အခန်း (၃၉-၄၀)

အခန်း (၃၉) - သံသယဖြစ်စရာ အချက်များ

ကူချူတုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ သူတို့က ငါ့အစ်ကို ကို အသရေဖျက်နေရတာလဲ... ကျွန်မတို့က သူတို့ကို လုံးဝ မသိဘူး၊ ရန်ငြိုးလည်း မရှိဘဲနဲ့ သူတို့က ဘာလို့ အဲ့လို လုပ်ရတာလဲ..."

လင်းပုချီက ဖြေလိုက်၏။

"လုပ်ငန်းတူတွေက အမြဲတမ်း ရန်သူတွေ ဖြစ်တတ်လို့များလား... ကျွန်တော်ကပဲ မိုက်မဲပြီး သူတို့ကို ယုံကြည်မိတာပါ... သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ကျွန်တော် တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ မစဉ်းစားဘဲ လုပ်မိသွားလို့ ခင်ဗျားတို့ကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောမိသွားတာပါ..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... မင်းကလည်း စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ... အရင်က မင်းကို အနိုင်ကျင့်တတ်ပြီး အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်၊ အားကြီးသူကို ကြောက်တတ်တဲ့ နာမည်ရဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လူစားမျိုးလို့ အထင်လွဲခဲ့မိတာ..."

လင်းပုချီက အနေခက်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "တကယ်တော့... ကျွန်တော် အရင်က အဲ့ဒီလို တွေးခဲ့မိတာပါ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူခံရပြီးတဲ့နောက် ခင်ဗျားအကြောင်း ပိုသိလာရတော့ ခင်ဗျားက နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မက်မောတဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ နားလည်လာတယ်... နာမည်ကြီးတဲ့ ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က သူများအရည်အချင်းကို မနာလိုဖြစ်တတ်တဲ့ လူစားမျိုးတွေ ဖြစ်နေမယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ် မယုံနိုင်ဘူး..."

ကူမော့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "သူတို့က ငါ့ကို အသရေဖျက်တာကို မင်း ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့တာ သေချာလို့လား..."

လင်းပုချီက ဖြေလိုက်၏။ "သေချာတာပေါ့... ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်က သိုင်းလောကမှာ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ၊ ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ကတော့ စီနီယာတွေလေ... ဝမ်မိသားစုကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ဆီက လမ်းညွှန်မှုတွေ တောင်းခံဖို့ ကျွန်တော် အထူးတလည် သွားလည်ခဲ့တယ်... သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရမ်း သဘောကောင်းပြီး သင်ကြားပေးတဲ့နေရာမှာလည်း အရမ်း ရက်ရောကြတယ်... ဒါကြောင့် သူတို့စကားတွေကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့တာ...

"အဲ့နေ့ကလည်း လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံဖို့ သွားရင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ စကားတွေ ဟိုဒီ ပြောဖြစ်ကြတယ်... ဝမ်မိသားစုဆီကို ခင်ဗျား လာမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ကျွန်တော် ပြောလိုက်တော့ သူတို့က ခင်ဗျားကို အသရေဖျက်တဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတာပဲ... သူတို့က ခင်ဗျားကို လူလိမ်မှန်း သိပေမယ့် သူတို့က သိုင်းလောကက စီနီယာတွေ ဖြစ်နေတော့ ခင်ဗျားကို သွားပြောဖို့ အဆင်မပြေဘူးတဲ့... ကျွန်တော်က သူတို့ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ထင်သွားပြီး သိုင်းလောကထဲကို အခုမှ ရောက်လာတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အဲ့ဒါကို လုပ်ဖို့က ကျွန်တော့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲလို့ တွေးလိုက်မိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ခင်ဗျားကို တံခါးဝမှာ သွားပိတ်ရပ်ခဲ့တာ..."

ကူချူတုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ နှစ်ယောက်က အရမ်း ယုတ်မာတာပဲ... ဘယ်လို သိုင်းလောကက စီနီယာတွေကများ ကွယ်ရာမှာ လူတွေကို အသရေဖျက်တတ်ကြတာလဲ... အစ်ကို... သူတို့ကို အခုကစပြီး ကျွန်မတို့ လျစ်လျူရှုလိုက်မယ်... သူတို့က မျက်နှာနှစ်ဖက် ရှိတဲ့သူတွေပဲ... ဝမ်မိသားစုမှာ နေခဲ့တဲ့ ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရမ်း ယဉ်ကျေးကြတာ... ကျွန်မတောင် သူတို့ကို စရိုက်ကောင်းပြီး စီနီယာ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတဲ့ လူကောင်းတွေလို့ ထင်ခဲ့သေးတာ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေ၏။

ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ..."

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။ "တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားရတယ်... တုန်းယန် လေဖမ်းခန်းမဆောင် က ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နဲ့ ဖူဝေ့ လေဖမ်းခန်းမဆောင် က ပညာတတ်... သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ငါ့ကို လာစည်းရုံးဖို့ လူလွှတ်ခဲ့ဖူးပြီး ကမ်းလှမ်းမှုတွေကလည်း မဆိုးပါဘူး... ဆိုလိုတာက သူတို့ ငါ့ကို စုံစမ်းထားပြီး ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို သိသင့်တယ်လေ...

"ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အဲ့လို သံသယတွေ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး... သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း ကို ငါ့ကို ရန်စဖို့ မြှောက်ပေးရတဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... သူတို့က ငါ ပြဿနာရှာမှာကို မကြည့်ရက်လို့ ဆိုရင်တောင် သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း ကို လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ငါ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ရုံသာမက ဝမ်မိသားစုအတွက် ငါ့ကို ပိုပြီး အရေးပါတဲ့ အနေအထား ရောက်သွားစေမှာပဲလေ..."

ကူချူတုန်းက ခဏမျှ တွေးလိုက်ပြီး ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး..."

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ပြော၏။

"သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း က ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရင် သူတို့ ဘာအကျိုးအမြတ် ရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားရမယ်... သူတို့က ငါ တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား... ဟင်... အဲ့ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တော့ မဆိုနိုင်ဘူး..."

ထိုနေရာတွင် ကူမော့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ရဲ့ ခွန်အားဟာ ကောလာဟလတွေထဲကလို တကယ် ဟုတ်မဟုတ် သိချင်ရုံ သက်သက် ဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မရိုးသားဘူး... သူတို့ တကယ် သိချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်လို့ ရတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးတယ်ဆိုတော့..."

ကူချူတုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝင်ပြောလိုက်၏။ "သူတို့က ငွေရောင်မြေခွေး ကို သုံးပြီး ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို လုပ်ကြံချင်တာ ဖြစ်နိုင်မလား... ပြီးတော့ ဝမ်မိသားစုဆီကနေ တစ်ခုခု ရဖို့ ပရမ်းပတာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူချင်တာလား... ဒါပေမဲ့ အစ်ကို က သူတို့ကို တားမှာ စိုးရိမ်လို့ အစ်ကို့ရဲ့ ခွန်အားကို ကြိုပြီး စမ်းသပ်ကြည့်တာများလား... အဲ့ဒါလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လူတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး၊ ဟာမစ်... လူတွေ အများကြီးပဲ... အစ်ကို မပါရင်တောင် ပရမ်းပတာ အခြေအနေမှာ သူတို့ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းပုချီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "လုပ်ငန်းတူ ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်နေလို့ ကျွန်တော့်ကို တမင်သက်သက် လှည့်စားပြီး အသရေဖျက်တာများလား... ကျွန်တော်ကလည်း ခေါင်းမာတဲ့လူဆိုတော့..."

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက သိုင်းလောက အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့ သူတွေပဲ... ခုလို ကလေးဆန်တဲ့ အလုပ်မျိုးကို လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းပုချီက ဆိုလိုက်သည်။

"နားမလည်နိုင်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့... သခင်လေး ကူ... နောက်တစ်ခါ အဲ့ဒီ နှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင် ကျွန်တော် တိုက်ရိုက် မေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သူတို့နှစ်ယောက်က နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်လို့ အမြဲ ခံစားနေရတယ်... တမင်သက်သက် လုပ်နေသလိုပဲ... တစ်ခုခုကို ငါ လျစ်လျူရှုမိသွားတယ်လို့ ထင်တယ်... အင်း... သခင်လေး လင်း... မင်း လုပ်ပေးနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိလား..."

"ဘာလဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ..."

လင်းပုချီက မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က လောလောဆယ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က တပ်မှူး ကျိုးချင်းဖုန်း ကို ယွင်ကျိုးမြို့ ဆီ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပို့ဖို့ ကူညီပေးနေတယ်... သူတို့ လင်းကျန်းနယ် ကနေ မထွက်လောက်သေးဘူး... မင်းရဲ့ ပါရှန်းဂိုဏ်း က လင်းကျန်းနယ်မှာ အတော်လေး ဩဇာရှိတယ်လေ... ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ကို သတိထားဖို့ တပ်မှူး ကျိုး ကို သတိပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမလား ကြည့်ပေးပါ..."

လင်းပုချီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ ပါရှန်းဂိုဏ်း က လင်းကျန်းနယ် တစ်ခုလုံးမှာ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ်... ယုံအန်းခရိုင်ကနေ ယွင်ကျိုးမြို့ ကို သွားဖို့ ဖြတ်လမ်း အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ... အဲ့ဒီလမ်းကြောင်း တစ်လျှောက်က လူတွေကို အသိပေးဖို့ စာပို့ခိုတွေ သုံးလို့ရတယ်... တပ်မှူး ကျိုး ရဲ့ တည်နေရာကို တွေ့တာနဲ့ သူ့ကို သတိပေးခိုင်းလိုက်မယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ကူမော့က လက်ပူးဆုပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏。

"ကူညီရမှာပေါ့..." လင်းပုချီက ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ သူတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ မရိုးသားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင် တပ်မှူး ကျိုး ကို ကျွန်တော်လည်း သတိပေးသင့်တာပေါ့... တပ်မှူး ကျိုး က ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးပေမယ့် ကျွန်တော် သူ့ကို လေးစားပါတယ်... သူက အရာရှိကောင်း တစ်ယောက်ပါ..."

...

ထိုညတွင် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် တည်းခိုခန်းတွင် တည်းခိုခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး လင်းပုချီမှာမူ ဒေသခံ ခရိုင်အစိုးရရုံးနှင့် ဆက်သွယ်ရန် လူစီစဉ်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သူသည် ကျိုးချင်းဖုန်း ကို အသိပေးရန်လည်း ပြင်ဆင်နေသည်။

ရထားလုံးသည် တရားဝင် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်နေ၏။

ကူမော့သည် ခေါင်းဖြူအဘိုးအို နှင့် ပညာတတ် တို့က လင်းပုချီ အား သူ့ကို အသရေဖျက်ခဲ့ခြင်းအကြောင်းကို ထပ်မံ တွေးတောနေပြန်သည်။

"အစ်ကို... အဲ့ဒီအကြောင်းကို တွေးနေတုန်းပဲလား..."

"အင်း..."

"လင်းပုချီ ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်... ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ လုပ်ငန်းတူ ပြိုင်ဘက်တွေကြားက ကိစ္စပဲ ဖြစ်မယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုတို့ အားလုံးက ကြေးစားဓားသမား တွေလေ... သူတို့က အရင်ကတည်းက နာမည်ကြီးနေတဲ့သူတွေ၊ အစ်ကိုက အခုမှ တက်လာတဲ့ ကြယ်ပွင့်လေး... အစ်ကို့ရဲ့ တိုးတက်မှုက သူတို့ကို ဖိအားတွေ သေချာပေါက် ဖြစ်စေမှာပဲ... ဒါကြောင့် သူတို့က အစ်ကို့ကို သဘောမကျတာပေါ့..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်၏။ "ဝမ်ယွမ်ပေါင် အသတ်ခံရတာ၊ မုမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေ၊ ရတနာမြေပုံ နဲ့ အခြားအရာတွေကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ရင် တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

"မထင်ပါဘူး... အကုန်လုံးက ပြီးပြည့်စုံအောင် ယုတ္တိရှိနေတာပဲ..." ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးမှာ အယုတ္တိအကင်းဆုံး အရာတစ်ခုကို ရွေးရမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက ငွေရောင်မြေခွေး က အရမ်း အစွမ်းထက်နေတာပဲ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဝမ်မိသားစုကို ရောက်ပြီး ကျိုးချင်းဖုန်း ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာတောင် ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ လုပ်ကြံမှုက တကယ် အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ကူမော့က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါလည်း မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ကူချူတုန်းက ဆက်ပြောသည်။

"ကံကောင်းတာက ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် ငွေရောင်မြေခွေး က အခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတဲ့ပုံပဲ... သူ့ကို ဝိုင်းထားပြီး လိုက်ဖမ်းတဲ့အခါ သူက ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ကြိုးစားခဲ့တာ... မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေနဲ့ဆိုရင် သူ တကယ်သာ လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ရင် နောက်ထပ် လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် သေဦးမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ..."

"ဟုတ်တယ်... သူ လူသတ်ပွဲ ဆင်မနွှဲခဲ့တာ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ..."

အခန်း ၄၀ - ဂုဏ်သတင်း

ကူမော့သည် အလျင်စလိုမရှိဘဲ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့၏။ အသွားခရီးက နှစ်ရက်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း အပြန်ခရီးမှာ ငါးရက် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကူမော့က ကူချူတုန်းအား သိုင်းပညာများ သင်ကြားပေးရင်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော စိတ်နေသဘောထားကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့၏။

လင်းကျန်းမြို့သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ ပုအာစံအိမ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားခဲ့သည်။

ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်း ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ လက်ဖက်ရည် သောက်နေစဉ် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရန်စန်းနျန်က တောင်းပန်စကား ဆိုကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ကူမော့၊ ချူတုန်း၊ ငါ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ ပုအာစံအိမ်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မှားယွင်းသွားခဲ့လို့ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်... ငွေရောင်မြေခွေးက ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိဘူး၊ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်..."

ကူချူတုန်းက တုန်လှုပ်နေဆဲပင် ထောက်ခံလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီငွေရောင်မြေခွေးက လူနဲ့တောင် မတူဘူး..."

ရန်စန်းနျန်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"ဒီကိစ္စအတွက် ငါတို့ ပုအာစံအိမ်မှာ တာဝန်အကြီးကြီး ရှိတယ်... ငွေရောင်မြေခွေးက အရမ်းစွမ်းအားကြီးမှန်း ငါတို့ သိထားပြီးသားမို့လို့ အကဲဖြတ်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အတတ်နိုင်ဆုံး အမြင့်ဆုံးထားပြီး တွက်ချက်ခဲ့တာတောင်မှ ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် စွမ်းအားကြီးနေလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ လုံးဝ မတွေးထားခဲ့မိဘူး..."

ရန်စန်းနျန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဓားသမား အားချီက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"သခင်လေးကူ... ဝမ်ယွမ်ပေါင် လုပ်ကြံခံရချိန်မှာ ခင်ဗျား အဲ့ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့တယ်... ငွေရောင်မြေခွေးက ကောလာဟလတွေထဲကလို တကယ်ပဲ စွမ်းအားကြီးတာလား..."

ကူမော့က ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အပြင်လောကမှာ ယခု ဘယ်လိုတွေ ပြောနေကြသလဲ..."

အားချီက ရှင်းပြလေ၏။

"သူက လူသတ်ဖို့အတွက် ဓားတစ်ချက်သာ လိုအပ်ပြီး သူ့ကို ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်... သူ့ရဲ့ ဓားက လျှပ်စီးထက် မြန်ဆန်ပြီး ဓားချက်တိုင်းက အသက်အန္တရာယ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်တဲ့... သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်အောက်မှာတော့ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲလို့ ဆိုကြတယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ လှုပ်ရှားတာကို ငါ မမြင်လိုက်ရပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်က ဝမ်မိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရသလောက် သူ့ရဲ့ ဓားက ကောလာဟလတွေထဲကထက် လုံးဝ အားနည်းမနေခဲ့ဘူး... သူ့ရဲ့ ဓားက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်အထိ မြန်ဆန်သလဲဆိုတာကို ငါ အခုထိ စိတ်ကူးကြည့်လို့ မရသေးဘူး... ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်ကြတဲ့ ထုံညီအစ်ကို သုံးယောက်က စိတ်တူကိုယ်တူနဲ့ သိုင်းလောကမှာ အတူတကွ ကျင်လည်နိုင်ခဲ့ကြတယ်... ဒါတောင် သူတို့ သုံးယောက်လုံးဟာ ဘာရုန်းကန် ခုခံမှုမှ မလုပ်နိုင်လိုက်ဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်...

ရှင်းယီဂိုဏ်းက ကိုယ်ဖော့ပညာရှင် ဟာမစ်အကြောင်းကိုလည်း မင်း သိမှာပါ... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက ထူးချွန်လွန်းပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်တောင် ငွေရောင်မြေခွေးရဲ့ ဓားအောက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး... ဝမ်ယွမ်ပေါင်ကို တံခါးခြောက်ချပ်က သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ယောက်ကျော်က ကာကွယ်ပေးထားခဲ့ပေမယ့် သူတို့အားလုံးက ဘာမှတုံ့ပြန်ခွင့်မရလိုက်ဘဲ အသတ်ခံခဲ့ရတယ်... ပြီးတော့ သူတို့က ခြံဝင်းတစ်ခုတည်းမှာ ရှိနေခဲ့တဲ့ လူဆယ်ယောက်ကျော်လေ...

သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို မဆိုထားနဲ့ သာမန်လူ ဆယ်ယောက်ကျော်ကိုတောင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ ဒီလောက် မလွယ်ကူလှဘူး... ဒါကြောင့် ခုလို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဓားမျိုးကို ငါ တကယ်ပဲ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ဘူး... သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ ဘာမှတ်ချက်မှ မပေးနိုင်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးသလို သိုင်းဆရာကြီး ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ မသိလို့ပဲ..."

အားချီသည် ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန် အာရုံစူးစိုက်မှု ကောင်းသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော် သူ၏ ဓားပညာသည် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းပညာ၏ လမ်းစဉ်ကိုကား သူ နားမလည်နိုင်သေးချေ။

ယခုအခါ ဓားသမားတစ်ဦးက ဤမျှလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ခံစားချက်များ ပြည့်လျှံသွားကာ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဓားတစ်လက်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်နိုင်တာလား..."

ကူမော့လည်း မသိသောကြောင့် တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေလိုက်၏။

ရန်စန်းနျန်က ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက နင့်အတွက် မမြင်ရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတချို့ကိုတော့ ယူဆောင်လာပေးခဲ့တယ် ကူမော့..."

ကူချူတုန်းက ဝင်မေးလိုက်၏။

"ဘာအကျိုးကျေးဇူးတွေလဲ..."

ရန်စန်းနျန်က ရှင်းပြသည်။

"ယုံအန်းခရိုင်မှာ ဝမ်ယွမ်ပေါင် အသတ်ခံရတဲ့ သတင်းက ပြန့်နှံ့နေပြီလေ... မကြာခင်မှာ ယွင်ကျိုးသိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို ပြန့်နှံ့သွားတော့မှာ... ငွေရောင်မြေခွေးကတော့ ဒီတစ်ခေါက်မှာ သိုင်းလောကကို အံ့အားသင့်စေပြီး သူ့နာမည်ကို အမှန်တကယ် ကျော်ကြားသွားစေခဲ့ပြီ..."

ရန်စန်းနျန်က ဆက်ရှင်းပြသည်။

"သိုင်းလောကထဲက ကောလာဟလတွေအရတော့ ကျိုးချင်းဖုန်း၊ ရှောင်ရွှမ်း၊ ထုံညီအစ်ကို သုံးယောက်၊ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား လေးယောက်နဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်က သိုင်းပညာရှင် အများအပြားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြားကနေပဲ ငွေရောင်မြေခွေးက ဝမ်ယွမ်ပေါင်ကို အလွယ်တကူ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို ချေမှုန်းကာ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ သွေးစွန်းကျန်ရစ်စေခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်... နင်သိတဲ့အတိုင်းပဲ သိုင်းလောကက ကောလာဟလတွေက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုပိုပြီး ချဲ့ကားပြောဆိုလာတတ်ကြတယ်လေ... အခုဆိုရင် ငွေရောင်မြေခွေးက တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး ဝမ်ယွမ်ပေါင်နဲ့ အခြားသော သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့မှ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေက ကြောက်လန့်လွန်းလို့ ဝင်မပါရဲခဲ့ကြဘူးလို့ ပိုပိုသာသာတွေ ပြောနေကြပြီ... ပြီးတော့ နင်က ဝင်မပါရဲခဲ့တဲ့ အဲဒီ သိုင်းပညာရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်... အခု ငွေရောင်မြေခွေးအကြောင်းကို ပြောကြရင် လူအများစုက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်တဲ့အထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား လေးယောက်ကို သတိရကြပြီး နင့်ကို ပိုင်ထုံဝမ်၊ ပညာရှိ၊ ဟာမစ် တို့နဲ့ တစ်တန်းတည်း ထားပြီး မြင်လာကြပြီ..."

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါက ကောင်းတဲ့ နာမည်မှ မဟုတ်တာ... ကြောက်လွန်းလို့ မလှုပ်ရှားရဲဘူးဆိုတာ သတင်းထွက်သွားရင် ဘယ်လောက်တောင် အရှက်ကွဲစရာ ကောင်းလိုက်မလဲ..."

ရန်စန်းနျန်က ပြုံးကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အို ငါ့ရဲ့ ညီမလေး ချူတုန်းရဲ့... နားထောင်လို့ မကောင်းဘူးဆိုပေမယ့် မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ နင့်ရဲ့ အစ်ကိုက အခု အချို့သော အပိုင်းတွေမှာ ပိုင်ထုံဝမ်တို့နဲ့ တန်းတူ ဖြစ်နေပြီလေ... သူတို့တွေက ယွင်ကျိုးသိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီး သူရဲကောင်းတွေချည်းပဲ... သိုင်းသမား ဘယ်နှယောက်ကများ အဲ့ဒီလို နာမည်ကျော်ကြားဖို့ အခွင့်အရေးမျိုးကို လိုချင်နေကြမလဲ... အခုကစပြီး သိုင်းလောကမှာ နင့်ရဲ့အစ်ကိုကို 'သူရဲကောင်းကူ' လို့ မခေါ်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိမလဲ... ဘယ်သူကမှ သူ့ကို 'လူငယ်သူရဲကောင်းကူ' လို့ ခေါ်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ကြောက်လွန်းလို့ မလှုပ်ရှားရဲဘူး ဆိုတာကလည်း နားထောင်လို့ သိပ်မကောင်းပါဘူး..."

ရန်စန်းနျန်က ဆက်ရှင်းပြသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငွေရောင်မြေခွေးလေ... အခု ငွေရောင်မြေခွေးက တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာပြီး အမည်းရောင်စာရင်းရဲ့ အဆင့်သုံး နေရာကို ရောက်သွားသလို သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ... နင့်ရဲ့အစ်ကိုက ဒီဖြစ်ရပ်မှာ ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရတဲ့ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ... ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက ငွေရောင်မြေခွေးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တယ်... သေဆုံးသွားခဲ့ကြတဲ့ ဟာမစ်၊ ထုံညီအစ်ကို သုံးယောက်နဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်က သိုင်းပညာရှင်တွေ အားလုံးကို နင့်ရဲ့အစ်ကိုထက် အားနည်းတယ်လို့ ယူဆကြလိမ့်မယ်... အရေးအကြီးဆုံးကတော့ နင့်ရဲ့အစ်ကို ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရှိထားပြီး ရှန်ပိုင် ကိုယ်တိုင်ကတောင် ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံထားတယ်လေ... အမှန်နဲ့ အမှားတွေ ရောထွေးနေတာနဲ့အတူ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက လင်းကျန်းခရိုင်ကို ကျော်လွန်ပြီး ယွင်ကျိုးတစ်ခွင်မှာ အတော်လေး လူသိများလာလိမ့်မယ်..."

ကူချူတုန်းက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

"သူက ငွေရောင်မြေခွေးအတွက် အရန်လူ သက်သက်ပဲလေ... ငါ့အစ်ကိုက သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားနဲ့ သိုင်းလောကမှာ တစ်နေ့ကျရင် ကျော်ကြားလာမှာပါ..."

ရန်စန်းနျန်က ပြုံးကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အဲဒါကို ငါ ယုံပါတယ်... ငါတို့ သခင်လေးကူရဲ့ စွမ်းအားကတော့ သံသယဝင်စရာ မလိုပါဘူး... အခုကစပြီး တခြားသူတွေက နာမည်ရဖို့အတွက် သူ့ကို မျက်နှာချိုသွေးချင်ကြတော့မှာ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါ နာမည်ရလာအောင် ပုအာစံအိမ်က နောက်ကွယ်ကနေ အားစိုက်ထုတ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့ရပုံပဲ မဟုတ်လား..."

ရန်စန်းနျန်က ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"နည်းနည်းပါးပါးပေါ့... ပုအာစံအိမ်က အခု သခင်လေးကူကို အားကိုးနေရပြီလေ... မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားလေလေ၊ ပုအာစံအိမ်အတွက် စီးပွားရေး ပိုကောင်းလေလေပဲပေါ့..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ အွန်လိုင်းဈေးကွက်ရှာဖွေရေး၏ အရိပ်အယောင်တချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤသည်မှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို မှီခိုကာ အကျိုးအမြတ်ရှာရန် ကြိုးစားသည့် နာမည်ကြီးသူတစ်ဦး၏ အထင်ရှားဆုံး ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နာမည်မကြီးလှသူ တစ်ဦးသည် အခြားသူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးချကာ နာမည်ကြီးလာစေရန် ကြိုးစားကြ၏။ သူတို့ ဤသို့ များများလုပ်လေလေ၊ လူအများက သူတို့ကို လူကြီးလူကောင်းများဟု ပိုထင်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ အခြေအနေမှာလည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံးမှာ ကြေးစားဓားသမားများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် တူညီသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် တိုက်ဆိုင်စွာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြသည်။

အခြားသုံးဦးမှာ သိုင်းလောကတွင် နာမည်ကြီး ကြေးစားဓားသမားများ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် နောက်ကွယ်မှ အနည်းငယ် ခြယ်လှယ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ပုအာစံအိမ်သည်လည်း တူညီသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ကြေးစားဓားသမားများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သတင်းစကားမှာ ပို၍ပို၍ ပြန့်နှံ့သွားကာ အမှန်တရားကို မသိသော လူပိုများလာပြီး ယုံကြည်လာကြပေ၏။

ကူမော့က ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ တာဝန်အသစ်နှင့် ပတ်သက်၍သာ စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

ရန်စန်းနျန်က ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့၏။

"လောလောဆယ်တော့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မရှိသေးဘူး... အကုန်လုံးက သာမန်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ အဲဒါတွေကို စာအုပ်တစ်အုပ်အနေနဲ့ ပြုစုပြီး ချူတုန်းကို ပေးလိုက်မယ်... ဆုကြေးငွေတွေကလည်း မမြင့်ပါဘူး၊ ငွေတစ်ဆယ် နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိတာ၊ ရာကျော်တာဆိုလို့ အနည်းအကျဉ်းပဲ ရှိတယ်... အကယ်၍ နင် စိတ်ဝင်စားရင်တော့ အနည်းအကျဉ်း ဖမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကိုတော့ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုမယ်နော်... မကြာသေးခင်ကမှ ငါ အဓိက အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် နှစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရိပ်အမြွက်တချို့ကို ရထားတယ်၊ မကြာခင်မှာ ခိုင်လုံတဲ့ သဲလွန်စတွေ ရလာတော့မှာ..."

ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

ရန်စန်းနျန်နှင့် အချိန်အနည်းငယ်ကြာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ပုအာစံအိမ်မှ ထွက်ခွာကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြ၏။