ကြမ်းတမ်းသော လိပ်နှင့် ရူးသွပ်နေသော နဂါး

၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက် မည်မျှပင်တန်ဖိုးကြီးမားနေပါစေ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်တည်းကို သူနှင့် သူ၏ မဟာမိတ်များ ပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် မနိုင်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိဟု သူ သေချာပေါက် ခံစားနေရသည်။ ရန်သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ နယ်ပယ်အတွင်း ရှိနေသရွေ့ ၎င်း၏ စွမ်းအားအတွက် အကန့်အသတ်ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။

၎င်းတို့သည် တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ လွယ်ကူစွာ ပြန်သွားနိုင်သော်လည်း၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကမူ မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်နည်း။

"အနည်းဆုံးတော့ သွားကြည့်သင့်တယ်"

စုဟုန်ရှို့က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဆုံတွေ့ရပါကပြင်ဆင်ထားနိုင်ရန်အတွက် သစ်ပင်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် မည်သူရှိနေသည်ကို ဖော်ထုတ်ရန် အလွန်အရေးကြီးပေသည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်းနှင့် ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါအုံးမြွေကြီးများ အားလုံးသည် ထိုအရပ်ဆီသို့ အကြည့်များကို လှည့်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် အချိန်များသာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

အစပိုင်းကကြားခဲ့ရသော အသက်ရှူသံမှလွဲ၍ သစ်ခေါင်းထဲမှ အခြားမည်သည့် အသံမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။

စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ ဓားကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်များကို တစ္ဆေစပါအုံးမြွေကြီးအုပ်စုထံသို့ ပြန်လည်ရွှေ့လိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များက တစ္ဆေစပါအုံးမြွေ သခင်လေး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင်ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြက်သီးမွေးညင်းထမှုများကြောင့် သူသည် သစ်ပင်ထိပ်ဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး ပြန်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုကျိန်စာသင့်နေသော သားရဲသည် သူ၏ အသုံးမကျသောမောင်းမများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ယခုအခါ သူ၏အစပိုင်းက ဟိတ်ဟန်ထုတ်မှုများကို နောင်တရကာကြောက်ရွံ့မှုထံအရှုံးပေးသွားလေပြီလော။

"ဖီးနစ်သခင် "

ကျောက်စိမ်းဖြူဓား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် တစ္ဆေစပါအုံးမြွေ သခင်လေးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအော်ဟစ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သစ်ခေါင်းထဲမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ချုံကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည်ပင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ တစ္ဆေစပါအုံးမြွေအိုကြီးထံသို့ အကြည့်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊အဝေးမှ သစ်ပင်ထိပ် လိုဏ်ဂူ၏ မြင့်မားသော သစ်ခေါင်းထဲတွင်၊

ဧရာမ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ကြီးသည် နံရံကို မှီကာ တိတ်ဆိတ်စွာလှဲလျောင်းနေပြီး၊ ၎င်း၏ရှေ့ရှိ မြင့်မားလှသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို အသံတိတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းရှင်သန်လာခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြ၏။ လိပ်နတ်ဆိုးထံမှ ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ရွှေရောင်အကြေးခွံများနှင့် ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများမှာမူ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု ကင်းမဲ့နေကာကျော်လွှား၍မရနိုင်သော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ထို ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်နှာသည် လိပ်နတ်ဆိုးထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပုံရသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား။ မင်းနောက်ခံကဘာလဲ"

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်က ၎င်းတို့ကို သေချာစွာ လေ့လာပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်၏။ ၎င်းတို့၏ နတ်ဆိုးအဆင့်သည် သိပ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် မကောင်းလှသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်များမှာမူ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် ပိုမို ကြံ့ခိုင်နေပေသည်။

သို့သော် သူသည် အထိတ်တလန့် မဖြစ်သွားဘဲ၊ သူ့အပေါ်ရှိ တစ္ဆေစပါအုံးမြွေများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်ဖြစ်ပြီး၊ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်မျိုးနွယ်စု သည် နဂါးနန်းတော်၏ မနှစ်မြို့မှုနှင့်ဖိအားများကြားမှ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် နယ်မြေတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက်၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာထရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဖီးနစ်လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ လိပ်နတ်ဆိုးက ရုတ်တရက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ပခုံးတောင်ပံပေါ်သို့ ရက်စက်စွာနင်းချကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန်ဖိချလိုက်ခြင်းပင်။

ဘန်း

သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။

ပို၍ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ အလွန်ဖိနှပ်နိုင်သောဖိအားပါဝင်နေသည့်ပခုံးပေါ်မှ ကြီးမားလှသည့် အင်အားပင် ဖြစ်သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ တဟုန်ထိုးတက်လာခဲ့၏။

"..."

၎င်းက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လိပ်နတ်ဆိုးသည် ကိုင်းညွတ်ကာ ၎င်း၏ မျက်နှာကို ခပ်ဖွဖွပုတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ငါက မင်းကို လှုပ်ရှားဖို့ ခွင့်ပြုထားလို့လား။"

ထိုအနင်းခံရမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဤ ပါးရိုက်ချက် နှစ်ချက်အတွင်းရှိ အင်အားမှာ လုံးဝမပြောပလောက်ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် ဖီးနစ် မနည်းဖိနှိပ်ထားရသော နှလုံးသားမီးတောက်ကို ပြန်လည်လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများကို နီရဲသွားစေကာ တောင်ပံများကို တင်းမာသွားစေခဲ့သည်။

"ရွှီး.."

အနီးအနားရှိ ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါအုံးမြွေ အချို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ အသံတိတ်ပေါ်လာရုံသာမက ဖီးနစ်သခင်ကိုပင် အရေးမစိုက်သော ထို အမည်မသိ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ လန့်ဖျပ်တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ မသိစိတ်ယုံကြည်မှုအရ ၎င်းတို့သည် မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှပင် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

"ဒီကိစ္စက... သေရာပါရန်ငြိုးဖြစ်သွားပြီ။"

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်သည် ၎င်း၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ခြေထောက်ကို အေးစက်စွာစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ထပ်မံပင့်ကာ နှလုံးသားမီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

၎င်း၏ သွားကြားမှအသံမှာ အနည်းတုန်ယင်နေပြီး အတိုင်းအဆမရှိသောဒေါသများထွက်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ကျွတ်.."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျွင်းသည် မထိန်းချုပ်နိုင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာ ရုတ်တရက်ရက်စက်မှုအဖြစ်ပြောင်းသွားကာ မျက်နှာပေါ်ရှိမှေးမှိန်နေသော အမာရွတ်များပင် တွန့်လိမ်သွားခဲ့သည်။

သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒီအရှင်သခင်ရဲ့ရန်သူဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေရအောင် မင်းကိုမင်း ဘာကောင်ထင်နေတာလဲ။"

ဤစကားများကြောင့် ယခင်က ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သော အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် ၎င်းတို့အပေါ် နားလည်ထားမှုကို စတင်သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

၎င်း စီစဉ်ထားသော ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုသည် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့၏။

အမှန်ပင်၊ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးများကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးချေ။ ၎င်းတို့၏ ပြင်ပန်းအသက်အရွယ်များအရ၊ ၎င်းတို့သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသင့်သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များဖွံ့ဖြိုးလာချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ အဆင့်မှာမူ ရပ်တန့်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ဤအရွယ်အထိ မည်သို့ အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့သနည်း။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် သူလုံးဝ သတိမထားမိဘဲ ဤဂူထဲသို့ မည်သို့ ဤမျှတည်ငြိမ်စွာ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့သနည်း။

၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် မထိတွေ့နိုင်သော အင်အားကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုမှ ဖြစ်နိုင်မည်လော။

"ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ငါ့သခင်က မင်းကို မေးခွန်းမေးဖိုါ စောင့်နေ။ တစ်ချက်လေးတောင် မလှုပ်နဲ့..."

ဝူကျွင်းသည် စကားပိုပြောရန် အချိန်ဖြုန်းချင်စိတ် မရှိတော့သဖြင့်၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်၏ သွယ်လျသောလည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်ကာ ၎င်း၏ ခေါင်းကို သစ်သားနံရံနှင့် ရက်စက်စွာ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

ခွပ်

ဤကြီးမားလှသော အင်အားအောက်တွင် ကျောက်သားနက်သစ်ပင်အိုပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ အက်ကွဲသွားခဲ့၏။

အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် ရိုက်ချက်ကြောင့် မူးဝေသွားစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော သွေးညှိ့နံ့များက ၎င်း၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အလိုအလျောက်ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အကြေးခွံများနှင့် ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ၎င်း၏ထက်ရှသော လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် တစ္ဆေစပါအုံးမြွေတစ်ကောင်၏ ခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင်၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရှေးဟောင်းရေတွင်းများကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး ၎င်း၏ စိတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံကို ကျော်လွန်၍ လွင့်မျောနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

သတ်ဖြတ်လုပ်ရှားနေသော်လည်း ၎င်း၏ အတွေးများမှာ အခြားတစ်နေရာသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေပုံရသည်။

ဤမျှလျစ်လျူရှုနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရန် သက်ရှိမည်မျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရမည်နည်း။

ရိုင်းစိုင်းရက်စက်မှုကြောင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ပင်လျှင် ယခုအခါ အနည်းငယ်အဆင့်နိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော်လည်း ထူးဆန်းသောကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုသည် ၎င်း၏ စိတ်တွင်း၌ လှိုင်းထန်လာခဲ့သည်။

တစ္ဆေစပါအုံးမြွေ ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့် ခုခံနိုင်စွမ်းမဲ့စွာခေါင်းခွဲခံလိုက်ရပြီးမှသာ ရွှေရောင်အကြေးခွံများနှင့် ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသည့်အလား၊ ဂူပေါက်ဝသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့၏။

ဝူကျွင်းသည်လည်း အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေး ရရှိကောင်း ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သေချာပေါက်အသံတိတ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ဘဲ အောက်ရှိကျင့်ကြံသူများ မြင်တွေ့သွားမည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့ သခင်၏ ဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့၏ မူလတာဝန်မှာ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်၏ အသက်ရှူဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်၏ အားသာချက်ကို ယူကာ ၎င်းတို့ သခင်အတွက် ဧရိယာကိုကင်းထောက်ရန်နှင့် တန်ဖိုးအရှိဆုံး နတ်ဆိုးကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝူကျွင်းသည် အစကတည်းက ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကျန်ရှိနေသော ကိစ္စရပ်များမှာ ၎င်းတို့နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်တော့ချေ။

၎င်းသည်လည်း ဂူပေါက်ဝသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက်ပုံရိပ်နှစ်ခုစလုံးသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"..."

အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည်ပြူးကျယ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့်ပင် ဤမဟာနတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင် မည်သို့ ထွက်ခွာသွားသည် သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို သူ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ချေ။

အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသည့် အင်အားစုမျိုး မည်သည့်အချိန်က ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သနည်း။

ရုန်းကန်ထလိုက်စဉ်မှာပင်၊ အပြင်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်ရေးအသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်ကို သူကြားလိုက်ရ၏။ သူထွက်ပေါ်မလာခဲ့သောကြောင့် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုခြင်းမရှိဟု အထင်အမြင်လွဲမှားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် တစ်ခဏမျှမူးဝေသွားပြီး ဆက်လက် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် သင့်မသင့်မသေချာဖြစ်သွားခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်၏။ ဂူပေါက်ဝတွင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အရပ်ရှည်ရှည်၊သွယ်လျလျနှင့်၊ ဖြူဖျော့ချောမောသောမျက်နှာရှိသည့် လူငယ်သည် ယခင် မဟာနတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်ထက် အတိုင်းအဆမရှိ ပိုမိုရင်းနှီးဖော်ရွေဟန် ရှိသည်။

ထို့အပြင်၊ ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းမှုလည်း နည်းပါး၏။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိစွမ်းအင်အငွေ့အသက်မှာ ခိုင်မာပြီး ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ကာ၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံကြောင့်၊ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် ၎င်း၏ သတိထားမှုကို မလျှော့ချရဲချေ။

ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးများ တည်ရှိနေပါက၊ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးများသည် အင်အားစုတစ်ခုတည်းတွင် အတူတကွ ရှိနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဝူကျွင်း၏ မကြာသေးမီက စကားများကို ပြန်ပြောင်းသတိရရင်း၊ ၎င်းသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်၏။

ထို 'ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ငါ့သခင်က မင်းကို မေးခွန်းမေးဖို့ စောင့်နေ' ဟူသော စကားပင်။

အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် လူငယ်ကို ထိတ်လန့်တကြားကြည့်ကာ စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းလားသခင်ဆိုတာ"

"..."

ရှန်းယီ သည် နတ်ဆိုးများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် ခေတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ဤတစ်ကောင်မှာ ဤမျှပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သော ပထမဆုံးအကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏမျှအတွင်း၊ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို သူ မသိတော့ချေ။ သို့သော်လည်း၊ အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်စွာဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲကို ကြားရသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် အချိန်ပိုမဖြုန်းချင်တော့သဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

အောင်မြင်မှုမရှိသော ဖော်ထုတ်များကြောင့် သူသည် နောက်ကျနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ထပ်မံ၍ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းက သူ၏ပိုင်ဆိုင်မည့်သက်တမ်းများကိုသာ ဖြုန်းတီးပစ်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ဆီက ဘာများ သိချင်လို့လဲ။"

အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် အစောပိုင်းက နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံမှုကြောင့် အမှန်တကယ်ပင်အလန့်တကြားဖြစ်နေခဲ့ရာ၊လူသားကျင့်ကြံသူ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင်မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲဘဲ အခြေအနေကို အရင်ဆုံး နားလည်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ထိုအခါ၊ရှန်းယီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် သတ္တဝါကြီးအား ၎င်း၏ နားကို ကပ်ပေးရန် ညင်သာစွာ လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် ရှောင်လွှဲ၍မရသော ဂူ၏ နံရံများနှင့် ပြန့်ကျဲနေသော တစ္ဆေစပါအုံးမြွေ အလောင်းများကို ပတ်ချာလည် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းသွားကာ၊ အမြင့်ဆုံးသောသတိထားမှုဖြင့် ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မတ်၍ ခေါင်းကို အနီးသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။

"ငါက အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်မျိုးနွယ်စုကပဲ၊ မင်းက ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ..."

၎င်း၏ စကားများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏ သွယ်လျသော လည်ပင်းပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော စွပ်ဟူသည့် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ပူနွေးသော သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ၊ အနက်ရောင်ဓား၏ ဖြောင့်စင်းသော ဓားသွားတစ်လျှောက်စီးဆင်းသွားပြီး ဓား၏ ကျောဘက်ရှိ ရွှေရောင်သင်္ကေတကို အနီရောင်အဖြစ် စွန်းထင်းသွားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရှန်းယီ၏နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ စတင် လင်းလက်လာပြီး ဖယောင်းတိုင်မီးတောက်များကဲ့သို့ ကခုန်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

ယခင်က ရင်းနှီးဖော်ရွေဟန်ရှိသော ဖြူဖျော့ဖျော့ မျက်နှာသည် ယခုအခါ လုံးဝခံစားချက်ကင်းမဲ့နေလေပြီဖြစ်သည်။