အခန်း (၆၇၃-၆၇၅)

အခန်း (၆၇၃) - ပြာအဖြစ်မှသည် ပြာအဖြစ်သို့

~“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ကန်တော့ပါ”

“မိဘတွေကို ကန်တော့ပါ”

“သတို့သားနဲ့ သတို့သမီး အချင်းချင်း ကန်တော့ကြပါ”

“သတို့သမီးအခန်းဆီကို ပို့ဆောင်ကြပါစို့”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို ဦးဆောင်နေပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်တို့အဖွဲ့ကလည်း အားရပါးရ အော်ဟစ်သြဘာပေးနေကြသည်။ ကျန်းမိသားစု၏ ကျယ်ဝန်းလှသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ပျော်ရွှင်ရယ်သံများက ဖုံးလွှမ်းနေတော့၏။

မင်္ဂလာအခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ကျန်းယွမ်ချင်းက ဧည့်သည်တော်များကို နေရာယူရန် ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။

“လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင်... စောစောက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ နားလည်မှုလွဲမှားတာတွေ အားလုံးက ကျုပ်ရဲ့ မိုက်မဲမှုကြောင့်ပါ... အမှားကြီးတစ်ခု ကျူးလွန်မိမလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်... အဲဒါတွေကို ခေါင်းဆောင်ဘက်က စိတ်ထဲမထားပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ကျုပ်က အရင်ဆုံး ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်”

ကျန်းယွမ်ချင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် အရက်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ခွက်လုံးကို မော့သောက်လိုက်၏။

“ကျန်းခေါင်းဆောင်က သိပ်ပြီး အားနာတတ်လွန်းနေပါပြီ... အခုဆိုရင် ကျုပ်တို့တွေက ဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်သွားကြပြီပဲ... အရင်က ကိစ္စတွေကို ကျုပ်ဘက်က လုံးဝ စိတ်ထဲမထားပါဘူး”

လျိုမိသားစုခေါင်းဆောင်က အတိတ်ကို မေ့ပစ်ကာ သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သွမ့်ထျန်းဟွမ်၊ မူယွင်ရှန်း နှင့် အခြားသော ဘုရင် (၃) ပါး တို့ကလည်း အလှည့်ကျ အရက်ခွက်များ မြှောက်ကာ ဆုတောင်းစကားများ ဆိုကြပြီး၊ ဧည့်ခံပွဲ၏ အခြေအနေကို ပိုမို ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းအောင် ဖန်တီးပေးကြ၏။

ဖုန်းဝူချန်တို့လို လူငယ်တွေကတော့ သတို့သမီးအခန်းထဲမှာ စနောက်ပြီးသည့်နောက်မှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကာ ဆုတောင်းစကားများ ပြောကြားကြသည်။

ဧည့်ခံပွဲ ပြီးဆုံးချိန်တွင်မူ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော မကျေနပ်မှုများ အားလုံးမှာ လုံးဝ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့၏။

မင်္ဂလာ ဧည့်ခံပွဲဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဤသို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သင့်သည်။

ဧည့်ခံပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများသည် အင်ပါယာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ဦးတည်လာခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန်တို့အဖွဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ကြီးမားသော ပြဿနာကြီး တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရတော့သည်။

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လူပေါင်း ထောင်ချီကာ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထား၏။

“ဒိန်း... ဒိုင်း... ဝုန်း...”

“ဝီ... ဝီ...”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်၏ အကာအကွယ် အခင်းအကျင်းကို အဆက်မပြတ် တရစပ် တိုက်ခိုက်နေကြရာ၊ စွမ်းအင်ဂယက်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လိမ့်ဆင်းသွားပြီး ဆေးဧကရာဇ် တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေတော့၏။

“ဝေါ့... ဝေါ့... ဝေါ့...”

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ စစ်သည်တော်များမှာ သွေးများ ဆက်တိုက် အန်ကျလာကြသည်။ ဟန်ခွန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော အကာအကွယ် အခင်းအကျင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူများ၏ သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။

“ဆရာ... ဒုက္ခပဲ”

ကျန်းကျွင့်လန်၏ မျက်နှာ အမူအရာ ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။

“ဒီကောင်တွေ တော်တော် လွန်လာပြီ... ငါတို့ မရှိတဲ့အချိန် အခွင့်ကောင်းယူပြီး လာတိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ”

လျိုချင်းယန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နန်းတော်သခင်တို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီဟေ့”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သားလေး”

ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် အခြားသူများမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ဝမ်းသာသွားကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အတော်လေး စိတ်အေးသွားကြရသည်။

“အဖေ... အမေ... ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ”

ဖုန်းဝူချန်သည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူတို့အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

ရှောင်ချင်ချင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး...

“အမေတို့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... ဒဏ်ရာ နည်းနည်းပါးပါး ရသွားရုံပါ”

ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် ရှောင်ချင်ချင်တို့ ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက် လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အဆုံးအစမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်တို့အဖွဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ စစ်သည်တော်များ အားလုံး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး၊ ကမ္ဘာပျက် စွမ်းအားကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်ကာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း နတ်ဘုရား သတ် အခင်းအကျင်း ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို လွှဲပြောင်းရယူလိုက်လေတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်က အခင်းအကျင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အခင်းအကျင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်တရာမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလာ၏။

ယခင် အခြေအနေနှင့် ယခု အခြေအနေမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးလောက် ကွာခြားသွားခဲ့တော့၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာသဖြင့် ရန်သူများ၏ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ လုံးဝ အရာမထင်တော့ချေ။

“အခင်းအကျင်းရဲ့ စွမ်းအားက အဆပေါင်းများစွာ တက်လာတာပါလား”

“ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် တဲ့လား”

ဖုန်းဝူချန် ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့်အတူ သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် ရန်သူများ အားလုံး အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များ အားလုံး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားတော့၏။

“နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သခင် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်က အရမ်းကို မြန်လွန်းနေတယ် မဟုတ်လား... သူက နောက်ထပ် တစ်ဆင့်ကိုတောင် ထပ်ပြီး ထိုးဖောက်သွားပြန်ပြီ”

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... (၁) လကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာကို... နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သခင် က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားနိုင်ရတာလဲ”

အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ အားလုံး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြ၏။ ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းကို သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

“နန်းတော်သခင်... သူတို့က ကြယ်တာရာနယ်မြေ က တိမ်တိုက်ဓား စံအိမ်၊ ကောင်းကင်ယန္တရား နန်းတော် နဲ့ လင်ပေါ် တောင်ကြား က လူတွေပဲ”

ယဲ့ကူချန်က ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ ရက်စက်သော အကြည့်များက ရန်သူများထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေသည်။

“ထျန်းဟယ် အသတ်ခံရပြီး သိပ်မကြာခင်မှာတင် သူတို့က ရောက်လာကြတာပဲ”

လိန်ထျန်းကျွယ်က အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့်…

ရေရွတ်လိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန် နေပြီး၊ အေးစက်၍ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ အကြည့်များက ကောင်းကင်ယံရှိ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် ခေါင်းဆောင်များထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားတော့သည်။

“မင်းတို့က သေချင်နေကြတာလား”

ဖုန်းဝူချန်က ရေခဲတမျှ အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သခင်... ကျုပ်တို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ... အကယ်၍ ကျုပ်တို့က နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ကို မဖျက်ဆီးဘူး ဆိုရင်... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် က ကျုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်”

တိမ်တိုက်ဓား စံအိမ် ၏ သခင်က လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်”

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားပြီး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားကာ၊ အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားတော့၏။

“နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သခင်... မင်းက နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် က ထျန်းဟယ် ကို သတ်ပစ်ခဲ့တာ... အဲဒီကိစ္စကို လိန်ဟွန်း လည်း သိသွားပြီလေ... ကျုပ်တို့လည်း မတတ်သာလို့သာ ဒီလို လာတိုက်ခိုက်ရတာပါ”

ကောင်းကင်ယန္တရား နန်းတော် ၏ သခင်ကလည်း ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် သည် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုဘဲ၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေ မှ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများကို ခြိမ်းခြောက်ကာ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ကို ဖျက်ဆီးရန် စေခိုင်းခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခါ ပေးမယ်... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြ”

ဖုန်းဝူချန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ဒေါသများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်သည် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ရမ်းကားတတ်သူ မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် မဟုတ်ပါက၊ ဖုန်းဝူချန်သည် သူတို့ကို အခွင့်အရေး အပ်ဖျားခန့်မျှ ပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

“နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်သခင်... မင်းက နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် ကို စော်ကားခဲ့တာဆိုတော့ ကျုပ်တို့မှာလည်း တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး”

လင်ပေါ် တောင်ကြား ၏ သခင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ သူတို့ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ကို ပူးပေါင်း ဖျက်ဆီးရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သူတို့သည် အင်မော်တယ် လက်နက် စံအိမ် ကို စော်ကားမိမည်ကို မကြောက်သော်လည်း နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် ကိုမူ လုံးဝ မစော်ကားရဲကြပေ။

တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်သော နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် ၏ အင်အားမှာ အခြားသူများ အနေဖြင့် မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။

ဖုန်းဝူချန်က သူတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သော်ငြားလည်း၊ သူတို့ကမူ ထိုအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားခဲ့ကြချေ။

“မင်းတို့က တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး ဆိုမှတော့... သေဖို့သာ ပြင်ထားကြတော့”

ဖုန်းဝူချန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ကမ္ဘာပျက် စွမ်းအားများကို အခင်းအကျင်း အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ပို့သွင်းလိုက်လေတော့သည်။

“နန်းတော်သခင်... သူတို့ကို အကုန်လုံး သတ်ပစ်လိုက်ပါ”

ပေတိုယန် နှင့် အခြားသူများကလည်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

“ဝီ... ဝီ...”

ဧရာမ အခင်းအကျင်းကြီးမှာ တောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လိမ့်ဆင်းသွားကာ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေတော့၏။

“ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၆) လွှာ ရဲ့ စွမ်းအားပါလား”

အခင်းအကျင်းဆီမှ ရိုက်ခတ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကြီးကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း (၃) ခုမှ ပညာရှင်များ အားလုံး လန့်ဖျတ်သွားကြသည်။

ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၆) လွှာ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေတော့သည်။

“အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြ... သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးနဲ့”

ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်ယန္တရား နန်းတော် ၏ သခင်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မြန်မြန် လှုပ်ရှားကြစမ်း”

လင်ပေါ် တောင်ကြား ၏ သခင်ကလည်း အသံကုန် ခြစ်၍ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဝီ... ဝီ...”

လူပေါင်း ထောင်ချီသော ပညာရှင်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး စုတ်ပြဲလာတော့၏။

“မြေကမ္ဘာအဆင့် အနိမ့်စား သိုင်းကွက်... ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး လက်ချောင်း”

“မြေကမ္ဘာအဆင့် အနိမ့်စား သိုင်းကွက်... ကောင်းကင် ခွဲဖြာ ဓားချက်”

“နက်နဲသောအဆင့် အဆင့်မြင့် သိုင်းကွက်... ကောင်းကင် မိုးကြိုး ဓားသိုင်း”

“...”

အစွမ်းထက်လှသော သိုင်းကွက် အမျိုးမျိုးကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”

“ဝီ... ဝီ...”

လူပေါင်း ထောင်ချီသော သိုင်းကွက်များ၏ စွမ်းအင်များမှာ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ၏ အခင်းအကျင်း ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြ၏။ နားကန်းမတတ် ကျယ်လောင်သော လေကို ခွင်းသည့် အသံများနှင့်အတူ၊ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ထိုအဟုန်ကြီးမှာ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်နေသည်။

“မင်းတို့ကို ငါ ပြာချပစ်မယ်”

ဖုန်းဝူချန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားများကို အသုံးပြုကာ အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့၏။

“ဝုန်း...”

“ဝီ... ဝီ...”

အခင်းအကျင်းအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ စုစည်းမိသွားပြီးနောက်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထိုစွမ်းအင်များ လျှပ်တစ်ပြက် အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီးက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ၊ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ဧရာမ ရွှေရောင် အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး တိမ်လွှာများကိုပင် ဖောက်ထွင်းသွား၏။ မှောင်မိုက်နေသော လေဟာနယ်ကြီးမှာ ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားတော့သည်။

လူပေါင်း ထောင်ချီသော သိုင်းကွက်များမှာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း ၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် အတင်းအကြပ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ကာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အကြွင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

လေဟာနယ်ကြီး တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး မှောင်မိုက်နေသော နေရာများလည်း တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာ၏။

သို့သော် ကောင်းကင်ယန္တရား နန်းတော်၊ လင်ပေါ် တောင်ကြား နှင့် တိမ်တိုက်ဓား စံအိမ် တို့မှ လာရောက်သော လူပေါင်း ထောင်ချီသော ပညာရှင်များမှာမူ အငွေ့အဖြစ် လွင့်စင်သွားကြပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြလေတော့၏။

အခန်း (၆၇၄) - လိန်ဟွန်း ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု

~နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လိမ့်ဆင်းပျံ့နှံ့နေဆဲ ဖြစ်၏။

ဖုန်းဝူချန် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း (၃) ခုမှ လူပေါင်းထောင်ချီမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ဟန်ခွန်း ထိန်းချုပ်ထားသော အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားမှာ ဖုန်းဝူချန် ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ကွာခြားလှသည်။ အခင်းအကျင်းပညာရပ်တွင် တစ်ဖက်ကမ်းခတ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးမှသာလျှင် အခင်းအကျင်း၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

“ဂလု...”

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် မှ လူများ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး၊ သူတို့မှာ တံတွေးများကိုသာ ခက်ခဲစွာ မျိုချနေကြရတော့၏။

“ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်တွေ အများကြီး သေသွားတာပဲ”

“အားလုံးက... မျက်စိရှေ့တင် ပြာကျသွားတာလား”

“ဆေးဆရာကြီး ဟန်ခွန်း ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အခင်းအကျင်း ရဲ့ စွမ်းအားက နန်းတော်သခင် ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်တာရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိပါလား”

စောစောက မြင်ကွင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်တရာမှ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဆေးဧကရာဇ် တောင်တန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အခြားသော အင်အားစုများ မရှိသကဲ့သို့၊ ယခင် တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် တောင်တန်းပတ်လည်မှာလည်း ပြားပြားဝပ်သွားခဲ့တော့၏။ သို့မဟုတ်ပါက ခုနက ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ အကြီးအကျယ် လန့်ဖျတ်သွားကြမည်မှာ သေချာလှပေ၏။

မိမိ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားများကို အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် သွေးဆုတ်ဖြူရော် နေသည်။ စစ်မှန်သော မူလစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စားသုံးလိုက်ရကြောင်း သိသာထင်ရှားလှ၏။

“နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်”

ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားပြီး၊ လိန်ဟွန်း ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

“ယုတ်မာလိုက်တဲ့ ကောင်တွေ... ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ကြယ်တာရာနယ်မြေ က အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတွေကို အတင်းအကျပ် အသုံးချတယ်ပေါ့လေ... ဒါက ငါတို့ကို ကြယ်တာရာနယ်မြေ က အဖွဲ့အစည်းတွေ အားလုံးနဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ”

ပေတိုယန် က အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

“လိန်ဟွန်း က အမြဲတမ်း ပါးရည်နပ်ရည် ရှိပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းစားတတ်တဲ့ ကောင်ပဲ... ပြီးတော့ သနားညှာတာမှု တစ်စက်လေးတောင် မရှိဘူး”

ကျန်းကျွင့်လန် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန် က အေးစက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

“ရန်သူ ဖြစ်သွားတာက အရေးမကြီးပါဘူး... ငါ စိုးရိမ်တာက သူ့ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် က ကြယ်တာရာနယ်မြေ ရဲ့ အင်အားတွေကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်ချင်နေတာပဲ... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် က အင်အားကြီးတယ် ဆိုပေမယ့် ကြယ်တာရာနယ်မြေ ရဲ့ စုပေါင်းအင်အား ကိုတော့ သူတို့လည်း ကြောက်ရတယ်လေ... အကယ်၍ ကြယ်တာရာနယ်မြေ သို့မဟုတ် ဝူကျိနယ်မြေ ရဲ့ အင်အားကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် က ဝူကျိနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်လိမ့်မယ်”

အင်မော်တယ် လက်နက် စံအိမ် နှင့် ကျန်းမိသားစု ကဲ့သို့သော ဧရာမ အင်အားစုကြီး (၂) ခု ကြယ်တာရာနယ်မြေ တွင် ရှိနေသရွေ့၊ နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် သည် သူတို့ကို အလေးထား ဆက်ဆံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

“ဝူကျိနယ်မြေ ကို ဝါးမြိုပစ်မှာလလား... မဖြစ်နိုင်တာ... လိန်ဟွန်း က ကျွန်တော်တို့ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားနေတာပါ”

လျိုချင်းယန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

“အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဖုန်းဝူချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် သည် ဝူကျိနယ်မြေ ကို အမှန်တကယ် ဝါးမြိုလိုပါက၊ ဝူကျိနယ်မြေ ၏ အင်အားကို အရင်ဆုံး အားနည်းသွားအောင် ပြုလုပ်ရမည်မှာ သေချာလှပေ၏။

'ယင်ယန် မိသားစု နဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု က ငါ့ကို ဖမ်းချင်နေတယ် ဆိုတာ နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် က ကောင်းကောင်း သိနေတာပဲ... အဲဒါတောင်မှ သူတို့က ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ် ဆိုတော့ သူတို့ကို စော်ကားမိမှာ မကြောက်ဘူးလား... ရှေးဦး ကမ္ဘာဦးခေတ် စွမ်းအားတွေက လိန်ဟွန်း အတွက် အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ် ဆိုပေမယ့်၊ သူ့ အသိဉာဏ်ကို လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားစေလောက်တဲ့ အထိတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး'

ဖုန်းဝူချန် စိတ်ထဲမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။

“လိန်ဟွန်း က စပြီး လှုပ်ရှားလာပြီ ဆိုမှတော့ ဒီကိစ္စကို အလွယ်တကူ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး... ချန်အာ.. သတိထားမှ ဖြစ်မယ်”

ဖုန်းကျိန့်ရှုံး က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အကြံပေးလိုက်၏။

“ဖေဖေ ပြောတာ မှန်တယ်... သားကို လာစော်ကားပြီး သား ပစ္စည်းတွေကို လာလုချင်နေမှတော့... သားကရော ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးနိုင်ပါ့မလဲ”

ဖုန်းကျိန့်ရှုံး စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်ရယ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

“လိန်ဟွန်း”

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းကျွင့်လန် နှင့် အခြားသူများ မျက်နှာ ကွက်ခနဲ ပျက် သွားကြပြီး လိန်ဟွန်း ၏ အသံမှန်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ကြ၏။

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လိန်ဟွန်း ၏ ပုံရိပ်က လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု သိပ်သည်းလာပြီး ဆေးဧကရာဇ် တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

ထိုဖိနှိပ်လာသော အဟုန်ကြီးကြောင့် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် မှ လူများမှာ ခြေလက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူရော် ကာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာကြတော့သည်။

“ဒီလူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းဘုံ ကိုတောင် နီးကပ်နေပြီပဲ”

ကျန်းကျွင့်လန် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ လိန်ဟွန်း ၏ စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း သတိထားနေသော်ငြားလည်း အနည်းငယ်မျှပင် မဖြုံချေ။

“ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၉) လွှာ... တိုက်ကြီး ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ပဲ လိုက်ဖက်ပါတယ်... ဒီကောင်က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်”

ယဲ့ကူချန် က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလိုအလျောက် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာရသည်။

လိန်ဟွန်း သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး အကာအကွယ် အခင်းအကျင်း ၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အခင်းအကျင်းကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။

“အခင်းအကျင်း ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်သားပဲ... ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်တွေကိုတောင် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သတ်ပစ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် က အခင်းအကျင်း ဆရာကြီး (၃) ယောက်ကို မင်း အလွယ်လေး နှိမ်နင်း နိုင်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး”

လိန်ဟွန်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မောက်မာမှုများနှင့်အတူ အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဖျောင်း...”

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လိန်ဟွန်း ၏ လက်ညှိုး အထိခံလိုက်ရသော အခင်းအကျင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကွဲအက် ပြိုကျသွားလေတော့၏။

လိန်ဟွန်း ကို ဖုန်းဝူချန် တားဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလျှင်ပင် လိန်ဟွန်း က အခင်းအကျင်းကို အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်မည်ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

“ကျိုးပျက်သွားပြီ... အခင်းအကျင်း ကျိုးပျက်သွားပြီဟေ့”

လိန်ထျန်းကျွယ် ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူရော် သွားပြီး နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် မှ လူများကြားတွင် ထိတ်လန့်ပွက်လောရိုက် သွားကြ၏။

“နင်က နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် မှာ လာပြီး အစွမ်းပြချင်နေတာ ဆိုရင်တော့... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်”

လင်ရှောင်ရှောင် က ရေခဲတမျှ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ စူးရှသော အကြည့်များက လိန်ဟွန်း ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လိန်ဟွန်း က လှောင်ပြုံး ပြုံး လိုက်ပြီး...

“မလန့်ပါနဲ့... ငါ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... နင့်ရဲ့ အကာအကွယ် က အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ နင် တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အခုက အချိန်မကျသေးလို့ပါ”

ထို့နောက် လိန်ဟွန်း သည် ဖုန်းဝူချန် ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာတော့သည်။

“ဖုန်းဝူချန်... ငါ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူ လုယူသွားလို့ မရဘူးကွ”

ဖုန်းဝူချန် သည် နတ်ဘုရား ပြစ်ဒဏ် စွမ်းအား ကို လုယူခဲ့ရုံသာမက လိန်ဟွန်း ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ လိန်ဟွန်း ၏ ရင်ထဲတွင် အရိုးထိအောင် စွဲနေသော နာကျည်းမှုများ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

“မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိရင် လာလုကြည့်လေ”

ဖုန်းဝူချန် က အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ပြန်လည် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဝှစ်...”

ရုတ်တရက် လိန်ဟွန်း ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မျက်တောင် တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ် သော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန် ၏ ဘယ်ဘက်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာတော့၏။

သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။

“မြင်လား... မင်းကို သတ်ရတာက ငါ့အတွက် လက်တစ်ဖက် လှန်ရသလို လွယ်ကူတယ်... ဟိုကောင်မလေး ရဲ့ အကာအကွယ် က ငါ့ရဲ့ အမြန်နှုန်း ထက် ပိုမြန်နေလို့လား”

လိန်ဟွန်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လိန်ဟွန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် လျိုချင်းယန် နှင့် အခြားသူများ အကြီးအကျယ် လန့်ဖျတ်သွားကြ၏။

ဤမျှ ကြောက်စရာ ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို အနီးကပ် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ယီထျန်းချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာကြပြီး၊ တောင်တစ်လုံးက ဖိချထားသည့်အလား လေးလံလွန်းသဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ချေ။

ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန်တရာ သုန်မှုန်သွား၏။ လိန်ဟွန်း ၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

“သားလေး... သတိထား”

လိန်ဟွန်း က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှောင်ချင်ချင် က အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နင် လုပ်ရဲရင် လုပ်ကြည့်လေ”

လင်ရှောင်ရှောင် က ဒေါသတကြီး ဆူပူလိုက်ရာ သူမ၏ အသံတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

“ငါ မလုပ်ရဲတာ ဘာရှိလို့လဲ”

လိန်ဟွန်း က လင်ရှောင်ရှောင် ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင် လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“နင့်မှာ တော်တော်လေး အကြီးစား နောက်ခံ ရှိတယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သိပ်မကြာခင်မှာ နင် အဲဒီလို မောက်မာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

“မင်း စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်လေ”

ဖုန်းဝူချန် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့သော အကြည့်များက ဘယ်ဘက်မှ လိန်ဟွန်း ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွား၏။ သူသည် အချိန်မရွေး ရှေးဦး ဝူမီးတောက် ကို ထုတ်ဖော်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ဝူမီးတောက် က လိန်ဟွန်း ကို ထိခိုက်စေနိုင်မလား ဆိုတာ ဖုန်းဝူချန် သေချာ မသိသော်ငြားလည်း၊ လောလောဆယ်တွင် ၎င်းသည်သာ လိန်ဟွန်း ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်သည်။

“ငါ လာတာ မင်းကို သတိပေးဖို့ သက်သက်ပဲ”

လိန်ဟွန်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပုံပင်။

သူသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရက်စက်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံး ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံး ကျန်နေတဲ့ (၁) လ ကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းလိုက်ပါ... (၁) လ ပြည့်တာနဲ့ ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ငါ လာယူမယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းကို ပြာကျသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လိန်ဟွန်း သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး လျှပ်တစ်ပြက် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန်တရာမှ မောက်မာလွန်းလှသည်။

“ဟွန်း... နောက်ထပ် (၁) လ နေရင် သူ ငါတို့ကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့... ဆရာ... ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်ပြီး အဖေနဲ့ တခြားလူတွေကို သွားပြောလိုက်မယ်”

ကျန်းကျွင့်လန် က ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

ကျန်းမိသားစု ၏ အင်အားမှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိ အလွန် အစွမ်းထက်လှပြီး၊ အင်မော်တယ် လက်နက် စံအိမ် နှင့်ပါ ပူးပေါင်းလိုက်မည် ဆိုပါက နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် အောက် နိမ့်ကျမည်ဟု ကျန်းကျွင့်လန် လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

“နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင်တောင် မမလေးရှောင်ရှောင် ရဲ့ အကာအကွယ် ကို မဖျက်ဆီးနိုင်တာ... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် မှာ အဲဒါကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့သူ ရှိနေလို့လား”

ယဲ့ထျန်းဝေ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဖုန်းချန်ယန် က တည်ကြည်လေးနက် စွာဖြင့်...

“လိန်ဟွန်း ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေတာ ကြည့်ရရင်... သူ သေချာပေါက် မလုပ်နိုင်ဘဲနဲ့ ဒီလို စကားကြီးစကားကျယ် တွေ ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

“အကြီးအကဲဖုန်း ပြောတာ မှန်တယ်... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် ရဲ့ အင်အားက တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်... လိန်ဟွန်း မှာ သေချာတဲ့ အစီအစဉ် ရှိနေမှာပဲ”

ဟန်ခွန်း ကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

“အဲဒီလောက်လည်း ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖုန်းဝူချန် က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ လေးနက် တည်ကြည်နေတော့၏။

လိန်ဟွန်း သည် လင်ရှောင်ရှောင် ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် ယခုအခါ လင်ရှောင်ရှောင် ကို ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုအဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်တော့သည်မှာ ဖုန်းဝူချန် ကို လိန်ဟွန်း ၏ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ် မည်သည်နည်း ဟူသည်ကို အလွန်အမင်း သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တော့၏။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဖုန်းဝူချန် ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ် တစ်ခု ခံစားနေရပြီး၊ မကြာမီ အချိန်အတွင်း ကြီးမားသော ပြဿနာကြီး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ဟု ရိပ်မိနေလေတော့သည်။

အခန်း (၆၇၅) - ပိုမိုသန့်စင်သော သွေးမျိုးဆက်

~"အစ်ကိုကြီးဖုန်း... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော် ဆိုတာ အဲဒီလောက်စွမ်းတဲ့ သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ အရမ်းကြီး ခေါင်းထဲထည့်မနေနဲ့"

လင်ရှောင်ရှောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။ သူမ သိထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဧရာမ အင်အားစုကြီးများနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်ဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို အညတရလေးတစ်ခုမျှသာ။

အလွန်ဆုံးရှိလှ ထိုနန်းတော်သခင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်လောက်သာ ကြွားစရာရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အားလုံးပဲ ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားကြပါတော့"

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေဆဲပင်။

စိုးရိမ်မှုများက အချည်းနှီးတော့ မဟုတ်ချေ။ လိန်ဟွန်းဆိုသည့် လူက ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသည်။ တကယ်လို့ ထိုလူသာ အစွယ်ထုတ်လာလျှင် သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ တားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

'ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၉) လွှာကို ရောက်ဖို့ နီးနေပြီ။ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ထျန်းကျီဘုံကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ချိုးဖြတ်မှ ရတော့မယ်။'

ဖုန်းဝူချန် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တော့၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မြင့်လာလေလေ၊ အချိန်နှင့် စွမ်းအင်က ပိုလိုလေလေပင် ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင်ဆိုသော်ငြားလည်း ရိုးရိုးတန်းတန်း ကျင့်နေ၍ကတော့ အချိန်မီမည်မဟုတ်ချေ။ မိစ္ဆာနဂါး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဖြတ်လမ်းနည်းများကို သူ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေမိတော့သည်။

ရေခဲမီးတောက် စပါးကြီးမြွေဆီက 'သွေးကျောက်စိမ်း ဗောဓိသီး' ကို သတိရလိုက်သေး၏။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။ ထိုအရာမျိုးက ကံတရားပါမှ ရနိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပါလော။

လင်ရှောင်ရှောင်၏ နောက်ကွယ်က ဧရာမ အင်အားစုကြီးဆီမှာပင် ထိုရတနာမျိုးက လက်ချိုးရေ၍ရသည့် အနေအထားမှာသာ ရှိနေသည်။

ရုတ်တရက်၊ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ချီလင် ချပ်ဝတ်မှ အားလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ခေါ်ဆိုမှု တစ်ခု…။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

"ဟင်... စီနီယာ ချီလင် ပါလား"

နတ်ဘုရား တောင်ကြားကနေ ထွက်လာကတည်းက တစ်ခါမှ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့သော စီနီယာ။

ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ဒီအချိန်ကြီး လာခေါ်ရသနည်း။

သူ.. လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

"ဖေဖေနဲ့ မေမေ... သား နောက်တောင်ကျောဘက် ခဏသွားလိုက်ဦးမယ်နော်"

ဖုန်းဝူချန်က အသိပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူ၏ ပုံရိပ်က လေဟာနယ်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ နောက်ဘက်တောင်ကြားသို့ ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်စောင့်နေ၏။

"စီနီယာ... မတွေ့ရတာ တော်တော်ကြာပြီနော်။ နေကောင်းတယ်မလား"

ဖုန်းဝူချန်က လက်ယှက်ကာ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အေးကွ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ်တောင် ရောက်နေပြီကိုး။ မင်းရဲ့ တိုးတက်နှုန်းကတော့ တကယ့်ကို ကြက်သီးထချင်စရာပဲကွာ"

ချီလင် ပညာရှင်ကြီးက ဖုန်းဝူချန်ကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး ချီးကျူးလိုက်၏။

"ဟာဗျာ... ဘယ်ကသာ။ ထျန်းကျီဘုံကို မရောက်သေးလို့ ခေါင်းကိုက်နေရတာပါ စီနီယာရာ"

"မင်းအရှိန်နဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီကွ။ တခြားကောင်တွေဆို မင်းကိုမီဖို့ အနှစ်တစ်ရာလောက် ပြေးရဦးမယ်"

ဖုန်းဝူချန်က ဟားတိုက်လိုက်ပြီး...

"ဒါနဲ့ စီနီယာ... ဒီအတောအတွင်း ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲ"

"နဂါးမျိုးနွယ်စုဆီ သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဖီးနစ်နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုဆီမှာလည်း ကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့ သွားရှင်းနေရတာနဲ့ ရှုပ်နေတာပဲ"

"အခု ကျွန်တော့်ကို အရေးတကြီး ခေါ်တာ... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲဗျ"

ချီလင်ပညာရှင်ကြီး၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် တင်းမာသွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

" ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မယ် ကောင်လေး"

ဖုန်းဝူချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။

စီနီယာလို ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီး၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသော စကား ဖြစ်ရာ သာမန်ကိစ္စ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အတားအဆီးတွေက တော်တော်လေးကို အားနည်းလာပြီ။ သူတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေတောင် တိုက်ကြီးပေါ်ကို ရောက်နေကြပြီ။ ဆိုလိုတာက... မကြာခင်မှာ မိစ္ဆာဘုရင် ကိုယ်တိုင် တိုက်ကြီးပေါ်ကို ခြေချတော့မယ် ဆိုတဲ့သဘောပဲ"

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု။

မိစ္ဆာနဂါး၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ အချက်အလက်များက ဖုန်းဝူချန်၏ ခေါင်းထဲသို့ လျှပ်စီးလို.. ဝင်ရောက်လာ၏။

နဂါးမျိုးနွယ်စုထက်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားစုကြီး။

အတိတ်က စစ်ပွဲကြီးတွင် နဂါးမျိုးနွယ်စုသည် အခြားအင်အားစုများနှင့် ပူးပေါင်းကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့တိုင်အောင် မိစ္ဆာဘုရင်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့။

ချုပ်နှောင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"မင်းက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအကြောင်း သိပ်သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခု မိစ္ဆာဘုရင်က အတားအဆီးကို ချိုးဖြတ်လာပြီဆိုတော့... သူ့ခွန်အားက အရင်ကထက်တောင် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေလောက်ပြီ။ အတားအဆီးကြီးက နှစ်တစ်ထောင်လောက် ရှိနေခဲ့တာလေ။ အဲဒီအချိန်တွေ တစ်လျှောက်လုံး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက အတားအဆီးကို အားနည်းအောင် နည်းမျိုးစုံနဲ့ လုပ်နေခဲ့ကြတာ"

ချီလင် ပညာရှင်ကြီးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောပြလာ၏။

"မိစ္ဆာဘုရင်ကို ခဏထားဦး။ သူ့လက်အောက်က နံပါတ်တစ် စစ်သူကြီးကတင် ဘယ်လောက်ကြောက်စရာ ကောင်းလဲဆိုတာ မင်း မှန်းလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားဘုံကို ကျော်လွန်သွားပြီလား စီနီယာ"

"သေချာတော့ မပြောတတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျော်လွန်သွားလောက်ပြီ။ နဂါးမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်တောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်တော့ဘူး"

မိစ္ဆာဘုရင်တွင် မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသည်ကို ဖုန်းဝူချန် သိထားသည်။

မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်ပါစေ သတ်၍ မရသော အကောင်ကြီး။

ထို့ကြောင့်လည်း ချုပ်နှောင်ခြင်းသည်သာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်တော့၏။

"အာ... စီနီယာရာ။ အဲဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စကြီးတွေကို ကျွန်တော့် လာပြောပြနေလည်း အလကားပဲဗျ။ ကျွန်တော်က ဘာသွားလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ... အဆင့်မှ မမီတာကြီးကို"

ဖုန်းဝူချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"မင်းကို ဝင်တိုက်ခိုင်းဖို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူးကွ။ ကြိုပြီး သတိထားဖို့ ပြောတာပါ။ စစ်ပွဲစပြီဆိုတာနဲ့ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးပြီး လူတွေအကုန် ဒုက္ခပင်လယ် ဝေရတော့မှာလေ"

"ဟဲဟဲ... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်ကြီး ရှိနေတာပဲဗျာ။ စစ်ပွဲစပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်တော့်လူတွေ အကုန်လုံးကို မျှော်စင်ထဲ ခေါ်ထည့်ပြီး ပုန်းနေလိုက်မှာပေါ့။ ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က ပခုံးတွန့်ကာ ရယ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတိတော့ ထားနေပါ။ နဂါးမျိုးနွယ်စုက မင်းကို တော်တော်လေး အလေးထားနေကြတယ်။ မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က နဂါးမျိုးနွယ်စုထက်တောင် ပိုပြီး သန့်စင်တယ်လို့ ပြောနေကြတာပဲ။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါလည်း သေချာ မသိဘူးကွ"

ထိုစကားကြောင့် ဖုန်းဝူချန် မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိန်းခနဲ ခုန်ပေါက်သွား၏။

'ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က နဂါးမျိုးနွယ်စုထက် ပိုသန့်စင်တယ်တဲ့လား။ ဟာသတွေ။ ငါက လူသားစစ်စစ်ကြီးလေ။'

လူသားတစ်ယောက်က နဂါးအစစ်တွေထက် ပိုသန့်စင်သည့် သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်နေသည်ဆိုခြင်းမှာ လုံးဝ ယုတ္တိမရှိလှချေ။ နဂါးမျိုးနွယ်စုထက် ပိုသန့်စင်သည်ဆိုလျှင်... ၎င်းသည် မည်သို့သော သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်နေမည်နည်း။ နတ်ဘုရားအဆင့် သွေးမျိုးဆက်လား။ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်များလား။

"ဟုတ်တယ်ကွ။ နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးထက်တောင် ပိုပြီး သန့်စင်နေတာလို့ ပြောကြတာပဲ"

ချီလင် ပညာရှင်ကြီးက ပြုံးရင်း အတည်ပြုပေးလိုက်၏။

ဤအချက်က ဖုန်းဝူချန်ကို အစွန်းရောက်အောင် မှင်သက်သွားစေတော့သည်။

"မင်း ထျန်းကျီဘုံကို အမြန်ဆုံး ချိုးဖြတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့... မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ့် နေရာတစ်ခု ရှိတယ်"

"တကယ်လား။ ဘယ်နေရာလဲ စီနီယာ"

ဖုန်းဝူချန် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"လျှို့ဝှက် မီးတောက် ဂူ ပဲ"

ချီလင် ပညာရှင်ကြီးက ရှင်းပြလိုက်၏။

"အဲဒီဂူထဲမှာ မီးစွမ်းအင်တွေက တရဟော ပြည့်နှက်နေတာ။ မင်းက ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်သလို ဝူမီးတောက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ အဲဒီနေရာက မင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကျင့်ကြံရာ နေရာပဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီဂူက ဝူကျိနယ်မြေထဲက ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ရှိတာ"

"လျှို့ဝှက် မီးတောက် ဂူ ဟုတ်လား..."

ဖုန်းဝူချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး...

"အဲဒီနေရာက ကျင့်ကြံဖို့ ကောင်းတယ်ဆိုပေမယ့်... မီးတောက်တွေက နည်းနည်းတော့ ဆိူယုတ်တဲ့ သဘောသဘာဝ ရှိတယ် မဟုတ်လား"

"ရှေးဦး ဝူမီးတောက်ကိုတောင် နိုင်အောင် သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီပဲကွာ။ လျှို့ဝှက် မီးတောက် ဂူထဲက သာမန် မိစ္ဆာမီးတောက်လေးကို ကြောက်နေသေးတာလား"

ချီလင် ပညာရှင်ကြီးက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ အရည်ပျော်ဝင်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

"လျှို့ဝှက် မီးတောက် ဂူ..."

ဖုန်းဝူချန် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ။၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် တောက်ပလာတော့၏။

ထျန်းကျီဘုံသို့ အမြန်ဆုံး ချိုးဖြတ်နိုင်ရန် ထိုနေရာသို့ သွားဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

လိန်ဟွန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက လည်ပင်းကို ဓားနှင့် ထောက်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့ နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အသက်အန္တရာယ်အတွက် အချိန်ဆွဲနေ၍ မရတော့ချေ။