အခန်း (၄၂၅-၄၂၆)

အခန်း (၄၂၅)။

စကြဝဠာကြီးက နက်ရှိုင်းလှ၏။

ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးကလည်း ကျယ်ပြောလှ၏။

ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်ပေါင်း ကုဋေကုဋာတို့၏ တည်ရှိပုံနှင့် သွားလာပုံတို့မှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြန့်သော ပညာရပ်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ "အထက်ကောင်းကင်အကြောင်း သိမြင်၍ အောက်မြေပြင် ပထဝီကို နားလည်နိုင်သည်" ဟူသော စကားအတိုင်း ရှေးဦး ခေတ်လူသားတို့သည် ကြယ်တာရာတို့၏ စီစဉ်ပုံကို အမျိုးအစား ငါးမျိုး ခွဲခြားထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကြယ်စင်စုတန်း၊ ကြယ်မြေပုံ၊ ကြယ်အစီအရင်၊ ကြယ်အစုအဝေးနှင့် ကြယ်နက္ခတ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ (Constellations - အစုအဖွဲ့လိုက်ရှိနေသည့် ကြယ်စင်စု တွေကို ဆိုလိုပါသည်။ Charts - ကြယ်နက္ခတ်များ၏ တည်နေရာနှင့် ရွေ့လျားမှုကို ဖော်ပြ သည့် လျှို့ဝှက်ဇယားကို ဆိုလိုပါသည်။ Formations - ဝင်္ကပါ- သိုင်းလောကမှာဆိုရင် "Array" လိုမျိုး စွမ်းအား ထွက်အောင် စီရင်ထားသည့် ကာကွယ်ရေး ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေး အစီအရင်များ ဖြစ်သည်။ Clusters - ကြယ်စုအုံများ ကြယ်တွေ သိပ်သည်း စွာ စုဝေးနေသည့် အစုအဝေး ကြီးတွေကို ညွှန်းဆိုသည်။ Dippers - Big Dipper (ထွန်တုန်း နက္ခတ်၊ စာကလေးနက္ခတ်) လိုမျိုး ဇွန်း/ခက်ရင်း ပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ အထူးနက္ခတ်တွေကို ဆိုလိုပါတယ်။)

အဆိုပါ ကြယ်အမျိုးမျိုးသည် သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံများအတိုင်း စီတန်းကာ၊ မိမိတို့၏ ပတ်လမ်းများအတွင်း စနစ်တကျ ရွှေ့လျားနေကြပြီး မမြင်နိုင်သည့် ကြီးမားသော စွမ်းအား များကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။ တာအိုပညာရပ်များဆိုသည်မှာ ထိုကြယ်တာရာတို့၏ သွားရာလမ်းကြောင်းများကို အတုယူကာ ၎င်းတို့နှင့် ပဲ့တင်ထပ်စေခြင်းဖြင့် ကောင်းကင် နှင့် လူသားကြား နက်နဲသော ဆက်နွှယ်မှုကို ရယူကာ အဆုံးမဲ့စွမ်းအားကို အသုံးချခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထန်ပြည်နယ်၊ ထန်မျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင် လူငယ် ထန်ဟိုင်လုံသည် သူ၏ "ကြယ်တာရာ ကိုးဆင့်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်"မှ ကင်းမြီးကောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ဧရာမဝက်ဝံ အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားပစ်မြှား အသွင်ပြောင်းခြင်းစသည့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နက္ခတ်ပြ ကြယ်တာရာပုံစံများ ဖြစ်ကြ၏။ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် တောင်ဘက်ကြယ်စု၊ မြောက်ဘက်ကြယ်စုနှင့် ခရမ်းရောင် လျှို့ဝှက်ကြယ်စုတို့မှာမူ ကြယ်တာယာ အစီအရင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ တစ်ခုချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြပြီး ကြယ်တာရာတို့၏ ပတ်လမ်းများကို အာရုံခံနိုင်စေရန် ကူညီပေးသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ယင်းရှာသည် ဒုတိယအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်ဖြစ်သော်လည်း ကင်းမြီးကောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ ကြယ်တာရာ ကိုးဆင့်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လွန်း၍ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ ထန်ဟိုင်လုံတွင် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစပေါင်း များစွာ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မူလကတည်းက ကြယ်တာရာကိုးအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းပညာဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော မဟာအစီအရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တိုင်း ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်တာရာများနှင့် ဟန်ချက်ညီသွားကာ ကောင်းကင်ဘုံကို အာရုံခံနိုင်ပြီး အဆုံးမဲ့စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ဘဲ ပညာရှင်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထန်းဟိုင်လုံမှာ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူတစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် ဤကြီးမျှကျယ်သော မဟာအစီအရင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မမြင့်မားသော်လည်း များပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ အရေအတွက်များနှင့် နက်နဲသော အစီအရင်များဖြင့် အနိုင်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မဟာဆရာသခင် သို့မဟုတ် 'သိုင်းသူတော်စင်' တစ်ဦးပင်လျှင် ပြင်းထန်သော လေးနှင့် မြှားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရာနှင့်ချီသော သိုင်းစစ်သည်တော်များ၏ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ပင်။

သို့သော် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ချန်ယင်းရှာသည် တစ်ဖက်လူ၏ တာအိုပညာ စွမ်းအားကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိက အသွင်ပြောင်း ကင်းမြီးကောက်ကြီးကို ပိတ်လှောင်လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် အသွင်ပြောင်း ဧရာမဝက်ဝံကြီးနှင့် နတ်ဘုရား ပစ်မြှားတို့ကို "မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး" ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

...

ဝေါင်း….၊ ဝေါင်း…၊

ကြယ်တာရာတိမ်တိုက်အတွင်းမှ ဧရာမဝက်ဝံကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။ တံခါးချပ်များကဲ့သို့ ကြီးမားသော ၎င်း၏ လက်သည်းများက ပြင်းထန် သော လေပြင်းနှင့် ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများကို ဖန်တီးပြီး အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်ချိန်တွင် ချန်ယင်းရှာ၏ ‘မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး’ နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးလေတော့သည်။

ဗုန်း...

အသွင်ပြောင်း ဧရာမဝက်ဝံ၏ "ကြယ်တာရာ ဝက်ဝံလက်ဝါး" နှင့် "မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်" တို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ကြလေပြီ။ ရောင်စုံအလင်းတန်းများနှင့် ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန် ခန့်ညား စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်မှာပင် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးမှာ တုန်ခါသွားပြီး "ကုံထော်တံဆိပ်တော်"အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အင်မော်တယ် မူလဝိညာဉ်၏ အလင်းဝန်းအတွင်း၌ "အတိတ်ဗုဒ္ဓ"၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ဝါး၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဧရာမဝက်ဝံကြီးကို ထပ်မံ ရိုက်ချပြန် သည်။

ဝေါင်း….၊

ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးသည် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်ငြိနေသော ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ ပထမအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွေးစများ ဖြစ်သဖြင့် ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပဉ္စမအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွေးစများကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်တော်သည် ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများကို အလွယ်တကူပင် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဧရာမဝက်ဝံကြီးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြယ်အလင်းများ မှိန်ဖျော့သွားကာ ဝတ်ဆင် ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ချွတ်ခွာခံရပြီးနောက် အကာကွယ်စွမ်းအား ပျက်စီးသွားသကဲ့ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်စစ်စစ် ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးမှာ "ကုံထော်တံဆိပ်"အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဧရာမ ဝက်ဝံကြီး၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ရှဲ...

၎င်းမှာ ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးထဲသို့ ရေအေးတစ်ခွက် လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝက်ဝံကြီးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးထဲသို့ ရေအေးတစ်ပုံး လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများစွာမှာ ထောက်ပံ့မှု ပြတ်တောက်သွားပြီး အောက်သို့ လွင့်စင်ကျကုန်တော့ သည်။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်၏ ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများက ထိုအတွေးစများအတွင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ တဖက်ရန်သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိမှန်ပါက အတွေးစများအတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်။

"သိမ်းဆည်းစမ်း။"

သက္ကတကျမ်းစာ ရွတ်ဖတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရောင်စုံအလင်းမျှင်တန်းများက အောက်သို့ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျသွားသော အတွေးစများကို ရစ်ပတ်ကာ ချန်ယင်းရှာ၏ လက်ထဲသို့ တစ်ခုချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဧရာမဝက်ဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အတွေးစပေါင်း ရာနှင့်ချီကို ဖျက်ဆီးပြီး သိမ်းဆည်းနိုင် ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ချန်ယင်းရှာ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် ဧရာမဝက်ဝံကြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွား ချိန်မှာပင် နတ်ဘုရားပစ်မြှား အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ သစ်လုံးတစ်လုံးစာခန့် ထူထဲသော ကြယ်တာရာ မြှားကြီးမှာ ဟုန်ယွိ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။ သို့သော် ဟုန်ယွိမှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ရှိနေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်းနက်သော "ဒါတူရာ ပန်းပွင့်" (မန္တလာပန်းပွင့်) ကြီးတစ်ပွင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖတ်...

ထူထဲလှသော ကြယ်တာရာ မြှားကြီးမှာ မန္တလာပန်းပွင့်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသော်လည်း ပင်လယ်ထဲ ရွှံ့နွားရုပ်ကြီး ဆင်းသွားသကဲ့သို့ပင် မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် မန္တလာပန်းပွင့်ကြီးမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ ကြည်လင်တောက်ပသော အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

၎င်းမှာ "အမှောင်မန္တလာအစီအရင်" (အမှောင်စက်ဝန်းအစီအရင်) ပင် ဖြစ်သည်။

"အမှောင်မန္တလာအစီအရင်လား၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက ဒီတာအိုပညာရပ် နှစ်ခုစလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။ ဒါတွေက ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမရဲ့ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တွေလေ။ မင်းက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါတွေကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ။"

အဝေးမှနေ၍ ထန်ဟိုင်လုံသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက သိသိသာသာ ပျက်သွားတော့သည်။ အမှန်စင်စစ် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးကို တတ်မြောက်ထားခြင်းမှာ အထူးဆန်း မဟုတ်သော်လည်း ဟုန်ယွိက "အလင်းမန္တလာအစီအရင်" နှင့် "အမှောင်မန္တလာအစီအရင်" နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် တည်း အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာမူ မည်သည့်အချိန်ကမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖန်းယွမ်ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ ပထမဦးစွာ ဟုန်ယွိက အစွမ်းမထက်လောက်ဟု ထင်မြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယမှာ သူ၏ တာအိုပညာကို ထုတ်ကြွားလိုခြင်းနှင့် တတိယမှာ ဟုန်ယွိ၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လို ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပညာရှင်များစွာ ဝိုင်းနေသော်လည်း သူ့လက်ထဲ ဝယ်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်သည့် အစွမ်းထက် ရတနာများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် မကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ သည်။

"သွားကြစို့။"

ထန်ဟိုင်လုံမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာပါးနပ်သောသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စမ်းသပ်မှုအတွင်း အတွေးစများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း သူသည် အချိန်မဆွဲတော့ချေ။ ဖန်းယွမ်ကို ဆွဲမ လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ အမြန် ပျံတက်လိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကြယ်စင်စု၏ နတ်ဘုရားပစ်မြှားနှင့် ဧရာမဝက်ဝံကြီး အသွင်ပြောင်းခြင်းမှ အတွေးစများ အားလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ကင်းမြီးကောက် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ... ကြယ်တာရာ စွမ်းအား၊ လူသားနှင့် ကြယ်တာရာ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း... ကြယ်တာရာ အချင်းချင်း ဆွဲငင်ယူခြင်း၊" သူ ပျံတက်သွားစဉ်မှာပင် ထန်ဟိုင်လုံက မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အတွေးစများ အားလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ အလင်းမန္တလာ အစီအရင်အတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ကင်းမြီးကောက် ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး စူးရှသော အော်ဟစ်သံများမှာလည်း ပိုမိုကျယ်လောင် လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ ကင်းမြီးကောက်နက္ခတ် ကြယ်စုတန်းကြီးမှာလည်း စတင် တောက်ပလာပြီး ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ကင်းမြီး ကောက်အား အဆုံးမဲ့သော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

"မင်း လွတ်မယ်ထင်လား။ နောက်ကျသွားပြီ။"

ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး အလင်းယဇ်ပလ္လင် နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ အလင်းနှင့် အမှောင် ယဇ်ပလ္လင်များ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ "အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာ မဟာအစီအရင်"ကြီး ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုယဇ်ပလ္လင် နှစ်ခုမှာ အလွန်ပင် သေးငယ် သော အစက်အပြောက်တစ်ခုအဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

မဟာအစီအရင်ကြီး အစက်အပြောက်အဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားသည့် ခဏမှာပင် ထန်ဟိုင်လုံ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကင်းမြီးကောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းမှ အတွေးစပေါင်း ၇,၇၇၇ ခုနှင့် နတ်ဘုရားပစ်မြှားကြီးမှ အတွေးစပေါင်း ၃,၆၀၀ တို့မှာ သူနှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖူး... ဖူး... ဖူး...

အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာ မဟာအစီအရင်ကြီး ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြန်သည်။ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော အတွေးစများ အားလုံး လွင့်ထွက် လာပြီး သန့်စင်သော အတွေးစသစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဟုန်ယွိ၏ မူလအတွေးစပေါင်း ၂,၀၀၀ ကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။ ထို့နောက် ၎င်းတို့မှာ လေးထောင့်ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာပြင် တစ်ဖက်စီတွင် အတိတ်ဗုဒ္ဓ လေးပါး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ ဉာဏ်ပညာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ကင်းမြီးကောက်နှင့် နတ်ဘုရားပစ်မြှားကြီး၏ အတွေးစများကို ဝါးမြိုကာ သူ့ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြီး၊ သူ၏ တာအိုစွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

မူလက ဟုန်ယွိတွင် အတွေးစပေါင်း နှစ်သောင်းနီးပါး ရှိခဲ့သည်။ ချန်ယင်ရှားနှင့် တူနှစ်ဖော် ကျင့်ကြံရာမှ မွေးဖွားလာသော တစ္ဆေအင်မော်တယ် အတွေးစ ငါးထောင်ခြောက်ထောင် နှင့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်၏ ပင်မအတွေးစ နှစ်ထောင်ကို ဖယ်လိုက်ပါက ကျန်ရှိသော အတွေးစ တစ်သောင်းခန့်မှာ စတုတ္ထအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွေးစများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေးများကို ဖန်တီးနိုင်သည့် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြ၏။

ယခု ဝါးမြိုလိုက်သော အတွေးစ တစ်သောင်းကျော်မှာ ပထမအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး စွမ်းအားသာ ရှိသဖြင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး စတုတ္ထအဆင့် အတွေးစများလောက် အစွမ်း မထက်သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာစေခဲ့ သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ ထန်ဟိုင်လုံရဲ့ အတွေးစ တစ်သိန်းလုံးကို ဝါးမြိုပြီး သန့်စင်နိုင်ခဲ့ရင်, ငါ့မှော်စွမ်းအားက မူလကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အားကောင်းလာမှာပဲ။" ဟုန်ယွိ သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွေးစ တစ်သောင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီး နောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသော ထန်ဟိုင်လုံကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုန်ယွိ... မင်း ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒီနေ့တော့ ငါ အရှုံးကို နည်းနည်းပါးပါး ခံစားခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီနေ့တော့ ငါ မင်းနဲ့ မတိုက်တော့ဘူး၊ ငါ့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ငါ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဒုတိယအဆင့်၊ တတိယအဆင့်၊ ဒါမှမဟုတ် စတုတ္ထအဆင့်အထိ ရောက်သွားတဲ့အခါ မင်း ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်ဦးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ငါ့မှာ အတွေးစပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ရှိတယ်၊ ဒါက ဒီတစ်လောကလုံးမှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်တိုင်း ငါ့ရဲ့အစွမ်းက သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေထက် ဆယ်ဆ ပိုပြီး အားကောင်းလာလိမ့်မယ်၊ ငါ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအထိ ရောက်တဲ့နေ့ကျရင် ဒီကမ္ဘာမှာ နံပါတ်တစ် ပညာရှင်ဖြစ်တဲ့ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် မုန့်ရှန်းကျီတောင် ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ စောင့်နေလိုက်ဦး၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြမယ်။"

ထန်ဟိုင်လုံသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ရင်း အသံကုန် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူနှင့် ဖန်းယွမ်တို့မှာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့ သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့ပင်လျှင် သူတို့ကို အချိန်မီ လိုက်မမှီနိုင်တော့ချေ။

လိုက်မမီနိုင်၍ မဟုတ်ဘဲ ဖန်းယွမ်နှင့် ထန်ဟိုင်လုံတို့မှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်စဉ်းလဲသူများ ဖြစ်ကြခြင်းကြောင့်ပင်။ တစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဒုတိယအကြိမ် အမှားခံမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဟုန်ယွိ သိထားသည်မှာ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အဝေးကြီးသို့ သွားကြမည် မဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းကာ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု တိုက်ပွဲမှာ ချီလင်သားရဲကြီးရှိရာ တောင်ထိပ်နှင့် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ အကွာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ တကယ့် စစ်မြေပြင်နှင့် အလွန်ပင် ဝေးကွာလှပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်နဂါးတာအိုဂိုဏ်းချုပ် အောင်းလွမ်၊ ဉဒေါင်းဘုရင်၊ ပိုင်ဖေးရှန်၊ ယုဝမ်မုနှင့် အခြားသော ပညာရှင်ကြီးများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာကြသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာက တိုက်ပွဲကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် ချီလင်သားရဲကြီးသို့ တိုက်ခိုက်နေသည့် နေရာသို့သာ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

ထိုထိပ်တန်း ပညာရှင်များအားလုံးမှာ အတိုင်းအဆမရှိသော တာအိုစွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင် ထားသည့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဟုန်ရွှန်ကျိ ကိုယ်တိုင်ကလည်း လူသား အင်မော်တယ်အဆင့်၏ အထွဋ်အအိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူ ဝတ်ဆင်ထား သော "ကောင်းကင်နဂါးဘုရင်ချပ်ဝတ်"မှာ အနန္တနဂါးလက်စွပ်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက် လှပေသည်။ မည်သူမျှ တစ်ဖက်လူကို အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိကြဘဲ ချီလင်သားရဲကြီးကို ရရှိရန်သာ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ ပထမဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်သူမှာ ယုဝမ်မု ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟုန်ရွှန်ကျိကို မြင်သည်နှင့် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖြောင့်တန်းသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်၍ ဟုန်ရွှန်ကျိထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ကြိုတင် တိုင်ပင်ထား သည့်အလား ပညာရှင်ကြီးများ အားလုံးသည် ဟုန်ရွှန်ကျိကို တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက် လိုက်ကြလေတော့သည်။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့ သည်။ ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး မီးတောက်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်ကာ မြေကြီးမှာလည်း တုန်ခါနေ၏။ သဲနှင့် ကျောက်ခဲများမှာ လေထဲတွင် လွင့်စင်နေပြီး တောင်ထိပ်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရင်းကနေ ကျွတ်ထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲ၍ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အလင်းရောင်မျိုးစုံနှင့် တိမ်တိုက်များမှာလည်း အပြင်းထန် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေတော့သည်။

ပညာရှင်ကြီးများအားလုံး စုပြုံတိုက်ခိုက်သည့် စစ်ပွဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်သွား လေပြီ။

ဟုန်ယွိသည် ချီလင်သားရဲကြီး၏ ထိတ်လန့်တကြား ဟောက်သံကိုပင် ကြားနေရသည်။

ထိုရှေးဦးခေတ် သူတော်စင် သားရဲကြီးပင်လျှင် ယခု မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရ တော့သည်။

၎င်းတို့ တိုက်ပွဲနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက ဟုန်ယွိနှင့် ထန်ဟိုင်လုံတို့၏ ဘေးနားက တိုက်ပွဲမှာ ကလေးကစားစရာ တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

အခန်း (၄၂၆)။

"ဟွန့်….၊ သာမန် ချီလင်တစ်ကောင်က ဒီလောက်လူအများကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ယုဝမ်မူ၊ ပိုင်ဖေးရှန်၊ ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ်၊ ဥဒေါင်းဘုရင်၊ မင်းတို့ လေးယောက်က ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီပေါ့။ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ဒါက မအံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ယုဝမ်မူ၊ မင်းတို့အားလုံးက ယွန်မင်အင်ပါယာရဲ့ လူတွေဆိုတော့ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်အကြံပေးဖြစ်တဲ့ ငါ့အပေါ် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြတာပဲ သဘာဝပါပဲ။ ပိုင်ဖေးရှန်၊ မင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်လည် ဝင်စားနိုင် လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေမှာတော့ ဘာတိုးတက်မှု မှ မရှိသေးဘူးပဲ။ မင်းက စတုတ္ထအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာပဲ ရှိသေးတယ်... မင်းက ယုဝမ်မူထက် အများကြီး နိမ့်ကျသွားပြီ။ ယုဝမ်မူ၊ မင်းရဲ့ 'အမှောင်ကောင်းကင် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်းပညာ'က နောက်ဆုံးတော့ အံဖွယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပေါ့။ မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ မင်းကို သတ်ရတာ ပိုပြီးတော့တောင် ထိုက်တန်သွားပြီ။"

ဝှီး…..။

ချီလင်သားရဲကြီးကို ထိန်းချုပ်ရန် တိုက်ခိုက်နေသော ဟုန်ရွှန်ကျိကို ယုဝမ်မူက ပထမဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ တံဆိပ်တော်တစ်ခု၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားအောက်တွင် ဖြောင့်တန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကာ တိုင်လုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ တုတ်ခိုင်ကျယ်ဝန်းသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းပစ်နိုင်သော အဟုန်ဖြင့် ဟုန်ရွှန်ကျိထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ယုဝမ်မူ၏ တိုက်ခိုက်မှုရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ သူသည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ချေ။ သူသည် လက်သီးကို လှည့်လိမ်ပြီး လေထဲသို့ ရိုးရှင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ အသက်ရူထုတ်လိုက်သည်နှင့် တောင်များ ရွေ့လျားနေ ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ပြိုကျနေသကဲ့သို့ အသံလှိုင်းများမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ကြီးမားသော အသံလှိုင်းများသည် ဓားစွမ်းအင်၏ လေတိုးသံကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း...

မြင်ကွင်းက ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကို ရိုက်ခတ်လိုက်သော လှိုင်းလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ လှိုင်းလုံးသည် မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ ကျောက်ဆောင်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

ယုဝမ်မူ၏ ဓားစွမ်းအင်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ ဓားစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးတစ်ခု ကဲ့သို့ ဟုန်ရွှန်ကျိပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားသော်လည်း ဟုန်ရွှန်ကျိက လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ၎င်းကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သဖြင့် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

...

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု ကျရှုံးပြီးနောက် ယုဝမ်မူသည် ရှည်လျားစွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။ အင်မော်တယ်ကြိုးကြာကဲ့သို့ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေ ၏။ သူသည် အလွန်တရာမှ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ သူ့ပုံစံက ကျနသပ်ရပ်၊ ရိုးရှင်းကာ ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

"ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓား။"

သူ၏မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဝင်းလက်သွားပြီး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော ဓားအလင်းတန်း မှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် စုစည်းကာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သုံးပေရှည်သော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤဓားတွင် မျက်နှာပြင် သုံးဖက်ရှိပြီး စိန်ပွင့်ပုံ သဏ္ဌာန် ရှိသည်။ မျက်နှာပြင် တစ်ဖက်စီတွင် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ စာလုံးကြီးများကို ရေးထိုးထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ 'အပြစ်ပေးခြင်း'၊ 'သတ်ဖြတ်ခြင်း' နှင့် 'မျိုးဖြုတ်ခြင်း' တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို သံချိတ်များ၊ ငွေစုတ်ချက်များဖြင့် ရေးသားထားပြီး သတ်ဖြတ်လို သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ၎င်းတို့သည် အသက်စွမ်းအား ကင်းမဲ့နေပြီး အသက်ဇီဝ အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ပြသနေသည်။

ဤသည်မှာ ယွန်မင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်အကြံပေး ယုဝမ်မူ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဖြစ် သည်။ ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓားသည် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားတစ်လက် မဟုတ်ဘဲ ကြေးနီ အနှစ်နှင့် ဆင်တူသည့် မပျက်စီးနိုင်သော ကိုယ်ထည်ရှိသည်။ သို့သော် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦးကြေးသွန်းခန္ဓာမှာ လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သော်လည်း ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓားမှာမူ ဓားပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။

"ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓား၊ တကယ်ကို ကြီးကျယ်တာပဲ။ မင်းက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာတော့ မင်းက ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ တောက်ပနေတဲ့ လမင်းကြီးကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်ဝံ့တာလဲ။" ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျံတက်သွားပြီး ချီလင်သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာလိုက် သည်။ သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ယုဝမ်မူထံ သို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သို့သော် စိန်ပွင့်ပုံစံ ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓားမှာ လေထဲတွင် ဝီခနဲ အသံပေးလျက် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းမှာ ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ထိုးနှက်ရန် ကြိုးစားသည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိကမူ ၎င်းကို လှည့်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏လက်သီးများကို လှုပ်ရှားကာ လက်သီးချက်များကို ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးရိပ်များမှာ မယုံနိုင် လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်သီးရိပ်များ မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ဧရာမဘီးကြီးအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားကာ၊ ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင် ဓားကို ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး... ရှင်ခြင်း သေခြင်းကို ငါ ပိုင်တယ်။"

ဟုန်ရွှန်ကျိက လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်စဉ်မှာပင် နက်နဲသော ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ စကားလုံးတိုင်းမှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ ထိုးဖောက်သွားသည်။ မိန်းမောနေစဉ် အတွင်းမှာပင် ချီလင်သားရဲကြီး၏ အသိစိတ် အပါ အဝင် လူတိုင်းနီးပါးသည် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ကြီးမားသော ဧရာမဘီးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ နတ်ဘုရားများက သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုနေကာ၊ ၎င်းကို တွန်းပို့ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်နေကြသည်။

ဘန်း...

ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးသည် ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓား၏ ထိပ်ဖျားကို ထိမှန်သွားသည့် အခါ ထိုဘီးပုံရိပ်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဓားသည် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ကြီးမားသော လက်သီးအားကို ခံနိုင်ပုံမရဘဲ ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွား လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ဘုံသုံးပါး ကောင်းကင်ဓား၏ အကာကွယ်ကို ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။ သူသည် မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်ဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယုဝမ်မူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်သီး တစ်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ယုဝမ်မူမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်၍ ထွက်ပြေးရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

"ဟုန်ရွှန်ကျိ။"

ယုဝမ်မူ၏ ဘေးနားရှိ အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ပိုင်ဖေးရှန်မှာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ သူ၏ရှေ့တွင် ဧရာမ ဒိုင်းလွှားကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုဒိုင်းလွှားကြီးမှာ ချောမွတ်နေသော သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အစိမ်းရောင် အလင်းများ တောက်ပနေသည်။ ဒိုင်းမှာ သုံးပေ၊ သုံးလက်မနှင့် သုံးစင်တီမီတာ ထူထဲပြီး ခြောက်ပေ မြင့်မားသည်။ ဒိုင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မရေတွက် နိုင်သော မှော်သင်္ကေတစာလုံးများ ကခုန်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျမ်းစာများမှာ လည်း စီးဆင်းနေသည်။ ဒိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြူးကျယ်လှသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကြယ်တာရာ စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြွက်သားများမှာ မြွေများအလား ပြိုင်းပြိုင်း ထနေသည်။

ဧရာမနတ်ဘုရားကြီးသည် ထိုဒိုင်းလွှားကို အဆုံးမဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအားများ အပ်နှင်းထားပုံရသည်။ လေးလံပြီး၊ ပြင်းထန်သောနှင့် မပျက်စီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ဒိုင်းကြီးသည် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးကို ဆီးကြို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဒိုင်း....။

လက်သီးနှင့် ဒိုင်းလွှား ထိမိသွားပြီး ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးသည် ဒိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ တုန်ခါမှုလှိုင်းများ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဒိုင်းလွှားတစ်ခုလုံးမှာ ပြိုလဲတော့မည့်အလား တကျိကျိမြည်ကာ ယိမ်းထိုးသွားသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ် တွင် စီးဆင်းနေသော မှော်သင်္ကေတများနှင့် ကျမ်းစာများမှာလည်း ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။

ဒိုင်း၏ အလယ်ရှိ ဧရာမ နတ်ဘုရားကြီးမှာ ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်အောင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားပုံရပြီး ဒေါသတကြီးနှင့် နာကျင်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒိုင်းလွှားမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးချက်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဒိုင်းလွှားမှာ အမှန်တကယ်ပင် မကွဲမအက်ဘဲ၊ အလွန်တရာပင် ခိုင်မာသော အကာကွယ်နှင့် နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအား ကို ပြသခဲ့သည်။

"ဧရာမနတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှား။ တကယ်ကို ထူထဲတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ မယှဉ်နိုင်သေးပါ ဘူး။ ပျက်စီးစမ်း၊" ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးမှာ ဧရာမ နတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှားကြီးကို မဖျက်ဆီး နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ သူသည် အရှိန်ဟုန် ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ကာ အသက်ရူသွင်းပြီးနောက် နောက်ထပ် လက်သီးတစ် ချက် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

သူသည် လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လက်ဟန်ပေါင်း ဆယ်မျိုးကျော်ကို ပြောင်းလဲလိုက် ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို အထွဋ်အထိပ်အထိ စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များမှာ ဆူပွက်လာပြီး၊ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက် တွင် မီးတောက်ကဲ့သို့ ထူထဲသော သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့ နိုင်သည်။

မိုးကြိုးနတ်ဘုရားက သူ၏တူကြီးကို လွှဲယမ်းလိုက်သကဲ့သို့၊ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည့် ပြင်းထန်သော လက်သီးစွမ်းအားမှာ ဧရာမ နတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှားပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျရောက်သွားပြန်သည်။

ထူထဲလှသော ဧရာမ နတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှားကြီးမှာ ဥတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် ပြော့သွားရတော့ သည်။ ဒိုင်းလွှားကြီးမှာ တစ်လက်မချင်းစီ ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေ သည်။ များပြားလှသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ဥက္ကာခဲများအလား မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင် ကျကုန်တော့သည်။

ဒိုင်းလွှားကြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့်နောက်တွင် ပိုင်ဖေးရှန်၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။ ပိုင်ဖေးရှန်သည် သူ နှစ်ပေါင်းများ စွာ အပင်ပန်းခံ ကျင့်ကြံထားသော ဧရာမ နတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှားမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဧရာမ နတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှားသည်လည်း အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ရတနာများထဲ တစ်ခုအပါဝင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို 'အသက်သွေးအစစ်မှန်မီးလျှံ'၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါး နတ်ဘုရား ဒိုင်းလွှားနှင့် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား’၏ တန်ခိုးစွမ်းအင်တို့ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သန့်စင် ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးတစ်ချက်အောက်မှာပင် အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

...

"သတိထား။" ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးက ဒိုင်းလွှားကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးနောက် ယုဝမ်မူ သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပိုင်ဖေးရှန်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး ဟင်းလင်း ပြင်ကို ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်တော့ သည်။

"အခုမှ ထွက်ပြေးချင်တာလား။ နောက်ကျသွားပြီ။"

ဟုန်ရွှန်ကျိ ပြောလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နဂါးဘုရင်ချပ်ဝတ် ပေါ်ရှိ နဂါးမျက်လုံးများမှာ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချပ်ဝတ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများမှာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖောင်းကြွလာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ လေများဖြင့် ပြည့်နေသည့် ကြီးမားလှသော ပူဖောင်းကြီးတစ်ခုအလား စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖောင်းတက်လာသည်။

"ဗျစ်…"

ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းကြီးသည် အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာမူနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်လေ သည်။

ဘုန်း......

လူသားသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဟစ်ကြွေးသံမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပြီး၊ ၎င်းတွင် လက်သီး နှင့် လက်ဝါးတိုက်ကွက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင်….၊

ဟုန်ရွှန်ကျိကို ဗဟိုပြု၍ ပေတစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ လေထုမှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားတော့ သည်။ ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းများ၊ သွေးအရှိန်အဝါများနှင့် လေလှိုင်းများမှာ ယခင်က မည်သည့်အခါကမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသော အရှိန်ဟုန်ဖြင့် ဖရိုဖရဲ ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသော ယုဝမ်မူမှာ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်သီးအား ကြောင့် အပြင်သို့ ပြန်လည် လွင့်ထွက်လာရတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ အရိပ်များ။"

လက်ဝါးတိုက်ကွက်နှင့် ဂါထာမန္တန်ရွတ်ဆိုမူ အပြီးတွင် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားသွားပြန်ရာ သူ၏အရှိန်ဟုန်မှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ပင် အရိပ်ပေါင်း ဆယ်ခုကျော် ပေါ်ထွက်လာသည်။ မည်သည့်အရာက အစစ်၊ မည်သည့် အရာက အတုဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ခဏမှာ ပင် အရိပ်တစ်ခုချင်းစီက ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ယုဝမ်မူ ကို အလယ်မှာ ထား၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးနှက်လိုက်ကြလေသည်။

ထိုခဏတွင် ယုဝမ်မူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ သူ၏ နဖူးမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပြီး ပုတီးစေ့အရွယ်အစားရှိသော အလင်းစက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ပုတီးစေ့အရွယ်အစားရှိသော ထိုအလင်းစက်မှာ ပြန့်ကားသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဝတ်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ အရိပ်ပေါင်း ဆယ်ခုကျော်မှာ ထိုဝတ်ရုံကို သူတို့၏ လက်သီးများဖြင့် တရစပ် ထိုးနှက်လိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ဝတ်ရုံမှာ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ် လာသည်။ သို့သော် ထိုအလင်းမှာ ခဏမျှသာခံပြီး ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ပင် ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

"ရွှေပုဇဉ်းသူတော်စင်ဝတ်ရုံ။ ဟွန့်၊ ယုဝမ်မူ၊ မင်းကိုယ်မင်း ရုလိုင်သင်္ကန်းတော်ကို ဝတ်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ဝတ်ရုံကို ငါ ဆွဲဖြဲပစ်မယ်။" ဟုန်ရွှန်ကျိက ဝတ်ရုံ၏ အလင်းတန်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို လက်သည်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ၏ လက်သည်းမှာ ထက်ရှပြီး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်စွာ ဖြင့် သူသည် ယုဝမ်မူ၏ ဝတ်ရုံကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယုဝမ်မူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားတော့သည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝတ်ရုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပုဇဉ်းတောင်ပံကဲ့သို့ ပင် ပါးလွှာပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ပုဇဉ်းတောင်ပံနှင့် တူသော ကြည်လင်သည့် တိမ်တိုက်ပုံစံများ ပါရှိသည်။

ဤသည်မှာ ယုဝမ်မူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ရွှေပုဇဉ်း သူတော်စင်ဝတ်ရုံ ဖြစ်သည်။

"ယုဝမ်မူ၊ မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ငါ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား၊ အခုတော့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပြီ။ အခုတော့ မင်းရဲ့ အဝတ်တွေကိုပဲ ငါ ဆွဲဖြဲလိုက်မယ်။" ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ရွှေပုဇဉ်း သူတော်စင်ဝတ်ရုံကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးဆန္ဒမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ် မှတ်သားအားလုံးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝတ်ရုံ ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေ၏။ သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

"မှော်ရတနာဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ မင်း ကြိုက်တယ်ဆိုရင်လည်း ယူထားလိုက်ပေါ့။ ဒီချီလင်သားရဲကြီး မင်းလက်ထဲ မရောက်ဘူးဆိုရင် အရာအားလုံးက ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်။"

ယုဝမ်မူသည် ပုဇဉ်းအခွံလဲခြင်းပညာကို အသုံးပြုပြီးနောက် ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ် အောင်းလွမ်၏ ကြည်လင်နေသော အလင်းလမ်းကြောင်းထံသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

သူသည် ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ် အောင်းလွမ် သည် ချီလင်သားရဲကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ချီလင် သားရဲကြီး၏ အမြုတေမီးတောက်များကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဂါထာတစ်ခု ရွတ်ဆိုလိုက် သည်။ ချီလင်သားရဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားပြီး အောင်းလွမ်ကို ကြည့်လိုက် သည်။ နဂါးသမီးတော်နှင့် ချီလင်တို့မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဘာသာစကားဖြင့် ဆက်သွယ်နေကြသည်။

ကောင်းကင်နဂါးနှင့် ချီလင်သားရဲတို့မှာ သက်တမ်းရှည်လှသော နတ်ဘုရား သားရဲကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး လူသားများထက် များစွာ ပိုမို အသက်ရှည်ကြသည်။ သူတို့အချင်းချင်းမှာ နားလည်မှု ရှိကြ၏။

ထိုနတ်ဘုရားသားရဲကြီးများသည် လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် စိတ်မဝင်စားကြပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လူသားအင်မော်တယ်များထက်ပင် ပိုမို အစွမ်း ထက်ပြီး သက်တမ်းမှာလည်း ပိုရှည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နှမ်းတစ်စေ့ကို ကောက်ယူရန်အတွက် ဖရဲသီးတစ်လုံးကို လွင့်ပစ်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှေးဦးခေတ်ကာလများတွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို လိုလားကြသဖြင့် ကောင်းကင်နဂါးနှင့် ချီလင်သားရဲတို့ကဲ့သို့ နတ်ဘုရား သားရဲကြီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြဖူးသည်။

"ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ကျွန်မ ဒီချီလင်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးပြီ။ သူက ကျွန်မနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရှင့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ရှင် ဒီတစ်ခါ ချီလင်ကို ထိန်းချုပ်မယ့် အိပ်မက်ကတော့ အဆုံးသတ်သွားပါပြီ။"

ချီလင်နှင့် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ် အောင်းလွမ်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဟုန်ရွှန်ကျိကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လို့လား။ မင်းတို့ ပူးပေါင်းလိုက်ရုံနဲ့ ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ အောင်းလွမ်၊ မင်းက မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ငါးပဲ ရှိသေးတာ။ မင်းမှာ ရှေးဦးခေတ်က လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က ယုဝမ်မူထက် နိမ့်တယ်။ ပိုင်ဖေးရှန်နဲ့ ရှင်းရွှမ်တို့ ဆိုတာကတော့ ငါ့ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကနေတောင် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့သိုင်းပညာက လူသားအင်မော်တယ် အထွဋ်အထိပ်ကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ကောင်းကင်နဂါးဘုရင်ချပ်ဝတ်နဲ့ ဆိုရင် ငါဟာ စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမက အမှောင်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ရောက်မလာသရွေ့ ငါ့ကို ဘယ်သူက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။" ဟုန်ရွှန်ကျိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလည်း မဟုတ်နိုင်ပါဘူး" ဥဒေါင်းဘုရင် ရှင်းရွှမ်က ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ် အောင်းလွမ်၏ ဘေးမှနေ၍ ကောက်ကျစ်စွာ ပြောလိုက်သည် "ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ အခု ချီလင်က ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီဆိုတော့ ငါတို့ငါးယောက်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာတွေနဲ့ 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြည်လင်ကောင်းကင်အစီအရင်' ကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီ။ မင်းကို ငါတို့ မချုပ်နှောင်နိုင် ဘူးလို့ ထင်နေတာလား? ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ပုတီးစေ့။"

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် ဥဒေါင်းဘုရင် ရှင်းရွှမ်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် အဆင့်ရှစ် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသကဲ့သို့ပင် တောက်ပနေသော ဧရာမ ပုလဲလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ် အောင်းလွမ်၊ ပိုင်ဖေးရှန်၊ ယုဝမ်မူနှင့် ချီလင်သားရဲကြီးတို့မှာ လည်း ထိုပုလဲလုံးပေါ်သို့ အလင်းတန်း တစ်ခုစီ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

ဘုန်း…။

ပုလဲလုံးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ငါးရောင်ခြယ် အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် မျက်နှာ ငါးခု နှင့် လက်ဆယ်ချောင်း ပါရှိသည့် ဧရာမ တာအိုသခင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လက်တစ်ချောင်းချင်းစီက တံဆိပ်တော်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ထား၏။

ထိုတာအိုသခင်ကြီးမှာ မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကို ညွှန်ပြနေသည်။ သူက အဆုံးမဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး နတ်ဘုရားအလင်းများကို ဟုန်ရွှန်ကျိ ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ လှိုင်းလုံးကြီးများ အလား ဟုန်ရွှန်ကျိထံသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

"ဥဒေါင်းဘုရင်၊ မင်း အဆင့်လေး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားပြီဆိုတာ ငါ မယုံနိုင်သေးဘူး။ မင်း တိုးတက်မှုအချို့ ရရှိခဲ့ပြီး တစ္ဆေအင်မော်တယ် ရှစ်ပါးထဲမှာ နံပါတ် တစ်နေရာကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်တာပဲ။" ဟုန်ရွှန်ကျိမှာ ထိုဟွာထျန်းတာအိုသခင်၏ တိုက်ခိုက် မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ထိုခဏမှာပင် ဥဒေါင်းဘုရင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာတစ်ခုတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

နက်မှောင်သော အဝါရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖူတုနတ်ဘုရား ဆေဘာကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ တစ်ဦးမှာ ခုန်ထွက်လာ၏။ လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ဝင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ဥဒေါင်းဘုရင်ကို ဝန်းရံကာ လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။ ရုတ်တရက် ဥဒေါင်းဘုရင်မှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ရုတ်တရက် ဟွာထျန်းတာအိုသခင်၏ ပုံရိပ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မရေတွက်မရနိုင်သော အရိပ်များမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံသန်းသွား သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဟွာထျန်း တာအိုသခင်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲပင်။

ချီလင်သားရဲကြီးမှာ အလွန်ပင် သတိကြီးလှပေသည်။ ၎င်းက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်ရာ သစ်တောတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး လေလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ နောက် သို့ အမြန်ဆုတ်ခွာပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းထွက်ပြေးတော့သည်။

ချီလင် ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးပင် ဖြစ်ပြီး ချီလင်သားရဲကြီးကို ဖမ်းဆုပ် လိုက်သည်။

ချီလင်သားရဲကြီးက ထပ်မံ ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အမြုတေကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေ သည်။

ဗုန်း...

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးမှာ ထိုအမြုတေကြီးကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားရတော့ သည်။

သို့သော် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကြီး ပျက်စီးသွားသည့် ခဏမှာပင် အလင်းနှင့် အမှောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ချီလင်သားရဲကြီးကို ချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သော ဟုန်ယွိပင် ဖြစ်တော့သည်။