အခန်း (၂၁၉၁-၂၁၉၂)

အပိုင်း(၂၁၉၁)

ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက် ဤသို့ဖြစ်နေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ ထို့ပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ခံစား၍ မရခဲ့ပေ။

"ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ထာဝရအော်ရာက ပုံမှန်အခြေအနေကို ပြန်ပြောင်းသွားတာပဲ... မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အင်အားက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို မထိန်းထားနိုင်တာ... မင်းရဲ့ ပထမဆုံး သာလွန်ခြင်း အဆင့် အရည်အသွေး အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်ကို ဘယ်လို ဖန်တီးခဲ့လဲ မှတ်မိသေးလား"

ဒုတိယစိတ်က မေးလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင် အလွယ်တကူပင် မှတ်မိနေပါသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ လောကအလင်း ရောင်ပြန်ဆေးရည်သည် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် လျှို့ဝှက် တာအို၏ မမြင်ရသော ဂုဏ်သတ္တိများကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထာဝရ ကြယ်ကွင်းပြင်၏ တည်နေရာနှင့် လေထုထဲရှိ လျှို့ဝှက်အမတေ အနည်းငယ်ကြောင့် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤသို့သောအဖြစ်မျိုး အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများဖြင့်ပင် လျှို့ဝှက် အမတေကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။

"မင်းပြောချင်တာက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ သန့်စင်လိုက်တဲ့ ထာဝရအော်ရာက ငါနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားလို့ ငါ ထပ်ပြီး မခံစားနိုင်တော့တာလို့ ဆိုလိုတာလား..."

ထိုသီအိုရီကို နှုတ်မှ ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မျက်ဝန်းများက ဝင်းလက်လာကာ ၎င်းမှာ ယုတ္တိတန်ကြောင်း သိမြင်သွားတော့သည်။

ဒုတိယစိတ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ ထုတ်ယူလိုက်သော ထာဝရအော်ရာသည် အဆုံးတွင် သူနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်ဆိုရသော် သာမန် လူသားတစ်ဦး အိုးတစ်လုံးထဲသို့ ရေလောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ထိုရေကို ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပါချေ။ ပိုမို ထင်ရှားသော ဥပမာမှာ သွေးပင် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာတော့ နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် သွေးစီးဆင်းမှုကို လိုသလို ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုသွေးအပေါ် မည်သို့မျှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"နားလည်ပြီ..."

ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် သေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်စဉ်က လျှို့ဝှက်အော်ရာကို မခံစားနိုင်သကဲ့သို့ပင် ထာဝရအော်ရာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ယခု မခံစားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သေမျိုးတာအို၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ကြယ်တာရာ သခင် တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးမှသာ ထိုအရာများကို စတင် ခံစားနိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"ဒါဆို ငါက ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်အောင် အရင်သွားရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သန့်စင်ဖို့အတွက် တန်ခိုးရှင် အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှာရမှာလား..."

ထိုအတွေးကြောင့် သူ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသည်။ သူတို့တွင် လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်အဆင့် ပစ္စည်းပင် မရှိပါဘဲနှင့် တန်ခိုးရှင်အဆင့် ပစ္စည်းဆိုသည်မှာကား ဝေးလွန်းလှသည်။ ဒုတိယစိတ်ပင် တုန်လှုပ်သွား၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လက်မခံလိုကြသော်လည်း အမှန်တရားမှာကား လက်မှောက်၌ ရှိနေသည်။ လျှို့ဝှက်အဆင့် သာလွန်ခြင်း အရည်အသွေး အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်ဆိုသည်မှာ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်တော့သည့် အရာကဲ့သို့ပင် ထင်ရပေသည်။

"လုံးဝ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုစဉ်မှာပင် ဘုရင်က ရွှေထက်တန်ဖိုးရှိသော စကားလုံးများဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"..."

ဝေ့ဝူယင်။

"..."

ဒုတိယစိတ်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အာရုံမှာ ဘုရင် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဧဒင်၊ ခရာတို၊ အိုရီ၊ အယ်လီမန့်နှင့် ဖီဆန်လေးတို့ပင် တိတ်ဆိတ်သွားကာ ဘုရင် ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ဘုရင် က ခေတ္တမျှ ဆိုင်းငံ့လိုက်ပြီးနောက် တန်ခိုးရှင်များကိုပင် အဆုံးသတ်နိုင်သည့် ပြတ်သားသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက သာမန် သေမျိုးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး၊ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ဘူ... ခင်ဗျားဟာ ပါရဂွန် တစ်ယောက်ပဲ... ငရဲလေးထပ်ကို အောင်နိုင်ခဲ့သူ အချိန်မြစ်ကိုတောင် ပြိုင်ဆိုင်ရဲတဲ့ လူသားတစ်ယောက် ကောင်းကင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိုက်ကြည့်ရဲတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခု ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ ကောင်းချီးပေးခံရသူတွေနဲ့ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကိုတောင် စိန်ခေါ်ရဲတဲ့သူ...”

“ခင်ဗျားဟာ ပါရဂွန် တစ်ယောက်ပဲ... ပါရဂွန် တစ်ယောက်လိုပဲ ပြုမူစမ်းပါ...”

"..."

အားလုံးမှာ ဆိတ်ငြိမ်သွားကြတော့သည်။

....

စကားလုံးများကို ရွှေကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားပြီး လိုအပ်မှသာ ပြောဆိုတတ်သူတစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကြံပေးစကားမှာ အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှပေသည်။ ဘုရင် ဟူသော ဤ အိုမီဂါ ဆေဘာဝိညာဉ်၏ အားပေးစကားမှာ ကျောက်တုံးများကိုပင် သက်ဝင်နိုးကြားစေနိုင်ပြီး တန်ခိုးရှင်များကိုပင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။ ဝေ့ဝူယင်ပင်လျှင် သွေးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ စောစောက အတွေးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းလှပြီး သူရွေးချယ်ထားသော လမ်းစဉ်နှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း သိမြင်သွားခဲ့သည်။

စောင့်ဆိုင်းရမည်လော။ သူ၏ ယခင်နည်းလမ်းများ အလုပ်ဖြစ်လာမည့်အချိန်အထိ စောင့်နေရမည်လော။ တန်ခိုးရှင်အဆင့် ပစ္စည်းများ ရရှိလာမည့် သို့မဟုတ် သင့်တော်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့်အချိန်အထိ စောင့်နေရမည်လား။ အတိတ်က အောင်မြင်မှုများမှာ အံ့မခန်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခင်က ကောင်းကင်ဖီဆန်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များမှာလည်း လောကကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် သူ၏ အတွေးအခေါ်များသည် ဤမျှဖြင့် တန့်နေပြီး တည်ငြိမ်သွားမည်ဆိုပါက ရှိရင်းစွဲ အစဉ်အလာများနှင့် သူ၏ အတိတ်က အကန့်အသတ်များကို မည်သည့်အခါမျှ ဆက်လက် ကျော်ဖြတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"စိတ်ရှိရင်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် အနန္တ ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ ရှေးဟောင်းစကားပုံတစ်ခုကို ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"လမ်းရှိတာပေါ့"

အိုရီက ဘေးမှနေ၍ အားတက်သရော အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ဝေ့ဝူယင် ရယ်မောမိသွားသည်။ ဘုရင်သည် လိုအပ်သည့် အချိန်၌ ပြောဆိုတတ်သည့် နေရာတွင် ဆရာတစ်ဆူပင်။

"ကျေးဇူးပဲ..."

သူသည် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားကာ အကြောဆန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ဝတ်စုံကို ခါယမ်းကာ မျက်နှာကိုလည်း လန်းဆန်းသွားစေရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ သူ ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်။ သူ၏ အတွေးအခေါ်များကို ပိတ်လှောင်ထားသော ဘောင်တစ်ခု ရှိနေသည်ဆိုပါက ထိုဘောင်၏ အပြင်ဘက်မှ ထွက်၍ စဉ်းစားရန်သာ လိုအပ်သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် အတိတ်က အစဉ်အလာများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းများကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်ကြည့်သည်။ လျှို့ဝှက်အဆင့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ထိုစဉ်က သူ လက်လှမ်း မမီသေးသော လျှို့ဝှက် အဆင့် နိယာမများ၊ အမတေများနှင့် စွမ်းအင်များကို မည်သို့ ကျော်လွှားခဲ့သည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ လောက သင်္ကေတမှ မွေးဖွားပေးလိုက်သော သူ၏ လောကပင်လယ် အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်အလင်းတန်းကို အသုံးပြုကာ သာလွန်ခြင်း အဆင့် အရည်အသွေး ဆေးလုံးများကို စိတ်ချလက်ချ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အခြားသူများထက် သာလွန်သော ထိုရူးသွပ်ဖွယ် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူသည် သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးသော သေမျိုးရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် အခြားသော လမ်းကြောင်းများကို စတင် စဉ်းစားတော့သည်။

"ငါ ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီကို ပြန်သွားသင့်သလား... အဲဒီမှာရှိတဲ့ တန်ခိုးရှင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကျရှုံးခဲ့တဲ့ ကျောင်းလုံရဲ့ နေကြယ်ကို ပြန်ရှာပြီး၊ အဲဒီက နေကြယ် အမတေကို သုံးပြီး ဆေးဖော်စပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်မှာ ထာဝရအော်ရာကို မြဲမြံအောင် ကော်ကပ်သလိုမျိုး လုပ်ရင်ကော ဖြစ်နိုင်မလား..."

ဤသည်မှာ သူ၏ ယခင်လမ်းစဉ်နှင့် ကိုက်ညီသော်လည်း အလှမ်းဝေးလွန်းလှပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီ၏ အာဏာရှင်များနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားရန် သေချာသလောက် ရှိနေသည်။ သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ ထိုသူများသည် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ပညာရှင်များ ဖြစ်နိုင်သည်။ အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း ဤလုပ်ရပ်မှာ စွန့်စားခြင်းထက် လူမိုက်ဆန်ကာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့် တူနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

အဆုံးမဲ့ ငရဲ အတွင်းမှ ဗဟုသုတများနှင့် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ကျောင်းလုံ သို့မဟုတ် ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အတည်မပြုနိုင်သော အရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ပြင် သူ လေ့လာခဲ့သမျှအရ ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မိမိခေါင်းကို မိမိဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်ကို ချေဖျက်ပြီးနောက် ကောင်းကျိုးတစ်ခုခု ရလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။

"..."

ဘုရင် က အားတက်သရော စကားများ ပြောခဲ့သော်လည်း ထို့ထက်ပို၍ မကူညီနိုင်တော့ပေ။ သူက အိုမီဂါ ဆေဘာဝိညာဉ် ဖြစ်ပြီး အဂ္ဂိရတ် ဝိညာဉ် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဤလမ်းစဉ်အပေါ် သိရှိမှုမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်က... ဧဒင်မှာလည်း တိတ်ဆိတ်နေခြင်းပင်။ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဧဒင်၏ ထူထဲသော အမြစ်များ လှုပ်ခတ်နေပုံအရ ၎င်းသည် ဝေ့ဝူယင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနေရင်း အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းနေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အတွေးနက်နေလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်၌မူ ကြယ်ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ဆူပူလှုပ်ရှားနေချေပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှု၏ လောဘကြောင့် အပြင်ဘက်သို့ ပိုလျှံနေသော အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များကို စွန့်ထုတ်လိုက်သည့် မရည်ရွယ်သော လုပ်ရပ်မှာ ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို ဖန်တီးနေသည်။

ဤတစ်ပတ်အတွင်း လူပေါင်းများစွာသည် မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် မှ စီးကျလာသော အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ခန်းမ ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည့် ဒုတိယအဆင့် မြူခိုးများအကြောင်းကို သိရှိသွားကြပြီး အားလုံးမှာ တပ်မက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။

***

အပိုင်း(၂၁၉၂)

ဟောင်ချန်းရွှယ်သည် ဆူပူအုံကြွနေသည့် သတင်များကြောင့် သူ၏ လူမှုဆက်ဆံရေး လုပ်ငန်းများကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်တောက်ကာ ပြန်လာခဲ့ရသည်။ သူ ပြန်ရောက်သောအခါ မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော်၏ အခြေအနေကို မြင်ပြီး မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဆေဘာ အစီအရင်မှ ဒုတိယအဆင့် မြူခိုးများကို စွန့်ထုတ်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ပြင် ထိုမြူခိုးများမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အရည်အသွေး မြင့်မားလှပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ အဂ္ဂိရတ်တာအိုနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်နေကာ စိတ်စွမ်းအင်များကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို အဂ္ဂိရတ်ဆိုင်ရာ အမြင်သစ်များကိုလည်း ရရှိစေသည်။

အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး တိုင်းသည် ၎င်းကို ဖန်တီးသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ အခြေခံ စွမ်းအားများပေါ် မူတည်၍ ထူးခြားလေ့ရှိသည်။ များသောအားဖြင့် မြူခိုးများမှာ အဂ္ဂိရတ် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးတစ်ခုတည်းကို အသုံးပြုသော ပညာရှင်အများအပြား၏ စွမ်းအင်များ ရောနှောနေလေ့ ရှိသည်။ ယခု မြူခိုးမှာမူ ခြားနားစွာပင်... တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်မှ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝမဟုတ်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသည်။ ဤသည်မှာ အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို၏ သီးသန့်ဖြစ်သော အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး ပင်လား။

ဝေ့ဝူယင်သည် မဟာစက်ဝန်း ကြယ်ကွင်းပြင်၏ အဂ္ဂိရတ်လောကထဲသို့ စတင် ဝင်ရောက်လာစဉ်က ဆည်းဆာ အဂ္ဂိရတ် အာဏာရှင် မူယုယသည် အစဉ်အလာများကို ရိုက်ချိုးလိုက်သော သူ၏ အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် ဆေးလုံးကို စစ်ဆေးစဉ်အတွင်း ထိုမြူခိုးများကို ရှူရှိုက်ကာ မိန်းမောနေခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်ကပင် မြူခိုးမှာ ဒုတိယအဆင့် ရှိနေခဲ့ပြီး ဧဒင်၏ အဂ္ဂိရတ်တာအိုမှ ခုနစ်သွယ် ရင်းမြစ် ဝိညာဉ် အလင်း ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်ကပင် မြူခိုးသည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးနှင့် ပမာဏကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး အဂ္ဂိရတ်ဆိုင်ရာ အမြင်သစ်များကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝေ့ဝူယင် ဖော်စပ်သမျှ အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်တိုင်း၏ အဓိက အာနိသင်မှာ စိတ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ထူးခြားသော လက်မှတ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အဂ္ဂိရတ်ဆိုင်ရာ အမြင်သစ်များမှာမူ အခြားသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များအတွက်သာ အကျိုးရှိသည်။

ယခုအခါ ဤဒုတိယအဆင့် မြူခိုးများမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျနေ၏။ နှလုံးသားငယ် ကြယ်တာရာ နယ်မြေနှင့် လှည့်ပတ် ဖွံ့ဖြိုးမှု ကြယ်ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ လူအများစုမှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြရာ၊ ၎င်းကို ကောင်းကင်မှ ပေးသနားသော ကံကောင်းမှုအဖြစ် မည်သို့ မယူဆဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ဟောင်ချန်းရွှယ်သည် မြူခိုးအနည်းငယ်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ ဂရုတစိုက် သန့်စင်ကြည့်ရာ၊ အမြင်သစ်များ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် ဝင်းလက်လာတော့သည်။ အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး ဆိုသည်မှာ အမှားအယွင်းမရှိဘဲ ဆက်တိုက် အောင်မြင်မှုများ၏ ရလဒ်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မှန်ကန်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ စုစည်းမှုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမှရရှိသော အမြင်သစ်များမှာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေပေလိမ့်မည်။

မြူခိုးအနည်းငယ်ကို အသုံးပြုရုံဖြင့် ဟောင်ချန်းရွှယ်သည် သူ့ကို နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာနီးပါး နှိပ်စက်နေခဲ့သော ခက်ခဲသည့် ပြဿနာတစ်ခုကို မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာ၏။ ဤနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အားလုံးကို သူတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် စိတ်ရိုင်းများ သူ၏ လောဘစိတ်အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း... သူ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ သူ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်ကား လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်များနှင့် ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၊ ထို့အပြင်... တာအို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူများ၏ မျက်လုံးများမှာပင် စောင့်ကြည့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိသည့် အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များ ရေလွှမ်းမိုး သကဲ့သို့ စီးကျနေပုံနှင့် မြို့သူမြို့သားများက (ဝေ့ဝူယင်၏ တိုက်ရိုက်ခွင့်ပြုချက် မရရှိသော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခွင့်ပြုထားမှုကြောင့်) ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်ယူငင် အသုံးပြုနေကြပုံကို မြင်ရသောအခါ၊ သူတို့ရော အကျိုးအမြတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို မည်သို့ မလိုချင်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

သို့သော် သူတို့မှာ အလွန်အကျွံ လောဘမကြီးဝံ့ကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ကြပြီး အများစုမှာ အသက် ၁,၅၀၀ အောက် လူငယ်များနှင့် လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကြီးအကဲ တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးခန့်သာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် လိုက်ပါလာကြသည်။

ဟောင်ချန်းရွှယ်အနေဖြင့် ဤနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆန့်ကျင်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် တစ်လောကလုံးနှင့် ရန်ဖြစ်မည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဝေ့ဝူယင်က သူ ပိုင်ဆိုင်သည့် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ခန်းမ သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ကို အခြားလူများအား ကန့်သတ်ထားသည်ဟု လိမ်ညာပြောဆိုရန်လည်း မဝံ့ရဲပေ။ ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်လာရန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သော မဟာ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦး၏ အလိုဆန္ဒကို သူ မည်သို့ ခန့်မှန်းဝံ့ပါမည်နည်း။

ထို့ပြင် ဝေ့ဝူယင်သည် သူ မသိနိုင်သော အဆင့်မြင့် ဆက်ဆံရေးများ ရှိနေသူဖြစ်ကြောင်းလည်း သေချာသလောက် ရှိနေသည်။ ဥပမာ တောက်ပသော ကြယ်နန်းတော် နှင့် ပတ်သက်မှုမျိုး သို့မဟုတ် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမျိုးပင်။

အဆုံးတွင် အရပ်ရပ်မှ ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောများ အလုအယက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ မည်သူမျှ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မပြုမူဝံ့ကြဘဲ အားလုံး၏ တိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီချက်အရ စွမ်းအားပြင်းထန်လွန်းသော သိုလှောင်ရေး ကိရိယာများ သို့မဟုတ် စွမ်းအင်စုပ်ယူသည့် ရတနာများကို အသုံးမပြုရန်နှင့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ထားကြသည်။ မြေကြီးရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် သင့်တင့်သော ရတနာများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်များကိုသာ ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် အချို့မှာ ဝေ့ဝူယင်က သတိမထားမိဘဲ ရှိနေစဉ် ဤကဲ့သို့ ခိုးယူယူငင်နေခြင်းကို နောက်ပိုင်း သိသွားပါက အမျက်ရှမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရမ်းသန်း၍ မပြုမူဝံ့ကြပေ။ ထို့အပြင်... ဝေ့ဝူယင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သိသဖြင့် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ဝံ့ဘဲ သူ၏ လက်ထောက်ထံသို့သာ အရေးပေါ် သတင်းစကားများ ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။

လော့နင်မှာ သတင်းစကားများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကြည့်ကာ မတတ်သာသလို ပြုံးနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ အဆုံးတွင် သူမသည် ဝေ့ဝူယင်ကို ဆက်သွယ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအခါ သူမကို တုန်လှုပ်သွားစေသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိခဲ့၏။

၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော သတင်းစကားလေးပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း အကောင်းဆုံးလို့ ထင်တာကိုသာ လုပ်ပါ"

ထို့နောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် "မင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ရင် ချောင်စွေ့ဖုန်းကို ပြောလိုက်" ဟူသော စာသား ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ကုန်းမြေပေါ်သို့ အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များ ပန်းထွက်နေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤသို့ စွန့်ထုတ်မှုမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ သုံးလကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု၏ ကိုးရက်မြောက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မြူခိုးများ ပန်းထွက်ခြင်း မရှိတော့သည်မှာ နှစ်ရက်ခန့်ပင် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များမှာ အလျှံပယ် ရှိနေဆဲပင်။

လော့နင်သည် ပထမဦးစွာ ချောင်စွေ့ဖုန်းထံ သတင်းပို့သော်လည်း အရေးမစိုက်သော တုံ့ပြန်မှုကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ချောင်စွေ့ဖုန်းမှာ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်ဆိုင်ရာ ညှိနှိုင်းမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် မိမိကိစ္စနှင့် မိမိ နစ်မွန်းနေလေသည်။

သူမသည် လော့နင်ကို သူ့ထံ ဆက်သွယ်ရပါမည်လားဟု ခပ်ပြင်းပြင်းပင် အပြစ်တင်လိုက်သေးသည်။ ထို့အပြင်... ဤသည်မှာ လော့နင်အနေဖြင့် သူမ၏ စီးပွားရေး အရည်အချင်းကို ပြသရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် လော့နင်ကို အလွန်အမင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ အကြပ်ရိုက်နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်သာ သူမထံ ဆက်သွယ်ရန် လမ်းစ ချန်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိစ္စစစချင်းမှာပင် သူမထံ အကူအညီ လှမ်းတောင်းခြင်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

လော့နင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဤအမှန်တရားကြောင့် စိတ်များ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် သူမကို ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မှု မပြုဘဲ အခြားသူထံမှ အကူအညီကို အရင်ဆုံး ရှာဖွေခဲ့မိသည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ်... သနားစရာ ကောင်းလှသည်...။

မည်သို့ပင် ဆိုစေ... ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသောအခါ လော့နင်သည် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ရှိ လူသားများ၏ မျက်စိထဲတွင် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက် ကို မြှင့်တင်ပေးနေသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ဝေ့ဝူယင် ပေးထားခဲ့သော အမိန့်အတိုင်း သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် နယ်မြေအသစ်တိုင်းတွင် သူ၏ အမည်နှင့် မျိုးဆက်ကို ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လော့နင်သည် ဤသင်္ဘောကြီးကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် ဘဝသင်ခန်းစာမှ ရရှိလာသော သူမ၏ မာကျောသော နှလုံးသားနှင့် တည်ငြိမ်သော စိတ်ဓာတ်မှာ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များ ပန်းထွက် စွန့်ထုတ်မှုမှာ ရုတ်တရက် ပိုမို ပြင်းထန်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်

အစွန်းကုန်အထိ ပြင်းထန်လာခြင်းပင်...။

ဆယ့်တစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်မူ အိမ်နီးချင်း ကြယ်ကွင်းပြင်များမှာပင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်မကြည့်နိုင်တော့ချေ။ ဤနေရာတွင် အဂ္ဂိရတ်တာအို၏ သန့်စင်သော တော်ဝင်မြေတစ်ခု ဖြစ်တည်လာနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

အဂ္ဂိရတ် အခန်းအတွင်း၌မူ ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်အမင်း အာရုံစူးစိုက်နေပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်အင်အားများမှာလည်း အလွန်အမင်း နိုးကြားနေသည်။ သူသည် ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုးတစ်လုံးတည်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်လုံး၏ ရှေ့တွင် ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှုမှာ နှုတ်ခမ်းဆူကာ ကန့်ကွက်နေသော်လည်း၊ သူမ၏ မသိမသာ မြူခိုးစွန့်ထုတ်မှုများမှာ လူသိရှင်ကြား ပေါ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ငြိမ်ကုပ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထိုအခိုက်၌ ဝေ့ဝူယင်သည် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး နှစ်လုံးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။