အခန်း (၃၈၉)
Vol. 39 Ch. 389
"သခင်ကြီး..."
ဦးလေးယန်သည် ဤသိုင်းပြိုင်ပွဲမှ မည်သို့ရှောင်လွှဲရမည်ကို အပြင်းအထန် စဉ်းစားရင်း မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့်ပင် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီအစေခံဟောင်းမှာ သခင်ကြီးနဲ့ သိုင်းကစားဖို့ အချိန်မရှိပါဘူးဗျာ။ ကြည့်ပါဦး သခင်ကြီးရဲ့ အသက် ၆၀ ပြည့် မွေးနေ့ပွဲကြီးက နီးနေပြီလေ။ ကျွန်တော်က ယန်အိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်ထိန်းဆိုတော့ ပြင်ဆင်စရာတွေက တောင်ပုံရာပုံပါပဲ။ အိမ်အတွင်းအပြင် အစစအရာရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကို စောင့်နေကြတာ။ ပြီးတော့ ဒီမွေးနေ့ဖိတ်စာတွေကိုလည်း တစ်ဦးချင်းစီ လိုက်ပို့ရဦးမယ်လေ"
ဦးလေးယန်သည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ နာမည်များစွာ ရေးသားထားသော စာရင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုစာရင်းထဲတွင် ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်တိုင်က ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်အဖြစ် ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ယွီကျင်းမြို့တွင် နေနေကြသည့် တခြားနိုင်ငံများမှ ဧည့်သည်တော်များ၊ ဥပမာအားဖြင့် မှော်နန်းတော်မှ စီမင်တို့ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာလည်း မွေးနေ့ပွဲဖိတ်ကြားခံရမည့်သူများထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။
သို့သော် ယန်ပါးဟိုသည် ထိုစာရင်းကို စိတ်ဝင်စားဟန် လုံးဝမပြပေ။ သူသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ရှေးယခင်ကတည်းကပင် ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးလှသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာ၌ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စရပ်အားလုံးကို ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် ဦးလေးယန်တို့ထံ၌သာ လွှဲအပ်ထားလေ့ရှိသည်။
သို့ရာတွင် ယနေ့၌ ယန်ပါးဟိုသည် ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ထိုစာရင်းကို အသေအချာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။ အစမှအဆုံးအထိ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူရှာဖွေနေသည့် အမည်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"အင်း... ယန်စုန်း ဒါက ဖိတ်ကြားမယ့် ဧည့်သည်အားလုံးရဲ့ စာရင်းအပြည့်အစုံပဲလား"
ယန်ပါးဟိုသည် စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိသည်။
ဟိုကလေးမလေးရဲ့ နာမည် ဘာကြောင့် ဒီစာရင်းထဲမှာ မပါဝင်ရတာလဲ။
တကယ်တော့ ယန်ပါးဟိုသည် ယခုအကြိမ်၌ မွေးနေ့ပွဲကျင်းပရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ အခြားသောအစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။
ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ မိသားစုအတွင်းရှိ လူကြီးမိဘများ မွေးနေ့ကျင်းပသည့်အခါ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များက လာရောက် ဦးညွှတ်ကာ ဂါရဝပြုကြရစမြဲပင်။ သူသည် ထိုကလေးမလေး ယွင်ရှန်းက ဤမွေးနေ့ပွဲသို့ လာရောက်၍ သူ့ကို ကောင်းချီးဩဘာ ပေးလိမ့်မည်ဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေမိသည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူမကို သူ့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်စေပြီး ယန်မိသားစု၏ သွေးသားအဖြစ် ပြန်လည်အသိအမှတ်ပြုခိုင်းရန်မှာ အသင့်တော်ဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏လက်အောက်၌ မြေးဟူ၍ ယွင်ရှန်းနှင့် တန်ယုနှစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။
တန်ယုသည် နှင်ထုတ်ခြင်းခံထားရသော အရှုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်၍ သူ့အနေဖြင့် ပြန်လာပြီး ဂါရဝပြုရန်မှာ အကြောင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သူ့သခင်၏မျက်နှာတွင် မေးမြန်းချင်စိတ်နှင့် နှုတ်ဆိတ်နေလိုစိတ်တို့ ရောပြွမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဦးလေးယန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်မိသည်။
“သခင်ကြီး... သခင်ကြီးကတော့ အကွက်စေ့စေ့ စီစဉ်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သခင်မလေးက သဘောတူမှာ မဟုတ်တာပဲ”
ယန်ပါးဟိုသည် အတော်ကြာအောင် အောင့်အည်းထားသော်လည်း နောက်ဆုံး၌ မနေနိုင်တော့ဘဲ "ငါပြောတာက ယန်စုန်း... ဒီစာရင်းထဲမှာ လူအနည်းငယ် လိုနေသလိုပဲ။ ငါကြည့်ရတာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"သခင်ကြီး... သခင်ကြီး ဆိုလိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေပဲလေ။ ဒါကြောင့် သူတို့နာမည်တွေက ဧည့်သည်စာရင်းထဲမှာ မပါတာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သူတို့ဆီကို မွေးနေ့ဖိတ်စာတွေ သွားပေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒုတိယသခင်လေးကတော့ ဒီရက်ပိုင်း အပြင်မှာ တာဝန်တစ်ခုနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ နောက်နှစ်ရက် သုံးရက်နေရင် ပြန်ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ သခင်မလေးကတော့..."
"သူမက ဘာပြောလိုက်လဲ"
ယန်ပါးဟိုက အလျင်စလို မေးမြန်းတော့သည်။
"သူမက ဘာမှထူးထူးခြားခြား မပြောပါဘူး"
ဦးလေးယန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ဖြန့်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဘာမှ ပြောစရာမရှိဘူး ဟုတ်လား ငါက သူမရဲ့အဘိုးပဲ။ သူမရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ယန်မိသားစုရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတာပဲ။ ဒါကို သူမက ငြင်းပယ်ချင်နေတာလား"
ယန်ပါးဟိုသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်း ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေတော့သည်။ သူ၏နှာခေါင်းမှပင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်လာမတတ် ဖြစ်နေပြီး ယွင်ရှန်းသာ ရောက်မလာခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ သစ္စာမဲ့ပြီး မိဘကျေးဇူးကို မသိတတ်သော ကြီးလေးသည့် အပြစ်တစ်ခု ကျူးလွန်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
"သူမကို တိုက်တွန်းနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ သူမ မပါရင်လည်း ငါ့ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကြီးကို ငါ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကျင်းပနိုင်ပါတယ်"
ယန်ပါးဟိုက မာနတကြီးဖြင့် အလျှော့မပေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"သခင်ကြီး... ဒါဆိုရင် ဒီအစေခံဟောင်း မွေးနေ့ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ သွားလုပ်
လိုက်ပါဦးမယ်"
ဦးလေးယန်က သူ၏နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏သခင်ကြီးမှာ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ကလေးဆန်လာပြီး ဒေါသလည်း ပိုကြီးလာသည်ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။
ယန်ပါးဟိုက တစ်ခုခု ဆက်ပြောရန် ကြံရွယ်နေစဉ်မှာပင် အိမ်တော်အစောင့်တစ်ဦးက ရောက်ရှိလာပြီး သတင်းပို့သည်။
"သခင်ကြီး... မှော်နန်းတော်က စီမင်က သခင်ကြီးကို တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံနေပါတယ်"
ထိုအခါမှသာ ယန်ပါးဟို၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားတော့သည်။ ဦးလေးယန်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အသာအယာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
ယန်ပါးဟိုသည် သူ၏ဝတ်ရုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ဧည့်သည်တော်ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှာဝမ်ရွှီသည် ကျိုးပြည်ထောင်စုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သူဖြစ်၍ ကျိုးတော်ဝင်မိသားစုက သူ့ကို အထူးလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း တစ်တိုက်လုံးတွင် ကျော်ကြားလှသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်။
ယန်ပါးဟိုကဲ့သို့ မှော်ဆရာများနှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို နှစ်သက်ခြင်းမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် ရှာဝမ်ရွှီကို မြင်သောအခါ အထူးတလည် လေးစားသမှု ပြုရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။
"စီမင်... အခုလို ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ ဧည့်သည်တော် ကြွရောက်လာတာကို ကျွန်တော်အနေနဲ့ ခရီးဦးကြို မပြုနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ။ ခွင့်လွှတ်ပေးစေလိုပါတယ်"
ထိုသို့ပြောကာ ယန်ပါးဟိုသည် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ တံခါးဝတွင် ကလေးနှစ်ဦးနှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေသော ရှာဝမ်ရွှီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှာဝမ်ရွှီ၏ အမည်နာမကို ကြားဖူးနားဝရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုမှာမူ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လူချင်းတွေ့ဆုံခြင်းပင်။ ကောလာဟလများအရ ရှာဝမ်ရွှီသည် မွှေးရနံ့သင်းပျံ့သော သစ်ခွပန်းကဲ့သို့ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် တင့်တယ်တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ယနေ့ လက်တွေ့တွေ့ဆုံရချိန်၌ ရှာဝမ်ရွှီသည် မတ်မတ်နတ်နတ် ရပ်တန့်နေပြီး မှော်ဆရာဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံနွယ်များက သူ၏ချောမောသော ရုပ်ရည်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေပြန်သည်။ သိုင်းပညာကိုသာ ဇောက်ချလုပ်ကိုင်သည့် ယန်ပါးဟိုကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် ဤလူငယ်သည် တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံထားရသူ ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ ချီးမွမ်းမိတော့သည်။
"စစ်သူကြီးဟောင်းကြီး... ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်အနေနဲ့ ကျိုးပြည်ထောင်စုကို ရောက်ရှိလာကတည်းက စစ်သူကြီးဆီကို လာရောက်ဂါရဝပြုသင့်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သာမန်ကိစ္စလေးတွေနဲ့ အချိန်ကုန်နေတာကြောင့် အခုမှ ရောက်လာနိုင်တဲ့အတွက် နောက်ကျသွားတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"
ရှာဝမ်ရွှီက ပြောလိုက်ရင်း ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ အင်အားအကြီးဆုံး စစ်သည်တော်ဖြစ်သူ စစ်
နတ်ဘုရားကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ရှာဝမ်ရွှီကို အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ယန်ပါးဟိုသည် သူနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေလေရာ နှစ်ဦးသားမှာ အပေးအယူ တော်တော်လေး မျှနေကြသည်။ ၎င်းမှာ ရှာဝမ်ရွှီအတွက် စစ်သူကြီးအိမ်တော်သို့ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်းပင်။ သူက ယန်ပါးဟို၏ မွေးနေ့ပွဲအတွက် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောသော်လည်း သူ၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယန်ပါးဟို ကြုံတွေ့နေရသော သေကိန်း၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စဉ်းစားလျှင် ယန်ပါးဟိုသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၆၀ မျှသာ ရှိသေးသည်။ ဝူကျိတိုက်ကြီးရှိ သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ဤအသက်အရွယ်သည် ကံကြမ္မာ၏ အဆုံးအဖြတ်ကို ခံရမည့်အချိန်မဟုတ်ဘဲ သိုင်းစွမ်းအားနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အမြင့်မားဆုံး ထိပ်တန်းအချိန်ကာလသာ ဖြစ်သင့်သည်။
ရှာဝမ်ရွှီသည် လူတို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်၍ အကဲခတ်ရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ယန်ပါးဟို သူ၏အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်မှစ၍ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာအမူအရာ၊ လမ်းလျှောက်ပုံနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါတို့ကို စူးစိုက်လေ့လာနေခဲ့သည်။
ထိုသို့ လေ့လာကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှာဝမ်ရွှီသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။
ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ယန်ပါးဟိုမှာ ကျန်းမာသန်စွမ်းပုံရပြီး နဂါး သို့မဟုတ် ကျားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အဟန်အမူဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသည်။ စကားပြောဆိုရာ၌လည်း အသံကျယ်လောင်ကာ အားမာန်ပါလှသဖြင့် ဖျားနာနေသူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မျိုး လုံးဝမရှိပေ။ သို့သော် အနီးကပ် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤခံစားချက်က ရှာဝမ်ရွှီအား အကြီးအကျယ် ဝေခွဲမရဖြစ်စေသည်။
ဖျားတာလည်းမဟုတ် အဆိပ်မိတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘယ်အရာက ယန်ပါးဟို ဘေးအန္တာရယ်ဖြစ်စေမှာလဲ။
ယန်ပါးဟိုကမူ ထိုအချိန်၌ ရှာဝမ်ရွှီ မည်ကဲ့သို့ တွေးတောနေသည်ကို အနည်းငယ်မျှ ရိပ်မိခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ဧည့်သည်တော်အား အဆောင်မကြီးအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထိုင်ခုံ၌ပင် သေချာမထိုင်ရသေးမီ အစေခံများအား လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကားအချို့ ပြောကြားပြီးနောက်တွင်မူ ယန်ချန်းရွှယ်သည် စွပ်ပြုတ်ပန်းကန် ကိုင်ဆောင်ထားသော အစေခံမလေးတစ်ဦးနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုစွပ်ပြုတ်မှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချက်ပြုတ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပြီး အငွေ့များပင် တထောင်းထောင်း ထနေသည်။
"အဖေ... စွပ်ပြုတ်သောက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပါပြီ"
ယန်ချန်းရွှယ်က ပြောရင်း ဝင်လာစဉ် ရှာဝမ်ရွှီကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမသည် အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား ရှာဝမ်ရွှီ၏ ထူးကဲလှသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကြောင့် သူမကိုယ်သူမပင် မသိလိုက်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ခိုးကြည့်မိနေတော့သည်။
"ရွှယ်ရွှယ်... စွပ်ပြုတ်ကို နောက်မှ သောက်ပါ့မယ်။ အခု ဒီမှာ ဧည့်သည်ရှိနေတာပဲ။ မိတ်
ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါက မှော်နန်းတော်ရဲ့ ပါရမီရှင် စီမင်ရှားပဲ။ သူ့ရဲ့ ကျော်ကြားလှတဲ့ အမည်ကို မင်းလည်း ကြားဖူးမှာပေါ့"
ယန်ပါးဟိုက ရယ်မောရင်း ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် ရှာဝမ်ရွှီတို့ကို အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ပေးသည်။
ရှာဝမ်ရွှီသည် မှော်နန်းတော်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရုံမျှမက မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း မှော်ဆေးရည်လောက၌ အထူးခြားဆုံး မှော်ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ယန်ချန်းရွှယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာသွားပြီး အစေခံမလေး၏ လက်ထဲရှိ စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ထိုပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို ယန်ပါးဟိုက သတိမထားမိသော်လည်း ရှာဝမ်ရွှီကမူ ယန်ချန်းရွှယ်၏ ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုကို ရိပ်မိသွားပြီး အစေခံမလေး ယူဆောင်လာသော စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကိုပါ အသာအယာ အကဲခတ်လိုက်သည်။
အစေခံမလေးမှာမူ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင်ရှိနေပြီး အခြေအနေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ ပြသခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် တစ်ဖက်တွင်မူ ယန်ချန်းရွှယ်၏ အပြုံးမှာ အတော်လေးကို ဟန်ဆောင်ထားရသကဲ့သို့ပင်။
"စီမင်ရှာ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဖခင်... စီမင်ရှာက သူစိမ်းမှမဟုတ်တာ စွပ်ပြုတ်ကို ပူတုန်းလေး သောက်လိုက်ပါဦး။ ဒီထဲက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကျွန်မ ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးခဲ့ရတာပါ"
ယန်ချန်းရွှယ်က လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း ပျာပျာသလဲ ပြောလိုက်သည်။
သွေးစွန်းသော သွေးစွန်းသောလက်ဂိုဏ်းမှ လူများက သူမကို ပြောကြားထားသည်မှာ ဤဆေးရည်မှာ ဆေးပညာရှင်ကြီးများပင် စစ်ဆေးတွေ့ရှိနိုင်ခြင်းမရှိသော ဆေးအမျိုးအစားသစ်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။
ထို့ပြင် ဤဆေးမှာ မှော်ဆေးရည်အမျိုးအစား မဟုတ်သည့်အတွက် ရှာဝမ်ရွှီအနေဖြင့် မှတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ သို့သော်ငြားလည်း ယန်ချန်းရွှယ်မှာ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် မလိုလားအပ်သော အရှုပ်အထွေးများ မဖြစ်ပေါ်မီ ယန်ပါးဟိုအား စွပ်ပြုတ်ကို အမြန်သောက်
ရန် တိုက်တွန်းနေခြင်းပင်။
"မင်းကတော့ ကလေးလေးအတိုင်းပဲ"
ထိုသို့ပြောကာ ယန်ပါးဟိုသည် ယန်ချန်းရွှယ်၏ စိုးရိမ်မှုကို သမီးဖြစ်သူ၏ ဂရုစိုက်မှုအဖြစ်သာ ထင်မှတ်ပြီး ထပ်မံငြင်းဆန်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို မကာ အကုန်သောက်ချလိုက်သည်။