အခန်း (၃၉၄)

အခန်း။ ၃၉၄

ကျောက်လင်းသည် အားပါးတရ စားသောက်နေသည်ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ အစာများကို မျိုချကာ ကျိရုရွှယ်အား ပြုံးလျက် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချီချီလေးရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးပါပဲနော်။ အန်တီ ဒီရက်ပိုင်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟိုမှာ စားရတဲ့ အစားအစာတွေကတော့ မင်းအဖေ ချက်သလောက် မကောင်းတာ အမှန်ပဲ"

ယခင် ယွီဟွာဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က ရသမျှကိုသာ ဖြစ်သလို စားသောက်ခဲ့ကြရသည်။ အစားအစာများမှာ ရှားပါးလာသည်နှင့်အမျှ အရသာအကြောင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝမ်းဗိုက်ပြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကျေးဇူးတင်လှပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများထက် အစားအစာ အနည်းငယ် ပိုရရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ယွီဟွာ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အစားအစာအတွက် များစွာ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ပုံမှန်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့မှုရှိရာ ထမင်းစားရရုံဖြင့်

ပင် အဆင်ပြေလှပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်းထံတွင်နေသကဲ့သို့ ထောပတ်ဆီနှင့် ဟင်းလျာအစုံအလင် စားသောက်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျောက်လင်းက ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ရာကို ချီးမွမ်းသည်ကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဂုဏ်ယူရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် ကျောက်လင်းအား အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ကြည့်ကာ "အန်တီကျောက်လင်း... ဖေဖေ့လက်ရာကို ဒီလောက်ကြိုက်တာပဲ။ ဒီမှာပဲ နေပြီး ချီချီ့ကို အဖော်လုပ်ပေးပါလားဟင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကတော့လေ... ချီချီလေးရယ် အန်တီ့မှာလည်း လုပ်စရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ မင်းနဲ့အတူ ဒီမှာ မနေနိုင်သေးတာကို ခွင့်လွှတ်ပါနော်"

တူကို ပြန်လည်ကောက်ကိုင်ရန် ပြင်နေသော ကျောက်လင်းမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်ရသည်။ ချီချီလေးက သူမကို နေစေချင်ခြင်းမှာ သူမအပေါ် တွယ်တာယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြနေသဖြင့် ကျောက်လင်းအနေဖြင့် စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာမိသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ယခင်က သူမ ထွက်ခွာခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူမတွင်လည်း သူ၏ အိမ်မက်နှင့် ရည်မှန်းချက်များ ရှိနေသေးသည်။ လုချွမ်း၏ အုပ်စုထဲတွင် အလကားနေ၊ အလကားစား အခြေအနေမျိုးဖြင့် သူမ မနေလိုပေ။ ထို့ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း ကျောက်လင်းသည် ချီချီလေး၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ရတော့သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ အန်တီ... ဒါဆိုရင်လည်း အားရပါးရသာ စားပါဦး။ အန်တီ ပြန်လာရတာ တော်တော်လေး ပင်ပန်းခဲ့မှာပဲ..."

ကျောက်လင်းသည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မည်သည့်စကားမျှ မပြောတော့ဘဲ ထမင်းကိုသာ အာရုံစိုက်၍ စားသောက်နေတော့သည်။

ဗိုက်ကားအောင် စားသောက်ပြီးသောအခါ ကျောက်လင်းသည် ကျေနပ်အားရသော အမူအရာဖြင့် သူမ၏ လုံးဝန်းနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာ ထက်ဝက်ကျော်မှာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အခြေအနေကို သေချာမသိသူတစ်ဦးအဖို့ သူမအား ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်စရာ ရှိသည်။

"ကျောက်လင်း... နင်ပြောတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းက ဘာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော လုချွမ်းသည် အနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားလိုက်သည်။ ကျောက်လင်း ပြောဆိုခဲ့သော အရေးကြီးသည့် ထောက်လှမ်းရေးသတင်းကို သူ အလွန်ပင် သိချင်နေမိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီထမင်းတစ်နပ်ကို အလကား ကျွေးလိုက်ရခြင်းတော့ မဖြစ်သင့်ပေ။

သူနှင့် ချီချီလေး၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဆိုရာ ကျောက်လင်း ယူဆောင်လာသော သတင်းမှာ သာမန်သတင်းတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ တစ်ဖက်ရှိ ကျိရုရွှယ်သည်လည်း ကျောက်လင်း မည်သည့်သတင်းများ ယူဆောင်လာသည်ကို သိလိုသဖြင့် သူမကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး အစားအသောက် မက်သူတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"လုချွမ်း... နင် လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာက ပျားအုံကို တုတ်နဲ့ ထိုးလိုက်

သလို ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာ နင် သိရဲ့လား။ အခု ကျန်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတွေက တော်တော်လေးကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေကြပြီ"

"ဒါဟာ ကျန်းပြည်နယ်ထဲမှာ ဒုတိယမြောက် အခြေစိုက်စခန်း အတိုက်ခိုက်ခံရတာပဲ။ ဘယ်

အခြေစိုက်စခန်းကမှ ဒါကို ဆက်ပြီး သည်းခံနေကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်လင်းက လေးလံသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျောက်လင်း၏ အမြင်၌ လုချွမ်းမှာ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုများ၏ ဗဟိုချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားအခြေစိုက်စခန်းများ၏ အကြံအစည်များသာ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် လုချွမ်းနှင့် ချီချီလေးတို့မှာ ကြီးစွာသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

လုချွမ်းသည် စိတ်ထဲမှ အခြေအနေကို ရိပ်စားမိလိုက်သည်။ လူသားအစိုးရဘက်ကမူ ယခုအခါ သူ့အား အမှန်တကယ်ပင် ရန်ပြုတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤအခြေစိုက်စခန်းများ အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လာလျှင်ပင် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ကျိရုရွှယ်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိ၏။ ဖခင်ဖြစ်သူ လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းက လူသားအစိုးရဘက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်ကို သူမ သိရှိထားသည်။ ယခင်က လူသားများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ တစ်မျိုးဖြစ်နေသည်ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အစွမ်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းချိတ်ဆက်နေကြခြင်းသာ။

"ကျောက်လင်း... အခြေစိုက်စခန်းအားလုံးက ငါ့ကို ရန်ပြုဖို့ စီစဉ်နေကြတာလား။ သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ"

လုချွမ်းက စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားလိုက်၏။ ကျောက်လင်းသည် တမင်တကာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လူသားအခြေစိုက်စခန်းများ၏ အထွေထွေ အစီအစဉ်ကို သူမ သိရှိထားမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အခြေစိုက်စခန်းတွေက တိုက်ရိုက် ပါဝင်ပတ်သက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ကြားခံတစ်ခုကို အသုံးချဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြတယ်"

"သူတို့က မိုးကြိုးဟိန်းသံလို့ခေါ်တဲ့ သားရဲကြီးကို ဒီကိုလာအောင် မျှားခေါ်ပြီး နင့်ကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြံစည်နေကြတာ"

ကျောက်လင်းက အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်းသည် မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသားရဲကြီးသာ ဤနေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင် လုချွမ်းအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျိရုရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ထိုသားရဲကြီး၏ ကျော်ကြားမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ကျိရုရွှယ်သည် ထိုသားရဲကြီး၏ စွမ်းပကားကို ကောင်းစွာသိရှိထားသူဖြစ်ရာ ဤမျှစောစီးစွာ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လုချွမ်းမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိ၏။ လူသားအစိုးရဘက်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းထက် သားရဲတစ်ကောင်ကို အသုံးချ၍ သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ကြံစည်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"လုချွမ်း... ငါ့အမြင်တော့ နင် ချီချီလေးကို ခေါ်ပြီး အခြေအနေတွေ အေးဆေးသွားအောင် ဒီနေရာကနေ ခေတ္တခဏ ရှောင်နေသင့်တယ်"

"တောတောင်တွေထဲကိုသာ တိမ်းရှောင်သွားမယ်ဆိုရင် ဒီအခြေစိုက်စခန်းတွေက နင့်ကို ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် သူတို့ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို မျှားခေါ်လာမှာကိုလည်း စိုးရိမ်

စရာ မလိုတော့ဘူး"

ကျောက်လင်းက စိတ်ပူပန်စွာဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းသည် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် စာရွက်ပေါ်တွင် အမြန်ရေးသားလိုက်သည်။

"တိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်ရုံပဲရှိတာပေါ့။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ ဘယ်တော့မှ နောက်မဆုတ်ဘူး"

သူသည် လူသားများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့တိုင်း တစ်ကြိမ်ထက်မက အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း အခြေအနေအရ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေသည့် ပုံစံကို သူ ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကမူ သူ၏ အင်အားမှာ မလုံလောက်သေးသဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်မှာ သဘာဝကျသော်လည်း ယခုမူ အခြေအနေမှာ မတူတော့ပေ။

ယခုအခါ သူ၏ လက်အောက်တွင် ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးသာမက အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ငါးကောင်ကိုပါ အသင့်တပ်ဖြန့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူသားများနှင့် မိုးကြိုးဟိန်းသံသားရဲကြီးကို ထပ်မံရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဆိုလျှင် ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးရမည့်သူမှာ လုချွမ်းကိုယ်တိုင် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်တော့မည်။

"လုချွမ်း... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ နင့်ရဲ့ အစွမ်းက အတော်အတန် ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျန်းပြည်နယ်က အခြေစိုက်စခန်းအားလုံး စုပေါင်းလာရင် အင်အားက တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံကလည်း ရင်ဆိုင်ရ လွယ်ကူတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူး။ သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့က အရမ်းကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်"

"နင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထည့်မတွက်ရင်တောင် ချီချီလေးအတွက်တော့ ထည့်တွက်ဦးမှပေါ့..."

လုချွမ်း၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုသော ဆန္ဒကို သိရှိသွားသဖြင့် ကျောက်လင်းမှာ များစွာတုန်လှုပ်သွားရပြီး ကျိရုရွှယ်ကို အသုံးချ၍ လုချွမ်း၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားတိုက်တွန်းလေတော့သည်။ ဤလုချွမ်းမှာ တကယ့်ကို ခေါင်းမာသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တောင်ကြီးရှိနေသရွေ့ ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုဟူသော အချက်ကို သတိမမူမိဘဲ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ကာယကံရှင်ဖြစ်သူ ကျိရုရွှယ်ကိုယ်တိုင်က သူမ၏ ဖခင်ဘက်မှ ရပ်တည်လိုက်ပြီး လက်သီးလေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် "အန်တီကျောက်လင်း... ကျွန်မလည်း ဖေဖေ့သဘောကို ထောက်ခံပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျွန်မတို့ နောက်မဆုတ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒီလောက် ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ ဒီအိမ်သစ်လေးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာ။ အခုမှ ထပ်ပြီး အရေးနိမ့်ခံမယ်၊ ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးရဦးမယ်ဆိုရင်... ငါတို့ဘဝက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။

ကျိရုရွှယ်သည် ယခင်ကဲ့သို့သော မတည်ငြိမ်သည့် နေ့ရက်များဆီသို့ ပြန်မသွားလိုတော့ပေ။ ထိုသို့သော ဘဝမှာ ယခုလက်ရှိဘဝကဲ့သို့ မည်သို့မျှ မပျော်ရွှင်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

ချီချီလေး၏ စကားကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး ဝေခွဲမရသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ဖခင်ကို ကြည့်ကာ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖေဖေ... စိတ်ချပါ။ ချီချီ ဖေဖေ့ကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ အဲဒီ လူဆိုးတွေ ဖေဖေ့ကို ရန်မပြုနိုင်အောင် သေချာပေါက် တားဆီးပေးမှာပါ"

ဤမျှ ချစ်စရာကောင်းလှသော ချီချီလေးကို မြင်ရသောအခါ လုချွမ်းမှာ စိတ်နှလုံးများ နွေးထွေးသွားပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စာရွက်ပေါ်တွင် နူးညံ့စွာ ရေးသားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဖေဖေ ချီချီလေး ပြောသမျှကို နားထောင်ပါ့မယ်"