ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက သူ့ရဲ့အစာကို အရမ်းကာကွယ်တတ်တယ်

သူတစ်ဦးတည်းတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျန်ရှိသည့် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလားတူပင်ဖြစ်နေကြသည်။

တောက်ပနေသော အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်၏ ငယ်ရွယ်သော အသွင်အပြင်နှင့် ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှိုင်းထနေသော သန်မာသည့် အငွေ့အသက်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ မည်မျှ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် လူသိမများသဖြင့် မည်သူမျှ ၎င်း၏ တိကျသော အထောက်အထားကို မသိရှိကြပေ။

ဤအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤမဟာနတ်ဆိုးလေးသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်နယ်မြေတွင် အမှန်တကယ်သောင်းကျန်းခြင်း မရှိသေးကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့သော ထူးခြားသည့် အခြေအနေမျိုးမှာ များသောအားဖြင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ အထူးတလည်ပျိုးထောင်ထားသော အမွေဆက်ခံသူများဖြစ်ပြီး၊ အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်လာမှသာ အတွေ့အကြုံယူရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာခွင့်ပြုလေ့ရှိ၏။

သူတို့သည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ အဖိုးတန်ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ၎င်းသည် သူတို့ လုံးဝ မထိရဲ၊ မစော်ကားရဲသော ဖြစ်တည်မှုမျိုးပင်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ...

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်၏ ထိုးဆင်းလာခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည့်အရာသည် အမှန်တကယ်တွင် အတင်းအကျပ်နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပို၍ တည့်တိုးပြောရလျှင် ၎င်းသည် အကန်ခံရပြီး လွင့်ထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် သိသိသာသာ ထင်ရှားနေသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏သန်မာသော သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားဖြင့်ပင် ထိုဒဏ်ရာကို ကုသနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သေချာနေသည်မှာ၊ ယခင်က နားမလည်နိုင်သော တိတ်ဆိတ်မှုနောက်ကွယ်တွင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ပေါ်ထွက်လာရာ နေရာဖြစ်သော အဝေးက ကောင်းကင်ယံရှိရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားကြ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ နက်မှောင်သော အရိပ်တစ်ခု ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုပုံရိပ်၏ အဝတ်အစားများသည် တဝူးဝူးအသံနှင့်အတူလွင့်ခါနေပြီး ခရမ်းရောင်ချီ အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ဆံပင်များ လွင့်တက်သွားသည့်အခါ၊ လူတိုင်းကို အေးခဲသွားစေလောက်သည့် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အံကိုက်ဖြစ်နေသော လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ထိုပုံရိပ်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး နက်မှောင်သောရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်အငွေ့အသက်များအရ ၎င်းသည် အနည်းဆုံး ဟုန်မုန့်ကောင်းကင်စစ်သည်တော် အဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"မိတ်ဆွေ ရှန်း..."

ယန်ချုံကျန်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကာများကို မသိစိတ်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထို ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို မမြင်ရသေးသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ အဂုဏ်ယူရဆုံးသောတာအိုလက်နက်ထက်ပင် အဆင့်ပိုမြင့်နိုင်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကို သူ ရရှိနေသည်။

ဝေ့ယွမ်ကျိုး နှင့် ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း ရှန်းယီ ထံသို့ အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူ့လူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ တာအိုလက်နက်ကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ

စူုဟုန်ရှို့သည် ကောင်းကင်မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရှန်းယီ၏ မသေမျိုးမြို့တော်သည် တိမ်တိုက်များနောက်ကွယ်မှ မှိန်ဖျဖျ ပေါ်ထွက်လာစ။

လုံဟန် နှင့် ချီမင်ပင်။

၎င်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှာ မွေးဖွားခြင်းဘေးဒုက္ခ နှင့် အိုမင်းခြင်း ဘေးဒုက္ခနှစ်ခုလုံးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။ သူသည် မည်သည့် အသက်ရှူဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်ကိုမျှ မသုံးထားဘဲ၊ ဘေးဒုက္ခနှစ်ခုကိုသာ အမှန်တကယ် ကျော်ဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် မြို့တော်နှစ်ခု၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့်သာ သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံတွင် လျူရှင်းရှန်းကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် စုဟုန်ရှို့အပေါ်တွင်လည်း သိသိသာသာဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူမကိုယ်တိုင်ပင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး နည်းပါးသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ရရှိရန်အတွက် မည်မျှအထိနက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ် လိုအပ်သည်ကို သူမ နားလည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

အမှန်ပင်၊ ယခုအချိန်သည် ထိုအကြောင်းများကို တွေးတောနေရန် အချိန်မဟုတ်ပေ။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ အများအပြားမှာ မျက်လုံးများ မှေးစပြုနေပြီဖြစ်သည်။ ထို ရှန်း အမည်ရှိသော သူသည် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ကို တိုက်ခိုက်ရဲပြီး၊ အစမှအဆုံး မည်သူ့ကိုမျှ မတိုင်ပင်ဘဲ စကားတစ်လုံးမှ မဟခဲ့ပေ။

သူ ဘယ်အချိန်မှာ ရောက်လာသည်ကိုပင် မည်သူမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

ပို၍ပင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သောအချက်မှာ သူသည် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ကို အမှန်တကယ် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"တာအိုကလေးငယ်ယန်"

ယန်ယွင်ဟန်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး ယန်ချုံကျန်းကို တစ်စုံတစ်ခု သတိပေးသည့်အလား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် အနောက်ပိုင်စဟုန်နယ်မြေသို့ အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ အနီးနား မြေပုံများတွင် မရှိသော အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေကို သိရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်မိပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ရှန်းယီနှင့် သိကျွမ်းသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း၊ ဤလူငယ်သည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက် မည်မျှအရေးပါကြောင်း ယန်ယွင်ဟန် ကောင်းစွာ သိရှိထားရာ၊ သူ့အား ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆင်းသွားသည်ကို ငြိမ်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ..."

ယန်ချုံကျန်းသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ၊ အသက်ငင်နေသော တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေကြီး၏ ခေါင်းကို အားဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ယန်ယွင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဘက်သူဆိုလိုသည့်အရာကို သူ ကောင်းစွာသိသော်လည်း၊ သူက မည်သည့် အခွင့်အရေးနှင့် သတိပေးရမည်နည်း။

မိတ်ဆွေ ရှန်းသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်လည်း မဟုတ်သကဲ့သို့၊ သူတို့နှင့် လမ်းကြောင်းတူ လိုက်ပါလာသူလည်း မဟုတ်ပေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင်၊ ရှန်းသည် တစ်ဦးတည်းလှုပ်ရှားရန် ရွေးချယ်ခဲ့စဉ်ကပင် သူတစ်ပါး၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကို မခံဘဲ သီးခြားနေလို၍ မဟုတ်ပါလား။

တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်များပင်လျှင် ဝင်ရောက်ဖျောင်းဖျခြင်း မပြုသည်ကို သင် မမြင်ဘူးလော။

"လှုပ်ရှားကြမယ်၊ ကူညီပေးလိုက်။"

ရိုးရှင်းသောစကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် စုဟုန်ရှို့က ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းဖြူဓားမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်ပလာခဲ့၏။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဘိုင်ဝူထံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ တာအိုလက်နက်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ လုပ်ရပ်သည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက် ပြဿနာများစွာ ယူဆောင်လာနိုင်ပြီး သိက္ခာမရှိသလိုဖြစ်နေစေကာမူ၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းချုပ်ထက် အရေးကြီးသောအရာ ရှိပါဦးမည်လော။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းခံရသည်ကို သူတို့ ငြိမ်ကြည့်မနေနိုင်ကြပေ။

"ပြီးသွားပြီ။"

ယန်ချုံကျန်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

မိတ်ဆွေ ရှန်းသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း၊ ဤ တာအိုကဘေးငယ်များမှာမူ ကွဲပြားသည်။

သူတို့သာ ဝင်ပါလိုက်လျှင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက် ဖျက်ရခက်သောအမည်းစက် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ရှေ့ရှိ တစ္ဆေပါးအုံးမြွေကြီး၏ အလောင်းကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ဘာသာ သတိထားကြ။ အသေအလဲ တိုက်စရာ မလိုဘူး၊ ငါလာတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲထားပေး"

အပြစ်တင်ခံရမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ တက်ကြွစွာ ပါဝင်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။ အနည်းဆုံးတော့ နောက်ပိုင်းတွင် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့်အတူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကို အင်အားကြီး ရန်သူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့စေမည့် အခြေအနေမျိုးမှ ရှောင်ရှားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယန်ချုံကျန်း ဆုတ်ခွာသွားသည့်အခါ၊ တောင်ပိုင်းဟုန် တာအိုကလေးငယ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုသည်လည်း ထိုနေရာမှ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ကျန်ရှိသော ပန်ရှန်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင်ဖိအားများ ဆပွားတိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သတိအနည်းငယ် လွတ်သွားသည်နှင့် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ တပည့်နှစ်ဦးမှာ တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေကြီး၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ် အမြီးဖြင့် ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

တစ်ဖက်သတ်အနိုင်ရနေသော အခြေအနေမှသည် အသေအလဲရုန်းကန်ရသည့် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးသော ကောင်းကင်ထက်မှ ရှန်စယီသည် သူတို့အား ခပ်မှိန်မှိန်တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

စကားတစ်လုံးမှ မပြောသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အဓိပ္ပာယ်မှာရှင်းလင်းလှသည်။

လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှန်းယီ၏ အကြည့်မှာ ပို၍ အေးစက်လာပုံရပြီး လူကို စိမ့်တက်သွားစေသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"..."

ကျောက်စိမ်းဖြူဓားကို မြှောက်ထားသော စုဟုန်ရှို့သည် ၎င်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်တော့သည်။