အခန်း (၄၅-၄၆)

အခန်း (၄၅) - ယုံအန်းခရိုင်သို့ ပြန်သွားခြင်း

ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေ၏။ သူသည် မူလက ရှောင်ရွှမ်၏ သစ္စာဖောက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်ဟု ထင်မှတ်ထားပြီး ချူယွမ်၏ အကူအညီဖြင့် ရှောင်ရွှမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ သူ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်ရွှမ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် လမ်းစပျောက်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရ၏။

ချူယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းမှာ တခြား သဲလွန်စတွေ ရှိသေးလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်၏။

"အခုလောလောဆယ်တော့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်ကို ဖမ်းနိုင်မှပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်က ပေါ်မလာသေးဘူး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိဘူး... တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စက ငွေရောင်မြေခွေး ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တည်နေရာက ခန့်မှန်းရခက်ပြီး သူ့အနားကို ချဉ်းကပ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူး"

ချူယွမ်က မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်၏။ သူ၏ မူလအတွေးမှာလည်း ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှောင်ရွှမ်နှင့် တွေ့လျှင် အမှန်တရား ပေါ်မည်ဟု ယုံကြည်နေပြီး ချူယွမ်ကတော့ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် တွေ့လိုက်ရလျှင် အရာအားလုံး ပွင့်လင်းသွားမည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လူနှစ်ဦး ဆုံတွေ့ပြီးသည့်တိုင် အခြေအနေမှာ ပိုမို၍ ခန့်မှန်းရခက်ခဲလာ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ကူမော့က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့... လမ်းစ လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အလောတကြီး မေးလိုက်၏။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါဦး"

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ပြောပြတဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ကျွန်တော် နားထောင်ပြီးပြီ... အဲ့ဒါက ရှုပ်ထွေးနေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ အချက်နှစ်ချက်ပဲ ရှိတယ်... အဲ့ဒီနေ့က ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း နှစ်ယောက်၊ ရှောင်ရွှမ် နှစ်ယောက်၊ ဆံဖြူအဘိုးအို နှစ်ယောက်၊ ပညာတတ် နှစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာဖြစ်သလို၊ ခွန်အားက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး တစ်ယောက်လည်း ရှိနေခဲ့တာပဲ"

ချူယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါ အမှန်ပဲ... အကယ်၍ ရှောင်ရွှမ်က မလိမ်ဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ကျိုးချင်းဖုန်း မင်းကလည်း မလိမ်ဘူးဆိုရင်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး လှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ... မင်းမြင်ခဲ့တဲ့ ရှောင်ရွှမ်က အတုဖြစ်သလို၊ သူမြင်ခဲ့တဲ့ ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း အတုဖြစ်နေတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သတိမထားမိဘဲ အလစ်အငိုက် မိသွားပြီး လုပ်ကြံခံလိုက်ရတာပဲ"

"အဲ့ဒီအပြင် ဆံဖြူအဘိုးအို နှစ်ယောက်နဲ့ ပညာတတ် နှစ်ယောက်လည်း ရှိနေတယ်... အတွဲတစ်တွဲက မင်းကို လုပ်ကြံပြီး၊ ကျန်တဲ့ အတွဲတစ်တွဲကတော့ ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာပေါ့"

ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီအချက်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်သူတွေထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အယောင်ဆောင်မှုကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ရုပ်ဖျက်ပညာရှင် တစ်ယောက် ရှိနေတာကို ဆိုလိုတာပဲ... ဒါကြောင့်... ကျွန်တော်တို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းကြည့်ရအောင်၊ ငွေရောင်မြေခွေး နှစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ၊ တစ်ယောက်က အတု၊ တစ်ယောက်က အစစ် ပေါ့"

ထိုနေရာတွင် ကူမော့က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရုတ်တရက် ကျွန်တော် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီ... ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပေမယ့် အတိအကျ မသိခဲ့ဘူး... အခုတော့ အဲ့ဒါ ငွေရောင်မြေခွေး ဆိုတာ သိသွားပြီ"

"ကျွန်တော်ရဲ့ညီမက အဲ့ဒီညက ဝမ်မိသားစုမှာ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားတုန်း သူ လူသတ်ပွဲ ဆင်မနွှဲခဲ့တာ တကယ် ကံကောင်းတယ်လို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့တယ်လေ... မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆို အဲ့ဒီညက လူတွေ အများကြီး သေနိုင်တယ်လို့ပေါ့... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဲ့ဒီစကားမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရပေမယ့် ပြဿနာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ"

"တပ်မှူးကျိုး ခင်ဗျား ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ငွေရောင်မြေခွေးနဲ့ ဆုံခဲ့တုန်းက ခင်ဗျားက အသာစီးတောင် ရခဲ့သေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ကြည့်ရင်၊ အဲ့ဒီနေ့က ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲဖို့ ဆန္ဒမရှိတာ မဟုတ်ဘဲ သူက တကယ်ကို မလုပ်နိုင်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်... သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကိုပဲ အားကိုးပြီး ထွက်ပြေးရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး ထင်တယ်... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့တာပဲလေ... ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး နဲ့ ဟာမစ် တို့ဆိုတာ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ မဟုတ်ဘူးလား... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ထောက်လှမ်းရေးမှူး တစ်ဒါဇင်ကျော်ရဲ့ ခွန်အားကိုလည်း ကျွန်တော် အသိဆုံးပဲ... ကျွန်တော့် တပည့်နှစ်ယောက်ကလည်း ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေပါ... ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကိုလည်း ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာ... သူက အသက်ကြီးနေပြီ ဆိုပေမယ့် အသေအလဲ တိုက်မယ်ဆိုရင် သူက မညံ့ပါဘူး... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဒီလူတွေ အားလုံးကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသံတိတ် ဘယ်လို သတ်နိုင်မှာလဲ"

ကူမော့က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျိုး... ခင်ဗျားရော သခင်ကြီးချူ ရောက တော်တော်လေး သန်မာကြပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အခု ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး လူသတ်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ ကျွန်တော် သတ်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်ချက် ရှိလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး"

ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါက..."

ကူမော့က ဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒီအပြင် နောက်ထပ် ထူးဆန်းတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်ထိ သန်မာတယ်ဆိုရင် သူက ဘာလို့ ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး နဲ့ ဟာမစ် တို့ကို တိတ်တဆိတ် သတ်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားမှာ ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်း ဖန်တီးနေရမှာလဲ"

"ငွေရောင်မြေခွေး က သေဒဏ်ပေးစာကို ကြိုပို့တတ်တာက သူဟာ အရမ်း ဘဝင်မြင့်တဲ့သူ ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ... အဲ့ဒီလို လူမျိုးက သူသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ချက်ရှိရင် ဒီလို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ပါ့မလား... သေချာပေါက် မလုပ်ဘူးပေါ့... သူ လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုကတည်းက သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် မရှိလို့ပဲ... ဒီအချက်က ငွေရောင်မြေခွေး က ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားသလောက် မသန်မာဘူးဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြနေတာပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးပေါ့"

"အကယ်၍ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက အစစ်ဖြစ်နေရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျား ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက အစစ်ဆိုရင်၊ အဲ့ဒီလို သိုင်းပညာရှင် အများကြီးကို အသံတိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့တာဟာ သေချာပေါက် ငွေရောင်မြေခွေး တစ်ယောက်တည်းရဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်နိုင်တော့ဘူး... ဝမ်မိသားစုစံအိမ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ကူညီပေးနေတာပဲ"

"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက အတုဖြစ်ပြီး တကယ့် ငွေရောင်မြေခွေးက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်ထိ သန်မာတယ်ဆိုရင်ရော သူက ဘာလို့ အတုကို ဖန်တီးနေရမှာလဲ... အစစ်က ဘယ်ရောက်နေတာလဲ... သူ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေတုန်းပဲလား... သူ အဲ့ဒီမှာ ပုန်းနေတာက ဘာအတွက်လဲ... သခင်မ ဝမ် က ရတနာတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာလား... ဒါပေမဲ့ သခင်မ ဝမ်က လူပုံလယ်မှာ ထုတ်ပေးလိုက်တာတောင် သူက ဘာလို့ ထွက်ပြီး မလုတာလဲ... အဲ့ဒီအချိန်မှာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို သူ မနိုင်ဘူးလို့ တွေးနေတာလား... အဲ့ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သိုင်းပညာရှင် အများကြီးကို အသံတိတ် သတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲလေ"

"ဒါကြောင့် ခြုံကြည့်လိုက်ရင် ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ အဲ့ဒီညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ယုတ္တိမရှိဘူး... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားက ပြဿနာ အကြီးကြီးပဲ၊ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်"

ကူမော့၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့မှာ နားလည်သွားကြသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင်... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး၏ ခွန်အားက လူတိုင်း ထင်ထားသလောက်သာ ရှိပါက အစစ်ဖြစ်သူက အတုဖန်တီးစရာ အကြောင်းမရှိသဖြင့် ငွေရောင်မြေခွေး၏ ခွန်အားက ထင်သလောက် မကြီးမားကြောင်း ပြသနေပြီး၊ ၎င်းမှာ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်အတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငွေရောင်မြေခွေးကို ကူညီပေးနေသည်ဟု သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဝမ်မိသားစုကို အခု စုံစမ်းရမှာလား"

ချူယွမ်က သူ၏ သံသယများကို ပြန်လည် စီစဉ်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ကျိုးချင်းဖုန်း... နောက်ထပ် မေးစရာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ မင်းကို တောအုပ်ထဲခေါ်သွားပြီး ငွေရောင်မြေခွေးနဲ့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းတဲ့ လူနှစ်ယောက်က ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် မင်း အတည်ပြုနိုင်လား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အရင်ကတော့ ကျွန်တော် သေချာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မသေချာတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သေချာသည်ဖြစ်စေ၊ မသေချာသည်ဖြစ်စေ အဲ့ဒီ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာတော့ သေချာတယ်... အကယ်၍ ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ကြံတဲ့သူက အစစ်ဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး၊ သူတို့မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ကြံတဲ့သူက အတုဆိုရင်တော့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ တကယ် ဘယ်ကို ရောက်သွားကြတာလဲ... ဘာလို့ နောက်ဆုံးမှ ပြန်ပေါ်လာတာလဲ... အဲ့ဒါကလည်း တစ်ခုခု မှားနေတာကို ပြနေတာပဲလေ"

ချူယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့ သေသွားတာကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်မေးလိုက်၏။

"သူတို့က ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ ရှေ့မှာ တင် သေပြခဲ့တာများလား"

ချူယွမ်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက... သူတို့က ရှောင်ရွှမ် မသေဘူးဆိုတာ သိနေပြီး၊ ကျိုးချင်းဖုန်း က တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီလို့ ရှောင်ရွှမ် ယုံကြည်သွားအောင် သူတို့က သူ့ရှေ့မှာ ‘သေပြ’ ခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"

"အခု အဲ့ဒီ အလောင်းတွေ ဘယ်မှာလဲ"

ချူယွမ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"သူတို့ မိသားစုတွေက အဲ့ဒီနေ့မှာတင် လာယူသွားပြီး မီးသင်္ဂြိုဟ်လိုက်ကြပြီလေ... ဒါက... သက်သေတွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဲ့ဒီ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ရဲ့ မိသားစု အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုခဲ့သေးလား"

ချူယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မလုပ်ခဲ့ဘူး... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာကို စစ်ဆေးချက်အရ သူတို့ဟာ ခုနစ်စင်ကြယ် ကောင်းကင်ဓားသိုင်း နဲ့ သေတာ သေချာနေပြီလေ... အရေးအကြီးဆုံးက ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ကြောင့် လူသတ်သမားက မင်းပဲလို့ အတည်ပြုလိုက်ကြတာ... ဘယ်သူမှ အလောင်းတွေကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြသလို အဲ့ဒါတွေက အတုလားလို့လည်း သံသယ မဝင်ခဲ့ကြဘူး"

ကူချူတုန်းက နားထောင်ပြီးနောက် အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် တပ်မှူးကျိုး... ဒီအချက်က အစ်ကို့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေမပြနိုင်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား... မူလကတော့ အဲ့ဒီ အလောင်းနှစ်လောင်းက အတုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင် ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ သေခါနီး ထွက်ဆိုချက်ကို ပယ်ဖျက်လို့ ရမှာလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး... အခု ကျွန်တော်တို့မှာ လမ်းစတွေ ရှိနေပြီလေ... ကိစ္စတစ်ခုလုံးက..."

"ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အစကတည်းက ပြဿနာတွေ ရှိနေခဲ့တာ... ပထမဆုံး အနေနဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားက ကောလာဟလတွေလို ကြောက်စရာ မကောင်းဘူးဆိုတာ သေချာတယ်၊ ဝမ်မိသားစု လူသတ်ပွဲမှာ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က အတွင်းကနေ ကူညီပေးခဲ့တာပဲ"

"ဒုတိယ အနေနဲ့ အကယ်၍ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့နှစ်ယောက်တည်းက ငွေရောင်မြေခွေးကို ကူညီတာဆိုရင် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို သူတို့ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငွေရောင်မြေခွေးကို ကူညီပေးနေတဲ့ တခြားလူတွေ ရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒီလူတွေက ဝမ်မိသားစုအကြောင်းကို အရမ်း သိနားလည်ပြီး ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အာဏာ အတော်အတန် ရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်ရမယ်"

ချူယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကိစ္စရဲ့ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံကတော့ အခု ရှင်းသွားပြီ... ဝမ်မိသားစုထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်ရယ်၊ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ရယ်က ငွေရောင်မြေခွေးနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာပဲ... ငွေရောင်မြေခွေး ပြသခဲ့တဲ့ ခွန်အားအရ ဆိုရင် သူက ဒီလောက်အထိ အသံတိတ် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငွေရောင်မြေခွေးက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ကွန်ရက်တွေကြားမှာ အဖမ်းခံခဲ့ရတာက သူဟာ အဲ့ဒီမှာ အစကတည်းက ပုန်းနေခဲ့တာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အာဏာရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ကမှ ဒီလို လုပ်ပေးနိုင်မှာလေ"

"အဲ့ဒီနောက်မှ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း ကို မြှောက်ပေးပြီး သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ကို သွားပြီး ရန်စခိုင်းတာဟာ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်လို့ ဖြစ်ရမယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ ခံစစ်ကို ဖောက်ဖို့က ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲမယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားကြတာပေါ့... ဒါကြောင့် သူတို့က ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦးကို သတ်ဖို့ ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီး ငွေရောင်မြေခွေး ထွက်ပြေးဖို့ အပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့ကြတာပဲ"

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အစကတည်းက ပုန်းနေတာဆိုရင် သူက ဘာလို့..."

"ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ဆက်ပြီး ပုန်းမနေဘဲ ဘာလို့ လူပုံလယ်မှာ အတင်းအကျပ် အပေါက်ဖောက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ အန္တရာယ် ရှာခဲ့တာလဲ"

ချူယွမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီလို လုပ်လိုက်မှသာ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အစကတည်းက ပုန်းနေခဲ့တာလို့ ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်တော့မှာမို့လို့လေ... အဲ့ဒီလိုပဲ ဝမ်မိသားစုထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က ငွေရောင်မြေခွေးကို အတွင်းကနေ ကူညီပေးနေတယ်လို့လည်း ဘယ်သူမှ မထင်တော့ဘူးပေါ့... အဲ့ဒီအပြင် သူတို့မှာ ဒုတိယ အစီအစဉ်လည်း ရှိသေးတယ်... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ကြံရာပါတွေ ရှိနေမှန်း သိသွားရင် သခင်မ ဝမ် က ရတနာတံဆိပ်ပြားကို အပ်ရဲပါဦးမလား... အပ်ခဲ့ရင်တောင် အဲ့ဒီအချိန်က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ အပါအဝင် လူတိုင်းက သံသယရှိသူတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့... ကျိုးချင်းဖုန်း ကလည်း သူတို့ကို ယုံပြီး တံဆိပ်ပြားကို သယ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"

ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဪ... နားလည်ပါပြီ"

ချူယွမ်က ဆက်ပြော၏။

"ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က အဖွဲ့ထဲမှာ သတင်းတွေ ပို့ပေးနေတော့ အနောက်ကွယ်က မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ကျိုးချင်းဖုန်း တို့ ဘယ်ရောက်နေလဲ၊ ဘယ်လမ်းက သွားမလဲ ဆိုတာကို အချိန်မရွေး သိနိုင်ပြီး ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ကြိုတင် စောင့်ပြီး အလုပ်ကြံနိုင်တာပေါ့"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အခု ကျွန်တော် အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြချင်ရင် မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်ကို ဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေရောင်မြေခွေး နဲ့ ဆံဖြူအဘိုးအို တို့ကို ဖြစ်ဖြစ် ဖမ်းရတော့မယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က သေဟန်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြပြီ... ကျွန်တော် သဲလွန်စတွေ ရှာချင်ရင် ဝမ်မိသားစုထဲက သစ္စာဖောက်ကိုပဲ စုံစမ်းဖို့ သွားရတော့မယ်"

ချူယွမ်က ပြောလိုက်၏။

"ငါ သွားမယ်... မင်းက အခု လူလုံးထွက်ပြဖို့ အဆင်မပြေဘူးလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက အကြီးအကျယ် သွားရင် သူတို့ သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်"

ချူယွမ်က ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ငါ လူတွေ အများကြီး မခေါ်သွားပါဘူး... မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာကိစ္စကို ပုံမှန် စုံစမ်းသလိုမျိုး သွားမေးတာဆိုတော့ ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်နိုင်ဘူး... မင်းက ငါ့လူတစ်ယောက်လို အသွင်ပြောင်းပြီး ဝမ်မိသားစုထဲကို ဝင်ပြီး စုံစမ်းလို့ ရတာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီ"

ကူမော့က သတိပေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျိုး... ကျွန်တော်တို့ အကြမ်းဖျင်း သိသွားပြီဆိုပေမယ့် သံသယဖြစ်စရာတွေတော့ ကျန်ပါသေးတယ်... ရုပ်ဖျက်ပညာရှင် တစ်ယောက်က ယုံကြည်မှုရအောင် အယောင်ဆောင်ပြီးမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တာမျိုး လုပ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြတယ်... ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး က သုံးယောက်တည်းမို့ သတိမထားမိဘဲ အသတ်ခံရနိုင်ပေမယ့် ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိတာလေ... အဲ့ဒီလူတွေ အားလုံးက တစ်ဖက်လူကို ယုံကြည်လို့ဆိုပြီး အသံတိတ် အသတ်ခံလိုက်ရတာကတော့ သိပ်ပြီး မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်"

"အဲ့ဒီအပြင် အကြီးမားဆုံး သံသယကတော့ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာ ဆိုရင် တံဆိပ်ပြားကို ခိုးသွားရင် လုံလောက်နေပြီလေ... ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ဒုက္ခခံပြီး ခင်ဗျားကို အကွက်ဆင် အလုပ်ကြံနေရတာလဲ"

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

မိုးလင်းသည်နှင့် ချူယွမ်သည် အစောင့်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ယုံအန်းခရိုင်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီး ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း ထိုအဖွဲ့ထဲတွင် အစောင့်တစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်း လိုက်ပါသွား၏။

ကူမော့သည်လည်း ကူချူတုန်းနှင့်အတူ ယုံအန်းခရိုင်သို့ ရထားလုံးဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပန်းတိုင်မှာ မတူပေ။ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့၏ ပန်းတိုင်မှာ ဝမ်မိသားစု ဖြစ်ပြီး ကူမော့၏ ပန်းတိုင်မှာ ခရိုင်မြို့ပြင်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အဆိပ်ပင့်ကူကို သတ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချူယွမ်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့က အလျင်စလို ရှိကြ၏။ သူတို့က အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ခရီးနှင်ကြပြီး ညဘက်တွင်လည်း သိပ်မနားကြသဖြင့် တစ်ရက်ကျော်ကျော်နှင့် ယုံအန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကတော့ အလျင်မလိုနိုင်ဘဲ လမ်းမှာပဲ ရှိနေသေးသည်။

ချူယွမ်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့သည် အဲ့ဒီညမှာတင် ယုံအန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သံသယမဖြစ်စေရန် ထိုညတွင် အလျင်စလို မစုံစမ်းခဲ့ကြပေ။ ၎င်းအစား နောက်တစ်နေ့ နံနက်မှသာ ဝမ်မိသားစုသို့ သွားခဲ့ကြသည်။

တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ စစ်ဆေးရေးမှူး ချူယွမ် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ယွမ်ပေါင်၏ သားငါးယောက်နှင့် ချွေးမများ၊ သခင်မ ဝမ် တို့အားလုံး ကိုယ်တိုင် ထွက်ကြိုခဲ့ကြ၏။

နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောပြီးနောက် ချူယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော် ဒီကို လာရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ ဒီအမှုမှာ အရင်က ပုန်ကန်သူ မုဘုရင် ပါဝင်ပတ်သက်နေလို့ပါ... အဲ့ဒီအတွက် အခု တော်ဝင်နန်းတော်ကတောင် သတိပြုမိနေပြီလေ... ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို တတ်နိုင်သမျှ အသေးစိတ် သိဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် မုဘုရင်စံအိမ်က အစောင့်အရှောက်ကြီး သုံးယောက်အကြောင်းနဲ့ သူဌေးဝမ် အလုပ်ကြံခံရတဲ့နေ့က အခြေအနေတွေကိုပေါ့... အဲ့ဒီညက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကလည်း အကျအဆုံး များခဲ့တာဆိုတော့ အဲ့ဒီနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော် ပြန်ပြီး စီစဉ်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်... မူလကတော့ ဒီကိစ္စကို ကျိုးချင်းဖုန်း က အစီရင်ခံရမှာ ဖြစ်ပေမယ့်... ဟူး"

သခင်မ ဝမ်က အလောတကြီး ပြောလိုက်၏။

"သခင်ကြီးချူ... ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်... ရှင်တို့နဲ့ အရာရှိတွေ စိတ်ကြိုက် စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ ရပါတယ်... ကျွန်မတို့ ဝမ်မိသားစုက အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းပေးပါ့မယ်... မုဘုရင်စံအိမ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မတို့ သိသမျှ အကုန်ပြောပြပါ့မယ်... သူဌေး အလုပ်ကြံခံရတဲ့နေ့က ကိစ္စတွေကိုလည်း အိမ်ထဲက လူတွေကို စိတ်ကြိုက် မေးမြန်းလို့ ရပါတယ်၊ အဲ့ဒီနေ့က အခြေအနေတွေကို ပြန်စီစဉ်ကြည့်နိုင်ဖို့ပေါ့"

"ပူးပေါင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မ ဝမ်"

"ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကြွပါ"

သခင်မ ဝမ်မှာ အလွန် အသိတရားရှိပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာသူ ဖြစ်သလို ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးများမှာလည်း အေးအေးဆေးဆေး ရှိကြပြီး သူမ၏နောက်တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြကာ ချူယွမ်နှင့် အခြားသူများ အိမ်ထဲဝင်ရန် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

ဝမ်မိသားစုစံအိမ်ထဲ ဝင်ပြီးနောက် ချူယွမ်က သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို စတင်လိုက်ပြီး၊ အသွင်ပြောင်းထားသော ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း မေးခွန်းများ မေးမြန်းဟန်ဆောင်ကာ စံအိမ်အတွင်း၌ ရှာဖွေစူးစမ်းနေလေသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် မြို့ပြင်ရှိ တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်း၌...

မေပယ်ပင်များမှာ တောင်ကုန်းနှင့် လယ်ကွင်းများအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လေတိုက်လိုက်လျှင် သစ်ရွက်များမှာ ကနေသော ပိုးစနွယ်လေးများအလား၊ ပျံသန်းနေသော လိပ်ပြာလေးများအလား လွင့်ပျံကျလာကြသည်။ ရထားလုံးတစ်စီးမှာ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တင်ဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာ၏။

ဒီနေရာကို မေပယ်နီ တောအုပ် ဟု ခေါ်ခြင်းမှာ မေပယ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းတွင် မေပယ်ရွက်များမှာ နီရဲလာကာ တောင်တစ်ခုလုံး မီးတောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သိပ်မဝေးသော တောအုပ်ထူထူထဲတွင် အရက်ဆိုင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ရထားလုံးမှာ အရက်ဆိုင်တံခါးဝတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားပြီး အစေခံတစ်ဦးက အလောတကြီး ထွက်ကြို၏။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ အရက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြရာ အထဲတွင် ဖောက်သည် အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စားပွဲထိုးက ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးလိုက်၏။

"သခင်လေး... ဘာသုံးဆောင်ချင်လို့လဲ"

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာမှ မစားတော့ဘူး... လူတစ်ယောက် လာရှာတာ"

"ဘယ်သူ့ကို ရှာတာလဲ သခင်လေး"

"အဆိပ်ပင့်ကူ"

အခန်း (၄၆) - အဆိပ်ပင့်ကူ

အရက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ဝိုင်သောက်နေသူများက သူတို့၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်များကို ချလိုက်ကြပြီး၊ စာရင်းစာအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်နေသော ဆိုင်ရှင်မှာလည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည်။ လူတိုင်းက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။

စားပွဲထိုးက အပြုံးလေးဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးက ဘယ်ဘက်ကလဲ"

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ပုအာစံအိမ်က ကြေးစားဓားသမား ပါ"

"မင်းက ‘မျက်မမြင်ကူ’ ပဲ"

စားပွဲထိုးသည် ကူမော့က သူ၏ လက္ခဏာကို ပြောပြသည်နှင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး လှည့်ပြေးလေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရက်ဆိုင်အတွင်းရှိ အခြားလူများလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် - ‘မျက်မမြင်ကူ’ ဟူသော အမည်ကို ကြားသည်နှင့် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အသီးသီး ထွက်ပြေးကြ၏။

ကူမော့ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သံဘောလုံး တစ်ဆုပ် ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို လေထဲသို့ အသာအယာ မြှောက်လိုက်ကာ လက်ချောင်းဖြင့် လှုပ်ခတ်ပစ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သံဘောလုံး ခြောက်လုံးမှာပျံထွက်သွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော လူခြောက်ယောက်၏ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြလေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကူမော့က အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းများဘက်သို့ သံဘောလုံး အနည်းငယ် ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နံရံများပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်လေးများ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွား၏။

"ပြောင်မြောက်လိုက်တဲ့ နည်းစနစ်ပဲ၊ ကောင်းလိုက်တဲ့ လက်နက်ပုန်းပဲ"

အပေါ်ထပ်မှ အသံဩဩတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ထွက်လာ၏။ သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ခတ်နေပြီး ယုတ်မာသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိန်ချိုင့်နေပြီး နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ ဖြူပြာနေ၏။

သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ အပေါ်သို့ ပင့်တက်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းကာ ရံဖန်ရံခါတွင် ယုတ်မာပြီး အေးစက်သော အကြည့်များ ရှိနေတတ်သည်။ လှေကားထိပ်တွင် ရပ်နေရင်း သူက ကူမော့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တဲ့ လက်နက်ပုန်း နည်းစနစ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့ဒါကို ဒီလောက်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန်နဲ့ ဗြောင်ကျကျ သုံးနေတာက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်နော်"

ထိုလူ ပေါ်လာသည်နှင့် ကူချူတုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့ကို မျက်စိကွယ်အောင် လုပ်ခဲ့သည့် တရားခံ အဆိပ်ပင့်ကူ ဖြစ်မှန်း သူမ မှတ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆိပ်ပင့်ကူက ကူချူတုန်း၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ... မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်ရုံးတွေအတွက် ထုတ်ထားတဲ့ ဆုကြေးကြောင့်တင် လာတာ မဟုတ်ဘူးပဲ... ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"

အဆိပ်ပင့်ကူက သူ့ကို မမှတ်မိခြင်းမှာ ကူမော့အတွက်တော့ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ အဆိပ်ပင့်ကူမှာ သိုင်းလောကတွင် နာမည်ကျော် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူကတော့ ယခင်က အမည်မသိ လူတစ်ယောက်၊ အလွယ်တကူ နင်းခြေခံလိုက်ရသည့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် အဆိပ်ပင့်ကူအနေဖြင့် ရန်ငြိုးထားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ကြီးကြီးမားမား ရန်ငြိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မျက်လုံးတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကတော့... မင်း ကျေးဇူးကြောင့်ပဲပေါ့"

အဆိပ်ပင့်ကူမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အို... လောလောဆယ် နာမည်ကြီးနေတဲ့ ‘မျက်မမြင်ကူ’ နဲ့ ငါက ဒီလို ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... မင်း မျက်စိကွယ်သွားပြီးမှ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး သိုင်းပညာတွေ တိုးတက်လာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်လေ... ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာပေါ့"

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့"

"ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ကို လာသတ်တာလဲ"

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းကို သတ်လိုက်ရင် မင်း နောက်ထပ် လူတွေ မသတ်ရတော့ဘူးလေ၊ အဲ့ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ မတရားတဲ့ လုပ်ရပ်တွေ နည်းသွားမှာပေါ့... အဲ့ဒါ မင်းကို ကူညီတာ မဟုတ်ဘူးလား"

အဆိပ်ပင့်ကူက ပြောလိုက်၏။

"အင်း... အဲ့ဒါလည်း ယုတ္တိရှိသားပဲ... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို မသတ်ခင် ငါ တစ်ခု မေးပါရစေ"

"ဘာမေးမှာလဲ"

"ငါ့မျက်လုံးတွေ ပြန်ကုလို့ ရနိုင်သေးလား"

အဆိပ်ပင့်ကူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်၏။

"မရနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်... မင်းက ကုသဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ကို လွန်သွားပြီလေ... တကယ်တော့ ငါ သုံးခဲ့တဲ့ အဆိပ်က ထိပ်တန်း အဆိပ်မျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... အဆိပ်ဖြေဆေးကလည်း ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခက်အခဲက မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက အခု ပုပ်ဆွေးနေပြီလေ... ငါ့ရဲ့ အဆိပ်အတတ်နဲ့ ဆေးပညာနဲ့တော့ အဲ့ဒါကို ကုနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါ စဉ်းစားလို့ မရဘူး"

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"မျက်လုံး အသစ်လဲရင်ရော"

"အဲ့ဒါကတော့ စိတ်ကူးကောင်း တစ်ခုပဲ"

အဆိပ်ပင့်ကူက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။

ကူမော့က ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ပြီး ခြေကို ဆောင့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး နောက်ကွယ်တွင် ပုံရိပ်ယောင်များ ချန်ထားခဲ့လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သွားပြီး အဆိပ်ပင့်ကူကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတိမထားမိနိုင်လောက်သည့် လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆိပ်မှုန့်များက ကူမော့ထံသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာသည်။ အဆိပ်ပင့်ကူက လှည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်စွပ်နှင့် ကော်လာများကြားမှ အဆိပ်ပြင်းမြွေ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှာများကို ထုတ်ကာ ကူမော့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြ၏။

ကူမော့မှာ ပေါ့ဆ၍ မရပေ။ အဆိပ်ပင့်ကူသည် အဆိပ်ဆရာ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အဆိပ်များမှာ ထူးခြားလှသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့က လှေကားလက်ရန်းကို ခြေဖြင့် အသာထိလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာဖြင့် သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား အောက်ထပ်သို့ ပြန်လည် ဝဲပျံဆင်းသက်သွားပြီး အဆိပ်ပင့်ကူ ဖြန့်ကျဲလိုက်သော အဆိပ်မှုန့်များကို ရှောင်လိုက်၏။

သို့သော် အဆိပ်ပြင်းမြွေများမှာ မြားတစ်စင်းအလား သူ့နောက်သို့ အဆက်မပြတ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ကူမော့က လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြွေများကို တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကာ သွေးမည်းများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားစေ၏။

ကူမော့က ခြေနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော သွေးမည်းများမှာ ကျောက်ပြားများကို စားပစ်လိုက်သဖြင့် အပေါက်ငယ်များ ဖြစ်သွားပြီး မီးခိုးမည်းများ ထွက်ပေါ်လာရာ အဆိပ်၏ ပြင်းထန်မှုကို ပြသနေလေသည်။

အဆိပ်ပင့်ကူက အပေါ်ထပ်တွင် ရပ်နေရင်း တခစ်ခစ် ရယ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာက သာမန်ပါပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းအားကလည်း သာမန်ပါပဲ၊ ငါ အတော်ဆုံးကတော့ အဆိပ်ပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ဒီအဆိပ်ကြောင့်ပဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ငါ့လက်ထဲမှာ ကျရှုံးခဲ့ရတာ၊ ဘယ်သူမှ ငါ့အနားကို မကပ်နိုင်ဘူး... မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့နောက်က ဒီအခန်းထဲမှာ ငါ သေသေချာချာ ဖော်စပ်ထားတဲ့ အဆိပ်ပေါင်း ၃၉၈ မျိုး ရှိတယ်... အခု ငါ သုံးလိုက်တာက အဲ့ဒီထဲက နှစ်မျိုးပဲ ရှိသေးတာ... မျက်မမြင်ကူ... မင်း တကယ်ပဲ အထဲဝင်ရဲသေးရဲ့လား"

ကူချူတုန်းက အလောတကြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... သူက တမင် ရန်စနေတာ၊ သူ့စကားထဲ မပါသွားနဲ့ဦး"

အဆိပ်ပင့်ကူက အခန်းထဲဝင်ရန် ဟန်ပြင်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"မလာဘူးဆိုရင်တော့ ငါ သွားပြီနော်"

ကူမော့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"လာခဲ့မယ်"

သူက မြေပြင်ကို အားကုန် ဆောင့်လိုက်ရာ ကျောက်ပြား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လွင့်ပျံတက်လာပြီး အဆိပ်ပင့်ကူထံသို့ အားလုံး ပျံသန်းသွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သံဘောလုံး တစ်ဆုပ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် လှုပ်ခတ်ကာ အဆိပ်ပင့်ကူထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

အဆိပ်ပင့်ကူက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်အထိ နက်ရှိုင်းတဲ့ သိုင်းစွမ်းရည်လား"

သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလေသည်။ ကျောက်ပြားတွေချည်းပဲ ဆိုရင်တော့ မဆိုးလှပေ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ကျောက်ပြားတွေကြားမှာ ကူမော့က လက်ချောင်းလှုပ်ခတ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ် နဲ့ ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ သံဘောလုံးတွေ ပုန်းနေတာလေ။ အချိန်မီ မရှောင်နိုင်တော့သဖြင့် သူက အမိုးတန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားလှသော စုပ်ယူမှု အားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။ အမိုးတန်းပေါ်သို့ ရောက်ရုံသာရှိသေးပြီး ခြေမခိုင်သေးသော အဆိပ်ပင့်ကူသည် ထိုစုပ်ယူမှုအားကြောင့် အမိုးတန်း‌ေအာက်သို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့သည် သူ၏ လက်ဝါးကို လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အမည်မသိ နည်းစနစ်တစ်ခုဖြင့် သူ့ကို အမိုးတန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍ မရအောင် ဖြစ်နေသည်ကို သူ သေချာ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကူမော့၏ နဂါးဖမ်းနည်းစနစ် ပင် ဖြစ်သည်။ ကူမော့သည် ထိုသိုင်းပညာကို ရရှိပြီးကတည်းက ကျူးရှန်းခရိုင်တွင် ဖေးလုံတို့ အဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်စဉ်က တစ်ခဏမျှ အသုံးပြုခဲ့သည်မှလွဲ၍ သိပ်ပြီး မသုံးဖြစ်ခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ ဤသိုင်းပညာသည် တိုက်ပွဲအတွင်း မမျှော်လင့်ဘဲ အလွန် အသုံးဝင်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ယခု ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အဆိပ်ပင့်ကူမှာ ထိတ်လန့်နေသော်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူ ဖြစ်သဖြင့် အလွန် မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကူမော့ထံသို့ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ ဝတ်စုံအောက်မှ လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည် - အနက်ရောင် အရိပ်များမှာ လူးလွန့်နေကြပြီး အချို့က ကြီးသည်၊ အချို့က သေးသည်၊ အချို့က ရှည်ပြီး အချို့က တိုကာ ခူကောင်များနှင့် တူသော်လည်း အမွေးအမှင် တစ်ခုမှ မရှိဘဲ စူးရှသော ညှီနံ့များကို ထုတ်လွှတ်လျက် ကူမော့ထံသို့ အလွန် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူသည် ဤအဆိပ်ရှိ အင်းဆက်များ၏ စွမ်းအားအပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင်... သူ၏ အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားလေတော့သည်။ အဆိပ်ရှိ အင်းဆက်များ ကူမော့ထံသို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှိန်ပျပျ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤသည်မှာ ယန်ကိုးပါး နတ်ဘုရားသိုင်း ၏ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။ အဆိပ်ရှိ အင်းဆက်များမှာ တိုက်ရိုက် လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီး အဆိပ်ပင့်ကူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကပ်သွားကြလေသည်။

"အား... အား..."

အဆိပ်ပင့်ကူက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှ မီးခိုးမည်းများ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အိတ်ထဲမှ အနက်ရောင် ဥပုံစံ ဆေးလုံးအချို့ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ အဖြူရောင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကူမော့က ချက်ချင်း အသက်အောင့်လိုက်ပြီး အဆိပ်များကို ဖယ်ရှားရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အဆိပ်ပင့်ကူက ထိုအခွင့်အရေးကို ယူပြီး ထွက်ပြေးကာ အပေါ်ထပ်သို့ အမြန် ပြေးတက်သွားလေသည်။

ကူချူတုန်းက အော်ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကို... သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်"

ကူမော့က သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားရာ အခန်းထဲမှ နောက်ထပ် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကူချူတုန်းလည်း လိုက်လာပြီး တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ အဆိပ်ပင့်ကူမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ဝက်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်အထိ ပုပ်ဆွေးနေကာ ဆက်လက်၍လည်း ပုပ်ဆွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အဆိပ်ပင့်ကူသည် ဆေးပုလင်း တစ်လုံးကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲများပေါ်တွင်လည်း ဆေးအိုးများနှင့် ဆေးလုံး အမျိုးမျိုး ပြန့်ကျဲနေသည်။ အဆိပ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သူသည် အဆိပ်ဖြေဆေးကို မသောက်ရသေးခင်မှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ဟန်တူ၏။

ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ဒါက ပြဿနာပဲ... ဒီအဆိပ်ပင့်ကူက သူ့မျက်နှာကို သူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ... အစိုးရရုံးက သူ့ရဲ့ လက္ခဏာကို အတည်ပြုဖို့ ခက်လိမ့်မယ်... ကျွန်မတို့ ဆုကြေးငွေ ထုတ်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ်"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"နှမြောစရာပဲ"

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့သည် သူ၏ လက်များတွင် အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးရှိ နံရံကို လက်ဝါးဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင် ခြောက်ခုမှာ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်သွား၏ ။ ၎င်းမှာ သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "နဂါးခြောက်ကောင်စီးနင်းခြင်း" အကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤရိုက်ချက်ကြောင့် နံရံမှာ ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားလေတော့သည်။

ကူချူတုန်းမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားရသည်မှာ နံရံအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော အခန်းငယ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းပင်။ ထိုအတွင်း၌ လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ အဲ့ဒီလူက တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ရသော အဆိပ်ပင့်ကူပင်။