အခန်း (၆၇၀-၆၇၂)

အခန်း (၆၇၀) - သံသယများ

~ကျန်းမိသားစု ၏ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော စံအိမ်တော်။

ရုတ်တရက် ဖိတ်ကြားခြင်း ခံလိုက်ရသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များသည် ကျန်းမိသားစု စံအိမ်တော် သို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြတော့၏။

သူတို့ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ကျန်းမိသားစု သည် သားအကြီးဆုံး လက်ထပ်မည့် ကိစ္စကို အဘယ်ကြောင့် ကြိုတင် အသိပေးခြင်း မရှိခဲ့သနည်း ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်၏။ ဘာကြောင့် မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပမည့် နေ့ကျမှသာ ကပျာကယာ ဖိတ်ကြားရပါသနည်း။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ကျန်းမိသားစု ၏ သခင်လေး လက်ထပ်သည့်တိုင်အောင် စံအိမ်တော် အတွင်း၌ မင်္ဂလာပွဲ နှင့် တူသော အရှိန်အဝါမျိုး အပ်ဖျားခန့်မျှ မရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော အခြေအနေမျိုး မရှိသကဲ့သို့၊ မင်္ဂလာ အထိမ်းအမှတ် အနီရောင် ပိတ်စလေး တစ်စကိုပင် မတွေ့ရချေ။ အားလုံးက ပြီးစလွယ် ပြင်ဆင်ထားသည့် ဧည့်ခံပွဲ တစ်ခု အတိုင်းပင် ဖြစ်နေတော့၏။

အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများကို ဖိတ်ကြားထားသည် ဆိုမှတော့ ဧည့်ခံပွဲ ကို ဤမျှ ပြီးစလွယ် မလုပ်သင့်ဘူး မဟုတ်ပါလော။ သူတို့က ကျန်းမိသားစု ၏ စော်ကားမှုကို ခံရသည်ဟု ထင်မှတ်သွားလျှင် မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။

ကျန်းမိသားစု စံအိမ်တော် သည် သူတို့ ထင်မှတ်ထားသလောက် စည်ကားသိုက်မြိုက်ခြင်း မရှိသလို၊ ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် ကျန်းသခင်မကြီး တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးအရိပ်အယောင်များ သိပ်မတွေ့ရချေ။

သခင်လေး ကျန်းယွင် ကို ကြည့်လိုက်ပါကလည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန် နေကြောင်း သိသာလှပေ၏။

ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် အကြီးအကဲများက နွေးထွေးစွာ ဧည့်ခံနေသော်ငြားလည်း၊ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရိပ်မိနေကြတော့၏။

'တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ'

ဧည့်သည်တော်များ အားလုံး စိတ်ထဲမှ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးမြန်းရန် မသင့်တော်သဖြင့် အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးနေရုံသာ တတ်နိုင်ကြတော့၏။

ဖိတ်ကြားထားသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများထဲတွင် ပိုင်မိသားစု နှင့် နီမိသားစု တို့လည်း ပါဝင်သော်လည်း၊ သူတို့၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရသဖြင့် ကျန်းမိသားစု ၏ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့် နေကြသည်။

“ခေါင်းဆောင်... ပိုင်မိသားစု နဲ့ နီမိသားစု က ကိစ္စ တစ်ခုခုကြောင့် နောက်ကျနေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်... အရမ်းကြီး စိတ်လောမနေပါနဲ့”

အကြီးအကဲကြီး က ခပ်တိုးတိုး အကြံပြုလိုက်၏။

“ယွင်အာ ကို အောက်ထပ် သွားခိုင်းလိုက်စမ်း... ဒီမှာ လာပြီး မျက်နှာပျက်စရာ မလိုဘူး”

ကျန်းခေါင်းဆောင် က မျက်နှာထား တင်းတင်းဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး၊ ကျန်းယွင် ကို စူးစူးရဲရဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းသခင်မကြီး က သက်ပြင်း တစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ကျန်းယွင် ကို အောက်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့၏။

ကျန်းယွင် သည် သတို့သမီး ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် ကြိုဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ကျန်းခေါင်းဆောင် က အတင်းအကျပ် တားမြစ်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ဤမျှ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန် နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့... တကယ်ပဲ အားနာပါတယ်ဗျာ... ကျုပ် သားရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ က နည်းနည်း ရုတ်တရက် ဆန်သွားတော့ လူအများကြီး မဖိတ်လိုက်ရဘူး”

ကျန်းခေါင်းဆောင် က ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း၊ ဘာကြောင့် ဤမျှ အလျင်စလို လုပ်ရသနည်း ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကိုမူ မဖွင့်ဟချေ။

“ကျန်းခေါင်းဆောင်... သခင်လေး ကျန်းယွင် လက်ထပ်မယ့်သူက ဘယ်သူများလဲ ဆိုတာ ကျုပ်တို့ သိခွင့် ရှိမလားဗျာ”

အသက်အရွယ် ရင့်ရော်နေသော ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းခေါင်းဆောင် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး၊ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေဟန်ဖြင့်...

“အာ... ခင်ဗျားတို့ လှောင်မှာကို မကြောက်တမ်း ပြောရရင်... ယွင်ကျိုး၊ လွမ်ထျန်းမြို့ က သာမန် မိသားစု သေးသေးလေး တစ်ခုက မိန်းကလေး ပါဗျာ... သူ့နာမည်က လျိုမေအာ တဲ့”

“ယွင်ကျိုး က လွမ်ထျန်းမြို့ တဲ့လား”

“သာမန် မိသားစု သေးသေးလေး က ဆိုတော့... သခင်လေး ကျန်းယွင် နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိုက်တန်မှာလဲ”

“သခင်လေး ကျန်းယွင် ရဲ့ အဆင့်အတန်း နဲ့ဆိုရင်... အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်အတန်း တူတဲ့ သူကို လက်ထပ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား”

သာမန် မိသားစု တစ်ခုမှ ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး အံ့အားသင့် သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ လေသံများတွင် သေးငယ်သော မိသားစုများကို အထင်အမြင်သေးမှုများ အထင်းသား ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းမိသားစု ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်သို့ ရှိပါသနည်း။ သာမန် မိသားစု သေးသေးလေး တစ်ခုမှ မိန်းကလေး ကို လက်ထပ်ရခြင်းမှာ ကျန်းမိသားစု အတွက် အရှက်ကွဲစရာ တစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

ယခုမှသာ ဧည့်သည်တော်များ အားလုံး ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် ကျန်းသခင်မကြီး တို့၏ မျက်နှာများ အဘယ်ကြောင့် ညှိုးနွမ်းနေရသနည်း ဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြလေတော့၏။ အကြောင်းမှာ ကျန်းယွင် သည် သာမန် မိသားစု တစ်ခုမှ မိန်းကလေး ကို လက်ထပ်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဧည့်သည်တော်များ ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းခေါင်းဆောင် က မတတ်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး...

“ဟူး... ကျုပ် သားက လျိုမေအာ ကိုပဲ အတင်း လက်ထပ်မယ် လုပ်နေတာလေ... ကျုပ်လည်း ဘယ်လိုမှ တားမရတော့ဘူး... တကယ်ကို ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့လို့ပါဗျာ”

ကျန်းမိသားစု ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှရာ၊ သာမန် မိသားစု တစ်ခုမှ မိန်းကလေး နှင့် လက်ထပ်ရခြင်းမှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ အခြားသူများ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ခံရမည်မှာလည်း ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းခါယမ်း နေကြ၏။

“ခေါင်းဆောင်... ယဲ့မိသားစု၊ ပိုင်မိသားစု နဲ့ နီမိသားစု က ကိုယ်စားလှယ်တွေ ကျွန်တော်တို့ ကျန်းမိသားစု ဆီကို လာနေကြပါပြီ ခင်ဗျာ”

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာကာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ပါလား... ပြီးတော့ ပိုင်မိသားစု နဲ့ နီမိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တွေလည်း ပါသေးတယ်”

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး အတိုင်းအဆမဲ့ ဝမ်းသာသွားကြတော့၏။

“ကျန်းခေါင်းဆောင်... ကျုပ်တို့ အားလုံး အတူတူ သွားပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကို ကြိုဆိုကြတာပေါ့”

ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးက ပျော်ရွှင်သော အပြုံးဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

ကျန်းခေါင်းဆောင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင် ထွက်ခွာသွား၏။ အခြားသူများ အားလုံးလည်း အင်ပါယာ ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကို ကြိုဆိုရန် အပြေးအလွှား နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”

မြို့တော် ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာကြပြီး၊ သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများက မြို့တော် ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားထားလေတော့၏။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပါလား”

မြို့တော် တစ်ခွင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့၏ အသံများက ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ယနေ့ခေတ်.. ယဲ့ချန်းချုံး သည် ယန်ဟော် အင်ပါယာ ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ ထျန်းယွမ်ဘုံ ဆဋ္ဌမအလွှာ သို့ တိုးတက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် အင်ပါယာ အတွင်း သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသူ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

“စစ်သူကြီးချုပ် ကို ကြိုဆိုပါတယ် ခင်ဗျာ”

ကျန်းမိသားစု စံအိမ်တော် အတွင်း၌ ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် အခြားသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

အင်ပါယာ ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကို ဖိတ်ကြားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျန်းခေါင်းဆောင် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ အလွန်တရာမှ တောက်ပနေလေတော့သည်။

မြို့တော် အတွင်း၌ ပိုင်မိသားစု နှင့် နီမိသားစု မှလွဲလျှင် ယဲ့ချန်းချုံး ကို ဖိတ်ကြားနိုင်သော အရည်အချင်းမှာ ကျန်းမိသားစု တွင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ယံ ထက်တွင် ယဲ့ချန်းချုံး နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သည် ကျန်းမိသားစု စံအိမ်တော် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြတော့၏။

သို့သော် ကျန်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် ဝမ်းသာလုံးဆို့ နေစဉ်မှာပင်၊ ယဲ့ချန်းချုံး နှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ ကျန်းမိသားစု တွင် ရပ်တန့်ခြင်း မရှိကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားတော့၏။

ယဲ့ချန်းချုံး သည် ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီးနောက်၊ လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော အဖွဲ့ကြီးမှာ မြို့တော် ၏ ဧရာမ မြို့တံခါးကြီး ဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်း သွားကြလေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျန်းခေါင်းဆောင် မှာ မျက်နှာ ကွက်ခနဲ ပျက် သွားပြီး အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားရ၏။

အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံးမှာလည်း ကြောင်အ သွားကြပြီး၊ ယဲ့ချန်းချုံး တို့ အဖွဲ့ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... စစ်သူကြီးချုပ် တို့ အဖွဲ့က ဘယ်ကို သွားနေကြတာလဲ”

“စစ်သူကြီးချုပ် တို့က ဘာလို့ မြို့တံခါး ဆီကို သွားနေကြတာလဲ... သူတို့က ကျန်းမိသားစု ဆီ လာတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“စစ်သူကြီးချုပ် တို့ အဖွဲ့ရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာတွေကို ကြည့်ရတာ... အကြီးစား ကိစ္စတစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား”

အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး စိတ်ထဲမှ တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ အခြေအနေ အမှန်ကို မသိရှိကြချေ။

ကျန်းမိသားစု မှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ မှာလည်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။ သူတို့သည် ဖိတ်ကြားစာများ ပေးပို့ထားပြီး ဖြစ်ရာ ယဲ့ချန်းချုံး တို့ အဖွဲ့သည် ကျန်းမိသားစု သို့ လာရောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝင်ရောက် မရပ်တန့်ဘဲ ဖြတ်ကျော် သွားခဲ့ကြတော့၏။

“ခေါင်းဆောင်... တကယ်ပဲ အကြီးစား ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား”

အကြီးအကဲကြီး က တည်ကြည်လေးနက် စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

အင်ပါယာ အတွင်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီဟု သူ ခန့်မှန်းမိနေသည်။

ကျန်းခေါင်းဆောင် မှာ မျက်မှောင်ကြီး ကုတ်သွားပြီး ဘာမှ မသိကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြလိုက်၏။

ယဲ့ချန်းချုံး နှင့် အင်ပါယာ ၏ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် မြို့တော် အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြို့တော် ၏ မြို့တံခါးဝ တစ်ဝိုက်၌ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွား၏။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”

သိပ်မကြာခင်မှာပင် အဝေး ကောင်းကင်ယံမှ လေကို ခွင်းလာသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လူရာပေါင်းများစွာ က ဝေါယာဉ် အစီး (၁၀၀) ကို သယ်ဆောင်ကာ ပျံသန်းလာကြပြီး၊ အလွန်တရာ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော မြင်ကွင်းကြီးကို ဖန်တီးထား၏။

“ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းတပ် နဲ့ အလံနက် တပ်မတော် ပါလား”

“တော်ဝင် မင်္ဂလာ ဝေါယာဉ် တွေပဲ... တော်ဝင်မိသားစု က တစ်ယောက်ယောက်များ လက်ထပ်တာလား... ဒုတိယ မင်းသား ကိုယ်တိုင် သတို့သမီး လာကြိုတာများလား”

“ဒါ တော်ဝင် မင်္ဂလာပွဲ သေချာတယ်... မဟုတ်ရင် တော်ဝင် မင်္ဂလာ ဝေါယာဉ် တွေကို ဒီလောက် အများကြီး ဘယ်လိုလုပ် သုံးနိုင်မှာလဲ... ဒါကြောင့် စစ်သူကြီးချုပ် တို့ အဖွဲ့က မြို့တံခါးဝမှာ သွားစောင့်နေကြတာကိုး”

“တော်ဝင်မိသားစု က ဘယ်သူ လက်ထပ်တာလဲ... ငါတို့ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ”

လူရာပေါင်းများစွာ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြို့တော် တစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်း ပွက်လောရိုက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံသွားတော့၏။

“တော်ဝင်မိသားစု က လက်ထပ်တာ ဟုတ်လား”

ကျန်းခေါင်းဆောင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အကယ်၍ တော်ဝင်မိသားစု က လူတစ်ယောက်ယောက် လက်ထပ်မယ် ဆိုရင်... ငါတို့ ကျန်းမိသားစု က ဘာလို့ မသိရမှာလဲ”

ကျန်းသခင်မကြီး ကလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျန်းမိသားစု သည် အင်ပါယာ အတွင်း အလွန်တရာ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိပြီး၊ တော်ဝင်မိသားစု နှင့်လည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆက်ဆံရေး ရှိသည်။ အကယ်၍ တော်ဝင်မိသားစု မှ တစ်ဦးဦး လက်ထပ်မည်ဆိုပါက ကျန်းမိသားစု ကို သေချာပေါက် ဖိတ်ကြားမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းမိသားစု သည် ယခုအချိန်အထိ မည်သည့် ဖိတ်ကြားစာမျှ မရရှိသေးချေ။

အားလုံး သံသယ ဝင်နေကြစဉ်မှာပင်၊ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းတပ် နှင့် အလံနက် တပ်မတော် မှ စစ်သည်တော်များသည် မြို့တော် ၏ မြို့တံခါး အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

“သူတို့ ဘာလို့ ရပ်လိုက်ကြတာလဲ”

မြို့တော် မှ လူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပြီး အချင်းချင်း ကြောင်အစွာ ကြည့်နေမိကြတော့၏။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ယံမှ လေကို ခွင်းလာသော အသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ရောက်လာသူများမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ၊ ဖုန်းဝူချန် တို့ အဖွဲ့နှင့် လျိုမေအာ ၏ မိသားစုမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များပင် ဖြစ်တော့သည်။

“စစ်သူကြီးချုပ် ပါလား”

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြို့တော် မှ လူများ အားလုံး အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြပြီး လွှတ်ခနဲ အော်မိလိုက်ကြ၏။

ဖုန်းဝူချန် တို့ အဖွဲ့သည်လည်း မြို့တော် ၏ မြို့တံခါး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြလေတော့၏။

အခန်း (၆၇၁) - ကျန်းမိသားစု ၏ ကြောက်ရွံ့မှု

~“စစ်သူကြီးချုပ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ”

ယဲ့ချန်းချုံး နှင့် အခြားသူများ အပါအဝင် မြို့တော် ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက လေဟာနယ် အတွင်း၌ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ရိုသေစွာဖြင့် နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ ကျယ်လောင်သော အသံက မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားလေတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန် ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသော အတွေးမှာ ဖုန်းဝူချန် သည် ယခင်ကထက် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာသည် ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဝါနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ အင်ပါယာ ၏ ဘုရင်ကြီး ကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး... ပိုင်ခေါင်းဆောင်... နီခေါင်းဆောင်... အဲဒီလောက်လည်း တရားဝင် ဆန်နေစရာ မလိုပါဘူးဗျာ”

ဖုန်းဝူချန် က ခပ်ပြုံးပြုံး နှင့် ရင်းနှီးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ စစ်သူကြီးချုပ် တစ်ဦး၏ မောက်မာမှု မျိုး အပ်ဖျားခန့်မျှ မရှိဘဲ အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။

“နန်းတွင်းအကြံပေးနဲ့ မင်းသား လည်း ရောက်နေကြတာပဲ”

ဖုန်းဝူချန် အပြင် အင်ပါယာ ၏ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသော နန်းတွင်းအကြံပေး ယန်ထျန်းရှန်း နှင့် မင်းသား စစ်ထူကျန့်ထျန်း တို့ကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ပို၍ပင် အံ့အားသင့် သွားကြရသည်။

'ဘယ်သူကများ လက်ထပ်တာလဲ... ဖုန်းဝူချန် များလား... ဒါပေမဲ့ ဖုန်းဝူချန် ဝတ်ထားတာက သတို့သား ဝတ်စုံနဲ့ လုံးဝ မတူပါဘူး'

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများနှင့်အတူ သိချင်စိတ်များ ပိုမို ပြင်းပြလာတော့၏။

“စစ်သူကြီးချုပ် အပြင် ချီဟွမ် တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းနေပါလား... သူတို့ဆီက ထွက်နေတဲ့ အရှိန်အဝါက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေသလိုပဲ”

“မှန်တယ်... ချီဟွမ် နဲ့ ဟွမ်ယန် တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကိုတောင် ကျော်သွားလောက်ပြီ... မင်းသား ထက်တောင် ပိုမြင့်နေမလား မသိဘူး”

“စစ်သူကြီးချုပ် ရဲ့ နောက်က လူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ... တစ်ခါမှလည်း မမြင်ဖူးပါဘူး... ပြီးတော့ သူတို့ အားလုံးက ထျန်းယွမ်ဘုံ ပညာရှင်တွေချည်းပဲ”

မြို့တော် မှ လူများ အားလုံး အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အကြည့်များက ပိုင်ခေါင်းဆောင် နှင့် အခြားသူများထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပိုင်မိသားစု ၏ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များကို မြို့တော် မှ လူများ အနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ပိုင်ခေါင်းဆောင်...”

ကျန်းမိသားစု မှ ပြေးထွက်လာသော ကျန်းယွင် သည် ပိုင်ခေါင်းဆောင် ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်၌ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်း သွားတော့၏။

ကျန်းယွင် ၏ အာမေဍိတ်သံ ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် ကျန်းမိသားစု မှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ ၏ မျက်နှာထား ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ကျန်းမိသားစု မှ ဖိတ်ကြားထားသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ မှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ အစွန်းရောက်သော အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြတော့၏။

ကျန်းယွင် ခေါ်လိုက်သော ပိုင်မိသားစု ဆိုသည်မှာ လျိုမေအာ ၏ ပိုင်မိသားစု များ ဖြစ်နေမလား။

ဝေါယာဉ် အတွင်းရှိ သတို့သမီး သည် လျိုမေအာ ဖြစ်နေနိုင်မည်လား။

ကျန်းမိသားစု က သတို့သမီး သွားမကြိုသဖြင့် ပိုင်မိသားစု ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ရခြင်းလော။

အကယ်၍သာ လျိုမေအာ တကယ် ဖြစ်နေမည် ဆိုပါက၊ သာမန် ပိုင်မိသားစု လေးက တော်ဝင် မင်္ဂလာ ဝေါယာဉ် ကို မည်သို့များ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပါသနည်း။ ထို့အပြင် အင်ပါယာ ၏ စစ်သူကြီးချုပ်၊ ဆရာသခင်ကြီး နှင့် မင်းသား တို့ကိုပါ မည်သို့ ဖိတ်ကြားနိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

လူတိုင်း၏ ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် က တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေတော့၏။

“ယွင်အာ... အဲဒါတွေက ပိုင်မိသားစု က လူတွေလား”

ကျန်းခေါင်းဆောင် က ကျန်းယွင် ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမိသားစု နှင့် ပိုင်မိသားစု ကြားတွင် မည်သည့် ဆက်ဆံရေးမျှ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးလည်း လုံးဝ မသိကျွမ်းခဲ့ကြချေ။

“ဟုတ်ကဲ့... အဲဒါ ပိုင်မိသားစု က လူတွေပါ”

ကျန်းယွင် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကျန်းယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းခေါင်းဆောင် ၏ နှလုံးသားမှာ လေထဲ လွင့်ထွက်သွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားရလေတော့သည်။

“ပိုင်မိသားစု က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်သူကြီးချုပ် နဲ့ သိနေရတာလဲ”

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေတော့၏။

“ဟို... ဟိုလူက လျိုချင်းယန် ပဲ... ကောင်းကင်စံအိမ် က အစွမ်းထက် ပညာရှင် တစ်ယောက်လေ... သူနဲ့ စစ်သူကြီးချုပ် က သေအတူ ရှင်မကွာ ညီအစ်ကိုတွေပဲ”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အသိဝင်သွားဟန်ဖြင့် လွှတ်ခနဲ အော်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ချက်ချင်းပင် သွေးဆုတ်ဖြူရော် သွားတော့၏။

“သေအတူ ရှင်မကွာ ညီအစ်ကိုတွေ ဟုတ်လား”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် အကြီးအကဲများမှာ အကြီးအကျယ် လန့်ဖျတ်သွားကြသည်။

“ကျန်းယွင် လက်ထပ်မယ့် သတို့သမီး က လျိုချင်းယန် ရဲ့ ပိုင်မိသားစု က ဆိုပါလား”

“လွမ်ထျန်းမြို့... လွမ်ထျန်းမြို့... လုံးဝ မမှားနိုင်ဘူး... လျိုချင်းယန် က လွမ်ထျန်းမြို့ ပိုင်မိသားစု ရဲ့ သားအကြီးဆုံး ပဲလေ... သူက ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းတပ် နဲ့ အလံနက် တပ်မတော် ကို ဦးဆောင်ပြီး ရွှေယွဲ့ အင်ပါယာ ရဲ့ တပ်တွေကို သေမတတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ... လျိုချင်းယန် က ငါတို့ အင်ပါယာ အတွက် အသက်စွန့်ခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ပဲ”

“လွမ်ထျန်းမြို့ က ပိုင်မိသားစု ပါလား... အဲဒါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားကြီး မိသားစုပဲ... သူတို့ရဲ့ အင်အားက ယဲ့မိသားစု ကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီး ဖုန်းမိသားစု ပြီးရင် ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ... အဲဒါကို ကျန်းခေါင်းဆောင် က သာမန် မိသားစုလေး လို့ ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ”

အစွမ်းထက် ပညာရှင် အများအပြားမှာ အခြေအနေကို ရုတ်ချည်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် ကျန်းမိသားစု မှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ မှာ လုံးဝ ကြောင်အ သွားကြပြီး၊ ချွေးများ ရွှဲနစ်ကာ နှလုံးသား တစ်ခုလုံး ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားလေတော့သည်။

“ဝှစ်... ဝှစ်...”

ဖုန်းဝူချန် တို့ အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် နောက်ထပ် လူရိပ် အချို့ လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

“ရွှမ်ထျန်း ဂိုဏ်းချုပ် မူယွင်ရှန်း ဂုဏ်ပြုဖို့ အထူး လာရောက်ပါတယ် ခင်ဗျာ... ပိုင်ခေါင်းဆောင်... ဂုဏ်ယူပါတယ်... အကြီးအကဲပိုင်... ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ”

မူယွင်ရှန်း က လက်ယှက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်မူ”

ပိုင်ခေါင်းဆောင် က ပျော်ရွှင်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“ယွင်ကျိုး ရဲ့ အရှင်သခင် ရွှမ်ထျန်း ဂိုဏ်း ပါလား”

မြို့တော် မှ လူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့် သွားကြပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြန်သည်။

“ဝှစ်...”

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

“ဟားဟား... ဒီလောက် ပျော်စရာကောင်းတဲ့ မင်္ဂလာပွဲလေးကို ကိုယ်တော် က ဘယ်လိုလုပ် လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ... ကိုယ်တော် လည်း အရမ်းကို ဝမ်းသာနေတာပါ”

ရောက်လာသူက အားရပါးရ ဟားတိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဘုရင်ကြီး... ဘုရင်ကြီး ရောက်လာပြီဟေ့”

ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြို့တော် မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

“ဘုရင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား...”

ကျန်းမိသားစု မှ လူများ အားလုံး ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားမတတ် အစွန်းရောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားကြလေတော့သည်။

ရောက်လာသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ယန်ဟော် အင်ပါယာ ၏ ဘုရင်ကြီး သွမ့်ထျန်းဟွမ် ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် သွမ့်ထျန်းဟွမ် ၏ စကား မဆုံးခင်မှာပင် နောက်ထပ် ရယ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“ယန်ဟော် အင်ပါယာ ဘုရင်ကြီး တောင် ရောက်နေမှတော့... ကျုပ် က ဘယ်လိုလုပ် ပျက်ကွက်လို့ ဖြစ်ပါ့မလဲ... မမလေးပိုင် လက်ထပ်မယ် ဆိုတာ သိရလို့ ကျုပ် အထူးတလည် လာရောက် ဂုဏ်ပြုတာပါ... တကယ်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ”

ထျန်းဝူ အင်ပါယာ ၏ ဘုရင်ကြီး က ဝမ်းသာအားရ ဟားတိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အကြည့်များက ဖုန်းဝူချန် ထံသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်သွားသည်။

“ထျန်းဝူ အင်ပါယာ ရဲ့ ဘုရင်ကြီး ပါလား... ဘုရားရေ”

မြို့တော် တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ကြိမ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြန်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရွှေယွဲ့ အင်ပါယာ ၏ ဘုရင်ကြီး နှင့် ဆရာသခင်ကြီး၊ လော့ယွင် အင်ပါယာ ၏ ဘုရင်ကြီး နှင့် အခြားသော အင်ပါယာ များမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြကာ ဂုဏ်ပြုစကားများ ဆိုကြလေတော့သည်။

အင်ပါယာ အသီးသီးမှ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ စုဝေးရောက်ရှိလာမှုက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို သိမ့်သိမ့်ခါသွားအောင် လှုပ်ယမ်းသွားစေခဲ့တော့၏။

ကျန်းမိသားစု က အထင်အမြင်သေးခဲ့သော လျိုမိသားစု သည် ယန်ဟော် အင်ပါယာ မှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များကို ဖိတ်ကြားနိုင်ရုံသာမက၊ အခြားသော အင်ပါယာ ကြီး (၃) ခုမှ ခေါင်းဆောင်များကိုပါ ဖိတ်ကြားနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အရှိန်အဝါလဲ။

အံ့အားသင့်မှုများ။ မြို့တော် တစ်ခုလုံး အစွန်းရောက်အောင်ပင် အံ့အားသင့် မှင်သက်နေကြတော့သည်။

ကျန်းမိသားစု မှ လူများမှာမူ လုံးဝ ကြောင်အ သွားကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်နေကြတော့၏။

အမှန်စင်စစ် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်မှာ ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် အခြား အင်ပါယာ များမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များကို ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာအောင် ဖိတ်ကြားနိုင်စွမ်း ရှိသည် ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

“နန်းတော်သခင်... ဘယ်လိုလဲဗျ”

ချီဟွမ် က ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအောင့်ထားရင်း မေးလိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန် က ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြင့် “တော်တယ်” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

ဤမျှများပြားလှသော ဩဇာတိက္ကမ ရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ရောက်ရှိလာပြီး ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဤအရာ အားလုံးသည် ဖုန်းဝူချန် ၏ စီစဉ်မှု ဖြစ်ကြောင်း ပိုင်ခေါင်းဆောင် ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်မိသကဲ့သို့၊ အားလုံးကိုလည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ပြန်လည် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုနေသည်။

“ပိုင်ခေါင်းဆောင်... လျိုမိသားစု ရဲ့ အဖိုးတန် သမီးလေး လက်ထပ်တာကိုတောင် ကျုပ်တို့ကို အသိမပေးဘူးနော်... စစ်သူကြီးချုပ် ကသာ လူလွှတ်ပြီး အကြောင်းမကြားရင် ကျုပ် ဒီမင်္ဂလာပွဲကို လွတ်သွားတော့မှာပေါ့... ဒါကတော့ ခင်ဗျားတို့ မှားတာပဲ”

ယဲ့ချန်းချုံး က ခပ်ပြုံးပြုံး နှင့် ပြောလိုက်၏။ သူ၏ လေသံတွင် အနည်းငယ် အပြစ်တင်သည့် သဘော ပါဝင်နေသော်လည်း အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။

အခြားသူများက လျိုမိသားစု ၏ အင်အားကို မသိရှိကြသော်ငြားလည်း ယဲ့ချန်းချုံး ကမူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။

အခြားသူများက လျိုချင်းယန် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မသိရှိကြသော်ငြားလည်း ယဲ့ချန်းချုံး ကမူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။

ပိုင်ခေါင်းဆောင် ကလည်း ဝင်ရောက် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲလျို... ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စကြီးကို ကျုပ်တို့ကို မဖိတ်တာက ထားပါတော့... အသိတောင် မပေးဘူး ဆိုတော့... ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေတစ်ခု မပေးနိုင်ရင်တော့ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင် က မဲ့ပြုံး ပြုံး ကာ ဖြေလိုက်၏။

“ကျုပ်ကလည်း အရမ်းကြီး မခမ်းနားချင်လို့ပါဗျာ... ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ... အားလုံး နားလည်ပေးကြပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

လျိုချင်းယန် က အေးစက်စွာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက ညီမလေး ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ အတွက် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြင်ဆင်နေကြတာ... ဒါပေမဲ့ ကျန်းမိသားစု က သတို့သမီး လည်း လာမကြိုဘူး... ဧည့်ခံပွဲ လည်း မလုပ်ဘူးတဲ့... အဲဒီအစား ကျွန်တော်တို့ လျိုမိသားစု ကပဲ ကျန်းမိသားစု စံအိမ်တော် ရှေ့အထိ လိုက်ပို့ပေးရမယ် ဆိုပဲ... ဒါက လျိုမိသားစု ကို စော်ကားတာလား... ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေလို့လား ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိတော့ဘူးဗျာ”

လျိုချင်းယန် ၏ အေးတိအေးစက် စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မြို့တော် မှ လူတိုင်း အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် သွားကြ၏။

ကျန်းမိသားစု ၏ သခင်လေး လက်ထပ်တာကို... သတို့သမီးလည်း မကြိုဘူး၊ ဧည့်ခံပွဲလည်း မလုပ်ဘူး ဟုတ်လား...

မြို့တော် မှ လူများမှာ ကျန်းမိသားစု ၏ သခင်လေး လက်ထပ်မည့် ကိစ္စကို တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိခဲ့ကြချေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြို့တော် တစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားမတတ် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

ကျန်းခေါင်းဆောင် နှင့် ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ ၏ နှလုံးသားများမှာ သမုဒ္ဒရာ အောက်ခြေအထိ ထိုးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

လျိုမေအာ တွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော နောက်ခံ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် တစ်ခါမှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းခေါင်းဆောင် မှာ သူ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် အူတွေအသည်းတွေ ပြတ်ထွက်မတတ် အစွန်းရောက်အောင် နောင်တရနေမိတော့၏။

အကယ်၍သာ လျိုမေအာ ၏ နောက်ခံကို ကြိုတင် သိရှိခဲ့ပါက၊ မင်္ဂလာ ဝေါယာဉ် များ မြို့တံခါး အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို သူတို့ ရိပ်မိလောက်ပေမည်။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကြိုဆိုခဲ့ပါက မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။

အခန်း (၆၇၂) - စည်းကမ်းချက် သုံးချက်

~မြို့တော်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။

အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများက မြို့တော်၏ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ကျန်းမိသားစုထံသို့သာ စူးစိုက်ကျရောက်နေပြီး လျိုချင်းယန်၏ မေးခွန်းကို သူတို့ မည်သို့ ဖြေရှင်းချက်ပေးမည်နည်းဟု စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ကျန်းမိသားစု၏ ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များမှာမူ မျက်နှာများ ပြာနှမ်းနေကြတော့သည်။ မည်သူမျှ စကားမဟရဲသလို မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်မှန်းလည်း မသိကြတော့ချေ။

လွမ်ထျန်းမြို့မှ လျိုမိသားစုတွင် ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ခံအင်အား ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

ယန်ဟော် အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုများသာမက ဘုရင်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင် ဂုဏ်ပြုရန် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထို့အပြင် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၊ လော့ယွင်အင်ပါယာနှင့် ထျန်းဝူအင်ပါယာတို့မှ ဘုရင်များပါ စုံလင်စွာ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ဤသို့သော ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ မည်သူ့မျက်နှာကို ကြည့်၍ လာခဲ့ကြသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံး ရောက်ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ကြည့်လျှင် လျိုမိသားစုကို အထင်သေးခဲ့သော ကျန်းမိသားစုမှာမူ သတို့သမီးကို လာရောက်ကြိုဆိုခြင်းပင် မရှိခဲ့ချေ။

သတို့သမီးမကြိုဘဲ လက်ထပ်သည့်ပွဲမျိုးမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော အရာဖြစ်သော်လည်း ကျန်းမိသားစုကမူ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျန်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေး လက်ထပ်မယ့်ကိစ္စကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မသိခဲ့ဘူးဗျ”

“ဒါက တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို သတင်းမဖြန့်တာက ထားပါဦး၊ အခုတော့ သတို့သမီးကိုတောင် လာမကြိုဘူးတဲ့။ ဒါကို မင်္ဂလာဆောင်လို့ ခေါ်လို့ရပါဦးမလား”

“ကျန်းမိသားစုက ဒီမင်္ဂလာပွဲကို ကလေးကစားစရာလို သဘောထားနေတာပဲ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လူရယ်စရာ ဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ”

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မြို့တော်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ပြန်လည် ဆူညံပွက်လောရိုက်လာတော့၏။

လျိုမေအာတွင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော နောက်ခံအင်အား ရှိနေမှတော့ သူမကို လက်ထပ်ခွင့်ရရန် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက အိပ်မက်မက်နေကြမည်မှာ သေချာလှသည်။ ကျန်းမိသားစုမှာမူ ရတနာကိုမှ အမှိုက်ထင်နေခဲ့တော့၏။

လျိုချင်းယန်သာ ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်း မရှိပါက လူများမှာ ထိုအကြောင်းကို သိရှိလိုက်ကြမည် မဟုတ်ချေ။ လျိုချင်းယန်၏ စကားများမှာလည်း ဤကိစ္စကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ပြသနေသည်။

“ကျန်းယွမ်ချင်း... သတို့သမီးမကြိုဘဲ လက်ထပ်တယ်ဆိုတာမျိုး ငါ တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် မကြားဖူးဘူး။ ဒါက ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ငါ့ကို ရှင်းပြစမ်း”

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က ကျန်းမိသားစု အရှင်သခင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သော သွမ့်ထျန်းဟွမ်သည်ပင် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်၏။ ထျန်းဝူအင်ပါယာဘုရင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အလားတူပင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သွမ့်ထျန်းဟွမ်၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွမ်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာပြီး အစွန်းရောက်သော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

လျိုချင်းယန်က အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ ကျန်းမိသားစုက ငါတို့ လျိုမိသားစုကို သာမန်မိသားစုလေးလို့ သတ်မှတ်ပြီး အထင်သေးနေတာပဲ။ လျိုမေအာက ကျန်းယွင်ကို လက်ထပ်တာ ခင်ဗျားတို့အတွက် အရှက်ကွဲစရာလို့ ခံစားနေရလို့လား”

“မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး... ကျန်းမိသားစုက အဲဒီလို လုံးဝ မရည်ရွယ်ပါဘူး”

ကျန်းယွမ်ချင်းမှာ ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းနေတော့၏။ သူ အမှန်တကယ် ထိုသို့ ရည်ရွယ်ခဲ့လျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင်မူ ဝန်ခံရဲသည့် သတ္တိ အပ်ဖျားခန့်မျှပင် မရှိတော့ချေ။ လျိုချင်းယန်၏ အေးစက်လှသော စကားများကြားတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အဟုန်များကို သူ ခံစားမိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“အဲဒီလို မရည်ရွယ်ဘူးဆိုရင်... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” လျိုချင်းယန်က အေးတိအေးစက် ထပ်မေးလိုက်၏။

“ဒါက... အဲဒါကတော့...” ကျန်းယွမ်ချင်းမှာ သွေးပျက်နေသဖြင့် မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်မှန်း မသိဘဲ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေတော့သည်။

“ကျန်းခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သဘောဆန္ဒအတိုင်းပဲ... ကျွန်တော်တို့ သတို့သမီးကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီနော်”

ဖုန်းဝူချန်က ကျန်းမိသားစု အရှင်သခင်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန်အတွက် ကျန်းမိသားစုဆိုသည်မှာ မသိကျွမ်းသော မိသားစု မဟုတ်သော်လည်း အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသည့် မိသားစုလည်း မဟုတ်ချေ။ ဤမိသားစု ရှိနေကြောင်းကိုသာ သူ သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်သူကြီးချုပ်...” ကျန်းယွမ်ချင်းက အသံတုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူ မည်မျှ ကြောက်လန့်နေသည်မှာ လူတိုင်းအတွက် အထင်းသားပင်။

“ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလောပါနဲ့ဦး။ လျိုမိသားစုက ဘာကြောင့် သတို့သမီးကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးရသလဲဆိုတာ ခင်ဗျား ကောင်းကောင်းသိမှာပါ။ အဲဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် ထပ်မပြောတော့ဘူး။ အခု သတို့သမီးက မြို့အပြင်မှာ ရောက်နေပြီ။ သူ့ကို ဘယ်လိုပြန်ပြီး ကြိုဆိုရမလဲဆိုတာကတော့ ခင်ဗျားတို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ အလုပ်ပဲ”

ဖုန်းဝူချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျာ” ကျန်းယွမ်ချင်းက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်၏။ အနည်းငယ်မျှပင် မရိုမသေ မလုပ်ရဲတော့ချေ။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပညာရှင်ကြီးများ ရောက်ရှိနေမှုက ကျန်းမိသားစုကို လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ လျိုမေအာတွင် ကိုယ်ဝန်သာ မရှိခဲ့ပါက လျိုမိသားစုသည် ဤမင်္ဂလာပွဲကို လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ဖုန်းဝူချန်ကလည်း ကျန်းမိသားစုကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းယွမ်ချင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပါသည်။

“သူ့ကို ပြန်မကြိုခင်မှာ... ကျွန်တော့်မှာ စည်းကမ်းချက် သုံးချက် ရှိတယ်” ဖုန်းဝူချန်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

“မိန့်ကြားပါ စစ်သူကြီးချုပ်... ဒီလက်အောက်ငယ်သားတို့ နာခံပါ့မယ်” ကျန်းယွမ်ချင်းက ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။ မတုံ့ဆိုင်းနေရဲတော့ချေ။

ဖုန်းဝူချန်က စည်းကမ်းချက် သုံးချက်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျန်းမိသားစု၏ ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များမှာ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

ဖုန်းဝူချန်က ဆိုလိုက်၏။

“အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က မင်္ဂလာဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ကို အရမ်းကြီး အကျပ်မကိုင်တော့ပါဘူး။ ပထမအချက်က... လျိုမေအာကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ရမယ်။ အကယ်၍ သူ အနိုင်ကျင့်ခံရတာမျိုး ကြားခဲ့ရင်တော့...ကျွန်တော် ကြိုသတိ မပေးခဲ့ဘူးလို့ လာမပြောနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့... စိတ်ချပါ ခင်ဗျာ” ကျန်းယွမ်ချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရ၏။

“ဒုတိယအချက်... လျိုမေအာကို ကျန်းမိသားစုဆီ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုခေါ်ဆောင်သွားရမယ်။ လက်ထပ်စမှာ ခင်ဗျားတို့ သွားမကြိုခဲ့တဲ့ အမှားအတွက် အစားပြန်ပေးတဲ့အနေနဲ့ပေါ့။ ဒီကိစ္စမှာ ကျန်းယွင် ဝင်မပါရဘူး”

“ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ”

“တတိယအချက်... လျိုမေအာ မလုပ်ချင်တဲ့ အလုပ် တစ်ခုခုကို လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် အမိန့်မပေးရဘူး။ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးရမယ်။ သူ့မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင်တော့... အကျိုးဆက်ကို ခင်ဗျားတို့ သိမှာပါ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ စစ်သူကြီးချုပ်။ စိတ်ချလက်ချ ရှိနေပါ ခင်ဗျာ”

အစမှ အဆုံးအထိ ကျန်းယွမ်ချင်းသည် အစွန်းရောက်သော ရိုသေမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့တွင်မူ မြူတစ်မှုန်ခန့်မျှပင် မမောက်မာရဲတော့ချေ။

ယန်ဟော် အင်ပါယာအတွင်း ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မည်သူက မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။

သူသည် အင်ပါယာလေးခုအတွင်း အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်နေရုံသာမက ယခုအခါတွင်မူ ပို၍ပင် တန်ခိုးကြီးမားလာတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ရှိ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် ကျန်းမိသားစုကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ရန်မှာ အလွန်တရာ လွယ်ကူလှ၏။

“ဦးလေးလျို... ဘယ်လိုထင်လဲ” လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဖုန်းဝူချန်က မေးလိုက်၏။

လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံး၌ လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ဖြေလိုက်သည်။

“စစ်သူကြီးချုပ် ဆုံးဖြတ်သမျှ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျုပ်ဘက်က ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”

ဖုန်းဝူချန်က လင်ရှောင်ရှောင်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးပြန်၏။

“ချင်းယန်... ရှောင်ရှောင်... မင်းတို့ရော ဘာများ ထပ်ပြောချင်တာ ရှိသေးလဲ”

လျိုချင်းယန်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ရာ ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မရှိကြောင်း ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

“အစ်ကိုဖုန်း ပြောတဲ့ သုံးချက်ကတင် လုံလောက်နေပါပြီ” ဟု လင်ရှောင်ရှောင်က ချိုသာစွာ ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့... ဒီ စည်းကမ်းချက် သုံးချက်အတိုင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်” ဖုန်းဝူချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်၏။ သူသည် ကျန်းမိသားစုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ဘဲ သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်သူကြီးချုပ်” ကျန်းယွမ်ချင်းက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင် စကား ဆိုလိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန်က သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းကို သုံးမည်ကို သူ အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်သာ။

ကျန်းမိသားစုနှင့် လျိုမိသားစုမှာ ယခုမှစ၍ ဆွေမျိုးများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်ရာ အချင်းချင်း ရန်ငြိုးဖွဲ့နေကြပါက မည်သူ့အတွက်မှ ကောင်းကျိုးရှိမည် မဟုတ်ချေ။ ဖုန်းဝူချန်ကလည်း ကျန်းမိသားစုကို အလွန်အကျွံ အကျပ်ကိုင်နေမည် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

သို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းကမူ ကျန်းမိသားစုမှာ ကံကောင်းလွန်းသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။ အကယ်၍သာ အခြားတစ်ယောက်ယောက်ဆိုလျှင် ကျန်းမိသားစုမှာ နောက်နောင်တွင် ခေါင်းမော့ရဲတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းမိသားစုဝင်များ အားလုံးလည်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြ၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေမည့်အရာမှာ သေခြင်းတရားသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းဝူချန် စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းယွမ်ချင်းနှင့် ကျန်းမိသားစုဝင်များ အားလုံး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားကြရတော့သည်။

“မင်္ဂလာအချိန်လည်း နီးနေပြီ။ လျိုမေအာကို အမြန်ကြိုပြီး မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို ဆက်လုပ်ကြတော့” ဖုန်းဝူချန်က ပြောလိုက်၏။

ကျန်းယွမ်ချင်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် မတုံ့ဆိုင်းရဲတော့ချေ။ မည်မျှပင် ရှက်စရာကောင်းသည်ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြိုဆိုရမည်သာ ဖြစ်သည်။ မိမိစိုက်ခဲ့သည့် အသီးကို မိမိဘာသာ ပြန်စားရခြင်းပင်။

ကျန်းယွမ်ချင်းသည် သတို့သမီး ဝေါယာဉ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မကာ မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျန်းမိသားစုစံအိမ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆိုလိုက်၏။

“ဘုရင်ကြီးများ... နန်းတွင်းအကြံပေး... မင်းသားများ... စစ်သူကြီးချုပ်နဲ့ ဧည့်သည်တော်များ အားလုံးခင်ဗျာ... ကျန်းမိသားစုက ဧည့်ခံပွဲ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ ကြွရောက် ချီးမြှင့်ပေးကြပါဦး ခင်ဗျာ”

“ဘုရင်ကြီး သုံးပါးနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်မူ... ကြွကြပါဦး” သွမ့်ထျန်းဟွမ်က အားရပါးရ ဟားတိုက်ရင်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဒီအရှင်ကတော့ လုံးဝ အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်” ထျန်းဝူအင်ပါယာဘုရင်က တဟားဟားရယ်ကာ ဆိုလိုက်၏။

မူယွင်ရှန်းကလည်း ပြုံးရင်း “ကျုပ် မင်္ဂလာအရက် မသောက်ရတာ ကြာပြီဗျ။ ဒီနေ့တော့ လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ကြွကြပါ... ကြွကြပါ ခင်ဗျာ” လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပြဿနာအားလုံးမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြေလည်သွားခဲ့တော့၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ ဖြေရှင်းပုံမှာ ကျန်းမိသားစုကိုလည်း မျက်နှာရစေသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူတို့ကို သတိပေးနှိမ်နင်းရာ ရောက်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုနှစ်ခုကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စများ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြေအနေကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

“လျိုမေအာအတွက် ခုလို မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် စစ်သူကြီးချုပ်ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ခင်ဗျာ” လျိုမိသားစု၏ အကြီးအကဲကြီးက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

“ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး အကြီးအကဲကြီး။ လာပါ... လျိုမေအာရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို အတူတူ သွားကြည့်ကြရအောင်” ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ပြဿနာကို အသေးအဖွဲဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး၊ အသေးအဖွဲကိုမူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့ကာ မိသားစုနှစ်ခုကြားမှ ကိစ္စမှာလည်း ပြေလည်သွားခဲ့တော့၏။

အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ ပျော်ရွှင်စရာ အခိုက်အတန့်ပင်။

အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များ ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် ကျန်းမိသားစုမှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်သွားပြီး ရယ်သံ၊ ဂုဏ်ပြုသံများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။