အခန်း (၂၉-၃၀)

အခန်း (၂၉) - လူသတ်ရန် သတိပေးစာ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင်...

နံနက်စာစားနေစဉ် ကူချူတုန်းက အိမ်တက်ပွဲလေးတစ်ခု လုပ်ရန် အကြံပြုလာသော်လည်း ကူမော့က ငြင်းပယ်လိုက်၏။

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ နှမြောတသစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို... တကယ်ပဲ အိမ်တက်ပွဲ မလုပ်တော့ဘူးလား... ကျွန်မတို့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ လက်ဖွဲ့ငွေတွေ အများကြီး ပေးခဲ့ရတယ်လေ၊ တချို့ဆို နှစ်ခါ သုံးခါတောင် ရှိတယ်... အဲ့ငွေတွေ ပြန်ရအောင် အိမ်တက်ပွဲလေး လုပ်လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ "ထားလိုက်ပါတော့... ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကတည်းက သိခဲ့တဲ့ လူတွေက အများစုက ခင်မင်ရုံလောက်ပဲ ရှိတာလေ... သူတို့နဲ့ ပြန်ပြီး ဆက်သွယ်ဖြစ်ဖို့ မရှိသလောက်ပါပဲ၊ ဒါကြောင့် အိမ်တက်ပွဲ လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး... အင်း... ငါတို့နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတဲ့ ဦးလေး ချွီ လို လူမျိုးကိုတော့ အတူတူ ထမင်းစားဖို့ ဖိတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ အလွန် နှမြောတသဖြစ်နေပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "တကယ်ကြီး အိမ်တက်ပွဲ မလုပ်ဘူးလား... ကျွန်မတို့ လက်ဖွဲ့ငွေတွေ အများကြီး ပေးခဲ့ရတာကို..."

ကူမော့က ဘာမှမပြောဘဲ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်၏။ သူ၏ ညီမလေးက ငွေမက်မောတတ်သူလေးမှန်း သူ သိသည်။ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တိုင်း ကူချူတုန်းက အလောင်းကို စမ်းသပ်ပြီး ငွေရှာဖို့ ပြေးလေ့ရှိသည်။ လမ်းပေါ်တွင် ကြေးပြားတစ်ပြား ကောက်ရရင်တောင် သူမက အပျော်ကြီး ပျော်နေတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို အစ်ကို... ကျွန်မမှာ သူငယ်ချင်းကောင်း နည်းနည်း ရှိတယ်... သူတို့ကို ဖိတ်လို့ ရမလား..."

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ရတာပေါ့..."

နှစ်ပေါင်းများစွာ မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ သိုင်းလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ချွီဟန်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် အကူအညီဖြင့် ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ တွင် အခြေချခဲ့ပြီးနောက်မှ သူငယ်ချင်းများ စတင်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူငယ်ချင်း အများစုမှာ အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့မှ ဖျောင်ရှီး များနှင့် အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင်များ၏ သမီးများနှင့် မြေးမများ ဖြစ်ကြ၏။

ကူမော့အတွက်မူ ပေါင်းသင်းရုံသက်သက် သူငယ်ချင်းများစွာ ရှိသော်လည်း ယုံကြည်ရသူ နည်းပါးလှသဖြင့် လူအနည်းငယ်ကိုသာ ဖိတ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

မောင်နှမနှစ်ဦး ဘယ်သူတွေကို ဖိတ်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရ၏။ ကူချူတုန်းက ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို... သူဌေးရန် ရောက်နေတယ်... ပြီးတော့... အင်း... ဓားကြီးဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ် လု လည်း ပါတယ်..."

ရန်စန်းနျန် ရောက်လာသည်ကို ကြားသော်လည်း ကူမော့ အံ့အားမသင့်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ပွဲစားကတစ်ဆင့် သူတို့ အိမ်ဝယ်ရန် ကူညီပေးခဲ့သူမှာ ရန်စန်းနျန် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုရင်းချွမ် ရောက်လာခြင်းကတော့ ကူမော့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။

မကြာမီ ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်။

ကူချူတုန်းအပြင် အခြားလူ သုံးယောက် ရှိနေကြောင်း ကူမော့ အာရုံခံမိလိုက်၏။ ရန်စန်းနျန်နှင့် သူမ၏ အစောင့်အရှောက် အားချီ၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်ယောက်က လုရင်းချွမ် ဖြစ်ရမည်။

အထဲဝင်လာသည်နှင့် လုရင်းချွမ်က လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေး ကူ... သခင်လေး အိမ်သစ်ပြောင်းတယ်လို့ ကြားလို့ မဖိတ်ဘဲ လာခဲ့တာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မရှိပါနဲ့..."

ကူမော့က ပြန်လည် လက်ပူးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ် လု လာတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ကြပါ... သူဌေးရန်၊ ညီလေး အားချီ... ထိုင်ကြပါဦး... အင်း... ချူတုန်း... သွားပြီး လက်ဖက်ရည် ဖျော်လိုက်ဦး..."

လုရင်းချွမ်က အလောတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပါလာသော သေတ္တာတစ်ခုကို ကူချူတုန်းထံသို့ ကမ်းပေးကာ ဆိုလိုက်၏။ "သခင်မလေး ချူတုန်း ကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့တော့... ဒါက လက်ဆောင် အသေးအမွှားလေးပါ၊ သိပ်ထူးခြားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... သခင်လေး ကူ နဲ့ သခင်မလေး ချူတုန်း တို့ အိမ်သစ်တက်တာ ဂုဏ်ယူပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ..."

ရန်စန်းနျန်ကလည်း လက်ဆောင်သေတ္တာ တစ်ခုကို ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ညီမလေး ချူတုန်း... ဒါက ညီမလေးအတွက် အထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ မိတ်ကပ်မှုန့်လေးပါ... ညီမလေးက အစ်ကိုနဲ့အတူ ခရီးသွားလာနေရတော့ နေဒဏ်လေဒဏ်တွေ ခံရတာပေါ့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ရမယ်လေ... မိန်းကလေးတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံသင့်တယ်..."

ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေးရန်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ် လု..."

ထိုသို့ပြောရင်း ကူချူတုန်းက ဓားသမား အားချီကို ကြည့်လိုက်၏။

အားချီမှာ အမြဲတမ်း အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ စကားပြောခဲပြီး အေးစက်သော အမူအရာ အမြဲရှိသည်။ ကူချူတုန်း၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က အစောင့်ပါ..."

ကူချူတုန်းက အားချီကို ဆက်လက် စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က အစောင့်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်၊ ရှင့်လစာကလည်း သိပ်မများဘူး ဆိုတာ သိပါတယ်... ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ရှင့်လက်ဆောင် သေးသွားလည်း ကျွန်မ စိတ်မဆိုးပါဘူး..."

အားချီ: "??"

ရန်စန်းနျန်က အားချီကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ် အားချီ... ချူတုန်း က အရမ်းနားလည်ပေးနိုင်တဲ့ ကလေးပါ... လက်ဆောင်သေးပေမယ့် မေတ္တာက ကြီးမားတယ်လေ..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒါ ကျွန်မ ဆိုလိုချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ..."

အားချီက ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ အိတ်ထဲမှ ငွေထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ကူချူတုန်းကို ပေးလိုက်၏။

ကူချူတုန်းက ငွေထုပ်ကို ယူကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက ငွေထုပ်ကို ယူကာ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

အားချီ: "..."

...

ကူချူတုန်း လက်ဖက်ရည် ဖျော်ရန် လက်ဆောင်များ ယူကာ ထွက်သွား၏။

လုရင်းချွမ်နှင့် ရန်စန်းနျန်တို့မှာ အတင်းအကျပ် လက်ဆောင်တောင်းခံရသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အားချီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ကူမော့မှာ မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိကာ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်မိ၏။

အားလုံးက အားချီ အချိန်အခါ မသင့်ဘဲ ရောက်လာခြင်းကြောင့်ပင်။

အိမ်တက်ပွဲ မလုပ်ရသဖြင့် ကူချူတုန်းမှာ သူမ ပေးခဲ့ရသော လက်ဖွဲ့ငွေများကို ပြန်မရနိုင်တော့သဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲနေချိန် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အားချီက ရောက်လာပြီး စကားပြော မကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ ကူချူတုန်းက သူ့ကို အတင်းအကျပ် လက်ဆောင်မတောင်းလျှင်သာ ထူးဆန်းနေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

လုရင်းချွမ်က အရင်စကားစလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး ကူ... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို သေချာ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လို့ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အဆင်မပြေမှုလေး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်... ဒီနေ့ ကျွန်တော် တကူးတက လာပြီး တောင်းပန်တာပါ..."

ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ် လု ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ပန်းတစ်ရာ စားသောက်ဆိုင်မှာတည်းက နားလည်မှုလွဲတာတွေ ရှင်းသွားပြီပဲဟာ... ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက သိုင်းလောကသားတွေပဲ... ရန်ငြိုးတွေကို ဆက်ထားနေတာထက် ဖြေရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်... အတူတူ သောက်ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီလေ... နောက်ပိုင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီစောင့်ရှောက်ကြတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား..."

လုရင်းချွမ်က ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်... အဲ့ဒါ အမှန်ပါပဲ... သခင်လေး ကူ က အရမ်း သဘောထားကြီးတာပဲ... ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်... နောင်တချိန်မှာ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ဓားကြီးဂိုဏ်းကို လာပြီး ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး လာရှာလို့ ရပါတယ်..."

သူတို့နှစ်ဦး ခဏမျှ စကားပြောနေကြ၏။

သို့သော် လုရင်းချွမ်က တိကျသော ကိစ္စရပ်များကို မပြောဘဲ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားသဖြင့် ကူမော့မှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ရန်စန်းနျန်က ကူမော့၏ နားမလည်နိုင်မှုကို သတိပြုမိပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။ "အရမ်း အများကြီး မတွေးပါနဲ့... ဒီနေ့ ဓားရိုးအိုကြီး ရှင်ဆီ လာတာက တောင်းပန်ဖို့သက်သက်ကလွဲပြီး တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး... သူက အသက်ကြီးနေပြီ၊ အရင်လို လူငယ် မဟုတ်တော့ဘူးလေ... အခုက အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူချင်နေပြီ... အရင်က ပန်းတစ်ရာ စားသောက်ဆိုင်မှာ ကျွန်မက စေ့စပ်ပေးပြီး ကိစ္စတွေကို ပြီးစေခဲ့ပေမယ့် အဲ့အချိန်က သိပ်ပြီး အဆင်ပြေပြေ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ... ဒီတစ်ခါ ရှင်က ဖေးလုံ ကို သတ်လိုက်ပြီး နာမည်ကျော် ဓားသမား ရှန်ပိုင် ရဲ့ ချီးကျူးမှုကိုပါ ရလိုက်တယ်... ဓားရိုးအိုကြီးက ရှင့်မှာ ကြီးမားတဲ့ အလားအလာတွေ ရှိမှန်းသိလို့ ကြောက်သွားတာ... ရှင် အိမ်သစ် ပြောင်းတယ်ဆိုတာ ကြားတော့ သူ့စိတ်ထဲ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားအောင် သူ့ကို ခေါ်သွားပေးဖို့ ကျွန်မကို လာတောင်းဆိုတာ..."

ကူမော့က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဪ... နားလည်ပါပြီ..."

ရန်စန်းနျန်က အကြံပြုလိုက်၏။ "သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားတာ ကောင်းပါတယ်... စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်လေ... ခွေးမှာလည်း သူ့လမ်းနဲ့သူ ရှိတယ်၊ ကြောင်မှာလည်း သူ့လမ်းနဲ့သူ ရှိတယ်တဲ့... ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဓားရိုးအိုကြီး လို လူမျိုးက တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် အသုံးဝင်လာမှာ သေချာတယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "နားလည်ပါပြီ..."

ရန်စန်းနျန်က ဆက်ပြော၏။ "ဒီနေ့ ရှင့်ရဲ့ အိမ်သစ်တက်တာကို ဂုဏ်ပြုပေးတဲ့အပြင် ရှင့်ကို ဆွေးနွေးစရာတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်... မကြာသေးခင်က ကျွန်မ အော်ဒါကြီး တစ်ခု ရထားတယ်... ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ရှင့်ကလွဲပြီး ဒီအလုပ်ကို လုပ်နိုင်မယ့်လူ အခြား မရှိဘူး... ရှင့်ရဲ့ အနားယူချိန်တွေရော ဘယ်လိုနေလဲ..."

ကူမော့က ဖြေလိုက်သည်။ "အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး..."

ကူမော့သည် တာဝန်တစ်ခု ယူရန် အမှန်တကယ် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ အနားယူခဲ့ခြင်းမှာ ကူချူတုန်းကို အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ၏ ဆေးအာနိသင်များ စုပ်ယူနိုင်ရန် ကူညီပေးရန် အဓိက ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ကူချူတုန်းက အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ကို လုံးဝ စုပ်ယူပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ ဆက်လက် အနားယူရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ရန်စန်းနျန်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "အခုတစ်ခေါက် ပစ်မှတ်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ငွေရောင်မြေခွေး ပဲ..."

ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယွင်ကျိုးနယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ လို့ လူသိများတဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး ကို ပြောတာလား..."

ရန်စန်းနျန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... သူပဲ... သူက အရင်ကလိုပဲ မောက်မာစွာနဲ့ ပြန်ပေါ်လာပြီ... သူက ယုံအန်းခရိုင်ရဲ့ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သေဒဏ်ပေးစာ ပို့လိုက်တယ်... အချိန်က နောက်ခုနစ်ရက်နေရင်တဲ့... ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သတ်ဖို့ပေါ့..."

အခန်း (၃၀) - ငွေရောင်မြေခွေး

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ သည် ငွေရောင်မြေခွေး ဆိုသည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအကြောင်း သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ကူချူတုန်းကမူ သူ့အကြောင်းကို သိနေလေသည်။ သူက မေးလိုက်သည်။ "ချူတုန်း... မင်း ဒီလူအကြောင်း ကြားဖူးလို့လား..."

ကူချူတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... အရင်ကတော့ ဒီကိစ္စတွေကို သတိမထားမိလို့ ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကို ကြေးစားဓားသမား ဖြစ်သွားကတည်းက သိုင်းလောကက အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်တွေ အကြောင်းကို ကျွန်မ အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေတာ... ငွေရောင်မြေခွေး က ဆုကြေး အရမ်းများတယ်... ဖေးလုံ ထက်တောင် များသေးတယ်... ငွေစင် သုံးထောင် တိတိပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှ အသစ်ပေါ်လာတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်ပဲ... သူက စုစုပေါင်း ကိုးကြိမ်ပဲ လှုပ်ရှားဖူးသေးတယ်... အကြိမ်တိုင်းက အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို သတ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး တစ်ခါမှ မကျရှုံးဖူးဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ နာမည်ကြီးရတာက သူ့ရဲ့ စတိုင်လ် ကြောင့်ပဲ... သူက အရမ်းကို ဘဝင်မြင့်တယ်... လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေနဲ့ ကြေးစားဓားသမား အများစုက လူသိခံရမှာကြောက်လို့ လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားကြပေမယ့် ငွေရောင်မြေခွေး ကတော့ မတူဘူး... သူက အရမ်းကို ထင်ထင်ရှားရှား လှုပ်ရှားတယ်... လူမသတ်ခင် ကြိုတင် အသိပေးစာ အမြဲပို့လေ့ရှိပြီး သူ တိုက်ခိုက်မယ့် ရက်ကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြေညာထားတယ်... အဲ့ဒါတောင် သူ တစ်ခါမှ မကျရှုံးဖူးဘူး... ဒါကြောင့် နှစ်နှစ်လောက် အချိန်အတွင်း လုပ်ကြံမှု ကိုးကြိမ်တည်းနဲ့ သူက ယွင်ကျိုးနယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရတာပေါ့..."

ကူမော့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။ "တကယ်ကို ဘဝင်မြင့်တာပဲ..."

ရန်စန်းနျန်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။ "သူက တကယ်ကို ဘဝင်မြင့်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ဘဝင်မြင့်ဖို့ အရည်အချင်းလည်း ရှိပါတယ်... ဒီလူက တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် လုပ်နိုင်တယ်... သူက အကြိမ်တိုင်း ကြိုတင်အသိပေးပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်တွေက သိုင်းလောကမှာ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်နေပေမယ့်၊ သူတို့က ဘယ်လောက်ပဲ သေချာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပါစေ သူက အကြိမ်တိုင်း အောင်မြင်ခဲ့တာပဲ... အခုအထိ သူ့ရဲ့ တကယ့် မျက်နှာစစ်ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးကြဘူး..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို... အဲ့လို အခြေအနေမျိုးမှာ သေဒဏ်ပေးစာ ရထားတဲ့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် က သေချာပေါက် အကြီးအကျယ် ပြင်ဆင်ထားမှာပေါ့..."

ရန်စန်းနျန်က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ရှင်းပြလိုက်၏။ "ဝမ်ယွမ်ပေါင် က ယုံအန်းခရိုင်ရဲ့ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဖြစ်ပြီး သူ့လက်အောက်မှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအပိုင်းမှာဆိုရင် သူက လင်းကျန်းနယ် တစ်ခုလုံးမှာတောင် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်နိုင်တယ်... သူက ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်စာရင်းထဲမှာ အလွယ်တကူ ပါနိုင်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ သေဒဏ်ပေးစာကို ရရချင်း ဝမ်ယွမ်ပေါင် က အစိုးရကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားခဲ့တယ်... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကလည်း ဒီကိစ္စကို အရမ်း အလေးအနက်ထားတယ်... လောလောဆယ် လင်းကျန်းခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လေပြင်းထောက်လှမ်းရေးမှူး လို့ လူသိများတဲ့ အဓိက ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုးချင်းဖုန်း ကိုယ်တိုင် ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ယုံအန်းခရိုင်ကို သွားနေပြီ... ဒါပေမဲ့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် က တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ဘူး... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို အရမ်း စိုးရိမ်နေတယ်... ဒါကြောင့် သိုင်းလောကကိုလည်း ဆုကြေးငွေ ထုတ်ပြန်ထားတယ်... ကျွန်မ သိသလောက်တော့ တုန်းယန်၊ ဖူဝေ့ နဲ့ ရှင်းယီ လေဖမ်းခန်းမဆောင် တွေက ဒီတာဝန်ကို လက်ခံထားပြီး သူတို့ရဲ့ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား တွေကို ကူညီဖို့ လွှတ်လိုက်ပြီ... ဆုကြေးငွေက ငွေစင် ခြောက်ထောင်အထိ ရှိပြီး အဲ့ဒါအပြင် သွားတဲ့ ကြေးစားဓားသမား တွေက အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ဝန်ဆောင်ခအနေနဲ့ အပို ငွေစင် ငါးရာ ရဦးမှာ..."

ကူမော့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဆိုတဲ့အတိုင်း သူ့လုပ်ရပ်တွေက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ... အဲ့ဒါက တော်တော်လေး ရက်ရောတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူဌေးရန်... ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကိုယ်တိုင် ကမ်းလှမ်းခဲ့တာလို့ ခင်ဗျားပဲ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... ဒီ လေဖမ်းခန်းမဆောင် သုံးခုက ငါတို့ လင်းကျန်းခရိုင်မှာ အင်အားအကြီးဆုံး သုံးခုလေ... ခင်ဗျားရဲ့ ပုအာစံအိမ် ကရော..."

ရန်စန်းနျန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။ "အဲ့ဒါအတွက် ရှင် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... အကယ်၍ ရှင် ဒတာဝန်ကို ယူမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ ပုအာစံအိမ် ကို ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကမ်းလှမ်းလာအောင် လုပ်ဖို့ ကျွန်မမှာ နည်းလမ်းရှိတယ်... ဒါက ပုအာစံအိမ် နာမည်ကြီးဖို့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပဲ... ကျွန်မ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ငွေရောင်မြေခွေး က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး... အစိုးရရဲ့ ဆုကြေးငွေ၊ အခြား ဆုကြေးငွေတွေနဲ့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ရဲ့ ငွေစင် ခြောက်ထောင်ကို ပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း တစ်သောင်းနှစ်ထောင်လောက် ရှိတယ်... ကျွန်မတို့ရဲ့ ၃၀-၇၀ ခွဲဝေတဲ့ စည်းမျဉ်းအရ ရှင် အဲ့လူကို အောင်အောင်မြင်မြင် သတ်နိုင်ရင် ရှင်က ငွေရှစ်ထောင်ကျော် ရနိုင်တယ်လေ..."

ထိုအချိန်မှာပင်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

[ ပစ်မှတ်အသစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည် ]

[ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ငွေရောင်မြေခွေး ]

[ တာဝန်အဆင့် - ကြယ်လေးပွင့် ]

[ တာဝန် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဓားပျံ ရှောင်လီ ]

...

စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကူမော့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

လီလေး ဓားမြှောင်ပျံ ဆိုသည်မှာ သာမန်သိုင်းပညာထက် သာလွန်သော ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကူမော့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤသိုင်းပညာသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အရ မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်အဆင့်အတန်းအရ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ထက် သာလွန်သင့်သည်။ လီလေး ဓားမြှောင်ပျံ သည် နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ထက် သေချာပေါက် ပိုအစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာ အနှစ်သာရပိုင်းတွင် လီလေး ဓားမြှောင်ပျံ ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရမှာ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ထက် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

ကူမော့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရန်စန်းနျန် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် ကူမော့နှင့် တစ်ကြိမ် ပူးပေါင်းဖူးပြီး ဒီကာလအတွင်း အတော်လေး ရင်းနှီးခဲ့သဖြင့် ကူမော့သည် ဘယ်သောအခါမျှ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲစွာ မပြောတတ်ကြောင်း သိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့က စမ်းကြည့်မည်ဟု ပြောခြင်းမှာ တာဝန်ကို လက်ခံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီ... ငါးရက် အချိန်ကျန်သေးတယ်... ဒီကနေ ယုံအန်းခရိုင်ကို သွားဖို့ နှစ်ရက်ပဲ ကြာမှာဆိုတော့ မလောပါနဲ့... ရှင် စိတ်အေးအေးထားပြီး ကျွန်မရဲ့ သတင်းကို စောင့်လို့ ရပါတယ်... ခုရက်ပိုင်း သေချာ နားလိုက်ဦး... ကျွန်မလည်း ဝမ်ယွမ်ပေါင် ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ရဖို့ အချိန်နည်းနည်း လိုသေးတယ်..."

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့..."

ဝမ်ယွမ်ပေါင်၏ အဆင့်အတန်းအရ သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် ဖိတ်ခေါ်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကူမော့ သိသည်။ ကြေးစားဓားသမား အသိုင်းအဝိုင်းတွင် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား တစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အများကြီး နိမ့်ကျနေသေးသည်။ သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဖေးလုံ ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိနေပြီး ရှန်ပိုင် က ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သော နာမည်ဂုဏ်သတင်း အပြင် ရန်စန်းနျန်၏ အဆက်အသွယ်များလည်း ရှိနေသည်။ ဤကမ်းလှမ်းမှုကို သူ ရရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေ၏။

မကြာမီ ရန်စန်းနျန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူမက ငွေရောင်မြေခွေး နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာ အဓိကအားဖြင့် ငွေရောင်မြေခွေး ၏ သိုင်းပညာ ပြသမှုများနှင့် အလေ့အထများ အကြောင်း ဖြစ်သည်။

ကူချူတုန်းက ၎င်းတို့ကို အလွန်သေချာစွာ ဖတ်ရှုပြီး ကူမော့ကို အသေးစိတ် ပြန်လည် ဖော်ပြပေးခဲ့ရာ ကူမော့အနေဖြင့် ငွေရောင်မြေခွေး ၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံကို သိရှိသွားစေခဲ့သည်။ ငွေရောင်မြေခွေး မှာ သူ၏ ဓားကို အလွန် လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး အလွန်အဆင့်မြင့်သော ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် လေပြင်းအလား လျင်မြန်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သန့်ရှင်းပြတ်သားကာ တိုက်ချက်တိုင်းက အသက်အန္တရာယ် ရှိစေလေသည်။

...

နောက်တစ်နေ့။

စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့က သူတို့၏ သူငယ်ချင်း အသီးသီးကို အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြရာ စုစုပေါင်း ခြောက်ယောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်မှာ ကူချူတုန်း၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်ကြသည် - ချွီဟန်၏ သမီး ချွီရှောင် နှင့် အခြားတစ်ယောက်မှာ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ မှ အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် အိုကြီးတစ်ယောက်၏ မြေးမလေး ဖြစ်သည်။

ကူမော့က လေးယောက် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ တွင် အလုပ်လုပ်စဉ်က ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခဲ့သော ဖျောင်ရှီး များဖြစ်ကြကာ အထူးသဖြင့် ချွီဟန်ကို အဓိက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများကို ကူချူတုန်းက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ကူမော့ ကိုယ်တိုင် ချွီဟန်ကို သွားရောက် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့၏။

ချွီဟန်၏ အိမ်မှာ လမ်းကြားငယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် တည်ရှိသည်။

ကူမော့ ရောက်လာကြောင်း ကြားသောအခါ အနားယူနေသော ချွီဟန်က အလောတကြီး အိပ်ရာမှထကာ အဝတ်အစားလဲပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် ကူမော့ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပြောလိုက်၏။

ထိုသို့ပြောရင်း ချွီဟန်က ကူချူတုန်းနှင့် စကားပြောနေသော သူ၏သမီး ချွီရှောင် ကို ကြည့်ကာ ခိုင်းလိုက်သည်။ "အာမော့... မင်း ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ... ငါ မင်းကို ပေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်... ရှောင်ရှောင်... ငါ့စာကြည့်ခန်းထဲ သွားပြီး ဒုတိယစင်လယ်က အထုပ်ကို သွားယူပေးစမ်း..."

ချွီရှောင်က ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့..."

ချွီရှောင် မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူဖြစ်ပြီး ကူချူတုန်းနှင့် အသက်အရွယ်ရွယ်တူခန့် ရှိသည်။ သူမသည်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့သူဖြစ်ရာ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သွက်လက်မြန်ဆန်လှ၏။ သူမက တံခါးအပြင်သို့ အမြန်ပြေးထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ပိုက်ကာ ပြန်ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကူမော့နှင့် ချွီဟန်တို့ လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြ၏။

ချွီဟန်က အထုပ်ကို ယူကာ ကူမော့ကို ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အာမော့... ဒီထဲမှာ ငွေစင် တစ်ရာ ရှိတယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်၏။ "ဦးလေး ချွီ... ခင်ဗျားက အရမ်း ချမ်းသာတာပဲ... ကျွန်တော် အိမ်သစ်ပြောင်းတာလေးကို လက်ဖွဲ့အနေနဲ့ ဒီလောက်ထိ ကြီးတဲ့ ငွေထုပ်ကြီး ပေးတာလား..."

ချွီဟန်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ငါ အဲ့လောက် မချမ်းသာပါဘူး... ဒါက မင်းအတွက် အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကနေ ငါတောင်းပေးခဲ့တဲ့ လျော်ကြေးငွေတွေပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျူးရှန်းခရိုင်ကနေ ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ငါ သခင်လေး ယန်ယန် ဆီသွားပြီး သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမလိုက်တယ်... အဲ့ကောင်လေး အခုထိ အိပ်ရာထဲမှာ လဲနေတုန်းပဲ... ငါ သူ့ကို ရိုက်နှက်ပြီးတဲ့နောက်မှ သူ အမှန်တိုင်း ပြောပြတာ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ယန်ဖန် က ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိဘဲ မင်းကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပေမယ့် သူက လုံးဝ ရက်စက်တဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါဘူး... သူက လျော်ကြေး ငွေစင် တစ်ရာ ပေးခဲ့ပေမယ့် အဲ့ကောင်လေး ယန်ယန် က ခိုးယူသွားတာတဲ့..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဦးလေး ချွီ... ခင်ဗျား ယန်ယန် ကို တကယ် စော်ကားလိုက်တာပဲ..."

ချွီဟန်က ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး... သူ ငါ့ကို ပြဿနာ လာရှာရဲရင် ငါ အလုပ်ထွက်လိုက်မှာပဲ... ငါသာ ထွက်သွားရင် အနည်းဆုံး လူကောင်း ဆယ်ယောက်လောက်ကို အခြား အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ဆီ ခေါ်သွားလိုက်မယ်... အဲ့အခါကျရင် ယန်ဖန် သူ့ကို သေအောင် ရိုက်မလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."

ကူမော့က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး အထုပ်ကို ယူကာ ပြောလိုက်၏။ "ဦးလေး ချွီ... ငွေကို ကျွန်တော် ယူလိုက်ပါ့မယ်... ဒါက မူလကတည်းက ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က ကျွန်တော့်ကို ပေးရမယ့်ဟာပဲလေ... မူလကတော့ လျော်ကြေးတောင်းဖို့ ကိုယ်တိုင် သွားမလို့ စီစဉ်ထားတာ... အခု သူတို့ ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ လွှတ်ထားလိုက်ပါတော့မယ်..."

ကူမော့သည် ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ အပေါ် အငြိုးထားသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ဝင်ရောက်ကန်ကျောက်ခဲ့သူမှာ သခင်လေး ယန်ယန် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ယန်ဖန်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိသော်လည်း အရမ်းလွန်ကဲသော အရာများကို မလုပ်ခဲ့ပေ။ ယန်ယန်သည် ရက်စက်သော စကားအချို့ ပြောခဲ့သော်လည်း အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကဲ့သို့ လွန်ကဲသော လုပ်ရပ်မျိုးကို မလုပ်ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် တကယ့် ရန်ငြိုးတော့ မရှိပေ။

ကူမော့က ငွေကို လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်ရာ အငြိုးအာဃာတများ ပြေလည်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကူမော့က ချွီဟန်ကို အိမ်တက်ပွဲ ညစာစားပွဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။

ချွီဟန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မနက်ဖြန်လား... မနက်ဖြန်တော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး... မင်း ကိုယ်တိုင် မြင်တဲ့အတိုင်း ငါ အခြေအနေ ကောင်းဖို့အတွက် အခု အနားယူနေတာ... ကုန်ပစ္စည်း အကြီးကြီးတစ်ခု ပို့ဖို့ ဒီည ငါ ထွက်ရတော့မယ်..."

ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဘယ်လို ကုန်ပစ္စည်းမျိုးမို့လို့ ညဘက်ကြီး ဒီလောက် နောက်ကျမှ ထွက်ရမှာလဲ..."

ချွီဟန်က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ "အရမ်းကြီးတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းပဲ... ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က အစိုးရနဲ့ အာမခံထားတာ ငွေစင် နှစ်သိန်းတောင် ရှိတယ်... အစောင့်အရှောက် ခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး ဖျောင်ရှီး ဆယ့်နှစ်ယောက် နဲ့ ဝါရင့် ဖျောင်ရှီး ငါးဆယ်ကျော် ပါတယ်... အဲ့ဒါ ဘာလဲဆိုတာ၊ ဘယ်ကို ပို့ရမလဲဆိုတာတောင် ငါတို့ မသိဘူး... အစောင့်အရှောက် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်တည်းကပဲ သိတာ..."

၎င်းမှာ ထူးခြားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုမှန်း ကူမော့ သိသဖြင့် ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ပေ။

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုလည်း ဦးလေး ချွီ... ဂရုစိုက်သွားပါ... ခင်ဗျား ပြန်ရောက်လာရင် ကျွန်တော့်အိမ်ကို လာခဲ့ပါ... ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်း သောက်ကြတာပေါ့..."

ချွီဟန်က ဖြေလိုက်သည်။ "ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."