ဖိအားပေးခြင်းနှင့် ရောက်ရှိလာခြင်း

အပျက်အစီးနယ်မြေအတွင်း၌ အကြီးအကျယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားနေတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော်ကို အဓိကထား၍ ပေဟန်ထျန်းဖူနန်းတော် နှင့် မင်ယွမ်ထျန်းဖူနန်းတော် တို့ စုပေါင်းထားသည့် သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်ရှိသော နန်းတော်ကြီး ငါးခု ရှိနေသည်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ဘက်တွင် လူအင်အား အလွန်များပြားသဖြင့် မဟာမိတ်သုံးဖွဲ့ပေါင်းက ကျန်နန်းတော်ငါးခုထက် လူဦးရေ ပိုများနေသည်။

သို့သော် သူတို့အများစုမှာ အင်မော်တယ်အရှင် အလယ်အလတ်အဆင့်အောက်တွင်သာ ရှိကြသဖြင့် စုစုပေါင်း အင်အားမှာ သိသိသာသာ အားနည်းနေပေသည်။

သို့သော်လည်း အခြားနန်းတော်ငါးခုမှာလည်း တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အစီအစဉ်နှင့်ကိုယ် ဖြစ်နေကြသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ အပြန်အလှန် အကြိတ်အနယ် ရှိနေပြီး အရှုံးအနိုင် မပေါ်သေးပေ။

ဤတပည့်များမှာ သက်ဆိုင်ရာ ကမ္ဘာအသီးသီးမှ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလှသည်။ အမျိုးမျိုးသော အင်မော်တယ်သိုင်းပညာ များနှင့် နိယာမလှိုင်းများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံနှံ့နေပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမုန်တိုင်းများမှာ မူလနိယာမမုန်တိုင်းများထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ပုံရသည်။

မကြာခင်မှာပင် ဖရိုဖရဲ တိုက်ပွဲကြား၌ အချို့မှာ အရေးနိမ့်လာကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းဘူးများ ရှိနေခြင်းပင်။ အများစုမှာ အသက်အန္တရာယ်အထိ မလုပ်ကြသဖြင့် တောင့်မခံနိုင်တော့သူများမှာ ကျောက်စိမ်းဘူးကိုခွဲကာ ဘေးကင်းရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြင့်မြတ်သားတော်လောင်းလျာ အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နန်းတော်အသီးသီးမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင် များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ရွှမ်းကျန်းမှာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ၏ နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင် ပီပီ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေပြီး ကျိုရွှမ်းထျန်းဖူနန်းတော် နှင့် ကျန်းယွီထျန်းဖူနန်းတော် တို့မှ အင်မော်တယ်အရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အောက်ကျနောက်ကျ မရှိဘဲ ခန့်ညားစွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

ရှန်းယန်၊ မိုရှန်းဟွာနှင့် ယွီကျိရုံ တို့မှာလည်း လျော့မတွက်သင့်ပေ။ တစ်ဦးချင်းစီမှာ တစ်ယောက်တည်းနှင့် အများအပြားကို ရင်ဆိုင်နေကြသော်လည်း အခြေအနေကို ထိန်းထားနိုင်ဆဲပင်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိပ်တန်းအင်အားစု နည်းပါးလှသော တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် မဟာမိတ်ဘက်မှ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာတော့သည်။

ချန်းဟွမ် ဦးဆောင်သော ရန်သူ့အုပ်စုမှာ တဖြည်းဖြည်း ဖိအားပေးလာပြီး တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် အဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ မလွဲမသွေပင်။

အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ချန်းဟွမ်က တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကြီးမားသော ရန်ငြိုးမရှိကြသဖြင့် အကုန်အစင် သတ်ပစ်ရန် မရည်ရွယ်ပေ။

"ရွှမ်းကျန်း... မင်း ဆက်ပြီး ခုခံမနေပါနဲ့တော့"

"ဒီလို တောင့်ခံနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ ဒီထဲက ရတနာတွေကို မင်းတို့ တစ်ဖွဲ့တည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်လို့ မရနိုင်ဘူး"

ရွှမ်းကျန်းမှာ ရန်သူနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် မည်းမှောင်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အင်မော်တယ်စွမ်းအားများမှာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချန်းဟွမ်တို့ဘက်မှာမူ စွမ်းအားအလုံအလောက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများကို ကြည့်ရင်း ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက အားလုံး စမ်းသပ်ပွဲမှ ထွက်သွားရမည်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း စိတ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက ရှန်းယန်တို့ကို တိုက်ပွဲရပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

ရွှမ်းကျန်း အလျှော့ပေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်းဟွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ငါတို့က မူလ တစ်ခုတည်းက လာတာပဲလေ၊ မင်းတို့ကို အကုန်လုံး ဖယ်ထုတ်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ငါလိုချင်တာက ရိုးရိုးလေးပါ၊ အောက်က ဝင်ပေါက်ပွင့်သွားရင် ငါတို့အားလုံး ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် ရတနာတွေကို လုကြတာပေါ့"

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှမ်းကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "မင်း ဆိုလိုတာက ငါတို့ သုံးဖွဲ့က ဒီနေရာကို အရင်ရှာတွေ့ပြီး စူးစမ်းခဲ့ရတဲ့ အင်အားနဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေက အလကား ဖြစ်သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား"

ချန်းဟွမ်က ခေါင်းခါကာ "အဲဒီလို မပြောပါနဲ့၊ မင်းတို့မှာလည်း လုယူပိုင်ခွင့် ရှိနေတုန်းပဲလေ"

ထိုစဉ် ကျိုရွှမ်းထျန်းဖူနန်းတော် မှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျန်းဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရွှမ်းကျန်း... သိပ်ပြီး လောဘမကြီးနဲ့၊ လူတိုင်းကို ပါဝင်ခွင့်ပေးပြီး မျှမျှတတ ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းတာက တကယ့်ကို သဘောထားကြီးလွန်းလို့ပဲ"

" မင်းက တကယ်ပဲ ငါတို့ကို တားနိုင်မယ် ထင်နေတာလား"

"တကယ်လို့ ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေဦးမယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံးကို ဒီမှာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်မယ်"

ရွှမ်းကျန်းတို့လူစုမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း လာလေ"

"ငါတို့ရဲ့ အင်အားက မင်းတို့လောက် မရှိတာ မှန်ပေမဲ့ ငါတို့ကို အတင်းဖယ်ထုတ်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ဘက်မှာကော ဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်ခဲ့မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"

အမှန်ပင်... တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် မဟာမိတ်အဖွဲ့က အားနည်းသည်ဆိုသော်လည်း အားလုံးက အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ဖက်အုပ်စုမှာလည်း အနာတရ များပြားပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲ ပြန်စတော့မည့် အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ချန်းဟွမ်က တွေးတောနေသည်။

အောက်ခြေမှ ရတနာများက တန်ဖိုးရှိလှလျှင် တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ကို အကုန်အစင် ဖယ်ထုတ်ပစ်ရန် ရင်းနှီးရသည်မှာလည်း မဆိုးလှပေ။

သို့သော် တိုက်ပွဲကြီး မီးကုန်ယမ်းကုန် စတင်တော့မည့် အချိန်မှာပင် လူရိပ်သုံးခုမှာ လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။

"အလို... တော်တော် စည်ကားနေပါလား"

ထန်ထျန်းက အံ့သြသလို ပြောလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားထားသည်ကို သူ အာရုံခံမိပေသည်။

သူတို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။

"သခင်လေးထန်"

ရှန်းယန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မိုရှန်းဟွာနှင့် ယွီကျိရုံတို့လည်း ပြုံးလိုက်ကြပြီး ရွှမ်းကျန်းပင်လျှင် စိတ်အနည်းငယ် လျော့သွားရသည်။

ထန်ထျန်း ရောက်လာခြင်းက သူတို့ဘက်တွင် အားကောင်းသော စစ်ကူ ရလိုက်ခြင်းပင်။

အခြားအဖွဲ့များ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေသည်။

ချန်းဟွမ်မှာ ထန်ထျန်းကို မသိသဖြင့် သာမန်တပည့်ဟုသာ သဘောထားပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် တုဝေကမူ ထန်ထျန်းကို မြင်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတော့သည်။

"သူ... "

"သူ ရောက်လာပြီ"

သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။

သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူက တုဝေကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဤလူက တုဝေကို ဤမျှ ကြောက်လန့်အောင် ဘာတွေ လုပ်ထားသနည်းဟု သူ သိချင်နေမိသည်။

ပေဟန်ထျန်းဖူနန်းတော် ဘက်တွင်မူ ရှောင်းယာ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်များဖြင့် ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။

"သူပဲ..."

" ငါတို့ လွတ်ပြီ"

ရှောင်းယာ က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဘေးမှ စီနီယာအစ်မလျို့က ထန်ထျန်းကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

'ဒီလူက တကယ်ပဲ ရွှမ်းကျန်းထက် ပိုအစွမ်းထက်တာလား'

ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်းမှာ ယွမ်ရန်၊ တန့်ချီတို့နှင့်အတူ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် အုပ်စုဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

သူက မေးလိုက်သည်။

ရှန်းယန်က ရှေ့သို့ တက်လာပြီး အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ခဏမျှ ဆိတ်ဆိတ်နေကာ အောက်ခြေမြေပြင်ကို အာရုံခံလိုက်သည်။ အပျက်အစီးများ၏ အောက်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

"ဒီအောက်မှာ ရတနာရှိတာ သေချာလား"

ရှန်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "သေချာပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ စူးစမ်းနေတုန်းမှာ ကျောက်စိမ်းဘူးတွေက အဆက်မပြတ် တုံ့ပြန်နေတာ"

"အောက်ထဲမှာ နေရာတစ်ခု ရှိပြီး ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အောက်ခြေမှ လာသော စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ ကမ္ဘာ့မူလ သက်သက်ထက် ပို၍ ထူးဆန်းနေသလို သူ ခံစားနေရသည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ချန်းဟွမ်တို့အဖွဲ့မှာ စိတ်ရှည်မှု ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ရွှမ်းကျန်း... ဆုံးဖြတ်ချက်ချတော့"

"မင်းမှာ ရွေးချယ်ခွင့် တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်"

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။