အခန်း (၇၀၆-၇၀၇-သိမ်း)
Vol. 63 Ch. 706-707-End
အခန်း ၇၀၆ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ညစာစားပွဲ
ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက တိုက်ခိုက်မှုများ ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ချီတိုင်းပြည်၏ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လင်ယွီယန် တို့ထံမှ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကို အကြမ်းဖျင်း မေးမြန်း နားထောင်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေသည်။
၎င်းမှာ ကမ္ဘာ နှစ်ခု၏ အချိန်များ တူညီမှု မရှိခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တွင် ဂူမျိုးနွယ်စု များ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အချိန် တစ်နှစ်ခွဲခန့် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လင်ယွီယန်၏ ပြောပြချက် အရ ၎င်းတို့ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ဆယ်ရက်ခန့်သာ ရှိသေးကြောင်း သိရလေသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ တွင် တစ်ရက်၊ မြေကမ္ဘာ တွင် တစ်နှစ်" ဟူသော ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုး ကိုယ့်အနီးအနားတွင် တကယ် ဖြစ်ပျက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းပေရန် သည် အကြောင်းအရာ များစွာကို စဉ်းစားမိသွားလေသည်။
သို့သော် ရူပဗေဒ အသိပညာ မလုံလောက်မှု ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်စဉ်မျိုးကို "အံ့မခန်း" ဟူသော စကားလုံး နှစ်လုံးဖြင့်သာ ရှင်းပြနိုင်တော့လေသည်။
ချီတိုင်းပြည် ၏ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ ဤကမ္ဘာသို့ စတင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဤ ရဲတိုက် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ကင်းလှည့်နေသော သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြလေသည်။
ဘာသာစကား နားမလည်မှုကြောင့် ပဋိပက္ခများမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး အားကြီးသူ အမြောက်အမြား ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။
သို့သော် ချီတိုင်းပြည်မှ အားကြီးသူများကလည်း အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ၎င်းတို့၏ အလွန် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ပထမဆုံး အကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခြောက်လှန့် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။
သို့သော် တစ်ဖက် ရန်သူများ ကလည်း ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးမည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ရဲတိုက်ကို ဗဟိုပြု၍ ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့မှု များကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စစ်ကူများကိုလည်း ဆက်လက် ခေါ်ယူခဲ့ကြလေသည်။
ပထမ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် အခြား ကမ္ဘာမှ အားကြီးသူ များ၏ ထူးဆန်းသော တိုက်ခိုက်မှု မျိုးစုံ ကြောင့် ချီတိုင်းပြည် မှ အားကြီးသူ များ အနည်းငယ် အထိနာခဲ့သော်လည်း ယေဘုယျ အားဖြင့် ပြဿနာ မကြီးမားလှဘဲ တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ပေါင်း များစွာကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ပြဿနာများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့ ရွှမ်စွမ်းအင် ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားချိန်တွင် ဤကမ္ဘာ၌လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ရှိနေသော်လည်း ထို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များက ၎င်းတို့၏ စကားကို လုံးဝ နားမထောင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။ ဤသည်က ၎င်းတို့၏ ချီစွမ်းအင် ကို လုံးဝ ဖြည့်တင်း၍ မရနိုင်တော့ဘဲ အဆိပ်ငွေ့ တောထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ သေချာပေါက် သေမည့် အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိသွားစေလေသည်။
တစ်ဖက် ရန်သူများ ကလည်း ချီတိုင်းပြည် မှ အားကြီးသူ များသည် တိုက်ခိုက်လေလေ ပို၍ ပင်ပန်းလာလေလေ ဖြစ်ပြီး အစပိုင်းက ရှိခဲ့သော ခွန်အားများ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ သတိထားမိသွားကြလေသည်။
အကြောင်းရင်း ကို တိတိကျကျ မသိရသော်လည်း ၎င်းတို့ကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းရန် အတွက် တိုက်ခိုက်မှုများ တိုးမြှင့်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ကြလေသည်။
ယနေ့ အချိန်အထိ ဆိုလျှင် ချီတိုင်းပြည် မှ အားကြီးသူများမှာ မြားကုန်သွားသော လေး ကဲ့သို့ အင်အား ကုန်ခန်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် သူတော်စင်များသာ အနိုင်နိုင် တောင့်ခံထားနိုင်ကာ အခြားသူ များမှာမူ အနက်ရောင် သူတော်စင် များ၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်၍ ကူညီ ထောက်ပံ့မှု များသာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်တော့လေသည်။
အဖြစ်အပျက် အကြမ်းဖျင်း ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံး ဘာမှ မဖြစ်တာ ကောင်းပါတယ် အားလုံးကို ကျွန်တော် ပြန်ခေါ်သွားပါ့မယ်"
ထိုအချိန်တွင် ချီတိုင်းပြည် ၏ ထိပ်တန်း အားကြီးသူများ အားလုံး ကျန်းပေရန်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိသော စကားကို ကြားပြီးနောက် လင်ဟန်ပေက ပထမဆုံး အနေဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"မိတ်ဆွေလေး ကို မေးပါရစေ အခု နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လို ရှိနေပြီလဲ"
လင်ဟန်ပေသည် လင်ယွီယန်ထံမှ ကျန်းပေရန်၏ အကြောင်းကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများကို ဘယ်လောက်ပဲ မေးမေး အလကားပဲ ဆိုတာကို သိထားသဖြင့် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ အခြေအနေ ကိုသာ တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
"ဂူမျိုးနွယ်စု တွေကို တိုက်ထုတ်ပြီးပါပြီ အခု နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးက အရာရာတိုင်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ လိုအပ်နေပြီး လူကြီးမင်း တို့ ပြန်လာပြီး ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ စောင့်နေပါတယ်"
ဂူမျိုးနွယ်စု များကို တိုက်ထုတ်ပြီးပြီ ဆိုသည့် စကားကို ကြားသောအခါ ချီတိုင်းပြည်၏ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ မှာ အရင်ဆုံး အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထား များ ဖြစ်ပေါ်လာကြလေသည်။
၎င်းတို့ ဘာကို စိုးရိမ်နေသနည်း ဆိုတာကို ကျန်းပေရန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။
"ချီတိုင်းပြည် ကို အခု လောလောဆယ် ကျွန်တော်က လူကြီးမင်း တို့ ကိုယ်စား ယာယီ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ပေးထားပါတယ် ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်တဲ့ အခါကျရင် ချီတိုင်းပြည်ကို လူကြီးမင်းတို့ လက်ထဲ အပြည့်အဝ ပြန်လည် အပ်နှံပေးပါ့မယ် လူကြီးမင်းတို့ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"
"..."
ကျန်းပေရန် ၏ ဒီစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။
'ယာယီ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ထားတယ် ဟုတ်လား မင်းက ဘယ်လို အဆင့်အတန်း မျိုး ရှိလို့လဲ...'
သို့သော် ခုနက ကျန်းပေရန် ပြသခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည် များကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်သောအခါ မဖြစ်နိုင်ဘူးဟုလည်း မဆိုနိုင်ပေ။
'ဒီ နှစ်နှစ်ဝက် အတွင်းမှာ... ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ...'
ယခုအချိန်တွင် ချီတိုင်းပြည် မှ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ သိချင်စိတ်များမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ အခြေအနေများ မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသနည်း နှင့် သူတို့ ရှေ့မှ ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လူငယ်လေး က ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ပေါ်လာသနည်း ဆိုသည်ကို အလွန်အမင်း သိချင်နေကြလေသည်။
အခြေအနေ အရပ်ရပ် ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား၏ ရှေ့သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြီး လူကြီးလူကောင်း ဆန်ဆန် အရိုအသေ ပေးကာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
"လေးစားရပါသော လူကြီးမင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေက ကိုယ့်မွေးရပ်မြေက ဘေးအန္တရာယ် ကို ရှောင်တိမ်းရင်း လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ နေရာကို မတော်တဆ ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါ လုံးဝ စော်ကားလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး အကယ်၍ လူကြီးမင်း တို့ကို ဆုံးရှုံးမှု တွေနဲ့ အခက်အခဲ တွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ် ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ဘက်က လျော်ကြေး ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ ကျွန်တော်တို့ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးလို့ ရမလား ခင်ဗျာ"
ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား သည် ကျန်းပေရန် ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အလွန် သဘာဝကျသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"သေချာတာပေါ့ လေးစားရတဲ့ အားကြီးသူ လူကြီးမင်း"
အခြားကမ္ဘာမှ ဧည့်သည်များ ရောက်လာခြင်း ဆိုသည်မှာ ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား အတွက် ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်သည့် အပြင် ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင်ပင် အာကာသ တံခါးကို ဖွင့်ကာ အခြား ကမ္ဘာများသို့ သွားရောက်နိုင်သည့် စွမ်းရည် ရှိကြလေသည်။
သို့သော် အရင်က ရောက်လာခဲ့ဖူးသော အခြား ကမ္ဘာမှ အားကြီးသူ များ၏ စွမ်းရည်မှာ ယခု လူစုလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြဘဲ အများစုမှာ ၎င်းတို့၏ ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့ကို စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုမည်လား သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ထံမှ အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို ညှစ်ထုတ်ယူမည်လား ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ သဘောဆန္ဒ အတိုင်းသာ ဖြစ်လေသည်။
ဒီတစ်ကြိမ် ချီတိုင်းပြည် မှ အားကြီးသူ များနှင့် စတင် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ ငါးကြီးကြီး တစ်ကောင် မိပြီ ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။ ဤလူများ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မှော်ပစ္စည်း များကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း အားလုံးက အလွန် အစွမ်းထက်သော မှော်စွမ်းအင် လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေကြလေသည်။
အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို လုယူနိုင်မည် ဆိုပါက သန့်ရှင်းသော ခြင်္သေ့ မြို့တော် တွင် နောက်ထပ် နတ်ဘုရား လက်နက် နှစ်ခုလောက် ထပ်တိုးလာနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် အစီအစဉ်များ အလွန် ချောမွေ့စွာ အကောင်အထည် ဖော်နေစဉ် အတွင်း သူ၏ ရှေ့ရှိ အစွမ်းအစ အလွန် နက်ရှိုင်းသော လူငယ်လေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားစေလေသည်။
အကြောင်းမှာ ဒီ လူငယ်လေး သည် အရင် လူများနှင့် မတူဘဲ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု အပြည့်ဖြင့် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ခံစားရစေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံ က သူ့ကို ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံသည် တစ်ခါမှ မမှားခဲ့ဖူးချေ။
ဒီလို ပြင်းထန်သော ဆဋ္ဌမ အာရုံ ကြောင့်ပင် ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားသည် သူ့ကို ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မဟုတ်ပါက အရင် လူများကို ကိုင်တွယ်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း အချိန်ဆွဲပြီး သတ်ပစ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်လေသည်။
အမြီးခွ ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက ဒီလောက် အခြေအနေကို နားလည်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူနှင့် လက်ဆွဲ နှုတ်ဆက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ နိုင်ငံက တကယ်ကို ဖော်ရွေတဲ့ နိုင်ငံ ပါပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ကိုယ်စား လူကြီးမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ယဉ်ကျေးမှု စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား သည် လူတိုင်းကို လက်နက်များ သိမ်းဆည်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်တို့ကို အလွန် ခမ်းနားစွာ အလှဆင်ထားသော ဧည့်ခန်းမကြီး တစ်ခု အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်သွားလေသည်။
ကျန်းပေရန် ကဲ့သို့သော တစ်ဖက် ရန်သူကို ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည့် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစု ပါလာပြီးနောက် ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တို့ဘက်မှ သဘောထားများမှာ တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ် ဒီဂရီ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ရက်သတ္တပတ် တစ်ပတ်လုံးလုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက် နေထိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့လေသည်။
သို့သော် ကျန်းပေရန် သည် ဒီဟန်ဆောင် ဟန်ချက်ညီမှု ၏ လှည့်စားခြင်းကို အနည်းငယ်မျှ မခံခဲ့ရပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မှော်အစီအရင် တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနေရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
သိသာထင်ရှားစွာပင် သူ့ကို အရင်ဆုံး ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းချုပ်ထားပြီးနောက် စစ်ကူများ ခေါ်ယူရန် သို့မဟုတ် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် အခြား နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှာဖွေရန် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက် အကြံအစည် များကို ကျန်းပေရန်က အနည်းငယ်မျှ မစိုးရိမ်ဘဲ ဒီ ရက်သတ္တပတ် တစ်ပတ်လုံးလုံး တွင်လည်း အလွန် သဘာဝကျစွာ ပြုမူ နေထိုင်ခဲ့လေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ချီတိုင်းပြည် ၏ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ နှင့် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ် များကို ဆွေးနွေးပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား နှင့် ဤကမ္ဘာ၏ ဓလေ့ထုံးစံ များကို ဆွေးနွေးကာ အန္တရာယ်မရှိသော လူတစ်ယောက် အဖြစ်သာ ပြသနေခဲ့လေသည်။
ဒီလိုနဲ့ နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် တစ်နေ့တွင် ပွဲတက်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရဲတိုက် ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းပေရန် ကို လူကြီးလူကောင်း ဆန်ဆန် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။
"လေးစားရပါသော မစ္စတာကျန်း ဒီရက်ပိုင်း အတူတူ နေထိုင်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေ အရ မင်းတို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာက နားလည်မှု လွဲမှားမှု တစ်ခု သက်သက် ဆိုတာကို ငါ ပိုပိုပြီး ယုံကြည်လာပါပြီ ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ အစပိုင်းက ကြမ်းတမ်းခဲ့မှုတွေအတွက် မင်းကို ထပ်ပြီး တောင်းပန်ချင်ပါတယ်"
ကျန်းပေရန်က ကြားပြီးနောက် လက်ယှက် ဂါရဝပြုကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
"မစ္စတာ အာလုတာကလည်း အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ အဲ့ဒီ နားလည်မှု လွဲမှားမှု သေးသေးလေး တွေကို ကျွန်တော်တို့ အစောကြီး ကတည်းက ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး"
"မစ္စတာကျန်း ရဲ့ သဘောထား ကြီးမြတ်မှု က အမြဲတမ်း လူတွေကို စိတ်ချမ်းသာစေပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တောင်းပန်တဲ့ အပြင် ငါ မင်းကို ပြောပြချင်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်"
"ပြောပါ"
"တကယ်တော့ ငါတို့ ကြားမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ ကြားမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားစေချင်တာပါ ဒါပေမဲ့ အရင်က တိုက်ပွဲက လွှတ်တော် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့တယ် သူတို့ ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ ငါ အစွမ်းကုန် တားဆီးခဲ့ပေမယ့် မင်းလည်း သိတဲ့ အတိုင်းပဲ လွှတ်တော် ရဲ့ အာဏာက တကယ်ကို..."
ဒီနေရာ အထိ ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းပေရန် သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဒီ အာလုတာ သည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်ကူများကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး အရင်ဆုံး ယဉ်ကျေးမှု ပြပြီးမှ လက်နက် သုံးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံ ရလေသည်။
သို့သော် ကျန်းပေရန် သည် ၎င်းတို့နှင့် ဟန်ဆောင် ပန်ဆောင် ဆက်ဆံနေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ပြုံးလျက် တိုက်ရိုက် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
"ကိစ္စ မရှိပါဘူး ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် သူတို့ စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုမှတော့ သူတို့ကို အထဲ ဝင်လာပြီး ဆွေးနွေးခိုင်းလိုက်ပါ"
အရင်က အာလုတာ နှင့် စကားပြောဆိုစဉ် ကတည်းက "လွှတ်တော်" ဆိုသည့် တည်ရှိမှု ကို ကျန်းပေရန် သိရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။
ရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဤကမ္ဘာ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူများ စုဝေးနေသော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ပြီး "မီးပြတိုက်" ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှု မျိုး ဖြစ်လေသည်။ နိုင်ငံ နှစ်ခု ကြားတွင် ညှိနှိုင်း၍ မရသော ပဋိပက္ခများ ရှိလာပါက လွှတ်တော် က ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးမည် ဖြစ်လေသည်။
"ချစ်ခင်ရပါသော မစ္စတာကျန်း က ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ငါ သိနေပါတယ် ဒါဆိုရင် ငါ သံတမန်ကို အထဲ ဝင်လာဖို့ သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်"
အာလုတာ က ပြောပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်သွားလေသည်။
မကြာမီမှာပင် အာလုတာ ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အလွန် ကြွားလုံးထုတ်တတ်သည့် ပုံစံရှိသော အမျိုးသား တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာလေသည်။
သူ၏ ကျောဘက်တွင် လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုး၊ မြေကြီး ဟူသော ဒြပ်စင်ကြီး လေးပါး ရစ်ပတ်နေသည့် ကြီးမားသော ရွှေရောင် မှော်ကွင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး လက်ထဲတွင်လည်း မျှော်စင်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူသော မှော်တုတ်တံ တစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင်ထားကာ "ပြတင်းပေါက်" များမှ တစ်ဆင့် အထဲတွင် တစ်ခုခု နေထိုင်နေပုံ ကိုပင် ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရလေသည်။
"အခြား ကမ္ဘာက ဧည့်သည် ငါ့မျက်လုံး ကို စိုက်ကြည့်စမ်း"
ကျန်းပေရန်သည် ဤ အလွန် ကြွားလုံးထုတ်တတ်သော မှော်ဆရာကို အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်စစ် အသံ ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံ တစ်သံ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ က သူ့ကို စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤ မှော်ဆရာ သည် သူ့ကို အရင်ဆုံး ခြောက်လှန့်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိသာလှပေသည်။
ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ယခု ကျန်းပေရန်သည် အပျော့ ကိုသာ လက်ခံပြီး အကြမ်း ကို လက်မခံသူ ဖြစ်လေသည်။ တစ်ဖက်လူက သေချာ မဆွေးနွေးချင်မှတော့ သူလည်း ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် သည် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား အားလုံးကို မျက်လုံး နှစ်လုံးပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကာ မှော်ဆရာ၏ ရွှေရောင် တောက်ပနေသော မျက်လုံး များကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။
"ဘုန်း"
ကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား များ အချင်းချင်း တိုက်မိမှုကြောင့် ကျန်းပေရန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှိ မှော်ဆရာ မှာမူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည့် မျက်နှာထား ဖြင့် အနောက်သို့ ခြေလှမ်း အတော်များများ ဆုတ်သွားရလေသည်။
သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ကျန်းပေရန်က အရင်ဆုံး ဆုတောင်းကျည်တောက် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"အင်အား တူညီတဲ့ အခြေအနေ မှာမှ တန်းတူညီမျှတဲ့ ဆွေးနွေးမှု ဆိုတာ ရှိနိုင်တာပါ လူကြီးမင်း က အထဲ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ ဒီလောက် ရန်လိုနေမှတော့ ငါလည်း အားနာမနေတော့ဘူးဆိုတာကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့"
ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ၏ လက်ထဲရှိ ဆုတောင်းကျည်တောက်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ဆုတောင်းမဲတံများက စမ်းရေပန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ၎င်းအထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာလေသည်။
ပဋိပက္ခက အလွန် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားလာသဖြင့် အာလုတာလည်း ဘယ်လို ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးရမည် ကို မသိတော့ဘဲ အရင်ဆုံး အနောက်သို့ ဆုတ်သွားရလေသည်။ အကြောင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို သူ ကြိုတင် ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
"ဟားဟားဟားဟား ငါ ပြောသားပဲ ဆွေးနွေးစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူးလို့ ဒီကောင်လေး ကို အရင်ဆုံး အသေအလဲ ရိုက်နှက်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"
ထိုစဉ် ရဲရင့်သော ရယ်မောသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ် သုံးမီတာ ခန့် မြင့်သော အမျိုးသား တစ်ဦး နန်းတော် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လူသားများ တွင် မရှိသော အကြေးခွံ များ ပေါက်ရောက်နေပြီး မျက်လုံး အစုံတွင်လည်း မျက်တောင် ခြောက်ခု ရှိနေကာ အလွန် ထူးဆန်းနေလေသည်။
"အစီရင်ခံစာ ထဲက အတိုင်းပဲ သူက တကယ်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲမယ့် ပုံပဲ"
ခုနက စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှု တွင် အရေးနိမ့်ခဲ့သော မှော်ဆရာ က ထို အကြေးခွံ နှင့် အမျိုးသား ကို ပြောလိုက်လေသည်။
"ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲမှ ပိုပျော်စရာ ကောင်းတာပေါ့"
အကြေးခွံ နှင့် အမျိုးသား က ပြောပြီးသည်နှင့် ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ က သူ၏ ပါးစပ် ထဲမှ ပန်းထွက်လာပြီး ကျန်းပေရန် ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာလေသည်။
သို့သော် ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဆုတောင်းမဲတံများက ဤမီးတောက် များကို မိမိတို့၏ သခင် အား တိုက်ခိုက်ခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
ဆုတောင်းမဲတံ တစ်ချောင်းက တစ်ခဏ အတွင်း ရေခဲနံရံ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးတောက် များကို တားဆီးလိုက်ကာ နောက်ထပ် ဆုတောင်းမဲတံ များစွာက မှော်ပစ္စည်း မျိုးစုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အကြေးခွံ နှင့် အမျိုးသား ထံသို့ ခုန်အုပ်သွားကြလေသည်။
အကြေးခွံ နှင့် အမျိုးသား မြင်သောအခါ အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ တောင်ပံ များကို ခါယမ်းကာ နဂါး လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။
"အာဗဲလ် ညှိနှိုင်းရေးကိစ္စကို မင်း တာဝန်ယူမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"
လေထဲတွင် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ဆံပင် ရှိသည့် အဲလ်ဖ် (Elf) ကောင်မလေး တစ်ယောက်က မှော်ဆရာကို ညည်းညူလိုက်လေသည်။
"အင်အားသုံးပြီး စကားပြောတာကလည်း ညှိနှိုင်းရေး ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ"
အာဗဲလ် က ပြောရင်း လူတစ်ဝက် အရွယ်အစား ရှိသော မှော်စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး မှော်ဂါထာ များကို စတင် ရွတ်ဆိုလေသည်။
"ဟူး... မင်းကို တာဝန် ပေးလိုက်တာ လုံးဝ မမှန်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ"
အဲလ်ဖ် ကောင်မလေး က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင် တစ်မျှင်ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်လေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့် အကြာတွင် ထို ကြည်လင် တောက်ပနေသော ဆံပင်အရှည်က နတ်ငှက် တစ်ကောင်နှင့် တူသော လေးရှည် တစ်လက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဆုတောင်းမဲတံ များ၏ အနောက်တွင် ကာကွယ် ခံထားရသော ကျန်းပေရန်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။
"ဟူး..."
အဲလ်ဖ် ကောင်မလေး က အသက်တစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ရာ ထို လေငွေ့ က အရောင် ငါးမျိုး ရှိသော မြား တစ်စင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေးကြိုး ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။
"အခြား ကမ္ဘာက သူစိမ်း ဒါက ကမ္ဘာမြေ မိခင်ကြီး က မင်းကို ပေးတဲ့ ပထမဆုံး လက်ဆောင်ပဲ"
"လေပြေ ရဲ့ သက်ပြင်းချသံ"
"ဘုန်း"
သာမန် လူတစ်ယောက်၏ နားစည်ကို ကွဲသွားစေနိုင်လောက်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထို မြားတံ က ပြင်းထန်သော လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျန်းပေရန် ထံသို့ တိုက်ခိုက်လာလေသည်။
"ဒိုင်း" "ဒိုင်း" "ဒိုင်း"
အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် အလား ဖြစ်နေသော ဤ လေဆင်နှာမောင်း ၏ ရှေ့တွင် ဆုတောင်းမဲတံ များ ပြောင်းလဲထားသော ကာကွယ်ရေး မှော်ပစ္စည်း များမှာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ကြေမွသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဤ လေဆင်နှာမောင်း ကြီးသည် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။
"လွှတ်တော် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်တာပဲ တကယ်ကို အားကြီးသူ တွေ စုဝေးနေတာပဲ"
ကျန်းပေရန် က လက်ကို မြှောက်ကာ ဤ လေဆင်နှာမောင်း ကို ချေမွလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
မိမိ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ဖက်လူက လွယ်ကူစွာ ဖမ်းယူသွားနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အဲလ်ဖ် ကောင်မလေးလည်း မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သည့် မျက်နှာထား အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။
"ကောင်းပြီ သူက တကယ်ပဲ ငါတို့နဲ့ အင်အားသုံးပြီး ဆွေးနွေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိပါတယ်"
အဲလ်ဖ် ကောင်မလေးက နတ်ငှက် လေးရှည် ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ချိန်တွင် အပေါ်ပိုင်း တစ်ပိုင်းလုံး နဂါး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သော အမျိုးသား သည် ဆုတောင်းမဲတံ များ ပြောင်းလဲထားသော ကာကွယ်ရေး အစီအရင် ကို ဖောက်ထွင်းကာ ကျန်းပေရန် ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းစွာ ပြုံးလျက် သူ၏ လက်သည်း များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။
ကျန်းပေရန် မြင်သောအခါ အနည်းငယ်မျှ နောက်တွန့် မသွားဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ကာ လက်သီး တစ်ချက် ထိုးလိုက်လေသည်။
"ဘုန်း"
ပြင်းထန်သော အင်အား များ အချင်းချင်း တိုက်မိပြီးနောက် တစ်ဝက် နဂါး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော အမျိုးသား သည် အနောက်သို့ ခြေလှမ်း အတော်များများ ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု နှစ်မျိုးစလုံး ရောယှက်နေသော မျက်နှာထား ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။
"မင်းရဲ့ အရိုး တွေကို သုံးပြီး သွားသွေးရတာ တကယ်ကို ဇိမ်ရှိမှာပဲ"
နဂါး အမျိုးသား က ရက်စက်သော မျက်လုံး များဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
နဂါး အမျိုးသား၏ ရန်စမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းပေရန်သည် လှည့်ကာ ထိုမှော်ဆရာကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ အကြောင်းမှာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင် တစ်ခုက သူ့ဆီသို့ စုစည်းလာနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
"ဒီ တိုက်ခိုက်မှု ကို သုံးပြီး ဒီနေရာ ရဲ့ သခင် က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို မင်း နားလည်အောင် လုပ်ပေးမယ်"
အာဗဲလ် က မျှော်စင်ကြီး နှင့် တူသော မှော်တုတ်တံ ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် လူတစ်ဝက် အရွယ်အစား ရှိသော မှော်စာအုပ် ၏ စာမျက်နှာ များသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ လန်သွားပြီး အမျိုးမျိုးသော မှော်စွမ်းအင် များသည်လည်း အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ မျှော်စင် မှော်တုတ်တံ ထဲသို့ စုစည်း ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။
"ဂျောက်" "ဂျောက်" "ဂျောက်"
စက်ယန္တရား များ လည်ပတ်နေသည့် အသံ များ နှင့်အတူ မျှော်စင် မှော်တုတ်တံ သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ပို၍ မြင့်မားလာကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထို မျှော်စင် များ အတွင်းတွင် နေထိုင်သော သတ္တဝါ များလည်း ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
၎င်းတို့မှာ လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုး၊ မြေကြီး တို့မှ ပြောင်းလဲလာသော ဒြပ်စင် နတ်သမီးလေး များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် သာမန် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပိုမို သန်မာ ထွားကျိုင်း လာကြလေသည်။
"ဒါက ဒီ ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားပဲ ပျော်ပါးလိုက်ကြစမ်း ဒြပ်စင် နတ်သမီးလေး တို့ ဒါက မင်းတို့ အတွက် ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ညစာစားပွဲကြီးပဲ"
အာဗဲလ် ၏ ဂါထာ ရွတ်ဆိုမှု နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံ တွင် ရုတ်တရက် တိမ်မည်း များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခြေအောက်ရှိ မြေကြီး ကလည်း စတင် တုန်ခါလာကာ တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ပြင်းထန်လာကြောင်း ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။
"ကြောက်ရွံ့လိုက်စမ်း ဒီ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအား ရဲ့ ရှေ့မှာ"
"ဒီ အရူးကောင်"
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ၏ ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲ များကို ခံစားလိုက်ရသော တစ်ဝက် နဂါး အမျိုးသား ၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ကျန်းပေရန် ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ဘဲ တောင်ပံ များကို ခါယမ်းကာ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် အနောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေ ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
လျှပ်စီးလက်ခြင်း၊ ဥက္ကာပျံ များ ကျဆင်းခြင်း၊ အလွန်အမင်း အေးခဲခြင်း၊ မြေငလျင် လှုပ်ခြင်း...
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အရောင်ပြောင်းသွားစေနိုင်လောက်သော ဒြပ်စင် စွမ်းအား အားလုံးသည် ကျန်းပေရန် ကို ဗဟိုပြု၍ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားကြပြီး ဤ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ညစာစားပွဲ ကြီးတွင် ပါဝင် ဆင်နွှဲရန် ကျန်းပေရန် ကို နွေးထွေးစွာ ဖိတ်ခေါ်နေကြလေသည်။
"ညစာစားပွဲ လား ဒါဆိုရင်လည်း ပိုပြီး စည်ကားသွားအောင် လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့"
ကွဲအက်နေသော မြေပြင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ ဆုတောင်းကျည်တောက် ထဲမှ နောက်ဆုံး မဲတံ ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။
"လင်ရှီး အစီအရင်..."
"ပွင့်စမ်း"
အခန်း ၇၀၇ ကမ္ဘာခုနစ်ခုရဲ့ အနှိုင်းမဲ့ အရှင်သခင်
ကျန်းပေရန် ၏ အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဆုတောင်းမဲတံ များသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင် အလင်းတန်း များကို ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် လူတိုင်း၏ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များ အောက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော ဒြပ်စင် စွမ်းအားများ သည် ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ၏ ဖြာထွက်မှု အောက်တွင် တစ်ခဏ အတွင်း လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။
"ဗုဒ္ဓ က ဟောကြားခဲ့တယ် ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ အချည်းနှီး သက်သက်ပဲ"
ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ လွင့်စင်သွားသောအခါ ဧရာမ ဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော် ကြီး တစ်ဆူ လေထဲတွင် မတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး လက်ဝါး တစ်ချက် တွန်းထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် အားသစ်လောင်း၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော ဒြပ်စင် နတ်သမီးလေး များကို မီတာ အတော်များများ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားစေခဲ့လေသည်။
"အာဗဲလ်... ဒါ... ဒါ ဘာကြီးလဲ"
ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသော အဲလ်ဖ် ကောင်မလေး သည် ခေါင်းလှည့်ကာ အာဗဲလ် ကို မေးလိုက်လေသည်။
အာဗဲလ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။ သူမ၏ ရှေ့ရှိ ဧရာမ ရုပ်ပွားတော် ကြီးကို သူလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤ ဧရာမ ရုပ်ပွားတော် ကြီးက ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ ၎င်းကို ချေမှုန်းပစ်ရန် ဆိုသော လမ်း တစ်လမ်းတည်းသာ ရှိတော့ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားလေသည်။
"အမှောင်ထု ကို အစိုးရသူ အလင်းရောင် ကို နှင်ထုတ်လော့ ကမ္ဘာကြီး ကို အမှောင်ထု နဲ့ ပြည့်နှက်စေလော့ နဂါး သွေးဆက် ကို စီးဆင်းစေသူ..."
အာဗဲလ် ၏ ဂါထာ ရွတ်ဆိုမှု နှင့်အတူ ပို၍ ကြမ်းတမ်းသော အမှောင် စွမ်းအင် များ စတင် စုစည်းလာလေသည်။ အခြားသော လွှတ်တော် အဖွဲ့ဝင် များကလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အာဗဲလ် ၏ ရည်ရွယ်ချက် ကို နားလည်သွားကြလေသည်။
ဒီတိုက်ပွဲကို မဖြစ်မနေ အနိုင်ယူရမည်။
"ဗုဒ္ဓ က ဟောကြားခဲ့တယ် ပြုပြင် ဖန်တီးထားတဲ့ တရား အားလုံးဟာ အိပ်မက်၊ ပုံရိပ်ယောင်၊ ရေမြှုပ်၊ အရိပ် တွေနဲ့ တူတယ် ဆီးနှင်း နဲ့ လျှပ်စီး တွေလိုပဲ ဒီလို ရှုမြင် သုံးသပ်သင့်တယ်"
ဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော် ကြီး၏ အသံသည် ကောင်းကင်ဘုံ အထွတ်အထိပ် မှ လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း လွှတ်တော် အဖွဲ့ဝင် များ၏ နားထဲတွင်မူ ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံး ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ် သွားလေသည်။
တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် အာဗဲလ် စုစည်းထားသော မှော်စွမ်းအင် များ ချက်ချင်း လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော လွှတ်တော် အဖွဲ့ဝင် များကလည်း ၎င်းတို့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲရှိ စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်၍ မရတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြလေသည်။
"ဒါက တကယ်တော့ ဘယ်လို မှော်ပညာ မျိုးလဲ"
နဂါးတပိုင်း လူသားသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ သွေးများကို ဆူပွက်လာစေရန် လုံးဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ အံကြိတ်ကာ ဒေါသထွက်နေစဉ်မှာပင် ဧရာမ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး တစ်ခုက သူ့ထံသို့ ရိုက်ချလာလေပြီ။
ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမီတော့သော တစ်ဝက် နဂါး လူသား သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ချက်ချင်း ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် သူသည် အနည်းငယ်မျှ နာကျင်မှုကို မခံစားရချေ။
"ဘယ်လိုဖြစ်... အား"
နဂါးတပိုင်းလူသားသည် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း နားမလည်သေးခင်မှာပင် ဝိညာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ နာကျင်မှု တစ်ခုက သူ့ကို အသံကုန် အော်ဟစ်သွားစေလေသည်။ ဤ နာကျင်မှု မျိုးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သလို သည်းခံ၍လည်း မရနိုင်ချေ။
တစ်ဝက် နဂါး လူသား ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ အခြား လွှတ်တော် အဖွဲ့ဝင် များ၏ မျက်နှာများ ပို၍ လေးနက်သွားကြလေသည်။
ဟက်စတီးယပ်စ်အကြောင်းကို ၎င်းတို့ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ မှတ်ဉာဏ် အရ ဆိုလျှင် နဂါး သွေးဆက် ရှိသော ထိုအမျိုးသားသည် အော်ဟစ်ဖို့ နေနေသာသာ နာကျင်စွာ ညည်းညူသံကိုပင် တစ်ခါမှ မထုတ်ဖူးခဲ့ချေ။
သူက သံမဏိ နှလုံးသား ရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အဓိက အားဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ရှိ နဂါး အကြေးခွံ များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှု တွင် ဖြစ်စေ၊ မှော် ကာကွယ်မှု တွင် ဖြစ်စေ အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ့ကို ထိခိုက် ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှု မျိုး အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့ကို များများ စဉ်းစားခွင့် မပေးဘဲ ဧရာမ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး က အဲလ်ဖ် ကောင်မလေး ထံသို့ ထပ်မံ ရိုက်ချလာပြန်လေသည်။
အဲလ်ဖ် ကောင်မလေး သည် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ ခြိမ်းခြောက် ဖိနှိပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှု မျှ ပြုလုပ်၍ မရတော့ချေ။
"စကားလုံး အစွမ်း တံတိုင်း"
ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးက အဲလ်ဖ် ကောင်မလေး ပေါ်သို့ ရိုက်ချတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော သံတံတိုင်း တစ်ခုက ၎င်းကို တားဆီးထားလိုက်လေသည်။
"အို"
ရုပ်ပွားတော် ကြီး၏ ဗဟိုချက် တွင် ရှိနေသော ကျန်းပေရန် သည် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ဤတိုက်ခိုက်မှု တားဆီးခံလိုက်ရမည်ကို သူ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ချေ။
အဲလ်ဖ် ကောင်မလေးကမူ ဝမ်းသာအားရဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"ဂိုဏ်းအုပ် ဘုန်းတော်ကြီး"
ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေး များ ဖြူဖွေးနေသော အဘိုးအို တစ်ဦး လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မှော်တုတ်တံ ကို ရေမတွက်နိုင်သော မှော်စာလုံး များက ဝိုင်းရံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သာမန် ပစ္စည်း မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။
"မထိတ်လန့်ကြနဲ့ တစ်ဖက်လူ သုံးတဲ့ မှော်ပညာ တွေကို ငါ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ် မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်ကြ ငါ မင်းတို့ကို အကာအကွယ် ပေးမယ်"
ထိုဘုန်းတော်ကြီးသည် လွှတ်တော် အတွင်းတွင် သိသာထင်ရှားစွာ အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိလေသည်။ သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ခုနက ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကြသော လူများ အားလုံး ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားကြပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ စတင်ရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။
"စကားလုံး အစွမ်း ကြံ့ခိုင်ခြင်း"
ဘုန်းတော်ကြီး၏ နောက်ထပ် ဂါထာ ရွတ်ဆိုမှု နှင့်အတူ လွှတ်တော် အဖွဲ့ဝင် များ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် ရွှေရောင် အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှား တစ်ခုစီ ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော စွမ်းအားများလည်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။
"သတ်"
ခုနက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ရသော ဟက်စတီးယပ်စ် သည် ယခုအချိန်တွင် ဒေါသ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်နေလေပြီ။ အရမ်း ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ အနှစ်တစ်ထောင် လောက် အသက်ရှင်လာတဲ့ တစ်လျှောက်လုံး ဒီလောက် အရှက်ကွဲဖူးတာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ယခု သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ကျန်းပေရန် ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ရန် ဆိုသော ကိစ္စ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့လေသည်။
"ရိုးအလိုက်တာ"
အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာသော ဟက်စတီးယပ်စ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဧရာမ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးက သူ့ထံသို့ ရိုက်ချသွားလေသည်။
"ဘုန်း"
စကားလုံး အစွမ်း ၏ အကာအကွယ် အောက်တွင် ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး သည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ကာကွယ်မှုကို လျစ်လျူရှု၍ ဝိညာဉ် ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေခြင်း မျိုး မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး၏ ပြင်းထန်သော အင်အား ကတော့ ဟက်စတီးယပ်စ် ကို ခုခံရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲစေခဲ့လေသည်။
"သန့်ရှင်းသော စကားလုံး အစွမ်း အပြစ်ပေးခြင်း"
ဘုန်းတော်ကြီးက မှော်တုတ်တံ ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဟက်စတီးယပ်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်မှ အနီရဲရဲ အငွေ့အသက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အင်အားများလည်း ရုတ်တရက် တိုးပွားလာကာ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး ကို အနောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် တွန်းထုတ်လာလေသည်။
"ကျွတ် ဘယ်ကမ္ဘာမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာလို တည်ရှိမှုမျိုးတွေကတော့ ရှိနေတာပဲ"
နှစ်ကြိမ်သာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရသေးသော်လည်း ဤ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ရင်ဆိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲကြောင်း ကျန်းပေရန် ခံစားသိရှိလိုက်ရလေသည်။ ထို့ပြင် သူ ကိုယ်တိုင်သာမက အခြားသော လွှတ်တော် အဖွဲ့ဝင် များ၏ စွမ်းရည်များကိုပါ တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သေးရာ ဤကဲ့သို့ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် လူအများကို ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေရမည် ဆိုပါက သူလည်း အချိန် ကြာလာလျှင် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
"တကယ်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရတာ ငါ့စတိုင်လ် မဟုတ်ဘူး"
သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ဆုတောင်းကျည်တောက် ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူကာ ဂါထာ ရွတ်ဆိုလေသည်။
"နော့နော့ယိရဲ့ နေ့ရက် ရွေးချယ်စရာ မလို"
"ကြယ်တာရာ လမ်းညွှန်ရာ အတိုင်း နတ်ဘုရား များနှင့် အတူ ပေါ်ထွက်လာလော့"
ဂါထာ ရွတ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ဆုတောင်းကျည်တောက်ထဲမှ ဆုတောင်းမဲတံ ရှစ်ချောင်း လွင့်ထွက်လာပြီး ဧရာမ ရုပ်ပွားတော်ကြီး၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ပြောင်းလဲ လမ်းကိုးသွယ်... အားလုံး ပွင့်စမ်း"
ကျန်းပေရန် ၏ အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ ဆုတောင်းမဲတံ ရှစ်ချောင်း သည် တစ်ခဏ အတွင်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ငယ်လေး ရှစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားလေသည်။
သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထို အနက်ရောင် တွင်းပေါက် ရှစ်ခုမှာ လူတစ်ရပ်စာ အမြင့် အထိ ကျယ်ပြန့်လာလေသည်။
"ညီလေး ပေရန် မင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို လာရှာဖို့ စိတ်ကူးရပြီပဲ"
အပေါ်ဘက်ရှိ အနက်ရောင် တွင်းပေါက် ထဲမှ ထုံတိုင်းပြည်မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် ရှီဟုန်ယွင် က ပထမဆုံး ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ နောက်တွင် ဝေ့တိုင်းပြည်မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် ဝူကျစ်ကျန်း၊ ကျိတိုင်းပြည်မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် ရွှယ်ခိုင်၊ ဂျိတိုင်းပြည် မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် မုရှန်းရုံ တို့ကလည်း အနက်ရောင် တွင်းပေါက်များထဲမှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကြလေသည်။
"ငါ ပြောမယ် မင်း ငါတို့ကို စောင့်ခိုင်းထားတာ အရမ်း ကြာနေပြီနော်"
ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အနည်းငယ် ညည်းတွားသောအသံ က ကျန်းပေရန်၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
"ဒီဟာတွေကို ပြင်ဆင်ရတာ တကယ်ကို အချိန် နည်းနည်း ပေးရတယ်"
ယခင်က ထိုကမ္ဘာသို့ မလာရောက်မီတွင် စနစ်၏ သတိပေးချက် မရရှိခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဆိုသည်မှာ ကျန်းပေရန်၏ အရိုးထဲ အထိ စွဲနေသော အကျင့် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် ကူချင်းဟွမ်းအား ပေးလိုက်သော စာရွက်လေး ထဲတွင် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ် များကို သေချာ ရေးသားထားခဲ့လေသည်။
၎င်းအထဲမှ တစ်ခုမှာ နိုင်ငံ အသီးသီးရှိ ထိပ်တန်း အားကြီးသူ များကို စကားတစ်ခွန်း ပါးခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အချိန်ကျလာလျှင် ၎င်းတို့၏ အကူအညီ လိုအပ်မည် ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ထို အချိန်ကျလာချိန် ဆိုသည်မှာ သူ ချန်းခွန်း အစီအရင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးချိန် ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဒါက ထို ရဲတိုက် အတွင်းရှိ လဝက်ခန့် အချိန် အတွင်း သူ အဓိက လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကိစ္စ ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အလွန် လျင်မြန်သော်လည်း ဤနေရာရှိ လဝက် ဆိုသည်မှာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တွင် နှစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် ဤမျှလောက် လွမ်းဆွတ်နေသော မျက်နှာထား ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။
"စီနီယာတို့ အတိတ်က အကြောင်းတွေ ပြောတာကို ခဏနေမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့ အခု လောလောဆယ် ရှေ့က ပြဿနာ ကို အရင် ဖြေရှင်းလိုက်ကြရအောင်"
စကားပြောနေစဉ် အတွင်း အနက်ရောင် တွင်းပေါက် ရှစ်ခု၏ အရွယ်အစား မှာ ထပ်မံ ကြီးမားလာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားကြီးသူ များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ အမြောက်အမြား ဝင်ရောက်လာလေသည်။
မှန်ပေသည်။ ရေရှည် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် အတွက် ကျန်းပေရန် သည် ကမ္ဘာ နှစ်ခု၏ "စွမ်းအင်" များကို အားလုံး လဲလှယ် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ယခုမှ စတင် ရောက်ရှိလာကြသော အနက်ရောင် သူတော်စင် များသည် တစ်ဖက် ရန်သူ များ၏ အငွေ့အသက် များ အလွန် အစွမ်းထက်ကြောင်း ခံစားမိကြသော်လည်း မည်သည့် ညည်းညူသံ မျှ မထွက်ပေါ်လာပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့ အားလုံးသည် ကျန်းပေရန်၏ ကျေးဇူးကို မည်သို့ ဆပ်ရမည်နည်း ဟု ခေါင်းစားနေကြသူများ ဖြစ်သည့် အပြင် ၎င်းတို့ကလည်း နေရာဒေသ တစ်ခု၏ ဩဇာတိက္ကမ ရှိသူများ ဖြစ်ကြရာ အခြား ကမ္ဘာမှ အားကြီးသူများ၏ ရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့ နောက်တွန့် နေမည် ဆိုပါက အလွန် ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။
"ဟားဟားဟားဟား မင်းတို့လို အဘိုးကြီး တွေနဲ့ ပြန်တွေ့ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိဦးမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
ထိုစဉ် လင်ကျုံးချန်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး အနက်ရောင် သူတော်စင် များကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
ချီတိုင်းပြည်၏ အားကြီးသူ များ အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှီဟုန်ယွင် တို့ကလည်း ရယ်မောလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုကြလေသည်။
"မင်းတို့လို အဘိုးကြီး တွေ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ မသေနိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ"
"မင်းရဲ့ အဲ့ဒီ တောင်စောင်း နေရာလေးကို ငါတို့ မထိပါဘူး မင်း ပြန်လာတာကို စောင့်နေတာ"
"ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ တင်သွားတဲ့ ကျေးဇူး တွေက တော်တော် ကြီးတယ်နော် ဘယ်လို ပြန်ဆပ်မလဲ ဆိုတာကို သေချာ စဉ်းစားထားကြ"
...
နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်ရှိ နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံ သည် အမြဲတမ်း တစ်နိုင်ငံနှင့် တစ်နိုင်ငံ အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်နေသည့် အခြေအနေ မျိုးတွင် ရှိနေသော်လည်း နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံ ၏ ထိပ်တန်း အနက်ရောင် သူတော်စင် များမှာမူ ရန်သူ လည်း ဟုတ်၊ မိတ်ဆွေ လည်း ဟုတ် ဆိုသည့် ဆက်ဆံရေး မျိုး ရှိကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အချိန် အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြရာ သံယောဇဉ် ပင် ရှိနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။
ထို့ပြင် ကျန်းပေရန်၏ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုကြောင့် ချီတိုင်းပြည် ဟူသော အသားတုံးကြီးကို ၎င်းတို့ မည်သူမျှ မစားရသဖြင့် ယခု သူငယ်ချင်းဟောင်း များနှင့် ပြန်လည် တွေ့ဆုံချိန်တွင် အရင်ဆုံး သေချာ နှုတ်ဆက်ကြရမည် ဖြစ်လေသည်။
ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အနက်ရောင် သူတော်စင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကို မြင်သောအခါ မူလက တည်ငြိမ်နေသော ဘုန်းတော်ကြီး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်း အထိ ရောက်ရှိလာပါက စနစ် အားလုံး လုံးဝ ကွာခြားနေလျှင်တောင် တစ်ဖက်လူ များ၏ အစွမ်းထက်မှု ကို သူ အလွယ်တကူ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။
ထို့ပြင် သူ၏ မျက်လုံး ထဲတွင် အစွမ်းအစ အလွန် နက်ရှိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သော ထို လူငယ်လေး အပါအဝင် ဆိုလျှင် ဤ တိုက်ပွဲ သည် မူလ အစီအစဉ် မှ လုံးဝ သွေဖည်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။
ဘုန်းကြီးက နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ကျန်းပေရန်က ဧရာမ ရုပ်ပွားတော် ကြီး ထဲမှ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"လေးစားရပါသော လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များခင်ဗျာ အခု ကျွန်တော်တို့ တရားဝင် ဆွေးနွေးလို့ ရပြီလို့ ထင်ပါတယ် အားလုံး သဘောတူကြရဲ့လားဗျာ"
ဟက်စတီးယပ်စ်က ဆဲဆိုသံ တစ်ခု ထွက်လာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စကားလုံးအစွမ်းက သူ့ကို ပြန်လည် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေသည်။
"သေချာတာပေါ့ ငါတို့ မူလကတည်းက ဆွေးနွေးဖို့ လာခဲ့တာပါ"
ဘုန်းတော်ကြီးက ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
မိမိ၏ လက်သီး မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း အပြည့်အဝ ပြသပြီးနောက်တွင် နောက်ဆက်တွဲ ဆွေးနွေးမှု များမှာ အလွန် ချောမွေ့သွားခဲ့လေသည်။
လွှတ်တော် ဘက်မှ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် သူ၏ လူများကို အချိန်မရွေး ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ရုံသာမက ကမ္ဘာ နှစ်ခု ကြားတွင် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု အချို့ ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်းကိုပါ ပြောကြားခဲ့လေသည်။
ကျန်းပေရန် ကလည်း ဤရလဒ် ကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ မူလကတည်းက သူ လိုချင်ခဲ့သော ရလဒ် ပင် ဖြစ်လေသည်။
လူအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး သို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် သူ၏အချိန် ခန်းမ အစီအစဉ် ကို ချက်ချင်း စတင်ခဲ့လေသည်။
ကမ္ဘာ နှစ်ခု၏ အချိန် စီးဆင်းမှု မတူညီကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း စဉ်းစားမိခဲ့သော အကြံဉာဏ်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူ အရင်ဆုံး သူ သဘောကျသော အချိန် ခန်းမနေရာ အချို့ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ဤနှစ်များ အတွင်း သူ ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ထားသော ဇာတ်လိုက် အဆင့် ပါရမီရှင် များကို ထိုနေရာ များသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပို့လွှတ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။
အချိန် ခန်းမ ကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ နဂါးဘောလုံးကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေး ကမ္ဘာမျိုးတွင်ပင် အလွန် စည်းမျဉ်း ဖောက်ဖျက်နိုင်သော တည်ရှိမှု မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် စူပါဆိုင်းယန်း နှစ် ကနေ သုံး အထိ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားနိုင်လေသည်။
ပါရမီရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် အသုံးပြုရန် အလွန် သင့်တော်လှပေသည်။
'ဒီ ဇာတ်လိုက် အဆင့် ပါရမီရှင် တွေ အားလုံး ကြီးပြင်းလာတဲ့ အခါကျရင် ကောင်းကင်ပေါ်က ရန်သူ လာရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ အကုန်လုံး သေကြစမ်း'
တွန်းအား အပြည့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ လုပ်ဆောင်မှုများမှာလည်း အလွန် လျင်မြန်လှပေသည်။ အစွမ်းထက်သော ချန်းခွန်း ကျင့်စဉ် နှင့် အစီအရင် များကို အသုံးပြု၍ သူသည် သင့်တော်သော အချိန် ခန်းမကမ္ဘာ အများအပြား ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ရှောင်ချီ အပါအဝင် ပါရမီရှင် များ အားလုံးကို ၎င်းတို့နှင့် သင့်တော်သော ကမ္ဘာ များဆီသို့ အသီးသီး ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။
'နောက်ဆက်တွဲ ကတော့ ပန်းပွင့်ပြီး အသီး သီးလာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ရုံပဲ'
ကျန်းပေရန်သည် ပျံသန်းစံအိမ်ထဲတွင် ထိုင်ကာ သက်တောင့်သက်သာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
မကြာမီ ငါးနှစ် ဟူသော အချိန်ကာလ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေသည်။ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး သည် စစ်ပြီး ကာလ ပြန်လည် ထူထောင်ရေး လုပ်ငန်းများကို အပြီးတိုင် လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ လည်း မူလ အခြေအနေ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။ သေချာသည်မှာ ထိုအထဲတွင် ကျန်းပေရန် ၏ လက်ရာ များစွာ ပါဝင်နေလေသည်။
"ပေရန်လေး ဒီနေ့ ငါတို့ ဘာကစားကြမလဲ"
မနက်ခင်း အချိန်တွင် ရှီဖုန်းလန်သည် ကျန်းပေရန် ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ဖက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်လေသည်။
ဒီ ငါးနှစ် အတွင်း အကြီးမားဆုံး အဖြစ်အပျက် ကို ပြောရမည် ဆိုလျှင် ရှီဖုန်းလန် အပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ညတစ်ညတွင် ဟောကိန်း ထုတ်ထားသော သူမ၏ အပေါ် ကျရောက်မည့် ကျိန်စာ သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအား များကို ရရှိသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေသည်။
ဤ စွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ကျန်းပေရန်ပင် သူမ၏ အသက်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အလွန် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရလေသည်။
ထို့နောက် ဆက်လက် ဆက်သွယ် စကားပြောဆိုမှုများမှ တစ်ဆင့် ဤ စွမ်းအားမှာ ကျူလုံ (ဖယောင်းတိုင် နဂါး) ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် နားလည်သွားခဲ့လေသည်။ ရှီဖုန်းလန် မွေးဖွားလာသည့်နေ့တွင် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါး ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျူလုံသည် အဆင့်တက်ရန် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး ရှီဖုန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်သာ ယာယီ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ကျူလုံသည် ကမ္ဘာလောက၏ ယင် စွမ်းအင်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အားလုံး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ရာ ၎င်း နိုးထလာသည့် တစ်ခဏမှာပင် လက်ခံထားသူ၏ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုးများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ နိုးထလာစေရန် ပြုလုပ်လေ့ ရှိလေသည်။
ဤသည်မှာလည်း ရှီဖုန်းလန်သည် မိဘများနှင့် လုံးဝ တွေ့ဆုံ၍ မရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
ကျန်းပေရန်၏ နားလည်မှု အရ ၎င်းတို့ မိသားစု အချင်းချင်း ပို၍ ချစ်ခင်လေလေ ကျူလုံ၏ နိုးထမှု အရှိန် ပို၍ မြန်ဆန်လေလေ ဖြစ်ပြီး မိဘများကို သတ်ဖြတ်ချိန်တွင် ရရှိမည့် စွမ်းအားမှာလည်း ပို၍ ကြီးမားလေလေ ဖြစ်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ နောက်ဆုံးတွင် ဤ ကျူလုံသည် ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲတွင် အရှုံးပေးသွားခဲ့ရလေသည်။ သို့သော် ကျန်းပေရန် သည် ၎င်းကို သတ်ပစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကျူလုံသည် ရှီဖုန်းလန် မွေးဖွားကတည်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲတွင် ခိုအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ကျူလုံ ကို အတင်းအဓမ္မ သတ်ပစ်မည် ဆိုပါက ရှီဖုန်းလန် အပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အမှိုက်ကို ရွှေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကျူလုံကို ရှီဖုန်းလန်အား ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်စေကာ သူ ကိုယ်တိုင်ကတော့ ကျူလုံ အဆင့်တက်ရန် ကူညီပေးမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
ကျန်းပေရန်၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ထားပြီး ဖြစ်သော ကျူလုံမှာလည်း အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သဘောတူလိုက်ရတော့လေသည်။
ကျူလုံ၏ အန္တရာယ် ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် အဖြစ်အပျက်၏ အစအဆုံး ကို နားလည်သွားသောအခါ ရှီဖုန်းလန်သည် ချက်ချင်း အိမ်ပြန်ပြီး မိဘများကို ဖက်ငိုခဲ့လေသည်။
ပွေ့ဖက်ခံလိုက်ရသော ထိုတစ်ခဏ တွင် ရှီယန် ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှု မှာ ရှီဖုန်းလန် ကို တွန်းဖယ်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းပေရန် က အသာအယာ တားဆီးလိုက်ပြီး အကြောင်းစုံ ကို ပြောပြလိုက်လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှီယန် ၏ မျက်လုံးများ မှ မျက်ရည်များ ချက်ချင်း ကျဆင်းလာပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုကာ သမီးဖြစ်သူကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်လေတော့သည်။
...
"ဟေ့ ရှီ ကောင်မလေး မင်း စည်းကမ်း မလိုက်နာ ပြန်ဘူးနော်"
ဒုတိယထပ်မှ ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်လေထဲမှ ပျံသန်း ဆင်းသက်လာပြီး ရှီဖုန်းလန်ကို ကျန်းပေရန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဆွဲမလိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"အား... ငါ့ကို လွှတ် ငါ အဲ့ဒီ စည်းကမ်း အစုတ်ပလုတ်ကို မလိုက်နာနိုင်ဘူး ငါ ပေရန်လေး ကို ဘယ်အချိန် ဖက်ချင်လဲ ဆိုတာ ငါ့သဘောပဲ"
"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အားနာမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ မင်း အပြစ်မတင်နဲ့နော်"
"ဟွန့် လာလေ လာလေ ငါက နင့်ကို ကြောက်မယ်များ မှတ်နေလား"
ရှီဖုန်းလန်က ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံးတွင် မိစ္ဆာ နဂါး တစ်ကောင် ကဲ့သို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ တောက်ပလာလေသည်။
"ကဲ တော်ကြတော့"
ထိုစဉ် ကျန်းပေရန် က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဘယ်သူမှ ဆက်မဆူနဲ့တော့"
ကျန်းပေရန် စကားပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ မိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်ကြပြီး "ဟွန့်" ခနဲ အသံပြုလိုက်ကြလေသည်။
ကျန်းပေရန် မတ်တပ်ရပ်၍ မနက်စာ ပြင်ဆင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ နားထဲသို့ အသံ တစ်သံ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာလေသည်။
"ဆရာ ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ပါပြီ"
ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဝင်ခဲ့"
ပျံသန်းစံအိမ် ၏ တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် ကူချင်းဟွမ်း ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ကျန်းပေရန် ကို အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဆရာ ဝမ်လျန်မျိုးနွယ်စုတွေကို အားလုံး သတ်ဖြတ် ပြီးပါပြီ ဆက်ပြီး လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုသေးလား ခင်ဗျာ"
ကူချင်းဟွမ်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ရှီဖုန်းလန်တို့သည် ကျန်းပေရန်၏ ဘေးတွင် လိမ္မာရေးခြား ရှိစွာ ဝင်ရပ်လိုက်ကြပြီး ဆက်လက် ဆူပူနေခြင်း မပြုကြတော့ပေ။
"အင်း ဝမ်လျန်မျိုးနွယ်စုတွေ ကိစ္စက မလောပါဘူး ချင်းစစ် အခု ဘယ်ကမ္ဘာမှာ ရောက်နေလဲ မင်း သိလား"
"သိပါတယ်"
"အင်း သူက ဟိုဘက်က ကမ္ဘာက ရန်သူတွေ ရင်ဆိုင်ရ ခက်တယ်လို့ စာပို့လာတယ် မင်း သွားပြီး ကူညီလိုက်ပါဦး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ကူချင်းဟွမ်းက ပြောပြီးနောက် လှည့်ကာ ပျံသန်းစံအိမ် ထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ကူချင်းဟွမ်း နှင့် ဝူချင်းစစ် တို့သည် ဇာတ်လိုက် အဆင့် ကံကြမ္မာ ရှိသော ပါရမီရှင် များ မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ ကြားရှိ သံယောဇဉ် မှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန် ၎င်းတို့ကို ပေးအပ်သော လေ့ကျင့်မှုများနှင့် အကူအညီများမှာ အကောင်းဆုံး အဆင့်များ ဖြစ်လေသည်။
ယခုအခါ အချိန် ခန်းမ၏ အကူအညီ ဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သည် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ အသီးသီး တွင် စိတ်ကြိုက် သွားလာ၍ မရနိုင်သေးသော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် အတွက်မူ အလုံအလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။
ကူချင်းဟွမ်း ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် စက္ကူကြိုးကြာလေး တစ်ကောင် ကျန်းပေရန် ၏ လက်ဖဝါး ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာလေသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် လှည့်ကာ ရှီဖုန်းလန် ကို ပြောလိုက်လေသည်။
"ချီပြည်နယ်ကို သွားမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
မကြာမီမှာပင် ကျန်းပေရန် သည် ချီပြည်နယ် ရှိ ဝူကျိ စံအိမ် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
"ပေရန် မင်း ရောက်လာပြီပဲ ဒီဘက်ကို မြန်မြန် ကြည့်စမ်း"
ဝူကျိ စံအိမ် ပေါ်တွင် ခမ်းနားသော ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လုပေါ်ကွေ့ သည် ကျန်းပေရန် ၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လာပြီး ချန်းခွန်း မှန် တစ်ချပ်ကို ကျန်းပေရန် ကို ပြသလိုက်လေသည်။
မှန်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး နှစ်ကောင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ကွက် တစ်ခုစီတိုင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အရောင်ပြောင်းသွားစေလောက်လေသည်။
"သူတို့ နှစ်ကောင် က ဘာလို့ အခုထိ မငြိမ်သေးတာလဲ"
ကျန်းပေရန်က နဖူးကို ကိုင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
ဒီ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး နှစ်ကောင်မှာ သားရဲများ ကိုးကွယ်သော သန့်ရှင်းသော သားရဲကြီး လေးကောင်ထဲမှ ဖြစ်လေသည်။ လေးနှစ်ကြာ လေ့လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ထို သန့်ရှင်းသော သားရဲကြီးများ၏ ချိတ်ပိတ်မှုများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ အားလုံးကို လွတ်မြောက်စေခဲ့လေသည်။
သို့သော် ဒီ လေးကောင်စလုံးက ဒေါသကြီးသူများ ဖြစ်ကြပြီး အပြင်ရောက်သည်နှင့် လူသားများကို ပြန်လည် ပေးဆပ်ခိုင်းမည်ဟု အော်ဟစ်နေကြရာ ကျန်းပေရန်က တစ်ကောင်ချင်းစီ ကို သင်ခန်းစာ ပေးပြီးမှသာ ငြိမ်သက်သွားကြလေသည်။
ထို့နောက် သားရဲကြီးများနှင့် လူသားများ ပိုမို သဟဇာတ ဖြစ်စွာ နေထိုင်နိုင်စေရန် အတွက် ကျန်းပေရန် သည် သန့်ရှင်းသော သားရဲကြီး လေးကောင် ကို မျိုးနွယ်ဝင် သားရဲ အချို့စီ ခေါ်ဆောင်ကာ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် အရပ် လေးမျက်နှာ သို့ သွားရောက်၍ နေရာသစ် များ တည်ထောင်စေခဲ့လေသည်။
သို့သော် ဤ လေးကောင် က လူသားများကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိသွားပြီးနောက် အချင်းချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြမည်ဟု ဘယ်သူ ထင်ထားမည်နည်း။ ထို့ပြင် အားလုံးက တစ်ဖက်လူကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားပစ်မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေကြလေသည်။
"သိပါပြီ စီနီယာအစ်ကို ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"
လုဘိုကွေးက ကြားပြီးနောက် ချန်းခွန်းမှန် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီ..."
"စီနီယာအစ်ကို ဆက်ပြောစရာ မလိုပါဘူး ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျွန်တော် အယုံကြည်ရဆုံး လူဆိုလို့ စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်တည်း ရှိတာပါ စီနီယာအစ်ကို ထပ်ပြီး မငြင်းပါနဲ့တော့ ကျွန်တော့်လို အသုံးမကျတဲ့ ဂျူနီယာ ညီလေးကို ဆက်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"
ယခုအခါ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ အခြေအနေ မှာ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ များ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ငါးနှစ် အတွင်း ကျန်းပေရန် သည် အာကာသနယ်မြေသစ် အများအပြား ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး အန္တရာယ် အဆင့် အရ ၎င်းတို့ကို ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု အဖြစ် ခွဲခြား သတ်မှတ်ခဲ့လေသည်။
ဤ ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု ကို သိမ်းပိုက်ရန်မှာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ နောက်တစ်ဆင့် အစီအစဉ် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ကြယ်တာရာ သမုဒ္ဒရာ ကြီးကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် အတွင်းရေး ပဋိပက္ခ များ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေမည် ဆိုပါက သေချာပေါက် အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။
ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် သည် နူးညံ့မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှု နှစ်မျိုးစလုံး ကို အသုံးပြုကာ နှစ်ဝက် အချိန်ယူ၍ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဤ ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ အရှင်သခင်အသစ် အဖြစ် ယခုမှ အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာသော လူဘိုကွေးကို တာဝန်ယူစေခဲ့လေသည်။
အကယ်၍ ကူချင်းဟွမ်း နှင့် ဝူချင်းစစ်တို့ကို ပေးအပ်သော အကူအညီ မှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုပါက လူဘိုကွေးအပေါ် တွင်မူ ကျန်းပေရန် သည် သွေးအန်မတတ် ကြိုးစားပေးခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ် အောက်တွင် လူဘိုကွေးသည် နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ကျန်းပေရန်၏ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှု များကြောင့် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ အရှင်သခင် နေရာကို လက်ခံခဲ့ရပြီး အဓိက အားဖြင့် ကြီးမားသော မိသားစုကြီး များ ကြားရှိ ပဋိပက္ခ များကို ဖြေရှင်းပေးရန် ဖြစ်လေသည်။
ကျန်းပေရန်၏ ပြတ်သားသော စကားများကို ကြားရဆဲ ဖြစ်သော လုပေါ်ကွေ့ သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပါပြီ ဘယ်သူကများ ငါ့မှာ အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေရတဲ့ ဂျူနီယာ ညီလေး တစ်ယောက် ရှိနေအောင် ဖန်တီးခဲ့တာလဲ"
ကျန်းပေရန် က ကြားပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို ဒါဆို ကျွန်တော် အခုပဲ သွားဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"
ထွက်ခွာသွားသော ပျံသန်းစံအိမ် ကို ကြည့်ရင်း လုပေါ်ကွေ့ သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ လူ့ဘဝ၏ ထူးဆန်း အံ့ဩဖွယ် ကောင်းမှု များကို သက်ပြင်းချ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
ဇန်ပြည်နယ် သို့ ပျံသန်းသွားသော လမ်းခရီးတွင် လျှိုဇီကျင်း နှင့် ဖန်ချိုးယောင် တို့သည် တတိယ ထပ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းလာကြလေသည်။ ကျန်းပေရန် က သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ မနက်စာ ပြင်ဆင်တော့မလို့ မင်းတို့ ဘာစားချင်ကြလဲ"
"ကျွန်မ အိုးကပ် ဖက်ထုပ် ကြော် စားချင်တယ်"
ဖန်ချိုးယောင် က အရင်ဆုံး ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် သူမကို ကြည့်နေသော ဝူရှန်း ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရိုအသေ ပေးကာ "အစ်မ" ဟု ခေါ်လိုက်လေသည်။
"အင်း"
ဝူရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။
"ဒါဆို ကျွန်မ လည်း ချိုးယောင် နဲ့ အတူတူပဲ စားမယ်"
လျှိုဇီကျင်း က ပြောပြီးနောက် စောင်းကို ထုတ်ယူကာ "ဒါဆို ကျွန်မတို့ အရင် သွားပြီး စောင်း တီးကျင့်လိုက်ဦးမယ် စီနီယာအစ်ကို ဘာနားထောင်ချင်လဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။
"မင်းတို့ တလောက ဖန်တီးထားတဲ့ ပြည်နယ်ကိုးခု သီချင်းလေး မဆိုးဘူး အဲ့ဒါလေးပဲ တီးလိုက်ပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆို ကျွန်မ သွားပြီး မြောင်မြောင်တို့ကို နှိုးလိုက်ဦးမယ်"
ရွှေရောင် ပန်းလေး ငါးပွင့် သည် ကျင့်ကြံခြင်း တွင် သိပ်ပြီး ကောင်းမွန်သော ပါရမီ မရှိသော်လည်း ဂီတ ပညာရပ် များကို လေ့လာပြီးနောက်တွင်မူ ဂီတ ဘက်၌ အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ကြလေသည်။
ထို့ပြင် ယွီ မိသားစုမှ ညီအစ်မ သုံးဦး ၏ ထူးခြားသော ပါရမီ များ ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤ ဂီတ နယ်ပယ် တွင် သူမတို့ ငါးဦး သည် သူနှင့် ရင်ပေါင်တန်း နိုင်ကြောင်း ကျန်းပေရန် ပင် ဝန်ခံရလေသည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ခုခု စဉ်းစားနေချိန် သို့မဟုတ် ပင်ပန်းနေချိန်တိုင်းတွင် ကျန်းပေရန်သည် သူတို့ ငါးဦးကို ခေါ်ယူကာ သီချင်း တစ်ပုဒ် တီးခတ်စေလေ့ ရှိလေသည်။
စကားပြောဆို နေစဉ် အတွင်း ပျံသန်းစံအိမ်သည် ဇန်ပြည်နယ် အထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အောက်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး များကို ကြားရင်း ကျန်းပေရန် သည် ဒုတိယ ထပ်ရှိ ချိတ်ပိတ်ထားသော အခန်း တစ်ခန်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။
အင်းစာရွက် ကို ခွာလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များက အခန်း အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာလေသည်။
"စီနီယာအစ်ကို"
အခန်း အတွင်းမှ လင်ယွီယန်သည် အရိပ် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းပေရန် ထံသို့ ခုန်အုပ်လာလေသည်။
လင်ယွီယန်၏ နဖူးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် က ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ ပုံမှန် အချိန်တွေမှာ မင်းကို သင်ပေးခဲ့တာတွေ အလကား ဖြစ်သွားပြီပဲ"
လင်ယွီယန်က ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။
"စီနီယာအစ်ကို ကျွန်မက ကျင့်ကြံနေတာပါ ဒီ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေက အစ်မဖုန်းလန်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်လို့ ထွက်လာတာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မ..."
"တော်ပြီ ချင်းလုံ နဲ့ ရွှမ်ဝူ (အပြာရောင် နဂါးနှင့် အနက်ရောင် လိပ်) က အောက်မှာ ရှိနေတယ် မင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကို လေ့ကျင့်ဖို့ သူတို့ကို သုံးလိုက်တာ အတော်ပဲ သွားတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို"
လင်ယွီယန် က ပြောပြီးသည်နှင့် ပျံသန်းစံအိမ် ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
စွမ်းအားများ အနည်းငယ် ပုံမှန် မဟုတ်သော်လည်း မှန်ကန်သော စွမ်းအင်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော လင်ယွီယန် သည် တကယ်ကို ကျင့်ကြံရန် အလားအလာ ကောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။
နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ အချိန် သုံးနှစ်မျှ အတွင်းမှာပင် သူမသည် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အကယ်၍ သူမသာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက ကျန်းပေရန်ပင် သူမကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤ နှစ်နှစ် အတွင်း ကျန်းပေရန် သည် သူမကို သူမ၏ အခန်း ထဲတွင် အမြဲတမ်း ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အချိန် ရောက်မှသာ လွှတ်ပေးရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
အောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူမ၏ စွမ်းအား နှစ်မျိုး ကို စိတ်ကြိုက် ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်နေသော လင်ယွီယန်ကို ကောင်းကင် မျက်လုံး အစီအရင် မှ တစ်ဆင့် ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် သည် လက်ဖက်ရည် စားပွဲ ရှေ့တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ယခုလေးတင် လက်ခံရရှိထားသော စာတစ်စောင် ကို ထပ်မံ ဖွင့်လိုက်လေသည်။
ဤစာ ၏ အကြောင်းအရာ မှာ အတော်လေး ရှည်လျားပြီး ကျန်းပေရန် အချိန်အတော်ကြာ ဖတ်ရှုပြီးမှသာ ဖြည်းညင်းစွာ ချထားလိုက်လေသည်။
"တကယ်ကို နည်းနည်းတော့ ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"
စာသည် မုယောင်ထံမှ ပေးပို့လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူများကို စီမံ အုပ်ချုပ်ရေး အပိုင်းကို လူဘိုကွေးထံသို့ လွှဲပြောင်း ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ပြည်သူများ၏ လူနေမှုဘဝနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျန်းပေရန်က မုယောင်းထံသို့ အပြည့်အဝ လွှဲပြောင်း ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။
ရှန့်တိုင်းပြည်တွင် အမျိုးသမီး ဧကရာဇ် အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သော သူမသည် အလွန် သိမ်မွေ့သော အုပ်ချုပ်ရေး စွမ်းရည် များကို ပြသနိုင်ခဲ့လေသည်။
သူမသည် ပြည်သူများကို ဒုက္ခတွင်း မှ ကယ်တင်လိုသော်လည်း ထုတ်ပြန်သော အမိန့်များမှာ "ကရုဏာ" တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ပြည်သူများ ကို သူမအား ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည့် ပြင်းထန်သော အရေးယူ ဆောင်ရွက်မှု များလည်း ပါဝင်နေလေသည်။
ဤနှစ်များ အတွင်း ရှန့်တိုင်းပြည် ရှိ ပြည်သူများ ၏ အပြောင်းအလဲ များကို ကျန်းပေရန် အမြဲတမ်း မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် မုယောင်း ကို သူမ၏ အမျိုးသမီး ဧကရာဇ် နေရာတွင် ဆက်လက် တာဝန် ထမ်းဆောင်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန် ကြာပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော သားရဲကြီး နှစ်ကောင် ကြားရှိ ပဋိပက္ခ ကို ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သော လင်ယွီယန် သည် ပျံသန်းစံအိမ် ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူမ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ကျန်းပေရန် က ပြောလိုက်လေသည်။
"အဆင်သင့် ပြင်ထား ငါတို့ ခရီးဝေး သွားရမယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် မိန်းကလေး များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန် သည် ချန်းခွန်း ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု ထဲတွင် အန္တရာယ် အများဆုံး ဖြစ်သော ချန်ကမ္ဘာ သို့ ကူးပြောင်း သွားလေတော့သည်။
မီးတောင် ချော်ရည် များ၊ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသော ဥက္ကာပျံ များ၊ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းနေသော သွေးများ။
ငရဲ နှင့် တူသော ဤကမ္ဘာ ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် သည် အကြောအခြင် များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အင်းစာရွက် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲကြီး တစ်ကောင် က မီးတောင် ချော်ရည် ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ထံသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
"ထွက်သွားစမ်း"
ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် လင်ယွီယန် တို့ နှစ်ဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။
"ဘုန်း"
လူနှစ်ယောက် နှင့် သားရဲကြီး တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဒဏ်ရာရ၍ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားရသူများမှာ လင်ယွီယန် နှင့် ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်တို့သာ ဖြစ်လေသည်။
"ဝေါင်း"
အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ပြသလိုက်သော မီးတောက် သားရဲကြီး က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းနှင့် တူညီသော မီးတောက် သားရဲကြီး အမြောက်အမြား မီးတောင် ချော်ရည် ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
မြင်သောအခါ လင်ယွီယန် နှင့် ဝူရှန်ဂိုဏ်းချုပ်တို့ကလည်း တစ်ဖက် ရန်သူများ သည် အလွန် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။
"ဘယ်လိုလဲ ငါ သွားပြီး သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ် စကားပြောပေးဖို့ လိုမလား"
ထိုစဉ် ယန်ယန် သည် ပျံသန်းစံအိမ် ထဲမှ ပျင်းရိစွာ ထွက်လာပြီး သူမ၏ မူလ ပုံစံ ကို ပြသကာ ပြောလိုက်လေသည်။
ယခုအခါ သူမသည် အမြီးကိုးချောင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေး မျိုးနွယ်စု တွင်သာမက သားရဲကြီး လောက တစ်ခုလုံး တွင်လည်း ခေါင်းဆောင် အဆင့် ဖြစ်နေလေပြီ။ မူလက ကျန်းပေရန် သည် သူမကို သားရဲကြီးများကို ကူညီ စီမံခန့်ခွဲရန် လွှတ်ထားလိုသော်လည်း သူမက အသေအလဲ ငြင်းဆန်ကာ လုံးဝ မသွားဘဲ နေခဲ့သဖြင့် ဘေးတွင်သာ ခေါ်ထားရတော့လေသည်။
"အကယ်၍ မင်းက လက်သီးနဲ့ သွားပြောမယ် ဆိုရင်တော့ သွားလိုက်လေ"
"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ ဒီအကောင်ကြီး တွေက..."
ယန်ယန် စကားတစ်ဝက် တွင်ပင် ထိုမီးတောက် သားရဲကြီး များက ဆက်လက် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်အုပ်လာကြလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ၎င်းတို့ အထဲတွင် ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော အလွန် အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှု တစ်ခု ပါဝင်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ချီစွမ်းအင် ကို အသုံးပြုရုံဖြင့်ပင် တစ်ဖက် ရန်သူ၏ အလွန် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားနေရလေသည်။
ဝူရှန်း စွမ်းအားရှင် က မည်သည့် မှော်ပစ္စည်း ကို ထုတ်ယူ အသုံးပြုရမည်နည်း ဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင် ပေါ်မှ အနက်ရောင် နဂါး တစ်ကောင် နှင့် တူသော ရွှမ်စွမ်းအင် တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ထို မီးတောက် သားရဲကြီး များကို အော်ဟစ် ညည်းတွား သွားစေကာ မီးတောင် ချော်ရည် ထဲသို့ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် အလုအယက် ပြန်လည် ပုန်းအောင်း သွားစေခဲ့လေသည်။
"ဆရာ တပည့် ကာကွယ်ပေးဖို့ နောက်ကျသွားတဲ့ အတွက် အပြစ်ပေးပါဗျာ"
အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ယဲ့ဖန်သည် ကောင်းကင် ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျန်းပေရန် ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက် အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ ရောက်လာတာ နည်းနည်း မြန်သွားလို့ပါ ထပါ"
နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တွင် ကံကြမ္မာ အကောင်းဆုံး ဇာတ်လိုက် နှင့် အတူဆုံး ဖြစ်သော ယဲ့ဖန် သည် ကျန်းပေရန် ၏ အချိန် ခန်းမအစီအစဉ် တွင်လည်း သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အလားအလာ များကို အမှန်တကယ်ပင် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့လေသည်။
ဂူမျိုးနွယ်စုများ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာချိန် တွင်ပင် သူသည် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း နှစ်နှစ် အတွင်း ကျန်းပေရန် ၏ အစီအစဉ် ချပေးမှု အောက်တွင် သူသည် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်ကို တစ်ဟုန်ထိုး ကျော်ဖြတ်ကာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ၏ ပထမဆုံးသော အနက်ရောင် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းပေရန်၏ ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု သိမ်းပိုက်ရေး အစီအစဉ် တွင်လည်း အစွမ်းအထက်ဆုံး ရှေ့တန်း တပ်မှူး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
ယဲ့ဖန် မတ်တပ်ရပ် လိုက်ချိန်တွင် နောက်ထပ် အရိပ်မည်း တစ်ခု ကောင်းကင် ပေါ်မှ ထပ်မံ ကျဆင်းလာပြီး လက်သီး တစ်ချက် ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် အချိန်မီ ထွက်မပြေးနိုင်ခဲ့သော မီးတောက် သားရဲကြီး တစ်ကောင် ကို အမှုန့် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် မီးတောင် ချော်ရည် ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားကာ မိမိတို့ ကိုယ်မိမိ လုံခြုံသွားပြီဟု ထင်မှတ်နေသော မီးတောက် သားရဲကြီး များကို တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ဆွဲထုတ်လာခဲ့လေသည်။
"ဆရာ"
ထိုစဉ် လော့ဝမ်ကျိုး ကလည်း ကျန်းပေရန် ၏ အရှေ့သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်လာပြီး အရိုအသေ ပေးကာ အောက်ဘက်သို့ အော်ပြောလိုက်လေသည်။
"ယန်ဇယ် ခဏနေမှ အဲ့ဒီ ချောက်ကမ်းပါး သားရဲ တွေကို ရှင်းလင်းလိုက် အရင် လာပြီး အရိုအသေ ပေးလိုက်ဦး"
"ဟုတ်ကဲ့"
ယန်ဇယ်က ကြားပြီးနောက် သူ၏ နောက်ကျောရှိ ကဏန်းလက်မကြီး ရှစ်ခု ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့သို့ လာရောက်ကာ ဒူးထောက် အရိုအသေ ပေးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
"ဆရာ ကျွန်တော်..."
"ရပြီ ဆက်မပြောနဲ့တော့ ထကြပါ ငါ့ကို ဒီ ခေါ်လာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"
ယဲ့ဖန် က ကြားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
"ဆရာ့ကို တင်ပြပါတယ် ခုနစ်လေးက တောင် တစ်တောင် ထဲမှာ သန့်ရှင်းသော နဂါး ကျောက်စိမ်းလို့ ယူဆရတဲ့ ရတနာ တစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားပါတယ် ဒါပေမဲ့ တပည့်ရဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတ နည်းပါးမှု ကြောင့် အတိအကျ အတည်ပြုဖို့ မရဲတာနဲ့ ဆရာ ကိုယ်တိုင် လာကြည့်ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းရတာပါ ခင်ဗျာ"
"အို" ကျန်းပေရန် က ကြားပြီးနောက် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ့ကို ပြစမ်း"
"ဟုတ်ကဲ့"
ယဲ့ဖန် ၏ နောက်မှ လိုက်ကာ မီးတောင် ချော်ရည် တောင် တစ်တောင် အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရေစီးကြောင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ကျောက်စိမ်း ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟုတ်တယ် ဒါပဲ မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"
[ရွေးချယ်စရာ တာဝန် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ၊ ဆုချီးမြှင့်မှု - ခွန်အား +၁]
သန့်ရှင်းသော နဂါး ကျောက်စိမ်း ကို ကောင်းကင်စကြာဝဠာ လက်စွပ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် စနစ်၏ သတိပေး အသံ လည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
'သုံးနှစ်တောင် ကြာခဲ့ပြီ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနောက်ဆုံး ရတနာကို ရှာတွေ့သွားပြီပဲ'
လက်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါပစ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ခေါင်းမော့ကာ အမှောင်ထု လွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ကြီး ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။
'နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး မှာ အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်ရုံနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး ဟုတ်လား လာစမ်း လာစမ်း ငါ အခု ကမ္ဘာ ခုနစ်ခုလုံး မှာ အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်တော့မယ် မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့'
"ဝုန်း"
ထိုစဉ် ကောင်းကင် ပေါ်မှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင် လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခု က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ချလာလေသည်။
"ဟဲဟဲ နောက်နေတာပါ ကောင်းကင် အစ်ကိုကြီးရယ် ဒီလောက် အထိလည်း မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော်တို့က သိလာတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"
ရယ်မော နောက်ပြောင် ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ယဲ့ဖန် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ကိစ္စ မရှိတော့ရင် ငါ အရင် သွားတော့မယ်"
"ဆရာ့ကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သည် ပျံသန်းစံအိမ် ပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားလေသည်။
ယခုအခါ စနစ် ၏ တာဝန် များ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု တွင်လည်း မည်သည့် ကိစ္စမျှ မဖြစ်ပေါ်တော့သဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ကာ လျှိုကျစ်ကျင်း ကို ပြောလိုက်လေသည်။
"လာ ဆက်ပြီး တီးကြ ဆက်ပြီး ကကြ"
ကမ္ဘာ ခုနစ်ခုလုံး ၏ အနှိုင်းမဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ရန်သူများ ထပ်မံ ပေါ်လာဦးမည်လား ဆိုသည်ကတော့...
အဲ့ဒါက နောက်ပိုင်း ပုံပြင်တွေ ဖြစ်သွားပြီလေ။
(ဇာတ်သိမ်း)
မူရင်း စာရေးဆရာ ပြောစကား
ဇာတ်သိမ်းစကားနဲ့ နောက်ကျမှ ပြောရတဲ့ တောင်းပန်စကား
သုံးနှစ်ကြာပြီးတဲ့နောက် ဇာတ်သိမ်းခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ငါ့ခေါင်းထဲမှာ လုံးဝကို ဗလာကျင်းသွားတယ်။ အဲဒီနောက်မှ ခံစားချက်အမျိုးမျိုးက ရင်ထဲကို ဝင်လာတော့တာပဲ။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပြောရရင် ဒီစာအုပ်ကို ရေးနေရတဲ့အချိန်တုန်းက ငါ တကယ်ပျော်ခဲ့ရပါတယ်။ စာဖတ်တုန်းက တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂန္ထဝင်ဇာတ်ကွက်တွေကို ကိုယ်ပိုင်ဟန်နဲ့ ပုံဖော်ရတာ အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသလို၊ စာဖတ်သူ အများကြီးနဲ့ ခံစားချက်ချင်း ထပ်တူကျနိုင်ခဲ့လို့လည်း အရမ်းကို ဝမ်းသာမိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းရောက်လာတော့ ဇာတ်လိုက်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းလာလို့ ပုံသေကားချပ်မဟုတ်တဲ့ ဇာတ်ကွက်တွေ ဖန်တီးဖို့ ပိုပိုပြီး ခက်လာတယ်။ ဇာတ်လမ်းကို စဉ်းစားရတဲ့ အချိန်ကလည်း ပိုပိုပြီး ကြာလာခဲ့တယ်။
ဒါကြောင့် ဂူဘုရင်ကို အနိုင်ယူတဲ့အထိ ရေးပြီးသွားကတည်းက ဘယ်လို ဇာတ်သိမ်းရမလဲဆိုတာကို ငါ စဉ်းစားနေခဲ့တာပါ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်မှာ သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နေပြီလေ။ နောက်ထပ် ပြိုင်ဆိုင်မှုအသစ်တွေနဲ့ ကမ္ဘာသစ် ဇာတ်ကွက်တွေကို ဆက်ဖွင့်ရင်တောင် ဇာတ်လိုက်ကို အရင်လို သိုသိုသိပ်သိပ် ဆက်နေခိုင်းဖို့ အရမ်းခက်သွားမှာမို့လို့ စာအုပ်ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်နဲ့လည်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။
နောက်ဆုံး အခန်းနည်းနည်းမှာတော့ ငါက ဇာတ်လိုက် အနှိုင်းမဲ့ဖြစ်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ပုံစံမျိုးကို ရေးဖွဲ့ခဲ့တာပါ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဝေဖန်မှု တော်တော်များများကို ရခဲ့ပါတယ်။
"စာရေးဆရာ ပြောင်းသွားတာလား"၊ "ရေးဟန်က တစ်မျိုးကြီးပဲ"၊ "အစပျိုးဝတ္ထုတွေနဲ့ တူနေတယ်" ဆိုပြီးတော့ပေါ့။
အခုတော့ ဇာတ်သိမ်းသွားပြီဖြစ်လို့ အမြဲတမ်း စောင့်မျှော် ဖတ်ရှုပေးခဲ့ကြတဲ့ စာဖတ်သူတွေကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ တောင်းပန်ပါတယ်။
တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်။
နောက်ဆုံးအနေနဲ့ စာဖတ်သူတိုင်း မိသားစုလိုက် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ပြီး ကျန်းမာဘေးကင်းကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။
အချစ်တွေနဲ့ပါ။