အခန်း (၂၀၃၁-၂၀၃၄)

အခန်း (၂၀၃၁) - ဘာဖြစ်သွားတာလဲ

~"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

တခဏချင်းတွင် ယွီဖုန်းရှန်း၊ ယွီကျင်းနမ် နှင့် လိုက်ကျီချန်း တို့သာ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ကြောင်အသွားကြသည် မဟုတ်ပေ။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိသော မာဖီးယားနှင့် နာရေး အဖွဲ့အစည်းမှ ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ထို့နောက် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် သူတို့ အားလုံး ကားနောက်ကွယ်သို့ အလျင်အမြန် ပုန်းအောင်းလိုက်ကြ၏။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ရေချယ် ဘာလို့ ရုတ်တရက် သေသွားရတာလဲ"

"ဘယ်သူ လုပ်လိုက်လဲ ဆိုတာ မြင်လိုက်ကြလား... ရေချယ်ရဲ့ ခေါင်းနောက်ဘက်ကို ဘာနဲ့ ပစ်လိုက်တာလဲ"

"ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းမှာ နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲ ဒါမှမဟုတ် စနိုက်ပါသမား ပုန်းနေတာများလား"

မာဖီးယား ခေါင်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသည်မှာ ပုန်းကွယ်နေသော စနိုက်ပါသမား တစ်ယောက် ရှိနေနိုင်သည် ဆိုသော အတွေးပင်။

ထို့ပြင် ထိုသူသည် အလွန် ကျွမ်းကျင်သော စနိုက်ပါသမား ဖြစ်ရမည်။

မဟုတ်လျှင် သူ့လက်အောက်မှ မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသော အတော်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား သုံးဦး အနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်သည့် ရေချယ် က သူမကို ချိန်ရွယ်နေသည်ကို သတိမထားမိစရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"ဘော့စ်... ကျွန်တော်တို့လည်း သေချာ မမြင်လိုက်ရပါဘူး"

"လေတိုးသံလိုလို ကြားလိုက်ရပြီး... ရေချယ် ခေါင်းကနေ သွေးထွက်လာတယ်... ပြီးတော့ လဲကျသွားတာပဲ"

"သောက်ကျိုးနည်း... ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းရဲ့ ဒုတိယ ဝှက်ဖဲ ဖြစ်ဖို့ (၉၉) ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေပြီ"

မာဖီးယား သူ့လက်အောက်ငယ်သား၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲမိတော့၏။

"ငါတို့မှာ အရန်အစီအစဉ်တွေ လုံလောက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ... ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းက ကောင်တွေ ဒီလောက် ကောက်ကျစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငါတို့ရဲ့ အရန်အစီအစဉ် နောက်ကွယ်မှာတောင် သူတို့က ဝှက်ဖဲ တစ်ခု ထပ်ထည့်ထားသေးတယ်"

"သီသီလေးပဲ... နည်းနည်းလေး လိုတော့တယ်... ငါတို့ မှောက်တော့မလို့၊ ချီးပဲ"

ကျိန်ဆဲရင်းနှင့် မာဖီးယား သူ့လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်း... အပြင်က အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် သွားကြည့်စမ်း"

"ဗျာ... ကျွန်တော်လား"

လက်အောက်ငယ်သားက သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ မယုံနိုင်သလို၊ မလိုလားသလို ဖြစ်နေ၏။

"ဘာလဲ... မင်း ဘော့စ်ရဲ့ စကားက အရာမရောက်တော့ဘူးလား"

ဒါကို မြင်သောအခါ၊ မာဖီးယား သူ့ခေါင်းကို သေနတ်ဒင်နှင့် ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွား၏။

ဒါကို မြင်သောအခါ၊ လက်အောက်ငယ်သား အလျင်အမြန် လက်ကာပြလိုက်၏။ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ အဝတ်အစား တစ်ခုကို တခြားဘက်သို့ အရင် ပစ်လိုက်ပြီး၊ ယွီဖုန်းရှန်းနှင့် အခြားသူများ ရှိရာ ဘက်သို့ အမြန် ချောင်းကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် သူ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် မှင်သက်သွား၏။

သူ့ခေါင်းကို ပြန်ရုပ်ဖို့ပင် မေ့လျော့သွား၏။

"ဟေ့ကောင်... ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာလို့ အဲ့ဒီမှာ ရပ်နေတာလဲ"

မာဖီးယား ဒါကို မြင်သောအခါ၊ ကြောင်အသွားပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွား၏။

လက်အောက်ငယ်သားကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် လက်အောက်ငယ်သားက ထိုနေရာကို ငေးကြောင်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာထားက ကြည့်ရဆိုးနေ၏။

"မင်း တုံးနေတာလား"

မာဖီးယား သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တခြား လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို သူ့အား သွားရိုက်ခိုင်းလိုက်၏။

လက်အောက်ငယ်သားမှာ အရိုက်ခံလိုက်ရမှ အသိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ မာဖီးယားနှင့် ကျန်လူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ကြည့်ရဆိုးသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလေ၏။

"ဘော့စ်... ပုန်းနေစရာ၊ ရုန်းကန်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ သွားပြီ"

"ဘာ... ဘယ်လို သွားတာလဲ... ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းက လူအင်အား အများကြီး စီစဉ်ထားလို့လား"

မာဖီးယား မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်နှာထား ပိုမို မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

"ငါတို့မှာ A-အဆင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားတဲ့ လူသားတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ သက်တော်စောင့် နှစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်... ညီအစ်ကိုတွေလည်း အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ"

"ပြီးတော့... မင်း သေချင်နေတာလား... ဘယ်လို ပုန်းရမလဲ ဆိုတာတောင် မသိဘူးလား... လူအကြီးကြီး ဖြစ်ပြီး ဒီအတိုင်း မတ်တပ်ရပ်နေတယ် ဟုတ်လား"

"ပုန်းတာ မပုန်းတာ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"

လက်အောက်ငယ်သား ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ အခြေအနေကို ပြန်လှန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ဘော့စ်... ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မြို့စားကြီး မိသားစု ပြန်ရှင်လာရင်တောင်... ကျွန်တော်တို့ ပြန်လှန်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ဘော့စ်ရဲ့ ဝှက်ဖဲလောက်ကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့"

မာဖီးယား ဒီလူ့ကို ကိုယ်တိုင် ပါးရိုက်ချင်သွား၏။

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

"ငါတို့ ရင်ဆိုင်နေရတာ ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းကွ... တော်ဝင် မိသားစု မဟုတ်ဘူး"

"မင်း ဆက်ပြီး ပေါက်ကရ ပြောနေမယ် ဆိုရင်... ငါ မင်းကို ပစ်သတ်လိုက်မယ် ဆိုတာ ယုံလား"

လက်အောက်ငယ်သား၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဘော့စ် မယုံရင်... ကိုယ်တိုင် ထကြည့်လိုက်ပါ"

"တကယ်ပါ... ခုခံတာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါတော့... ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်း သိပ်မခံစားရဘဲ နေနိုင်မလားလို့ပါ"

မာဖီးယား တကယ် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူ သေနတ် ထုတ်ပြီး ဒီလူ့ကို ပစ်သတ်ချင်သွား၏။

သို့သော် သူ့ဘေးနားရှိ နာရေး အဖွဲ့အစည်း၏ ဒုတိယ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ၊ သူ့ညီက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ထလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူ့ညီ တံတွေး တစ်ချက် အလိုလို မြိုချမိတော့၏။

သူက အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး... သူ ပြောတာ မှန်တယ်..."

---

အခန်း (၂၀၃၂) - ဒီလို ကစားလို့ ရတာလား

~မာဖီးယား အနည်းငယ် ကြောင်အသွား၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူ့ညီ မတ်တပ်ရပ်ပြီး တစ်ဖက်ကို ငေးကြောင်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ အလိုအလျောက် မေးလိုက်မိသည်။

"ဒုတိယ ညီလေး... ဘာဖြစ်တာလဲ"

"မင်း တကယ်တမ်း ဘာမြင်လိုက်ရတာလဲ"

"ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းက နဂါးနိုင်ငံသားတွေက... အင်ပါယာ တော်ဝင် မိသားစုကို တကယ် ဆွဲခေါ်လာတာလား"

နာရေး အဖွဲ့အစည်း ဒုတိယ ခေါင်းဆောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။

"အဲ့ဒီထက်တောင် ပိုဆိုးနိုင်တယ်... တော်ဝင် မိသားစုထက်တောင် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေတယ်"

"အင်ပါယာ တော်ဝင် မိသားစု ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေရဲ့ သက်ရောက်မှု၊ ဥပဒေ နဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားရဦးမယ်... ဒါပေမဲ့ အခု ပေါ်လာတဲ့ လူက ဒီအရာတွေကို လုံးဝ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး... သူက ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ဆိုးနဲ့ တိုးတာပဲ"

မာဖီးယား အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွား၏။

"ကံကြမ္မာ ဆိုး ဟုတ်လား"

"ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းက ထိပ်တန်း နိုင်ငံတကာ ကြေးစားစစ်သား အဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် အင်ပါယာ စစ်တပ်ကို ဖိတ်ခေါ်ထားတာလား"

နာရေး အဖွဲ့အစည်း ဒုတိယ ခေါင်းဆောင် ဒီတစ်ခါ တိုက်ရိုက် ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ငါတို့ ဘေးက ကောင်လေး ပြောတာ မှန်တယ်... အစ်ကိုကြီး... ငါတို့ လက်နက်ချလိုက်ကြရအောင်"

"ငါတို့ ပြန်လှန်လို့ မရတော့ဘူး"

"ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မြို့စားကြီး နဲ့ တခြားလူတွေ ထောင်က လွတ်လာပြီး၊ လူခေါ်လာပြီး ငါတို့ကို ကူညီရင်တောင် အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

မာဖီးယား ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ယွီဖုန်းရှန်း၊ ယွီကျင်းနမ် နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သိပ်မမြင့်မားလှသော နဂါးနိုင်ငံသား ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ယွီဖုန်းရှန်း၊ ယွီကျင်းနမ် နှင့် လိုက်ကျီချန်း တို့ထံသို့ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်သွားနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီး၊ ယွီဖုန်းရှန်း၊ ယွီကျင်းနမ် နှင့် လိုက်ကျီချန်း တို့ အားလုံး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသော မျက်နှာထားများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

သူ ငွေအမြောက်အမြား သုံးပြီး ဖန်တီးထားသော အခြား မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူ နှစ်ဦး မှာမူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူ တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ သတိထားနေလေ၏။

ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းက ဖိတ်ခေါ်ထားသော အတွင်းအား အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် ရန်သူသစ်ကို အမြန် မောင်းထုတ်ရန်နှင့် ထွက်ပြေးရန် အတွက်သာ ပူးပေါင်းနေကြသည်။

နဂါးနိုင်ငံသား၏ ရုပ်သွင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ မာဖီးယား၏ ပေါင်ကြား စိုစွတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ရီလာတော့၏။

"ဆရာ... ဆရာယဲ့..."

မာဖီးယား သူ့ညီနှင့် သူ့လက်အောက်ငယ်သား၏ စကားများကို လုံးဝ ယုံကြည်သွား၏။

ယဲ့ဖန် တစ်ယောက်တည်း လာရောက် ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာခြင်းသည် နာရေး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံး အတွက် တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ နာရေး အဖွဲ့အစည်းဝင် အားလုံး သိထားသည့် အချက် တစ်ချက် ရှိသည်။ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး နောက်ခံ ဖြစ်သော ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မြို့စားကြီး မိသားစု ပင်လျှင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယဲ့ဖန်ကို မနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မိသားစု အောက်က သူတို့လို အဖွဲ့အစည်း သေးသေးလေးတွေ ဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

အထူးသဖြင့် ယဲ့ဖန်သည် တော်ဝင် မိသားစု၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဆုချီးမြှင့်ခြင်း ခံထားရပြီး၊ ဘုရင်မကြီး ကိုယ်တိုင်တောင် ဆုချထားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့နောက်ကွယ်တွင် တော်ဝင် မိသားစု၏ အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

မာဖီးယား နှင့် အခြားသူများ ယဲ့ဖန်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ချင်သေးလျှင်၊ ဒုက္ခရှာတာကလွဲပြီး အခြား ရလဒ် ထွက်လာစရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"သေနတ်... သေနတ်တွေ ချလိုက်ကြ"

မာဖီးယား၏ အသံ တုန်ရီနေပြီး၊ လက်ထဲမှ သေနတ်ကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်၏။

တချိန်တည်း နီးပါးမှာပင်၊ ယဲ့ဖန် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်၏။

ဘယ်လောက်တောင် မြန်သလဲ ဆိုလျှင် မာဖီးယား နှင့် အခြားသူများ လိုက်ကြည့်ဖို့ပင် ခက်ခဲလှသည်။

မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်း ရွေ့လျားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူ နှစ်ဦး၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူ နှစ်ဦး အလျင်အမြန် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်၊ တစ်ယောက်မှာ ယဲ့ဖန်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လက်များ ကျိုးသွားပြီး၊ လည်ပင်း ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရကာ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွား၏။

ကျန်တစ်ယောက်ကတော့ ကံကောင်းထောက်မစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း၊ ယဲ့ဖန်နှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူ့လက်များနှင့် ခြေထောက်များ ကျိုးသွားရုံ သာမက၊ သူ့ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ငါးခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ၊ သွေးများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အပိုင်းအစများကို အန်ထုတ်ရင်း မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားတော့သည်။

စက္ကန့် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင်၊ ယဲ့ဖန်သည် မာဖီးယား လက်အောက်ရှိ အတော်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား သုံးဦး အနက် နှစ်ဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်၏။

တခဏချင်းတွင် မာဖီးယား နှင့် အခြားသူများ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားရုံ သာမက၊ ကြွယ်ဝခြင်း အသင်းက ဖိတ်ခေါ်ထားသော ကနဦး အဆင့် အတွင်းအား ရှိသည့် လူကြီး ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ယဲ့ဖန်ကို သတိထား လေးစားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ယဲ့ဖန်"

ဒီအချိန်မှာ ယွီဖုန်းရှန်း အသိပြန်ဝင်လာပုံ ရသည်။ သူမ ယဲ့ဖန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မစ္စတာ ယဲ့"

ယွီကျင်းနမ်၏ မျက်နှာထားတွင် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုနှင့် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"မစ္စတာ ယဲ့... ခင်ဗျား လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ"

လိုက်ကျီချန်း ကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး လျော့သွားသလို ခံစားနေရပြီး စိတ်ခံစားမှုများ လွှမ်းမိုးနေ၏။

ယဲ့ဖန် သူတို့ သုံးဦးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ထို့နောက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် စစ်ဆေးပြီးပါပြီ... နာရေး အဖွဲ့အစည်းမှာ ဘာ အရန်အစီအစဉ်မှ မရှိတော့ပါဘူး"

"လက်စားချေပြီး ရှင်းလင်းရေး လုပ်လို့ ရပါပြီ"

ယွီဖုန်းရှန်း သူ့ကို ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကျွန်မ ယွီဖုန်းရှန်း ကတိတည်ပါတယ်... လက်စားချေပြီးတာနဲ့... ကျွန်မ ဘဝက ရှင့်အပိုင် ဖြစ်သွားပါပြီ”

အခန်း (၂၀၃၃) - ယွီဖုန်းရှန်း ကတိတည်တယ်

~ယွီဖုန်းရှန်း၏ စကားကို ယဲ့ဖန် ဂရုမစိုက်ပေ။

မာဖီးယား ထံမှ အန္တရာယ် မရှိတော့သည်ကို တွေ့သောအခါ၊ သူ လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။ ယွီဖုန်းရှန်း နှင့် အခြားသူများကို သူတို့ အလိုရှိသလို လုပ်ဆောင်ရန် မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ သူ သိနေ၏။ ယွီဖုန်းရှန်းနှင့် ယွီကျင်းနမ် တို့သည် မာဖီးယားနှင့် အတိတ်က အကြွေးများကို စာရင်းရှင်းကြပေလိမ့်မည်။

မြင်ကွင်းက သေချာပေါက် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နေမှာ သေချာသလို၊ ကြာချိန်ကလည်း တိုတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

စနစ်က ပြသနေသော မစ်ရှင်ကလည်း မပြီးဆုံးသေး။ ဖုန်းထုတ်ပြီး ဗီဒီယိုအတိုလေးတွေ ကြည့်နေတာပဲ ကောင်းပါသည်။

အမှန်တရားက သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်။

ယဲ့ဖန် ရှိနေခြင်းကြောင့်၊ ယွီဖုန်းရှန်းနှင့် ယွီကျင်းနမ် တို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် လက်စားချေခြင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် လိုက်ကျီချန်း နှင့် ပူးပေါင်းပြီး၊ နာရေး အဖွဲ့အစည်းမှ ကျန်ရစ်သော လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်ကို ဦးစွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် မာဖီးယားနှင့် သူ့ညီအစ်ကိုများ အနားရှိ လက်နက် အားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် အတိတ်က မာဖီးယားနှင့် အခြားသူများ ယွီမိသားစု အပေါ် ပေးခဲ့သော နာကျင်မှုများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပေးဆပ်နေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းနှင့် အော်ဟစ်သံများက၊ ဘယ်လို ပြောရမည်နည်း၊ ... ယဲ့ဖန် ကျောပေးထားပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို အာရုံစိုက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသော်လည်း၊ နားငြီးစရာ ကောင်းနေသလို ဦးရေပြားများပင် ထုံကျင်လာရ၏။

အထူးသဖြင့် ယွီဖုန်းရှန်းနှင့် ယွီကျင်းနမ် တို့က မာဖီးယား သူတို့အပေါ် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်း အချို့ကို ပြန်လည် အသုံးပြုနေကြသည့် အချိန်တွင်ပင်။

ထိုအော်ဟစ်သံများနှင့် စကားပြောသံများကြောင့် ယဲ့ဖန် အနေဖြင့် အချိန်များ စလိုးမိုးရှင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဗီဒီယိုအတို အက်ပ် (Short Videos App) ကလည်း အလွန် ထက်မြက်လှသည်။ ယဲ့ဖန်၏ အကြည့်က ဖုန်းမျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် မရှိတော့သည်ကို သတိထားမိပုံ ရသဖြင့်၊ အထူး လှုံ့ဆော်မှု ရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းသော ဗီဒီယိုအတို အချို့ကို အမြန် ပို့ပေးလာသည်။

အမျိုးအစား စုံလင်သော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းမပျိုလေးများ အစုံအလင် ပါဝင်ပြီး၊ အသုံးပြုသူများကို စိတ်ကျေနပ်စေမည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖန် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော်လည်း၊ ဖန်တီးမှု စွမ်းရည် ကောင်းမွန်လွန်းသော ထိုလူများ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။ သူ့လက်က ထိန်းချုပ်ခံထားရသလို၊ မကြာခဏ ပွတ်ဆွဲနေမိသည်။

အော်ဟစ်သံများ ဘယ်အချိန်က ရပ်တန့်သွားမှန်း၊ ယွီဖုန်းရှန်း ဘယ်အချိန်က သူ့ဘေးနား ရောက်လာမှန်းတောင် သူ သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖန်သည် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား အလွန် လှပသော အလှပဂေးလေး တစ်ယောက်ကို ကြည့်နေ၏။ သူမက ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် အဝတ်အစား (ဆွေမျိုးသားချင်း သေဆုံးသည့်အခါ ဝတ်ဆင်သော အဝတ်အစား) ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

တစ်ဖက်လူက အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်၏။ စည်းကမ်းများကို မချိုးဖောက်ဘဲ၊ သူမ၏ အားသာချက်များကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထုတ်ပြထားသည်။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ သူမသည် ခြိုးခြံချွေတာခြင်း နှင့် ရမ္မက်ဆန်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ရင်ကို ယားယံစေသည်။

ယဲ့ဖန် တစ်ခေါက် ကြည့်ရုံနှင့် အားမရသဖြင့်၊ ထိုဗီဒီယိုအတိုကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည် ဖွင့်ကြည့်နေမိ၏။

"ရှင်က ဒီလိုမျိုး ကြိုက်တာကိုး"

သူ့ဘေးနားမှ ယွီဖုန်းရှန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာမှသာ သူ ရုတ်တရက် အသိဝင်လာပြီး ခေါင်းကို အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ယွီဖုန်းရှန်းက သူ့ဖုန်း မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ အတွေးများ နက်ရှိုင်းနေ၏။

ယဲ့ဖန် မျက်နှာ နီရဲသွား၏။ သူ အမြန် ချောင်းဟန့်လိုက်ရသည်။

"အဟမ်း..ဒီ ဗီဒီယိုအတို အက်ပ် က လွန်လွန်းတယ်...ကျွန်တော့်ကို ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဗီဒီယိုတွေချည်းပဲ ပို့နေတာ... တကယ် အကျင့်မကောင်းဘူး"

"နောင်ကျရင် သူတို့ သူဌေးနဲ့ သိကျွမ်းတဲ့ အခါကျရင်... ဒီပြဿနာတွေ အကြောင်း သေချာ ဆွေးနွေးရမယ်"

"ကျွန်မဆီမှာ အဲ့လို ဝတ်စုံ တစ်စုံ ရှိတယ်... နောက်ကျရင် ရှင့်အတွက် ဝတ်ပြမယ်"

ယွီဖုန်းရှန်း ဘာမှ ထောက်ပြမနေတော့ပေ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပြီး အကြည့် လွှဲလိုက်၏။

သူမ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ပေကျံနေ၏။ သွေးအများစု ခြောက်သွေ့နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သွေးညှီနံ့က ယဲ့ဖန်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်များတွင် သွေးများ အထူး စွန်းထင်းနေ၏။

မာဖီးယား ညီအစ်ကိုတွေ၏ သွေးတွေ ဖြစ်လောက်သည်။

ယဲ့ဖန် ဖုန်းကို အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်၏။

"အကုန် ပြီးသွားပြီလား"

ယွီဖုန်းရှန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။

"ပြီးသွားပါပြီ... ကျွန်မ ဟိုတယ် သွားပြီး ရေချိုး၊ အဝတ်အစားလဲမယ်... ပြီးရင် မိဘတွေကို သွားပြီး အသိပေးပါမယ်... ဒါဆိုရင် လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ"

ယဲ့ဖန် စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မစ်ရှင် ပြသချက်တွင် မပြီးဆုံးသေးကြောင်း ပြသနေပြီး၊ ကံကြမ္မာ လမ်းညွှန်ချက်၏ ပန်းတိုင်မှာ ယွီဖုန်းရှန်း ဖြစ်နေ၏။ သူ သွက်လက်စွာပင် အကြံပြုလိုက်တော့သည်။

"မင်း ဒီပုံစံနဲ့ ကားမောင်းရင် အဆင်မပြေဘူး"

"ကား ဘယ်မှာလဲ... ကျွန်တော် မောင်းပို့ပေးမယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

ယွီဖုန်းရှန်း အားနာမနေတော့ပေ။ သူမ ခါးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကားသော့က ဒီမှာ... ကျွန်မ လက်တွေက သွေးတွေ ပေနေလို့... နှိုက်မပေးတော့ဘူးနော်"

ယဲ့ဖန် လက်လှမ်းလိုက်ရာ၊ သူမ ခါး၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် နူးညံ့မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရရုံ သာမက၊ ကားသော့ တစ်ချောင်းကိုပါ စမ်းမိလိုက်၏။

"ကားက ဟိုဘက်မှာ"

ယွီဖုန်းရှန်းသည် သူ သူမ၏ အထိမခံသော ခါးကို ကိုင်လိုက်သောအခါ ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။ တောင့်တင်းသွားရုံသာ ရှိပြီး၊ ယဲ့ဖန်ကို သူမ၏ ကားဆီသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားလိုက်၏။

---

အခန်း (၂၀၃၄) - မင်းက အရာရှိကို စမ်းသပ်ဖို့ ဒါကို သုံးနေတာလား

~လိုင်စင် နံပါတ်ပြား အတု တပ်ဆင်ထားကြောင်း သိသာသော ကာဒီးလက် (Cadillac) ကားတစ်စီး၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ယွီဖုန်းရှန်း ကားနောက်ဖုံး (Trunk) ဖွင့်ပေးရန် ယဲ့ဖန်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

"အထဲမှာ အပို အဝတ်အစား တချို့ ရှိတယ်... ကျွန်မကို ကူယူပေးပါ"

ယဲ့ဖန် ကားနောက်ဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ အထဲတွင် ကြီးမားသော လက်ကိုင်အိတ် တစ်လုံး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သေနတ် အနည်းငယ်၊ ကျည်ဆန် အထုပ်ကြီး တစ်ထုပ်နှင့် လက်ပစ်ဗုံး အိတ်ငယ် တစ်အိတ် အပြင်၊ သိုလှောင်အိတ် အချို့၊ သန့်စင်ဆေးရည်များ၊ တစ်ရှူးများ၊ မျက်နှာသုတ်ပုဝါများနှင့် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစား တစ်စုံတို့ ပါဝင်သည်။

ယဲ့ဖန် အဝတ်အစားများကို ယွီဖုန်းရှန်း ထံ ကမ်းပေးလိုက်သောအခါ၊ သူမ အဝေးမှ ယွီကျင်းနမ်နှင့် လိုက်ကျီချန်း တို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မကို ကာပေးထား"

ထို့နောက် သူမသည် သွေးများ ပေကျံနေသော ကျည်ကာအင်္ကျီနှင့် ဂျာကင်အင်္ကျီကို ယဲ့ဖန် ရှေ့တွင် ချွတ်လိုက်လေသည်။

ပိုးသားကဲ့သို့ ချောမွတ်ပြီး အဆီပို လုံးဝ မရှိသော၊ သွယ်လျပြီး ကျစ်လျစ်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတူ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားပြီး အချိုးကျသော ခြေတံရှည်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွီဖုန်းရှန်းသည် အားကစား ဘရာ နှင့် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ တစ်ထည်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

မျက်နှာနှင့် ဆံပင်များပေါ်မှ သွေးစွန်းကွက်များနှင့် အတူ၊ ကြည့်ရတာ သွေးဆာနေသလိုလို၊ ထူးဆန်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေသလိုလို ဖြစ်နေ၏။

"မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ သူစိမ်းလို သဘောမထားပါလား"

ယဲ့ဖန် ဒါကို မြင်သောအခါ အလိုအလျောက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ထင်ရှားသော အမာရွတ်ကို သူ့အကြည့်များ ဖြတ်ကျော်သွားပြီးမှ အခြားနေရာသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

"ရှင်က အခု သူစိမ်းမှ မဟုတ်တော့တာ"

ယွီဖုန်းရှန်း၏ လေသံက အလွန် ရက်ရောပြီး၊ စကားပြောနေစဉ် အပြုံး အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုပင် ပါဝင်နေ၏။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက နောက်ကျရင် ရှင် ကစားဖို့ပဲလေ... အခု ကျွန်မက ရှင့်ကို ကြည့်ခွင့် ပေးနေတာ... ကုန်ပစ္စည်းကို ကြိုတင် စစ်ဆေးခိုင်းတာ ဘာအရေးကြီးလို့လဲ"

ပြောရင်းနှင့် သူမ သွေးပေနေသော ကျည်ကာအင်္ကျီနှင့် အဝတ်အစားများကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် အထူး သန့်စင်ဆေးရည်ကို ယူပြီး လက်များနှင့် မျက်နှာကို သန့်စင်လိုက်သည်၊ ခြောက်သွေ့အောင် သုတ်လိုက်ပြီး ဆံပင်များကို အမြန် ရှင်းလင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ဂျာကင်အင်္ကျီ အသစ်တစ်ထည်ကို အလျင်စလို ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

"ကျွန်မကို အိမ်ပြန်ပို့ပြီး ရေချိုးခိုင်းပြီးရင်... မိဘတွေ မြှုပ်နှံထားတဲ့ နေရာကို လိုက်ပို့ပေးပါ... သူတို့ကို သွားတွေ့ကြမယ်"

"သူတို့ အတွက် လက်စားချေပေးလိုက်ပြီ ဆိုတာ အသိပေးရုံတင် မကဘူး... ကျွန်မ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ယောကျာ်းကိုပါ သူတို့ကို သေချာ ကြည့်စေချင်လို့"

"မင်း ငါ့ကို စနောက်နေတာလား၊ မနောက်တာလား ဆိုတာ ငါ မသိတော့ဘူး"

သူမ လက်စားချေပြီးသွားလို့ စိတ်လွတ်ပြီး လျှောက်ပြောနေတာလား၊ အတည် ပြောနေတာလား ဆိုတာ ယဲ့ဖန် မသေချာပေ။ သူ ပြုံးလိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်းခုံပေါ် တက်လိုက်၏။

ယွီဖုန်းရှန်း အများကြီး ရှင်းမပြတော့ပေ။ သွေးပေနေသော အဝတ်အစားများကို ရှင်းလင်းပြီး ကားနောက်ဖုံး ပိတ်လိုက်၏။ သူမ ယာဉ်မောင်းဘေး ခုံသို့ အမြန် သွားလိုက်ပြီး၊ လိပ်စာ တစ်ခုကို လမ်းညွှန်ချက် လုပ်ကာ ခုံပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ကား သူမ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ သူမ ယဲ့ဖန်ကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်သွားလိုက်၏။ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို ချွတ်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်၏။ ယဲ့ဖန် သူမ ဘေးနားတွင် ရှိနေသေးသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ အဝတ်အစား အားလုံးကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်၏။

"ဟာ... ဘော့စ် ယွီ... မင်း အတည်ကြီးလား"

ယဲ့ဖန် သူမကြောင့် ကြောင်အသွားရသည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ယွီဖုန်းရှန်း က နောက်ပြောင်လိုစိတ် သို့မဟုတ် ဝေဝါးနေလိုစိတ် လုံးဝ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ အဝတ်အစား အားလုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီလေ။

အတွင်းခံတွေပါမကျန် ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်၏။

သူမ ယဲ့ဖန် ရှေ့တွင် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွား၏။

ယဲ့ဖန်ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံနှင့် စေ့စေ့စပ်စပ် မြင်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတင် မကသေးဘူး၊ ကိုယ်ပေါ်က အမှတ်အသားတွေ အကုန် ဆေးကြောပြီးနောက်၊ သူမ ရေချိုးခန်းထဲကနေ ကိုယ်လုံးတီးနှင့် ပြန်ထွက်လာပြန်သည်။

ယဲ့ဖန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

သူ အများကြီး မြင်ဖူးသည် ဆိုသော်လည်း ဒီအချိန်မှာ သူ့အသက်ရှူသံတွေ မချုပ်ထိန်းနိုင်ဘဲ မြန်ဆန်လာရလေ၏။

ယွီဖုန်းရှန်း သူ့အကြည့်ကို သတိထားမိပြီး ခဏတာ ကြောင်သွား၏။ ထို့နောက် သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် သဘာဝ မဟုတ်သော အနီရောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မ နောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတုန်းလား"

"ကျွန်မ ပြောဖူးတယ်လေ... ရှင်သာ လုံလောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရင်... ကျွန်မ ကြောင်အော်သံတောင် လုပ်ပြမယ် လို့"

"အခု ရှင်က စွမ်းဆောင်နိုင်ရုံတင် မကဘူး... ကျွန်မကို လက်စားချေဖို့ပါ ကူညီပေးခဲ့တယ်... ကျွန်မ ကတိ တည်ပါမယ်"

ပြောရင်းနှင့် ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ဖန် စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားမှာကို သူမ ကြောက်ရွံ့ပုံ ရသည်။ အကြည့်ကို အမြန် လွှဲလိုက်၏။

"ကျွန်မ မိဘတွေရဲ့ အုတ်ဂူကို အရင် သွားပြီး သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးကြရအောင်"

ထို့နောက် သူမ အဝတ်ခန်းထဲသို့ အမြန် ဝင်သွား၏။ တရှပ်ရှပ် အသံများ ကြားရပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန် ဟို ဗီဒီယိုအတိုတွေထဲမှာ တွေ့ခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် အဝတ်အစား ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ လူတစ်ယောက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ပြန်ထွက်လာလေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်တင်၊ ယဲ့ဖန်၏ အသက်ရှူသံများ ထပ်မံ မြန်ဆန်လာပြန်တော့သည်။