တိုးတက်မှု၊ စွမ်းအင်အမှတ်များ စုဆောင်းခြင်း

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး ဓားချီများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ပိုးကောင်များမှာ ဒီရေအလား တိုးဝှေ့လာကြသော်လည်း ရွှီနင်အနားသို့ မကပ်နိုင်မီမှာပင် ဓားချီများ၏ ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားကြတော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဓားသွားကဲ့သို့ ပါးစပ်ရှိသော ပိုးကောင် ရာပေါင်းများစွာကို ရွှီနင်က အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးကို ကြည့်ကာ တစ်ခုချင်းစီ ကောက်ယူပြီး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

“စွမ်းအင်ယူနစ် ၃၅၀ နီးပါးတောင်ပဲ”

ရွှီနင်သည် ထိုပိုးကောင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ရာ အတော်လေး အကျိုးအမြတ် ရရှိလိုက်လေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာစတွင်ပင် ဤမျှ များပြားသော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။ အကယ်၍ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဆက်လက် စူးစမ်းနိုင်မည်ဆိုပါက စုပ်ယူရန် စွမ်းအင်များ ပိုမိုရရှိလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

ရွှီနင် ဆက်လက် စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ ပိုမို၍ သတိထားလိုက်သည်။

ဓားကဲ့သို့သော ပါးစပ်ရှိသည့် ပိုးကောင် ၃၀၀ ခန့်မှာ သာမန်လူသားနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိကြသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသည်။

ထိုအရေအတွက်မှာ အားနည်းသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် သေချာပေါက် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ရွှီနင်သည် ရှေ့တွင် မည်သို့သော အန္တရာယ်ကြီးများ ရှိနေမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

“ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာပါလိမ့်”

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို ရွှီနင် မသိရှိသေးပေ။ ရတနာများက မည်သည့်နေရာမှာ ရှိမည်နည်း၊ အန္တရာယ်များကကော မည်သည့်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေမည်နည်း။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ရွှီနင်သည် အကျယ်ဆုံးသော လိုဏ်ဂူလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာစဉ် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရွှီနင်သည် အသံလာရာသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် လိုက်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျယ်ဝန်းသော လိုဏ်ဂူလမ်း၏ အဆုံး၌ မည်းနက်နေသော အစုအဝေးကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လိုဏ်ဂူလမ်းအဆုံးရှိ ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံးတွင် သူ ခုနက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပိုးကောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တဝီဝီ မြည်နေတတ်သော ပိုးကောင်များမှာ ယခုအခါ ငြိမ်သက်နေကြသည်။

လိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အစိမ်းရင့်ရောင် အသားလုံးကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ တုန်ခါသွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း ဒုန်းခနဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ဒါက ဘာကြီးလဲ”

ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ပိုးကောင်များကို မြင်သောအခါ ရွှီနင်သည် ၎င်းတို့ကို ဓားဖြင့် အကုန်ရှင်းလင်းပစ်ချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒများ ပြင်းပြလာခဲ့သည်။ ပိုးကောင်ရေ ၂၀၀၀ ကျော်ခန့် ရှိမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှီနင်က ထိုပိုးကောင်များကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းလိုသော်လည်း တုန်ခါနေသော အစိမ်းရင့်ရောင် အသားလုံးကြီးက သူ့ကို အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးနေသည်။ သို့သော် ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ခြင်းတော့ မရှိလှပေ။

ဂျိခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အစိမ်းရင့်ရောင် အသားလုံးကြီးတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အထဲမှ အစိမ်းရင့်ရောင် လွှသွားကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တြိဂံပုံစံ ခေါင်းတစ်ခု ထွက်လာလေသည်။

“ပုစဉ်းရင်ကွဲကြီးလား... သားရဲတစ်မျိုးပဲလား”

ရွှီနင်သည် လက်ထဲရှိ ဓားနှစ်လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲမှာ ၎င်း၏ အသိုက်ထဲမှ လုံးဝ ထွက်မလာသေးသော်လည်း ရွှီနင်မှာ ယုတ်မာကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်မှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်း ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လာပေလိမ့်မည်။

ရွှီနင်သည် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲကို ဦးစွာ သတ်ရန်အတွက် ဓားကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှီနင် အနားမကပ်နိုင်မီမှာပင် နံရံပေါ်ရှိ ငြိမ်သက်နေသော ပိုးကောင်များမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ရွှီနင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။

၎င်းကို မြင်သော်လည်း ရွှီနင် မထိတ်လန့်ပေ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် စစ်မှန်သော ချီများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ထိုပိုးကောင်များမှာ ရွှီနင်ကို လုံးဝ ထိတွေ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ရေစီးပမာဓားသိုင်း... ခုတ်ပိုင်းစမ်း... ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်း... ချေမှုန်းစမ်း”

ရွှီနင်သည် လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ဓားများကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့အနားရှိ အင်းဆက်များကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ ရွှီနင်သည် အင်းဆက်များကို တစ်ကောင်ချင်းစီ ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

ရွှီနင်၏ ဓားချက်များအောက်တွင် ပိုးကောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ သေဆုံးသွားကြသည်။

“ဒီလောက်များတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ပိုးကောင်တွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရတာ... ငါ့မှာသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ စစ်မှန်တဲ့ ချီမရှိရင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် သေသွားနိုင်တယ်”

ပိုးကောင်များမှာ ရွှီနင်၏ ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် ဆက်တိုက် လဲကျနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ ပိုးကောင်အလောင်းများ ထူထပ်စွာ ပုံနေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ပိုးကောင်အုပ်စုကြီး၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ရွှီနင်က သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းက ရွှီနင့်ကို အချိန်နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။

ဖလပ်...

ပုစဉ်းရင်ကွဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အသားလုံးထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှီနင့်ကို ချက်ချင်း မတိုက်ခိုက်ဘဲ အသားလုံးကို အရင် မြိုချလိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ တိရစ္ဆာန်လေးများ မွေးဖွားလာချိန်တွင် အာဟာရဓာတ် ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ဥခွံကို ပြန်စားသည့် ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါက အခုမှ မွေးဖွားလာတဲ့ သားရဲလား”

ရွှီနင်မှာ ဤအရာက ထိုမျှ မရိုးရှင်းနိုင်ဟု ခံစားရသည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ အပြင်ခွံတွင် ကုသ၍မရနိုင်သော ဒဏ်ရာများကို ရွှီနင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲသည် ယခင်က တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် ဤအသားလုံးမှာ ၎င်း နားခိုအိပ်စက်ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်မည်ဟု ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ရွှပ်... ရွှပ်...

ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲသည် ပိုးကောင်များကို ခုတ်ပိုင်းနေသော ရွှီနင့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ လွှသွားကဲ့သို့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှီနင့်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေတော့သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီနင်၏ စစ်မှန်သော ချီများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာသည်။

သူသည် ဘေးနားရှိ ပိုးကောင်များကို ခုန်ကျော်လိုက်ပြီးနောက် ဓားနှစ်လက်လုံးဖြင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ လက်ကို ပြန်လည် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

လက်နက်နှင့် ထိမှန်သွားပြီးနောက် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ လက်တွင် ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ရရှိသွားသည်ကို ရွှီနင် သတိထားမိလိုက်သည်။

“တော်တော် မာတာပဲ”

အကယ်၍ သူ့ပြိုင်ဘက်မှာ အခြားသော အရည်အသွေးပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်သာ ဖြစ်ပါက ရွှီနင်၏ ထိုဓားချက်နှစ်ချက်က ၎င်းတို့၏ ခုခံမှုကို သေချာပေါက် ဖောက်ထွက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဝူး...

ရွှီနင်သည် လက်တစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ကျောဘက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစီးကြောင်းလေးခုမှာ ခုတ်ပိုင်းခြင်း၊ ချေမှုန်းခြင်း၊ တိုက်စားခြင်းနှင့် ထိုးဖောက်ခြင်းဟူ၍ ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲနေသည်။ ကွဲပြားသော တိုက်ခိုက်မှု အမျိုးအစားများစွာမှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲကို ထိမှန်သွားလေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင် သွေးများ စီးကျလာသည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သူ့ရဲ့ အပြင်ခွံက သူ့လက်တွေလောက် မမာဘူး”

ရွှီနင်သည် သူ၏ လျင်မြန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ အပြင်ခွံကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤလူသားကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသွားသောအခါ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲသည် ရွှီနင်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ လိုဏ်ဂူလမ်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ရွှီနင်က ၎င်းကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးပေ။ သူသည် ၎င်းနောက်သို့ အပြင်းအထန် လိုက်လေတော့သည်။ ဓားနှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားအရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

“ပြီးသွားပြီ”

ရွှီနင်သည် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ “ဒီပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာဆိုတော့ သူ့မှာ အထူးစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေသင့်တာ... ဒါပေမဲ့ ခုနတုန်းက ဘာမှ မပြခဲ့ဘူး”

“ဒီကောင့်မှာ ဘာအထူးစွမ်းရည်မှ မရှိပုံရပေမဲ့ ဒီကောင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ သာမန်သားရဲတွေထက် ပိုသန်မာတာ အမှန်ပဲ။ တကယ်လို့ ဒီလက်မောင်းတွေကိုသာ ဖြတ်ယူပြီး ပြုပြင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေတောင် လိုချင်ကြမယ့် ဓားတစ်စုံ ဖြစ်လာမှာပဲ”

ရွှီနင်သည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရွှီနင်သည် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ပိုးကောင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရာနှင့် အတူတူပင်။

သို့သော် ဤလင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးမှာ လက်သီးဆုပ်အနည်းငယ်ခန့် အရွယ်အစား ရှိလေသည်။

ရွှီနင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဓားနှစ်လက်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

…

စွမ်းအင်ယူနစ် ၃၀၀၀ ရှာတွေ့သည်၊ စုပ်ယူမည်လော။

လုပ်မည်/မလုပ်ပါ

…

ယူနစ် ၃၀၀၀ တောင်လား...

ရွှီနင် ပြုံးလိုက်သည်။

“လုပ်မည်”

ရွှီနင်သည် စွမ်းအင် ၃၀၀၀ ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ စုပ်ယူလိုက်သည်။ လက်ထဲရှိ လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးမှာ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီနင့်လက်ထဲမှ လျော့ကျသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ်၏ အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။ ရွှီနင်သည် နောက်သို့လှည့်ကာ ပိုးကောင်များ၏ အလောင်းများဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲကို သတ်ပြီးနောက်တွင် ပိုးကောင်များမှာ ပြန့်ကျဲသွားကြသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ပိုးကောင်အလောင်း တစ်ထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ရွှီနင်သည် လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးများကို ရှာဖွေရသည်ကို လုံးဝ အလုပ်မရှုပ်ဟု ခံစားရသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက်အလောင်းများကို ရိုက်ခွဲပြီးနောက် လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးအားလုံးကို သူ ကောက်ယူလိုက်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရွှီနင်သည် စွမ်းအင် ၁၅၀၀ ကျော်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ရွှီနင်၏ စွမ်းအင်စုဆောင်းမှုမှာ ယခုအခါ ၅၃၀၀ ကျော်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့ အခွင့်အရေးတွေနဲ့လည်း ပြည့်နှက်နေတာပဲ”

ယခုအခါ ရွှီနင်သည် စွမ်းအင် ၅၀၀၀ စုဆောင်းမိပြီဖြစ်ရာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။သို့

ရုပ်လုံးပေါ်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ရွှီနင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ မီးနှင့် ရေကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

…

အမည် - ရွှီနင်

သိုင်းပညာ - ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာ (ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် - အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်) +

ရေစီးပမာဓားသိုင်း (အဆင့် ၅) +

ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်း (အဆင့် ၅) +

ဒီရေလက်သီး (အဆင့် ၅) +

အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ် (အဆင့် ၅) +

ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင် - ၅၂၈၀ ယူနစ်

…

“ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာကို အဆင့်မြှင့်မယ်”

စွမ်းအင်ယူနစ် ၅၀၀၀ ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ရာ ရွှီနင်သည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်မှ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။ ရွှီနင်သည် သူ၏ လက်များကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ရာ ရေလုံးတစ်ခုနှင့် မီးလုံးတစ်ခုမှာ သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

“ရုပ်လုံးပေါ်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို တိုက်ရိုက် ရုပ်လုံးဖော်နိုင်စေတာပဲ”

စွမ်းရည်များကို ရုပ်လုံးဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ နည်းစနစ်များမှာ အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သည်။

“ဝါး”

ရွှီနင်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးလုံးနှင့် ရေလုံးများကို သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ကို ဓားကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကာ ဘေးနားရှိ ကျောက်နံရံကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဦးစွာ ရွှီနင်သည် သူ၏ အတွင်းပိုင်းချီကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကို သူ၏ ချီအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ရွှပ်...

ရေစီးကြောင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်သလို ဖြစ်သွားကာ ကျောက်နံရံတွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံသာ ရှိသော်လည်း အက်ကြောင်းမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ဝန်းလှရာ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အထင်အရှား မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပင် ဤသာမန် ဓားချက်ကို ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပါက ၎င်းတို့မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစီးကြောင်းလေးခုမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး မကြာမီ အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ရွှီနင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကိုလည်း သတိထားမိလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လေးခုကို အဆင့် ၅ သို့ မြှင့်တင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းလေးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော ချီစီးကြောင်းများမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ချီစီးကြောင်းလေးခု၏ အလယ်တွင် ရေစက်ကလေးများ ပေါင်းစည်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုရေစက်ကလေးများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ချီစီးကြောင်းလေးခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဆင်တူနေလေသည်။

“ငါ ရုပ်လုံးပေါ်ခြင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ဖို့တော့ နည်းလမ်း မရှိသေးဘူး”

ရွှီနင်သည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ထိုသို့သော ခွန်အားကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခွန်အား တိုးတက်လာမှုကို ခံစားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ လိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

မထွက်ခွာမီ ရွှီနင်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲနှင့် ပိုးကောင်များ၏ အလောင်းများမှာ ပုပ်သိုးလာသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်”

ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲနှင့် ပိုးကောင်များမှာ သားရဲများ မဟုတ်ဟု ရွှီနင် သံသယဝင်လာသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ လင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးများနှင့် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။

ထိုလင်းလက်နေသော ကျောက်တုံးများမှာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အပြင်မှ စားသုံးရာမှတစ်ဆင့် စုပ်ယူထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

“ငါ ဆက်ပြီး လှည့်ပတ်ကြည့်ဦးမှပဲ... ပိုးကောင်အုပ်စု နောက်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ဒီကျောက်တုံးတွေရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်”

ရွှီနင်သည် ပုစဉ်းရင်ကွဲသားရဲ၏ နားခိုရာနေရာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရွှီနင်သည် လိုဏ်ဂူလမ်းအတိုင်း နာရီပေါင်းများစွာ ဆက်လက် စူးစမ်းခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

လိုဏ်ဂူလမ်းထဲတွင် အခြားသက်ရှိများ ရှိပုံမရတော့ချေ။ ရွှီနင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လာသည်။

ပိုးကောင်အုပ်စုအသစ် သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များကို ရှာမတွေ့ရုံသာမက ထွက်ပေါက်ကိုပါ ရှာမတွေ့တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဒီလိုဏ်ဂူရဲ့ မြေပြင်အနေအထားက တော်တော် ရှုပ်ထွေးတာပဲ။ ငါ ဒီထဲမှာ ပိတ်မိနေတာလား”

ရွှီနင် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်တွင် လိုဏ်ဂူထဲသို့ လေတိုးဝင်လာသော အသံကို ရွှီနင် ကြားလိုက်ရသည်။

“ထွက်ပေါက်ပဲ”

ရွှီနင် ခြေလှမ်းများကို မြှင့်လိုက်သည်။ ကျောက်လမ်းထဲတွင် မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့သဖြင့် သူ အပြင်သို့ထွက်ကာ ကြည့်ရှုလိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မီတာအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် လိုဏ်ဂူလမ်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ လိုဏ်ဂူလမ်းအဆုံးရှိ အပေါက်လေးမှာ အပြင်လောကသို့ ဦးတည်နေသည်။

“လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်မှာက ညရောက်နေပုံပဲ”

ရွှီနင်က ထွက်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်မှာ မှောင်မည်းနေလေသည်။ ကြယ်များကိုလည်း မတွေ့ရချေ။

၎င်းမှာ အပြင်လောကရှိ ကောင်းကင်နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။ ရွှီနင်သည် မီးခိုးရောင်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။

“အရင်ဆုံး အပြင်ကို ထွက်ကြည့်ရအောင်”

ရွှီနင်သည် ခုန်တက်ကာ လိုဏ်ဂူလမ်းအတိုင်း တက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ကာ လိုဏ်ဂူလမ်းထဲမှ တွားသွား၍ ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။

“ဒါက...”

လိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရွှီနင်သည် မှောင်မည်းနေသော နေရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျောက်ခဲများနှင့် သေဆုံးနေသော သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နေရာအနှံ့တွင် အရိုးဖြူများ ရှိနေလေသည်။ လူအရိုးများ ရှိသကဲ့သို့ တိရစ္ဆာန်အရိုးများကိုလည်း တွေ့ရသည်။

ထို့အပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များလည်း ရှိနေသည်။ သူ အနားသို့ ကပ်သွားလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲ”

အတွေ့အကြုံရှိသော ရွှီနင်ပင်လျှင် မအီမသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤတောရိုင်းမြေထဲသို့ ခြေမလှမ်းချင်တော့ပေ။

“ဒါက လူသားတွေနဲ့ သားရဲတွေ ကြားက စစ်တလင်းဟောင်းတစ်ခုနဲ့ တူတယ်”

ကျိဖုန်းစီရင်စု၏ သမိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်ကို ရွှီနင် မှတ်မိလိုက်သည်။ ထိုသားရဲလှိုင်းလုံးကြီးသည် ကျိဖုန်းစီရင်စုအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ဖူးသည်။

“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အဲဒီတုန်းက သားရဲလှိုင်းလုံးတွေနဲ့ တစ်ခုခု ဆက်စပ်နေတာများလား”

ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ရေကန်က ဘယ်က ရောက်လာသည်ကို ရွှီနင် မသိပေ။ ရွှီနင်သည် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အခြားသော အချိန်နှင့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းလားဟုပင် တွေးတောမိလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် တောရိုင်းမြေထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

“ဒီစစ်မြေပြင်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီဆိုပေမဲ့ တချို့အရိုးတွေကတော့ လင်းလက်ပြီး ချောမွေ့နေတုန်းပဲ။ ဒီအရိုးတွေကို ပိုက်ဆံနဲ့ လဲလို့ရနိုင်သေးပုံပဲ”

မှောင်မည်းနေသော တောရိုင်းမြေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ရွှီနင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲအရိုးတွေကို သယ်သွားတာက ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။ တော်တော်လေး အဆင်မပြေ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

တောရိုင်းမြေထဲသို့ ရောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် လမ်းဖြောင့်အတိုင်းသာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ရွှီနင်၏ နားများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

“အသံတစ်ခုပဲ”

ရွှီနင်သည် သူ၏ ညာဘက်သို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။ လူရိပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ယောက်က လိုက်ကာ တစ်ယောက်က ထွက်ပြေးရင်း တောရိုင်းမြေကို ဖြတ်ကျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သူတို့က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ ဖြစ်ရမယ်”

ရွှီနင်သည် ချက်ချင်း အပြေးသွားလိုက်သည်။ သူသည် ထိုနှစ်ယောက်နှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့သည်။ မကြာမီ ရွှီနင်သည် ၎င်းတို့မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့လေသည်။

“ပေါင့်ရူရွမ်းနဲ့ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ပါလား”

ဤမြင်ကွင်းတွင် ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။