အခန်း (၁၄၁-၁၄၂)

အခန်း ၁၄၁ ဒီစာပေပညာရှင်လေးက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ

မြင့်မားလှသော ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး၏ မြို့ရိုးပေါ်တွင်။

ဒူးဆစ်နားအထိသာ ရောက်သော စကတ်တိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာနှင့် သေးသွယ်လှပသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်က အရပ်သုံးကျန်းတိတိ မြင့်မားသော လူသန်ကြီးတစ်ယောက်၏ ပခုံးပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေလေသည်။

ကောင်မလေး၏ သေးသွယ်နုနယ်သော ရုပ်သွင်က လူသန်ကြီး၏ ဧရာမကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလေသည်။

ကောင်မလေးက တောက်ပသော အနီရောင် ထန်ဟူလုတစ်ချောင်းကို ကိုက်စားလိုက်ပြီး သူမ၏ ကြည်လင်သော ဗာဒံစေ့ပုံစံ မျက်လုံးလေးများက မြို့ရိုးအောက် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးဆီသို့ အေးစက်စွာ အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေလေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီးက အနက်ရောင်ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာနေသည်။

သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော ခြေထောက်လေးများက လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး ရှေ့နောက် ညင်သာစွာ လွှဲယမ်းနေကာ သူမ၏ ဟန်ပန်က တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်တစ်ခုကို လှိုင်းထစေသကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမအောက်ရှိ လူသန်ကြီး၏ ကြွက်သားများက မာကျောသော ကျောက်ဆောင်များအလား ဖုထစ်နေပြီး သူ၏ မည်းနက်သော အသားအရေက သွန်းလုပ်ထားသော သံမည်းကြီးတစ်ခုအလား တောက်ပနေလေသည်။

သူက လက်ထဲတွင် ဧရာမ တောင်ခွဲပုဆိန်ကြီးတစ်ခုကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

ကောင်မလေး၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဂရုမစိုက်သလို တည်ငြိမ်နေမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် လူသန်ကြီး၏ ခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ မျက်လုံးကြီးများကတော့ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ဒေါသမာန်ဟုန်များဖြင့် တောက်လောင်နေလေသည်။

"မြို့သခင်မင်းကြီး" ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက ကမန်းကတန်း ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး လူသန်ကြီး၏ ပခုံးဆီသို့ အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီအဘွားကြီး သိပါတယ်၊ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ သိပ်မပြောနဲ့"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမပါးစပ်ထဲရှိ ထန်ဟူလုကို ခွပ်ခနဲ အသံမြည်အောင် ဝါးစားလိုက်ပြီးနောက် အစေ့များကို ဖူခနဲ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က အရပ် ၁ ဒသမ ၄ မီတာသာရှိသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်လို ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ သူမ၏ အစစ်အမှန် အသက်အရွယ်မှာ နှစ်ပေါင်းငါးထောင် ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် ဤမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်၏ မြို့သခင်လည်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအဘွားကြီးက ဒီသားရဲတွေနဲ့ ဒီလောက်ကြာအောင် အချိန်ဆွဲပြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့တာတောင် ဟိုအဘိုးကြီး ယွဲ့ခန်က နောက်ဆုံးတော့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးပဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က နောက်ဆုံး ထန်ဟူလုကို မျိုချလိုက်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ဝါးတုတ်ချောင်းကို စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီအဘွားကြီးရဲ့ အမိန့်ကို ဆင့်ဆိုလိုက်၊ တစ်ကောင်မှ အရှင်မထားနဲ့၊ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မြို့သခင်မင်းကြီး"

အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အမိန့်ကို ဆင့်ဆိုရန် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"တာ့ခွိုက်ထို၊ တို့တွေ အရင်သွားမယ်" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က လက်ကိုမြှောက်ကာ လူသန်ကြီး၏ ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း" လူသန်ကြီးက ဧရာမပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ ဧရာမ ခြေထောက်ကြီးက ကြီးမားလှသော အင်အားဖြင့် ဖိနင်းလိုက်ရာ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး၏ မာကျောသော အုတ်ချပ်များပင် ကြေမွသွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဧရာမ ကိုယ်လုံးကြီးက ကျန်းတစ်ထောင်မြင့်မားသော ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် မြို့ရိုးကြီးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားလေသည်။

လူသန်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားချိန်မှာပင် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဝါးတုတ်ချောင်းက သူ့ထက်အရင် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထူးခြားမှုမရှိဟု ထင်ရသော ထိုဝါးတုတ်ချောင်းလေးက ဓားပျံတစ်လက်အလား မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်၏ ခေါင်းများကို တိကျစွာ ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

သို့သော် အခြားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများက ယင်းကို လျစ်လျူရှုကာ အေးစက်မသွားသေးသော သူတို့၏ မျိုးနွယ်တူ အလောင်းများကို ရူးသွပ်စွာ နင်းဖြတ်လျက် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်လာကြသည်။

"ဝုန်း" လူသန်ကြီးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

သူ၏ ရှည်လျားသော မီးခိုးရောင် ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သောင်းကျန်းနေသော ကနဦးသားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ကောင်မလေးက ရေတံခွန်တစ်ခုအလား ကျဆင်းနေသော သူမ၏ ရှည်လျားသည့် အနက်ရောင် ဆံနွယ်များကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူ၏သခင်ကို သယ်ဆောင်လျက် လူသန်ကြီးက ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များကြားသို့ အကြောက်အလန့်မရှိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ ဧရာမ တောင်ခွဲပုဆိန်ကြီးကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း သွေးမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် အသားစများက နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းလွင့်စဉ်သွားလေသည်။

တာ့ခွိုက်ထိုက ရွေ့လျားနေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဖြစ်နေပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ရိုင်းစိုင်းသည့် အင်အားဖြင့် သန်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီး၏ ရေစီးကြောင်းကြားတွင် အသားနှင့် သွေးများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်လုပ်နေလေသည်။

"ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၊ သိပ်ပြီး မောက်မာမနေနဲ့" မိစ္ဆာကမ္ဘာ တပ်မကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အိုမင်းသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က အသံလာရာဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျားသစ်တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး မီးတောက်များအလား နီရဲနေသော အမွေးအမှင်များ၊ ခေါင်းပေါ်တွင် ချွန်ထက်သော ချိုတစ်ချောင်းနှင့် နောက်ဘက်တွင် ရှည်လျားသော အမြီးငါးချောင်း တွဲလောင်းကျနေသည့် ထူးဆန်းသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်က လေထဲမှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော နီရဲသည့် မီးတောက်တိမ်တိုက်များက ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေထုကို ပုံပျက်သွားစေသည်။

အနောက်ဘက်တောင်တန်းမှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ အနောက်ဘက်သို့ လီနှစ်ရာ့ရှစ်ဆယ် ကွာဝေးသောနေရာတွင် သစ်ပင်ပန်းမန်များ ကင်းမဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းများ ပေါကြွယ်ဝသော ကျန်းအယ်တောင် ရှိသည်။ ၎င်း၏ ဖန်တီးမှုများက အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။ ထိုနေရာတွင် သားရဲတစ်ကောင်ရှိပြီး ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အနီရောင် ကျားသစ်တစ်ကောင်နှင့် တူကာ အမြီးငါးချောင်းနှင့် ချိုတစ်ချောင်း ပါရှိပြီး ၎င်း၏အသံမှာ ကျောက်တုံးကို ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ၎င်း၏အမည်မှာ ကျန်းဟု ခေါ်ဆိုလေသည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ ဒီအဘွားကြီးက မင်းရဲ့ သားရဲအရေခွံကို ခြေသုတ်ပဝါအဖြစ် သုံးပစ်မယ်"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သေးငယ်ဖြူဖွေးသော သွားလေးများကို ဖော်ပြကာ ပြုံးဖြီးလိုက်သည်။ မည်သည့်အချိန်ကတည်းကန်းမသိ၊ သူမက သုံးကျန်းတိတိ ရှည်လျားပြီး အနက်ရောင် တောက်ပြောင်နေသော ဧရာမ တံစဉ်းကြီးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူမက လူသန်ကြီး၏ ပခုံးပေါ်သို့ သူမ၏ ခြေထောက်သေးသေးလေးဖြင့် ဖိနင်းကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားလေသည်။

သူမ၏ တံစဉ်းကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ခွဲခြမ်းသွားပြီး အရာအားလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်မည့် အင်အားမျိုးဖြင့် ကျဆင်းလာလေသည်။

"ဝုန်း" ယွဲ့ခန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ချိုက ကျဆင်းလာသော အနက်ရောင် တံစဉ်းကြီးကို ခိုင်မာစွာ ခုခံလိုက်လေသည်။

"ဘုန်း" ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက အလှဆင်မှု တစ်စုံတစ်ရာမပါဘဲ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြမ်းတမ်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသော အားနည်းသည့် မိစ္ဆာသားရဲအချို့မှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားကြကာ လေထဲတွင် သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြလေသည်။

တံစဉ်းကြီးထံမှ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဓားလေပြင်းက ကျန်း၏ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်က လျော့ကျမသွားဘဲ အနောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် အောက်ခြေမရှိသော ဧရာမ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲ ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။

ဤကြမ်းတမ်းလှသော တံစဉ်းလေပြင်း၏ အစွန်းအဖျားနှင့် အနည်းငယ်မျှ ထိမိသော မည်သည့် မိစ္ဆာသားရဲမဆို ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ ပြာကျပျက်စီးသွားပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး၏ အလွန် ထူထဲပြီး ကြီးမားလှသော မြို့တံခါးကြီးများက ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ ရာနှင့်ထောင်နှင့်ချီကာ မြို့တံခါးများမှနေ၍ ကျိုးကျသွားသော ရေကာတာတစ်ခုအလား အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ပြေးထွက်လာကြလေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်၏ ပုံမှန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

တပ်မကြီးထဲရှိ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ အနန္တဓမ္မလောက၏ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများမှ လာရောက်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက မိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားတော့မည့် အခြေအနေများကြောင့် လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့က အကူအညီပေးရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများကို အရေးပေါ် စေလွှတ်ခဲ့လေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ သံမဏိလက်သီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအောက်တွင် ကျင့်ကြံသူတိုင်းက တပ်မကြီးအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ကြပြီး အမိန့်များကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြလေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရှောင်မိုက အောက်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်နေပြီး သွေးများ ပေကျံနေကာ မှော်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲနေသည့် ငရဲခန်းအလား မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် တွေဝေခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်ထဲသို့ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ခုန်ချလိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်တိုင်း သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ် တိုကင်ပြားက ပြိုင်ဘက်ထံမှ သန့်စင်သော သွေးချီတစ်စက်ကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူသွားပြီး သူ စုဆောင်းရရှိထားသော စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ်များကို တိကျစွာ မှတ်တမ်းတင်ပေးလေသည်။

နှစ်နာရီ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက အချိန်များကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဘယ်သူဆိုတာကိုတောင် မေ့နေခဲ့လေသည်။

သူ မြင်တွေ့နေရသမျှမှာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကာ အေးစက်နေသော အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ လုပ်ဆောင်သမျှမှာ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

နားကွဲမတတ် တိုက်ခိုက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် မှော်ပညာ ပေါက်ကွဲသံများက သူ၏ နားထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး အဆုံးသတ်မဲ့နေသယောင် ထင်ရလေသည်။

ဤဧရာမ အသားကြိတ်စက်ကြီးထဲတွင်။

အသက်အန္တရာယ်က မြက်ပင်များအလား တန်ဖိုးမရှိသလို ဖြစ်နေလေသည်။

"ဝုန်း" တိမ်တိုက်များအထက်မှ ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ။

သေးသွယ်သော ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက ဥက္ကာပျံတစ်ခုအလား ကျဆင်းလာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ လူသန်ကြီး၏ ကျယ်ပြန့်သော စင်မြင့်တစ်ခုအလား ပခုံးပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်သွားလေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က လက်ကိုမြှောက်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ်ကို သုတ်ဖယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအဘိုးကြီးမှာလည်း သိပ်ပြီး အခြေအနေ ကောင်းမနေခဲ့ချေ။

"ရွှစ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသော နက်နဲသည့် ရေခဲမြှားတစ်စင်းက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်၏ တစ်နေရာမှနေ၍ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ပစ်လွှတ်လာလေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ယင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကာကွယ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်။

အနက်ရောင် နဂါးတစ်ကောင်က ဘေးဘက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာကာ ပါးစပ်ကို ဟလျက် သေစေလောက်သော နက်နဲသည့် ရေခဲမြှားကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားအောင် တိကျစွာ ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင်နဂါးက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ပတ်ရစ်ခွေလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံစိမ်းနှင့် စာပေပညာရှင်လေးတစ်ဦးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများကို တိုက်ခိုက်နေသော သူ့ကို ဆက်လက် စောင့်ရှောက်နေလေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် အနက်ရောင်နဂါး ပျံသန်းသွားရာ အရပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဝတ်ရုံစိမ်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်စာပေပညာရှင်လေးတစ်ဦးက တစ်လှမ်းချင်းစီ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာနေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်နဂါးက ခိုင်မာသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ပျော့ပျောင်းစွာ လှည့်ပတ်နေလေသည်။

စာပေပညာရှင်လေးက ဘယ်နေရာကနေ ကောက်ရလာမှန်းမသိသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

သူ၏ ဓားအလင်းတန်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်က သွေးမြူများအဖြစ် မလွဲမသွေ ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေသည်။

အလားတူပင် ရှောင်မိုက စစ်မြေပြင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် စစ်သူကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

သူ့လို ပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူများက စစ်မြေပြင်တွင် အမြဲတမ်း အထူး အာရုံစိုက်မှု အတွက် အဓိက ပစ်မှတ်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ စစ်မြေပြင်က ပုံသွင်းပေးလိုက်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးက အနာဂတ်တွင် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်ကို ဘယ်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အတော်များများက ရှောင်မိုဆီသို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှနေ၍ ခုန်အုပ်လာကြလေသည်။

အဆင့်တူညီသော အစွမ်းထက်သည့် ရန်သူများစွာ၏ ဝိုင်းရံထားမှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ရှောင်မိုက ထိတ်လန့်သွားသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မပြခဲ့ချေ။

သူက သူ၏ ဓားရှည်ကို တည်ငြိမ်သော ဟန်ပန်များဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတန်ကြာ အကြိတ်အနယ် ရှိနေခဲ့လေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က အခြေအနေတင်းမာမှုကို ဖြိုခွဲရန် သူ့ကို ကူညီတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှောင်မိုက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း သေစေနိုင်လောက်သော ဟာကွက်တစ်ခုဟု ထင်ရသည့် အရာကို တမင်သက်သက် ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

သူက သူ၏ အသက်ကို အလဲအလှယ်လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ ဘေးဘက်မှနေ၍ သူ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ထိုးစိုက်လာသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ကျားမိစ္ဆာကို ခေါင်းဖြတ်ရန်အတွက် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ရှောင်မို၏ ဓားက မြင့်တက်လာပြီး ကျဆင်းသွားသည်။ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျားမိစ္ဆာမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ၎င်း၏ ဧရာမ ခေါင်းကြီးက ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။

သို့သော် ထက်မြက်သော ဓားချီများကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ထိုးစိုက်လာသော ဓားရှည်ကလည်း တစ်ချိန်တည်းလိုလို ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

စာပေပညာရှင်လေးမှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖောက်ထွင်းခံရတော့မည်ဟု ထင်ကာ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ နှလုံးသားလေး တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဓားချီကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရုံသာဖြစ်ပြီး လတ်ဆတ်သော သွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်ရလေသည်။

ထိုဓားရှည်၏ ထိပ်ဖျားက တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန် ပျက်ကွက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဝုန်း" အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော အနက်ရောင်နဂါးက ဤခဏတာ အခွင့်အရေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ပတ်ရစ်ခွေလိုက်သည်နှင့် ၎င်းက ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ချက်ချင်း လည်ပင်းညှစ် သတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုကို ကြည့်ရင်း ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ ခြေထောက်သေးသေးလေးများကို လွှဲယမ်းလိုက်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ဒီစာပေပညာရှင်လေးက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ"

အခန်း ၁၄၂။ ဪ မင်းက အဲဒီ ရှောင်မို ကိုး

"ဒီစာပေပညာရှင်လေးက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော မေးစေ့လေးကို ပွတ်သပ်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာစေသည်။

"ဒီလောက် အသက်ကို ပဓာနမထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ပန်နဲ့ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ စာပေပညာရှင်မျိုးကို ဒီအဘွားကြီး မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ"

"ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး..."

သွေးထွက်သံယိုများပြီး ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းလှသော တိုက်ပွဲကြီး သုံးနာရီတိတိ ကြာမြင့်ပြီးနောက်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီး၏ စစ်မျက်နှာပြင် အနောက်ဘက် အဝေးဆီမှ နက်ရှိုင်းပြီး အသံဩဩ ခရာမှုတ်သံကြီးတစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီးက ခရာသံကို ကြားသည်နှင့် လှိုင်းလုံးများ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည့်အလား စနစ်တကျ ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။

ရွှေအမြူတေအဆင့်အထက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများက နောက်ချန်တပ်အဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူများကို ခုခံကာကွယ်ရင်း နောက်ဆုတ်သွားကြသဖြင့် အပြန်အလှန် ပွတ်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဦးဆောင်ကာ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ တပ်မကြီးကို ခေါ်ဆောင်၍ အချိန်အတန်ကြာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ဆုတ်ခွာရာ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် အစွမ်းထက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း မှော်အစီအရင် အတော်များများကို တိတ်တဆိတ် ချထားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဒီခွေးကောင်တွေ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာရန် အချက်ပေးသံကို ပြုလုပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ပွဲအပြီးတွင်။

ရှောင်မိုက နွမ်းနယ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲလှည့်ကာ သူ၏ ခြံဝန်းငယ်လေးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုတစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ထိုပျစ်ချွဲနေသော သွေးများက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာများမှ ထွက်ကျလာခြင်းလော သို့မဟုတ် စစ်မြေပြင်တွင် အသတ်ခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာသားရဲများထံမှလော ဆိုသည်ကို သူ ခွဲခြား၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် သူ ဝတ်ဆင်ထားသော စုတ်ပြဲနေသည့် ဝတ်ရုံပြာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်မို၏ နှလုံးသားထဲတွင် လွမ်းဆွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဤဝတ်ရုံပြာလေးကို ရုရွှယ်က သူ၏အတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချုပ်လုပ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဆင့်မှာ မနိမ့်ကျလှဘဲ အဆင့်သုံး မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ပွဲအပြီးမှာပင် ယခုလို အခြေအနေအထိ စုတ်ပြတ်သတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်ဆိုသည်မှာ တကယ်တမ်းတွင် အသားကြိတ်စက်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်မိုက ခြံဝန်းထဲရှိ အေးမြပြီး သန့်စင်သော ရေကို တိတ်တဆိတ် ခပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အခဲလိုက်ဖြစ်ကာ မည်းနက်နေသော သွေးခဲများနှင့် အညစ်အကြေးများကို ဂရုတစိုက် ဆေးကြောပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော အဝတ်စအချို့ကို ထုတ်ယူကာ သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာသော ဆေးမြက်များကို လိမ်းကျံပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများကို ရိုးရှင်းစွာ ပတ်တီးစည်းလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး"

ရှောင်မိုတစ်ယောက် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် အာရုံစိုက်နေစဉ် သူ၏ အနောက်ဘက် ခြံဝန်းထဲရှိ ကျောက်စားပွဲဘေးမှနေ၍ ကြည်လင်သော အမျိုးသမီးအသံလေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်မိုက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သေးသွယ်နုနယ်သော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော ခြေတံများကို ချိတ်ထားပြီး ညင်သာစွာ လွှဲယမ်းနေကာ လရောင်အလား နူးညံ့သောအလင်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။

အမျိုးသမီးငယ်၏ သေးသွယ်သော ခြေကျင်းဝတ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော ငွေရောင် ခေါင်းလောင်းငယ်လေးက သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း တချွင်ချွင် ဟူသော ကြည်လင်သည့် အသံလေးကို သဲ့သဲ့လေး ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ပြောင်ချင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ရှောင်မိုကို ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုများဖြင့် အကဲခတ်နေလေသည်။

"မြို့သခင်မင်းကြီး၊ ဖိတ်ကြားမခံရဘဲ ရောက်လာပြီး သူတစ်ပါးရဲ့ ခြံဝန်းထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လာတာက သိပ်ပြီးတော့ မသင့်တော်ဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"

ရှောင်မိုက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ထင်ရသော သူမ၏ နီရဲနေသည့် မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြို့သခင်မင်းကြီးက သူ့ကို ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် လာရှာရသလဲ ဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်မိုအနီးသို့ ခုန်ပေါက်ကာ ရောက်လာပြီးနောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ လက်ညိုးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို နှစ်ချက်ခန့် ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီခြံဝန်းအတွက် အိမ်လခပေးခဲ့တာက ငါလေ။ ငါ့ပိုက်ဆံနဲ့ ငါငှားပေးထားတဲ့ နေရာကို ငါဝင်ကြည့်လို့ မရဘူးလား"

စကားပြောအပြီးတွင် သူမက လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ရှောင်မိုကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ရုပ်ခန္ဓာကို အထူးပြုကျင့်ကြံတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အဆင့်နီးပါးလောက်အထိ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ထားတာပဲ၊ ပြီးတော့..."

သူမ၏ နှာခေါင်းသေးသေးလေးက အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ "မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက နဂါးအငွေ့အသက်တွေကို သဲ့သဲ့လေး ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ ကောင်လေး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့အတွက် ဒီလောက်များပြားတဲ့ နဂါးသွေးတွေကို မင်း ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

"..." ရှောင်မိုက ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။

"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။ ငါက အလကား သက်သက် မေးကြည့်ရုံပါ။ မင်း မပြောချင်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိကြတာပဲလေ။ ဥပမာ ပြောရရင် ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ညီမကိုတောင် သဘောမကျဘူး။ ငါ့ညီမက တစ်နေ့လုံး ရှေ့ဖြစ်ဟော ဗေဒင်တွက်ချက်မှုပညာရပ်တွေကိုပဲ လေ့လာနေတာ၊ သူက အရာအားလုံးကို တွက်ချက်နိုင်တယ်။ သူ့ရှေ့ရောက်ရင် ငါက အဝတ်မပါဘဲ ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ရပ်နေရသလို ခံစားရတယ်"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်ကာ ခြေတံများကို ချိတ်ထားရင်း သူမ၏ ခြေထောက်ပေါ်ရှိ ခေါင်းလောင်းလေးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ မင်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။ ဥပမာ မင်းရဲ့ မိဘတွေ ဒါမှမဟုတ် ဆွေမျိုးတွေက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့လို့လား"

"မရှိပါဘူး" ရှောင်မိုက ရိုးရှင်းစွာ ဖြေလိုက်သည်။ "မြို့သခင်မင်းကြီးက ဘာလို့ မေးရတာလဲ"

"ဪ ဟုတ်လား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားကာ ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် စစ်မြေပြင်မှာ အသက်ကို ပဓာနမထားတဲ့ အဲဒီတွန်းအားက ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ။ မင်းရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ မိစ္ဆာကမ္ဘာထဲက နောက်ဆုံးလူတစ်ယောက် မကျန်တဲ့အထိ သတ်ပစ်ရမှ ကျေနပ်မယ့် ပုံပေါက်နေတယ်"

"ကျွန်တော်က လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို ပိုပြီး စုဆောင်းချင်ရုံပါပဲ" ရှောင်မိုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက် ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သမ်းဝေလိုက်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံတရားအကျိုးဆက်များကို သူ ဘာအတွက် လိုအပ်နေသလဲ ဆိုသည်ကို ဆက်လက် ဖိအားပေး မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။ ယင်းအစား သူမက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံတွင် သတိပေးမှုတစ်ခု ပါဝင်လာခဲ့သည်။

"ကောင်လေး၊ အခု စစ်ပွဲကြီးက အပြည့်အဝ စတင်သွားပြီ။ စစ်မြေပြင်မှာ ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို စုဆောင်းဖို့ အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နားထောင်စမ်း ကောင်လေး၊ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးမယ်။ အခုချိန်ကစပြီး မင်း စစ်မြေပြင်ကို သွားတဲ့အခါ သတိထားဖို့ လိုတယ်"

သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများက ရှောင်မိုကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ "ဒီတိုက်ပွဲအပြီးမှာ မင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ အပြာရောင်တိမ်တိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းထဲကို ထည့်သွင်းခံလိုက်ရလောက်ပြီ။ အပြာရောင်တိမ်တိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲမှာ ပါဝင်သူတိုင်းက အနန္တဓမ္မလောကက ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲ။ နောက်ထပ် တိုက်ပွဲကြီးတွေမှာ မင်း စစ်မြေပြင်ပေါ် ပေါ်လာတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်မှတ်ထားတာကို မလွဲမသွေ ခံရလိမ့်မယ်"

သူမက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံက ပို၍ လေးနက်လာခဲ့သည်။ "အရမ်းကြီး အလောတကြီး မလုပ်နဲ့။ အရမ်းလောတာက မင်းကို မြန်မြန်သေစေဖို့ပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်း ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို စုဆောင်းဖို့ လိုအပ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသက်က ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်"

"မြို့သခင်မင်းကြီးရဲ့ သတိပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မှတ်သားထားပြီး ပိုပြီး သတိထားပါ့မယ်" ရှောင်မိုက ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ကို ဦးညွှတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ စကားများကို သူ၏ နှလုံးသားထဲ ရောက်ရှိသွားပုံ မပေါ်ချေ။

"မင်း... ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ မင်းကို ကြည့်ရတာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ သတ္တိနဲ့ ခွန်အားကိုလည်း ငါ သဘောကျတယ်" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ပြောစမ်း၊ မင်း ဘာဆုလာဘ် လိုချင်သလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

ရှောင်မိုက လုပ်ဟန်များ ပုံမှန်မဟုတ်သော မြို့သခင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အားနာမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "မြို့သခင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော် စာသင်ကျောင်းတစ်ကျောင်း ဖွင့်ဖို့ မြို့ထဲမှာ သင့်တော်တဲ့ နေရာတစ်ခုလောက် ရှာပေးလို့ ရမလား"

"စာသင်ကျောင်း ဟုတ်လား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤဆုလာဘ်က လုံးဝ မျှော်လင့်မထားသော အရာဖြစ်သည်။ "မင်းက ဘာဖြစ်လို့ စာသင်ကျောင်း ဆောက်ချင်ရတာလဲ"

"စာသင်ကျောင်း ဆောက်တယ်ဆိုတာ သဘာဝကျကျပဲ စာသင်ဖို့အတွက်ပေါ့" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်အတွင်းမှာ တာအိုတရား ဟောပြောဖို့ဆိုရင် မြို့သခင်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်။ မူလကတော့ မနက်ဖြန် မြို့သခင်အိမ်တော်ကို တရားဝင် သွားရောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို မြို့သခင်ဆီ အစီရင်ခံဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မြို့သခင်က ဒီနေ့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် သွားရမယ့် ခရီးစဉ် သက်သာသွားတာပေါ့"

"စာသင်မယ် ဟုတ်လား။ ဘာသင်မှာလဲ" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်ရဲ့ အသက်ရှူကြပ်စရာကောင်းပြီး ပန်းလိုလှအောင် တန်ဆာဆင်ထားတဲ့ စာပေပညာရပ်တွေကိုလား"

"တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သင်ကြားပေးမယ့်အရာက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ စိတ်ပညာလို့ အမည်ရတဲ့ တိမ်မြုပ်နေတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပါ" ရှောင်မိုက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က နားထောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်တော် ဟောပြောမယ်။ ဘယ်သူမှ လာမနားထောင်ဘူးဆိုရင်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်မယ်"

"စိတ်ပညာ ဟုတ်လား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ပြန်အမှတ်ရသွားသကဲ့သို့ နားလည်သွားသော အပြုံးတစ်ခု သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဪ မင်းက အဲဒီ ရှောင်မို ကိုး"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ သဘောတူတယ်"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြံဝန်းအထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် မင်းကို တစ်ယောက်ယောက် လာရှာလိမ့်မယ်။ မင်း မနက်ဖြန် စတင် သင်ကြားလို့ ရပြီ။

ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်မှာ တစ်ချိန်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ဒီ စိတ်ပညာ ဆိုတာက ဘယ်လို အယူဝါဒမျိုးလဲဆိုတာကို ငါလည်း လာနားထောင်ကြည့်ဦးမယ်။

တကယ်လို့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းရင် မင်းကို ကျောင်းဆက်ဖွင့်ခွင့် ပေးမယ်။

စိတ်မဝင်စားစရာ မကောင်းဘူးဆိုရင်တော့ ကျောင်းပိတ်လိုက်တော့"