယ်သော မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်သည့် အစွမ်းကြောင့် ထိုအဖြစ်အပျက်များနှင့် လုံးဝ ကင်းကွာနေသော အသိစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရေကန်ပေါ်တွင် ကပြနေသော လက်တွေ့ဆန်သည့် ပြဇာတ်တစ်ခုကို ကြည့်နေရသည့် ဘေးလူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအရာကပင် သူ့ကို မထင်မှတ်ဘဲ ရှင်သန်ခွင့် ရစေခဲ့ပြီး၊ သေမျိုးတစ်ဦးအတွက် ငရဲတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုထားသော စည်းကမ်းကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ရယ်မသိ... မိခင်ဖြစ်သူမှာ ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လောကကြီး၏ အပြင်ဘက်မှနေ၍ သူ့ကို ငရဲ၏ အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ပေးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ပြည့်လျှံသွားခဲ့သည်။

ပထမဆုံး ကပ်ဘေးတွင် အဆင့်ခုနစ်ခုစလုံးကို အောင်မြင်ခြင်း မရှိဘဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် သူသည် ကမ္မတန်ဖိုး ၄၉၀ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဒုတိယမြောက် ကပ်ဘေးမှာမူ သူသည် ငရဲ၏ အန္တရာယ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတ္တိရှိရှိ ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ကြိုတင်သိမြင်မှု၊ ပြတ်သားသော အစီအမံ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ်များ ၏ အကူအညီဖြင့် ရှင်သန်ရုံသာမက ၎င်းကို အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအကျိုးကျေးဇူးကြောင့် သူသည် ၁၅,၆၉၉.၄ ဟူသော ကြီးမားလှသည့် ကမ္မတန်ဖိုးကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ကမ္မတန်ဖိုးမှာ ဂဏန်းငါးလုံးအထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ နောက်ပိုင်းတွင် အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် - ရမ္မက် တက်တူး နိုးထလာပြီးနောက်မှသာ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးမှာ ၁၅,၇၀၀ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။

ဒုတိယမြောက် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်စဉ်က ကပ်ဘေးတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် အာရုံစိုက်နေရသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော ကမ္မတန်ဖိုးများ ထွက်ပေါ်သွားသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထိုကံကောင်းခြင်းမှာ မည်သို့သော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်သွားသည်လည်း သူ မသိသော်လည်း အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များတော့ ရှိနေသည်။

တတိယမြောက် ကပ်ဘေးတွင်မူ ငရဲမီးများနှင့်အတူ ထက်မြက်လှသော ဓားသွားများ၏ အစွန်းပေါ်တွင် ကခုန်ခဲ့ရပြီး စိတ်ကူးကြည့်ရုံပင် ခက်ခဲလောက်အောင် အန္တရာယ်များခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဝိညာဉ်ကို ခြွေနိုင်လောက်အောင် နာကျင်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ပေးစွမ်းသည့် ဝေဒနာလမ်းမ တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ သူရဲကောင်းဆန်သော ကြိုးပမ်းမှု ဟုပင် ဆိုရမည့် အောင်မြင်မှုအတွက် သူသည် ၅၄,၂၄၀ ဟူသော ကမ္မတန်ဖိုးကို ရရှိခဲ့သည်။

အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်- ရမ္မက် တက်တူး နိုးထလာပြီးနောက်တွင် သူသည် ထိုကပ်ဘေး သုံးခုစလုံးကို ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် သုံးခုစလုံးကို အောင်နိုင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ငရဲ၏ ဘေးဒုက္ခများကို ကျော်ဖြတ် ရုံမျှမှာ စုစုပေါင်း တန်ဖိုး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရရှိသည်ကို သူ သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကမ္မတန်ဖိုးမှာ မူလက ၇၀,၄၃၀ သာ ရှိရာမှ ၇၄,၇၄၀ အထိ ထောင်ဂဏန်းအနည်းငယ် ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့လေသည်။

***

အပိုင်း(၂၁၈၂)

ထို့အပြင် သူသည် ယခင်က အနက်ရောင် အရိုးစု ဆင်းသက်လာစဉ် ပြောကြားခဲ့သည့် စကားများကိုလည်း မရည်ရွယ်ဘဲ ပြန်လည် အမှတ်ရမိနေသည်။ ထိုစဉ်က အနက်ရောင် အရိုးစုသည် အမ်ပီရီယန် ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသူများအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသူများသည် အပြစ်သားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ငရဲ၏ အောက်ခြေထပ်များတွင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း ကမ္မတန်ဖိုး ၃၃၃,၃၃၃ အထိ စုဆောင်းရရှိထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအမ်ပီရီယန် ဟု ခေါ်ဆိုသူများသည် ကောင်းကင်တာအိုတွင် အခွင့်ထူးခံ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး သိသိသာသာပင် ဘက်လိုက်မှုကို ခံရသူများ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အနက်ရောင် အရိုးစုက ထိုသို့ ဖော်ပြခဲ့သည်။ အကယ်၍ အမ်ပီရီယန် တစ်ဦးနှင့် ကောင်းချီးခံ တစ်ဦးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက ကောင်းကင်တာအိုသည် မည်သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေကြောင်း၊ ကျန်တစ်ဦးမှာမူ စွန့်ပစ်ခံရမည်သာ ဖြစ်ကြောင်း အနက်ရောင် အရိုးစုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကောင်းချီးခံ နှစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်လျှင်မူ သူတို့၏ ကမ္မ တန်ဖိုးမှာ ၀.၁ နှင့် ၃၃၃,၃၃၂.၉ ဟူ၍ အဆမတန် ကွာခြားနေပါစေဦးတော့၊ ကောင်းကင်တာအိုသည် ထိုကဲ့သို့ ဘက်လိုက်သော စည်းကမ်းကို အသုံးမပြုပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် စုမေ့၏ ဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူ၏ ကမ္မတန်ဖိုးများ အားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း၊ သူသည် အမ်ပီရီယန်၏ အခွင့်အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တာအို၏ သူတော်စင် အဖြစ် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ လက်ယာဘက် လက်မောင်း - မာန တက်တူးအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

လက်ဝဲဘက် လက်မောင်း - ရမ္မက် တွင်မူ အမ်ပီရီယန်၏ အခွင့်အာဏာ ကင်းမဲ့နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ နောင်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် ကောင်းချီးခံများနှင့် ပဋိပက္ခများတွင်လည်းကောင်း ဤအချက်က မည်သို့ သက်ရောက်မည်ကို ဝေ့ဝူယင် မသိရှိချေ။

ကောင်းကင်တာအိုသည် သူ၏ မာန တက်တူးမှ ကမ္မတန်ဖိုးများကို နှုတ်ယူချိန်မှသာ ထိုဘက်လိုက်မှုကို ပြသမည်လော၊ သို့မဟုတ် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေမည်လော။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် တက်တူးနှစ်ခုလုံးအတွက် ကမ္မတန်ဖိုးများ တွက်ချက်ချီးမြှင့်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[ညာဘက် လက်မောင်း - မာန]

ကမ္မကံ တန်ဖိုး : ၀ -> ၂၁၀,၂၃၀

ပထမ ကပ်ဘေး ရှင်သန်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁၈/၁၈)

ပဉ္စမ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း ... (၄၉ နှစ်)

...

[ဘယ်ဘက် လက်မောင်း - ရမ္မက်]

ကမ္မကံ တန်ဖိုး : ၀ -> ၂၁၀,၂၃၀

ပထမ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁၈/၁၈)

ပဉ္စမ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း ... (၄၉ နှစ်)

...

"..."

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှသာ ဝေ့ဝူယင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ယခင် တန်ဖိုးများဖြစ်သော လက်ယာတက်တူးအတွက် ၃၃၃,၈၀၁.၃ နှင့် လက်ဝဲတက်တူးအတွက် ၂၄၈,၈၇၇ တို့ကို မကျော်လွန်သေးသော်လည်း၊ ဤမျှ များပြားလှသော ကမ္မတန်ဖိုးများ ပြန်လည်ရရှိလာမှုကို သူက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်သည်။

ထို့အပြင် စုမေ့၏ ဖြစ်ရပ်တွင် သူ စုဆောင်းထားသော ကမ္မတန်ဖိုးများ အားလုံး ပါသွားခဲ့သဖြင့် နောက်ထပ် ကမ္မကံ ကံကောင်းခြင်းများ ထပ်မံ မရရှိနိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သမျှမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အမွေခံ အပြစ်သား အဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်သလို ကောင်းကင်တာအို၏ သူတော်စင် အဖြစ်လည်း ပူးတွဲ တည်ရှိနေနိုင်ရာ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုလုံးမှ အကျိုးအမြတ်များကို ရယူနိုင်စွမ်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။ ဤအချက်ကို သူ ပိုမို၍ သတိပြုလာမိသည်။

"နောက်ထပ် ၄၉ နှစ်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် မချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ့တွင် အချိန်ပိုရသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ငရဲ၏ အထပ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ မကြောက်ရွံ့တော့သော်လည်း၊ ငရဲထက်စာလျှင် သူ၏ ရှေ့မှောက်က လက်တွေ့ဘဝကိုသာ အာရုံစိုက်လိုပေသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် လျှို့ဝှက်တာအို ထဲသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်နှင့် အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင်မူ သူသည် လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အဖြစ် သေမျိုးတာအိုနှင့် လျှို့ဝှက်တာအိုတို့၏ အစွန်းပေါ်တွင် ကခုန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ ရှိနေသေးသဖြင့် သေမျိုးတာအို၏ အငွေ့အသက်များကို သူ အားလုံး မစွန့်ခွာနိုင်သေးချေ။ ကံကောင်းတာ တစ်ခုက... ဤကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ တစ်ခါဖူးမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အခြေခံကောင်းများကို တည်ဆောက်ရန် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“မူလ ဝိညာဉ်က..."

ဧဒင်၏ အသံမှာ လေးနက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟေး... ဟေး... ဟေး..."

အိုရီကလည်း မထိန်းနိုင်သော အံ့ဩမှုများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"..."

ဖီဆန်လေးထံမှလည်း တုန်ခါနေသော လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် နစ်မျောနေပြီး ကမ္မတန်ဖိုးများကိုသာ စောင့်မျှော်နေသဖြင့် အခြားအရာများကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်က သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ မှာလည်း ဤဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများအပေါ် အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး၊ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်မှသာ ဧဒင်နှင့် အခြားသူများက ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် ထူးခြားချက်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်..."

ဝေ့ဝူယင်က စိတ်အာရုံဖြင့် ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သူ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဆီသို့ သွားရာ တံခါးဝဖြစ်သော စိတ်မျက်လုံးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာမှာ ဖီဆန်လေးနှင့် အယ်လီမန့်တို့ ခိုအောင်းရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ..."

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဝေ့ဝူယင်မှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၊ ဝိညာဉ်ဆီသို့ ဦးတည်ရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဆုံးမဲ့သော ဖြူဖွေးသည့် မြူမှုန်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ထိုမြူမှုန်များသည် သူ၏ စိတ်မျက်လုံးနှင့် ရောယှက်ကာ ထိုဟင်းလင်းပြင်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ချဲ့ထွင်ပေးနေသည်။ မြူမှုန်စက်တိုင်းတွင် သူ၏ ဘဝသံသရာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ခုမှ မြင်ကွင်းများ ပါဝင်နေသည်။

မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင် သူသည် သစ်သားတဲလေးတစ်ခုအောက်၌ မိုးခိုနေစဉ် မိုးကာအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော သတင်းစကားပါးသူ တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ရသည်။ ထိုနေ့မှာ သူ၏ အချစ်ဦးနှင့် အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူတို့မှ မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်ကို သူ၏ အမည်မှည့်ခေါ်လိုက်သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားရသည့်နေ့ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုလျှင်မူ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ ခါးသီးလှသော စော်ကားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ မူလဥပဒေသ မှာ တုန်ခါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝေ့ဝူယင် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ စိတ်မျက်လုံးနှင့် ရောယှက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထူးဆန်းစွာ ချဲ့ထွင်နေသော ထိုမြူမှုန်များမှာ လိမ်မာသော ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

"အိုး... ငါ ဒါတွေကို ထိန်းချုပ်လို့ ရတာပဲ..."

အိုရီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထိုဖြူဖွေးသော မြူမှုန်များကို ကုဗတုံး၊ စက်လုံးနှင့် စိန်ပွင့် ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြုလုပ်ကြည့်နေသည်။

"ဒါတွေက... မြေကြီးဒြပ်စင် အမျိုးအစားတွေပဲလား"

ဧဒင်က တွေဝေစွာဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာမူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ စိတ်မျက်လုံးကို ချဲ့ထွင်လိုက်ခြင်းဖြင့် မည်သို့သော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်နည်း။ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကြားရှိ ပျက်စီးသွားသော ပေါင်းကူးတံတားကို ပြုပြင်ပေးနိုင်သည့် ပစ္စည်းများ ရှိကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း (အကယ်၍ ထိုတံတား ပျက်စီးသွားပါက ဥပဒေသများကို ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်)၊ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီးသား စိတ်မျက်လုံး ဟင်းလင်းပြင်ကို ချဲ့ထွင်ပေးသည့် အရာမျိုးကိုမူ သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးချေ။

၎င်းမှာ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသော ပေါင်းကူးတံတားကြီးကို ပိုမိုခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် တူပေသည်။

"ဒါက ငရဲမီးနဲ့ ဆင်တူတယ်..."

ဘုရင်က ထိုဖြူဖွေးသော မြူမှုန်များကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဝေဒနာလမ်းမ ဒိုင်မန်းရှင်း ကို ဖြတ်ကျော်စဉ်က သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်တို့မှာ ငရဲမီး၏ လောင်မြိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် အိုရီသည် ထိုငရဲမီးကို ဖန်တီးနိုင်သည့် စွမ်းအားကို မထင်မှတ်ဘဲ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

သူ၏ ကြယ်တာရာ ပါရာဂွန် ခန္ဓာကိုယ် ကြောင့်လော သို့မဟုတ် အိုရီ၏ မူလဥပဒေသ ကြောင့်လော သူ မသိရှိချေ။ ယခုလည်း သူသည် ငရဲမှရလာသော ဤဖြူဖွေးသည့် မြူမှုန်ကဲ့သို့သော မြေကြီးဓာတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်လော။

၎င်းကို မူလမြူမှုန် ဟု ခေါ်ရမည်လော...။

ဝေ့ဝူယင်သည် ငရဲမှ ဆန်းကြယ်သော ဒြပ်စင်များကို သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းထဲသို့ စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်အာရုံမှတစ်ဆင့် သတင်းစကားတစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်လေတော့သည်။

...

ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သတင်းပို့လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အဖြူရောင် ကောင်းကင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် လောကရှန့်ထို ဖုန်မှုန့်လမ်းစဉ် ဟု လူသိများသော ဂျူနီယာ အဆင့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နှင့် နှလုံးသားငယ် ကြယ်တာရာ နယ်မြေရှိ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဌာနခွဲ၏ ခန်းမတာဝန်ခံ ဖြစ်သူ ဟောင်ချန်းရွှယ် ကိုယ်စား သတင်းစကား ပါးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"နှောင့်ယှက်မိရင် တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်... ဒါပေမဲ့ ခန်းမတာဝန်ခံဟောင်က ဆရာ့ဆီကို ချက်ချင်းအကြောင်းပြန်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဖိတ်ကြားလွှာတစ်ခု ရောက်နေတယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက်လို့ပါ..."

သူမ၏ လေသံမှာ သတိကြီးစွာထားလျက် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု အပြည့်ရှိနေသည်။ ဝေ့ဝူယင်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိ၍ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ပြန်လည်ညှိယူရန်နှင့် မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်နိုးထစေရန် ခေတ္တမျှ အချိန်ယူလိုက်ရသည်။ သူ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ အလွန်ဆုံးရှိမှ တစ်နာရီခန့်သာ ကြာမြင့်သေးသည်။ သို့သော်လည်း... သူသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဘဝသံသရာများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလို ခံစားနေရ၏။ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီအတွင်း သူပြုလုပ်ခဲ့သော ယခင်လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလှမ်းဝေးကွာလှသော အတိတ်တစ်ခုက မှတ်ဉာဏ်များကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ကံကောင်းသည်က... သူသည် အသက် (၁၁၆) နှစ်သာ ရှိသေးခြင်းပင်။

‘ငါ မှတ်မိပြီ... အပြစ်သား တက်တူးရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို မခံရခင်က ငါ ခန်းမတာဝန်ခံဟောင်နဲ့ စကားစမြည် ပြောနေခဲ့တာပဲ... ခန်းမတာဝန်ခံဟောင်က ငါ့ကို စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ခုခုကို ဗြောင်ကျကျ ရည်ရွယ်ထားတာ’

ဝေ့ဝူယင်သည် စဉ်းစားဆင်ခြင်လျက် ပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်။ သူသည် ဤ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြီးမားသော ကျော်ကြားမှုနှင့် အရှိန်အဟုန်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဤဂလက်ဆီ၏ အထက်တန်းလွှာများနှင့် သတင်းဌာနများကြားတွင် အထူးတလည် ပြောစမှတ်ပြုရသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သန့်စင် ပဲ့တင်သံ ဆေးလုံး...

ရှေးဟောင်း စာကြည့်တိုက်...

တောက်ပသော ကြယ်နန်းတော်...

ကြယ်တာရာတံတား...

ယွီစွန်းလီနှင့် နှစ်နှစ်တာ ချိန်းတွေ့မှု...

ဝေ့ဝူယင်သည် ဤဂလက်ဆီနှင့် အိမ်နီးချင်း ဂလက်ဆီများတွင် ထင်ရှားသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် အခြေချရန် သူစီစဉ်ထားခဲ့သော မူလစီမံကိန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။ ဤအချက်အလက်အားလုံးကို ပြန်လည်မှတ်မိပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်သည် စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

***