အုတ်မြစ်တိုင်လုံးများ

"ဒါက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးဆိုတော့ အစစအရာရာကို မင်းပဲ တာဝန်ယူ စီစဉ်လိုက်တော့" ချီယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ကောင်းပါပြီ" ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

"သူကတော့ သူ့တာဝန်တွေကို တခြားသူဆီ ဘယ်လိုလွှဲပြီး ပျင်းရမလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားနေတာ ဖြစ်မယ်" ယန်းအိုက်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ဒါကို တာဝန်ခွဲဝေတာနဲ့ စီမံခန့်ခွဲတာလို့ ခေါ်တယ်" ဝမ်ဝေ့က ငြင်းခုံလိုက်သည်။

"ပျင်းတာလို့ ခေါ်တယ်... အခွင့်ထူးခံတာလို့လည်း ခေါ်တယ်"

"စကားလုံးအလှလေးတွေ သုံးလိုက်ရင် ဘယ်အရာမဆို နားထောင်လို့ ကောင်းသွားတာပဲလေ"

"ဒါက မင်းရဲ့ ဆင်ခြေလား"

"အမှန်တရားပဲလေ မဟုတ်ဘူးလား" ဝမ်ဝေ့က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ရာ ယန်းအိုက်မှာ ပြန်ပြောစရာ စကားမရှိ ဖြစ်သွားရသည်။

"ကဲ... အစည်းအဝေး ဆက်ကြရအောင်" ချီယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်ဝေ့၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသဖြင့် သူ၏ ရတနာဒိုင်မေးရှင်းထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အရှင်မေတ္တယျက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်နေတယ်" ဝမ်ဝေ့က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတာ ပြောလား"

"မပြောဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခန့်မှန်းရတာတော့ မခက်ပါဘူး"

"ဒါဆို မြန်မြန်သွားလိုက်ဦး။ ငါတို့ စောင့်နေမယ်" ချီယွမ်က ဆိုသည်။

ဝမ်ဝေ့က ထရပ်လိုက်ပြီးနောက် အများပြည်သူ နေထိုင်ရာ နယ်မြေရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာဌာနချုပ်ဆီသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ဖုန်းဟွမ်က သူ့အား ရှေ့တွင် စောင့်ကြိုနေသည်။

"ဒကာလေး"

"မင်း အသက်ရှင်နေတာ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ကိုယ်တိုင် ပြန်ဖြစ်လာတာကိုရောပေါ့" ဝမ်ဝေ့က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဆရာ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုရတာ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ပေမဲ့ ဒီကိုယ်တော်ကတော့ ကိုယ့်အသိစိတ်ကိုယ် ပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်တာကိုပဲ တကယ် ဝမ်းသာမိပါတယ်" ဖုန်းဟွမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်းရဲ့ ဆရာက ငါ့အကြံပြုချက်ကို လိုက်နာခဲ့ပုံရတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါအတွက် ဒီကိုယ်တော်က ဒကာကို အမြဲကျေးဇူးတင်နေမှာပါ"

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဘဝတစ်ကွေ့မှာ ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် လမ်းစဉ်ကို တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန် စတင်ဖြစ်မှာပဲလို့ စိတ်ထဲ သိနေတယ်" ဝမ်ဝေ့က ပြန်ဖြေသည်။ ဖုန်းဟွမ်မှာ ထိုလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်မှုရှိရုံသာမက ထိုအရာအတွက် ကံပါလာသူလည်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်အထိ ဒီကိုယ်တော်အနေနဲ့ ဘယ်နှနှစ်လောက် အချိန်ဖြုန်းနေရဦးမှာလဲ"

"အင်း... အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို ငါ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဖုန်းဟွမ်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ရင်း ဆိုသည်။

"ကဲ ဒကာ... ဆရာ့ကို အကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းပါနဲ့တော့။"

ဝမ်ဝေ့သည် သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားရာ ဘုန်းတော်ကြီးဝူကျူး စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အခန်းငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဝမ်ဝေ့က သူ့အား ခေါင်းညိတ်ပြ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဇနီးသည်မှာ ကြိုတင်ရောက်နှင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သိပ်တော့ မအံ့သြမိပေ။ ဝမ်ဝေ့သည် ရိုးရှင်းပြီး ဘာမျှမရှိသလောက်ဖြစ်သော အခန်းကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မေတ္တယျနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်တွင် ရှိနေသည့် ဝူဟုန်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တုန်းကထက်စာရင် ပိုပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလာသလိုပဲ" ဝမ်ဝေ့က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကြောင့် ငါ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့တာပါ" မေတ္တယျက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ "အဲဒါကြောင့်ပဲ မင်းတို့ကို ဒီကို ခေါ်လိုက်တာ။"

"ဒါဆို ဝိညာဉ်သာလွန်ခြင်းနည်းစနစ်နဲ့ ပတ်သက်တာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့ဆီကနေ အကူအညီတစ်ခု တောင်းချင်လို့"

"အို"

"ငါ ဒီနည်းစနစ်ကို ကောင်းကင်တာအိုဆီ ရောင်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ရမဲ့ ကုသိုလ်ဝေစုကို ငါ့ကို ခေတ္တချေးပေးစေချင်တယ်။ အနာဂတ်မှာ အတိုး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ပြန်ဆပ်မယ်လို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်" မေတ္တယျက ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့နှင့် ဝူဟုန်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စုံတွဲသည် စကားလုံး သို့မဟုတ် အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ကို မသုံးသော်လည်း မျက်လုံးချင်းဆုံရုံဖြင့် ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဝူဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနည်းစနစ်က အားလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာဆိုတော့ အင်မတန် တန်ဖိုးရှိတာပဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ကုသိုလ်တွေ အများကြီး လိုချင်နေတာလဲ"

"ကမ္ဘာဦးသူတော်စင်တွေကို သူတို့ရဲ့ အုတ်မြစ်ပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်ခွဲခြားထားတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သိလား"

"ကျုပ်တို့ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ"

"ဟုတ်တာပဲ" မေတ္တယျက ပြောလိုက်ရင်း သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရွှေရောင်တိုင်လုံး ခြောက်ခုကို ပေါ်ပေါက်စေလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို အုတ်မြစ်တိုင်လုံးတွေလို့ ခေါ်တယ်။ ငါတို့အဆင့်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားကို တိုင်းတာဖို့ အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ အပြည့်အဝ တိကျတဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်ပေမဲ့ အကောင်းဆုံးနဲ့ အသုံးအများဆုံး နည်းလမ်းပါပဲ။"

ဝမ်ဝေ့နှင့် ဝူဟုန်တို့မှာ ထိုတိုင်လုံးများကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း တိမ်တိုက်များ၊ နဂါးများနှင့် လက်နက်များကဲ့သို့သော မတူညီသည့် သင်္ကေတများမှလွဲ၍ ဘာမျှ မထူးခြားပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ပုံကြမ်းလေ့လာရေးနည်းစနစ်ကို သုံးကြည့်သောအခါ တိုင်လုံးများသည် ရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင်ကြယ်ပွင့်များစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း တွေ့ရသော်လည်း ထိုကြယ်ပွင့်များမှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့။ မင်းတို့ အဆင့်တက်တဲ့အခါ ဒါတွေက ဘာလဲဆိုတာ သိလာပါလိမ့်မယ်"

မေတ္တယျက တိုင်လုံးများကို ပြန်ဖျောက်လိုက်ရင်း ရှင်းပြသည်။

"အုတ်မြစ်တိုင်လုံး စုစုပေါင်း ၁၂ တိုင် ရှိနိုင်တယ်။ ၁ တိုင်ကနေ ၃ တိုင်အထိက အဆင့်နိမ့်အုတ်မြစ်၊ ၃ တိုင်ကနေ ၆ တိုင်အထိက အလယ်အလတ်အုတ်မြစ်၊ ၇ တိုင်ကနေ ၉ တိုင်အထိက အဆင့်မြင့်အုတ်မြစ်၊ ၁၀ တိုင်ကနေ ၁၂ တိုင်အထိကတော့ လူသား၊ မြေကမ္ဘာနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအုတ်မြစ်တွေ ဖြစ်ပြီး ၁၃ တိုင်မြောက် တိုင်လုံးကိုတော့ အရင်းအမြစ်တိုင်လုံးလို့ ခေါ်တယ်။"

ဝမ်ဝေ့နှင့် ဝူဟုန်တို့မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

"ငါ့အုတ်မြစ်က အားနည်းနေတယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတယ်မလား။ ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကို မပြည့်စုံခင်တုန်းက ငါ့မှာ တိုင်လုံး နှစ်တိုင်ပဲ ရှိခဲ့တာ။"

ဝမ်ဝေ့မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

"နည်းစနစ်က ငါ့အုတ်မြစ်ကို နှစ်တိုင်ပဲ တိုးစေခဲ့တာ" မေတ္တယျက ဆက်ပြောသည်။ "ကျန်တာတွေကတော့ ငါ့ရဲ့ ဉာ,ဏ်အလင်းပွင့်တာကနေ ရတာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပေးပါ့မယ်ဆိုတဲ့ ကတိသစ္စာပြုရင် အုတ်မြစ်မြှင့်တင်ဖို့ ကူညီပေးမယ်လို့ ကောင်းကင်တာအိုက ကမ်းလှမ်းခဲ့လို့ပဲ။"

"အမြဲတမ်းပါပဲ … အဲဒီအရာက လူတွေရဲ့ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူတာပဲ" ဝူဟုန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အဲဒီကတိသစ္စာ မရှိရင်တောင် ငါကတော့ ဒီကမ္ဘာနဲ့အတူ အသေခံမှာပါပဲ" မေတ္တယျက ဆိုသည်။ ဤကမ္ဘာသည် သူမ၏ အိမ်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမည် ဖြစ်၏။

"ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက ဒီလောက်တောင် အန္တရာယ်ကြီးတာလား" ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။ မေတ္တယျကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ထူးကဲသာလွန်ခြင်းအဆင့်၌ ဤမျှအထိ အုတ်မြစ် အားနည်းနေသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

"ဟုတ်တယ်" မေတ္တယျက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အုတ်မြစ်တိုင်လုံးတွေကို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်း တစ်ခုလုံးအပေါ် အခြေခံပြီး တည်ဆောက်တာ။ မင်းတို့ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အကျုံးဝင်တယ်။ အောင်မြင်မှုတွေ၊ ဘွဲ့ထူးတွေ၊ ထူးခြားမှုတွေနဲ့ ကျင့်ကြံရေး အရှိန်နှုန်းတောင်မှ အုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မင်းတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားတဲ့ ထူးကဲသာလွန်လမ်းစဉ် မရှိဘူးဆိုရင် ဒါတွေအားလုံးက ဘာတန်ဖိုးမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါက အခြေအနေအားလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေတာပဲ" ဝမ်ဝေ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။ နာရီပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဤစကားကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောမိနေသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထူးဆန်းနေမိသည်။

"မှန်တယ်" ဝူဟုန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမအနေနှင့် အုတ်မြစ်ကို အားကောင်းအောင် လုပ်ရန်နှင့် နောက်တစ်ဆင့်တက်ရန်ကြား ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း မေတ္တယျ၏ စကားကြောင့် ရွေးချယ်မှုမှာ ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ငါ အဆင့်မြင့်အုတ်မြစ် ရနိုင်မလားဆိုတာ သိဖို့ ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ်သစ်ရွက် တစ်ရွက်ကို ဝယ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်" မေတ္တယျက ဆက်ပြောရာ ဝမ်ဝေ့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။ ထိုအရာ၏ ဈေးနှုန်းကို သူ မှတ်မိနေသော်လည်း သူ့ကို အနှောင့်အယှက်အပေးဆုံးမှာ အုတ်မြစ်ကို သန့်စင်ပေးသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးသူတော်စင်များအကြောင်း မသိဘဲ ထိုအရာ၏ တန်ဖိုးစစ်စစ်ကို သိရန်မှာ အလွန်ပင် ဝေဝါးလွန်းလှသည်။

"ကဲ... ဘယ်လိုလဲ ကုသိုလ်တွေ ချေးပေးနိုင်မလား"

"ကျွန်မဘက်ကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့ ပြန်ဆပ်မလဲဆိုတဲ့ အချိန်တော့ ပြောရမယ်" ဝူဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့။ မင်းတို့ရဲ့ ဝေစုကို မဆပ်ရသေးမချင်း ဒီကပ်ဘေးအတွင်းမှာ ငါ ဘာမှဝယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ကတိပေးပါတယ်" မေတ္တယျက ပြောရာ ဝူဟုန်မှာ ကျေနပ်သွားပြီး ဝမ်ဝေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ဘက်ကလည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုနဲ့ မေးခွန်း နှစ်ခု ရှိတယ်"

"ပြောပါဦး"

"ကန့်သတ်ချက်ကတော့ အရှင်က ပြန်ဆပ်ဖို့ ကုသိုလ်တွေ စုမိတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ဆီကို ချက်ချင်း မပေးပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ကို လျှို့ဝှက် အသိပေးပါ … သင့်တော်တဲ့အချိန်ကျမှ ကျွန်တော် လာယူပါ့မယ်"

ဝူဟုန်က သူ့အား ချက်ချင်း သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မေတ္တယျကမူ နားလည်သွားသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

ဝမ်ဝေ့၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် သဘောတရားအရ အခွန်ရှောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း ဤမျှများပြားသည့် ကုသိုလ်ပမာဏ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို မပေးချင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ဂိုဏ်းအတွက် တတ်နိုင်သမျှ ပါဝင်ကူညီမည်ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကား သူ၏ သီးသန့်ရန်ပုံငွေအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိစေသင့်ပေ။

"ပထမမေးခွန်းကတော့ တံခါးတစ်ဖက်ခြမ်းက လူအကြောင်းပါ။ သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် သန်မာတာလဲ"

"သူတို့မှာ အုတ်မြစ်တိုင်လုံး လေးတိုင်လောက် ရှိနိုင်တယ်။ ငါ သေသေချာချာ မမြင်လိုက်ရပေမဲ့ ငါ့ကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့ပုံအရ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက အဲဒီအဆင့်လောက်မှာ ရှိသင့်တယ်"

"ဒီလောက်တောင် ကွာခြားတာလား။ ပိုမြင့်တဲ့ အင်အားစုကို စိန်ခေါ်နိုင်မဲ့ ယန္တရားမျိုး မရှိဘူးလား" ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲနယ်မြေက ရှိနေတုန်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကို ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့က အုတ်မြစ်အပေါ် မူတည်သလို …. ပိုအရေးကြီးတာက လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ တားမြစ်တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်ထဲကို ဘယ်နှကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးလဲဆိုတာပဲ" မေတ္တယျက ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"တကယ်လား"

"ဟုတ်တယ်။ တကယ်တော့ မင်းက အဲဒီရဲ့ အားနည်းတဲ့ ပုံစံတစ်ခုကို ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်လေ"

"ကျွန်တော်ကလား" ဝမ်ဝေ့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း မေတ္တယျ ဆိုလိုသည့်အရာကို ချက်ချင်းပင် စတင်တွေးတောလိုက်သည်။

မေတ္တယျက ရှင်းပြတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားသည်။

"လောလောဆယ် ငါ ဒီလောက်ပဲ ပြောနိုင်မယ်။ မင်း ကျေနပ်ပြီလား"

"မရသေးဘူး။ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ကျန်သေးတယ်" ဝမ်ဝေ့က ဆိုသည်။ မူလက မေးခွန်းနှစ်ခုသာ မေးရန် ရှိသော်လည်း စကားစပ်မိ၍ ပိုမေးဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မေးပါ" မေတ္တယျက စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကျွန်တော် အချိန်ဆက်နွယ်မှုတွေအကြောင်း သိချင်တယ်" ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ အရေးကြီးသည့်အရာကို မေတ္တယျထံ မေးရန် သူ အမြဲတမ်းလိုလို ထူးထူးဆန်းဆန်း မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒါကို ငါ ပြောပြလို့ မရဘူး... အနည်းဆုံးတော့ မင်း ရှေးဦးမူလ အဆင့်မရောက်မချင်းပေါ့"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် မဟာတာအိုက မင်းကို ဒီအကြောင်း သိခွင့်မရအောင် တားဆီးနေတယ်။ မင်းကို ဒါတွေ ပြောပြတာက တားမြစ်ချက်တစ်ခုကို ချိုးဖောက်သလို ဖြစ်နေတယ်။ ကမ္ဘာဦးသူတော်စင်တွေအတွက် ဒါက သာမန်အသိပညာ ဖြစ်နေတာတောင်မှပေါ့။ ငါ သိထားတာထက် ပိုပြီး နက်နဲတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"

ဝမ်ဝေ့က ညည်းညူလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို ပြောပြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ" ဝူဟုန်က မေးလိုက်သည်။

"သူက အခုချက်ချင်း သိဖို့ မလိုပေမဲ့ ကျွန်မ သိထားရင် လိုအပ်တဲ့အခါ သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် ကာကွယ်ပေးနိုင်တာမျိုး လုပ်လို့ရတာပေါ့"

"အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်" မေတ္တယျက ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမက တစ်ခုခုကို လုပ်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းဖြင့် ဝူဟုန်၏ နဖူးကို တို့ထိကာ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဝူဟုန်က တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ဝမ်ဝေ့၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ရှင့်ရဲ့နောက်မှာ ကျွန်မ အမြဲတမ်း ရှိနေမယ်"

"ကိုယ် သိပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က သူမ၏လက်ကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။