အခန်း (၆၉၆-၆၉၇)

အခန်း ၆၉၆ လက်သီးကြီးတာက ပိုအသုံးဝင်တယ်

အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားမှုကြောင့် အစီအရင် ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ အလွန် ချောမွေ့သွားခဲ့လေသည်။

ထုန်တိုင်းပြည် တွင်ကဲ့သို့ပင် သိန်းနှင့်ချီသော နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များ တစ်ခဏအတွင်း လွတ်မြောက်လာပြီး တစ္ဆေငိုသံများဖြင့် ကျန်းပေရန် ထံသို့ အုပ်စုလိုက် ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

ကွာခြားသွားသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းပေရန် သည် မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဤနာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များကို စတင် နှစ်သိမ့်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သေချာသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ အကူအညီ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အဓိက အားကိုးရမည်မှာ တာ့ဟူပင် ဖြစ်လေသည်။

နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များက ကျန်းပေရန် ကို ဝိုင်းရံလိုက်ချိန်တွင် တာ့ဟူ သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ ကျန်းပေရန် ၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ် ရပ်တည်ပေးလိုက်လေသည်။

အရင်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ပင် တာ့ဟူ၏ စကားများကြောင့် နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များ အားလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားကြပြီး တာ့ဟူ၏ ဘေးရှိ ဝိညာဉ်များထဲမှ မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးများကို စတင် ရှာဖွေကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တာ့ဟူ က "မင်းတို့အတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်" ဟူသော ကတိကို ပေးလိုက်သောအခါ နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များ အားလုံးက တူညီသော ရွေးချယ်မှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ကြလေသည်။

ခွန်အား အားလုံးကို တာ့ဟူထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ငါတို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ"

"ငါ့မိသားစုကို သေချာ ကာကွယ်ပေးပါ သူတို့က ကျင်ကျိုး မြို့က လော်ချန် အနီးက ရှန်ရွှေရွာ မှာ နေကြတာ ငါ့မိန်းမ နာမည်က လင်လု ငါ့သား နာမည်က ဝမ်ထုန် ပါ သူတို့ကို သေချာ ကာကွယ်ပေးပါ ငါတို့လို ဒုက္ခတွေ ထပ်မခံစားရပါစေနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"အဲ့ဒီ ဘီလူးတွေကို အကုန်သတ်ပေးပါ သူတို့က တိရစ္ဆာန်တွေပါ အီးဟီးဟီး..."

တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်း မှာကြားစကား များအကြားတွင် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ထပ်မံ လက်ခံရရှိလိုက်သော တာ့ဟူ သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အရင်တစ်ခေါက်ကလို ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲ တော့မည့် ခံစားချက်မျိုး မရရှိတော့ပေ။

အားကောင်းလာပြီးနောက်တွင် သူသည် ဒီ ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖရိုဖရဲ လှည့်လည်ခွင့် မပြုတော့ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် မည်သို့ အသုံးချရမည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"အားလုံး စိတ်ချပါ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ စိတ်အေးချမ်းသာစွာနဲ့ ထွက်သွားကြပါတော့"

တာ့ဟူ၏ နူးညံ့ပြီး ရိုးသားလှသော စကားသံများနှင့်အတူ လူ့လောကတွင် ကျန်ရစ်နေသေးသော နာကြည်း ဝိညာဉ်များနှင့် သာမန် ဝိညာဉ်များ အားလုံးမှာ အလင်းတန်းလေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့သည်။

"ဟူး..."

သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် တာ့ဟူ သည် ကျန်းပေရန် ၏ အနီးသို့ လွင့်မျောလာခဲ့လေသည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ"

ကျန်းပေရန် က မေးလိုက်၏။

တာ့ဟူ က လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ခံစားရတာက... ကျွန်တော်က ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရှင်သန်နေတာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ် နားထောင်ရတာ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေပေမယ့်..."

"ငါ နားလည်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"တောင့်ခံထားနိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

"အင်း"

တာ့ဟူ က အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"မူလကတည်းက ကျွန်တော်က ရွာတစ်ရွာလုံးက လူတွေရဲ့ အသက်ကို ကျောပိုးပြီး ဆက်ရှင်သန်ဖို့ စဉ်းစားထားပြီးသားပါ အခုက နည်းနည်း ပိုများသွားရုံလေးပါ ပြဿနာ မရှိပါဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တူတူပဲလေ"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို မင်း ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦး"

ကျန်းပေရန် က ပြောပြီးနောက် အစီအရင် ၏ အဓိက နေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အစီအရင် ၏ အဓိက အရာမှာ နှလုံးသား မဟုတ်တော့ဘဲ လက်တစ်ဖက် ဖြစ်နေပြီး ထိုလက်ပေါ်တွင် အင်းစာများ အပြည့် ရေးဆွဲထားလေသည်။

ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် မိစ္ဆာပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။

လက်မောင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် အရင်တစ်ခေါက်က နည်းလမ်းအတိုင်း ဧကရာဇ်ဂူ ချိတ်ပိတ်ထားသည့် နေရာကို ရှာဖွေလိုက်လေသည်။

အရင်တစ်ခေါက်က လက်မအရွယ်အစားရှိ ဧကရာဇ်ဂူ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုတစ်ကောင်မှာ အနည်းငယ် ပိုကြီးနေပြီး လက်ရှိတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် လိမ်ကောက်နေကာ ကျန်းပေရန် ၏ ဆွဲထုတ်ခြင်းကို အလွန် မကျေနပ်သည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

ကျန်းပေရန် မြင်သောအခါ လက်သည်းဖြင့် လက်ပေါ်တွင် ရှရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သွေးညှီနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် ဧကရာဇ်ဂူမှာ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာပြီး စုပ်ယူတော့လေသည်။

'လေးကောင် ကျန်သေးတယ်...'

စနစ်၏ မကြာသေးမီက နောက်ဆုံးပေးခဲ့သော သဲလွန်စတစ်ခု အနေဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် ၎င်းကို အတော်လေး အလေးထားလေသည်။ ဒီဧကရာဇ်ဂူ ငါးကောင်မှာ အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာမည် ဖြစ်၏。

ဧကရာဇ်ဂူ ဗိုက်ဝသွားသောအခါ ကျန်းပေရန် က ၎င်းကို အရင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဟုန်ရှောင် (နီမြန်းသော ဝါး) ဘူးလေးထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ ကျန်းပေရန် သည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေကြပြီဖြစ်သော အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီးများကို သွားရှာလိုက်လေသည်။

"အားလုံး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရတာ မရှိကြဘူးမလား"

ကျန်းပေရန် က ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ မေးလိုက်၏။

"အင်း မရှိပါဘူး"

ဝမ်ကျန်ဟုန်က ဦးစွာ လှည့်ကာ လက်ယှက်၍ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အခြားသော အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီးများကလည်း ၎င်းတို့တွင် ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း အသီးသီး ပြောဆိုကြလေသည်။

"ဆရာကျန်း အဲ့ဒီ နာကြည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ခင်ဗျား ဘယ်လို ဖြေရှင်းလိုက်တာလဲ"

ထိုစဉ် လင်ကျိန့်က သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

"တောင်ပေါ်က လူမှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်း ရှိတယ်"

ကျန်းပေရန် က နက်နဲသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ကျိန့် လည်း ဆက်၍ မမေးတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တခြားသူ၏ ကျင့်စဉ်ကို မေးမြန်းခြင်းမှာ မယဉ်ကျေးသော လုပ်ရပ် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလေသည်။ လင်ကျိန့် အနေဖြင့် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလွန်းသဖြင့်သာ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခု ကျန်းပေရန်က မဖြေလိုသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် သူလည်း ဆက်လက်၍ မေးမြန်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဝေ့တိုင်းပြည် ၏ အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင် ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ယခင်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပြဿနာ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ နောက်ထပ် နိုင်ငံတစ်ခုသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

မည်သည့် အခက်အခဲမှ မရှိဘဲ ကျန်းပေရန် သည် နိုင်ငံသုံးခု၏ အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင် များကို တစ်ဆက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေသည်။

"ဒီနေရာက နောက်ဆုံး နေရာပဲ အားလုံး ခဏလောက် နားချင်ကြသေးလား"

ချီတိုင်းပြည် ၏ နန်ဖူ တောင်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ကျန်းပေရန်က ပင်ပန်းနေပုံရသော အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီးများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဟားဟား ဆရာကျန်း က ကျုပ်တို့ကို အရမ်း အထင်သေးနေပြီ ကျုပ်ဆိုရင် နောက်ထပ် လေးခုလောက် ဖျက်ရရင်တောင် ပြဿနာ မရှိဘူး"

ဝမ်ကျန်ဟုန် က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေသည်။

အခြား အစီအရင် ဆရာကြီး များကလည်း နားထောင်ပြီးနောက် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြကြလေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ကျုပ်တို့ တစ်ခါတည်း အဆုံးသတ်လိုက်ကြတာပေါ့ သတ္တဝါတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဒီ အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်"

"ကျုပ် သဘောလည်း အတူတူပဲ ဒါဆိုရင် ကျုပ်တို့ အစီအရင် အမှတ်တွေဆီ သွားကြရအောင်"

ပြောပြီးနောက် အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီး လေးဦးမှာ လူစုခွဲကာ မိမိတို့၏ အစီအရင် အမှတ်များဆီသို့ အသီးသီး ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

"ဟူး..."

အစီအရင် ၏ အဓိက နေရာတွင် ရှိနေသော ကျန်းပေရန် သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုင်ကာ ပြင်ဆင်မှုများ စတင်လိုက်လေသည်။

...

"ဟင်... ဒီ ဝိညာဉ် ဖိအား က ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"

အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ အလွန် ချောမွေ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များက အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီး လေးဦးကို ဆုတ်ခွာရန် ကူညီပေးတော့မည့် အချိန်တွင် လွတ်မြောက်လာသော တစ္ဆေ ဝိညာဉ်များ၏ နာကြည်းမှုမှာ အခြား နိုင်ငံငါးခုထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ် ဖိအားမှာ အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ များစွာ ရှိသော တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များကိုပင် ကြောက်ရွံ့သွားစေလေသည်။

ဝိညာဉ် နက်ရှိုင်းရာမှ လာသော ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး ဖြစ်၏။

လင်ကျိန့် ကို အစီအရင် ပြင်ပသို့ ပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး သည် စုရပ်သို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ကုလျန်ရယ် ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဆရာကူ ဒီတစ်ခေါက် အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ် ကျုပ်တို့ ပြန်သွားပြီး ကူညီပေးရမလား"

ကုလျန်ရန် က သူ၏ ရင်ဘတ်ကြွက်သားများကို နှစ်ချက်ခန့် လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။

"ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံနေရတာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးက ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်လို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ရအောင် အကယ်၍ ကျန်းပေရန် ဖြေရှင်းလို့ မရဘူး ဆိုရင်တော့ ငါတို့လည်း အသေခံပြီး တိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"

ကုလျန်ရန်က အသေခံ ဟူသော စကားလုံးကို သုံးလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ အခြေအနေမှာ သူ တွေးထားသည်ထက် ပိုမို ဆိုးရွားနေကြောင်း ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး သိလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီ ကောင်လေး က အရင်ကလိုပဲ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ဆက်လုပ်ပြနိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်..."

...

အစီအရင် အတွင်းတွင် ကျန်းပေရန် သည်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များ၏ အဟုန်မှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းကြောင်း သဘာဝကျကျပင် ခံစားမိလေသည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လာသော အားကောင်းလှသည့် ဝိညာဉ် ဖိအားများက သူ့ကို အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားမှသာ အနည်းငယ် သက်သာသလို ခံစားရလေသည်။

'ဘာလို့ ချီတိုင်းပြည်က ဒီလောက် ကွာခြားနေရတာလဲ...'

အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ကျန်းပေရန် မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ စနစ် က မည်သည့် ရွေးချယ်စရာမျှ ထုတ်မပေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဘာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ သူ အလွန် သိချင်နေမိလေသည်။

ချီတိုင်းပြည် နှင့် အခြား နိုင်ငံငါးခု၏ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂျိနိုင်ငံကို မကယ်တင်မီ အချိန်က အခြေအနေမှာ ချီတိုင်းပြည် နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ထိုနေရာရှိ နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များမှာ ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

'ဖြစ်နိုင်တာက... ချီတိုင်းပြည် ရဲ့ ဒီ အလွန် ကြီးမားတဲ့ အစီအရင် က အစောဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့တာလား'

ကျန်းပေရန် ခဏတာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဒီဖြစ်နိုင်ခြေက အများဆုံး ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်လေသည်။ အစောဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းက သက်ရှိများကို ပိုမို များပြားစွာ စုပ်ယူခဲ့ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းပေရန် ရရှိထားသော အချက်အလက် အမျိုးမျိုး အရ ထိုဂူကျင့်ကြံသူ များမှာလည်း လူများကို အသုံးပြု၍ တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရလေသည်။

ချီတိုင်းပြည် သည် စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်ရန် ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခံရသော နိုင်ငံအဖြစ် ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်မှု အများဆုံး ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဒါကြောင့် ဒီလို ရလဒ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်၏။

ကျန်းပေရန် ဤဖြစ်နိုင်ခြေ များကို စဉ်းစားနေစဉ် ထို နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များက သူ့ကို ဝိုင်းရံလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ တာ့ဟူလည်း ချီတိုင်းပြည်တွင် နှစ်သိမ့်ပေးထားခဲ့သော ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျန်းပေရန် ၏ ဘေးတွင် ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အားလုံး စိတ်အေးအေး ထားကြပါ ခင်ဗျားတို့ကို ဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ သူတွေက သူတို့ရဲ့ အသိုက်ထဲမှာ ပုန်းနေကြတုန်းပဲ အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်တို့ကို ယုံကြည်မယ် ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ အတွက် ကျွန်တော်တို့ ကလဲ့စားချေပေးမယ် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ အတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်"

သို့သော် ထို နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များသည် တာ့ဟူ ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်တွင်လည်း သတိပြန်ဝင်လာမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိကြပေ။ တာ့ဟူ ၏ ဘေးရှိ ဝိညာဉ်များ၏ လှိုက်လှဲစွာ ခေါ်ဆိုမှုများပင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

အရင် နိုင်ငံငါးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့၏ ရူးသွပ်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး အသိစိတ် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေပြီဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

"ဂါး..." "ဝေါင်း..."

ဖျောင်းဖျ၍ မရတော့သည့် အဆုံးတွင် နာကြည်းမှု အငွေ့အသက်များ အပြည့် လွှမ်းခြုံနေသော ထို ဝိညာဉ်များသည် တာ့ဟူ၏ အနီးရှိ ဝိညာဉ်များကို စတင် တိုက်ခိုက်လာကြလေတော့သည်။

ထို ဝိညာဉ်များ အော်ဟစ်ကာ အကိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ တာ့ဟူ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

ဤ ဝိညာဉ်များမှာ သူ့ကို ယုံကြည်၍ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူတို့၏ အချစ်ရဆုံး ဆွေမျိုးများ ဖြစ်နိုင်သော ဤ နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များ၏ ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းကို ခံနေကြရလေသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ တာ့ဟူ ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ခရမ်းရောင် တစ္ဆေ အငွေ့အသက်များ တောက်လောင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားမှာလည်း မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ကြီးမားလာလေသည်။

သိန်းနှင့်ချီသော နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီးနောက် တာ့ဟူ ယခု မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေပြီ ဆိုသည်ကို ကုလျန်ရယ် တို့ပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

သိရသလောက် တာ့ဟူ ၏ ဤကဲ့သို့သော ဖန်တီးမှုမျိုးမှာ ယခင်က မည်သည့် ဝိညာဉ်တွင်မှ မရှိခဲ့ဖူးကြောင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

'ဟူး...'

တာ့ဟူ ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ် ဖိအားကို ခံစားမိသောအခါ ကျန်းပေရန် ပင် လေအေးများ ရှူသွင်းလိုက်မိလေသည်။

ဤ ဝိညာဉ် ဖိအားမှာ စောစောက နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များ ဝိုင်းရံထားချိန်ကထက်ပင် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီး သူ့ကို ခေါင်းကိုက်လာစေသည်အထိ ဖြစ်စေလေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်၍ မရနိုင်တော့သည့် အချိန်တွင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သော လက္ခဏာမျိုး ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော တာ့ဟူ နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လုံးဝ ရူးသွပ်နေပြီ ဖြစ်သော ထို နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလာရပြီး ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ကာ တာ့ဟူ ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ဝံ့တော့ချေ။

ထိုအခါ တာ့ဟူ က ထပ်မံ၍ အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထို နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များမှာ ဆက်လက် အော်ဟစ်မနေတော့ဘဲ ခေါင်းမော့ကာ အစွမ်းကုန် စဉ်းစားရန် ကြိုးစားလာကြပြီး အလွန် နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာကြလေသည်။

"အဲ့ဒီ ဘီလူးတွေပဲ အဲ့ဒီ သေနာကျမယ့် ဘီလူးတွေ"

"ဟုတ်တယ် အဲ့ဒီ ဘီလူးတွေက ငါတို့ကို သတ်ခဲ့တာ ငါ့ရဲ့ သားလေးကိုပါ သတ်ပစ်ခဲ့တာ"

"သူတို့ကို သတ်မယ် ငါ သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်မယ်"

"ဂွေ့အာ မင်းလား ဂွေ့အာ"

...

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင် နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း အသိစိတ် ပြန်လည် ရရှိလာကြပြီး ထို ဝိညာဉ်များမှာ မိမိတို့၏ အချစ်ရဆုံး ဆွေမျိုးများ ဖြစ်ကြောင်း စတင် မှတ်မိလာကြလေသည်။

'ကြည့်ရတာ ဘယ်အချိန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... လက်သီးကြီးတာက ပါးစပ်ထက် ပိုပြီး အသုံးဝင်တာပဲ'

စောစောက တာ့ဟူ ပါးစပ်နာအောင် ဖျောင်းဖျနေသော်လည်း သတိမဝင်လာခဲ့သော ဤ နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်မိလေသည်။

နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များ အသိစိတ် ပြန်လည် ရရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ တာ့ဟူ လည်း မူလ ပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရင်အကြိမ်များကကဲ့သို့ပင် သူတို့အတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးမည် ဟူသော ကတိကို စတင် ပေးလေတော့သည်။

အစီအရင် အပြင်ဘက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသော ဝိညာဉ် ဖိအားကို ခံစားရင်း ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီ ဆရာကျန်းဆီမှာ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ မရှိဘူး ထင်တယ်"

"ဟဲဟဲ ဘယ်သူက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့လဲ"

ဘေးနားရှိ ရွှီမေယင် ကလည်း မျက်လုံး မှိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"အို ထွက်လာပြီ"

ထိုစဉ် ကုလျန်ရန်က မျက်လုံး ပင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းပေရန် ၎င်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"လေးစားပါတယ် လေးစားပါတယ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဆိုးကြီးကိုတောင် ဆရာကျန်း က အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ကျုပ် တကယ်ကို လေးစားသွားပါပြီ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် တာ့ဟူ ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျုပ်လည်း ဒီ အစီအရင် ထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

တာ့ဟူ က ကြားလိုက်သည်နှင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်ဟုတ်ရမလဲ ကျွန်တော်က..."

သို့သော် တာ့ဟူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က မေးလိုက်လေသည်။

"တာ့ဟူ ဒီ နာကြည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို မင်း အကုန် စုပ်ယူလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်"

တာ့ဟူ က ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"မဆိုးဘူးပဲ..."

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ပြောရင်း တာ့ဟူ ၏ ပတ်လည်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း ကိုယ်တိုင် ပြောသလို အရမ်း တုံးအလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ အခု ကြည့်ရတာ မင်းက သာမန် မဟုတ်ဘူး တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ကုလျန်ရယ် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာကူ တာ့ဟူ ရဲ့ အခြေအနေက... တကယ်တော့ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး အနေဖြင့် တစ္ဆေ ဝိညာဉ်များနှင့် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော်လည်း တာ့ဟူ ကဲ့သို့ ဤမျှလောက် "ဟန်ဆောင်" နိုင်သူကိုမူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ကုလျန်ရယ် က နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ယုံကြည်ချက် ကြောင့် ဖြစ်လာတာပဲ သာမန် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု တွေနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရဘူး"

"အင်း..."

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က နားလည်သလိုလို နားမလည်သလိုလိုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

တစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူ များ ဘာမှမဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် က လက်ယှက် ဂါရဝပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် လူကြီးမင်း တို့ကို ဒုက္ခပေးလိုက်ရပြီ နောက်နေ့ကျရင် သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန် စကားဆုံးသည်နှင့် ရွှီမေယင် က အရင် ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးဆပ်ဖို့တော့ မလိုပါဘူး ငါ့မြေးမလေး နီအာက ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ဆရာကျန်း ကို အရမ်း လွမ်းနေတာ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ယောက်ျား မျိုးကို နောက်ထပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုပြီး မင်းနဲ့ နောက်တစ်ခါ တွေ့ရအောင် လုပ်ပေးဖို့ ငါ့ကို အမြဲတမ်း ပူဆာနေတာ ဆရာကျန်း ဘယ်လို ထင်လဲ..."

ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် ရှုရှုရွှမ်း ကို မိမိ၏ လက်အောက်သို့ ခေါ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပြီးသား ဖြစ်ရာ ယခု ရွှီမေယင် က ဤသို့ ပြောလာသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် လက်ယှက် ဂါရဝပြုကာ ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စတွေ အားလုံး ပြီးသွားရင် လူကြီးမင်း ရဲ့ အိမ်ကို နောက်တစ်ခါ သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်"

ရွှီမေယင် က ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ မှိတ်သွားသည်အထိ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ နီအာ က ပြောတယ် မင်းက အဲ့ဒီ ကန်စွန်းဥ ကို အရမ်း ကြိုက်တယ်ဆိုတော့ နေ့တိုင်း ခြံထဲမှာ ရွေးနေတာ မင်း လာစားမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာ"

"အဲ့ဒါက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ အရသာပါပဲ"

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟဲဟဲဟဲ ဆရာကျန်း ကြိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ"

"အို"

ထိုစဉ် ဘေးနားရှိ ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်းက အဲ့ဒါကို ကြိုက်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ကြည့်ရတာ တကယ်ကို မသိသာဘူးပဲ"

ရွှီမေယင်က ကြားလိုက်သည်နှင့် သူ့ကို ချက်ချင်း မျက်စောင်းထိုး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက ငါတို့ အိမ်က ကန်စွန်းဥ မို့လို့ စားလို့ ကောင်းတာလေ ကန်စွန်းဥတိုင်းက ဆရာကျန်း ရဲ့ မျက်လုံးထဲ ဝင်နိုင်မယ် ထင်နေလား"

"မင်း အခုလို ပြောလိုက်တော့ ငါတောင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီ ဆရာကျန်း နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ သွားမလဲ ကျုပ်လည်း အတူတူ လိုက်ပြီး မြည်းကြည့်ချင်တယ်"

"သွား သွား သွား"

ရွှီမေယင် က အလျင်အမြန် နှင်ထုတ်သည့် အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

"ငါတို့ အိမ်က အရမ်း သေးတာ ဒီလောက် လူအများကြီးကို ဧည့်မခံနိုင်ဘူး မင်း လာချင်ရင် မင်းဘာသာမင်း ရက်ရွေးပြီး လာခဲ့"

သူတို့ နှစ်ယောက် ထပ်မံ စကားများနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် က ထပ်မံ လက်ယှက် ဂါရဝပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ်မှာ အရေးကြီး ကိစ္စလေးတွေ ဖြေရှင်းစရာ ရှိသေးလို့ အရင် ခွင့်ပြုပါဦး လူကြီးမင်း တို့ ဂရုစိုက်ကြပါ"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီးများ ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီမေယင်လည်း ဆက်မနေတော့ဘဲ အခြား သူများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ပျံသန်းလှေ ပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ရွှီမေယင် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ကုလျန်ရန် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ ဆရာကျန်း က အဲ့ဒီ အဘွားကြီး ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး တကယ်ပဲ... မင်း တွက်ထားတဲ့ အတိုင်း မှန်နေတာလား"

ကုလျန်ရန် က သူ၏ ရင်ဘတ်ကြွက်သားများကို နှစ်ချက်ခန့် လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ဒါက ကံကြမ္မာပဲလေ"

"ဆရာကျန်း ရဲ့ ကံကြမ္မာလား"

"ဟဲဟဲဟဲ"

ကုလျန်ရန် က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေး ရှည်ကြီးများကို သပ်ကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်၊ ဤရယ်သံထဲတွင် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ် ပါဝင်နေသည်ကို ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ပင် အသေအချာ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

အခန်း (၆၉၇)

ရွေးချယ်စရာ တာဝန် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ၊ ဆုလာဘ် - မှော်သံချပ်ကာ +၁】

အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသော ပြီးမြောက်ခြင်း ဆုလာဘ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ခံစားချက် ဖြစ်သွားသော်လည်း တစ်ခဏသာ ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါတွင် ဧကရာဇ်ဂူ ခြောက်ကောင်လုံးကို သူ စုဆောင်းရရှိပြီး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းထားသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်မှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေ။ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကိစ္စတစ်ခုခုအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရလေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ လေ့လာမှု အရ ဤ ဧကရာဇ်ဂူ ခြောက်ကောင်၏ အားသာချက်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး သို့မဟုတ် အဆိပ်ငွေ့ ဘက်တွင် မဟုတ်ပုံရလေသည်။ တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်မည် ဆိုလျှင်ပင် ဝမ်အိုကြီး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်နိုင်လောက်ပေ။

သေချာသည်မှာ ၎င်းတို့ ဗိုက်မဝသေးခင်မှာပင် သူက အစီအရင် ထဲမှ ဆွဲထုတ်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ယခုအချိန်တွင် အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးပြီးသော အကောင်များ မဟုတ်သေးခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

"ကျစ်... ဒီအတိုင်း ဘူးထဲမှာပဲ ထားထားတာကတော့ တကယ် နှမြောစရာ ကောင်းတာပဲ"

ဧကရာဇ်ဂူ ခြောက်ကောင်လုံးမှာ ပုံစံ အမျိုးမျိုး ရှိကြရာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များမှာလည်း ကွဲပြားနိုင်သည်ဟု ကျန်းပေရန် သံသယ ဝင်မိလေသည်။

ဒီအချက်ကို သက်သေပြရန် အတွက်ဆိုလျှင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် သေချာပေါက် လိုအပ်လေသည်။

'ယန်ဇယ် ဆိုရင်တော့... ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး'

ဂူကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ စွမ်းရည်ကို ပိုမို ကြီးထွားစေသော ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းက မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သနည်း ဆိုသည်ကို လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကြည့်မှသာ သိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဧကရာဇ်ဂူ၏ အရှိန်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သာမန်လူများ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ရာ ချူယန်ဇယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကောင်းဆုံးသော စမ်းသပ်ခံ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်မည်မှာ သေချာလေသည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်ဂူ မှာ ကျန်းပေရန် အတွက် အတော်လေး စိမ်းသက်နေသေးသည့် အရာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤ ဧကရာဇ်ဂူများကို သေချာ လေ့လာပြီးနောက် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူယန်ဇယ် ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပေးကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို ပိုမို မြင့်မားလာစေရန်နှင့် သူ၏ ဘေးကင်းမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး အာမခံချက် ပေးနိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဂူကောင် ခြောက်ကောင်ကို သက်ဆိုင်ရာ ဘူးများထဲသို့ အသီးသီး ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ကောင်းကင်စကြာဝဠာ လက်စွပ် ထဲမှ အင်းစာများ အပြည့် ရေးဆွဲထားသော လက်တစ်ဖက်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ ချီတိုင်းပြည် ၏ အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင် တွင် အဓိက နေရာ အဖြစ် အသုံးပြုထားသော မှော်ပစ္စည်း ဖြစ်လေသည်။

ယခင် နိုင်ငံငါးခုမှ နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်၊ ခြေထောက် နှစ်ဖက်၊ နှလုံး နှင့် ခေါင်း တို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု အတိအကျ ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒီ ကိုယ်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်း များမှာ မည်သည့် အသုံးဝင်မှုမျှ မရှိတော့သော်လည်း အစီအရင် ၏ အဓိက နေရာများတွင် အသုံးပြုထားခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့တွင် သေချာပေါက် ထူးခြားချက် တစ်ခုခု ရှိနေမည်ဟု ကျန်းပေရန် ယုံကြည်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးကို စုဆောင်းကာ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အစီအရင် ၏ အဓိက နေရာ အဖြစ် အသုံးပြုရန် ခုတ်ထစ် ခွဲခြမ်း ခံထားရသော ဤ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်သည့် နေရာတွင် ထူးခြားနေသနည်း ဆိုသည်ကို သေချာ လေ့လာကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

"ဆရာကျန်း ရောက်လာပြီ"

ထိုစဉ် စုရပ်တွင် ကျန်းပေရန် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျန်ဟုန်က လက်ယပ်ခေါ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ထိုလူများကို လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်၏။

"အားလုံး ပင်ပန်းသွားပြီ"

"ဆရာကျန်း နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကျုပ်တို့ ပင်ပန်းတာက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

လင်ကျန့် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး အစီအရင် အတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ ဆက်ပြောလေသည်။

"ကျုပ် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်တာလားတော့ မသိဘူး ခုနက အစီအရင် ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ယင်ဓာတ် တွေက အရင် အကြိမ်တွေကထက် နည်းနည်း ပိုများနေသလိုပဲ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးမလား"

"အင်း ဖြေရှင်းရတာ နည်းနည်းတော့ ပိုခက်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ် သေချာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ အားလုံး စိတ်ချပါ"

"ဆရာကျန်း က တကယ် တော်တာပဲ ဆရာကျန်း သာ မရှိရင် ဒီ အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်ရင်တောင် အကျိုးဆက်က မဖျက်ဆီးတာထက် ပိုဆိုးသွားနိုင်တယ်"

ဘေးနားရှိ ဝမ်ရှင်းကျီး ကလည်း နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ်ပါပဲ ဒီ အစီအရင် ရဲ့ ယင်ဓာတ်က အရမ်း ပြင်းလွန်းတယ် ဘယ်လို ရူးသွပ်နေတဲ့ လူမျိုးကများ ဒီလို အစီအရင် မျိုးကို စဉ်းစားနိုင်တာလဲ မသိဘူး"

အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီး များ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။

ဂူမျိုးနွယ်စုဘက်တွင် အဆင့်ဆယ် ဂူဆရာကြီး များ ရှိနေနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် ၎င်းတို့ဘက်တွင် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော အတတ်ပညာ မျိုးစုံ ရှိနေနိုင်မလား ဆိုသည်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အစီအရင် မှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။

လက်ရှိ ရရှိထားသော အချက်အလက်များ အားလုံးအရ ဂူမျိုးနွယ်စု များသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာချီ သို့မဟုတ် ထောင်ချီက နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး မှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ ခန့်မှန်းချက် အရ ရှေးဟောင်း ခေတ်ကာလများက နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး သည် အင်အား အတောင့်တင်းဆုံး အချိန် ဖြစ်မည်ဟု ယူဆရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဂူမျိုးနွယ်စုများသည် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ဘက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သော အတတ်ပညာများစွာကို အမွေဆက်ခံထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

"ဒါနဲ့ ဆရာကျန်း ပြောတဲ့ ကြယ်စင်အဆောင် တည်ထောင်မယ့် ကိစ္စကော ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိပြီလဲ ကျုပ်တို့ အားလုံးက အရမ်း မျှော်လင့်နေကြပြီ"

စိတ်အေးသွားပြီးနောက် ယင်ရှင်းက ကျန်းပေရန် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မကြာတော့ပါဘူး အားလုံးပဲ ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပေးကြပါဦး"

"ကောင်းပါပြီ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ရ စောင့်ရ ကျုပ်တို့ စောင့်ပါ့မယ်"

အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီး အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်ကြလေသည်။

မကြာသေးမီက ၎င်းတို့ ကိုယ့်နေရာ ကိုယ် ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး နေရထိုင်ရ ခက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်၊ အစီအရင် တစ်ခုတည်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သော ယခင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အားလပ်ချိန် အနည်းငယ် ရရှိလိုက်သည်နှင့် အခြားသော အတတ်ပညာ များကို လေ့လာချင်နေမိကြသည်၊ ဤသည်မှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသော အရာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် လာရောက် အကြောင်းကြားချိန်တွင် ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ လည်ပင်းရှည်အောင် စောင့်မျှော်နေကြပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း အလွန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

"ဒါဆိုရင် အားလုံးပဲ သတင်းကောင်းကို စောင့်မျှော်နေကြပါ"

ကျန်းပေရန် က ပြုံးလျက် လက်ယှက် ဂါရဝပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

အဆင့်ကိုး အစီအရင် ဆရာကြီး လေးဦးကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ပျံသန်းစံအိမ် ကို စီးကာ ဂူဟောင်း နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်၊ ဒီနေရာမှာ သူ ကြယ်စင်အဆောင် တည်ဆောက်ရန် ရွေးချယ်ထားသော နေရာ ဖြစ်လေသည်။

အရင်တစ်ခေါက် သန့်စင်သော အလင်းရောင် ၏ အကူအညီဖြင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကတည်းက ဤ သန့်စင်သော နေရာဟောင်း သည် ဂမ္ဘီရ ပညာရှင်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အကောင်းဆုံးသော နေရာ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ရှေ့တွင် ဖြေရှင်းရမည့် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိနေသေးသည်၊ ၎င်းမှာ ထို သားရဲကြီး များကို မည်သို့ ဖျောင်းဖျရမည်နည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သားရဲကြီး များသည် ကျင့်ကြံသူ များကို ၎င်းတို့၏ နေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် လုံးဝ ပြုမည် မဟုတ်ပေ၊ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် ချွင်းချက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဒီလို ချွင်းချက်များ အရမ်း များလာပါက ထို သားရဲကြီး များလည်း သဘောတူမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလေသည်။

ထောင်ဝူ၏ မျိုးနွယ်စု ထံသို့ အရင် သွားလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းကို အသိုက်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားလေသည်။

"တမန်တော်ကြီး ရောက်လာပြီလား အရင်တစ်ခေါက်က အရမ်း အလောတကြီး ထွက်သွားတော့ ကျွန်တော်တို့တောင် သေချာ ကျေးဇူးမတင်လိုက်ရဘူး"

ကျန်းပေရန် လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ထောင်ဝူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ရိုးသားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းဖို့ အလုပ်များနေလို့ အဲ့ဒီ ဂူကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတာ မင်းတို့ ဒီတစ်နေရာတည်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ မင်းလည်း သိမှာပါ"

ထောင်းဝူ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် လူသားတွေ ဘက်မှာလည်း အဆုံးအရှုံး မနည်းဘူး မဟုတ်လား"

"အင်း အဆုံးအရှုံး အရမ်း ကြီးမားတယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ထောင်းဝူ ကို မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်လိုလဲ လူသားတွေကို ပြန်တိုက်ချင်လား အခုက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ စမ်းကြည့်မလား"

ထောင်းဝူက ကြားပြီးနောက် ကြောင်သွားလေသည်၊ ၎င်းအနေဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် မိမိတို့ သားရဲကြီး များကို ကူညီရန် ရောက်လာသော တမန်တော်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသော်လည်း သူသည် လူသား တစ်ဦး၏ ပုံစံ ဖြစ်နေသဖြင့် ထောင်ဝူသည် သူ့ကို ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အဖြစ်သာ ဆက်ဆံခဲ့လေသည်။

ယခု မိမိအား လူသားများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် လှုံ့ဆော်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်... နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရလေသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို တွေးနေတာလား"

"သေချာပေါက် တကယ်ပေါ့ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲ ငါက မင်းကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ"

ထောင်ဝူက ကြားပြီးနောက် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးပေါ်တွင် သံသယများ အပြည့် ရှိနေလေသည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းက အပြင်ဘက်က အခြေအနေတွေကို သိပ်နားလည်ပုံ မပေါ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီးနောက် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ မြေပုံကို ဖြန့်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်လေသည်။

"အခု လူသား နိုင်ငံတွေက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေပြီ ဝေ့တိုင်းပြည်၊ တျန်းတိုင်းပြည်၊ ထုန်တိုင်းပြည် တို့လို အင်အားကြီးတဲ့ နိုင်ငံတွေက ခွန်အား အများကြီး ကျန်နေသေးပေမယ့် စန်းတိုင်းပြည်လို အင်အားနည်းတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာတော့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွေ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားတယ်..."

ထောင်းဝူ အတွက်မူ ကျန်းပေရန် ၏ ရှည်လျားလှသော စကားများ အားလုံးမှာ ၎င်း၏ နားထဲတွင် "ပွစိပွစိ ပွစိပွစိ... ဒါက အားကြီးတယ် ပွစိပွစိ ပွစိပွစိ... ဒါက အားနည်းတယ် ပွစိပွစိ ပွစိပွစိ..." ဟုသာ ကြားနေရလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန်က "မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သောအခါ ထောင်းဝူ က စဉ်းစားဟန် ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့က အားနည်းတဲ့ ကောင်တွေကို အရင် ရှင်းပစ်ရမယ်ပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး"

ထောင်ဝူ နားမလည်နိုင်မှန်း သိသော ကျန်းပေရန် က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ဘူး အားနည်းတဲ့ ကောင်တွေကို ရှင်းပစ်လိုက်ရင်တောင် ကျန်တဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ နိုင်ငံတွေက ပူးပေါင်းပြီး မင်းတို့ကို လာတိုက်ကြလိမ့်မယ် အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် မင်းတို့ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မိမိ အစွမ်းကုန် တွေးတောထားသော အဖြေကို ကျန်းပေရန် က ပယ်ချလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ထောင်ဝူ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ အပြည့် ရှိနေလေသည်။

"ဒါဆို တမန်တော်ကြီး ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက..."

"အားနည်းတဲ့ နိုင်ငံတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နေထိုင်စရာ နေရာတွေကို ချဲ့ထွင်မယ် အချိန်ကောင်းကို စောင့်မယ်"

"အချိန်ကောင်း ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

"..."

"သူ ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် မင်းကို ငါ ပြောပြမယ်"

ထောင်ဝူ က ကြားပြီးနောက် ခဏတာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြန်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့ကာ ကျန်းပေရန် ကို တည်ကြည်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကို ငါလည်း ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး မင်း ပိုရီ ဆီ သွားတာ ပိုကောင်းမယ် သူက ပိုပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်တယ်"

"ကောင်းတာပေါ့"

ကျန်းပေရန် က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်၊ မူလကတည်းက ထောင်ဝူ ထံမှ အဖြေတစ်ခု ရလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ၊ ပိုရီ ထံသို့ တိုက်ရိုက် မသွားရခြင်းမှာ မိမိနှင့် ၎င်း၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သားရဲကြီး မျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာ နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနိုင်လောက်အောင် မရင်းနှီးသေးဟု ယူဆသောကြောင့် ထောင်ဝူကို ကြားခံ အနေဖြင့် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ယခု ကြားခံမှာ ၎င်း၏ တာဝန်ကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် ၎င်းနှင့် ဆက်လက် စကားပြောနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

အမွေးများကို အားရပါးရ ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ထောင်ဝူ က သမ်းဝေကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီ မျက်လုံးကြီးကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီ ဒီတစ်ခေါက် ငါပါ မင်းနဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်"

ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ထောင်းဝူ နှင့် အတူတူ ၎င်း၏ အသိုက်ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ် ထောင်းဝူက ကျန်းပေရန် ကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။

"ခုနက မင်း ပြောတဲ့ သတ်လို့ မသေတဲ့ ကောင်တွေကို ဂူကျင့်ကြံသူ တွေလို့ ခေါ်တယ်ဆို"

"အင်း"

ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"သူတို့က ဂူ ကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်ကြံကြတာ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ပြန်လည် ကုစားနိုင်စွမ်း နဲ့ အဆိပ်တွေ ရှိတယ်"

"ဪ ဟုတ်တယ် အဲ့ဒီ ပိုးကောင် သေးသေးလေးတွေလေ ငါ ကြားဖူးတယ်"

"လူကြီးမင်းက ဘယ်ကနေ ကြားဖူးတာလဲ မသိဘူး"

"ငါလည်း မမှတ်မိတော့ဘူး"

"..."

ကံကောင်းစွာဖြင့် မျှော်လင့်ချက် မရှိလျှင် စိတ်ပျက်ရမည် မဟုတ် ဆိုသည့်အတိုင်း ကျန်းပေရန် သည် ထောင်ဝူ ထံမှ တန်ဖိုးရှိသော အချက်အလက်များ ရရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့ဖူးရာ စိတ်ပျက်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဪ ငါ မှတ်မိပြီ"

လမ်းလျှောက်နေရင်း ထောင်းဝူ က ရုတ်တရက် လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ငါ့အဘိုး က ငါ့ကို ပြောပြဖူးတာ"

"သူက ဘာပြောခဲ့လို့လဲ"

"သူက ပြောတယ် အဲ့ဒီ ပိုးကောင်တွေနဲ့ ကစားတဲ့ သူတွေကို သွားမစတာ အကောင်းဆုံးပဲတဲ့ ဒုက္ခ ရောက်တတ်တယ်တဲ့ အရင်တုန်းကတော့ ငါက ပိုးကောင် သေးသေးလေးတွေက ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ နင်းသတ်လိုက်ရင် ရပြီလို့ တွေးခဲ့တာ အခု ကြည့်ရတာ ငါ့အဘိုး ပြောတဲ့ ဒုက္ခပေးတတ်တယ် ဆိုတာ အဲ့ဒီ ဂူကျင့်ကြံသူ တွေကို ပြောတာ ဖြစ်မယ်"

"မင်း အဘိုး က တခြား ဘာတွေ ပြောခဲ့သေးလဲ"

"တခြားဟာတွေလား..."

ထောင်းဝူ က ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။

"ရှိတော့ ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ မေ့သွားပြီ"

"..."

စိတ်ထဲမှ "မျှော်လင့်ချက် မရှိရင် စိတ်ပျက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဆက်လက် လျှောက်သွားလေတော့သည်။

ပိုရီ ရှိရာ တောအုပ် သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထောင်းဝူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် စပျစ်နွယ်ပင် တစ်ပင် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက် အရပ်ခန့် အထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာလေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် တမန်တော်ကြီး"

စပျစ်နွယ်ပင် ပေါ်တွင် မျက်လုံးကြီး တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟေ့ မျက်လုံးကြီး မင်းက ငါ့ကိုရော မကြိုဆိုဘူးလား" ဘေးနားရှိ ထောင်ဝူ က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းသာ မပါလာဘူး ဆိုရင် တမန်တော်ကြီးကို အထဲ ဝင်ဖို့ ငါ တိုက်ရိုက် ကြိုဆိုပြီးပြီ"

ထောင်ဝူက ကြားပြီးနောက် ဒေါသထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မလုံမလဲ ဖြစ်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။

"မင်းက တကယ် အငြိုးကြီးတာပဲ အဲ့ဒီ ပန်းခင်း ကိစ္စ အတွက် ငါ မင်းကို တောင်းပန်ပြီးပြီလေ ဘာလို့ ဆက်ပြောနေရတာလဲ"

ထောင်းဝူ ကို ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ စပျစ်နွယ်ပင် ပေါ်ရှိ မျက်လုံးကြီး က ကျန်းပေရန် ကို ထပ်မံ ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"တမန်တော်ကြီး ဒီကို ရောက်လာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

"ဒီလိုပါ လူသား နိုင်ငံတွေကို ပြန်တိုက်ဖို့ သားရဲကြီး တွေကို ငါ ကူညီပေးချင်လို့ပါ ထောင်ဝူက ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကြားပြီးနောက် မင်းဆီ လာဖို့ အကြံပေးလို့ပါ"

လူသား နိုင်ငံများကို ပြန်တိုက်မည် ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စပျစ်နွယ်ပင် ပေါ်ရှိ မျက်လုံးကြီး မှာ သိသိသာသာ ကျုံ့သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းပေရန် ၏ ပတ်လည်၌ စပျစ်နွယ်ပင် များစွာ ပေါက်ရောက်လာကာ ကြီးမားသော တဲကြီး တစ်ခု အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားလေတော့သည်။

"တမန်တော်ကြီး အကယ်၍ ဒါက နောက်နေတာ ဆိုရင်တော့ လုံးဝ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးနော်"

စပျစ်နွယ်ပင် တဲကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် ပိုရီ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန် သည် မြေအောက်မှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒါက သေချာပေါက် နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး ငါ ပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ပါဦး"

ကျန်းပေရန် က ပြောပြီးနောက် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ မြေပုံကို ထပ်မံ ဖြန့်လိုက်ကာ စောစောက ထောင်ဝူ ကို ပြောပြခဲ့သော စကားများကို ပိုရီ အား ထပ်မံ ပြောပြလိုက်လေသည်။

စကားပြောနေစဉ် အတွင်း ပိုရီ၏ နားရွက် လေးဖက်မှာ ရံဖန်ရံခါ လှုပ်ခါနေပြီး အလွန် အံ့အားသင့်နေကြောင်း ဖော်ပြနေပုံ ရလေသည်။

"မင်းက ငါတို့ကို ကျင့်ကြံသူ တွေနဲ့ ပူးပေါင်းစေချင်တာလား"

ပိုရီ က နားထောင်ပြီးနောက် မေးလိုက်လေသည်။

ဒီအချက်က ဘေးနားတွင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်နေသော ထောင်ဝူ ကို အလွန် စိတ်ပျက်သွားစေလေသည်။ ပိုရီ လည်း မိမိကဲ့သို့ပင် တမန်တော်ကြီး ၏ စကားများကို နားလည်မည် မဟုတ်ဟု ၎င်းက လှောင်ပြောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် နားလည်သွားပုံ ရလေသည်။

"ဟုတ်တယ် ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင် မဟာမိတ် ဖွဲ့တာပေါ့ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကိစ္စက ခဏလေးနဲ့ ပြီးသွားမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး တစ်ကြိမ်လောက် ပူးပေါင်းရုံနဲ့တင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မဲဟီးဟီးဟား..."

ကျန်းပေရန် ၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ပိုရီ သည် ရုတ်တရက် အလွန် ထူးဆန်းသော ရယ်သံကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်ကျောရှိ မျက်လုံးများ အားလုံးလည်း မှိတ်သွားလေသည်။

"တမန်တော်ကြီး အကယ်၍ ထောင်ဝူကြောင့် သားရဲကြီး တွေ အားလုံးက အရမ်း တုံးတယ်လို့ မင်း ထင်နေရင် အခု ငါ မင်းကို ပြောပြမယ် သူက သားရဲကြီး အားလုံးကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ဘူး ဆိုတာကိုပဲ"

"မျက်လုံးကြီး မင်းက အရိုက်ခံချင်နေတာပဲ"

ထောင်ဝူ က ပြောပြီးသည်နှင့် လက်သည်းဖြင့် ပိုရီ ကို ရိုက်ရန် ရွယ်လိုက်သော်လည်း စပျစ်နွယ်ပင် ပေါင်းများစွာ၏ ရစ်ပတ်မှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ထောင်းဝူ အတင်း ရုန်းကန်နေစဉ် ပိုရီ ၏ နောက်ကျောရှိ မျက်လုံးများက ၎င်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ပြောနေတယ် ဆိုတာကို မင်း ကြားလောက်မှာပါ စကားပြောပြီးရင် မင်း ဘယ်လို တိုက်ချင်လဲ တိုက် ငါ အဖော်လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ပိုရီ ၏ တည်ကြည်သော လေသံကို ကြားသောအခါ ထောင်းဝူ လည်း မကျေမနပ်ဖြင့် "ဟွန့်" ခနဲ အသံပြုလိုက်ပြီး လက်သည်းကို ပြန်ချလိုက်ရလေသည်။

သားရဲကြီး နှစ်ကောင် စကားများပြီးသွားသောအခါ ကျန်းပေရန် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ပိုရီ လူကြီးမင်း က ကျုပ်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို မယုံဘူးလား"

"ဟုတ်တယ်"

ပိုရီ က အလွန် ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"တကယ်တော့ ငါတို့ အားလုံး မင်းကို ကျေးဇူးတင်နေကြတာပါ အကယ်၍ တမန်တော်ကြီး က တကယ်ပဲ ငါတို့ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်တယ် ဆိုရင် တိုက်ရိုက်သာ ပြောလိုက်ပါ ဒီလောက်အထိ အကွေ့အကောက်တွေ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး"

အရင်တစ်ခေါက် တွေ့ဆုံစဉ်ကတည်းက ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခု ပိုရီ နှင့် ထပ်မံ စကားပြောရချိန်တွင် သားရဲကြီး အားလုံးက လှည့်စားရ လွယ်ကူသည် မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် ပိုမို သိရှိလာလေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင်လည်း ထက်မြက်သူများ ရှိသလို တုံးအသူများလည်း ရှိကြရာ တုံးအသူများက ပိုများနေခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ဆက်ပြောလေသည်။

"ပိုရီ လူကြီးမင်း က အထင်လွဲနေပါပြီ ကျုပ်ရဲ့ အကြံပြုချက်က တကယ်ကို ရိုးသားပါတယ် လက်ရှိ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ရဲ့ အခြေအနေက ကျုပ် ပြောခဲ့သလိုပဲ ရှုပ်ထွေးနေတာပါ ခင်ဗျားတို့ အနေနဲ့ အခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ အရမ်း သင့်တော်ပါတယ် အကယ်၍ ပိုရီ လူကြီးမင်း က တကယ်ပဲ မယုံနိုင်ဘူး ဆိုရင် ကျုပ် အကျိုးကျေးဇူး အချို့ကို ပြောပြနိုင်တယ်"

"အခု သားရဲကြီး အများစုက လူသား နိုင်ငံတွေမှာ အသက်ရှင် နေထိုင်ရတာ အရမ်း ခက်ခဲနေကြတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို သန့်စင်သော နေရာလေးခုစလုံးဆီ ခေါ်လာဖို့ ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ အခု အားနည်းတဲ့ နိုင်ငံတွေနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်မယ် ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နေရာတွေကို ချဲ့ထွင်နိုင်မှာပါ ဒီနေရာတွေမှာ ကျင့်ကြံသူ တွေက ခင်ဗျားတို့ကို လုံးဝ ကျူးကျော်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ကျုပ် အာမခံနိုင်ပါတယ်"

ပိုရီ က နားထောင်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံ ရလေသည်။

ကျန်းပေရန် မြင်သောအခါ ဆက်လက် ပြောဆိုလေသည်။

"နေရာတွေ ပိုများလာရင် ခင်ဗျားတို့ မျိုးဆက်သစ်တွေ ပိုပြီး များများ မွေးဖွားနိုင်မှာပါ ဒါဆိုရင် သားရဲတွေရဲ့ အရေအတွက် တစ်ဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာတဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာပါ"

"တမန်တော်ကြီး ပြောတာက... တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့... ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကကော"

"ဟားဟားဟား ပိုရီ လူကြီးမင်း က စကားပြောတာ တကယ်ကို ပြတ်သားတာပဲ ဒါပေမဲ့ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုး လို့ ပြောမယ့်အစား စည်းကမ်းချက် လို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိပ္ပာယ်က အတူတူပါပဲ ပြောပါ"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျုပ် တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောတော့မယ် လူသား တွေရဲ့ အင်အားကို ချိန်ခွင်လျှာ ညှိဖို့ အတွက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အင်အားကို ကျုပ် လိုအပ်တယ်"

"ဒါက ငါတို့ အတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူး ရှိမှာလဲ"

"ခင်ဗျားတို့ကို ကျင့်ကြံသူ တွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်စေပြီး နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်မှာ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် ရစေရမယ်"