အခန်း (၂၀၃၅-၂၀၃၈)

အခန်း (၂၀၃၅) - ကျွန်မက နုနယ်တဲ့ ဘုရင်မ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မမှာ အစွမ်းအစနဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်

~ယွီဖုန်းရှန်းသည် အစွမ်းထက်သော အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကောက်ကြောင်းနှင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်သည် ပထမတန်းစား အဆင့်တွင် ရှိသည်။

သူမနှင့် ကွက်တိ ချုပ်လုပ်ထားသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံရှည် သည် သူမ၏ အသားအရေကို ပိုမို ဖြူဝင်း နုနယ်စေ၏။ သူမသည် အလွန် ဖြူစင်ပြီး ကျက်သရေ ရှိပုံ ပေါ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများမှာ ထင်ရှားပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိကာ၊ ပေါ့ပါး လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှု အညွှန်းကိန်း သည် အဆင့်သစ် တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယောကျာ်းလေးတွေက ကြည့်ကောင်းဖို့ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ကြသလို၊ မိန်းကလေးတွေက လှပဖို့ ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။ နဂါးနိုင်ငံ ဘိုးဘေးတွေ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သော ဒီစကား၏ တန်ဖိုးကို ယဲ့ဖန် ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏။

ဒီစကားက နဂါးနိုင်ငံသားတွေ အတွက်ပဲ သက်ဆိုင်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာ့ နေရာဒေသ အသီးသီးနှင့်ပါ သက်ဆိုင်နေပုံ ရသည်။

သူတို့ နှစ်ဦး သုသာန် စီမံခန့်ခွဲရေး ရုံးခန်း အဝင်ဝသို့ မောင်းဝင်လာကြသည်။ မှတ်ပုံတင်ရန် ကားပြတင်းပေါက်ကို ချလိုက်သောအခါ၊ စီမံခန့်ခွဲရေး ရုံးခန်းမှ အားကောင်းမောင်းသန် ယောက်ျား အချို့သည် လှပသော ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ယွီဖုန်းရှန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာကြသည်။

သူတို့ အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပုံရသော မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်နေပြီး၊ မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော လောဘရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

မှတ်ပုံတင်နေစဉ် အတွင်း၊ သူ ယွီဖုန်းရှန်းကို အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်နေသလို၊ ယဲ့ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကိုလည်း အကဲခတ်နေပုံ ရသည်။

မှတ်ပုံတင်ပြီးနောက်၊ သူ ယွီဖုန်းရှန်းကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ ယဲ့ဖန် ကားစက်နှိုးပြီးနောက်၊ သူ သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် စတင် တိုင်ပင် ဆွေးနွေးတော့၏။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူက လူပြတ်လပ်ပြီး စောင့်ကြည့်ကင်မရာ (CCTV) မရှိသော တောရိုင်း နေရာကို အခွင့်ကောင်း ယူသင့် မယူသင့် စဉ်းစားနေ၏။

ယွီဖုန်းရှန်း ဘေးနားက ယဲ့ဖန်က သိပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိပုံ မရဘူး ဆိုတော့... သူတို့ အတူတူ ပေါင်းပြီး ယွီဖုန်းရှန်းကို စော်ကားလိုက်ရင် ကောင်းမလား ဟူ၍ပင်။

ယဲ့ဖန်၏ အစွမ်းထက်သော အာရုံငါးပါးဖြင့် ဒါကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်၊ သုသာန် ကားပါကင်တွင် ကားရပ်လိုက်သောအခါ ယွီဖုန်းရှန်းကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်၏။

"သုသာန် စောင့်တဲ့ လူတွေက မင်းကို စိတ်ဝင်စားနေပုံ ရတယ်"

"ငါ အရင် ရှင်းပေးထားရမလား"

"မလိုပါဘူး"

ယွီဖုန်းရှန်း အလွန် တည်ငြိမ်နေ၏။

"သူတို့က ကျွန်မကို ကြံစည်တဲ့ ပထမဆုံး လူတွေ မဟုတ်သလို... နောက်ဆုံး လူတွေ ဖြစ်ဖို့လည်း ကံမပါလာပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သေချာတာ တစ်ခုကတော့... သူတို့သာ လှုပ်ရှားရဲရင်... ရလဒ်က တစ်ဘဝလုံး နောင်တရသွားရမှာ သေချာတယ်"

"ကျွန်မ ယွီဖုန်းရှန်း က နုနယ်တဲ့ ဘုရင်မ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မမှာ အစွမ်းအစနဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်"

ယွီဖုန်းရှန်း၏ စွမ်းရည်နှင့် သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများ၏ အရှိန်အဝါကို တွေးမိပြီး ယဲ့ဖန် ပြုံးလိုက်၏။

"မှန်ပါတယ်"

"အဲ့ဒီလူတွေက လူကောင်ထွားပေမယ့်... ညဘက် အိပ်ရေးပျက်တာ များနေပြီ... အရက်၊ မိန်းမ နဲ့ စည်းစိမ်တွေကြောင့် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပျက်စီးနေပြီ... သူတို့က အရမ်း အားနည်းပါတယ်... မင်းအတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"သူတို့ အကောင်း အဆိုး မသိရင်... ဒီည တကယ်ပဲ ခံစားရတော့မယ်"

စကားပြောနေစဉ် ယဲ့ဖန် နားရွက်များ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွား၏။

သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများ လျှောက်လာနေကြပြီး၊ တစ်ခုခု ကြံစည်နေကြသည်။

သူတို့ စကားပြောသံများ အရ၊ ဒီ အောက်မေ့ဖွယ် အခမ်းအနားကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ယဲ့ဖန်နှင့် ယွီဖုန်းရှန်း တို့ကို လှည့်စားရန် စီစဉ်နေပုံ ရသည်။

သုသာန် စီမံခန့်ခွဲရေး စည်းမျဉ်းများ အရ၊ သုသာန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သူ မည်သူမဆို သုသာန် ဘုန်းကြီး ၏ ရေဖျန်း မင်္ဂလာကို ခံယူရမည်။

ရေဖျန်း မင်္ဂလာ ဆိုသည်မှာ ဘုန်းကြီးက မိုးမခ ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို နတ်ရေစင် ဟု ခေါ်သော ရေထဲသို့ နှစ်ပြီး၊ အခြားသူ၏ နဖူး သို့မဟုတ် လည်ပင်း နောက်ဘက်သို့ ဖြန်းပေးခြင်း ဖြစ်၏။

ဒီ သုသာန် စောင့်ရှောက်သူ အနည်းငယ်က နတ်ရေစင် ထဲတွင် ဆေးခတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ ထုံဆေးကို အသုံးပြုပြီး ယဲ့ဖန်နှင့် ယွီဖုန်းရှန်း တို့ကို လှုပ်ရှားမရအောင် လုပ်မည်။ ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦး လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်နေချိန်တွင် အခွင့်ကောင်းယူပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကိစ္စ တစ်ခုခု လုပ်ကြမည်... ယဲ့ဖန် ရှေ့မှာတင် ယွီဖုန်းရှန်းကို တစ်လှည့်စီ ကစားကြမည်။

ဒီလူတွေ၏ အစီအစဉ်ကို ကြားပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန် ယွီဖုန်းရှန်းကို ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်၏။

သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများ ရောက်လာပြီး သူမနှင့် ယဲ့ဖန်ကို ရေဖျန်း မင်္ဂလာ ပြုလုပ်ရန် ပြင်လိုက်သောအခါ၊ ယွီဖုန်းရှန်း အလွန် ပြတ်သားစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ၏ ပေါင်ကြားကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်ရာ၊ ထိုလူ အော်ဟစ်ပြီး လဲကျသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဘုန်းကြီး ဆိုသူ၏ လက်ထဲမှ နတ်ရေစင်ကို လုယူလိုက်ပြီး၊ ဘုန်းကြီးနှင့် ကျန်ရစ်သော သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများကို လက်သီးနှင့် ခြေထောက် အနည်းငယ် အသုံးပြုပြီး သတိမေ့သွားအောင် လုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော လူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ နတ်ရေစင်ကို လောင်းထည့်လိုက်၏။

"နတ်ရေစင်" သောက်လိုက်သော လူ လဲကျသွားပြီး၊ ကျန်ရစ်သော သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ သူမ ပစ္စတို တစ်လက်ကို အမြန် ထုတ်လိုက်၏။ ဘေးကင်းရေး ခလုတ် (Safety) ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများကို ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

"နင်တို့ အကုန်လုံးက လောဘကြီးကြတယ်... ဆေးမိနေတဲ့ လူတွေကို ကစားချင်ကြတယ် ပေါ့လေ"

"ကဲ...နင်တို့ မသေချင်ရင်... မြေကြီးပေါ်က လူရဲ့ ဘောင်းဘီကို ချွတ်ပြီး ဝိုင်းကစားကြစမ်း"

"အလှပဂေးလေး... ဒါက အထင်လွဲတာပါ..."

သုသာန် စောင့်ရှောက်သူ တစ်ယောက်က လက်မြှောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ် ပြောဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

"ဒိုင်း..."

ယွီဖုန်းရှန်း ချက်ချင်း ပစ်ခတ်လိုက်၏။ ကျည်ဆန် တစ်တောင့်က ထိုလူ၏ နားရွက် အစွန်းကို တိကျစွာ ရှပ်ထိသွားပြီး၊ သွေးများ ဒလဟော စီးကျလာစေသည်။ တချိန်တည်းမှာပင် သူ့မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားတော့သည်။

—

အခန်း (၂၀၃၆) - နှိပ်စက်ခြင်း ဘုရင်မ

~သုသာန် စောင့်ရှောက်သူ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီးနောက်၊ အမြန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ ဘောင်းဘီကို တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ချွတ်လိုက်၏။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများလည်း ကြောက်လန့်တကြား လက်မြှောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ယွီဖုန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယွီဖုန်းရှန်း သေနတ်ဖြင့် သူတို့ကို ချိန်ရွယ်ထားပြီး၊ သူမ နောက်ကို လိုက်ခဲ့ရန် မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

ဒါကို မြင်သောအခါ၊ သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ယွီဖုန်းရှန်း က ဒီလို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနည်းကို သဘောမကျသေးပုံ ရသည်။

"သူ့ဖုန်း ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့"

အချိန်ဆွဲနေသော လူတစ်ယောက်ကို သေနတ်ဖြင့် ချိန်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ ဖုန်းကို ယူလာခိုင်းလိုက်၏။ ယွီဖုန်းရှန်း မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး (Unlock) ကင်မရာ ဖွင့်လိုက်၏။

သူ့လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို အဝတ်အစားများ ချွတ်ပြီး တစ်လှည့်စီ ပြုကျင့်နေပုံကို၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ ဖုန်းကို အသုံးပြုပြီး ဗီဒီယို ရိုက်ကူးလိုက်၏။

ဗီဒီယို ရိုက်ပြီးနောက်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ ဆိုရှယ်မီဒီယာ အက်ပ်ကို ဖွင့်ပြီး၊ သူ့မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်း အားလုံးနှင့် အုပ်စုချတ် (Group Chats) အားလုံးသို့ ဗီဒီယို ပေးပို့လိုက်၏။

ဒါတွေ အကုန် လုပ်ပြီးနောက်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူ၏ ဖုန်းကို ထားခဲ့ပြီး၊ သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများကို ထားရစ်ခဲ့ကာ၊ သူမ၏ မိဘများ အုတ်ဂူသို့ ဂါရဝပြုရန် ယဲ့ဖန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်၏။

ထိုအချိန်ကျမှ သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများ နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ အားလုံးက နောင်တရပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားများဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ ခုနက မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေ မတွေးခဲ့သင့်ဘူး"

"ဒီမိန်းမက ကြည့်ရတာ လူကောင်း မဟုတ်ဘူး... သူ့အရှိန်အဝါက ငါ အရင်က တွေ့ဖူးတဲ့ နာရေး အဖွဲ့အစည်းက မန်နေဂျာ အသေးစားလေးတွေထက်တောင် ပိုပြင်းထန်နေသေးတယ်... ပြီးတော့ သူ့အမျိုးသား အဖော်ကလည်း ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတဲ့ ပုံပဲ"

"အခု ငါတို့ ခေါင်းဆောင်ကို ဒီလို လုပ်လိုက်ပြီ... ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ပြီး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိသားစုတွေ၊ အုပ်စုချတ်တွေ အကုန်လုံးဆီ ပို့လိုက်ပြီ... ခေါင်းဆောင် နိုးလာရင် ငါတို့ကို အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မှာ သေချာသလို... ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ မိသားစုတွေလည်း မကြာခင် သိသွားကြတော့မှာ... ငါတို့တော့ လူမှုရေး အရ လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီ "

"အီး... ဟီး... စောစောကတည်းက သိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပါးရိုက်ပြီး တားလိုက်မှာ... ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ကုန်ရင်တောင်... နည်းနည်း ပေးလိုက်ရရင်တောင်... အခုတော့ ငါ့ပုံရိပ်၊ ဆက်ဆံရေး၊ လူမှု အသိုင်းအဝိုင်း အကုန် ပျက်စီးကုန်ပြီ"

"..."

သူတို့၏ သုံးသပ်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုသကဲ့သို့၊ သူတို့၏ ဖုန်းများ မကြာမီ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး တုန်ခါလာတော့၏။

သူတို့အား ရှက်စရာ ကောင်းသည်၊ ဖောက်ပြန်သည်၊ ရွံစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသော သူတို့၏ ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများ ထံမှ ဖြစ်သည်။ အချို့က အဆက်အသွယ် ဖြတ်ချင်ကြသည်၊ အချို့က လှောင်ပြောင်သော စာများ ပို့လာကြသည်၊ အချို့က ဆဲဆိုပြီးနောက် ရဲတိုင်ပြီး ဖမ်းခိုင်းမည်ဟုပင် ခြိမ်းခြောက်လာကြ၏။

"ငါတို့ သွားပြီ..."

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ လုံးဝ သွားပြီ"

"..."

တချိန်တည်း နီးပါးမှာပင်၊ ယွီဖုန်းရှန်းလည်း သူမ မိဘများကို ဂါရဝပြုပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန်ကို ကားပါကင်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ ယာဉ်မောင်းဘေး ခုံတွင် ထပ်မံ ထိုင်လိုက်၏။ မြေကြီးပေါ်တွင် နောင်တရပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော သုသာန် စောင့်ရှောက်သူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ယွီဖုန်းရှန်း ဒကားစက်နှိုးကာ သူမကို ပြန်ပို့ပေးရန် ယဲ့ဖန်ကို ပြောလိုက်၏။

နောင်တရပြီး ငိုကြွေးနေသော လူအုပ်စု မဟုတ်ဘဲ၊ ညည်းညူနေသော တိရစ္ဆာန် အုပ်စု တစ်စု ကဲ့သို့ပင်။

ယဲ့ဖန် ဒါကို မြင်သောအခါ၊ ကားစက်နှိုးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဖီးနစ် သုံးကောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အစ်မကြီး ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်... မင်းက ရက်စက်တဲ့ လူအုပ်စု ကြားကနေ သတ်ဖြတ်ပြီး ထွက်လာနိုင်တဲ့ ကရောကစ် ပန်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်ပဲ"

"ဒီ စိတ်ဓာတ် နဲ့ နည်းလမ်းတွေက ယောကျာ်းတွေထက် မညံ့ပါဘူး... မိန်းမ အများစုက မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"

"ရှင်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့... ကျွန်မက အများကြီး လိုပါသေးတယ်"

ယွီဖုန်းရှန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သဘောတူလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အကြည့်များက မိဘများ၏ အုတ်ဂူ ရှိရာ ဘက်သို့ တဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖန် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ ကားမောင်းနေစဉ် နောက်ကြည့်မှန်ကို ကြည့်ရင်း သူမကို မကြာခဏ အကဲခတ်နေလိုက်၏။

ယွီဖုန်းရှန်း ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း၊ လက်စားချေပြီးနောက် သူမ တွေဝေ ငေးငိုင်နေ၏။ အထူးသဖြင့် မိဘများ၏ အုတ်ဂူကို မြင်ပြီးနောက် ပိုဆိုးသည်။ ဒီ ကရောကစ် ပန်းပွင့်လေး အလွန် အထီးကျန်နေကြောင်း ယဲ့ဖန် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

သူမ အခြားသူများကို မယုံကြည်နိုင်ခြင်း၊ သိုင်းလောက တွင် မိတ်ဆွေ မရှိခြင်း တို့အပြင်၊ ဤအထီးကျန်မှု အတွက် နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိသေးသည်။ သူမတွင် မိဘများ မရှိသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ရင်ဖွင့်စရာ လူလည်း မရှိပေ။

ကား သူမ၏ နေအိမ် ကားပါကင်သို့ ရောက်သည့် အချိန်အထိ ယွီဖုန်းရှန်း ငေးငိုင်နေဆဲပင်။ ယဲ့ဖန် သူမကို သတိပေးရန် မလောဘဲ၊ ဘေးနားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်၏။

ယွီဖုန်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီး၊ သူမ၏ အထီးကျန်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ရုတ်တရက် ဖယ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်ကျမှသာ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ချောမွတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်၏။

"အိမ်မှာ ဝိုင်ရှိလား"

"ကိုယ်နဲ့ အတူတူ နည်းနည်းလောက် သောက်မလား"

---

အခန်း (၂၀၃၇) - ဒီ ကရောကစ် ပန်းပွင့်လေး နဲ့ ပေါင်းလို့ ရတယ်... သူက တကယ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတာပဲ (၁)

~"မလိုပါဘူး"

ယွီဖုန်းရှန်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါ ကျွန်မရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် လေ... ခေါင်းကြည်ကြည်လင်လင် နဲ့ သေချာ ခံစားပါရစေ"

"အရမ်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ်... အရက်ထက် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ် လို့ ကြားဖူးတယ်... ရေချိုးပြီးတာနဲ့ စလိုက်ကြရအောင်"

သူမက တကယ့်ကို မြေအောက်လောက သား တစ်ယောက်၊ မြေအောက်လောက ထဲက ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟုပဲ ယဲ့ဖန် ပြောနိုင်တော့သည်။

သူမက ပွင့်လင်း ပြတ်သားသည်။

"ကိုယ်က ဘာဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေပါတယ်"

သူ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ယွီဖုန်းရှန်း နောက်သို့ လိုက်ပါပြီး သူမ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းရင်း ဖုန်းကစားနေလိုက်၏။

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... သင်သည် အခွင့်အလမ်း လမ်းညွှန်ချက် ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပြီး... ယွမ် (၈.၁) ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိသော နန်ယွဲ့ ဖုန်းဟွာ လက်ဝတ်ရတနာ အုပ်စု ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ရှယ်ယာများကို ဆုလာဘ် အဖြစ် ရရှိလိုက်ပါသည်]

[စနစ်သည် နန်ယွဲ့ ဖုန်းဟွာ လက်ဝတ်ရတနာ အုပ်စု ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ရှယ်ယာ အားလုံးကို ရယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးစီးသွားပါပြီ... သက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများက အိမ်ရှင်ထံ ဆက်သွယ်ပြီး (၂၄) နာရီ အတွင်း ရှယ်ယာများ လွှဲပြောင်းပေးအပ်မည်ဟု ခန့်မှန်းရပါသည်... ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ သို့မဟုတ် စာတိုများကို သတိပြုပါရန်]

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးသော စနစ် အသိပေးသံ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခွင့်အလမ်း လမ်းညွှန်ချက် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"နန်ယွဲ့ ဖုန်းဟွာ လက်ဝတ်ရတနာ အုပ်စု ဟုတ်လား"

ရင်းနှီးသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား၏။

ဒီကုမ္ပဏီက နန်ယွဲ့ ပြည်နယ်က လူတွေ အတွက် တော်တော် နာမည်ကြီးသည်။

နန်ယွဲ့ ပြည်နယ်က လူတွေ လက်ဝတ်ရတနာ၊ အထူးသဖြင့် ကျောက်စိမ်း ဝယ်မည် ဆိုလျှင်၊ ဒီနာမည်ကို မဖြစ်မနေ စဉ်းစားမိကြသည်။

နန်ယွဲ့ ဖုန်းဟွာ လက်ဝတ်ရတနာ အုပ်စု သည် နဂါးနိုင်ငံ၏ ရိုးရာ လက်ဝတ်ရတနာ လုပ်ငန်းတွင် စစ်မှန်သော သက်တမ်းရင့် ဘရန်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခင်က ယဲ့ဖန် ဇာတိမြေသို့ ပြန်ပြီး မိသားစု အတွက် လက်ဝတ်ရတနာ ရွေးချယ်စဉ်က၊ ဒီအမှတ်တံဆိပ်၏ ထုတ်ကုန်များကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

ဒီတစ်ခါ စနစ်က သူ့ကို ဒီကုမ္ပဏီနှင့် ဆုချလိုက်၏။ သူ့မိတ်ဆွေဟောင်းတွေသာ ဒီအကြောင်း သိသွားလျှင်၊ သူတို့ မျက်နှာထားတွေ သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာတော့မည်။

သို့သော် ဒီအကြောင်း တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ ယဲ့ဖန် ပြဿနာ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။ သူ နေမဝင်အင်ပါယာသို့ လာရောက်ရသည့် ကိစ္စ အားလုံးနီးပါး ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လေးဖို့ဒ် သက်ရှိ သုတေသန အင်စတီကျု သို့မဟုတ် သောက်ကျိုးနည်း လျှို့ဝှက် အဖွဲ့အစည်း ကလွဲလျှင်၊ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော အရေးကြီး ကိစ္စများ အားလုံး ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဒီတစ်ခါ သူ အပြင်ထွက်တာ တော်တော် ကြာနေပြီမို့၊ ပြန်ရမည့် အချိန် ရောက်နေလေ၏။

သို့ဆိုလျှင် ပါမောက္ခ ဒက်ချ်တို ကို ဆက်သွယ်ပြီး လေးဖို့ဒ် သက်ရှိ သုတေသန အင်စတီကျု ၏ လျှို့ဝှက် တာဝန်ခံ အကြောင်း နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေ မေးမြန်းတာ အပြင်... သူ့ရဲ့ အမျိုးသမီး မိတ်ဆွေတွေ အတွက် လက်ဆောင်တချို့ ပြင်ဆင်ပြီး အိမ်ပြန်သင့် လေပြီ။

ဒီအကြောင်း တွေးနေရင်းနှင့်၊ ယဲ့ဖန် သူ့ဖုန်းက ဗီဒီယိုအတိုတွေ ဖွင့်လျက်သား ရှိနေသေးတာကို မေ့လျော့သွားပြီး၊ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေမိသည်။

ယွီဖုန်းရှန်း ရေချိုးပြီး၍ သူ့ဘေးနား ရောက်လာတာ၊ အဝတ်ဗလာနှင့် ရပ်နေတာကိုတောင် ယဲ့ဖန် သတိမထားမိလိုက်ပေ။

"ရှင် ဒီဝတ်စုံကို တကယ် ကြိုက်တာပဲ"

ယွီဖုန်းရှန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ စကားထပ်ပြောကာ ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး "ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် အဝတ်အစား" ကို ဝတ်ဆင်လိုက်မှသာ သူ အသိပြန်ဝင်လာသည်။

"အာ... ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး... ငါ စဉ်းစားနေတာက..."

ယဲ့ဖန် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ် ပြောဆိုချင်သွား၏။

"အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"

ယွီဖုန်းရှန်း သူ့ကို ခုတင်ပေါ် တွန်းချလိုက်ပြီး၊ သူ့အပေါ် အမြန် တက်ခွကာ သူ့ဖုန်းကို ပိတ် (Lock) လိုက်၏။

"အရေးကြီးတာက... ရှင် ကစားဖို့ အတွက် ကျွန်မ ဒီအဝတ်အစားကို ဝတ်ပေးထားတယ် ဆိုတာပဲ..."

ပြောရင်းနှင့် သူမ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယဲ့ဖန်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ အောက်သို့ ရွေ့လျားသွား၏။ ဆွဲဆောင်မှု ရှိစွာ ပြုံးရင်း သူမ၏ ကော်လာကြယ်သီးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြုတ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ယွီဖုန်းရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ပြီး၊ သူလည်း အခြေအနေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွား၏။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦး လုံးထွေး သတ်ပုတ်ကြတော့သည်။

မြင်ကွင်းက အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ်က လမင်းကြီးတောင် မကြည့်ရက်တော့ဘဲ တိမ်တိုက်တွေ နောက်ကွယ်မှာ အမြန် ဝင်ပုန်းလိုက်ရသည်။

သို့သော် အစပိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အစပျိုးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာမှသာ ရူးသွပ်လာကြသည်။

ယွီဖုန်းရှန်းက နှစ် (၃၀) လောက် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်လေ။

ထို့ပြင် ဒီည သူမ စိတ်ခံစားချက်တွေ အရမ်း ပြင်းထန်နေ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကလည်း သာမန်လူတွေနှင့် မတူဘူး ဆိုတော့... ယဲ့ဖန်ကိုပါ မီးရှို့လိုက်သလို ဖြစ်သွား၏။

တိုက်ပွဲ စတင်လိုက်သောအခါ၊ လျှပ်စီးက မြေကမ္ဘာ မီးကို မွှေးပေးလိုက်သလို၊ ပေါက်ကွဲခါနီး မီးတောင်က ငလျင်နှင့် ကြုံလိုက်ရသလိုပါပင်။

တောင်ကျရေတွေ၊ မီးတောင် ပေါက်ကွဲမှုတွေကို တားဆီးလို့ မရနိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ညလုံး စိတ်လှုပ်ရှားပြီးနောက်၊ ယွီဖုန်းရှန်း အော်ဟစ်လွန်းသဖြင့် အသံဝင်သွားပြီး၊ ခြေထောက်များ လုံးဝ အားနည်းသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ သူတို့ နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ စတင် အနားယူကြတော့သည်။

အိမ်နီးချင်း ဇနီးသည် တစ်ယောက် ဆိုလျှင် အားကျလွန်း၍ သူမ ယောကျာ်းကို တစ်ညလုံးနီးပါး ပူဆာနေရရှာသည်။

အခန်း (၂၀၃၈) - ဒီ ကရောကစ် ပန်းပွင့်လေး နဲ့ ပေါင်းလို့ ရတယ်... သူက တကယ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတာပဲ (၂)

~"ကျွန်မ ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျား ဖြစ်ရတာ တန်ပါတယ်"

နောက်တစ်နေ့ ညနေစောင်းတွင်၊ ယဲ့ဖန် နိုးလာသောအခါ ယွီဖုန်းရှန်း သူ့ကို ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုနှင့် စွဲလမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"အပြင်မှာ အားကောင်းပြီး ယုံကြည်ရရုံတင် မကဘူး... အိပ်ရာထဲမှာလည်း တော်တော် စွမ်းတာပဲ"

ပြောရင်းနှင့် ယွီဖုန်းရှန်းသည် အနုပညာ လက်ရာ တစ်ခုကို ခံစားနေသကဲ့သို့၊ သူမ၏ လက်ဖြင့် ယဲ့ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖန်လည်း သူမကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်၏။

"မင်းလည်း မဆိုးပါဘူး"

"ချစ်ရဲမုန်းရဲတယ်... စိတ်သဘောထား ပွင့်လင်းတယ်... ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ တန်ပါတယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူ့အကြည့်များက သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော မျက်နှာ၊ ရှည်လျားသော လည်တိုင်၊ မုန့်နှစ်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော ကောက်ကြောင်းများနှင့် ချောမွတ်သော မျက်နှာပြင် တို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး၊ ချောမွတ်သော... မဟုတ်ဘူး... တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းသော အမာရွတ် တစ်ခု ရှိနေသည့် ဝမ်းဗိုက်သား ဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဒီအမာရွတ်ကို ထပ်မံ သတိထားမိလိုက်သောအခါ၊ ယဲ့ဖန်သည် ယွီဖုန်းရှန်းနှင့် ပထမဆုံး အကြိမ် ရင်းနှီးစွာ ထိတွေ့ခဲ့ရပုံကို အမြန် ပြန်သတိရလိုက်မိသည်။

သူ့လက် အလိုအလျောက် ထပ်မံ လှမ်းလိုက်မိသည်။

ပြီးတော့ အရင်တုန်းကနှင့် မတူတာက၊ ယွီဖုန်းရှန်း သူ့ကို အေးစက်စွာ မကြည့်တော့ပေ။ ဒီတစ်ခါတော့ သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်မထားသလို၊ ယဲ့ဖန်၏ လက်ကိုလည်း ပုတ်ထုတ်ခြင်း မပြုပေ။

ယဲ့ဖန် အဲ့ဒီနေရာကို ပွတ်သပ်နေတာ သတိထားမိတော့၊ သူမ နောင်တရသလို ပြောလိုက်၏။

"ဒီအမာရွတ်က ရုပ်ဆိုးတယ် လို့ ထင်လား"

"မင်းဆီမှာ ရုပ်ဆိုးတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး"

ယဲ့ဖန် ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ မင်း မကြိုက်ရင်... ကိုယ် ဖျောက်ပေးလို့ ရတယ်"

ယွီဖုန်းရှန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး မယုံနိုင် ဖြစ်သွား၏။

"တကယ်လား"

"အရင်တုန်းက ကျန်းပေ မှာ ရှိတုန်းက... ကျွန်မ ပလပ်စတစ် ခွဲစိတ် ဆရာဝန် တချို့ကို ရှာပြီး မေးဖူးတယ်... ဟို... အမျိုးသမီး ဆရာဝန်တွေကိုပဲ မေးခဲ့တာပါ... သူတို့ ပြောတာက ခွဲစိတ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အရေပြား အစားထိုးတာ ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... လုံးဝ ပြန်ကောင်းသွားမယ် လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး တဲ့"

"အရင်တုန်းကတော့ ဒီအမာရွတ်ကို သွေးကြွေးဆပ်ဖို့ သတိရနေအောင် သိမ်းထားချင်ခဲ့တာ... တချိန်တည်းမှာပဲ လုံးဝ ပြန်မကောင်းနိုင်တဲ့ ခွဲစိတ်မှုမျိုးကို မလုပ်ချင်လို့... မကုသဘဲ ထားလိုက်တာ..."

" ကိုယ် ဆေးပညာ နည်းနည်းပါးပါး တတ်တယ် ဆိုတာ မင်း သိမှာပါ"

ယဲ့ဖန် အများကြီး ရှင်းမပြတော့ပေ။

"နောက်ကျရင် ကိုယ် ဆေးစာ တစ်စောင် ရေးပေးမယ်... တစ်နေ့ တစ်ကြိမ် လိမ်းပေး... အများဆုံး လဝက်လောက် နေရင် လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားမယ် လို့ အာမခံတယ်"

"ကောင်းပြီလေ... ရှင့်ကို ယုံတယ်"

ယွီဖုန်းရှန်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။ သူမ ထလိုက်ပြီး အဝတ်အစား တစ်စုံ ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

"အစားအသောက် တချို့ လာပို့ခိုင်းလိုက်မယ်... ဘာစားချင်လဲ"

ယဲ့ဖန် သူမ၏ ဖမ်းစားနိုင်လွန်းသော ခန္ဓာကောက်ကြောင်းကို ကြည့်လိုက်၏။ အဝတ်အစား ဝတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ပြောချင်သလိုလိုနှင့် မပြောဖြစ်ဘဲ နေနေသည့် ပုံစံ၊ ကျက်သရေ ရှိနေဆဲ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

"နဂါးနိုင်ငံ အစားအစာ ဘာဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်... လာပို့ဖို့ ဘယ်လောက် ကြာမလဲ"

သူ ယွီဖုန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ ခဏတာ အရောင်မှိန်သွား၏။

"ဟင်းပွဲ ပေါ် မူတည်တာပေါ့... အရမ်း ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဟင်းပွဲ ဆိုရင်တော့ ပိုကြာမှာပေါ့"

ယွီဖုန်းရှန်း ဖုန်းထုတ်ပြီး ဖုန်းခေါ်ရန် ပြင်လိုက်၏။

"မနေ့ညက ကျွန်မတို့ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကုန်သွားတယ်... အားရှိမယ့် ဟင်းရည် လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်... ဒါမှ ကျွန်မတို့ ကောင်းကောင်း အားဖြည့်လို့ ရမှာ"

"ဟင်းရည် လုပ်တာ ကောင်းတယ်... ဟင်းရည် လုပ်ရင် အချိန်ကြာတယ်..."

ယဲ့ဖန် လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။

"ဟမ်..."

ယွီဖုန်းရှန်း ယဲ့ဖန်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ အဝတ်ဗလာမဲ့နေသော အကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်မှသာ၊ သူ ဘာဆိုလိုလဲ ဆိုတာ နားလည်သွားတော့သည်။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ရှားရှားပါးပါး ရှက်သွေးဖြာလာသည်။

ထို့နောက် သူမ ယဲ့ဖန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ဖုန်းဆက်လိုက်၏။ ဖုန်းကို ဘေးလွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန် ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ သူ့ပခုံးကို ဖွဖွလေး တွန်းလိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ် လှဲချလိုက်ကာ၊ သူ့အပေါ် တက်လိုက်တော့သည်။

...

ကောင်းကင်ကြီး ထပ်မံ မှောင်မိုက်သွားပြန်သည်။

ယွီဖုန်းရှန်း တကယ် ခွန်အား ကုန်ခမ်းသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ၊ သူတို့ နှစ်ဦး နောက်ထပ် တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ဒီအချိန်လောက် ဆိုရင် သူတို့ မှာထားသော အစားအသောက်တွေ ရောက်လာလောက်ပြီ။

ယဲ့ဖန်နှင့် ယွီဖုန်းရှန်း တို့သည် ခုတင်ဘေးတွင် အားရပါးရ စားသောက်လိုက်ကြသည်။

အနည်းငယ် ပြန်လည် အားပြည့်လာသောအခါ၊ ယဲ့ဖန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ အတွက် ဆေးစာ တစ်စောင် ရေးပေးလိုက်၏။ ယွီဖုန်းရှန်းကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

"အခု ဘာဆက်လုပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလဲ"

ယွီဖုန်းရှန်း ဆေးစာကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

"မိဘတွေ အတွက် လက်စားချေပြီးပြီ ဆိုတော့... နေမဝင်အင်ပါယာမှာ ကြာကြာ နေဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"ဒီက နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေ ရှင်းပြီးတာနဲ့... ကျန်းပေ ကို ပြန်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရမယ် ထင်တယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူမ ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ရှင်ကရော... ဘာ အစီအစဉ် ရှိလဲ"

"ကိုယ်လည်း နဂါးနိုင်ငံ ပြန်ရမယ့် အချိန် ရောက်နေပြီ"

ယဲ့ဖန် ပြောရင်းနှင့် သူမကို ရင်ခွင်ထဲ ညင်သာစွာ ဆွဲသွင်းလိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။