အခန်း (၆၇၆-၆၇၇)

အခန်း ၆၇၆ သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင်၏ အစွမ်း

ကြယ်တွေဝန်းရံနေတဲ့ လမင်းကြီးလို လူဝိုင်းခံနေရတဲ့ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ရင်း ပန်းငါးပွင့်နဲ့ ယွီမန့်ဝမ်တို့ဟာ ဆရာကြီးတစ်ဦးဦးကို ကွယ်မိသွားမှာ စိုးရိမ်လို့ နောက်ကို ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်လိုက်ကြလေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပဲ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ဝိုင်းရံသွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ကျန်းပေရန်က ချက်ချင်း လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါ ဒီနေ့ ကျွန်တော် လာတာက လုပ်စရာ ကိစ္စလေး ရှိနေလို့ပါ အားလုံး ပြောတဲ့ ပြဿနာတွေကိုလည်း ကျွန်တော် မှတ်ထားလိုက်ပါပြီ နောက်ရက်မှ အားလုံးနဲ့ အသေးစိတ် ပြန်ဆွေးနွေးပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန်က တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်တာကို ကြားတော့ အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးတွေ အားလုံးကလည်း ဆက်ပြီး အတင်းအကျပ် မလုပ်ကြတော့ဘဲ အလွန် နှမြောတသဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာပေးတွေနဲ့ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့သည် ကျန်းပေရန်၏ ဒီလို အကျင့်ကို ရိုးအီနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူက ဒီနေ့ ဒီကိစ္စကို မဆွေးနွေးဘူးလို့ ပြောလိုက်ပြီဆိုရင်တော့ မင်း ဘယ်လို ကမ်းလှမ်းချက်မျိုးပဲ ပေးပေး လုံးဝ ဆွေးနွေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဆရာကြီးယွီ ခဏလောက် နေခဲ့ပါဦး"

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးတွေ လူစုကွဲသွားချိန်မှာ ကျန်းပေရန်က ကျောပြင်တစ်ခုကို လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

ယွီရင်းချီက ကျန်းပေရန် သူ့ကို လှမ်းခေါ်တာ ကြားတော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဆရာကျန်း ဒီနေ့ လာတာ ကျွန်တော့်ကို လာရှာတာလား"

"မှန်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့ အထဲမှာ သွားပြောကြရအောင်"

ယွီရင်းချီသည် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

အထဲက အစည်းအဝေးခန်းမကို ရောက်တော့ ကျန်းပေရန်က ယွီရင်းချီကို ထိုင်ခိုင်းပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်ပါတော့မယ် ဒီနေ့ ဆရာကြီးယွီကို လာရှာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျွန်တော့်နောက်က ဒီမိန်းကလေးတွေ အတွက်ပါပဲ"

ယွီရင်းချီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ မိန်းကလေးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း သံသယများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

အကြောင်းမှာ ကျန်းပေရန် စကားမစခင်အထိ ကျန်းပေရန်၏ အနောက်တွင် လူတွေ ပါလာသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"ဒီမိန်းကလေးတွေက..."

"သူတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတွေပါ တေးဂီတပညာကိုလည်း အရမ်း ဝါသနာပါကြပြီး ဒီဘက်မှာလည်း ပါရမီ အတော်လေး ရှိကြပါတယ် ဒါကြောင့် ဆရာကြီးယွီ အနေနဲ့ သူတို့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး တေးဂီတပညာ အသိပညာလေးတွေ သင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်"

ကျန်းပေရန် စကားဆုံးသည်နှင့် ယွီမန့်ဝမ်က ချက်ချင်း အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မ နာမည် ယွီမန့်ဝမ်ပါ ဆရာကြီးယွီကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ထို့နောက် ပန်းငါးပွင့်ကလည်း အတူတကွ အရိုအသေပေးကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်ကြလေသည်။

ယွီရင်းချီက နားထောင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်၏။

"အားလုံးက ကြည့်ရတာနဲ့တင် ပုံသွင်းလို့ရမယ့် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေဆိုတာ သိသာပါတယ် ဆရာကျန်း ထောက်ခံပေးတဲ့သူတွေနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"

ယွီရင်းချီသည် ကျန်းပေရန် သူ့ထံ လာရှာခြင်းမှာ တပည့်ခံရန် ကိစ္စအတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သော်လည်း သဘောပေါက်သွားချိန်တွင်တော့ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားလေသည်။

ယခုအခါ ဤနေရာရှိ အားကြီးသူ ဆရာကြီးများစွာသည် ကျန်းပေရန်နှင့် ပတ်သက်မှုတစ်ခုခု ရရှိရန် လမ်းစရှာမရ ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ့ဘက်ကို အလကား ရောက်လာသည်ဆိုတော့ သဘာဝကျကျ ဝမ်းသာစရာ ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာကြီးယွီ က အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ တကယ်တော့ ကျွန်မတို့က ဆရာကျန်း ပြောသလောက် မတော်ပါဘူး အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဆရာကြီးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင်လည်း နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ယွီမန့်ဝမ်၏ နှိမ့်ချသော စကားများကို ကြားသောအခါ ယွီရင်းချီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ရပါတယ် ရပါတယ် မင်းတို့က ဆရာကျန်း ထောက်ခံပေးတဲ့သူတွေဆိုတော့ စာမေးပွဲ စစ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး မနက်ဖြန်ကစပြီး မင်းတို့ ငါ့ဆီ လာသင်လို့ ရပါပြီ"

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီး တစ်ဦးက မိမိကို တပည့်အဖြစ် ဒီလောက် အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ယွီမန့်ဝမ်မှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူမ အရင်က ပြောခဲ့သလိုမျိုး အဆင့်မြင့် ဂမ္ဘီရ တေးဂီတပညာရှင် တစ်ဦးထံတွင် တပည့်ခံရန်မှာ သူမ၏ တစ်သက်တာ အိပ်မက် ဖြစ်သော်လည်း ထိုတစ်သက်တာ အိပ်မက်ဆိုလျှင်တောင် အများဆုံး အဆင့်ခုနစ် ဂမ္ဘီရ တေးဂီတပညာရှင် တစ်ဦးထံတွင်သာ တပည့်ခံရန် တွေးဝံ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထုန်တိုင်းပြည်တွင် အဆင့်ခုနစ် ဂမ္ဘီရ တေးဂီတပညာရှင် ဆိုသည်မှာ ဖီးနစ်ငှက်မွေး၊ ယူနီကွန်းဦးချို လို ရှားပါးလွန်းလှပြီး ပုံမှန်အချိန်များတွင် နဂါးတစ်ကောင်လို ပျောက်ကွယ်နေတတ်သဖြင့် တွေ့ဆုံရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှသည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုမူ တစ်ခါတည်းနဲ့ အဆင့်ကိုး ဆရာကြီး တစ်ဦးထံ တပည့်ခံခွင့် ရသွားသည်ဆိုတော့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုကို ယွီမန့်ဝမ် ကိုယ်တိုင်တောင် မယုံရဲအောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ယွီရင်းချီက ဒီလောက် လိုလိုလားလား ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်လည်း ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဆရာကြီးယွီကို အလုပ်ရှုပ်စေတော့မယ် သူတို့ကို သေချာ သင်ပေးပါဦး သူတို့က ဂမ္ဘီရ တေးဂီတပိုင်းမှာ ပါရမီ တကယ် မြင့်မားကြတယ်"

"စိတ်ချပါ ငါ တတ်သမျှ မှတ်သမျှ အကုန် သင်ပေးပါ့မယ် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယွီရင်းချီက လက်အုပ်ချီကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောပါရစေ"

ပြောရင်း သူက နောက်ကွယ်ရှိ လူခြောက်ဦးကို ကြည့်ကာ တိုက်ရိုက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းတို့ဘာသာ ကြိုးစားကြတော့ ငါ အရင်ဆုံး ပျံသန်း စံအိမ် ကို ပြန်နှင့်မယ်"

ကျန်းပေရန် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ညီအစ်မ ငါးယောက် ကြောင်သွားသည်။ ယွီမန့်ဝမ် ကြောင်သွားသည်။ ယွီရင်းချီလည်း ကြောင်သွားလေသည်။

'ဒီလိုကြီး ထွက်သွားတာလား' ဟု ၎င်းတို့ တွေးလိုက်မိကြ၏။

ယွီရင်းချီက ကျန်းပေရန်အနေဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုအရဆိုလျှင်တောင် သူ့ကို စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောဦးမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဒီလိုကြီး တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ခဏတာ ကြောင်အပြီးနောက် ယွီရင်းချီသည် စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လှောင်လိုက်မိလေသည်။

'ဘယ်အချိန်တည်းက ငါလည်း ဒီလို ဟန်ဆောင် ယဉ်ကျေးတာတွေကို သဘောကျသွားတာလဲ'

တကယ်တော့ သူ ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ အကြိုက်ဆုံးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလုပ်ကိုင်တာပဲ ဖြစ်လေသည်။ ပုံမှန်အချိန်တွေမှာသာဆိုလျှင် ကျန်းပေရန်၏ ဒီလို လုပ်ကိုင်ပုံက သူ အကြိုက်ဆုံး ဖြစ်မှာ သေချာသည်။ ဘာဟန်ဆောင်မှုမှ မရှိဘဲ လာတာနဲ့ အဓိက အကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက် ပြောပြီး ကိစ္စပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားတာမျိုးလေ။

ဒါပေမဲ့ အခု အခြေအနေက မတူတော့ဘူးလေ။ သူက ကျန်းပေရန်နဲ့ မှော်ကိရိယာတွေမှာ ဂမ္ဘီရ တေးဂီတရဲ့ အသုံးဝင်ပုံ အကြောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထပ်ဆွေးနွေးချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီအကြောင်းကို ဆွဲခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရလိုက်ခင်မှာတင် ကျန်းပေရန်က ထွက်သွားပြီလေ။

'ဟူး...'

ယွီရင်းချီသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ထိုမိန်းကလေး ခြောက်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေကြလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း အားလုံးက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။

ဝမ်းသာပြီးနောက် ယွီရင်းချီက တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာကို ပြန်လည် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်းက မင်းတို့ကို ငါ့ဆီ အပ်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါလည်း မင်းတို့ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း သင်ပေးမှာပါ ဒါဆိုလည်း ရက်ရွေးနေမယ့်အစား ဒီနေ့ပဲ စလိုက်ကြတာပေါ့ မင်းတို့ အကျွမ်းကျင်ဆုံး တူရိယာတွေကို ထုတ်လိုက်ကြ ငါ မင်းတို့ရဲ့ အခြေခံနဲ့ ပါရမီ ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ အရင် ကြည့်ချင်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

...

"ဒီနေ့ အဲ့ဒီ ဂမ္ဘီရ လူသားတွေ ရောက်လာသေးလား"

"ရောက်လာပါတယ် သူတို့ကို ထိန်းထားဖို့ လူလွှတ်ထားလိုက်ပါပြီ ပုံမှန်နေ့တွေနဲ့ ဘာမှ မကွာပါဘူး"

"ကောင်းပြီ သူတို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ပျော်ခွင့်ပေးလိုက်ပါဦး မကြာခင်မှာ သူတို့တွေ ငါတို့ရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်ကို ပြန်ရောက်လာတော့မှာပါ"

အမည်းရောင် အဆိပ်ငွေ့တွေ ကြားထဲမှာ အစွယ်ငေါထွက်နေတဲ့ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အေးစက်စက် အသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။

အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာတော့ သူဟာ အဲ့ဒီ ရုပ်သေးရုပ်ဆီကနေ သတင်းကောင်းကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ အစီအရင် ပြီးသွားပြီ။ သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင်ကိုလည်း သေချာ စီစဉ်ပြီးသွားပြီ။ သူ အမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ပိုင်တယ်ယွီဟာ သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင်အပေါ်မှာ လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ သူတို့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးရဲ့ အတော်ဆုံး စစ်သည်တော်တွေက ကိုယ်တွင်းက အဖိုးတန်ဆုံး ယန်မီးတောက်နဲ့ နေ့ညမပြတ် ကျွေးမွေးပြုစုထားတာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်တွင်းမှာ ပါဝင်တဲ့ စွမ်းအင် ပမာဏက မျိုးနွယ်စု မိခင်ကြီးတောင် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှတာကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

မူလက သူတို့ဟာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးဘက်မှာ ခဲယဉ်းတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါကျမှ ဒါကို သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်၏။

ဒါပေမဲ့ ရှေ့တိုးရတာက အရမ်း ချောမွေ့နေတာကြောင့် အသုံးမပြုဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင်က အလွန် အဖိုးတန်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ သူ့ကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် သူ့အတွက် အလွန် ကြီးမားတဲ့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး နောက်ထပ် ပြန်မွေးမြူဖို့ကလည်း ဒီလောက် မလွယ်ကူတော့လို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် လူသားတွေက ဘာမှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသလောက် ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရတဲ့အခါ သူတို့ဟာ သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင်ကို အသုံးပြုဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ လူသားတွေက ရုတ်တရက် အဆိပ်ငွေ့တွေကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလာတာက သူတို့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး ဒီနောက်ဆုံး သေမင်းတမန် လက်နက်ကို အသုံးပြုဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ကောင်းတဲ့ဘက်ကနေ တွေးကြည့်ရင် အဲ့ဒီ ကျန်ရစ်သူ လူသားတွေ အားလုံး ဒီနေရာမှာ စုဝေးနေတာက သူတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲ"

ဘေးနားက ကျွမ်းချန်က နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါရဲ့ ဒီကြွက်တွေက အတော်လေး ထွက်ပြေးတတ်တယ်လေ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်နိုင်မယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ"

"ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား ဟားဟား ဟားဟား"

"ဟားဟားဟားဟား"

ရယ်မောပြီးနောက် ကျွမ်းချန်၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

သူက တကယ်တော့ ပိုင်တယ်ယွီလောက် အကောင်းမြင် မနေပါဘူး။ ဘုရင်ကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကတည်းက သူဟာ တစ်ခုခု မကောင်းတာ ဖြစ်တော့မလို အမြဲတမ်း ခံစားနေရတာပါ။ ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုခု ကျရောက်တော့မယ့် အတိုင်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ ပိုင်တယ်ယွီ ပြောသလိုပဲ သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင်က သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်တာကြောင့် သူဟာ စိတ်လှုပ်ရှားနေရင်တောင် အပြင်ဘက်မှာ နည်းနည်းလေးမှ မပြသဘူး။ အပြင်ပန်းမှာတော့ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက တောင်ပံခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလို အမူအရာမျိုး ရှိရမှာ ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ရင် စစ်သည်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်လို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲပဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမှာပဲ'

သူ တွေးလိုက်မိ၏။

ယခု အခြေအနေက ကျွမ်းချန်ကို အများကြီး တွေးခွင့် မပေးတော့ပေ။ လူသားတွေက သူတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေကို အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်နေတယ်ဆိုတာ သူ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။ အခုဆိုရင် သူတို့က အဆိပ်ငွေ့တွေကိုတောင် ဖြေရှင်းနိုင်နေပြီဆိုတော့ သူတို့ကို အချိန်နည်းနည်း ထပ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ထပ်စဉ်းစားနိုင်လာမှာ သေချာသည်။

ပြီးတော့ သူတို့က ဘုရင်ကြီး မရှိတော့တာကြောင့် ခေါင်းဆောင် မရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေပြီး အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာမှာ ဖြစ်တာကြောင့် အမြန်တိုက် အမြန်ဖြတ်ပြီး လှပတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ထပ်တိုက်ကာ ဂမ္ဘီရ လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို အမြစ်ကနေ လှီးဖြတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"တောင်ပံခေါင်းဆောင် လူအားလုံး စုံပါပြီ"

ထိုစဉ် အတောင်ပံပါသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ကျွမ်းချန်ရှေ့သို့ ပျံသန်းလာပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ကျွမ်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပိုင်တယ်ယွီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"နောက်ဆုံး လှုံ့ဆော်မှုတွေ သွားလုပ်လိုက်ပါ ငါ့ အချက်ပြမှုကို စောင့်နေ"

ကျွမ်းချန်သည် စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ခဏနေ လူသတ်တဲ့အခါ ငါ့အတွက် နည်းနည်းလောက် ချန်ထားပေးဦး အစပိုင်းတုန်းကလိုမျိုး မင်းကို ငါ လိုက်မမီတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့ဦး"

"ဟားဟားဟား စိတ်ချပါ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းအတွက် သေချာပေါက် ချန်ထားပေးခဲ့ပါ့မယ်"

"ဒါဆို ငါ သွားပြီ"

ကျွမ်းချန် ထွက်သွားပြီးနောက် ပိုင်တယ်ယွီသည် ဖူစီလျန်ကို ဆက်သွယ်ရန် အထူး အချက်ပြမှု တစ်ခု စတင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် အတည်ပြုချက် ရရှိသွားလေသည်။

...

"ကဲ မင်းတို့ ကြားရမယ့် စကားတွေလည်း အားလုံး ကြားပြီးပြီဆိုတော့ ငါလည်း ထပ်မပြောချင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ထာဝရ မှတ်ထားရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ် အဲ့ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း"

ကျွမ်းချန်က ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဒီနေရာက မူလက ငါတို့ရဲ့ အိမ်"

"မှန်တယ်"

ကျွမ်းချန်က လက်သီးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒီ ယုတ်မာတဲ့ လူသားတွေက ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို အောက်တန်းကျတဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ တွင်းနက်ကြီးထဲကို မောင်းထုတ်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အလကားပဲ ငါတို့က ပြန်တက်လာနိုင်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ ရင်ထဲမှာ အမျက်ဒေါသတွေ အပြည့်နဲ့ ပြန်လာခဲ့တာပဲ"

"သတ် သတ် သတ်"

ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ စိတ်ခံစားမှုများ အပြည့်အဝ နိုးကြားလာသောအခါ ကျွမ်းချန်၏ နားထဲတွင် ပိုင်တယ်ယွီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"လှုပ်ရှားတော့"

ကျွမ်းချန်က ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ထုန်တိုင်းပြည်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့များ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

'အောင်မြင်သွားပြီ' ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျွမ်းချန်၏ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း အတော်လေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက ဘုရင်ကြီး ပျောက်ဆုံးသွားတာကြောင့်သာ အားနည်းသွားတာဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။

"သန့်စင်သော မိုးရေတွေ ကျလာပြီ သတ်"

"သတ်"

အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးလို ထုန်တိုင်းပြည်ဆီသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး အသံများမှာလည်း အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

တောင်ပံခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျွမ်းချန်သည် အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့များထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပုံဆောင်ခဲများ ဖုံးလွှမ်းလာလေသည်။

"အား"

တစ်ခဏအတွင်း တဟုန်ထိုး တက်လာသော စွမ်းအားကြောင့် ကျွမ်းချန်မှာ မအော်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် သွေးဆာနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မိမိ၏ သားကောင်ကို ရူးသွပ်စွာ ရှာဖွေနေလေသည်။

'လာပြီ'

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကင်းလှည့်နေတဲ့ အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဖွဲ့က ကျွမ်းချန်ကို တွေ့သွားလေသည်။

"သေနာကောင် သတ္တဝါကြီး လာရဲသေးတယ်ပေါ့ သေစမ်း"

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦးက ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ကျွမ်းချန်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျွမ်းချန်၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ပုံဆောင်ခဲ ဓားသွားနှစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ဆီ ပြေးလာသော အနက်ရောင် သူတော်စင် ကို မြင်သောအခါ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

"ဗွမ်း"

တုံးအအ အသံတစ်သံသာ ကြားလိုက်ရပြီး အနက်ရောင် သူတော်စင် ၏ ဓားကိုင်ထားသော ညာလက်မှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

"ဝေရုံ"

အနောက်မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ကူညီရန် မှော်ကိရိယာများကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်ကြ၏။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ကျွမ်းချန်၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာနေရလေသည်။

ထိုစဉ် အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦးက ရောက်လာပြီး ကျွမ်းချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မှော်ကြိမ်ပွတ်ဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင် နှစ်ဦးက အခွင့်အရေးကို ယူကာ ကျွမ်းချန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

ကျွမ်းချန်က ဒီတိုက်ကွက်ကို အတင်း ခံယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော အနက်ရောင် သူတော်စင် နှစ်ဦးစလုံးကို လွှင့်စဉ်သွားစေလေသည်။

"ဟားဟားဟား မင်းသာ အဖမ်းခံရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ပိုင်တယ်ယွီ၏ ရွှင်လန်းသော ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျွမ်းချန်လည်း လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင် က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ ကျန်တာကတော့ ဒီလူသားတွေကို ဘယ်လို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ရမလဲ ဆိုတာပဲ ကြည့်ရတော့မယ်"

"ဟားဟားဟား သန့်စင်သော ပုံဆောင်ခဲ ဂူကောင် က မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာဆိုတော့ စွမ်းအားကလည်း သဘာဝကျကျ ကြီးမားတာပေါ့ ဒါက ပထမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်"

ပိုင်တယ်ယွီ စကားပြောနေစဉ် စောစောက သူ လွှင့်စဉ်သွားစေခဲ့သော အနက်ရောင် သူတော်စင် နှစ်ဦးက သူ့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ် အရောင် ပြောင်းသွားပြီး ပါးစပ်မှ အပူငွေ့များ အမြောက်အမြား မှုတ်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အရင်ဆုံး စကားတွေ မပြောနဲ့ဦး မဟုတ်ရင် ဟိုကောင်လေးတွေ ရှေ့ရောက်သွားရင် ရှက်စရာ ကောင်းလိမ့်မယ်"

"ဟားဟားဟား ကောင်းပြီ ဒါဆို ခဏနေမှ ထပ်ပြောကြတာပေါ့"

ကျွမ်းချန် ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်သည်လည်း အပြာရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားသော မှော်ကြိမ်ပွတ်မှာ ချက်ချင်း "ချီချီ" အသံမြည်လာကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရည်ပျော်သွားတော့မည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင် လည်း အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး မှော်ကြိမ်ပွတ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"ဒီ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူတွေ ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး အရင် ဆုတ် ယွမ်မြို့တော်ထဲ ပြန်ဆုတ် ငါ နောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးမယ်"

ထိုစဉ် ပိုင်တယ်ယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားသော အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦးက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အတွင်းအား အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ကာ ပိုင်တယ်ယွီကို အသေအလဲ တားဆီးထားလေသည်။

အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင် နှစ်ဦးက မြင်သောအခါ အချင်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး ယွမ်မြို့တော်ဆီသို့ လှည့်ကာ ပျံသန်းသွားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျွမ်းချန်က ပုံဆောင်ခဲ ဓားသွားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုင်တယ်ယွီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး နောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးနေသော အနက်ရောင် သူတော်စင် ကို ခုတ်ပိုင်း လွှင့်စဉ်ပစ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ပိုင်တယ်ယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏。

"ဒါကို ငါ့ကို ထားခဲ့လိုက် မင်း အရင် သွားလိုက်"

"ဟားဟားဟား ညီအစ်ကို စိတ်ချပါ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ဆော့ဖို့ အရှင်လတ်လတ်တွေ အများကြီး သေချာပေါက် ချန်ထားပေးခဲ့မယ်"

ပိုင်တယ်ယွီ ပြောပြီးသည်နှင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် နှစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ကာ ယွမ်မြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားနေရာများရှိ အခြေအနေများမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။ အနက်ရောင် သူတော်စင် များသည် ပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြဘဲ အသီးသီး ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးနေကြရ၏။

ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ များက မြင်သောအခါ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောကြပြီး နောက်ကျသွားပါက သတ်စရာ လူမရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အနီးကပ် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

မကြာမီ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် ယွမ်မြို့တော် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း အစီအရင်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

"အစီအရင်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပြမယ် ကြည့်နေ"

ပိုင်တယ်ယွီက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြီးမားသော ပုံဆောင်ခဲ တူကြီး တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွမ်မြို့တော်ကို ကာကွယ်ထားသော အစီအရင်ဆီသို့ ထုချလိုက်လေသည်။

"ဒေါင်"

ဒီတစ်ချက် ထုချလိုက်တာ တကယ့်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားတာပါပဲ။ ယွမ်မြို့တော် ကို အစီအရင်က ကာကွယ်ထားပေမယ့် မြေကြီးကတော့ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ ကျားခေါင်းဆောင် နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"

"ကျားခေါင်းဆောင် နောက်ကို လိုက် အစီအရင်ကို ဖျက်"

"တိုက်"

တစ်ခဏအတွင်း ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် လက်နက်မျိုးစုံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွမ်မြို့တော်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အစီအရင်သည် မကြာမီ ပြိုကျတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

"သတ္တဝါကြီးတွေ ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"

ထိုစဉ် လော်ကျင့်ထျန်း ဦးဆောင်သော အနက်ရောင် သူတော်စင် များသည် ယွမ်မြို့တော်မှ ထွက်လာကြပြီး အစီအရင်ကို ဖြန့်ကြက်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။

နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်စုအနေဖြင့် ၎င်းတို့ ပူးပေါင်းပြီး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ အလွန် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်များအောက်တွင် သဘာဝဓာတ်ကြီးငါးပါး အတတ်ပညာ ဖြစ်စေ၊ အတွင်းအား တိုက်ကွက်များ ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ကို ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေရန် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး အချို့မှာ ပြန်လည် ထင်ဟပ်လာခြင်းကိုပင် ခံရနိုင်သေး၏။

ရန်သူက အားကြီးလေ ငါတို့က ပိုအားကြီးလေ ဟုပင် ဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ဤပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်များမှ ပြောင်းလဲလာသော လက်နက်များသည် အလွန် ထူးခြားလှပြီး အတွင်းအားကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် အများအပြား၏ ကိုယ်ခံပညာရပ်များမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

တစ်ခဏအတွင်း အနက်ရောင် သူတော်စင် များဘက်မှ လျင်မြန်စွာ အရေးနိမ့်လာတော့၏။

အခန်း ၆၇၇ အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း

အနက်ရောင် သူတော်စင်များက သူတို့ဘက်မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်တယ်ယွီက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ထပ် အရန်တပ်ဖွဲ့များကို ခေါ်ယူကာ အောင်ပွဲရနေစဉ် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပြီး လူသားတို့၏ ဒီနောက်ဆုံး ခံတပ်ကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြိုခွင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

"သေစမ်း"

ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောသံများကြားတွင် ပိုင်တယ်ယွီက လော်ကျင့်ထျန်းဆီသို့ ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်၏။ ဓားကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်သော လော်ကျင့်ထျန်းသည် မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးထားပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့သည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

ပိုင်တယ်ယွီက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပို၍ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဟားဟားဟား သေလိုက်ကြတော့ မင်းတို့လို ညစ်ပတ်တဲ့ ဝက်တွေက"

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်၏ အရောင်ကို ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာလေသည်။ သို့သော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီဟု ထင်မှတ်နေသော ပိုင်တယ်ယွီက ယင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလျက် ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်ကို အစိမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်၏။

သို့သော် သူ အားမယူရသေးမီမှာပင် သူ၏ နှလုံးခုန်သံကိုပင် တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားစေမည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာလေသည်။ လေပြင်းတိုက်ခတ်ပြီးနောက် အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့များမှာ လုံးဝ လွင့်စင်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်သည်လည်း မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် စတင် အရောင်ကျလာလေသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပိုင်တယ်ယွီသည် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ် နှစ်ခုကို အဆက်မပြတ် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး ထိုပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ် နှစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

'မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူး ကြီးမြတ်တဲ့ သန့်စင်သော မိုးရေက ဘယ်လိုလုပ် လေတိုက်ရုံနဲ့ လွင့်စင်သွားနိုင်မှာလဲ'

ပိုင်တယ်ယွီ တွေးလိုက်မိသည်။

ပိုင်တယ်ယွီသည် လုံးဝ ကြောင်အသွားလေပြီ။ မူလက အလွန် ကောင်းမွန်နေသော အခြေအနေမှ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခုအချိန်တွင် ယွမ်မြို့တော်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသော အခြား ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း သူနှင့် အတူတူပင် အံ့သြ ထိတ်လန့်နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြ၏။

ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်မှာ သဘာဝကျစွာပင် အနက်ရောင် သူတော်စင်များဘက်မှ ဖြစ်လေသည်။ စောစောကမှ နာကျင်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ရှိနေသော လော်ကျင့်ထျန်းက တိုကင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အသံလွှင့်လိုက်၏။

"ထပ်ပြီး မစောင့်တော့ဘူးလား"

"ခင်ဗျားတို့ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ မြင်လို့လေ ရတုန်းလေး ယူလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်"

လော်ကျင့်ထျန်းက ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါတို့ကို ရန်သူရှေ့မှာ အားနည်းဟန်ဆောင်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား ငါတို့က တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

သို့သော် တိုကင်တစ်ဖက်မှ ပြန်မဖြေတော့ချေ။ ဒါက လော်ကျင့်ထျန်းကို ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခြေစောင့်မိစေပြီး ယခုချက်ချင်းပဲ ကျန်းပေရန်ဆီ ပြန်သွားကာ အကြိမ်သုံးရာလောက် စကားများချင်စိတ် ပေါက်သွားစေလေသည်။

သို့သော် စိတ်အေးသွားပြီးနောက် သူက ထိုအကြံအစည်ကို လက်လျှော့လိုက်၏။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် တကယ်တမ်း တောင့်မခံနိုင်တော့သည်အထိတော့ မဆိုးရွားသော်လည်း ပုံဆောင်ခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ထိုဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများက တကယ်ကို အလွန် အစွမ်းထက်နေသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း သူက အနည်းငယ် မခံနိုင်ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

'ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်က သူတို့ဆီမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နောက်ဆုံး ဖဲချပ်တစ်ခု ရှိနေသေးတာကို ဘယ်လို သိနေရတာလဲ ပြီးတော့ သူက ဒါကိုတောင် ပြန်ပြီး အသုံးချလိုက်သေးတယ်'

'ဂလု...'

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လော်ကျင့်ထျန်းသည် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိပြီး ဆရာကြီး၏ စကားကို နားထောင်ကာ ကျန်းပေရန်နှင့် လူသိရှင်ကြား ရန်မသူဖြစ်ခဲ့ခြင်းက တကယ် ကောင်းသွားသည်ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။ ဤလူငယ်လေးသည်...

'တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်'

"ဆုတ် မြန်မြန် ဆုတ်"

ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံး ကြောင်အနေချိန်တွင် အမြင့်ပိုင်းမှ ကျွမ်းချန်က အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ အနက်ရောင် သူတော်စင်များဘက်မှပင် ထိုအော်ဟစ်သံထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားသိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အလွယ်တကူ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်လာအောင် လုပ်ထားရသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။

ထုန်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ထားသော အလွန် ကြီးမားသည့် အစီအရင်ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ ဆုတ်ခွာရာ လမ်းကြောင်းများကို အားလုံး ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စောစောက အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာနေခဲ့ရသော အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည်လည်း အပြင်းထန်ဆုံး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ကြတော့၏။

'ရိုင်းစိုင်းချင်ဦးလေ'

"ရယ်ရတာ ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား"

"ငါတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်ချင်တယ် မဟုတ်လား"

"ဟားဟားဟား အကုန် သေလိုက်ကြတော့"

စောစောက ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများထက် ပို၍ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံများကြားတွင် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည် အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာနေရလေသည်။

ပုံဆောင်ခဲ အကာအကွယ်၏ စွမ်းအား မြှင့်တင်ပေးမှု မရှိတော့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ခေါင်းမာစွာဖြင့် အနည်းငယ် ခုခံခဲ့ကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် တပ်ပျက်သွားကြတော့၏။

"ဖြည်းဖြည်း ဖြည်းဖြည်း လုပ်ကြ ဆရာကျန်းက အရှင် ဖမ်းရမယ်လို့ ပြောထားတယ်"

"ဟေ့ အဲ့ဒါ ငါ့ကောင် စောစောက ဒီခွေးကောင်က ငါ့ကို အရမ်း ရိုက်ထားတာ"

"အပေါ်မှာ သတ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာပဲ မင်းက ဘာလို့ ဒီတစ်ကောင်ကိုမှ လာလုနေရတာလဲ"

"ပြေးလေ ငါ မင်းကို ပြေးခိုင်းမယ်"

...

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဂမ္ဘီရ လူသားများ၏ ရယ်မောသံများကို ကြားရင်း ပိုင်တယ်ယွီမှာ နေရာတွင်ပင် မှင်သက်နေပြီး ဤအဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

'ကိစ္စတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ အဲ့ဒီ ရုပ်သေးရုပ်တွေက ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာလား မဖြစ်နိုင်ဘူး သူတို့သာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ရဲရင် အစောကြီးကတည်းက ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေသွားလောက်ပြီ'

'ဒါပေမဲ့ ဒီလို မဟုတ်ဘူးဆိုရင် တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ'

သူ့ရှေ့မှ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသော ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူကို ကြည့်ရင်း လော်ကျင့်ထျန်းသည် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မိမိ၏ ဦးရေပြားများပါ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အကယ်၍ ထိုအချိန်က သူသာ အစည်းအဝေးခန်းမတွင် ကျန်းပေရန်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပါက တစ်နေ့တွင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလို ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။

အကြောင်းမှာ ကျန်းပေရန်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ပြောခဲ့သော်လည်း သူသည် ရန်သူ့အကြံကို ပြန်လည် အသုံးချလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ယနေ့တိုင်အောင် သူက ဘယ်လို အကြံကို ဘယ်လို ပြန်အသုံးချခဲ့လဲ ဆိုသည်ကို သူ မသိသေးချေ။

သူက တစ်ယောက်တည်း တိတ်တဆိတ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီးနောက် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး ဖြေရှင်းမရနိုင်သော ပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းပစ်လိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော မသိနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုးက သူ့ကိုပင် ကျောချမ်းသွားစေခဲ့၏။

"ဟူး... တော်သေးတာပေါ့ ငါ့မှာ ဆရာကူ ရဲ့ ကူညီမှု ရှိနေလို့ပါ တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ ကျန်းပေရန် က ငါ့ကို လျှို့ဝှက် ကြံစည်လာခဲ့ရင်တောင် ဆရာရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့ မပြောနဲ့ဦး ငါ့ကို ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားပေးဖို့တောင် ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"

တျန်းတိုင်းပြည်၏ အရှင်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် လော်ကျင့်ထျန်းသည် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို စိုးမိုးလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို တစ်ခါမှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့ဖူးချေ။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ အခြားသော တိုင်းပြည်များက ဒီလောက်အထိ ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားနေသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်လေသည်။

ဒါက အနှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ခါ ကြုံရခဲတဲ့ အခွင့်အရေးကောင်းကြီး ဖြစ်ပြီး သူက ဒီလိုမျိုး လက်လွှတ်မခံချင်ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ လုပ်ရပ်တွေက သူ့ကို အရမ်း အလျင်စလို မလုပ်ဖို့ သတိပေးနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းပေရန်ရဲ့ လက်ရှိ သဘောထားက အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဖို့ ဖြစ်နေတာကြောင့် သူကလည်း ရေရှည်အတွက် စီစဉ်ပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်ရမှာပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တခြား တိုင်းပြည်တွေကလည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာ မူလ အင်အားကို ပြန်လည် ရရှိဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်ပါလား။

ရှေ့ဆက်လို့လည်း မရ နောက်ဆုတ်လို့လည်း မရတဲ့ အခြေအနေမှာ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက သေရဲတဲ့စိတ်နဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဆိပ်ငွေ့ရဲ့ အထောက်အပံ့ မရှိတဲ့ အခြေအနေမှာ သူတို့က သေရမှာကို မကြောက်ရင်တောင် လုံးဝ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရင်ကလိုပဲ ဒီ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေကလည်း ခေါင်းမာတဲ့ သူတွေဖြစ်ပြီး စစ်ရှုံးသွားတဲ့အခါ တစ်ယောက်မှ လက်နက်ချဖို့ မရွေးချယ်ဘဲ အားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြလေသည်။

"ကြွက်ကောင်တွေ မင်းတို့ တကယ် နိုင်သွားပြီလို့ မထင်နဲ့ ငါတို့က ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့လေးပဲ ရှိသေးတာ ဒီနေရာကို နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့က ပြန်သိမ်းပိုက်သွားမှာပဲ စောင့်နေကြ စောင့်နေကြစမ်း"

မကျေနပ်ချက်တွေ အပြည့်ပါတဲ့ အော်ဟစ်သံကြီးနဲ့အတူ ပိုင်တယ်ယွီဟာ ဒိုင်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အမည်းရောင် သွေးတွေက နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

"ခွေးကောင် မင်းတို့ ဘယ်နှခါပဲ ပြန်လာလာ ငါတို့ သတ်တာကို ခံရမယ့် ကံကြမ္မာပဲ"

ချောင်ကျင်းဟွာက အားရပါးရ တံတွေးတစ်ချက် ထွေးချလိုက်ပြီး သူ့ဆီကို ပြေးဝင်လာတဲ့ နောက်ထပ် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ရှေ့တန်း စစ်မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် အောင်ပွဲခံနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျန်းပေရန်ဟာ နောက်ထပ် စစ်ကူတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ကျန်တဲ့ နိုင်ငံငါးနိုင်ငံဆီကို ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေက ဒီတစ်ခါ လုံးဝ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့် နောက်တန်းမှာ အင်အားကြီးတဲ့ စစ်သည်တွေ သိပ်မကျန်ခဲ့ပါဘူး။

မကြာခင်မှာပဲ အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေနဲ့ အနက်ရောင် သခင်ကြီးတွေ အားလုံးက ကျန်းပေရန်ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း 'လူသစ္စာဖောက်တွေ' ဆီကနေ စုံစမ်းသိရှိထားတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ကြလေသည်။

"ဆရာကျန်း ကျွန်တော်တို့ ကျင်းရှန်းရွာ ကို ရောက်နေပါပြီ"

"ဆရာကျန်း ဖန်ကျေးရွာ ကို ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပါပြီ"

"ဆရာကျန်း ဟန်လင်မြို့နယ် က ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေကို အားလုံး ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ"

...

ယခုအခါ ဆက်သွယ်ရေး တိုကင်တွေကို ကျင်းကျယ်အဆောင် မှာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီး ဖြစ်တာကြောင့် အဆိပ်ငွေ့တွေထဲမှာ စကားပြောဖို့ ဆိုတာ မခက်ခဲတော့ပါဘူး။

တိုကင်ထဲကနေ အဆက်မပြတ် ဝင်လာတဲ့ သတင်းကောင်းတွေကို နားထောင်ရင်း ချီတိုင်းပြည် မှာ ရောက်နေတဲ့ ကျန်းပေရန်ဟာ ပိုးအိမ်တွေ အပြည့်ရှိနေတဲ့ ရွာတစ်ရွာမှာ ရပ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် သေချာ ထပ်စစ်ဆေးပါ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေ မရှိတော့ဘူး ဆိုတာ သေချာရင် နေရာကို အရင် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပါ အလျင်စလို မလုပ်နဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခါးဆွဲတိုကင်ကို ကောင်းကင်စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ဘေးနားက မီဝမ်ဝေကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဘယ်လို ထင်လဲ"

မီဝမ်ဝေက သူ့ရှေ့က စိတ်မကောင်းစရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ တခြားနေရာတွေကို ထပ်ပြီး လိုက်ကြည့်ရဦးမယ်"

"ကောင်းပြီ"

ဒီတစ်ခါ ကျန်းပေရန်က မီဝမ်ဝေ ကို ခေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေက ဒီရွာတွေမှာ ချထားတဲ့ အစီအရင်တွေကို သူမနဲ့အတူ သေချာ လေ့လာချင်လို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင် မဖျက်ဆီးနိုင်မှာ စိုးရိမ်လို့ မဟုတ်ဘဲ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ထပ်မဖြစ်လာအောင် ကာကွယ်နိုင်မယ့် သင့်တော်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေချင်လို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

"ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိလား"

ကျန်းပေရန်နဲ့ မီဝမ်ဝေ တို့က ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး ရွာလယ်ခေါင်ကို လျှောက်သွားတာကို မြင်တော့ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က မြန်မြန် လိုက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ကို မေးလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ကို သေချာ ကာကွယ်ပေးရင် ရပြီ"

"ငါတို့" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဘာမှ ပြဿနာ မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကတော့ စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း ဒေါသထွက်သွားမိသည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင် မပြသဝံ့ဘဲ ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ ကျန်းပေရန်၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင်သာ လျှောက်လာခဲ့ရလေသည်။

ကျန်းရွာ တစ်ရွာလုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် မီဝမ်ဝေက ပိုးအိမ်တစ်ခုပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ဂူမျိုးနွယ်စု ရဲ့ တစ်ခုခုသော ထူးခြားတဲ့ ယဇ်ပူဇော်နည်း ဖြစ်လောက်တယ် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်က စာအုပ်တွေထဲမှာ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး"

"တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းရွာ တစ်ရွာလုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဒီနေရာမှာ ချထားတဲ့ အစီအရင်က ရှီးဖုန်းရွာ က ဟာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။ အစီအရင်ကို လှုံ့ဆော်တဲ့ နည်းလမ်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယဇ်ပူဇော်တဲ့ နည်းလမ်းပဲဖြစ်ဖြစ် လုံးဝ အတူတူပဲ ဖြစ်လေသည်။

အစီအရင်နဲ့ ဂူအဆိပ် ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။

မီဝမ်ဝေ က ထူးခြားတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း အလွန် ရိုးရှင်းပါတယ်။ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ဂူအဆိပ် ပညာရပ်က လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ စာအုပ်တွေ ရှိရင်တောင်မှ အလွန် နည်းပါးတဲ့ လူတချို့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေမှာ သေချာသည်။

ဒါကြောင့် မီဝမ်ဝေက စာအုပ်ပေါင်းစုံ ဖတ်ဖူးရင်တောင် သူမ မသိတဲ့ ပညာရပ် နယ်ပယ်တွေ ရှိနေဦးမှာပဲ ဖြစ်လေသည်။

မီဝမ်ဝေ နဲ့ ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ဟာ တိုကင်ထဲကနေ တခြား နိုင်ငံတွေက အစီအရင် ဆရာတွေဆီက သတင်းတွေကို လျင်မြန်စွာ ကြားသိလိုက်ရပြီး နေရာအားလုံးက အဆိပ်ငွေ့ အစီအရင်တွေရဲ့ တည်ဆောက်ပုံဟာ အတူတူပဲ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံးပဲ အစီအရင်တွေကို စတင် ဖျက်ဆီးလိုက်ကြပါတော့"

အစီအရင်တွေ အားလုံးက အတူတူပဲဆိုတော့ အများကြီး ချန်ထားစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ နမူနာ တစ်ခု ရှိရင် လုံလောက်ပါပြီ။

ဒါကလည်း ကျန်းပေရန်က ချီတိုင်းပြည် ကို ရွေးချယ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြား နိုင်ငံတွေရဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေကို မဖယ်ရှားပေးရင် အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချီတိုင်းပြည် က အခု ဘာမှ မကျန်တော့တဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ မကျေမနပ် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သုတေသန လုပ်ဖို့ ချန်ထားတာက အကောင်းဆုံးပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဒါ့အပြင် ဒါဟာ ကျန်းပေရန်ရဲ့ ချိန်ခွင်လျှာ ညီမျှအောင် လုပ်ဆောင်တဲ့ နည်းဗျူဟာအတွက်လည်း နောက်ထပ် အာမခံချက် တစ်ခုပါပဲ။ တခြား နိုင်ငံခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ဆရာကြီးတွေ မနာလို မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းပေရန်ရဲ့ တိုကင်ထဲကနေ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အသံတွေ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

"ဆရာကျန်း ကျင်းရှန်းရွာ က အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါပြီ အဆိပ်ငွေ့တွေလည်း တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားပါပြီ"

"ဆရာကျန်း ဖန်ကျေးရွာ က အစီအရင်ကို ဖြေရှင်းလိုက်ပါပြီ ဇန်တိုင်းပြည် ဟာ အလင်းရောင်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ရပါပြီ"

"ဆရာကျန်း ဟန်လင်မြို့နယ် က အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါပြီ အားလုံးက အဆိပ်ငွေ့တွေကို ဖယ်ရှားနေကြပါတယ် မကြာခင်မှာပဲ ဂျိနိုင်ငံ ဟာ မူလအခြေအနေကို ပြန်ရောက်တော့မှာပါ"

...

ကျန်းပေရန်ကလည်း တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမယ့် အစီအစဉ်ကို မမေ့ဖို့ သတိပေးခဲ့လေသည်။

အားလုံးကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ကြားက သူတို့ သေချာပေါက် မမေ့ပါဘူးလို့ ပြန်ပြောခဲ့ကြပါတယ်။ တခြား အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေကိုလည်း အားလုံး ထိန်းချုပ်ထားပြီးပြီ ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန် လာရောက် စစ်ဆေးမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေကြတာ ဖြစ်လေသည်။

"ဝေတိုင်းပြည် က အဆိပ်ငွေ့တွေလည်း လွင့်စင်သွားပြီ ဒီပြဿနာကြီးကတော့ နောက်ဆုံးမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ကျန်တာကတော့ ရှုပ်ပွနေတာတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ပဲ"

တိုကင်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ဟာ မီဝမ်ဝေ နဲ့ ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းအကြောင်း ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါက ဘေးနားက ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လှိုင်းဂယက်တွေ ထပ်မံ ထလာစေခဲ့ပါတယ်။

ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကြီးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေ အားလုံးကို ဘာအထိအခိုက်မှ မရှိစေဘဲ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တာက ဘယ်သူ့အတွက်မဆို ရယ်မော အော်ဟစ် အောင်ပွဲခံဖို့၊ ကိုယ့်ပုံရိပ်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ခုခု လုပ်ပြဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ ကိစ္စပါ။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန် အတွက်ကတော့ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်လိုက်ရတာဟာ လက်တစ်ဖက် လှုပ်ရှားလိုက်ရသလို လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒီလောက် အေးဆေးတည်ငြိမ်လွန်းနေတာကြောင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ အခု လက်ရှိ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြဖို့ ဘယ်လို စကားလုံးကို သုံးရမလဲဆိုတာတောင် မသိတော့ပါဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ စကားတစ်ခွန်းတည်းပဲ ပြောနိုင်ပါတော့တယ်။

'ငါ သဘောကျရတဲ့ ယောက်ျားနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်'

သူမ တွေးလိုက်မိ၏။

သို့သော် လေးစားအားကျမှုအပြင် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မှုလည်း ရှိနေသေး၏။ မူလက သတင်းကောင်း ရောက်လာချိန်တွင် ကျန်းပေရန်ကို ချက်ချင်း ပြေးဖက်ကာ အတူတကွ အောင်ပွဲခံမည်ဟု တွေးထားခဲ့သော်လည်း ယခု အခြေအနေမှာ...

သူမ အနေဖြင့် တကယ်ကို ပြေးဖက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေမိလေသည်။

'ဟူး...'

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး အလွန် စိတ်ပျက်နေမိ၏။ အကြောင်းမှာ ကျန်းပေရန်နှင့် မီဝမ်ဝေ တို့ ပြောဆိုနေသော အကြောင်းအရာများကို သူမ လုံးဝ ဝင်မပါနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ဒါက သူမကို အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် အတတ်ပညာများကို အသေအလဲ လေ့လာတော့မည်ဟု နောက်တစ်ကြိမ် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။

'အင်း လူတိုင်း ကြည်ညိုလေးစားရတဲ့ ဆရာကျန်းကိုပဲ သင်ပေးခိုင်းရမယ်'

မီဝမ်ဝေ နှင့် တစ်နာရီခန့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဒီလိုမျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မဖြစ်အောင် တကယ် ကာကွယ်မည်ဆိုပါက ဒါဟာ အလွန် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးတည်းဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ လူအင်အား ပိုမို ခေါ်ယူရမည်ဟု သဘောတူညီခဲ့ကြလေသည်။

"မင်း အရင် ကျင်းကျယ်အဆောင် ကို ပြန်သွားပြီး ဒီအကြံအစည်အတိုင်း ဆက်ပြီး တွေးကြည့်နေလိုက် ငါ လုပ်စရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ တခြား နေရာတွေကို အရင် သွားလိုက်ဦးမယ်"

"ကျွန်မ အတူတူ လိုက်ခဲ့ပေးဖို့ မလိုဘူးလား"

မီဝမ်ဝေ က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မလိုတော့ဘူး"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီးသည်နှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝမ်းသာနေသော အမူအရာ ပေါ်နေသည့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း သူ့ကို အိမ်ပြန်ပို့လိုက်"

ပြောပြီးသည်နှင့် ပျံသန်းစံအိမ် ပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဒါက ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ဝင့်ကြွားနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး မီဝမ်ဝေ ကို မတတ်သာသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်သော မီဝမ်ဝေ က သူမကို အရိုအသေပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က နားထောင်ပြီးနောက် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြကာ ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားလေသည်။

မူလက သူမသည် မီဝမ်ဝေ အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်ကို တကယ် သဘောကျနေတာလားဟု မေးချင်ခဲ့သော်လည်း စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒီမေးခွန်းက အရမ်း မိုက်မဲလွန်းသည်ဟု ထင်ရသဖြင့် မမေးဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

...

အဆိပ်ငွေ့များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်၏ ဒုတိယ အစီအစဉ်ကတော့ သဘာဝကျကျပင် ကျန်ရှိနေသော ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ငါးကောင်ကို လိုက်ရှာရန် ဖြစ်လေသည်။

စနစ် ၏ ရွေးချယ်စရာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်၏။

ချီတိုင်းပြည် တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေနှင့် အခြား နိုင်ငံများမှ အစီအရင် ဆရာများ၏ သတင်းပို့ချက်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် တကယ်ပင် တစ်နိုင်ငံလျှင် ဂူအဆိပ်ကောင် တစ်ကောင်စီ ရှိနေပြီး ကျန်ရှိနေသော နိုင်ငံငါးနိုင်ငံတွင်လည်း အဆိပ်ကောင် မွေးမြူသည့် အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင် တစ်ခုစီ ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင်များကို ဖျက်ဆီးရန် အခက်ခဲဆုံး အချက်မှာ သေချာပေါက် ထိုအထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို ဝိညာဉ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ ကုလျန်အန်း တို့လို အဆင့်မြင့် တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များပင်လျှင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့် ပြေးရလောက်အောင် ဖြစ်လေသည်။

တာ့ဟူကို အားကိုးမှသာ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဒါကြောင့် အစီအရင်တွေကို မဖျက်ဆီးခင် ကျန်းပေရန်က တာ့ဟူ ကို အရင်ဆုံး နိုင်ငံအသီးသီးဆီ သွားပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံ နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ လွှတ်ရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ အရင်တစ်ခေါက် ထုန်တိုင်းပြည် မှာ သူ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တဲ့ အဓိက သော့ချက် ဖြစ်လို့ပါပဲ။

အဲ့ဒီ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ်တွေက သူ့ကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘဲ သူ့အပေါ် ကျေးဇူးတင်ပြီး သူတို့အတွက် လက်စားချေပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်လို့ပါပဲ။

တကယ်လို့ တာ့ဟူကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ရိုက် လာပြီး ကျန်းပေရန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ကာကွယ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် သိန်းနဲ့ချီတဲ့ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ချက်ချင်း ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရမှာ သေချာပါတယ်။

'ဟူး... တကယ်လို့ ဒီလိုမျိုး ငါးခါလောက် ထပ်လုပ်လိုက်ရင် တာ့ဟူ က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်သွားမလဲ'

တာ့ဟူ ဟာ သိန်းနဲ့ချီတဲ့ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို တစ်ကြိမ် စုပ်ယူလိုက်ရုံနဲ့တင် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီးတောင် ကြောက်ရွံ့ရတဲ့ အဆင့်အထိ အစွမ်းထက်လာခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ သန်းနဲ့ချီတဲ့ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကိုသာ စုပ်ယူလိုက်ရင်...

"ဟူး..."

ကျန်းပေရန်မှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး အဲ့ဒါက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းထက်မှုမျိုး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ တွေးတောင် မတွေးရဲအောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် အချို့ကို ချီတိုင်းပြည် ၏ အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ခိုင်းစေပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ပျံသန်းသော စံအိမ် ကို စီးနင်းကာ ယွမ်မြို့တော် သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။