← Chapters

အခန်း (၂၁၉၅-၂၁၉၆)

Vol. 157 Ch. 2195-2196

အခန်း (၂၁၉၅-၂၁၉၆)

Vol. 157 Ch. 2195-2196

အပိုင်း(၂၁၉၅)

ဝေ့ဝူယင် အပြင်းအထန် ဆေးဖော်စပ်နေသည်မှာ သုံးရက်မြောက် နေ့ (သွေးပူ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သည်မှ နေ့မှ တွက်လျှင် ၁၂ ရက်မြောက်နေ့) သို့ ရောက်သောအခါ...

နှလုံးသားငယ် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာသော ပုံစံမျိုးစုံ၊ အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘော များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့် မြူခိုးများကို ရရှိပိုင်ခွင့်နှင့် ထိုမြူခိုးများအတွင်း ကျင့်ကြံခွင့်ရခြင်းမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မရှိခဲ့ဖူးသော စစ်မှန်သည့် တော်ဝင်မြေ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အဂ္ဂိရတ် အဖွဲ့အစည်းများတွင် သူတို့၏ တပည့်များအတွက် အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များရှိသော သီးသန့်အခန်းများ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကုန်ကျစရိတ် များပြားလှသော ဇိမ်ခံမှုတစ်ခုဖြစ်ရာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တိုင်းက အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော ဤမြူခိုးများကို ရေရှည် ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်မှာ ခဲယဉ်းလှသည်။

ဤအခြင်းအရာကို အခြားသူများက မည်သို့ သတိမထားမိဘဲ နေပါမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်နည်းများမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ စီးဝင်လာပြီး လော့နင်က သူတော်စင် သုံးဦးကို အခကြေးငွေ သိမ်းဆည်းသူနှင့် အစီအစဉ် ထိန်းသိမ်းသူများအဖြစ် တာဝန်ပေးထားသည်။ မသေမျိုး ကြီးထွားခြင်း ဂလက်ဆီဇုန်ရှိ မျှော်စင်ကပင် ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ပေ။ ဤသည်မှာ ပြည်သူလူထုကို အကျိုးပြုနေသော ပြင်ပ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ နှောင့်ယှက်ရန် သို့မဟုတ် ငွေညှစ်ရန် ကြိုးစားပါက တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အားလုံး၏ ဘုံရန်သူ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အဂ္ဂိရတ်တာအိုကို လိုက်စားရာတွင် ဤ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ရှိ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များထဲမှ မည်သူက ရူးသွပ်မှု မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

မည်သည့် တားမြစ်ချက်မျှ မရှိဘဲ၊ တစ်ဦးချင်း တွက်ချက်လျှင် အဖိုးအခဟုပင် မခေါ်ဆိုနိုင်လောက်သော ဈေးနှုန်းသာ ရှိခြင်း၊ ထို့ပြင် ထပ်မံ၍ မတူညီသော နည်းလမ်း ဟူသည့် သတ်မှတ်ချက်မှာ အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေသော်လည်း ဖော်စပ်သည့် နည်းစနစ်ချင်း ကွဲပြားလျှင်ပင် လက်ခံခြင်းကြောင့် ပို၍ပင် လွယ်ကူသွားသည်။

ထို့ကြောင့် လောကမူလ ဆေးရည်အတွက်ပင် ဆေးနည်းပေါင်း ၁၃ မျိုး ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အသုံးပြုသည့် ဂါထာများ၊ အချိန်ကိုက်မှုများနှင့် အစားထိုး ကုန်ကြမ်းများ ကွဲပြားကြသလို၊ အောင်မြင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့် မှတ်ချက်များ ပါဝင်နေကြသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုလည်း ချဲ့ထွင် ထိန်းသိမ်းထားရသည်။ သူတော်စင် သုံးဦးက ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးထားသဖြင့် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျှ မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဒုတိယအဆင့် မြူခိုးများမှာလည်း အလျှံပယ် ရှိနေသည်။

နောက်ထပ် တစ်ပတ်အကြာ (ဝေ့ဝူယင် စတင်ခဲ့သည်က တွက်လျှင် ၁၉ ရက်မြောက်နေ့) တွင်မူ မယုံကြည်နိုင်မှုများမှာ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အိပ်မက်ဆန်လှသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဒုတိယအဆင့် မြူခိုး ရေတံခွန်ကြီးမှာ အဆုံးမရှိသယောင် ထင်ရသည်။ တကယ်ပင် အဆုံးမရှိပေ။ အချိန်မှန်မှန် မြူခိုးအသစ်များ ထပ်မံ ပန်းထွက်လာလေ့ရှိပြီး လူတိုင်းက အငမ်းမရ စုပ်ယူနေကြသည်။

"အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုရဲ့ အချိန်အရှိန်မြှင့်နှုန်းက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုများနေတာလား..."

သက်ကြီးပိုင်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးက မဝေခွဲနိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူတို့က အချိုးအစားကို ၅၀၀:၁ (တစ်ရက်လျှင် ရက်ပေါင်း ၅၀၀ စာ) ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။ ၎င်းမှာ ရူးသွပ်ဖွယ် အချိုးအစား ဖြစ်သော်လည်း အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် များအတွက်မူ မဖြစ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရက်ပေါင်း ၂၀ ဆိုလျှင်ပင် ရက်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ (၂၇ နှစ်ခန့်) သာ ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ သူတို့က ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက်မြေကြီးအဆင့် ဆေးများကို အဆက်မပြတ် ဖော်စပ်နေခြင်း သို့မဟုတ် ကိုးဆင့်မြောက် ဆေးများကို အလွန်အမင်း ဖော်စပ်ကာ ဒုတိယအဆင့် မြူခိုးများကို တမင်တကာ အောက်ဘက်သို့ စွန့်ထုတ်ပေးနေသည်ဟု ယူဆထားကြသည်။

သို့သော် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာပင် မယုံနိုင်စရာ စွမ်းဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။ လောကရှန့်ထို အဖြူရောင် ကောင်းကင် အပေါ် သူ၏ စေတနာမှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားရသလော။ သူ ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ အားစိုက်နေရသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

"ဟားဟား ဖြစ်နိုင်တာက သူ အခု လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့်ဆေးတွေ ဖော်စပ်ဖို့အတွက် သွေးပူ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ..."

စောစောက အမျိုးသမီး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ ခန့်မှန်းချက်ကြောင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ဟောင်ချန်းရွှယ်ထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။ အစောပိုင်းက ဟောင်ချန်းရွှယ်က ဝေ့ဝူယင်သည် နန်းတော်သခင်ရှန့်အတွက် လက်ဆောင် တစ်ခု ဖော်စပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့ဆိုလျှင်...

"သူက နတ်သမီးလေး ရှန့်ဝမ်ချင်းနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား..."

ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အမျိုးသား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးက လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားတစ်ခွန်းသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်း၍မရတော့သော ရူးသွပ်ဖွယ် ကောလာဟလတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

"..."

ဟောင်ချန်းရွှယ်မှာမူ ဘာမှပင် ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ယွီစွန်းလီတွင်လည်း ချင်းဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေသဖြင့် ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် သတင်းဌာနများအတွက် ယွီစွန်းလီသည် လှပဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း အပျိုစင်စစ်စစ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် မခက်ခဲပေ။ သူတို့၏ အမြင်တွင် အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုသည် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် သို့မဟုတ် နိယာမများမှတစ်ဆင့် တက်လှမ်းရန်အတွက် ချင်းဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ် များကို စုဆောင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကပ်ဘေး အလှမယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တွင် တတိယနေရာ၌ ရှိနေသော ရှန့်ဝမ်ချင်း အတွက် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေပေသည်။

အလွန်ဝေးကွာသော နေရာရှိ လွင့်မျောနေသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုပေါ်တွင်မူ စောင့်ကြည့်ဆဲ မှတ်တမ်းမှတစ်ဆင့် ဤကောလာဟလမှာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင် ဆံပင်ရှည်များကို အရှေ့တွင် ထုံးထားပြီး အလွန်နုပျိုကာ သူရဲကောင်းဆန်သော ရုပ်ရည်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ထိုဥက္ကာခဲပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ ဥက္ကာခဲမှာ ဟင်းလင်းပြင်သင်္ဘောကဲ့သို့ပင် မှောင်မည်းသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းနေသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ကာ အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်ကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်သော ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အော်ရာများ ဟိန်းထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ကောင်းကင်တာအိုမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

...

အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ အတွင်း၌ အချိန်ကာလသည် ငြိမ့်ညောင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင် အသီးသီးမှာ မကြာမီ ကျင်းပတော့မည့် သူရဲကောင်း တာအို နန်းတော်၏ သုံးထပ်ကွမ်း အောင်ပွဲခံပွဲနှင့် ပြိုင်ပွဲအတွက် အာရုံစိုက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း လူငယ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များနှင့် အဖိုးအခကို ပေးဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော (သို့မဟုတ် ပေးဆောင်လိုသော) စွဲလမ်းရူးသွပ်သည့် သက်ကြီးပိုင်း ပညာရှင်များမှာမူ လှည့်ပတ် ဖွံ့ဖြိုးမှု ကြယ်ကွင်းပြင် ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်နေကြလေသည်။

အထိမ်းအမှတ်ပွဲ ကျင်းပရာသို့ ရောက်ရှိနေသူများမှာလည်း ဤထူးခြားသည့် အခြေအနေကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ အများစုမှာ ဤယာယီ အဂ္ဂိရတ် တော်ဝင်မြေ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို မခံစားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင် လူငယ်များ၊ သိုင်းတာအိုကို လိုက်စားသူများ သို့မဟုတ် မာနကြီးလွန်းသော ထိပ်သီး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များမှာ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခြင်း မရှိကြပေ။

သက်ကြီးပိုင်း ပညာရှင်များမှာ လူငယ်များနှင့်အတူ အကျိုးအမြတ်အတွက် လုယက်တိုးဝှေ့နေပါက အခြားသူများ၏ မျက်စိထဲတွင် ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော အဖိုးအခကို ပေးဆောင်ကာ သူတို့၏ တပည့်လူငယ်များကိုသာ စေလွှတ်ကြပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုရန်အတွက် အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များကို သိုလှောင်ရေးကိရိယာများဖြင့် သိမ်းဆည်းခိုင်းကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် သွယ်ဝိုက်သော နည်းဖြင့် အကျိုးရှိစေသလို သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ထိန်းသိမ်းရာ ရောက်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဟောင်ချန်းရွှယ်မှာ မြေကြီးရှန့်ထို နှင့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အမြောက်အမြားကို ရက်ရောသော အိမ်ရှင်အဖြစ် အတင်းအကျပ် ဧည့်ခံကျွေးမွေးနေရတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အတွက် အလွန်ပင် ကြီးမားသော လူမှုဆက်ဆံရေး အခွင့်အရေးဖြစ်ရာ သူ၏ ရင်ထဲ၌ ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ တပြုံးပြုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် နယ်ပယ်ပေါင်းစုံမှ အဆက်အသွယ်များကို တည်ဆောက်နေရုံသာမက၊ အချို့က သူတို့၏ တပည့်များကို ခုနစ်ရောင်ခြယ် မြူခိုးရေတံခွန်၏ ဗဟိုချက်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော နေရာတွင် ထားရှိခွင့်ရရန် သူ၏ စိတ်ရင်းကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် လက်ဆောင်များပင် ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

အချို့သော ပါးနပ်သူများမှာမူ ခန်းမ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို လာဘ်ထိုးကာ သူ၏ အပေါင်းအဖော် များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး မည်သည့်အရာမျှ ပေးဆောင်စရာမလိုဘဲ အခမဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိသွားကြသည်။ ဤလသည် အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားလှသော လတစ်လပင် ဖြစ်တော့သည်။

အစွန်းကုန် ခမ်းနားလှပေသည်။

ပြတ်သားသော ဆည်းဆာ ဂလက်ဆီမှ သူတော်စင် သုံးဦးမှာမူ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် လွင့်မျောနေကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပွားများကို အသုံးပြု၍ ဧည့်သည်များကို စစ်ဆေးခြင်း၊ အဖိုးအခများ လက်ခံခြင်းနှင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာများသို့ ပို့ဆောင်ပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ မြေခွေးအိုကြီး အချို့မှာမူ ပိုမိုကောင်းမွန်သော နေရာများ ရရှိရန် သူတို့ကိုပင် လာဘ်ထိုးခဲ့ကြသေးသည်။

အစပိုင်းတွင် အီမန်တက်မှာ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းကို အထင်သေးသော်လည်း၊ ကြွယ်ဝပြီး မာနကြီးသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ ပေးအပ်သည့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များ (အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်မြေကြီးအဆင့် ပစ္စည်းအချို့) ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမသည် လော့နင်ကို အသိပေးခဲ့သည်။ လော့နင်က ၎င်းကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူတော်စင် သုံးဦးမှာ ထိုလက်ဆောင်များကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် သို့မဟုတ် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် စတင် လက်ခံကြတော့သည်။

နက်ပစ်မှာမူ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် သူဌေးကြီးများထံမှ အများဆုံး ညှစ်ထုတ်နေသူ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နေရာကောင်းရရန်အတွက် ပိုမိုမြင့်မားသော အပိုဆောင်း အဖိုးအခကို ပေးဆောင်ရလေ့ ရှိသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဂ္ဂိရတ် တော်ဝင်မြေကို ကြည့်ရင်း နတ်ပရီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အံ့ဩမှုလှိုင်းလုံးများ ရိုက်ခတ်နေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ကျေးဇူးသိတတ်ပြီး ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်မည့်သူအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။ ဤနေရာရှိ မည်သူမျှ၊ အထူးသဖြင့် ပါးနပ်သော မြေခွေးအိုကြီးများသည် ဟောင်ချန်းရွှယ်နှင့် သူတို့ရရှိနေသော အကျိုးအမြတ်ကို မျက်ကွယ်ပြု၍ မရကြပေ။

ထို့အပြင်... ဤကုန်းမြေပေါ်သို့ ကောင်းချီးပေးနေသည့် လုပ်ရပ်မှာ ရေရှည်အတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

အီမန်တက်တွင် ဝေ့ဝူယင်ကဲ့သို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အတွေးများကို ဖတ်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူမသည် နတ်ပရီနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ်ခြင်း ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် သူ၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း နားလည်နိုင်သည်။

"ဒီခန်းမ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက အကျိုးအမြတ်တချို့ ရခဲ့ပေမဲ့ မသေမျိုး ကြီးထွားခြင်း ဂလက်ဆီဇုန် ရဲ့ မျှော်စင်က ဒီကုန်းမြေကို သူ့လက်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ထားခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူမက သုံးသပ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ အမှန်ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့လည်း"

နတ်ပရီက မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် ကို ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူတို့ တိုက်ရိုက် သိမ်းယူရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ဒီကုန်းမြေကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း အဖြစ် ကြေညာပေးပြီး သူ့နောက်ကို တစ်ပါတည်း ယူသွားခွင့် ပေးနိုင်ခြေ ရှိတယ်"

အီမန်တက်မှာ ထိုစကားကို ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဝေ့ဝူယင် ကျေးဇူးတင်နေသောသူကို သွားရောက် စော်ကားမိပါက... သူ၏ ရက်ရောမှုမှာ မည်မျှအထိ ကျယ်ပြန့်သည် သို့မဟုတ် သူ မည်မျှအထိ လုပ်ဆောင်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ အပြင်လူများ၏ အမြင်တွင်မူ ဝေ့ဝူယင်သည် ဟောင်ချန်းရွှယ်အတွက် သူ၏ သက်တမ်း ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကို အကုန်အခံကာ အပင်ပန်းခံနေခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

"အရှင်မင်းကြီး..."

နက်ပစ်က ခါးသီးစွာ နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

"နင် သူ့ကို ဘယ်တုန်းက အဲဒီလို စခေါ်လိုက်တာလဲ"

***

အပိုင်း(၂၁၉၆)

နက်ပစ်၏ အတွေးနှင့် ခံစားချက်များမှာ ရိုးရှင်သည်။ သူမသည် ဂုဏ်သရေရှိသော သူတော်စင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဂလက်ဆီက ရုတ်တရက် လက်အောက်ခံ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်ကို မနှစ်မြို့ပေ။

“...”

အီမန်တက်မှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ အတွေးအခေါ်ကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ ဦးနှောက်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလော။ သူမ၏ မာနမှာ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီး ပြဿနာဖြစ်စေနိုင်သော အတွေးအခေါ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

"..."

နတ်ပရီက ပြန်မဖြေချေ။ ဤသည်က နက်ပစ်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့သွားစေသည်။

အီမန်တက်က မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"သူ ဘာလုပ်နေတယ်လို့ နင်ထင်လဲ... တကယ်ပဲ ကောလာဟလတွေအတိုင်းလား..."

သူမက သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။ သူမသည် လော့နင်ကို မေးခဲ့သော်လည်း ရှင်းလင်းသော အဖြေမရရှိခဲ့ပေ။ ကျေးဇူးဆပ်ရန်အတွက်လော။ သူမက ထိုအချက်ကို တစ်ဝက်သာ ယုံကြည်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဝက်မှာမူ ဤကဲ့သို့သော ထူးကဲသည့် ပြသမှုဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။

နတ်ပရီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏။

"ကောလာဟလတွေအတိုင်းလား... လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်နဲ့ ရှန့်ဝမ်ချင်းကို တောင်းဆိုမယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလလား... ငါတော့ မသိဘူး... အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ"

"ဟမ့်"

နက်ပစ်က သူမ၏ မနှစ်မြို့မှုကို ပြသလိုက်၏။

"ငါကတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲလို့ ထင်တယ် သူ့ဘေးနားက မိန်းမတွေကို ကြည့်ဦး... ချင်ချူးမူ... ယွီစွန်းလီ... သူတို့တွေက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်ပါရမီ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ကိုယ်တူ ကျင့်စဉ် အတွက် သင့်တော်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိကြတယ်... အားလုံးကလည်း လှကြတာပဲ... နင် သူတို့ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေကို ငါ မြင်သားပဲ"

နတ်ပရီမှာ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ထူးခြားလှပသော အရာများကို တန်ဖိုးထားတတ်သူဖြစ်ပြီး ယွီစွန်းလီအပေါ်တွင်လည်း အစပိုင်း၌ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် သူ၏ ဘဝတွင် အမျိုးသမီး တစ်ဦးတည်းကိုသာ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ ယွီစွန်းလီကဲ့သို့ လှပပြီး သူတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် အားနည်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် မည်သည့် အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူမဆို ထိုကဲ့သို့ တွေးမိသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း... ထိုအရာမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ ဇနီးဖြစ်ကြောင်း မသိခင် အချိန် အထိသာ ဖြစ်ပေသည်။

"..."

အီမန်တက်သည် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ထိုစကားကို ယုံကြည်မိမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့ မထင်ပေ။ ချင်ချူးမူ၊ ယွီစွန်းလီ၊ ချောင်စွေ့ဖုန်းနှင့် လျူစုယင် တို့မှာ ဖြစ်ရပ်အမျိုးမျိုးမှတစ်ဆင့် ဝေ့ဝူယင်၏ ဘဝထဲသို့ ခိုင်မြဲစွာ ရောက်ရှိလာကြသူများဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။

လော့နင်၏ ပြောပြချက်အရ အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဝေ့ဝူယင်၏ ဧကရီမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံသူဖြစ်ပြီး၊ အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်နှင့် ချစ်သူများစွာလည်း ရှိသည်။ သို့သော်လည်း... ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့်၏ အနိမ့်ဆုံးတွင် ရှိနေပါလျက် ရှန့်ထိုရှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက် အောင်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်လေရာ သူသည် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အဓိက ဦးတည်နေသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသူတစ်ဦးက သူ့ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လှုပ်ခတ်နိုင်ပါမည်လော။ အကယ်၍ သူသာ ရာဂစိတ် ကြီးမားသူဖြစ်ပါက သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက သူ၏ ခုတင်ပေါ်သို့ ရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန့်ဝမ်ချင်းကို တောင်းဆိုရန် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးကို ကမ်းလှမ်းမည်ဟူသော အတွေးကိုမူ သူမက လှောင်ပြောင်လိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်တစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဂလက်ဆီ အများအပြားရှိ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် အားလုံးကိုပင် လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဤမျှ တန်ဖိုးရှိပါမည်လော။

အီမန်တက်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမကိုယ်သူမ ထိုမျှ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု မထင်မိချေ။

"အိုး... လူသစ်တွေ ထပ်လာပြန်ပြီပဲ..."

နက်ပစ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အစိမ်းရောင် အလင်းများဖြင့် ဝင်းလက်သွား၏။ နောက်ကျမှ ရောက်လာသော်လည်း ရက်ရောမည့်ပုံပေါ်သည့် ထိုသူများထံမှ အကျိုးအမြတ်အချို့ ညှစ်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာနေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ထိုဟင်းလင်းပြင်သင်္ဘောကြီးဆီသို့ သူမ၏ ကိုယ်ပွားကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

နတ်ပရီက တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နေမြဲအတိုင်း နေသော်လည်း အီမန်တက်ကမူ ခပ်နွမ်းနွမ်း အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်မိသည်။ နက်ပစ်ကဲ့သို့ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို နတ်ပရီက ဤမျှအထိ အစွဲအလမ်းကြီးပြီး အလေးထားနေရသည်မှာ သူမသည် အိပ်ရာထဲတွင် အလွန်ထူးကဲသူ ဖြစ်နေ၍လားဟု အီမန်တက် မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူမ တစ်ခုခုကို လွဲမှားစွာ တွက်ချက်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ နက်ပစ်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းလာခဲ့သည့်တိုင် သူမကို စိတ်ရင်းဖြင့် မနှစ်မြို့သလို၊ နတ်ပရီက အဘယ်ကြောင့် သူမကို ချစ်နေရသည်ကိုလည်း နားမလည်နိုင်ချေ။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက အနှေးနှင့်အမြန် သူမသည် မိမိကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို သေတွင်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ပို၍ များပေသည်။

သူမ၏ အတွေးများကို ဖတ်မိသကဲ့သို့ နတ်ပရီက သူမဘက်သို့ လှည့်ကာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် အီမန်တက်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

...

ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်မြောက်တွင်... ဝေ့ဝူယင်သည် အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုး များကြားတွင် ဝန်းရံခံထားရသည်။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများမှာ ခုနစ်ရောင်ခြယ် မြူခိုးများကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ရှေ့မှ ဆေးအိုးနှစ်လုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုဆေးအိုးများအတွင်း၌ ဆေးလုံးပေါင်း ၃၃ လုံးစီမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်ခြင်း ဟူသော နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လတာလုံးမှာ တစ်မိနစ်မျှ အနားမယူဘဲ အပြင်းအထန် အားထုတ်ခဲ့ရသော ကာလပင်။ အခြားသူများအတွက် တစ်လသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့အတွက်မူ မရပ်မနား ဆေးဖော်စပ်နေခဲ့ရသည့် တစ်နှစ်စာ အချိန်နှင့် ညီမျှပေသည်။ သူသည် လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မျက်တောင်ပင် မခတ်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ၏ ရှန့်ထိုလက်စွပ် အတွင်း၌မူ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသော ဆေးပုလင်းများ၊ ဆေးဗူးများနှင့် သိုလှောင်ဘူးများ ရှိနေသည်။

ဆေးပုလင်းများမှာပင် တစ်လုံးချင်းစီ ခွဲခြားထားပါက ၃,၀၀၀ ကျော် ရှိနေပြီး၊ ဆေးလုံးများ၏ ပမာဏမှာ ထိုထက်မက များပြားလှသည်။ ထို့ထက်ပိုသည်က ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်လောကအဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဤမျှအထိ ကြာရှည်စွာ၊ ကျယ်ပြန့်စွာနှင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဆေးဖော်စပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်၏ အဂ္ဂိရတ်တာအိုမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်သော အဆင့်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ဆေးဖော်စပ်လေလေ၊ ပိုမို မြန်ဆန်ကာ ပိုမို တည်ငြိမ်လာလေလေပင်။ မည်သည့်ဆေးတစ်မျိုးမျှ အရည်အသွေးမြင့် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ အများစုမှာ အထွတ်အထိပ် အရည်အသွေး များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအရည်အသွေးမြင့် ဆေးများမှာ လော့နင် ပေးပို့လာသော ဆေးနည်းအသစ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်စဉ်ကသာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကြိမ် ဖော်စပ်ပြီးသွားသည်နှင့် သူသည် ငရဲ၏ ကပ်ဘေး တစ်ခုကို အောင်နိုင်လိုက်သကဲ့သို့ ထိုဆေးနည်းများကိုပါ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အထွတ်အထိပ် အရည်အသွေးအောက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖော်စပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် အီလီစီယမ် အသေး ပေါ်တွင် ၁၇ နှစ်ကြာအောင် ဆေးဖော်စပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသလို၊ သူ၏ မကြုံစဖူး ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ခွဲထုတ်ပြီး ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ပေးခဲ့သော မျိုးစေ့တံခါး ကပ်ဘေး၏ အံ့မခန်း အာနိသင်များကိုလည်း မရရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်က သူသည် အရည်အသွေးနိမ့် အာရုဏ်ဦး လောက နေကြတ်ခြင်း ဆေးလုံး ၃၃ လုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အဆင့်မှာ ဂျူနီယာ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် တန်းတူရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ အလွန်ပင် ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ သူ၏ အရာအားလုံးမှာ လေးပုံတစ်ပုံစီ ကွဲထွက်သွားပြီးမှ ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ကာ၊ ဖီဆန်လေး အပါအဝင် လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့်သို့ တိုးမြှင့် တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံ အဆင့်ထက် သာလွန်သော အဂ္ဂိရတ်ပါရမီများ ကိန်းအောင်းနေသည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပါဝင်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ထိုအပြောင်းအလဲများက သူ့အပေါ် မည်သို့ သက်ရောက်မှုရှိကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် ခံစား၊ မြင်တွေ့၊ တွေ့ကြုံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် မမောမပန်းနိုင်သော၊ မကုန်ခမ်းနိုင်သော၊ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် လေးခု၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့်အတူ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အမတေ စွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားနေသော်လည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသယောင် ထင်ရသည်။ အရင်တုန်းကဆိုလျှင် သူသည် ခေတ္တ အနားယူရလေ့ရှိပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်များက အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များကို အစာချေဖျက်နေစဉ်အတွင်း ချောင်စွေ့ဖုန်းနှင့် လျူစုယင်တို့နှင့် အတူ ပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ဖြုန်းလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုမူ...။

ဖီဆန်လေး ၏ စွမ်းအင်များမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးသော အားဖြည့်စွမ်းအင်များပင်။ ၎င်း၏ နေကြယ် အမတေများကိုလည်း မည်သည့် စွမ်းအင်အမျိုးအစားအဖြစ်မဆို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် စွမ်းအင်သန့်စင်မှုနှင့် အားဖြည့်မှုများကို ပိုမို လျင်မြန်စေသည်။ စွမ်းအင်များ ဖလှယ်နိုင်ခြင်းနှင့် အခြားစွမ်းအင်များကို တုပနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဧဒင်သည် အမှန်တကယ်ပင် မကုန်ခမ်းနိုင်သော အဂ္ဂိရတ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ရရှိနေတော့သည်။

တစ်နှစ်ကြာ ဆေးဖော်စပ်ပြီးနောက်တွင်ပင်... အကယ်၍ ဖီဆန်လေး သည် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်ဆိုပါက၊ ၎င်း၏ ဧရာမ ဖြစ်တည်မှုနှင့် နေကြယ် အမတေ သိုလှောင်မှုများထဲမှ နှစ်စက်စာခန့်ပင် ကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ

အကယ်၍ သူသာ ဖီဆန်လေး ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးမှာ ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားနိုင်သည်ဟု ဝေ့ဝူယင် ခဏမျှ တွေးလိုက်မိသည်။

လောကချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေများက ထိပ်သီးများနှင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူများကို ခွဲခြားထားခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းတွင် အကောင်းဆုံးသော နေကြယ်ကို တည်ထောင်ခြင်း၏ အရေးပါမှုလည်း ပါဝင်သည်။

ကောင်းချီးခံများမှာ ဧရာမ နေကြယ်များကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးများ မကြာခဏ ရရှိကြမည်တော့မည်လော။ ယခုအခါ သေမျိုးတာအို၏ ကန့်သတ်ချက်များကို အသစ်ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ၊ ကောင်းကင်တာအိုသည် သူတို့အတွက် ဖီဆန် အရွယ်အစားရှိသော နေကြယ်များကို ရယူနိုင်မည့် လမ်းစများကို ဖန်တီးပေးလာမည်လော။

သူ မသိပေ။ သို့သော် ထိုအရာက အရေးမကြီးပါချေ။ ယခုအရေးကြီးသည်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

All Chapters