← Chapters

အခန်း (၂၁-၂၂)

Vol. 3 Ch. 21-22

အခန်း (၂၁-၂၂)

Vol. 3 Ch. 21-22

အခန်း (၂၁) - အံ့မခန်း အပြောင်းအလဲ၊ သုံးယောက်တွဲ အသတ်ခံရခြင်း

တကယ်တမ်းကျတော့ သူ အဆိပ်မမိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကျိုယန်နတ်သိုင်းက အဆိပ်မှန်သမျှကို ခုခံနိုင်သော ထူးခြားသည့် ဝိသေသလက္ခဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤခုခံနိုင်စွမ်းမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားပြောဆိုထားသလို ဖြစ်နေသော်လည်း အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာများ ထွန်းကားသော ဤလောကတွင် အဆိပ်အားလုံးကို အမှန်တကယ် ခုခံနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သာမန်အဆိပ်များမှာမူ ကျိုယန် အတွင်းအားအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘဲ ကူမော့သည် အဆိပ်မိနေကြောင်းကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သူသည် ဖေးလုံ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာစေရန် အဆိပ်မိချင်ယောင် ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကူမော့ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖေးလုံက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။ ကူမော့ အဆိပ်မမိခြင်းကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မိသော်လည်း သူ သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။

လက်ကောက်ဝတ် တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သံမဏိ ဓားကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေကာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းနေ၏။ ပြောင်မြောက်လှသော ရွှမ်ရွှီး ဆေဘာဓားသိုင်းကို အားကိုးကာ ကူမော့သည် ဖေးလုံနှင့် ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲဝင်လေတော့သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ရွှမ်ရွှီး ဆေဘာဓားသိုင်းသည် ခန့်မှန်းရခက်ပြီး အလွန် ပြောင်မြောက်သော်လည်း သေစေနိုင်လောက်သော သိုင်းပညာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ရန်သူကို လျင်မြန်စွာ အနိုင်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိသဖြင့် ကျိုယန်နတ်သိုင်း၏ ကြီးမားလှသော အတွင်းအားမှာ အနည်းငယ် အလဟဿ ဖြစ်နေသလို ခံစားရလေသည်။

ကူမော့က ကျိုယန် အတွင်းအားကို အလဟဿ ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး ရွှမ်ရွှီး ဆေဘာဓားသိုင်းတွင် လွမ်းမိုးနိုင်မှု ကင်းမဲ့နေသည်ဟု ထင်နေသော်လည်း... သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသော ဖေးလုံမှာမူ အဆက်မပြတ် အလန့်တကြား ဖြစ်နေရပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်နေ၏။

ဖေးလုံ၏ ဓားသိုင်းမှာ ကျယ်ပြန့်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ထူးခြားပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ ကူမော့၏ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်နှင့် သူအသုံးပြုနေသော ကျွမ်းကျင်သည့် နည်းစနစ်များကြောင့် ကူမော့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူ အစက ထင်ထားခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ကြည့်သောအခါ ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ထင်ရသော နည်းစနစ်များမှာ အံ့မခန်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ဖေးလုံ၏ လက်မောင်းများကိုပင် နာကျင်သွားစေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး အကွက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဖလှယ်ခဲ့ကြ၏။

ကူမော့က ဖေးလုံနှင့် သူ၏ အတွင်းအားကို ယှဉ်ပြိုင်စမ်းသပ်ချင်သော်လည်း ကူမော့၏ နက်ရှိုင်းလှသော အတွင်းအားကို သတိပြုမိသွားသော ဖေးလုံက ဓားကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး အတွင်းအား ယှဉ်ပြိုင်မှုကို လက်မခံခဲ့ပေ။

ခဏတာမျှ ဓားများ၏ လေတိုးသံများနှင့် အလင်းရောင်များသာ လင်းလက်နေ၏။

"ထန်ထျန်းဟောက်ကို ထားလိုက်တော့... သည်ကောင်လေးကို အရင်သတ်... သူက အရမ်း ဒုက္ခပေးလွန်းတယ်..."

ဖေးလုံက ကူမော့နှင့် အကွက်တစ်ကွက် ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ခြေနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့ကို အကူအညီ လှမ်းတောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင်...

ဖေးလုံက ကူမော့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲသို့ လှမ်းဆွဲလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရ၏။

ဘာဖြစ်နေလဲဟု သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်...

သူ၏ အနောက်ဘက်မှ လေတိုးသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာသစ်ဇလုံအရွယ်ခန့်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဖေးလုံ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီး ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။ သူက အလောတကြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျောက်တုံးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့က ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ဖေးလုံ၏ ကျောပြင်ကို သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

"ဖူး..."

ဓားကို လှည့်ကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဖေးလုံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ မျက်လုံးပြူးလျက် သေဆုံးသွားလေတော့သည်။ ထိုကျောက်တုံးကြီး ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်း သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

[ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]

[ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]

"ရယူမယ်..."

...

ထိုအချိန်တွင် အိမ်၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌...

မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော ထန်ထျန်းဟောက်ကို သတ်ရန် ပြင်နေသည့် ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ကူမော့က အဆိပ်မမိဘဲ ဖေးလုံကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းကပင် သူတို့ကို မျှော်လင့်မထားမိစေဘဲ ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ဖေးလုံ သေဆုံးသွားပြီး ထိုသို့ ခန့်မှန်းရခက်သော နည်းလမ်းဖြင့် - ကျောက်တုံးကြီးက မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ပျံတက်လာပြီး ဖေးလုံထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက သူတို့ကို လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းဟောက်မှာ အလွန်အမင်း မောပန်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်လိုတော့ချေ။ သူတို့က သတိလစ်နေသော သခင်မ ထန် ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ကာ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

ကူမော့က သူတို့၏ အကြံအစည်ကို သဘာဝကျကျပင် ရိပ်မိသွားသည်။ သူက နဂါးဖမ်းနည်းစနစ်ကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်၏။ လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သခင်မ ထန် မှာ မြေပြင်မှ ပျံတက်လာပြီး ကူမော့၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာလေသည်။

ဤတစ်ခေါက်တွင်တော့ သူတို့ သေချာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဖေးလုံ ဘယ်လို သေဆုံးသွားလဲ ဆိုတာကို နားလည်သွားကြလေပြီ။

"ပြေးတော့..."

ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့မှာ ကူမော့၏ နဂါးဖမ်းနည်းစနစ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ဖေးလုံ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားသော်လည်း ကူမော့က တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားသော လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ပါးလွှာသော သံမဏိကြိုးလေး တစ်ချောင်းက ကျောက်တုံးကို ဆွဲယူသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းနိုင်သေးသည်။

သို့သော်...

သခင်မ ထန် ကို ကူမော့က အဝေးမှနေ၍ ဆွဲယူသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက သူတို့ကို ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အတွေ့အကြုံမရှိသူများ မဟုတ်ကြပေ။ မည်သည့် အထူးနည်းစနစ် ပါဝင်နေစေကာမူ ထိုနည်းစနစ်တွင် အခြေခံလိုအပ်ချက် တစ်ခုရှိကြောင်း သူတို့ သိကြသည် - သာမန်လူများ မရောက်ရှိနိုင်သော နက်ရှိုင်းလှသည့် အတွင်းအား ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဆက်ပြီး မနေရဲတော့ချေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဉာဏ်ရည်မြန်ဆန်ပြီး ကူမော့ မျက်စိမမြင်ရကြောင်း သိကြသည်။ သူတို့ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အိမ်၏ တိုင်များကို အားကုန်ဝင်တိုက်လိုက်ရာ အမိုးကြွေပြားများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ကြီးမားသော ဆူညံသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏ အထင်ကြီးလောက်စရာ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အသုံးပြုကာ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားကြသည်။

ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြားနှင့် စိမ်းသက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကူမော့ အမှန်တကယ်ပင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ တစ်ခဏမျှ မျက်စိလည်လမ်းမှား ဖြစ်သွားပြီး ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို မကျွမ်းကျင်သောကြောင့် - တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် ကိုယ်ဖော့သိုင်း အကြောင်းကို လုံးဝနီးပါး မသိဟု ဆိုနိုင်ပြီး သိုင်းလောကတွင် ခရီးသွားစဉ်က ခုန်ပျံသည့် နည်းစနစ်အချို့ကိုသာ အနည်းငယ် လေ့လာခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ယခုခြေနေက သူမျှော်လင့်မထားဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သို့သော်... နောက်တစ်ခဏမှာပင်...

ကူမော့က ဆူညံသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထွက်ပြေးနေသော ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့မှာ နောက်သို့ ပြန်လည်မောင်းနှင်ခံလိုက်ရ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျလာပြီး သွေးများ အန်ချကာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့ချေ။

"အစ်ကိုကြီး..."

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည် - သူကတော့ ထန်မိသားစု၏ ဒုတိယသခင် ထန်ထျန်းချီ ပင်ဖြစ်သည်။ သူက အလောတကြီး ပြေးလာပြီး... "အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို ဘယ်လိုနေလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား..." ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

ထန်ထျန်းဟောက်မှာ ယခုအခါ အဆိပ်ပြင်းထန်စွာ မိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အရင်က သူ၏ သွေးနှင့် ချီ စွမ်းအင်များ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းေနပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ နီရဲနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပြာနှမ်းနေပြီး မျက်နှာမှာ ဖောင်းကားလာကာ ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးမည်းများ စီးကျနေသည်။

"လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်... ကံကောင်းလို့ မိတ်ဆွေလေး ကူ ရှိနေလို့၊ မဟုတ်ရင် ငါ့မိသားစု တစ်ခုလုံး အန္တရာယ်ရှိသွားပြီ..." ဟု သူက မနည်း အားယူကာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းချီက ကူမော့ကို အလောတကြီး လက်ပူးဆုပ်ကာ... "ငါ့အစ်ကိုကြီးကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ..." ဟု ပြောလိုက်၏။

ကူမော့က ကူချူတုန်း၏ ဒဏ်ရာများကို အရင်ကုသပေးရန် ပြင်ဆင်ရင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

ယခင်က အောက်သို့ စိုက်ကျနေသော ထန်ထျန်းချီ၏ မျက်လုံးများမှာ လင်းယုန်တစ်ကောင်အလား ရုတ်တရက် စူးရှလာပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အိပ်ပျော်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသော သားရဲတစ်ကောင်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကူမော့၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ကာ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီဖြစ်သော ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လာကြ၏။ တစ်ယောက်က ဓားကိုင်ကာ နောက်တစ်ယောက်က ငွေရောင်အပ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကူမော့ကို အနောက်မှ လာရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပျံသန်းလာကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...

ကူမော့သည် နှစ်ဖက်ညှပ် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရလေသည်။

ကူမော့ လန့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ လက်မြှောက်ကာ ထန်ထျန်းချီ၏ ဓားရှည်ကို လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်၏။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သည့် အတွင်းအား လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက ခြံဝင်းအတွင်း ရိုက်ခတ်သွားပြီး နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရကာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။ လက်ဝါး မရောက်ရှိလာမီမှာပင် မြေပြင်မှာ ဖိအားကြောင့် အနည်းငယ် ကျွံဝင်သွားပြီး သဲများနှင့် ကျောက်တုံးများ လွင့်စဉ်သွားကာ လေထုမှာပင် တွန့်လိမ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

ဤအကွက်မှာ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "မိုင်တစ်ရာတုန်လှုပ်ခြင်း" နည်းစနစ် ပင်ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်အားကောင်းသော စစ်မှန်သည့် အတွင်းအားက ထန်ထျန်းချီကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့က လှည့်ထွက်လိုက်ရာ သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ လွင့်ပျံသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးတစ်ဖက်မှာ နှစ်ဖက်ဖြစ်သွားကာ "နဂါးနှစ်ကောင် ရေခပ်ခြင်း" ကို အသုံးပြုလိုက်၏။ ဟိန်းဟောက်နေသော တစ္ဆေနဂါးတစ်ကောင်အလား ရန်သူထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး လက်သည်းများ ဖြန့်ကားကာ လေထုမှာ ထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှဲခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုက ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့ကို ထိမှန်သွား၏။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်နံရံကို ဝင်တိုက်မိကြသည်။

ဝူဟွမ်မှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားပြီး ယန်ထန်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကာ သွေးများ အန်ချရင်း ကူမော့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ နှစ်ကြိမ်မျှ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အသံထွက်မလာဘဲ သူ၏ လည်ပင်းမှာ ဘေးသို့ ကျသွားကာ သေဆုံးသွားလေတော့သည်။

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် တိမ်လှေကား ကောင်းကင်နည်းစနစ် ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]

...

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် လက်ချောင်းလှုပ်ခတ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ် ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]

အခန်း (၂၂) - အငြိုးအာဃာတများနှင့် အချစ်အမုန်း ဆက်ဆံရေးများ

ဝူဟွမ် နှင့် ယန်ထန် တို့မှာ ကူမော့၏ လက်ချက်ဖြင့် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း နေရာတွင် ရှိနေသူများက ၎င်းကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုက ထန်မိသားစု၏ ဒုတိယသခင် ထန်ထျန်းချီ အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

ကူမော့ကလည်း သတိအနေအထားဖြင့် ဆက်ရှိနေပြီး အလောတကြီး လှုပ်ရှားမှု မလုပ်ခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် မှားယွင်းနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ထန်ထျန်းချီသည် သူ၏ "မိုင်တစ်ရာတုန်လှုပ်ခြင်း" လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို တိုက်ရိုက် အထိခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ရိုက်ချက်မှာ အနည်းငယ် အလျင်စလို ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ပြင်းထန်အားကောင်းသော လက်ဝါးသိုင်းဖြစ်သည့် နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကူမော့သည် ၎င်းကို အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျိုယန်နတ်သိုင်း အခြေအနေတွင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထန်ထျန်းချီ၏ သိုင်းပညာအရ ဤရိုက်ချက်က သူ့ကို မသေလျှင်တောင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားစေသင့်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းချီ၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်တည်ငြိမ်နေပြီး ဒဏ်ရာရထားသည့် လက္ခဏာ တစ်ခုမျှ မပြနေသည်ကို ကူမော့ အာရုံခံမိလိုက်၏။

"ဒုတိယညီ... မင်း ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ..." ထန်ထျန်းဟောက်က အသက်ရှူမဝစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော မေးခွန်းလည်း ဖြစ်သည်။

စောစောက အခြေအနေများအရ ထန်ထျန်းချီသည် ဖေးလုံ ဦးဆောင်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များနှင့် ကြံရာပါ ဖြစ်နေကြောင်း ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းချီက သူ၏ ဓားရှည်ကို ပစ်ချကာ ခေါင်းမော့ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသများဖြင့် တွန့်လိမ်နေသည်။

"ငါ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲလို့ မင်းက မေးတယ်ပေါ့... ဟားဟားဟား... မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့လဲလို့ မေးရဲတယ်ပေါ့... ထန်ထျန်းဟောက်... မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့လဲလို့ မေးရဲတယ်ပေါ့လေ...

"ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြီးလာတဲ့အထိ ငါက အရာအားလုံးမှာ မင်းထက် ပိုတော်ခဲ့တယ်... သိုင်းပညာ ပါရမီမှာဆိုရင် အသက် ဆယ်နှစ်အရွယ်ကတည်းက ငါက မင်းကို အလွယ်တကူ ကျော်တက်နိုင်ခဲ့တယ်... ပညာအရည်အချင်းမှာဆိုရင် အသက် သုံးနှစ်မှာ စာစသင်တယ်၊ ငါးနှစ်မှာ ကဗျာစရေးတယ်၊ ဆယ့်ငါးနှစ်မှာ ဧကရာဇ်စာမေးပွဲ အောင်တယ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ်မှာ ထန်မိသားစု စီးပွားရေးကို လွှဲယူပြီး အရမ်းအောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်... မင်းကရော... မင်းမှာ ဘာရှိလို့လဲ... ငါနဲ့ ဘာယှဉ်နိုင်လို့လဲ...

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ... ဘာလို့လဲ... ငါက အရာအားလုံးမှာ မင်းထက် ပိုတော်နေတာကို မင်းက ဘာလို့ မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်သခင် ဖြစ်နေရတာလဲ... လောကကြီးက မင်း ထန်ထျန်းဟောက် ကိုပဲ သိကြတယ်... ငါ ထန်ထျန်းချီ ကို ဘယ်နှစ်ယောက်က သိလို့လဲ... ငါ အဲ့ဒါတွေ လုပ်ခဲ့တာ... အရမ်းကို များပြားလွန်းတယ်... ထန်မိသားစုက ငါ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ကြီးပွားလာခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ နောက်ဆုံးမှာ မင်းက အိမ်တော်သခင် ဖြစ်နေရတာလဲ... ငါက တရားမဝင်တဲ့ သားဖြစ်ပြီး မင်းက တရားဝင်သား ဖြစ်နေလို့လား... မင်းအမေက တရားဝင် ဇနီးဖြစ်ပြီး ငါ့အမေက မယားငယ် ဖြစ်နေလို့လား... ငါ မကျေနပ်ဘူး... အဘိုးကြီးက မျက်နှာလိုက်တယ်... သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက အရာအားလုံးမှာ မင်းကိုပဲ အမြဲ မျက်နှာသာပေးခဲ့တယ်... ငါက ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်း ကို လေ့ကျင့်ဖို့ မင်းထက် ပိုပြီး သင့်တော်နေတာတောင် သူက ငါ့ကို မသင်ပေးဘူး... ငါက အိမ်တော်သခင် ဖြစ်ဖို့ မင်းထက် ပိုပြီး သင့်တော်နေတာတောင် သူက ငါ့ကို မပေးဘူး..." ထန်ထျန်းချီက ပြောလိုက်၏။

ထန်ထျန်းဟောက်က သက်ပြင်းပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး... "ထန်မိသားစုက မင်းအပေါ် မတရားဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါတွေ အားလုံးကို ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး၊ မပြောင်းလဲသင့်ဘူး... မင်းက အိမ်တော်သခင် ဖြစ်ဖို့ ငါ့ထက် ပိုသင့်တော်တယ်ဆိုတာ ငါ သိလို့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ထန်မိသားစုရဲ့ အာဏာအားလုံးနီးပါးကို မင်းကို ငါ လွှဲပေးထားခဲ့တယ်လေ... မင်း လုပ်ချင်တာ မှန်သမျှကို ငါ ထောက်ခံပေးမယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက မူလကတည်းက ငါ့ဟာပဲ..." ထန်ထျန်းချီက ပြောလိုက်၏။ "ရိုးရိုးသားသား ပြောစမ်းပါ... မင်းက ငါ့ထက် ဘယ်နေရာမှာ သာနေလို့လဲ... သိုင်းပညာမှာလား၊ ဉာဏ်ပညာမှာလား၊ ရုပ်ရည်မှာလား... ဘယ်နေရာမှာ မင်းက ငါ့ထက် သာနေလို့လဲ... အဘိုးကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ မျက်နှာလိုက်ရတာလဲ... ဘာလို့ မွေးဖွားလာမှုလေး တစ်ခုတည်းကြောင့် ငါလုပ်သမျှ အရာအားလုံးက မင်းဟာ ဖြစ်သွားရတာလဲ... ငါ မကျေနပ်ဘူး... သူက ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ မျက်နှာလိုက်ရတာလဲ... ငါက မင်းထက် ပိုတော်တယ်ဆိုတာကို သူ မမြင်နိုင်ဘူးလား..."

ထန်ထျန်းဟောက်က သက်ပြင်းချကာ... "အဖေက မျက်နှာလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး... တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းက ငါ့ထက် အစစအရာရာ သာတယ်ဆိုတာကို သူ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှေးယခင်ကတည်းက အရိုက်အရာ ဆက်ခံတာကို အကြီးဆုံးသား အပေါ်မှာပဲ အခြေခံပြီး အရည်အချင်းအပေါ် အခြေမခံခဲ့ဘူးလေ... ဒုတိယညီ... အဖေ့ဘက်ကနေ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... အကယ်၍ ငါတို့က အရည်အချင်းအပေါ် အခြေခံပြီး အိမ်တော်သခင်ကို ခန့်အပ်မယ်ဆိုတဲ့ ထုံးစံကို စတင်လိုက်မယ်ဆိုရင်... အဲ့ဒါဆို ငါတို့ ထန်မိသားစုက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အတွင်းရန်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတော့မှာပေါ့...

"ငါ့ကိုပဲ ဥပမာ ကြည့်ပါလား... အကြီးဆုံးသား ပုရီ အပြင် ငါ့မှာ တရားမဝင်တဲ့ သား ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်လောက် ရှိသေးတယ်... အကယ်၍ သူတို့အားလုံးက သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းအပေါ် အခြေခံပြီး အိမ်တော်သခင် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့ထဲက ဘယ်သူကမှ အခြားတစ်ယောက်ကို အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့အားလုံးက အာဏာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ... အခြား မိသားစုဝင်တွေကလည်း ဘက်ရွေးကြလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါက ဘယ်လို ကမောက်ကမ အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးလိုက်မလဲ... အတွင်းရန်တွေနဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုတွေကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေမှာပဲ... အရည်အချင်းရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ခန့်အပ်မယ်ဆိုတဲ့ ထုံးစံကို ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး... ဧကရာဇ်မိသားစုတောင်မှ ထီးနန်းဆက်ခံတဲ့နေရာမှာ ဒီလို မလုပ်ရဲဘူးလေ... ဒုတိယညီ... မင်း နားမလည်ဘူးလား... မင်းအတွက် မတရားဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ငယ်ငယ်ကတည်းက ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း အလျှော့ပေးခဲ့ပါတယ်... မင်းအတွက် အရာအားလုံးကို ငါ ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တယ်လေ... ငါ့ဆီကနေ မင်း ဘာထပ်လိုချင်သေးလို့လဲ..." ဟု ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဟားဟားဟား..."

ထန်ထျန်းချီက အရူးအမူး ရယ်မောလိုက်ပြီး ထန်ထျန်းဟောက်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ လှောင်ပြောင်လျက်... "မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်... အရည်အချင်းရှိတဲ့သူထက် အကြီးဆုံးသားကို ရွေးချယ်တယ်... ငါ မကျေနပ်ပေမယ့်လည်း လက်ခံပါတယ်... ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်း ကို ငါ့ကို မသင်ပေးတာကိုလည်း ငါ လက်ခံပါတယ်... အဘိုးကြီးက ငါ့ကို မင်းကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကူညီပေးစေချင်တာကိုလည်း ငါ လက်ခံပါတယ်... နာမည်ဂုဏ်သတင်း အားလုံးကို မင်းကို ပေးလိုက်တာကိုလည်း ငါ လက်ခံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့မရီးကျတော့ရော... မင်းက ဘာလို့ ငါချစ်တဲ့သူကို ယူရတာလဲ...

"ထန်ထျန်းဟောက်... မရီးနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တာ ငါပါ၊ သွားပြီး ကမ်းလှမ်းခဲ့တာ ငါပါ၊ အဲ့ဒီ လူငယ်ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာ ငါပါ၊ လီမိသားစု နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ အစီအစဉ်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ခဲ့တာ ငါပါ... ဘာလို့ နောက်ဆုံးမှာ မရီးနဲ့ လက်ထပ်သွားတာ မင်း ဖြစ်နေရတာလဲ... အနှစ်သုံးဆယ်... ထန်ထျန်းဟောက်... အနှစ်သုံးဆယ် တိတိ... မင်းတို့ နှစ်ယောက် သာသာယာယာ နေနေတာကို၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စုံတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်နေတာကို ငါ ကြည့်နေခဲ့ရတာ... မင်းကို ငါ ဘယ်လောက်မုန်းလဲ ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... မင်းကို အရာအားလုံး ငါ ပေးခဲ့ပြီးပြီလေ... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာလို့ ငါချစ်တဲ့သူကိုတောင် လုယူသွားရတာလဲ..." ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းဟောက်က ထန်ပုရီ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သော သခင်မ ထန် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထန်ထျန်းချီကို ကြည့်ရန် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ... "ငါ... ငါ မသိဘူး..." ဟု တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

"မင်း လိမ်နေတာ..."

"လီဝမ်ရင်ကို လီမိသားစုမှာ လာတောင်းရမ်းတဲ့ သခင်လေး ဘယ်နှစ်ယောက်ကို ငါ တိုက်ထုတ်ခဲ့ရလဲ ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် မသိနိုင်မှာလဲ... မင်း မသိဘူးလား... လီမိသားစုရဲ့ အဘိုးကြီးကို လက်ထပ်စာချုပ် လက်မှတ်ထိုးအောင် လှည့်စားဖို့ အိမ်မှာ ငါတို့ စီစဉ်ခဲ့တာကို မင်း မသိဘူးလား... ဒါပေမဲ့ ငါ အရာအားလုံး လုပ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးကျတော့ မင်းက လက်ထပ်သွားတဲ့သူ ဖြစ်နေတာ... အဘိုးကြီးကို မင်းနာမည်နဲ့ ပြောင်းပေးဖို့ မင်း တိတ်တဆိတ် ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..." ထန်ထျန်းချီက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဓားကို မှီထားရသော ထန်ထျန်းဟောက်မှာ ခြေမခိုင်တော့ချေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ရူးသွပ်နေသော ထန်ထျန်းချီကို ကြည့်ရင်း သူ စကားစမရဖြစ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်...

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒုတိယညီ... ငါ... ငါ အဲ့ဒီတုန်းက မင်းအပေါ် အမှားလုပ်ခဲ့မိတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ မင်းက မရီးနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား... မင်းတို့ နှစ်ယောက် အရမ်း ချစ်ကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား... မင်း အဲ့ဒါတွေ အကုန်လုံးကို မေ့လိုက်ပြီလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ..." သူက ပြောလိုက်၏။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... အဲ့ဒါတွေ အကုန်လုံးက အဘိုးကြီးရဲ့ အကျိုးအတွက် လုပ်ခဲ့ရတာ..." ထန်ထျန်းချီက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးက မျက်နှာလိုက်ပြီး ရက်စက်တယ်... အကယ်၍ မင်းအပေါ် ငါ အငြိုးထားနေမှန်း သူသိရင် ငါ့ကို မဆိုင်းမတွ သတ်ပစ်မှာပဲ... ထန်ထျန်းဟောက်... အဘိုးကြီး ဘယ်လောက် မျက်နှာလိုက်လဲ ဆိုတာ မင်း သိလား... သူ့အမြင်မှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းကသာ သူ့သားပဲ... ငါတို့ တရားမဝင်တဲ့ သားတွေက ကိရိယာတွေ သက်သက်ပဲ... အကယ်၍ မင်းအပေါ် ငါတို့က အငြိုးထားရဲရင် သူက ငါ့ကို မဆိုင်းမတွ သတ်ပစ်မှာ..."

"ငါ..." ထန်ထျန်းဟောက်က ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ဘဲ... "တောင်းပန်ပါတယ် ဒုတိယညီ... တောင်းပန်ပါတယ်..." ဟုသာ အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်နိုင်၏။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..." ထန်ထျန်းချီက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့အားလုံး ဒီနေ့ သေရတော့မှာပဲ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... မင်းသေသွားရင်တောင် မရီးက ငါ့ဟာ ဖြစ်လာမှာပါပဲ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ထန်ထျန်းချီက ကူမော့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ... "ဒီမျက်မမြင်ကောင်... အကုန်လုံး မင်းကြောင့်ပဲ... မင်းသာ မရှိရင် ငါ့အစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံနေပြီ... ငါ လုပ်ခဲ့တာတွေကို ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး... ထန်ထျန်းဟောက် နဲ့ ထန်ပုရီ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သေသွားမယ်၊ ထန်မိသားစုက ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာမယ်၊ ပြီးတော့ မရီးကလည်း ငါ့ကို လိုလိုလားလား ပြန်လက်ထပ်လိမ့်မယ်... အကုန်လုံး မင်းကြောင့်ပဲ... ဒီမျက်မမြင်ကောင်က ငါ့အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ..." ဟု ပြောလိုက်၏။

"ဒုတိယညီ..." ထန်ထျန်းဟောက်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို မုန်းလို့ သတ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒီ မိစ္ဆာလူယုတ်မာတွေနဲ့တော့ မပူးပေါင်းသင့်ဘူး... မင်း မီးနဲ့ ကစားနေတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား... သူတို့က မင်းကို တကယ် ကူညီမယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား... တကယ်လို့ သခင်လေး ကူ သာ မတားခဲ့ဘဲ မင်းသာ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် ထန်မိသားစုဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ တွင်းနက်ကြီးထဲကို ဆွဲချခံရတော့မှာ..."

"မီးနဲ့ ကစားတာ..."

ထန်ထျန်းချီက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "အဲ့ဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေလား... ထန်ထျန်းဟောက်... မီးနဲ့ ကစားနေတာ သူတို့မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ... ကျားက သူတို့လား၊ ငါလား..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထန်ထျန်းချီ၏ ပတ်လည်၌ သွေးစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရစ်ပတ်သွားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာမှ နတ်ဆိုးတစ်ပါး လောကကြီးသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံများ အရူးအမူး လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ခတ်နေကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ယခင်က နက်ရှိုင်းလှသော သူ၏ အကြည့်များမှာ ယခုအခါတွင်မူ...

လေထုက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး...

ကြောက်မခန်းလိလိ အအေးဓာတ်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

All Chapters