အခန်း (၆၇၈-၆၇၉)

အခန်း ၆၇၈ ယင်နှင့် ယန် မျက်နှာစာနှစ်ဖက်

ပျံသန်းသော စံအိမ် ပေါ်မှ ဆင်းလာသည့် တစ်ခဏမှာပင် ကျန်းပေရန်သည် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော သီချင်းသံမျိုးစုံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

လမ်းမပေါ်ရှိ လူများသည် သီချင်းဆို ကခုန်နေကြပြီး ဒီအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူ၊ သာမန်လူ၊ အားကြီးသူ၊ အားနည်းသူ ဟူ၍ ခွဲခြားမှု မရှိတော့ဘဲ အားလုံးက ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိလာသော အောင်ပွဲအတွက် စုရုံးကာ အောင်ပွဲခံနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ပါလား"

"ဆရာကျန်း ပြန်လာပြီဟေ့"

"ဆရာကျန်း ခင်ဗျားက လူတိုင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တာပါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

...

မိမိထံသို့ ပြေးလာကြသော ယောကျ်ား၊ မိန်းမ၊ အသက်ကြီး၊ အသက်ငယ် အရွယ်စုံ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ ဆက်ပြီး ပျော်ကြပါဦး ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ အတူတူ မပါဝင်နိုင်တော့ဘူး"

ကျန်းပေရန်၏ ပါးစပ်မှ အရေးကြီးကိစ္စ ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားသည်နှင့် လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မနှောင့်နှေးရဲကြပေ။

"ကျေးဇူးပါပဲ"

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ လူများကို လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များအတွက် သူ စီစဉ်ပေးထားသော နေအိမ်ဆီသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

တံခါးကို ခေါက်လိုက်ရာ တံခါးလာဖွင့်ပေးသူမှာ ယွီရှုမု ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်း မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ပြုံးနေသော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာကာ ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်၏။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ယွီရှုမု ၏ နောက်မှလိုက်ကာ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ရာ ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး နှင့် ရွှီမေယင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ရှိနေကြသော်လည်း ကုလျန်အန်း တစ်ယောက်တည်းသာ လိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အဘွား ကျန်းမာရေး ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

ကျန်းပေရန်က ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ မေးလိုက်၏。

အရင်တစ်ခေါက် ချောင်ကျင်းဟွာ အပါအဝင် အနက်ရောင် သူတော်စင် များစွာကို အသက်ပြန်သွင်းရာတွင် သူမက အများဆုံး ပေးဆပ်ခဲ့ရသလို အပြင်းထန်ဆုံး ဒဏ်ရာရခဲ့သူမှာလည်း သူမပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ကြားသောအခါ ရွှီမေယင် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား ဒီအဘွားကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက် ဒဏ်တော့ ခံနိုင်ပါသေးတယ် ကျင့်စဉ်စွမ်းအား တစ်ဝက်ကျော်လောက် ဆုံးရှုံးသွားပြီး အခြေခံ အုတ်မြစ် နည်းနည်း ထိခိုက်သွားတာကလွဲရင် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

"..."

ရွှီမေယင် က အကြင်နာဆုံး လေသံဖြင့် အသနားခံစရာ အကောင်းဆုံး စကားများကို ပြောနေသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်လည်း ပြန်ပြောလိုက်ရလေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အဘွား တကယ်ကို ပင်ပန်းသွားပါပြီ ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိရင် အားမနာတမ်း ပြောပါ"

"ဟားဟားဟား"

ရွှီမေယင် က နားထောင်ပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီအဘွားကြီးမှာ အကူအညီတောင်းစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး ဆရာကျန်း က ငါ့ကို ကတိပေးထားတဲ့ ကိစ္စလေး မှတ်မိနေရင် ရပါပြီ"

"စိတ်ချပါ ကိစ္စတွေ အားလုံး ပြီးသွားရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် အဘွားနဲ့ အတူတူ ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ဆရာကျန်း က မှတ်မိနေတယ်ဆိုရင်တော့ စိတ်အေးရပါပြီ ဒါပေမဲ့ ဒီအဘွားကြီးနဲ့ အတူတူ ပြန်လိုက်ဖို့က အဓိက မဟုတ်ပါဘူး အဓိကက ငါ့ရဲ့ မြေးမလေးနဲ့ တွေ့ဖို့ပါ ငါ့ကို ယုံပါ မင်း သူ့ကို သေချာပေါက် သဘောကျသွားမှာ"

ထိုစဉ် ဘေးနားရှိ ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန်ရေ အရင်တစ်ခေါက်က ငါ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာကလည်း ဒီအဘွားကြီးထက် မနည်းပါဘူး မင်းက သူ့ရဲ့ ဒီလို ခက်ခဲတဲ့ တောင်းဆိုမှုကိုတောင် သဘောတူလိုက်မှတော့ ငါလည်း..."

ရွှီမေယင်က ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီအဘွားကြီးရဲ့ တောင်းဆိုမှုက ဘယ်နေရာမှာ ခက်ခဲနေလို့လဲ ကဲ မင်း ရှင်းအောင် ပြောစမ်း မဟုတ်ရင်တော့ ဒီအဘွားကြီးမှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေကို အကုန်ထုတ်ပြီး မင်းနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ရလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ ငါ စကားမှားသွားတာပါ မင်း အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ ခါးနာသွားဦးမယ်"

ရွှီမေယင်ကို တောင်းပန်ပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ကျန်းပေရန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မင်းသိပါတယ် ဆိုသည့် အမူအရာ အပြည့် ပေါ်နေလေသည်။

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီးကို ကျန်းပေရန် က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘုန်းတော်ကြီး ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိရင် အားမနာတမ်း ပြောပါ ဒီတစ်ခေါက်က ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ကျေးဇူးတင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး အသက်ပြန်ရှင်လာတဲ့ အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေ အားလုံးကလည်း ဘုန်းတော်ကြီးကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်နေကြမှာပါ"

"ဟင့်အင်း"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ငြင်းလိုက်လေသည်။

"အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေရဲ့ ကျေးဇူးကိုတော့ ငါ လက်မခံရဲပါဘူး မင်းရဲ့ ကျေးဇူးတစ်ခုတည်းဆို ရပါပြီ"

ကျန်းပေရန်လည်း တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များနှင့် ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူများ အဆင်မပြေကြသည်ကို သိထားသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ ဘုန်းတော်ကြီး သဘောအတိုင်းပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် ငါလည်း အချိန်အတော်ကြာ အနားယူဖို့ စီစဉ်ထားတယ် လောလောဆယ်တော့ ဘာမှ မလိုချင်သေးဘူး နောင်တစ်ချိန် အခက်အခဲ တစ်ခုခု ကြုံလာမှပဲ ဆရာကျန်း ဆီ အကူအညီ လာတောင်းပါတော့မယ်"

"ရပါတယ်"

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က အဓိက ကိစ္စကို စတင် ပြောလိုက်လေသည်။

"တာ့ဟူ ရော"

"အော် တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံထားလို့ ပင်ပန်းပြီး အိပ်ပျော်နေတယ်"

'ဟင်'

'တစ္ဆေတွေလည်း အိပ်ရတာလား'

ထိုစကားက ကျန်းပေရန်ကို လုံးဝ ကြောင်အသွားစေပြီး တစ္ဆေ တွေလည်း ပင်ပန်းပြီး အိပ်ပျော်တတ်သည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ချေ။

"ငါ သွားနှိုးလိုက်ရမလား"

"အဲ့ဒီလောက်တော့ မလိုပါဘူး..."

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် လာတာ အဓိကကတော့ အစီအရင် ဖျက်ဖို့ ကိစ္စအတွက်ပါ"

"အစီအရင် ဖျက်ဖို့"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။

"မင်း ပြောတာ... အရင်တစ်ခေါက်ကလို သိန်းနဲ့ချီတဲ့ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ် တွေကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ အစီအရင်မျိုးကို ပြောတာလား"

"မှန်ပါတယ် အဲ့ဒီလို အစီအရင်မျိုး နောက်ထပ် ငါးခု ဖျက်ဖို့ ရှိသေးတယ်"

"ဟူး..."

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က နားထောင်ပြီးနောက် မအောင့်နိုင်ဘဲ လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိလေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ကျန်းပေရန်နှင့် အတူတူပင် တွေးမိသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး လေအေး ရှူသွင်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် လည်း မေးလိုက်လေသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး အကယ်၍ အရင်တစ်ခေါက်ကလိုမျိုး အစီအရင်ကို ဖျက်မယ်ဆိုရင် တာ့ဟူ က အဲ့ဒီ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ် တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ထပ်ပြီး ခံနိုင်ရည် ရှိပါဦးမလား"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါလည်း မသိဘူး"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည်။

"ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ တာ့ဟူ ရဲ့ အခြေအနေက အရင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အခြေအနေမျိုးမို့လို့ မှီငြမ်းစရာ အတွေ့အကြုံ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘူး ဒါကြောင့် သူ ဘယ်အဆင့်အထိ တိုးတက်လာနိုင်မလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး"

"ဒါဆို... ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်မလား"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒီအချက်မှာတော့ ကိစ္စမရှိလောက်ပါဘူး အဲ့ဒီ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ် တွေက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တာ့ဟူ ဆီ အတင်းအဓမ္မ ထည့်ပေးတာ မဟုတ်ဘဲ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာနဲ့ လက်ဆောင်ပေးကြတာပါ တကယ်လို့ တာ့ဟူက တကယ် လက်မခံနိုင်တော့ဘူး ဆိုရင်လည်း မယူဘဲ နေလိုက်လို့ ရတယ်"

ကျန်းပေရန် က နားထောင်ပြီးနောက် သဘာဝကျသည်ဟု ထင်ကာ ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားလေသည်။

ထိုစဉ် ဘေးနားရှိ ရွှီမေယင် က ဝင်ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ တာ့ဟူက သန်းနဲ့ချီတဲ့ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ် တွေရဲ့ စွမ်းအားကို လက်ခံနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... သေမင်းမြို့တော်ကိုတောင် သွားပြီး စမ်းကြည့်လို့ ရလောက်တယ်"

"သေမင်းမြို့တော် ဟုတ်လား"

စကားလုံးအသစ်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းပေရန် လည်း အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ် ပေါက်သွားလေသည်။

သို့သော် ရွှီမေယင် ပြန်မဖြေမီမှာပင် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ဝင်ပြောလိုက်၏။

"နေပါဦး နေပါဦး ငါက တာ့ဟူကို နောင်ကျရင် ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတာ မင်းက သူ့ကို သေလမ်းဆီ မပို့ပါနဲ့"

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အရင်တစ်ခေါက်က မင်း သေမင်းမြစ်ကို မြင်ဖူးခဲ့ပြီ မဟုတ်လား"

" မြင်ဖူးတယ်"

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"သေမင်းမြို့တော် ဆိုတာက အဲ့ဒီ သေမင်းမြစ်ထဲမှာ ရှိတာ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ အဲ့ဒီမှာ အဆိုးရွားဆုံး သွေးစွန်းတစ္ဆေတွေကို ချိတ်ပိတ်ထားတယ်လို့ ဆိုတယ်"

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါနဲ့ သေမင်းမြစ် ဆိုတာက တကယ်တော့ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ လူကြီးမင်းတို့ ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား"

ကျန်းပေရန်၏ မေးခွန်းကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီးက ရွှီမေယင် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"မင်း ပြောမလား ငါ ပြောရမလား"

"ဒါဆိုလည်း ငါပဲ ပြောလိုက်ပါ့မယ်"

သို့သော် ရွှီမေယင် စကားစရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ ငါပဲ ပြောလိုက်ပါ့မယ် မင်း သေချာ ရှင်းပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်လို့"

ရွှီမေယင်လည်း နားထောင်ပြီးနောက် မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်သော်လည်း ပြန်မငြင်းချေ။ အကြောင်းမှာ သေမင်းမြစ် ဆိုသော နေရာနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး သည် သူတို့ထဲတွင် တကယ်ကို အပြောနိုင်ဆုံးသူ ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်ပြီး ရှာဖွေလေ့လာထားသော နေရာများကလည်း သူတို့ထက် ပိုများသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"အတိုချုပ် ပြောရရင် သေမင်းမြစ် ဆိုတာ တစ္ဆေ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ကမ္ဘာ လူ့ဘုံမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားတဲ့ သူတွေက အဲ့ဒီမှာ သွားပြီး ဝင်စားရတယ် သာမန်လူတွေ ဝင်စားတာကတော့ သဘာဝကျကျပဲ အသစ်ပြန်လည် ဝင်စားပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေ အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် တချို့ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေကတော့ တားမြစ်ပညာရပ်တွေကနေတစ်ဆင့် မှတ်ဉာဏ်တွေကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး ဝင်စားပြီးတဲ့အခါမှာ အထူး နည်းလမ်းတွေနဲ့ ပြန်လည် နိုးထလာအောင် လုပ်နိုင်ကြတယ်"

ဒီနေရာအရောက်တွင် ကျန်းပေရန်က နားလည်သဘောပေါက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

အနက်ရောင် သူတော်စင်များ ဝင်စားသည့် အကြောင်းကို သူ အကြိမ်အတော်များများ ကြားဖူးခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

အနက်ရောင် သူတော်စင်တင် မကဘဲ အနက်ရောင် ဧကရာဇ် ဝင်စားသည်ကိုပင် သူ မြင်ဖူးခဲ့လေသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို ဒီတားမြစ်ပညာရပ်က သေမင်းမြစ် နဲ့ ပတ်သက်မှု တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"

"ထက်မြက်တာပဲ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဒါကလည်း ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူတွေက ငါတို့ တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ တွေကို အသေအလဲ ဖိနှိပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ကိုသာ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင် ငါတို့က သူတို့ကို ဝင်စားလို့ မရအောင် လုပ်နိုင်ရုံတင်မကဘူး ထာဝရ မကျွတ်မလွတ်အောင်တောင် လုပ်ပစ်နိုင်တယ်လေ"

'ဟူး...'

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် သူတို့ ဘာကြောင့် တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းကို အသေအလဲ ဖုံးကွယ်ထားရသနည်း ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။

'ဘာကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး ပူးပေါင်းဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ကြတာလဲ' ဆိုသည့် မေးခွန်းမျိုးကို ကျန်းပေရန် မမေးခဲ့ပေ။

ပထမအချက်မှာ တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များသည် အင်အားနည်းပါးပြီး အရေအတွက် အလွန် နည်းပါးလှသဖြင့် စေ့စပ်ဆွေးနွေးရေး စားပွဲတွင် ထိုင်ရန် လုံးဝ အရည်အချင်း မပြည့်မီသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူ များကလည်း ၎င်းတို့ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးလိုဘဲ ဤအန္တရာယ်ရှိသော အရာအားလုံးကို အမြစ်ကတည်းက နှိမ်နင်းပစ်လိုကြလေသည်။ တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ၎င်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး အာမခံချက် ဖြစ်မည်ဟု တွေးကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဒါက နိုင်ငံကြီးတွေရဲ့ တွေးခေါ်ပုံနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။

အင်အား တူညီတဲ့သူတွေဆိုရင် ပူးပေါင်းမယ် အင်အား နည်းတဲ့သူဆိုရင် သိမ်းပိုက်မယ် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။

တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ တွေကတော့ သေချာပေါက် 'ဖျက်ဆီးပစ်မယ်' ဆိုတဲ့ အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်နေတာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါတွေ ပြောပြီးတဲ့နောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်လေသည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှု လိုအပ်ချက်က အရမ်း ခက်ခဲလွန်းနေတာပဲ မဟုတ်ရင်သာ တပည့်တွေ အများကြီး လက်ခံနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီ ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူ တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကြောက်နေစရာ လိုတော့မှာလဲ"

ထိုစဉ် ရွှီမေယင် ကလည်း ဝင်ရောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေါ့ သာမန်လူတွေထဲမှာ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူက ရှားပါးပြီးသားကို တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်နိုင်တဲ့သူဆိုတာ ရှားပါးထဲကမှ ရှားပါးတဲ့ သူမျိုးလေ တပည့်ကောင်း တစ်ယောက် ရဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ကို တက်ရတာထက်တောင် ပိုခက်သေးတယ်"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က နားထောင်ပြီးနောက် တံတွေးတစ်ချက် ထွေးချလိုက်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက်က ဆရာကျန်း မျက်နှာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါက ကိုယ့်ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို ထိခိုက်ခံပြီး အဲ့ဒီ ငှက်လူသားတွေကို သွားကယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒီနေရာအရောက်တွင် ကျန်းပေရန် သည် တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များ၏ အခြေအနေကို အတော်လေး နားလည်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစမှာ အလွန် အားကောင်းလှသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန် နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပါက အနက်ရောင် သူတော်စင် အများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ၎င်းတို့ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ မည်သို့မျှ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခု ၎င်းတို့က သူ့ကို ဤမျှလောက်အထိ ကူညီပေးရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် ကုလျန်အန်း ၏ မျက်နှာကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ သူသည် ၎င်းတို့အတွက် အကာအကွယ် တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိသည်ကို သေချာ တွက်ဆထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

လက်တွေ့တွင်လည်း ၎င်းတို့ တွက်ဆထားသည့်အတိုင်း မှန်ကန်ခဲ့ပြီး ယခု နိုင်ငံခြောက်ခု၊ မဟုတ်ဘူး နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ဆရာကျန်း ဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် မျက်နှာသာ မပေးမည့်သူ မည်သူ ရှိမည်နည်း။

ဒါက ၎င်းတို့၏ ရှင်သန်မှုအတွက် အလွန် ကြီးမားသော အာမခံချက် တစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး စိတ်ချပါ ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ လူကြီးမင်းတို့ကို ဘယ်သူမှ ထိခိုက်အောင် လုပ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က နားထောင်ပြီးနောက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်းက ပွင့်လင်းတဲ့သူမှန်း ငါ သိသားပဲ ဒါဆို နောင်ကျရင် ငါတို့ အားလုံး ဆရာကျန်း ကိုပဲ အားကိုးပြီး အသက်ရှင်ရတော့မယ် ဒါပေါ့ နောင်ကျရင် ဆရာကျန်းဘက်က အကူအညီ လိုတာရှိရင်လည်း ငါတို့က သေချာပေါက် ရေမရှောင် မီးမရှောင် ကူညီပေးမှာပါ တစ်ခွန်းမှ ညည်းညူမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဆက်ပြောလိုက်၏。

"စကားတွေ လမ်းချော်သွားပြီ လမ်းချော်သွားပြီ ငါတို့ သေမင်းမြစ် ကိစ္စကိုပဲ ဆက်ပြောကြရအောင် စောစောက ငါ ပြောခဲ့သလို သေမင်းမြစ် ဆိုတာ တကယ်တော့ တစ္ဆေ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ နယ်မြေပဲ အဲ့ဒီနေရာက စည်းကမ်းတွေက လူ့ဘုံနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး ဒါကို စကားအနည်းငယ်နဲ့ ရှင်းပြဖို့က အရမ်း ခက်တယ် မင်း ကိုယ်တိုင် တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်မှပဲ နားလည်နိုင်မှာ"

"ဒါဆို ဘုန်းတော်ကြီး လိုမျိုး သေမင်းမြစ် ကို သွားနိုင်ဖို့ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ"

"ဟဲဟဲ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်လေသည်။

"မင်း မေးတာ အချက်ကျသွားပြီ ဒါကတော့ သေချာပေါက် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းက သူတို့နဲ့ မတူလို့ပေါ့ တကယ်လို့ ဆရာကျန်း စိတ်ဝင်စားရင် မင်းကို ငါ သင်ပေးလို့ ရတယ်"

"ဒါဆို ဒီသေမင်းမြစ် ကို သွားရင် ဘာအကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်မလဲ"

ကျန်းပေရန် ဒီလို မေးလိမ့်မည်ကို ကြိုသိနေသကဲ့သို့ ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အကျိုးကျေးဇူးတွေကတော့ အများကြီးပေါ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ဖမ်းမိတာနဲ့တင် နှစ်အတော်ကြာ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံရတဲ့ အချိန်တွေနဲ့ ညီမျှသွားပြီ ဒါ့အပြင် သေမင်းမြစ် ထဲမှာ ယင်ဓာတ်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာဓာတ်ဖြစ်စေ လူ့ဘုံထက် အများကြီး ပိုများတယ်လေ အဲ့ဒီမှာ ကျင့်ကြံရတဲ့ အမြန်နှုန်းကလည်း သဘာဝကျကျ အများကြီး ပိုမြန်တာပေါ့"

"နားထောင်ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိပုံရတယ်"

"ဒါက အပေါ်ယံ အကျိုးကျေးဇူးတွေပဲ ရှိသေးတာ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ သေမင်းမြစ် ထဲမှာ ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာတွေ ဝှက်ထားတယ်လို့ ဆိုတယ် တကယ်လို့သာ တစ်ခုလောက် ရခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီ အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေကို ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး တုန်ယင်နေအောင် လုပ်ပစ်မယ်"

"ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ ဟုတ်လား"

ဒီစကားလုံးလေးလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းပေရန် သည် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

ဒီတစ်ခေါက် လူသားများနှင့် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲကြီးတွင် ကျန်းပေရန် သည် အချက်တစ်ချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ များသည် တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းလှသည် ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်၏။

ထိပ်တန်း အနက်ရောင် သူတော်စင် များ စုဝေးနေသည့် စစ်မြေပြင်တွင်ပင်လျှင် ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ ကို ထုတ်ယူနိုင်သည့် အားကြီးသူမှာ လက်ချိုးရေ၍ ရလောက်အောင် နည်းပါးလှပေသည်။

မူလက ကျန်းပေရန် သည် ကောင်းကင်အဆင့် ဆိုသည်မှာ လှပသော မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည် ဟူသော စကားမှာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်ရှိ အားကြီးသူများ၏ နှိမ့်ချသော စကားဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းမှာမူ ၎င်းမှာ အမှန်တရားကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ပို၍ မမှန်နိုင်တော့သည့် အမှန်တရားကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လူအများစုအတွက် ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ တစ်ခု ရရှိရန် ဆိုသည်မှာ အိပ်မက်မက်နေမှသာ ရနိုင်မည့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သေမင်းမြစ် အတွင်း၌ ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ ရှိသည်ဟု ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် သည် အလွန် ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"မှန်တယ် အချိန်အများစုမှာ သေမင်းမြစ်က နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် တကယ်တော့ သူက နောက်ထပ် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုပါပဲ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်မှာ ရှာမရတဲ့ တချို့ပစ္စည်းတွေက အဲ့ဒီမှာတော့ ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်"

'ဟယ်... ပြိုင်ပြိုင်ဆိုင်ဆိုင် ကမ္ဘာတွေတောင် ရှိနေတာလား'

မူလက ကျန်းပေရန် ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် သေမင်းမြစ် ဆိုသည်မှာ ငရဲပြည် လို နေရာမျိုးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု နားထောင်ကြည့်တော့... ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုလား။ မဟုတ်ဘူး ယင် နဲ့ ယန် မျက်နှာစာ နှစ်ခုလို့ ပြောရမည် ဖြစ်လေသည်။

ဒါက ဂမ္ဘီရ ထွက်ပေါက်ရှစ်ခု ပညာရပ်နဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီနေလေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီသေမင်းမြစ် က... တကယ်ကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ"

"ဟားဟားဟား"

ထိုစဉ် ရွှီမေယင် က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ရေ ဒီချွေးစော်နံတဲ့ ဘုန်းကြီး ရဲ့ လိမ်ညာတာကို မယုံလိုက်ပါနဲ့ တကယ်လို့ သေမင်းမြစ် ထဲမှာသာ ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ ရှိမယ်ဆိုရင် သူ စောစောကတည်းက ရနေလောက်ပြီ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ကိရိယာ ကို မပြောနဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ကိရိယာ ကိုတောင် သူ အဲ့ဒီကနေ တစ်ခုမှ ယူလာတာ မတွေ့ဖူးဘူး"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က နားထောင်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လည် ချေပလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက အချိန်မကျသေးလို့ဟ မင်း ဘာနားလည်လို့လဲ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်တဲ့နေ့ကျရင် အဲ့ဒီ သေမင်းမြို့တော်ကို သွားပြီး အထဲမှာ ဘာတွေ ရှိလဲဆိုတာ သွားစူးစမ်းဦးမှာ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာ နှုတ်ဆိတ်နေသော ယွီရှုမု က ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး သေချာ စဉ်းစားပါဦး အဲ့ဒီ သေမင်းမြို့တော်က တစ္ဆေ တွေ အားလုံး အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ သေမင်းနယ်မြေ တကယ်လို့ ဘုန်းတော်ကြီး သာ သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ တွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ အင်အားတစ်ရပ် ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့ မတူဘူးလား"

"ဒီကလေးမက ငယ်သေးတော့ မသိတာပါ"

ရွှီမေယင် က ပြုံးလျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

"သူ တကယ် သွားရဲမယ်လို့ မင်းက ထင်နေတာလား ပြောရုံ သက်သက်ပါ"

ရွှီမေယင် ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"စာကလေး တစ်ကောင်က ငန်းရိုင်း တစ်ကောင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ"

ထို့နောက် ဤသို့သော အပြန်အလှန် စကားများမှုများကြားတွင် ကျန်းပေရန်သည် သေမင်းမြစ် အကြောင်းကို ပိုမို သိရှိလာခဲ့သော်လည်း ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ စကားအရဆိုလျှင် ကိုယ်တိုင် တစ်ခေါက်လောက် သွားရောက် တွေ့ကြုံခံစားကြည့်မှသာ အထဲမှာ တကယ်တမ်း ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ ဆိုတာကို နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

'ကြည့်ရတာ တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာဖို့ ကိစ္စကိုလည်း အစီအစဉ်ထဲ ထည့်ထားလို့ ရနေပြီပဲ'

"ကျေးဇူးရှင် ရောက်လာတာလား"

လူအနည်းငယ် စကားပြောနေစဉ် တာ့ဟူက ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ လွင့်လာပြီး ကျန်းပေရန်ကို အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း"

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဘုန်းတော်ကြီး ပြောတာတော့ မင်း ကျင့်ကြံတာ အရမ်း ကြိုးစားလွန်းလို့ ပင်ပန်းပြီး အိပ်ပျော်သွားတယ်ဆို"

တာ့ဟူ က ခေါင်းကုတ်ကာ ရိုးသားသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က ထုံအတယ်လေ ဒါကြောင့် ပိုပြီး ကြိုးစားဖို့ပဲ တတ်နိုင်တာပါ"

"ကြိုးစားရမယ်မှန်း သိတာ ကောင်းပါတယ် ဆက်ကြိုးစားပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ချီးကျူးခံရသော တာ့ဟူသည် အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"နောက်ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် ငါ လာတာ မင်းဆီက အကူအညီ လိုချင်လို့ အရင်တစ်ခေါက်က သိန်းနဲ့ချီတဲ့ မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ် တွေကို မှတ်မိသေးလား"

"သေချာပေါက် မှတ်မိတာပေါ့"

"မင်း သွားပြီး ကယ်တင်ဖို့ စောင့်နေတဲ့ အဲ့ဒီလို မကျွတ်မလွတ် ဝိညာဉ် တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် ငါနဲ့ အတူတူ လိုက်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိလား"

"ဆန္ဒရှိပါတယ် အရမ်းကို ဆန္ဒရှိတယ်"

အခန်း ၆၇၉ အချမ်းသာဆုံးသူက အလုပ်ကြမ်းသမား လုပ်ခြင်း

တာ့ဟူကို တျန်းတိုင်းပြည် သို့ စေလွှတ်၍ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ များ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရသော ဒေသခံ ဝိညာဉ်များကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် စေခိုင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များ နေထိုင်ရာ နေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီး အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"ဆရာကျန်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"

"ဆရာကျန်း ကျွန်တော်တို့ စောင့်နေရတာ တကယ်ကို ကြာလှပါပြီ"

"လာ လာ မြန်မြန် ထိပ်ဆုံး နေရာမှာ ထိုင်ပါဦး"

အစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန် ကို တိုင်းပြည် အရှင်သခင် အသီးသီးက နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုကြပြီး ထိပ်ဆုံး နေရာသို့ ပင့်ဆောင်သွားကြလေသည်။

ကျန်းပေရန် သည် ၎င်းတို့ ဤမျှလောက် အလျင်လိုနေရသည့် အကြောင်းရင်းကို သဘာဝကျကျ သိထားပေသည်။ ယခု ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ များ ပျက်စီးသွားပြီး အဆိပ်ငွေ့များ လွင့်စင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ယာယီ မဟာမိတ်အဖွဲ့လည်း လူစုခွဲသင့်ပြီ ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ 'အိမ်' တွင် ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စများ အများကြီး ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် မပြန်မီတွင် ၎င်းတို့သည် ကျန်းပေရန် ကို အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်ရမည်မှာ သေချာသဖြင့် အားလုံး ဤနေရာတွင် စုရုံးစောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

အားလုံး နေရာယူပြီးသောအခါ ယန်ရှောင်ဘို က မတ်တပ်ရပ်ကာ ကျန်းပေရန် ကို လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပထမဆုံး အနေနဲ့ ကျွန်တော်က ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဆရာကျန်း ကို လှိုက်လှဲစွာ ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြောကြားလိုပါတယ် ဒီတစ်ခေါက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရေး စစ်ပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ဘယ်သူမှ သေဆုံးဒဏ်ရာရတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး ဒါတွေ အားလုံးက ဆရာကျန်း ရဲ့ စစ်ဆင်ရေး အစီအစဉ်ကြောင့်ပါပဲ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး လေးစားမိပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ အားလုံး လေးစားမိပါတယ်"

ယန်ရှောင်ဘို စကားဆုံးသည်နှင့် အခြား တိုင်းပြည် အရှင်သခင်များကလည်း ကျန်းပေရန်ကို တညီတညွတ်တည်း ပြောလိုက်ကြလေသည်။

ကျန်းပေရန်သည်လည်း နားထောင်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်၏。

"အားလုံးပဲ အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ ဒီတစ်ခေါက် ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်ပွဲ ရခဲ့တာက အားလုံးရဲ့ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့မှုတွေကြောင့်ပါ"

ယဉ်ကျေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယန်ရှောင်ဘို က အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ဆက်လက် တင်ပြလေသည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့ပါသည်။ ဒီစစ်ပွဲကြောင့် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ အင်အား အတော်လေး ထိခိုက်သွားသော်လည်း အခြေခံ အုတ်မြစ်တော့ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် အချိန် အနည်းငယ် ပေးလိုက်ပါက မကြာမီ ပြန်လည် နာလန်ထူလာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ရလေသည်။

ကျန်းပေရန် က နားထောင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော်လည်း စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ပါဘူး အားလုံးက ကိုယ့်တိုင်းပြည် အခြေအနေကို စိတ်ပူနေကြမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါတယ် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရှုပ်ပွနေတာတွေကို ကျွန်တော်ပဲ ဆက်ပြီး ရှင်းလင်းလိုက်ပါ့မယ် အားလုံးပဲ ကိုယ့်တိုင်းပြည်ကို ပြန်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စတွေ လုပ်ဆောင်ကာ အင်အား ပြန်လည် ဖြည့်တင်းကြပါတော့"

"ဆရာကျန်း ရဲ့ သဘောထားက တကယ်ကို ကြီးမြတ်လှပါတယ်"

ကျန်းပေရန် ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် တိုင်းပြည် အရှင်သခင်များက ကျန်းပေရန် ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်ကြလေသည်။

ပြန်လည် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် မိမိတို့၏ တိုင်းပြည်သို့ ပြန်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ အလွန် ဝမ်းသာနေကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေမှုများလည်း ရှိနေသေး၏။

ထိုအထဲတွင် အသိသာဆုံးမှာ လော်ကျင့်ထျန်း နှင့် ဝူဇီကျန်း တို့ ဖြစ်လေသည်။ အင်အား အကောင်းဆုံး ကျန်ရှိနေသော နိုင်ငံနှစ်ခု အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဤရှုပ်ထွေးနေသော အချိန်အခါတွင် မိမိတို့၏ ဩဇာအာဏာကို သေချာပေါက် ချဲ့ထွင်ချင်ကြပေသည်။

သို့သော် ထိုအကြံအစည် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းပေရန် က ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်လေသည်။

စစ်မဖြစ်မီက ခွဲဝေမှုများတွင် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သလို ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် နောင်တရမည့် အရိပ်အယောင် မရှိကြချေ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရုံဖြင့် ဂူမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ပြာကျသွားစေလောက်သည့် အရှိန်အဝါဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်လေသည်။

'ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်' ဆိုသည့် အသိက ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မဟုတ်ဘူး တိုင်းပြည် အရှင်သခင် အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။

မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေမျိုး မရောက်မချင်း သို့မဟုတ် ကျန်းပေရန် ၏ နောက်ခံ အစစ်အမှန်ကို လုံးဝ မသိရမချင်း ၎င်းတို့သည် လုံးဝ အလျင်စလို လှုပ်ရှားမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ကျန်းပေရန်သာ ဝင်မပါခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ တိုင်းပြည်များမှာ စောစောကတည်းက ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ပိုင်းတွင် ဩဇာအာဏာ ချဲ့ထွင်ခြင်း ဆိုသည်မှာလည်း ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် ၏ မည်သည့် ခွဲဝေမှုကိုမဆို ၎င်းတို့က စိတ်ထဲမှ ကျေနပ် လက်ခံနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသော်လည်း မည်သည့် မကျေနပ်ချက်မျှ မရှိကြပေ။

"အရာအားလုံး ကောင်းမွန်သွားတဲ့ အချိန်ကျရင် ဆရာကျန်း ကို ကျွန်တော်တို့ ဇန်တိုင်းပြည် ဆီ ဖိတ်ခေါ်ပြီး အရက်ကောင်းကောင်း တစ်ခွက် တိုက်ပါ့မယ် တိုင်းပြည် ကိစ္စတွေ များနေလို့ ကျွန်တော် အရင် သွားနှင့်ပါရစေ ခွင့်ပြုပါဦး"

ပြောစရာရှိသည်များ အားလုံး ပြောပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ရွှယ်ခိုင် က ပထမဆုံး မတ်တပ်ရပ်ကာ အားလုံးကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

တကယ်တော့ ပြောချင်တဲ့ စကားတွေ အများကြီး ရှိသေးသလို မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေလည်း အများကြီး ရှိနေသေးပေမယ့် ဒါတွေ အားလုံးက ကိုယ့်အိမ် ကိုယ့်ရာကို အမြန်ပြန်ပြီး ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့လောက် အရေးမကြီးပါဘူး။

ရွှယ်ခိုင် က ဦးဆောင်လိုက်သဖြင့် အခြားသော အနက်ရောင် သူတော်စင် များကလည်း အသီးသီး မတ်တပ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ အိမ်ပြန်ချင်စိတ်များ လောင်ကျွမ်းနေကြပြီ မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပါပြီ နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

ကျန်းပေရန် ကလည်း မတ်တပ်ရပ်ကာ အနက်ရောင် သူတော်စင် များ အားလုံးကို အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

အနက်ရောင် သူတော်စင် များ အားလုံးကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော ယန်ရှောင်ဘိုက ကျန်းပေရန် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏。

"ဆရာကျန်း နောက်တစ်ဆင့် ဘာဆက်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလဲ"

ထုန်တိုင်းပြည်ဘက်တွင် အဆိပ်ငွေ့များကို ဖယ်ရှားပြီးကတည်းက စစ်ပြီးကာလ ပြန်လည် ထူထောင်ရေး လုပ်ငန်းများကို အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည် ဖြစ်ရာ သူက အခြားသော တိုင်းပြည် အရှင်သခင်များလောက် အလျင်မလိုချေ။

"ချီတိုင်းပြည် ကို သွားပြီး အဲ့ဒီ အဆိပ်ငွေ့ အစီအရင်ကို ဆက်လက် သုတေသနပြုမယ် ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းတွေ ရှာတွေ့နိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ရမယ် ပြီးတော့ အလွန် ကြီးမားတဲ့ အစီအရင် တချို့ကိုလည်း ဖြေရှင်းဖို့ ရှိသေးတယ် အဲ့ဒါတွေ အားလုံး ပြီးသွားရင်တော့ ချီတိုင်းပြည် က အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေကို လိုက်ရှာဖို့ ထွက်ရမယ်"

ကျန်းပေရန် ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ် အပြည့်အစုံကို ကြားပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဘို က မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း က တိုင်းပြည် အရှင်သခင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပေမယ့် ပူပန်ရတဲ့ ကိစ္စတွေက ကျွန်တော်တို့ထက် နည်းနည်းလေးမှ မလျော့ပါဘူး လေးစားပါတယ် လေးစားပါတယ်"

"ကိုယ်စီ တာဝန်တွေ ရှိကြလို့ပါ ဒီဘက်က ကိစ္စတွေ ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း ချီတိုင်းပြည် ကို ပြန်ရတော့မယ်"

"အာ နေပါဦး"

ကျန်းပေရန် က စကားမဆုံးခင်မှာပင် နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရှောင်ဘို က အလျင်အမြန် တားလိုက်လေသည်။

"ယန်ဂိုဏ်းချုပ် ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ"

"အရင်တစ်ခေါက်က ကိစ္စလေ... မင်း ငါ့အခြေအနေကို နားလည်မယ်လို့ ထင်ပါတယ် ငါက ဂိုဏ်းချုပ် တွေ အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး မင်းကို အပြည့်အဝ အာမခံချက် မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး မည်သို့ပင်ဆိုစေ ငါက ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေလို့လေ"

ယန်ရှောင်ဘို က အရင်တစ်ခေါက်က ချိန်ခွင်လျှာ ညီမျှအောင် ထိန်းသိမ်းရေး ကိစ္စကို ချက်ချင်း သဘောမတူနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တောင်းပန်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သဘာဝကျကျ နားလည်လိုက်လေသည်။

ဒီအချက်မှာတော့ ကျန်းပေရန် က ယန်ရှောင်ဘို ကို အတော်လေး နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ သူပြောသလိုပင် သူ၏ ဩဇာအာဏာက ကုလျန်ချန် လောက် မကြီးမားသဖြင့် အခြား တိုင်းပြည် အရှင်သခင်များကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် သည် သူ၏ တောင်းပန်မှုကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ နောက်ဆုံးတော့ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ သဘောတရားသာ လွှမ်းမိုးနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယန်ရှောင်ဘို က သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တာကြောင့်သာ တောင်းပန်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ကို စစ်မီးလျှံထဲ ထပ်မကျရောက်စေချင်တဲ့ ရိုးသားတဲ့ ဆန္ဒကြောင့် ဒီရွေးချယ်မှုကို လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူ တောင်းပန်တာ မတောင်းပန်တာက ကျန်းပေရန် အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး။ သူ လုပ်ရမှာက ဒီလူတွေထက် အမြဲတမ်း ပိုအားကြီးနေဖို့ပဲ။ အဲ့ဒါမှ ဒီနေ့လိုမျိုး သူတို့ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။

"ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့ပြီးသားပါ ယန်ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အခက်အခဲကို ကျွန်တော် အရမ်း နားလည်ပါတယ် ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲ လုံးဝ မထားပါဘူး"

ယန်ရှောင်ဘို က နားထောင်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား"

"သေချာတာပေါ့"

"ဒါဆို ဒါလေးကို ယူထားလိုက်ပါ"

ယန်ရှောင်ဘို က ကျောက်စိမ်း လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းပေရန် ၏ ရှေ့သို့ တွန်းပို့ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက..."

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်လွှမ်းမိုးဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုရင် ရဲ့ အမှတ်အသားပဲ ပစ္စည်းကို မြင်တာနဲ့ လူကို မြင်ရသလိုပါပဲ နောင်ကျရင် ဆရာကျန်းက ငါ့ဂိုဏ်းထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်ပြီး ဘယ်အရင်းအမြစ်ကိုမဆို ယူအသုံးပြုနိုင်တယ်"

'အိုဟို ဘွဲ့ထူး နောက်တစ်ခု တိုးလာပြန်ပြီ' ဟု ကျန်းပေရန် တွေးလိုက်မိ၏။

အခြား တိုင်းပြည် အရှင်သခင်များနှင့် အတူတူပင် ကျန်းပေရန်သည် ယန်ရှောင်ဘို ၏ မျက်နှာကို မပျက်စေလိုသဖြင့် လက်စွပ်ကို ယူကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် အားမနာတော့ဘူးနော်"

"ဟားဟား ဆရာကျန်း က လက်ခံပေးတာ ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခုပါပဲ"

"ဒါဆို ကျွန်တော် အရင် သွားနှင့်ပါရစေ ကိစ္စတွေ ပြီးရင် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"

ယန်ရှောင်ဘို ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် တံခါးဖွင့်ကာ အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် ထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ရှောင်ဘို ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အရင်က အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေကို တိုက်ခိုက်နေတုန်းက သူ ဒီလောက်အထိ မခံစားခဲ့ရပါဘူး။ အခု ကိစ္စတွေ ပြီးသွားမှသာ သူ ပြင်းထန်တဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုကို ရရှိလာခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

'နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတော့ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်တော့မယ်'

ဂူမျိုးနွယ်စု မပေါ်လာခင်က တိုင်းပြည် ခြောက်ခုရဲ့ အရှင်သခင်တွေက သံသယဖြစ်စရာ မလိုအောင် တိုက်ကြီးရဲ့ အရှင်သခင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

သူတို့က သတ္တဝါ အားလုံး ဆိုတဲ့ စစ်တုရင်ခုံ ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကစားသမားတွေ ဖြစ်ပြီး နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို သူတို့က ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့ပါပြီ။

ပြီးတော့ ဒီ ပွဲကြည့်ပရိသတ်က တစ်ခါတလေ သူတို့ကို ဘယ်လို ကစားရမလဲ ဆိုတာကို ဝင်ပြောတတ်ပြီး ကစားသမားတွေက သူ့စကားကို နားမထောင်ရင် သူက ဝင်ကစားတာ ဒါမှမဟုတ် ကစားသမားကို ကစားပွဲထဲကနေ ကန်ထုတ်ပစ်တာမျိုးတောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။

မှန်ပါတယ် ယန်ရှောင်ဘို ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကျန်းပေရန် ရဲ့ သက်ရောက်မှု့က ဒီလောက်အထိ ကြီးမားနေတာပါ။ မတတ်နိုင်ဘူးလေ ဒီဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူ တွေနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ သူ ပြသခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းနေတာကိုး။ အဓိက အချက်က ဒါကတောင် သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အကုန် မဟုတ်သေးဘူးဆိုတာပါပဲ။

ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပါတယ်။

ဒီစစ်ပွဲပြီးရင် သူတို့က အရင်လို အေးအေးဆေးဆေး နေချင်သေးတယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ကျန်းပေရန် ရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတော့မှာဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး ရာထူးမြင့်မြင့်မှာ နေခဲ့တဲ့ သူကတော့ ဘာမှ မသက်မသာ ဖြစ်တာမျိုး မခံစားရပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းပေရန် ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းလှပြီး သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ကို ကယ်တင်ခဲ့ကာ သူတို့ အားလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

အကြောင်းပြချက် မျိုးစုံနဲ့ သူဟာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ဆိုတဲ့ စစ်တုရင်ခုံ ဘေးမှာ သေချာပေါက် နေရာတစ်ခု ရသင့်ပါတယ်။

'ထားလိုက်ပါတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကုလျန်အန်း ထွက်လာရင် ဒါတွေက သူ ခေါင်းစားရမယ့် ကိစ္စတွေပဲ ငါကတော့ ငါ့ဘာသာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာပဲ ဆက်လုပ်တော့မယ်'

...

အစည်းအဝေးခန်းမမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ချီတိုင်းပြည် သို့ တိုက်ရိုက် မပြန်သေးချေ။ ထိုနေရာသို့ မသွားမီ သူ မှာကြားစရာ ကိစ္စအချို့ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ယွမ်မြို့တော် အတွင်း၌ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှု အငွေ့အသက်များ ရောနှောနေလေသည်။

ပျော်ရွှင်ရခြင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် ဂူမျိုးနွယ်စု ကို အပြီးတိုင် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လူတိုင်း နေရောင်ခြည်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ရကာ ထိုထူထပ်သော အဆိပ်ငွေ့များကို ကြည့်ပြီး စိတ်ညစ်နေစရာ မလိုတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝမ်းနည်းရခြင်းမှာ ဤစစ်ပွဲအတွင်း လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ ဆွေမျိုး မိတ်ဆွေများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ယခု တင်းမာနေသော စိတ်ခံစားမှုများ ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ ဖိနှိပ်ထားသမျှသော ဝမ်းနည်းမှုများ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ထိုခံစားချက် နှစ်မျိုးအပြင် ယွမ်မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ခွဲခွာရတော့မည့် လွမ်းဆွတ်မှု အငွေ့အသက်များလည်း ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ရသော အချိန်က မကြာသေးသော်လည်း ထိုကာလအတွင်း အားလုံးက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကာ အခက်အခဲများကို အတူတကွ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြသဖြင့် ရိုးသားဖြူစင်သော ခင်မင်ရင်းနှီးမှုများ အလီလီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ကျင်းကျယ်အဆောင်မှ အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အရသာကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြည်းစမ်းခွင့် ရသွားသဖြင့် အချိန်တိုင်း အတူတကွ ရှိနေချင်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းအရ အများစုမှာ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု၏ အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အင်အားစု တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

ယခု အဆိပ်ငွေ့များ လွင့်စင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည်လည်း အသီးသီး ပြန်သွားပြီး စစ်ပြီးကာလ ရှုပ်ပွနေသည်များကို အရင် ရှင်းလင်းရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ၏ ပထမဆုံး သွားရမည့် နေရာမှာ ဤနေရာပင် ဖြစ်၏။

"ဟေ့ ကျောက်နှလုံးသား မင်းက ဒီနေ့ ဇန်တိုင်းပြည် ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ အတူတူ ပြန်တော့မယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ"

"ဒီ လင်မို ကိစ္စကို သေချာ စဉ်းစားလို့ မရသေးတော့ ပြန်သွားရင်လည်း တခြား ကိစ္စတွေ လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး ဒါကြောင့် သေချာ နားလည်အောင် အရင် လာလုပ်တာပါ"

"ဟဲဟဲ ငါလည်း အတူတူပဲ ဒီကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားသွားတာနဲ့ ရပ်လို့ကို မရတော့ဘူး မနေ့က ငါလည်း ပြန်မယ်လို့ တွေးထားတာ ဒါပေမဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် လုပ်လက်စ ဆေးအိုးကို သတိရသွားတော့ မနေနိုင်ဘဲ ပြန်ပြေးလာတာပဲ"

"ဟားဟားဟား အားလုံး အတူတူပါပဲ အတူတူပါပဲ"

"ဟူး... မင်းတို့ကို အားကျလိုက်တာ ငါ ပြန်သွားရင် စီမံအုပ်ချုပ်ရမယ့် မိသားစုကြီး တစ်ခု ရှိသေးတယ် မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်သွင်းတဲ့ ကိစ္စကို သေချာ နားလည်အောင် လုပ်ပြီးမှ ပြန်မှာ"

...

ကျင်းကျယ်အဆောင် အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ခွဲခွာခြင်း အငွေ့အသက်ကို ခံစားရင်း ကျန်းပေရန်သည် မင်ရန်ကို ချွတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အားလုံးပဲ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ ကျွန်တော် ပြောစရာ စကားနည်းနည်း ရှိလို့ပါ"

ကျန်းပေရန် ၏ အသံသည် ကျင်းကျယ်အဆောင် အတွင်း မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများ အားလုံးက သူ့ဆီသို့ တညီတညွတ်တည်း လှည့်ကြည့်လာကြပြီး အော်ပြောလိုက်ကြ၏။

"ဆရာကျန်း ခင်ဗျား လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်နေတာ"

"ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို အကြိမ်ကြိမ် လာရှာသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ဘယ်မှာ ရှိမှန်း ရှာမတွေ့ဘူး"

"ဆရာကျန်း ဒီတစ်ခေါက် လာတာ ကျွန်တော်တို့ကို ဝေမျှပေးစရာ အကြံဉာဏ် အသစ်တွေ ရှိလို့လား တကယ်လို့ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မပြန်တော့ဘူး ဟိုကောင်လေးတွေ အသေအလဲ လာခေါ်ရင်တောင် လုံးဝ မပြန်တော့ဘူး"

"ဟုတ်တယ် ဆရာကျန်း ခင်ဗျား တစ်ခွန်းပဲ ပြော ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း အိမ်ကို စာရေးလိုက်မယ်"

...

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများ၏ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် သည် ထိုအထဲတွင် ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦး ရောနှောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းမှာ ယန်ကွမ်းချင်းပင် ဖြစ်၏။

အရင်တစ်ခေါက် ကျန်းပေရန် သူ့ကို အမှတ်မထင် တွေ့ခဲ့စဉ်က စကားပြောရန် သွားရှာမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အလုပ်တွေ အရမ်းများလာပြီး အရေးကြီးလွန်းသဖြင့် ထိုကိစ္စကို မေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခု သူ့ကို ဤနေရာတွင် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် နားလည်သွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ အစီအရင် ပညာရပ် အဆင့်အတန်းဖြင့် ဤနေရာတွင် နေရာတစ်နေရာ ရယူရန် လုံလောက်သည် မဟုတ်ပါလား။

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ကျန်းပေရန် က ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ ပြန်ပြီး ကိစ္စတွေ ရှင်းလင်းရမယ့် သူတွေကတော့ အရင် ပြန်ပြီး ရှင်းလင်းလိုက်ကြပါ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် လာတာက အားလုံးကို ပြောပြချင်လို့ပါ ကျွန်တော်က အားလုံး နောင်ကျရင် ပူးပေါင်း ဆွေးနွေးလို့ ရအောင် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ် တကယ်လို့ အားလုံးက စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုရင်..."

"ကျွန်မ ကျွန်မ ဝင်ချင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် စကားမဆုံးမီမှာပင် လူအုပ်ထဲမှ မီဝမ်ဝေက ပထမဆုံး ရှေ့ထွက်ကာ အော်ပြောလိုက်လေသည်။

ဒါက ဝေတိုင်းပြည်မှ ပညာရှင် အားလုံးကို အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားစေပြီး ဘေးနားမှ တိုးတိုးလေး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ကြ၏။

"ဆရာမက ထောင်ချီ အိမ်တော် ရဲ့ အရှင်သခင်နော် ဒီစကားကို မဆင်မခြင် ပြောလို့ မရ..."

"အော် ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မ ထောင်ချီ အိမ်တော် ကနေ ထွက်လိုက်ပြီ အားလုံးပဲ အိမ်တော်သခင် အသစ် တစ်ယောက်ကို ပြန်ရွေးချယ်လိုက်ကြပါတော့"

"..."

တစ်ခဏအတွင်း ထောင်ချီ အိမ်တော် တွင် ပါဝင်သူများရော၊ မပါဝင်သော အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများပါ အားလုံး ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

'ကစားနေတာလား ဒါက ပြောင်းချင်တိုင်း ပြောင်းလို့ ရတဲ့ ကိစ္စလား' ဟု ၎င်းတို့ တွေးလိုက်မိကြ၏။

သို့သော် မီဝမ်ဝေကတော့ အလွန် ပြတ်သားနေပြီး ကျန်းပေရန် ၏ ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် သွားရပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ဝင်ခွင့် ရှိပါသလား"

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့"

"အာ ဒါက..."

တစ်ခဏအတွင်း နေရာရှိ အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများ အားလုံး ထပ်မံ ဆွံ့အသွားကြပြန်သည်။

သူတို့ ပါးစပ်က ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ဝန်မခံသည်ဖြစ်စေ စိတ်ထဲမှာတော့ ထောင်ချီ အိမ်တော် ဆိုတာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်က ပညာရှင် အားလုံးရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆိုတာ သိထားကြပါတယ်။ အဲ့ဒီအထဲမှာ အကောင်းဆုံး မှော်ကိရိယာတွေ ရှိသလို တစ်တိုက်လုံးမှာ လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ အကောင်းဆုံး ပညာရှင်တွေလည်း ရှိနေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ စောစောကတင် ဒီအမြင့်ဆုံး နေရာရဲ့ အရှင်သခင်က တခြား အဖွဲ့အစည်းထဲကို ဝင်ဖို့ နည်းနည်းလေးမှ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပါဘူး။

ဒီခံစားချက်က ကမ္ဘာ့ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးက ရုတ်တရက် ကိုယ့်ကုမ္ပဏီကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူများဆီမှာ သွားပြီး အလုပ်ကြမ်းသမား လုပ်သလိုပါပဲ။

'ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိတာပဲ' ဟု ၎င်းတို့ တွေးလိုက်မိကြ၏။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလို့ ထင်ရပါစေ အမှန်တရားက သူတို့ရှေ့မှာ ရောက်နေပါပြီ။

မီဝမ်ဝေ ဟာ လူတိုင်းရဲ့ ရှေ့မှာတင် ကျန်းပေရန် ပြောတဲ့ အဖွဲ့အစည်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာပါ။ နာမည်တောင် မပေးရသေးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းထဲကိုပေါ့။

"ဒီအဘိုးကြီးကိုလည်း ထည့်ပါ"

"ဟားဟားဟား ဆရာကြီးလျိုတောင် သွားမှတော့ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ထည့်လိုက်ပါ"

"မင်းတို့ တကယ် ပြောနေတာလား ကိုယ့်အဖွဲ့အစည်း

၏ကို မလိုချင်တော့ဘူးလား ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ကတော့ လူပျိုကြီးပါ ဆရာကျန်း ကျွန်တော် ဝင်မယ် အခုချက်ချင်း ဝင်မယ်"

...

မီဝမ်ဝေ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာသော အဆင့်ကိုး ဆရာကြီး အများအပြားသည် ကျန်းပေရန်၏ နာမည်တောင် မပေးရသေးသော အဖွဲ့အစည်းသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း အသီးသီး အော်ဟစ် ပြောဆိုလာကြလေသည်။

တခြား အကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆရာကျန်းဆိုတဲ့ ရွှေရောင် ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကြောင့် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်လုပ် ရှုံးစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး။

အဓိက အချက်ကတော့ ဆရာကျန်း ရဲ့ လမ်းညွှန်မှု မရှိတဲ့ အချိန်ကာလလေး အတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အခက်အခဲက တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားပြီး ဆရာကျန်း ရဲ့ အရေးပါမှုကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်လာကြလို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ လုပ်မယ့်သူ ရှိတာနဲ့ နေရာရှိ အဆင့်ကိုး ဆရာကြီး အားလုံးနီးပါးက ဝင်ရောက်ဖို့ ဆန္ဒပြလာကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီးများ အားလုံး ဤမျှလောက် တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်လာကြသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

အဆင့်ကိုး ဆရာကြီး အတော်များများ ဝင်ရောက်လာမည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှလောက် များပြားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းအရ မည်သူက နာမည်ကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ကြသနည်း။

ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့တွေကလည်း အနည်းအကျဉ်းတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး အနည်းဆုံးတော့ အဖွဲ့အစည်း အကြီးအကဲ ဆိုတဲ့ ရာထူးကနေ စရမှာပဲ ဆိုတော့ နည်းနည်းပါးပါး အဆင်မပြေတာတွေတော့ ရှိမှာ သေချာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ သူတို့က လောကီ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ချုပ်ချယ်မှုကို လုံးဝ မခံရပုံပေါ်ပါတယ်။

ကိုယ်ပျော်ဖို့ကသာ အဓိကပဲလေ။

"ကောင်းပါပြီ ဒါဆိုရင် အားလုံး ပါဝင်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ် အဖွဲ့အစည်း ကို တည်ထောင်ပြီးသွားရင် အားလုံးကို အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်"