သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူမ၏ဝိညာဉ် ၃

၎င်းမှာ ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် သက်ပြင်းချသံတစ်ခုဖြစ်ပြီး လွမ်းဆွေးမှုအနည်းငယ် ရောယှက်နေလေသည်။

"ဒီအချိန်လေးက ငါ သူ့အနားကို အနီးကပ်ဆုံး ရောက်ဖူးတဲ့ အချိန်ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု စုဟုန်ရှို့က အေးအေးဆေးဆေးပင် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သိမ်းဆီးပစ်လိုက်၏။

"..."

သူမ၏ သတိပေးမှုကြောင့် ရှန်းယီ နှင့် သိပ်မရင်းနှီးလှသော ဘိုင်ဝူသည် အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။ ဤဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်ကမှ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသော ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုအချိန်ကာလမှာ တရားထိုင်ရန်အတွက်ပင် လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်မည့် အချိန်တိုလေးသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူဟာ တကယ်ပင် ‌မသေမျိုးတစ်ပါး ဝင်စားခြင်းများလော။ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပါသည်။ ဘိုင်ဝူကဲ့သို့သော စရိုက်ရှိသူပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ထိုကောလာဟလကို ပို၍ ယုံကြည်လာမိလေ၏။

...

ထိုအုပ်စု၏ စိတ်အာရုံများ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ရှန်းယီသည် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာတစ်ခုကို ထပ်မံရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး သူ၏ ခရီးစဉ်မှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို စတင်စစ်ဆေးနေလေပြီ။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ၏ ရင်ကို အနာကျင်ရဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ နတ်ဆ်ိုးသက်တမ်းများပင်။ ထိုသက်တမ်းအများစုကို ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ် အချို့က ယူဆောင်သွားကြသဖြင့် သူ၏လက်ထဲတွင် များများစားစား မကျန်ရစ်တော့ချေ။

အရှေ့ခန်းမသခင်သည် အသက်စွန့်ကာ ရူးရူးမူးမူး တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်အတွေ့အကြုံများကို အကြိမ်ကြိမ်ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အတော်အသင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်ဆိုစေကာမူ၊ အဆိုပါနယ်ပယ်၏အဆင့် ၉ ရှိ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အချက်တစ်ချက်ကို လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်ပေ။ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ နည်းစနစ်များသည် ၎င်းအတွက် အလွန်ပင် ကြီးမားပြင်းထန်လွန်းလှ၏။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း ခြောက်သိန်းကျော်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက်၊ ခယ်ရှစ်စန်း၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ရှန်းယွဲ့ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားခဲ့ရ၏။ သူ၏ ယခင် ဘေးဒုက္ခများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံသာ မရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် မျက်နှာပြင်အတွင်း၌ပင် သေဆုံးသွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပေမည်။

ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သည် ရတနာနယ်မြေနှင့် တူညီသွားသည့်အခါမှသာ စစ်မှန်သော အဆင့်တက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သိထားသင့်ပေသည်။ ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်မှာ ကျင့်ကြံသူများကို ထိုအဆင့်မှ နည်းလမ်းအချို့ကို ကြိုတင်ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ခွင့်ပြုပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တန်ဖိုးကြီးသော နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးမပါဝင်ပါက၊ ၎င်းကို အခြေခံအကျဆုံး အမျိုးအစားအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

သို့တိုင်အောင် ဤအဆင့်ရှိ ပညာရပ်ကပင် ရှန်းယီအား အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ကို လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်စေခဲ့ပြီး၊ သူ့ထက် အဆင့်နှင့် နည်းစနစ်ပိုမိုမြင့်မားသော အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကိုပင် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ အစွမ်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

"ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလောက် ရလိုက်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ" ဟု ရှန်းယီက သူ့ကိုယ်သူ ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပျက်စီးသွားမှုက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့၏။

၎င်း၏ မြင့်မြတ်သော သွေးမျိုးဆက်နှင့်ပင်၊ ဤသည်မှာ မြို့သုံးမြို့အဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သေးသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တကယ်တမ်း ရင်ဆိုင်ရပါက၊ ရှန်းယွဲ့ ပညာရပ်သည် သူ၏အသက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အမှန်ပင်... ယခုအချိန်က အိပ်မက်မက်နေရမည့် အချိန်တော့ မဟုတ်သေးပေ။ ရှန်းယီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားပြီး သူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ဖိအားများ အလွန်ကြီးမားလွန်းနေမှလွဲ၍ ရှားရှားပါးပါးသာ ပြုံးတတ်ပြီး၊ ထိုအပြုံးကို မိမိကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရန်အတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိ၏။

သူသည် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ အင်အားနှင့် ပတ်သက်၍ သေချာသိရှိထားမှု မရှိသော်လည်း၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ်၏ ၎င်းတို့အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အချို့သောအရာများကို ရိပ်စားမိရန် လုံလောက်နေပေပြီ။ လူမိုက်တစ်ဦးသာလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အင်အားစုကို အကြောင်းမဲ့သက်သက် ရန်စဝံ့ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် တကယ်ကို ရှောင်ပြေး၍ မရနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက သတ်ဖြတ်လိုသောရည်ရွယ်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးဖြစ်ရာ၊ ရှန်းယီလည်း သူ၏ ရင်ထဲမှ အုံ့မှိုင်းနေမှုများကို ဖွင့်ထုတ်ကာ လွှတ်ချလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

ယခုအခါ အိုးကွဲသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဘဝခရီးကိုတော့ ဆက်လျှောက်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလော။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၁၆၉၀၀၀၀]

သူ ပထမဆုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့သော စပါးအုံးမြွေ အနည်းငယ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မှ နတ်ဆိုးသားရဲများသာဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်ကောင်လျှင် နှစ်ပေါင်း လေး၊ ငါးသောင်းခန့်သာ ရှိသည်။ နောက်ပိုင်းမှ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရသော သက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသည့် နတ်ဆိုးများ၏ အဆင့်များမှာတော့ မဆိုးလှချေ။

အနိမ့်ဆုံးပင်လျှင် မြို့နှစ်မြို့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဝန်းကျင်တွင် ရှိပြီး၊ တကယ်ပင် သက်တမ်း တစ်သိန်းကျော်စီ ရှိကြ၏။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက် နှင့် တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ၏ သခင်လေးတို့မှာ ပါရမီရှင်များဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။ ပထမတစ်ဦးက သက်တမ်း နှစ်သိန်းခုနစ်သောင်းကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ဦးကလည်း တစ်သိန်း ရှစ်သောင်းခန့် ပေးအပ်ခဲ့၏။

သို့သော် အားလုံးကို စုပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် အလွန်တရာ ကျပ်တည်းနေသေး၏။

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးမူလများကို စတင်စုစည်းလိုက်ပြီး ထို အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်လိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသားဆိုရလျှင် ဤဖီးနစ်ငှက်အပေါ် သူ သိပ်ပြီး အကောင်းမမြင်လှချေ။

သို့သော် တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ သခင်လေးကဲ့သို့ ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီးနောက် အခြားသူတစ်ဦး၏ ကယ်ဆယ်မှုကို အစဉ်အမြဲမျှော်လင့်နေရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ၊ ဤသည်မှာ ရွေးချယ်စရာ အဆိုးနှစ်ခုထဲမှ ပိုကောင်းသည့် တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။

အနောက်ပိုင်းဟုန်မှ ဤနတ်ဆိုးများသည် နက်ရှိုင်းသောကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ ရှိကြသော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်မှု လျော့နည်းနေပုံရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခယ်ရှစ်စန်းဆိုလျှင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ဤနှစ်ကောင်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းပေ၏။

နတ်ဆိုးမူလဆယ့်နှစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားသည့်အချိန်တွင်၊ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စွာပြန်လည်ပုံဖော်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ရှန်းယီသည် ၎င်းကို သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်လေသည်။

ခန်းမသခင် နှစ်ဦးသည် အစောင့်အရှောက်များအဖြစ် သူ၏ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာကြ၏။

ရှန်းယီသည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ထားသော သက်တံရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ လေမတိုက်ဘဲ တိမ်များလွင့်စင်သွားပြီး သက်တံရှည်ကြီး၏ ထိပ်တည်းတွင်မူ ဝေဝါးနေသော သွေးနီရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လက်နှစ်ဖက်ကို တွဲလောင်းချကာ ရပ်တန့်နေလေသည်။

အနန္တနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ထိုခမ်းနားထည်ဝါလှသော မြို့တော်ငါးခုကို တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ မြင်ကွင်းတွင် အနက်ရောင်လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

မြို့တော်၏ ဆိုင်းဘုတ်များပေါ်တွင် ယခင်က စာလုံးများမရှိတော့ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

တတိယမြောက်ခန်းမမှာ နတ်ဆိုးတစ် တောင်ခန်းမ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရှန်းဟွမ် အင်ပါယာမြို့တော်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး၊ ပဋိသန္ဓေတည်ခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းတည်းဟူသော ဆင်းရဲဒုက္ခများအနက် ရောဂါဘေးဒုက္ခ ကပ်ဆိုးကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

ရှန်းယီသည် ဤအသုံးအနှုန်းများအပေါ် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်ခြင်တွေးတောနေမိ၏။ သူ နားလည်မှု မလွဲမှားဘူးဆိုလျှင် ရေရောဂါဘေးဒုက္ခဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်မည်လော။

ရှန်းယီသည် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီ၏ ထူထပ်မှုတွင် သိသာထင်ရှားသော ခုန်ပျံတိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့ပေ၏။

သူသည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်း၏ တတိယမြောက် ခန်းမဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းယီ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင်၊ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟဘဲ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်မှာ ထိုတံခါးဆီသို့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

တံခါးမှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။ ယခင်ကကဲ့သို့ တူညီသော အလင်းရောင်အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမိုကြာရှည်ခံလေသည်။ ထိုကြွယ်ဝသော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထက်ဝက်တိတိ နေရာယူသွားတော့သည်။

ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်ခါးသက်သွားလေ၏။ ၎င်းသည် ယခင်က ရှိခဲ့သော ယုံကြည်မှုများကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး၊ သွေးနီရောင်ပုံရိပ်ကြီးကို နောက်သို့ လှည့်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

သို့သော် ထိုပုံရိပ်ကြီး၏ လျစ်လျူရှုထားသော အကြည့်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှုကြောင့် ထိုတံခါးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားလေတော့သည်။