အခန်း (၁၄၉-၁၅၀)

အခန်း ၁၄၉ နှစ်ခုနစ်ဆယ်အတွင်း မင်းမှာ

မဟာဘေးဒဏ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လိမ့်မယ်

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ထိုးစစ်ကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း။

ဓားစံအိမ်နှင့် နဂါးဧကရာဇ်ကျွန်း နှစ်ခုလုံးမှာမူ ကျိုးပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအခါ မိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ ဧရာမ တပ်မကြီးက ဤအရပ်မျက်နှာနှစ်ခုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရာ အမှတ်များအဖြစ် အသုံးပြုကာ အနန္တဓမ္မလောကအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် အနန္တဓမ္မလောကက ကျင့်ကြံသူများကို စုစည်းကာ ကြားဖြတ်တားဆီးရန်နှင့် ခုခံကာကွယ်ရန် စီစဉ်နေလေသည်။

သို့သော် ကြားဖြတ်တားဆီးရန် မည်သို့ပင် ကြိုးပမ်းစေကာမူ နောင်လာမည့် အချိန်ကာလရှည်ကြာစွာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် အများအပြားက တပ်ဖွဲ့ငယ်များအဖြစ် ခွဲထွက်ကာ အနန္တဓမ္မလောကတစ်ခွင် သောင်းကျန်းဖျက်ဆီးကြမည်မှာ သေချာနေလေသည်။

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးဘက်ရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီးက ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိရန် မစွမ်းနိုင်တော့သဖြင့် ရှောင်မိုက ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် အနန္တဓမ္မလောကဆီသို့ ပြန်သွားရန် စီစဉ်နေလေသည်။

"သွားတော့မလို့လား"

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးရှိ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင်။

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးပေါ်၌ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က လှည့်ကာ ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားတော့မယ်" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အခုချိန်မှာ အနန္တဓမ္မလောကရဲ့ အခြေအနေက သိပ်ပြီး ကောင်းမနေဘူး"

"အင်း" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသော ပယင်းကျောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပယင်းကျောက်ထဲရှိ ရေခဲ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ "မြောက်ပိုင်းပင်လယ်က အဲဒီ နဂါးမိန်းကလေးကို ကုသဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေ မင်းမှာ လိုနေသေးတာပဲ။ အနန္တဓမ္မလောကဆီ သွားပြီး မိစ္ဆာတချို့ကို သတ်လိုက်ပါဦး"

ရှောင်မိုက အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။ "မြို့သခင်မင်းကြီးက အစတည်းက အကုန်သိနေခဲ့တာပဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ရှောင်မိုကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမြို့သခင်က အရူးမှ မဟုတ်တာ။ မင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်ကို ရောက်လာပြီး တစ်လအကြာမှာပဲ မင်းရဲ့ ဘဝဇာတ်ကြောင်း အားလုံးကို ငါ သိပြီးနေပြီ"

"ရော့၊ ဒါယူသွား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဓားတိုတစ်လက်ကို ရှောင်မိုထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"?" ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယများ တောက်ပသွားသည်။

"အဲဒီ ကျောက်စာတိုင်ကို မြင်လား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဧရာမ ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က လုံလောက်တဲ့ စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ်တွေ ရရှိသွားပြီဆိုတိုင်း သူတို့ရဲ့ နာမည်ကို အဲဒီအပေါ်မှာ ထွင်းထုနိုင်တယ်။ ဒါက ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းမှာ အဲဒီ အရည်အချင်း ရှိတယ်"

"ဒီလိုကိုး" ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အားနာမနေတော့ဘူး။ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးမှာ ကျွန်တော် ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေအတွက် အမှတ်တရတစ်ခုလို့ သဘောထားလိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဓားတိုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှောင်မို၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဓားတိုက ကျောက်စာတိုင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး မီးပွားများ လွင့်စဉ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်မို ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးက ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုခံလိုက်ရလေသည်။

ရှောင်မို အပါအဝင် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် စုစုပေါင်း နာမည်တစ်ရာပင် မပြည့်ချေ။

ရှောင်မို၏ အရှေ့ရှိ နာမည်မှာ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်မိုက ဓားတိုကို ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ထံ ပြန်ပေးလိုက်ရာ သူမက ၎င်းကို သူမ၏ ခါးရှိ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

"အော် ဒါနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ ညီမကို မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ခိုင်းထားသေးတယ်။ ငါ့ညီမက တခြားအရာတွေ အားလုံးမှာ အသုံးမကျပေမဲ့ သူမရဲ့ ရှေ့ဖြစ်ဟော ဗေဒင်တွက်ချက်မှုပညာရပ်ကတော့ တော်တော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အဲဒါကို ငါ့အဖိုးကြီးဆီကနေ သူ အမွေရထားတာပဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က လက်ပိုက်လျက် မြို့ရိုးကို မှီကာ ရှောင်မိုကို ဂရုမစိုက်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ငါ့ညီမဆီက စာတစ်စောင် ရောက်လာတယ်။ လာမယ့် နှစ်ခုနစ်ဆယ်အတွင်း မင်းမှာ မဟာဘေးဒဏ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လိမ့်မယ် တဲ့"

ရှောင်မိုက သူ၏ အကြည့်များကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများထက်တွင် အပြုံးငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မဟာဘေးဒဏ်ကြီး ဟုတ်လား"

"မကြောက်ဘူးလား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းစောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။ "ရှောင်လွှဲလို့ ရနိုင်မလား"

"ရတာပေါ့" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေထောက်သေးသေးလေးကို မြှောက်ကာ ရှောင်မို၏ ခြေဖမိုးပေါ်သို့ နူးညံ့သော ခြေဖဝါးဖြင့် ဖိနင်းလိုက်သည်။ "ငါနဲ့အတူနေ၊ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးမှာ ဆက်နေ၊ ဘယ်လို ဘေးဒဏ်ကမှ မင်းကို မသတ်နိုင်စေရဘူး"

"ဒါဆိုရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျွန်တော် ရှောင်မလွှဲတော့ပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က အနန္တဓမ္မလောကကို ပြန်သွားရတာ ပိုသဘောကျသေးတယ်"

"ကျစ်" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မကျေမနပ်ဖြင့် သွားစုပ်သပ်လိုက်သည်။ "မင်းက ရှောင်မလွှဲဘူးဆိုရင် မြန်မြန် ထွက်သွားစမ်း"

"နေဦး။ မသွားနဲ့ဦး"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမကိုယ်သူမ အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ရှောင်မိုထံ ဝါးရွက်လိပ်တစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်း စုဆောင်းထားတဲ့ စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ်တွေက မသေမျိုးလက်နက် တစ်လက်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ မင်း ဘာနဲ့ လဲလှယ်ချင်သလဲ"

ရှောင်မို၏ နတ်ဘုရားအာရုံက ဝါးရွက်လိပ်ပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာအမျိုးမျိုးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါကိုပဲ" သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံက ဝါးရွက်လိပ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက ယင်းကို ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ကျွန်တော် သေသွားခဲ့ရင် မြို့သခင်မင်းကြီးက သူ့ဆီ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားပို့ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းပါရစေ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဝါးရွက်လိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ရှောင်မို ရွေးချယ်ထားသော ပစ္စည်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများကို ပင့်ကာ ရှောင်မိုကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒါကြောင့်ပဲ။ မင်းတို့ ကွန်ဖြူးရှပ် စာပေပညာရှင်တွေကို ငါ တကယ် မုန်းတယ်။ မင်းတို့က အရမ်းကို မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်ပြီး ခံစားချက် သိပ်ဦစားပေးတာလွန်လွန်းတယ်"

"ထွက်သွား၊ ထွက်သွား၊ ထွက်သွား၊ ထွက်သွားစမ်း"

"မင်းက ကွန်ဖြူးရှပ် သူတော်စင် တစ်ပါးဖြစ်နေပြီကို ဒီလိုဖြစ်နေတုန်းပဲလား။ ဘယ်လို ကျော်လွှားရမယ်ဆိုတာကို မင်း မသိဘူးလား"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ကျိန်ဆဲရေရွတ်ရင်း လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ အပြီးသတ် ရေးသားထားသော အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှင်းလင်းချက် ကို မြို့ရိုးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ "ဒီစာအုပ်ကိုလည်း မြို့သခင်မင်းကြီးက ယွဲ့ရိုဆီ ပေးပေးဖို့ အကူအညီတောင်းပါရစေ။ ကျွန်တော် သူ့ကို သွားနှုတ်ဆက်မနေတော့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူက ကျွန်တော်နဲ့ အတင်း လိုက်ချင်နေလိမ့်မယ်၊ အဲဒါဆို ကျွန်တော် ခေါင်းကိုက်ရလိမ့်မယ်"

"အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့အလုပ်လုပ်တာတွေ အရမ်းများတာပဲ" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ "မင်း သွားမှာလား၊ မသွားဘူးလား။ အခု မသွားဘူးဆိုရင်လည်း လုံးဝ မသွားနဲ့တော့"

"ရှောင်မို ဒီကနေပဲ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။ မြို့သခင်မင်းကြီး ဂရုစိုက်ပါ" ရှောင်မိုက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့၊ ထန်ဟူလုတွေ အများကြီး မစားနဲ့၊ မင်းရဲ့ သွားတွေ ဆွေးကုန်လိမ့်မယ်"

"မင်းအလုပ် မင်းလုပ်စမ်းပါ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းလှည့်ကာ ထန်ဟူလုတုတ်ချောင်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်သော်လည်း တုတ်ချောင်းမှာ လေဟာပြင်ကိုသာ ထိမှန်သွားလေသည်။ ထိုစာပေပညာရှင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"သူ သွားပြီ။ မင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် ပုန်းနေဦးမှာလဲ။ ထွက်ခဲ့တော့" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မောဟိုက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လှေကားထစ်များဆီမှ ရူးချွင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်တက်လာခဲ့သည်။

"မြို့သခင်မင်းကြီး" ရွှီယွဲ့ရိုက အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ စာသင်တဲ့သူတွေက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမရှေ့ရှိ လှပကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက သူ့ကို မြင်ချင်နေတာ ထင်ရှားနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်ရုံပဲ လုပ်နိုင်တယ်။ သူကလည်း မင်း လှေကားနားမှာ ပုန်းနေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေရဲ့သားနဲ့ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်သွားခဲ့တယ်"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ စကားများကို ရွှီယွဲ့ရိုက အနည်းငယ် ပြုံးရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လေထဲတွင် ညင်သာစွာ လွင့်မျောနေသော အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှင်းလင်းချက် ကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် သူ ထွက်သွားရင် ပြန်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောပြတော့ဘူးလား" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မေးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး။ ဆရာက ကျွန်မကို သူနဲ့အတူ ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒါဆို ကျွန်မက ဘာလို့ သူ့အတွက် ပြဿနာတွေ ထပ်တိုးပေးရမှာလဲ" ရွှီယွဲ့ရိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှင်းလင်းချက် စာအုပ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် ဆရာ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိနေပြီးသားပါ"

"မင်းကရော" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းစောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ယွဲ့ရိုလား" ဆရာဖြစ်သူ၏ ဘဝတစ်သက်တာ လက်ရာကို ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားရင်း ရွှီယွဲ့ရို၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းကွေးလေးများအလား ကွေးညွတ်သွားသည်။ "ယွဲ့ရိုကတော့ သဘာဝကျကျပဲ ဆရာ အနှစ်သက်ဆုံး တပည့်ပါပဲ"

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်။

ရှောင်မိုက မြေကြီးကို လက်မအနည်းငယ်ဖြစ်အောင် ကျုံ့ပစ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ အနန္တဓမ္မလောကဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

ရှောင်မို သူတော်စင်အဖြစ် အောင်မြင်ချိန်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ စာပေဗိမာန်က သဘာဝကျကျပင် တုံ့ပြန်မှုများ ပြသခဲ့လေသည်။

သူ အနန္တဓမ္မလောကသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို ပူဇော်ခံပညာရှိ အဖြစ် တရားဝင် ဘွဲ့ချီးမြှင့်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ် ပူဇော်ခံပညာရှိဆိုသည်မှာ နန်းတော်သခင်နှင့် ကြီးမြတ်သော ကျောင်းတော်ကြီးလေးခု၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးများပြီးလျှင် ဒုတိယအမြင့်ဆုံး ရာထူးဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတွင် သူတော်စင်အဖြစ် အောင်မြင်ခြင်း ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမြတ်သော ကျောင်းတော်ကြီးလေးခု၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးများမှာ အနားယူခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ရှောင်မိုကို ပူဇော်ခံပညာရှိ ဟူသော ဘွဲ့ကိုသာ ချီးမြှင့်နိုင်ခဲ့လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရှောင်မို၏ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ နန်းတော်သခင် ပြီးလျှင် ဒုတိယ အမြင့်ဆုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

အနန္တဓမ္မလောကသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက ကူညီကာကွယ်ပေးရန်အတွက် စစ်မျက်နှာပြင် အသီးသီးဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ အကြိမ်သုံးဆယ်မြောက် နှစ်တွင် ရှောင်မိုက ခုံးရှီးမြို့ကို ကာကွယ်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၊ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးနှင့် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ့်ငါးဦးတို့ကို ချေမှုန်းကာ မိစ္ဆာတစ်သိန်းနှစ်သောင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ သုံးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက်တွင် ရှောင်မိုက ချူတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်ကို ကာကွယ်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးကို ချေမှုန်းကာ မိစ္ဆာတစ်သိန်းသုံးသောင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ လေးဆယ့်သုံးနှစ်မြောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ ရွှမ်လင်ဂိုဏ်း၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းနှင့် ရှင်ချွမ်ဂိုဏ်းတို့က မိစ္ဆာကမ္ဘာနှင့် ပူးပေါင်းကာ အနန္တဓမ္မလောကကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသည်။ ရှောင်မိုက သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် သွားရောက်ခဲ့ပြီး လူသားသစ္စာဖောက် တစ်ဦးကိုမျှ အရှင်မထားခဲ့ချေ။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ လေးဆယ့်ခုနစ်နှစ်မြောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ မဟာမင်းဆက်ကြီးဆယ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ဝေ့မင်းဆက် ပြိုလဲသွားခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ လေးဆယ့်ကိုးနှစ်မြောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ မဟာမင်းဆက်ကြီးဆယ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ယန်တိုင်းပြည်မင်းဆက် ပြိုလဲသွားခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ ငါးဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အနောက်ဘက် စစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပြိုကျသွားခဲ့လေသည်။ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် အချိန်လိုအပ်သဖြင့် ရှောင်မိုက ရှန်းဟိုင်ကွမ် တောင်ကြားတံခါးတွင် ဓားတစ်လက်ဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်တည်ကာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မကြီး အင်အားငါးသိန်းကို သုံးနှစ်တိတိ တားဆီးထားခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ ငါးဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက်တွင် ရှောင်မိုက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မဟာမိစ္ဆာကြီး ဝမ်ရှီး နှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့လေသည်။

ခုနစ်ရက်အကြာတွင် ရှောင်မိုက မဟာမိစ္ဆာကြီး ဝမ်ရှီး ၏ ခေါင်းကို အင်အားငါးသိန်းရှိသော မိစ္ဆာတပ်မကြီး၏ ရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်မှ အနန္တဓမ္မလောကဆီသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လာခဲ့သည်မှာ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က အနက်ရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော် ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူမ၏ တပ်ဖွဲ့များကို မိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ အလယ်ဗဟို နက်ရှိုင်းသော နေရာများအထိ ချီတက်သွားခဲ့ရာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့လေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ၏ အကြိမ်ခြောက်ဆယ်မြောက် နှစ်တွင် လူသားမျိုးနွယ်က တန်ပြန်ထိုးစစ် ဆင်နွှဲခဲ့လေသည်။

အခန်း ၁၅၀ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေလျှင် အကြောင်းပြချက်မဲ့ လုပ်ရပ်များကို လုပ်နိုင်၏

ကျောက်တိုင်းပြည်၊ ရှာထျန်မြို့၏ မြို့သခင်အိမ်တော်တွင်။

ရှောင်မိုက လီစီစီ ပေးပို့လိုက်သော စာကို ဖတ်နေလေသည်။

တာအိုသီလရှင်ဖူချန်၏ စာထဲတွင် ရုရွှယ်မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာအောင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေခဲ့ကြောင်း ပါရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမက မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကြောင့် နာကျင်စွာ နိုးထလာတတ်သော်လည်း ဖူချန်က သူမကို ပြန်လည်အိပ်ပျော်သွားစေရန် ဆေးလုံးများကို အချိန်မီ တိုက်ကျွေးပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ရုရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက ပိုမို ကြီးထွားလာနေပြီး ဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်ကလည်း ပို၍ပို၍ ဆိုးရွားလာနေလေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှောင်မို၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပယင်းကျောက်ထဲတွင် နက်နဲသော ရေခဲ အပိုင်းအစ ငယ်လေးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အများဆုံး တစ်နှစ်အတွင်း ဤနက်နဲသော ရေခဲအပိုင်းအစလေး လုံးဝ အရည်ပျော်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ စုဆောင်းထားသော လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံတရားအကျိုးဆက်များကလည်း အံကိုက် လုံလောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ရှောင်မို ခံစားမိလေသည်။

ကံတရားအကျိုးဆက်များ လုံလောက်သွားသည်နှင့် သူက ရုရွှယ်ကို ကုသပေးရန် ဖုန်းဆိုးမြေဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အနန္တဓမ္မလောကနှင့် ပတ်သက်၍မူ။

ရှောင်မိုက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အသက်စွန့်၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ကလည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် တပ်မကြီးကို ဦးဆောင်ကာ မိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ အလယ်ဗဟို နက်ရှိုင်းသော နေရာများအထိ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အလား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ မိစ္ဆာကမ္ဘာမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

အနန္တဓမ္မလောကက အရေးနိမ့်နေချိန်တွင် လူသားမျိုးနွယ် ဂိုဏ်းအများအပြားက သစ္စာဖောက်ကာ မိစ္ဆာကမ္ဘာနှင့် ပူးပေါင်းသွားခဲ့ကြသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာကမ္ဘာကလည်း တစ်သားတည်း ဖြစ်မနေခဲ့ချေ။

မိစ္ဆာကမ္ဘာရှိ တိုင်းပြည်အသီးသီးနှင့် မျိုးနွယ်စုများကလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားများ ရှိနေကြလေသည်။

မိစ္ဆာတပ်မကြီးက အသာစီးရနေချိန်တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် အများစုက ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးစီးပွားများအတွက် အချို့သော ကိစ္စရပ်များကို ယာယီ ဘေးဖယ်ထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာတပ်မကြီး၏ ရှေ့ဆက်ချီတက်မှုက သိပ်ပြီး အဆင်မပြေဖြစ်လာချိန် သို့မဟုတ် သူတို့ အရေးနိမ့်လာချိန်တွင် စုပုံနေသော ပြဿနာအမျိုးမျိုးက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် မိစ္ဆာကမ္ဘာက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသာစီးရနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အသာစီးရမှုက တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာနေလေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်များက အံ့မခန်း ခံနိုင်ရည်စွမ်းကို ပြသခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ပိုမို မြင့်မားသော စိတ်ဓာတ်များဖြင့် တန်ပြန်ထိုးစစ်ကို ဆင်နွှဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆရာရှောင်" တံခါးခေါက်သံနှင့်အတူ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" ရှောင်မိုက ပြန်ထူးလိုက်သည်။

တံခါးပွင့်လာပြီး ချင်းဟွာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာကာ ရှောင်မိုကို လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဆရာရှောင်၊ ဆရာ့အတွက် စာတစ်စောင် ရောက်နေပါတယ်။ သမင်ဖြူကျောင်းတော်က သခင်မလေးရှန် ပေးလိုက်တာပါ"

"ဂိုဏ်းတူအစ်မရဲ့ စာလား" ရှောင်မိုက မှင်သက်သွားသည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်မ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း သူမက တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မကျွမ်းကျင်ချေ။ အစွမ်းထက်သော ရွှေအမြူတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူမကို အနိုင်ယူသွားနိုင်လောက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းတူအစ်မက နောက်တန်းတွင် နေထိုင်ကာ သတင်းအချက်အလက်များကို စုစည်းပေးခြင်းနှင့် စစ်မျက်နှာပြင် အသီးသီးအတွက် ဆက်သွယ်ရေးများကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဂိုဏ်းတူအစ်မက သူ့ကို တစ်ခုခု ပြောချင်သောအခါ များသောအားဖြင့် ရုံးသုံးစာရွက်စာတမ်းများ၏ အဆုံးတွင် ပူးတွဲရေးသားလေ့ ရှိသည်။

ယခုကဲ့သို့ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်ဖြင့် စာတစ်စောင် ပေးပို့လာခြင်းက တကယ်ကို ရှားပါးလှလေသည်။

"ယူလာခဲ့ပေးပါ" ရှောင်မိုက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ချင်းဟွာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက စာအိတ်ကို စားပွဲပေါ်တွင် ရိုသေစွာ တင်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက စာအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဖတ်ပြီးနောက် သူက ခေါင်းမခါဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့ကာ ချင်းဟွာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ရှာထျန်မြို့ကနေ ခဏလောက် ထွက်သွားရလိမ့်မယ်။ ကံကောင်းတာက ရှာထျန်မြို့ရဲ့ အလုံးစုံ အခြေအနေက တည်ငြိမ်နေပါပြီ။ ဒီအချိန်အတွင်း ကိစ္စရပ်အားလုံးကို မင်းကပဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးပါ။ မင်းက စစ်မြေပြင်ကို စီမံခန့်ခွဲပြီး ချန်ဟန်တို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာမှာ ကူညီပေးဖို့ပဲ လိုတယ်"

"ဆရာ၊ ဆရာက..." အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက စာကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတချို့ ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော် ခဏလောက် ထွက်သွားဖို့ လိုတယ်"

ရှာထျန်မြို့၏ ကိစ္စရပ်များကို လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် ရှောင်မိုက ရွှေကျင်းမြို့ဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားလေသည်။

ရွှေကျင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှောင်မိုက ဝိုင်တစ်အိုးနှင့် ဝိုင်ပန်းကန်လုံး နှစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် အကျဉ်းထောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့လေသည်။

အကျဉ်းထောင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ကျင့်ကြံသူများက အစပိုင်းတွင် ရှောင်မိုကို တားဆီးချင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပူဇော်ခံပညာရှိ တိုကင်ပြားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြလေသည်။

အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ ဆက်တိုက် သွားနေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးပိုင်းရှိ အကျဉ်းခန်းတစ်ခုရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

အကျဉ်းခန်းထဲတွင် ကွန်ဖြူးရှပ် ဝတ်ရုံပြာကို ဝတ်ဆင်ထားသော စာပေပညာရှင်တစ်ဦးက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။

စာပေပညာရှင်၏ ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သူဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံပြာမှာလည်း အတော်အတန် စုတ်ပြဲနေလေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေလေသည်။

ရှောင်မိုက အကျဉ်းခန်းရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ လူကို ကြည့်နေလေသည်။

လော့ယန်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီလေးကို မြင်သောအခါ လော့ယန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး အပြုံးငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သေချာ မကြည့်လျှင် သူ ပြုံးနေသည်ကိုပင် သတိထားမိမည် မဟုတ်ချေ။ "ဘယ်သူများလဲလို့၊ ညီလေးကိုး။ တို့တွေ မတွေ့ဖြစ်တာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ"

"တော်တော်လေး ကြာသွားပြီပဲ" ရှောင်မိုက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ငါးနှစ်က အစ်ကိုကြီးနဲ့ ကျွန်တော် စစ်မြေပြင်ကိုတောင် အတူတူ သွားခဲ့ကြသေးတယ်။ ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာပြီးတဲ့နောက် အစ်ကိုကြီးက အကျဉ်းခန်းထဲ ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး"

"ညီမလေးက မင်းကို ပြောပြလိုက်တယ် မဟုတ်လား" လော့ယန်က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" ရှောင်မိုက ဝိုင်အိုးပိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝိုင်တစ်ပန်းကန် ငှဲ့ကာ သံတိုင်များကြားမှ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီးက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့လို့ အကျဉ်းထောင်ထဲ ပိတ်လှောင်ခံထားရတယ်လို့ အစ်မကြီးရဲ့ စာထဲမှာ ပါတယ်"

"ကျိုးလီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အကိုကြီးက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းခဲ့တာပါ" လော့ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီ ယုန်မိစ္ဆာမလေးကြောင့်လား" ရှောင်မိုက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

လော့ယန်က ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ "ကျိုးလီက တကယ်ကို အကုန်သိနေတာပဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်မကြီးက နောက်တန်းက သတင်းအချက်အလက်တွေကို တာဝန်ယူထားတာကိုး"

ရှောင်မိုက သူ၏အတွက် ဝိုင်တစ်ပန်းကန် ငှဲ့လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်က အစ်ကိုကြီးလော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တုန်းက အစေခံမလေးတစ်ယောက်က နေ့ရောညပါ မခွဲမခွာဘဲ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်လို့ အစ်မကြီးရဲ့ စာထဲမှာ ပါပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က ဒီအစေခံမလေးက ယုန်မိစ္ဆာမလေး ဖြစ်ကြောင်း သူမရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်က ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့တယ် တဲ့။"

"မူလကတော့ တကယ်လို့ အစ်ကိုကြီးက ဒီယုန်မိစ္ဆာမလေးကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ရွှေကျင်းမြို့သခင်က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်မယ့်အစား အစ်ကိုကြီးက သူမကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ဓားဆွဲထုတ်ခဲ့ပြီး သူမကို မိစ္ဆာကမ္ဘာဆီ ပြန်ပို့ပေးခဲ့တယ်။"

"အစ်မကြီး ပြောခဲ့တဲ့ ဒီအရာတွေအားလုံးက တကယ် အမှန်တွေပဲလား"

"အားလုံး အမှန်တွေပါပဲ" လော့ယန်က ဝိုင်ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းတယ်ဆိုတဲ့ ပြစ်မှုက ဘယ်လောက် ကြီးလေးသလဲဆိုတာကို အစ်ကိုကြီး သိရဲ့လား" ရှောင်မိုက လော့ယန်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သိတာပေါ့" လော့ယန်က ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ "သေဒဏ်လေ"

ရှောင်မို: "..."

"ဒါပေမဲ့ ညီလေးရယ်၊ သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေခဲ့ပါဘူး။ သူက အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ကိုယ့်ကို နေ့ရောညပါ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။ သူ့ကို အကို ဓားနဲ့ မခုတ်ရက်ပါဘူး" လော့ယန်က ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အဲဒီအချိန်က ငါသာ သူ့ကို ဓားနဲ့ခုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါကလည်း တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နဲ့ ဘာမှ ကွာခြားတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါက ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို မဆန့်ကျင်နိုင်ဘူး"

"တန်လို့လား" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

လော့ယန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ညီလေးက အဖြေကို သိနေလျက်နဲ့ မေးခွန်းထုတ်နေတာလား"

"ဟားဟားဟားဟား" ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားရင်း သူ၏ အသံက အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ခဏလောက် စောင့်နေဦး"

ရှောင်မို ထွက်သွားပြီးနောက် အကျဉ်းထောင်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုကိုသာ လော့ယန် ကြားလိုက်ရပြီး ရွှေကျင်းမြို့မှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

အချိန်အတန်ကြာရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှောင်မိုက လော့ယန်၏ ရှေ့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သော့ခွေတစ်ခွေကို သူ့ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အခု ထွက်လာလို့ ရပြီ"

"ညီလေး ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" လော့ယန်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရွှေကျင်းမြို့ကို နည်းနည်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး ရွှေကျင်းမြို့သခင်ကို အရိုက်အနှက်လေး လုပ်ပေးလိုက်တော့ သူက တောင်းပန်ပြီးတော့ သော့တွေကို ပေးလိုက်တာပါ" ရှောင်မိုက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

လော့ယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ညီလေးက နည်းနည်းတော့ အကြောင်းပြချက်မဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်နေတာပဲ"

ရှောင်မိုက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေရင် အကြောင်းပြချက်မဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို နည်းနည်းပါးပါး လုပ်နိုင်ပါတယ် ဟဲဟဲ"