အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း (၂၁၁) - အညိုအမဲစွဲခြင်း

ဆရာများက ဤစိုးရိမ်ဖွယ် အခြေအနေကို အထက်လူကြီးများထံ ချက်ချင်း အစီရင်ခံသော်လည်း၊ ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်သာ အမိန့်ကျလာတော့သည်။

အခုအချိန်တွင် ဆရာများအနေဖြင့် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ ပြိုင်ပွဲဝင်များအတွက်သာ ဆုတောင်းပေးနိုင်တော့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် လက်ခြေပြတ်သွားလျှင်ပင် မိမိကံကြမ္မာဟုသာ မှတ်ယူရတော့မည့် အခြေအနေပင်။

လင်းကျင်းသည် လေဓားများကို ရှောင်တိမ်းရင်း လက်ချောင်းကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ ‘ရစ်ပတ်အပ်’ မှာ ရန်ကျဲထံသို့ လျှပ်စီးပမာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သို့သော် ရန်ကျဲ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်သော လေပွေလှိုင်းများ ဝန်းရံထားသဖြင့် ထိုအပ်မှာ ပစ်မှတ်ထံသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။

ရန်ကျဲသည် လင်းကျင်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်ကတည်းက သင်ခန်းစာ ရထားပုံရသည်။ ဒါဟာ ရဲ့ယွီကျိုး ပေးထားသည့် အကြံဉာဏ်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ လင်းကျင်းတွင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိနေသဖြင့် အစကတည်းက အကာအကွယ်ကို အသေအချာ ပြင်ဆင်ထားလျှင် လင်းကျင်း၏ လျှို့ဝှက်တိုက်ကွက်များမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် လေဓားလှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ လင်းကျင်းထံသို့ ထပ်မံ ကျရောက်လာပြန်သည်။

လင်းကျင်းအနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားလျှင် သူပဲ အထိနာတော့မည်ကို သိနေ၏။

“မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အစွမ်းမြှင့်ထားတယ်ဆိုရင်လည်း ငါက အဲဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပေါ့”

လင်းကျင်းသည် ရန်ကျဲကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်မန္တန်များကို မတတ်သော်လည်း သူ သေသေချာချာ လေ့လာထားသည့် မန္တန်နှစ်ခု ရှိသည်။

တစ်ခုမှာ ‘မီးဝိညာဉ် ပူးကပ်ခြင်း’ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ ‘မန္တန်ပယ်ဖျက်ခြင်း’ ပင်။

လင်းကျင်းသည် ‘မန္တန်ပယ်ဖျက်ခြင်း’ ကို အထူးတလည် လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စုပေါင်အာနှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူသည် ဤမန္တန်၏ အစွမ်းမြင့် ဗားရှင်းကိုပါ သုတေသနပြုထားခဲ့၏။

ရန်ကျဲ၏ ဒုတိယလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ရန်ကျဲကို တည့်တည့် ကြည့်ကာ...

“မန္တန်ပယ်ဖျက်ခြင်း”

မန္တန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် မမြင်ရသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ရန်ကျဲကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ရန်ကျဲမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် လက်သီးဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ အားဖြည့်မန္တန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားတော့၏။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်မှ လေပွေများ ကွယ်ပျောက်သွားသလို၊ ကျောပြင်မှ အတောင်ပံများလည်း လွင့်စင်သွားကာ ရန်ကျဲမှာ လေထဲမှ မြေပြင်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲ ကျသွားတော့သည်။

အစောပိုင်းက သူပြသခဲ့သည့် ခန့်ညားထည်ဝါမှု၊ နတ်သားတစ်ပါးကဲ့သို့ ချောမောလှပမှုတို့မှာ ဤလဲကျမှုနှင့်အတူ တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရရှာ၏။

မြေပြင်နှင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ဆောင့်မိသွားသဖြင့် သူ၏ နဖူးမှ သွေးများပင် ထွက်လာတော့သည်။

သို့သော် ရန်ကျဲမှာ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိသူပီပီ ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ထရပ်လိုက်၏။

ဒါဟာ အလွန်ကို အရှက်ရစရာ ကောင်းလှပေသည်။

လူပုံအလယ်တွင် အဝတ်အစားများ အချွတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

ရန်ကျဲမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူလည်း ‘မန္တန်ပယ်ဖျက်ခြင်း’ အကြောင်း သိသော်လည်း ၎င်းမှာ အောင်မြင်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲသည့် မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် သူသည် ဤမန္တန်ကို ခုခံနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း လင်းကျင်းက ဘယ်လိုလုပ် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အောင်မြင်သွားရသနည်း။

သို့သော် အမှန်တရားကို သူ ငြင်း၍ မရပေ။ ရန်ကျဲမှာ အများကြီး မတွေးတော့ဘဲ လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ထိုးကာ ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ညှိုး’ ၏ တတိယမြောက် တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

“သက်တံ့ဓား”

လင်းကျင်းသည်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အပ်ကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းကျင်းမှာ ထိုလက်ညှိုးတိုက်ကွက်ကြောင့် နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ ရန်ကျဲမှာလည်း ‘ရစ်ပတ်အပ်’ ၏ အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် ရင်ဘတ်ထဲတွင် အောင့်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားရ၏။

သူ လုံးဝ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

ရန်ကျဲမှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း အားတင်းကာ ရယ်လိုက်မိသည်။ သူ မလှုပ်နိုင်သော်လည်း မလဲဘဲ ရပ်နေနိုင်သေး၏။ သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကိုလည်း သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သည်။ လင်းကျင်း အသက်မသေလျှင်တောင်မှ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရမှာ သေချာပေသည်။

“လင်းကျင်း... မင်း ဒါကို ထိုက်တန်ပါတယ်”

ရန်ကျဲက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သုံးကာ ထုံကျင်မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ ထိုထူးဆန်းသော ထုံကျင်မှုမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည့်အပြင်၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

သူ ဒဏ်ရာရသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဒါဟာ အတော်လေး ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေသည့် လင်းကျင်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ထရပ်လိုက်သည်။

ရန်ကျဲမှာတော့ သေသွားသည့်လူ ပြန်ရှင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားရ၏။

လင်းကျင်းသည် နာကျင်နေသည့် မျက်နှာဖြင့် သူ၏ ဝတ်ရုံအောက်မှ သံချပ်ကာပြားကြီးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဒါဟာ မနေ့ကမှ ပန်းဘဲဆရာတစ်ယောက်ထံတွင် ငွေအမြောက်အမြား ပေးကာ အမာဆုံးသတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ခိုင်းထားသည့် အကာအကွယ်ပြားပင်။ လင်းကျင်းသည် သူ၏ အားနည်းချက်ကို သူကောင်းကောင်း သိထား၏။ သူ၏ သားရဲက အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏ သွေးကြောရှာသည့် ပညာမှာ ထူးချွန်သော်လည်း၊ ခုခံမှုပိုင်းတွင်တော့ အားနည်းလှပေသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရန်ကျဲက သူ့ကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနှင့် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ရန်ကျဲက လေပွေများကို သုံးကာ လင်းကျင်း၏ အပ်ကို ကာကွယ်သကဲ့သို့၊ လင်းကျင်းကလည်း ထိုကဲ့သို့ မန္တန်များ မတတ်သဖြင့် ဤသံချပ်ကာပြားကို အသုံးချလိုက်ခြင်းပင်။ တကယ့် အရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် ဒါဟာ အသက်ကယ်ပေးခဲ့လေပြီ။

သံချပ်ကာပြားပေါ်တွင် ကြီးမားသော အချိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ပေါက်ထွက်လုနီးပါးပင်။ ရန်ကျဲ၏ ‘သက်တံ့ဓား’ တိုက်ကွက်မှာ အလှမ်းဝေးနေသလို သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤပညာကို အဆုံးစွန်ထိ မတတ်မြောက်သေးသဖြင့်သာ လင်းကျင်း အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ရဲ့ယွီကျိုးသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် သံချပ်ကာ သုံးချပ် ရှိလျှင်တောင် လင်းကျင်း အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ပေ။

လင်းကျင်းမှာတော့ အနည်းငယ်သာ နာကျင်ရသဖြင့် ရန်ကျဲနှင့် ယှဉ်လျှင် အခြေအနေ အများကြီး သာလွန်နေသည်။

ပရိသတ်များမှာတော့ မှင်တက်နေကြပြီး၊ ဆရာများမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြ၏။ စည်းမျဉ်းထဲတွင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ခြင်းကို တားမြစ်မထားပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း၏ လုပ်ရပ်မှာ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

“လင်းကျင်း... မင်း တကယ်ကို ယုတ်မာတာပဲ”

ရန်ကျဲမှာ ဒေါသကြောင့် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် အပ်ကြောင့် ထုံကျင်နေပြီး မလှုပ်နိုင်သေးပေ။ လေထဲမှ ပြုတ်ကျရသည်တင် မကဘဲ၊ လင်းကျင်း၏ ထူးဆန်းသော မန္တန်ကြောင့် သူ၏ အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လင်းကျင်းသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို ခါထုတ်လိုက်ကာ ရန်ကျဲကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်း အရှုံးမပေးသေးဘူးလား”

ရန်ကျဲက အော်ဟစ်လိုက်၏။

“လင်းကျင်း... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်လို ရင်ဆိုင်စမ်းပါ... အခုလို အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုပဲ အားကိုးနေတာက ငကြောက်ရဲ့ အလုပ်ပဲ”

လင်းကျင်းကတော့ ဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ရန်ကျဲ၏ အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ အကယ်၍ လင်းကျင်းသာ သံချပ်ကာ မဝတ်ထားလျှင် သူ သေချင်သေ၊ မသေလျှင်တောင် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားမှာ သေချာသည်။ သူသည် အပိုစကားများ ပြောမနေတော့ဘဲ ရန်ကျဲထံသို့ လျှောက်သွားကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်တော့၏။

ရန်ကျဲ၏ နှာခေါင်းတည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားရာ၊ ခံ့ညားလှသော နှာတံလေးမှာ သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

လင်းကျင်းသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ရန်ကျဲကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အညိုအမဲစွဲသွားအောင် လက်သီးများဖြင့် တရစပ် ထိုးနှက်တော့သည်။ သို့သော် ရန်ကျဲမှာလည်း ခေါင်းမာသူ ဖြစ်ရာ၊ ဤမျှ အရိုက်ခံနေရသော်လည်း အရှုံးမပေးပေ။

လင်းကျင်းလည်း ထိုးရဖန်များသဖြင့် လက်များပင် ညောင်းလာတော့၏။

သူသည် ‘ရစ်ပတ်အပ်’ ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ မဟုတ်လျှင်တော့ ရန်ကျဲ၏ သွေးကြောများထဲမှတစ်ဆင့် နှလုံးအထိ ထိုးဖောက်သွားအောင် လုပ်ကာ ရန်ကျဲကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဒါဟာ လင်းကျင်း၏ ပန်းတိုင် မဟုတ်သလို၊ မလိုအပ်သည့် ကိစ္စလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရဲ့ယွီကျိုးကိုလည်း သူ ထောက်ထားရပေဦးမည်။ မြွေနိုင်ငံနှင့် ပြဿနာဖြစ်စဉ်က ရဲ့ယွီကျိုးသည် လင်းကျင်းဘက်မှ ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တည်ပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူ့တပည့်ကို လူပုံအလယ်တွင် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းမှာ မသင့်တော်ပေ။

“အရှုံးမပေးသေးဘူးလား”

လင်းကျင်း၏ လက်ဆစ်များပင် နာကျင်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ရန်ကျဲ၏ မျက်လုံးများမှာ ဖူးရောင်နေပြီး အပ်ပေါက်လောက်သာ မြင်ရတော့သော်လည်း သူသည် နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

လင်းကျင်းကတော့ သူ့စိတ်ကူးကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

ရန်ကျဲသည် သူ၏ သားရဲကို အားကိုးကာ ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။ သူ၏ ဒေါင်းဖြူသာ မီးဝံပုလွေကို အနိုင်ယူနိုင်လျှင် သူ အနိုင်ရနိုင်သေးသည်ဟု တွေးနေပုံရ၏။

သီအိုရီအရ ဆိုလျှင်တော့ မှန်သော်လည်း လက်တွေ့မှာတော့ ဒေါင်းဖြူမှာ ရှောင်ဟော့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

လင်းကျင်း၏ သားရဲအကဲဖြတ် စွမ်းရည်မှာ အခုဆိုလျှင် အတော်လေး မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ‘သားရဲပြတိုက်’ ကို အားမကိုးဘဲနှင့်ပင် သားရဲအများစုကို ကိုယ်တိုင် အကဲဖြတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ဒေါင်းဖြူကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုသားရဲမှာ အဆင့် ၄ ရှိသော်လည်း အခြေခံမှာ မခိုင်မာမှန်း သိလိုက်ရ၏။ ဒေါင်းဖြူ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် မိမိ၏ သွေးသားနှင့် အတွင်းစွမ်းအားကို ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်မှန်း သိသာလှပေသည်။

ဒါဟာ ဆေးဝါးတစ်ခုခုကို အလွန်အမင်း အားကိုးထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမှာ သေချာသည်။ ထိုသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် သိမ်မွေ့လှသော ဆေးနံ့မှာလည်း သက်သေပင်။

ရှောင်ဟော့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင်၊ ရှောင်ဟော့သည် ‘ဓာတ်ငါးပါး မီးဆေးလုံး’ ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ဆေးအာနိသင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသဖြင့် ဆေးနံ့ လုံးဝ မကျန်တော့ပေ။ သို့သော် ရန်ကျဲ၏ သားရဲမှာတော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

လင်းကျင်း ခန့်မှန်းရလျှင်တော့ ထိုသားရဲသည် ၎င်း၏ အဆင့်နှင့် မမျှတသည့် အလွန်မြင့်မားသော ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ အစွမ်းထက်ရုံနှင့် မပြီးဘဲ၊ သောက်သုံးသူနှင့် ကိုက်ညီဖို့က ပို၍ အရေးကြီးလှပေသည်။

မဟုတ်လျှင်တော့ အကျိုးထက် အပြစ်က ပို၍ များသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

အခန်း (၂၁၂) - ဆေးဝါးများကို စည်းကမ်းမဲ့ သုံးစွဲခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ

ရန်ကျဲ၏ ဒေါင်းဖြူသည် အဆင့် ၄ ရှိသော်လည်း အခြေခံမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလှပေသည်။ လင်းကျင်း ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ပင် ထိုသားရဲမှာ အဆင့်တက်ရန်အတွက် အလွန်ပြင်းထန်သော ဆေးဝါးများကို အတင်းအဓမ္မ သုံးစွဲခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

ရန်ကျဲသည် ဆေးပညာကို နက်နက်နဲနဲ မသိရှိသဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှ ကျန်ရှိနေသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များကို မည်သို့ ဖြေဖျောက်ပေးရမည်ကို သိမှာမဟုတ်ပေ။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် ဆေးအာနိသင် ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ဒေါင်းဖြူမှာ အဆင့်ပြန်ကျသွားကာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ နောင်တွင် မည်သည့်အခါမှ အဆင့်ထပ်မတက်နိုင်တော့ပေ။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာတော့ သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်ကာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လှပေသည်။

အခု ရှောင်ဟော့နှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည့် ဒဏ်မှာ ထိုဖြစ်စဉ်ကို ပို၍ မြန်ဆန်စေခဲ့ခြင်းပင်။

တကယ်တော့ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ‘သားရဲပြတိုက်’ ထဲတွင် အဖြေရှာကြည့်လျှင် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော် လင်းကျင်းက ဘာကြောင့် ရန်ကျဲကို ကူညီရမည်နည်း။

အခုလို အရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် ရန်ကျဲ၏ သားရဲကို အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ဘဲ လျှော့ပေးထားခြင်းမှာပင် ရဲ့ယွီကျိုးကို အတော်လေး အားနာသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဒေါင်းဖြူကို ဆေးအာနိသင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ကူညီပေးဖို့ဆိုသည်မှာတော့ လင်းကျင်းအတွက် မလိုအပ်သည့် ကိစ္စပင်။

ထို့ကြောင့် သူက ရန်ကျဲကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ရန်ကျဲ... ငါတို့ လောင်းကြေးတစ်ခု ထပ်မလား... ငါ တစ်ဆယ်အထိ ရေတွက်မယ်... တစ်ဆယ်အထိ ရေတွက်ပြီးတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ဒေါင်းဖြူက ရှုံးရုံတင်မကဘဲ အသက်ပါ သေသွားလိမ့်မယ်”

ရန်ကျဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

“သောက်တလွဲတွေ လျှောက်မပြောနဲ့... လင်းကျင်း... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ငါတို့ သားရဲချင်း အဆုံးအဖြတ် တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးစမ်း... မင်း ရဲရဲ့လား”

လင်းကျင်းက ခေါင်းခါလိုက်မိ၏။ အခြေအနေက ဤမျှအထိ ဆိုးရွားနေတာတောင် ရန်ကျဲက ခေါင်းမာနေဆဲပင်။

“ကောင်းပြီ... ဒါက မင်းဆန္ဒဆိုရင်လည်း ဖြစ်စေရမယ်”

ထို့နောက် လင်းကျင်းသည် စတင် ရေတွက်တော့သည်။ သူ ‘သုံး’ အထိ ရေတွက်လိုက်ချိန်မှာပင် ဒေါင်းဖြူမှာ စတင် အားနည်းလာပြီး၊ ‘ခုနစ်’ အရောက်တွင်တော့ ထိုငှက်ကြီးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲ ကျသွားတော့၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ ဆရာတစ်ဦးမှာ ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်၏။

ဒါဟာ ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

အဖြေကတော့ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ရန်ကျဲမှာ အရိုက်ခံထားရသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးရောင်နေပြီး လမ်းပင် မလျှောက်နိုင်တော့သလို၊ သူ၏ သားရဲမှာလည်း သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျကာ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်နေရပြီ ဖြစ်၏။ အနိုင်ရရှိသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

“လင်းကျင်း အနိုင်ရပါတယ်”

ဆရာက ကြေညာလိုက်တော့သည်။

လင်းကျင်းသည် ရှောင်ဟော့ကို ပြန်ခေါ်လိုက်၏။ သူသည် သွေးအိုင်ထဲက ဒေါင်းဖြူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားတော့သည်။

လူအချို့မှာ ရန်ကျဲနှင့် ဒေါင်းဖြူကို ကုသပေးရန် ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာကြသော်လည်း အခြားသူများကတော့ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ တပည့်များအားလုံးမှာ လင်းကျင်းကိုသာ အလေးအမြတ်ထားသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြတော့၏။

သူဟာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှပေသည်။

လင်းကျင်းကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေ၊ သူ၏ သားရဲဖြစ်စေ ရန်ကျဲကို အသာအယာ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိမှန်း အားလုံး မြင်လိုက်ကြရပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းသည် ဤတပည့်များပြိုင်ပွဲတွင် နံပါတ် ၁ နေရာနှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။

“ညီကိုလင်း... ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီဟ”

လုယွန်ဟယ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်၏။ သူသည် လင်းကျင်း အနိုင်ရမည့်အပေါ် ငွေအမြောက်အမြား လောင်းကြေးထပ်ထားခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

ရန်ကျဲနှင့် ဒေါင်းဖြူကို ကုသရန် ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။ အသင်းချုပ်အနေဖြင့် အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက် သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများနှင့် ဆေးဆရာများကို အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း၊ မကြာခင်မှာပင် ရဲ့ယွီကျိုး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

လင်းကျင်းသည် ရဲ့ယွီကျိုး ဘာအတွက် လာသည်ကို သိနေသဖြင့် ငြိမ်နေလိုက်သည်။

ရဲ့ယွီကျိုးက သက်ပြင်းချကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျုပ်ကတော့ ရန်ကျဲကို နှိမ့်ချတတ်တဲ့ သင်ခန်းစာ ရစေချင်တာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဒေါင်းဖြူဟာ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်တာမို့ အခုလို သေသွားရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်”

လင်းကျင်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိရင် ကူညီပေးပါဦး... ကျုပ်မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီးတော့ပေါ့”

ရဲ့ယွီကျိုးက ဤမျှအထိ နှိမ့်ချပြောဆိုလာသဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် လျစ်လျူရှုထားဖို့ မသင့်တော့ပေ။

ရဲ့ယွီကျိုး၏ အသက်အရွယ်၊ အတွေ့အကြုံနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ထောက်ထား၍လည်း သူ ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ကျုပ်ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားပါ”

လင်းကျင်း ထရပ်လိုက်၏။

ရဲ့ယွီကျိုးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

“ပြတိုင်မှူးရော ဒီမှာ ရှိနေသလား”

လင်းကျင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို မယုံရင်တော့ ကျုပ် မကူညီဘူး”

ရဲ့ယွီကျိုးမှာ ပြတိုက်မှူးကိုယ်တိုင် ထွက်လာရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ လင်းကျင်း စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားသည်ကို သိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဆိုလိုက်တော့သည်။

“ယုံပါတယ်... ယုံတာပေါ့... ဒါဆိုရင် အကဲဖြတ်မှူးလင်းကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ”

သူတို့ ရောက်သွားချိန်တွင် ဒေါင်းဖြူမှာ နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရောက်လုနီးနီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

လင်းကျင်းသည် လက်ကို ဆန့်ကာ ၎င်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ‘သားရဲပြတိုက်’ ထဲမှ အချက်အလက်များအရ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်နေကြောင်း သက်သေပြနေ၏။ ဒေါင်းဖြူသည် ပြင်းထန်သော ဆေးဝါးများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစွမ်းကုန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခြင်းပင်။

၎င်း၏ ခိုင်မာသော မျိုးရိုးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်သာ ဤမျှအထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ အခြားသားရဲသာဆိုလျှင် သေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပြတိုက်ထဲတွင် ကုသနည်း အချို့ကို ပြသထားရာ၊ လင်းကျင်းသည် အသင့်တော်ဆုံးနှင့် အောင်မြင်ခြေ အရှိဆုံး နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

“ကျုပ်ကို ‘သွေးပျော်ပန်း’၊ ‘အိပ်မက်မှို’ နဲ့ ‘ကျောက်ရွက်’ တွေ ယူပေးပါ... ပြီးတော့ အဲဒါတွေကို ဆေးရည်ကျိုပေးပါ”

လင်းကျင်းက အမိန့်ပေးလိုက်ရင်း ဒေါင်းဖြူ၏ သွေးထွက်နေသည်များကို အပ်စိုက်ကာ တားဆီးပေးလိုက်သည်။

ဘေးတွင် ရှိနေသူများမှာ ကြောင်ကြည့်နေကြသဖြင့် ရဲ့ယွီကျိုးက အော်ဟစ်ခိုင်းစေမှသာ အမြန်ဆုံး သွားရောက် ရှာဖွေကြတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ကျန့်ခုန်းနှင့် လုဘင်တို့လည်း ရောက်လာကြသော်လည်း အနားသို့ မကပ်ရဲကြဘဲ ဘေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“စစ်သူကြီးလု... ရန်ကျဲရဲ့ သားရဲက ဘာလို့ အခုလို ဖြစ်သွားရတာလဲ... ထူးဆန်းတဲ့ မှော်အတတ်တစ်ခုခုနဲ့ အတိုက်ခံရတာလား”

ပိုင်ကျန့်ခုန်းက မေးလိုက်၏။

လုဘင်က ခေါင်းခါလိုက်ကာ ရှင်ပြလိုက်သည်။

“ကျုပ် ထင်တာကတော့ သခင်ဖြစ်သူက ဆေးဝါးတွေကို စည်းကမ်းမဲ့ ကျွေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်... အဆင့်တက်ချင်ဇောနဲ့ သားရဲနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ ဆေးတွေကို ကျွေးလိုက်တာပေါ့... အရင်ကလည်း ရှေးဟောင်းနေရာတွေက ဆေးလုံးတွေကို တွေ့ပြီး သူတို့သားရဲကို မျက်စိမှိတ်ကျွေးရာကနေ ခဏတဖြုတ် အစွမ်းထက်လာပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ဒုက္ခရောက်ကုန်တဲ့ ကိစ္စတွေ ကျုပ်အများကြီး တွေ့ဖူးပါတယ်”

ပိုင်ကျန့်ခုန်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

မေပယ်မြို့တွင် နောက်ထပ် အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင် ရလာပြီဟု သူ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အခုတော့ စိတ်ပျက်သွားရလေပြီ။

သို့သော် လင်းကျင်း၏ သားရဲမှာ အဆင့် ၄ ဖြစ်နေသည်ကို အတည်ပြုနိုင်လိုက်သဖြင့် မေပယ်မြို့အတွက်တော့ သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်၏။

မကြာခင်မှာပင် ဆေးဖော်စပ်ပြီးစီးသွားတော့သည်။

လင်းကျင်းသည် ဒေါင်းဖြူကို အပ်တစ်ချက် စိုက်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ နိုးလာ၏။ ထို့နောက် ဆေးရည်များကို တိုက်ကျွေးလိုက်ရာ ခဏအကြာတွင် ဒေါင်းဖြူမှာ အန်ထုတ်တော့သည်။

၎င်းအန်ထုတ်လိုက်သည့် အရာများထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဆေးရနံ့များ ပါဝင်နေ၏။

ဒါဟာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကောင်း မစုပ်ယူနိုင်ဘဲ ကျန်ရှိနေသည့် ဆေးလုံး အပိုင်းအစများပင်။

ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုဆေးလုံးမှာ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်သလဲဆိုတာ သိနိုင်သလို၊ ရန်ကျဲအနေဖြင့် ဘာမှန်းမသိဘဲ ကျွေးလိုက်ခြင်းမှာလည်း တကယ့်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဆေးလုံးအပိုင်းအစများ ထွက်သွားသည်နှင့် ဒေါင်းဖြူ၏ အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်လာတော့သည်။ လင်းကျင်းသည် သူ၏ သွေးကြောရှာသည့် ပညာကို သုံးကာ ဒေါင်းဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆေးအကြွင်းအကျန်များကို ဖယ်ရှားပေးသလို၊ ပေါက်ထွက်သွားသည့် သွေးကြောများကိုလည်း ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးလိုက်၏။

အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ လင်းကျင်းသည် နေရာမှ ထကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဒေါင်းဖြူမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၄ သားရဲ မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် လင်းကျင်းသာ မကူညီလျှင် ၎င်းမှာ သေဆုံးသွားမှာ သေချာလှပေသည်။

အခုဆိုလျှင် ထိုသားရဲမှာ အဆင့် ၃ အဖြစ်သာ ဘဝကို ကုန်ဆုံးရတော့မှာ ဖြစ်ပြီး နောင်တွင်လည်း အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

လင်းကျင်းအနေဖြင့် ရဲ့ယွီကျိုး တောင်းဆိုသောကြောင့်သာ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ရန်ကျဲမှာလည်း ဤကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက် နောင်တွင် ပို၍ နှိမ့်ချတတ်လာပေလိမ့်မည်။ သူ လင်းကျင်းကို ပြန်ကျော်တက်နိုင်ဦးမလားဆိုသည်မှာတော့... ဉာဏ်အနည်းငယ် ရှိသူတိုင်း အဖြေကို သိကြပေလိမ့်မည်။

မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤသို့ဖြင့် လင်းကျင်းသည် ယခုနှစ်၏ တပည့်များပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

သူ လိုချင်သည့် ဆုလာဘ်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

သူရရှိသည့် ဆုမှာ ‘နဂါးသွေးဆေးလုံး’တင်မကဘဲ၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် စာကြည့်တိုက်တွင် မရှိသည့် မန္တန်စာအုပ် အချို့လည်း ပါဝင်သည်။

သို့သော် လင်းကျင်းအတွက်မူ ‘နဂါးသွေးဆေးလုံး’ ထက် အဖိုးတန်သည်မှာ မရှိပေ။

ဤဆေးလုံးဖြင့် ရှောင်ဟော့၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းစမှာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်တော့ ‘သားရဲပြတိုက်’ ရှိနေသော်လည်း အဆင့် ၄ မှာတင် ရှောင်ဟော့၏ အကန့်အသတ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။