← Chapters

မြို့တော်သုံးခုကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ မြောက်ပိုင်းခန်းမ၏ ရှေ့တန်းစစ်သူကြီး

Vol. 66 Ch. 653

မြို့တော်သုံးခုကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ မြောက်ပိုင်းခန်းမ၏ ရှေ့တန်းစစ်သူကြီး

Vol. 66 Ch. 653

ဘန်း... ဘန်း...

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ထိုးဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ရှန်းဟွမ် မသေမျိုးမြို့တော်၏ တံခါးကြီးများသည် ဖြည်းညှင်းစွာပွင့်လာပြီး၊ ဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်ခြင်းကျရှုံးခဲ့သော အကြွင်းအကျန်များကို စွန့်ပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေ၏။

သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ၊ ဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်ရာတွင် ကျရှုံးခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ရော ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်ပါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို ဆိုလိုပေသည်။

ရှန်းယီသည် ဘေးဒုက္ခကို ခံစားရန်အတွက် နတ်ဆိုးစောင့်ကျောက်တိုင်ကို အားကိုးခဲ့သဖြင့် သေဆုံးနိုင်ချေရှိသော အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်းခြောက်သိန်းကျော်ကို တန်ဖိုးအဖြစ် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။ ဤအပေးအယူသည် အရှုံးပေါ်သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ အခြေအနေသာပေးမည်ဆိုပါက ထိုအရာများကိုပင် သူ အဆုံးရှုံးမခံချင်ပေ။

ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်တွင် ဖီးနစ်ဟူသော စကားလုံး ပါဝင်နေသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်နှင့် အမှန်တကယ် မျိုးရိုးတူညီခြင်း မရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းလှ၏။ ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ် ဆက်နွယ်မှုရှိသည်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပြီး၊ စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ သင့်တော်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးစောင့်ကျောက်တိုင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက်၊ ထိုဖီးနစ် မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက်အသက်ဝင်လာပြီး အနည်းငယ် တုန်ယင်လာကာ၊ ဖွင့်နိုင်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်ခွံများသည် ပေါင်တစ်ထောင်မျှလေးလံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ကို ပင့်တင်ရန် ခွန်အား မရှိဖြစ်နေ၏။

ရှန်းယီသည် သူမအား မည်သို့ ကူညီရမည်ကို သိသော်လည်း၊ သူ၏ ပုံမှန် မျက်နှာအမူအရာဖြင့်သာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး နေရာမှ မရွေ့ခဲ့ချေ။

အချို့သော ချိုင့်များသည် တစ်ကြိမ်သာ နင်းဝင်သင့်ပေသည်။

ထိုဖီးနစ် မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူငယ်အိမ်များသည် ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်လာကာ၊ ၎င်းတို့အထဲတွင် မမြင်နိုင်သော မီးတောက်များ ကခုန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရသည်အထိ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို နတ်ဘုရားများသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို မီးတောက်လက္ခဏာများ မှေးမှိန်သွားပြီးနောက်မှသာ၊ ဖီးနစ်နတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

သို့သော် ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်သည် ဤပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်၏။ ဤအခွင့်အရေးကို အရယူရန် သူမအတွက် မလွယ်ကူခဲ့သလို၊ အခြားသူများက သူမကို အထင်သေးမည်ကိုလည်း သူမ မလိုလားပေ။

"ဟူး။"

နောက်ဆုံးတွင်၊ ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ နတ်ဆိုးမူလများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စုဝေးထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်... မဟုတ်သေးပေ၊ ယခုအခါတွင် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ဖြစ်သင့်ပေပြီ။ ဤအမျိုးသမီးသည် လုံလောက်သော စိတ်စွမ်းအားကိုပြသခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ လွှာရှိ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဖြင့်၊ သူမသည် မျိုးစိတ်တူညီခြင်း မရှိသော်ငြားလည်း နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ကိစ္စရပ်များသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးများနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ဘဲ၊ သူမ၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်မှာ လုံလောက်အောင် မသန်မာသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် သူမအား အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ အရင်းအမြစ်များကို နှမြောတွန့်တိုနေခြင်း မရှိတော့ချေ။

နတ်ဆိုး မူလများကို သူမထံသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကျွေးမွေးလိုက်လေ၏။ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင်၊ရှန်းဟွမ် မသေမျိုးမြို့တော်၏ တံခါးများသည် အနည်းငယ်ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး၊ ပိတ်ထားရမည်လော သို့မဟုတ် ဖွင့်ထားရမည်လော မသေချာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်နေရသော ထိုသူသည် သေဆုံးသွားပြီလော သို့မဟုတ် မသေသေးဘူးလော။

နတ်ဆိုး မူလဆယ်ခုကျော်ကို ဖီးနစ်နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ရက်ရက်ရောရော စီးဝင်စေလိုက်သောအခါ၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သူမ၏ အမည်သည် နောက်ဆုံး၌ ရတနာဟူသော စာလုံးကို ရရှိသွားလေသည်။

"ဂီ့"

စူးရှသော ဖီးနစ် အော်ဟစ်သံကြီးသည် မိုးမြေကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ မီးခိုးရောင်နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် ရုပ်တုသည် ၎င်း၏ တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ယခင်ကဲ့ပင် သနားစရာကောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု အားလုံးသည် ယခုအခါ သူမကို ဒုက္ခပေးနေလေသည်။

သို့သော် ယခင် ငိုကြွေးသံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ၊ ဤဖီးနစ်၏အော်ဟစ်သံတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသတရား နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်နေပေ၏။

သူမသည် ရှန်းယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရက်စက်စွာ အရှင်လတ်လတ် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ ထို ဖီးနစ်သခင် လေးသေဆုံးသွားသည့် ပုံစံလောက်ပင် တရားမျှတမှု မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် သူမသည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ အကျဉ်းချခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သူမ၏ အနှစ်သာရသွေးများကို နှစ်တစ်သိန်း တင်းတင်း အထုတ်ယူခံခဲ့ရသည်။

အနှစ်သာရသွေးသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွက် အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ သွေးထုတ်ယူခံရသည့် နာကျင်မှုသည် သာမန်လူများ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီး၊ အသက်အန္တရာယ်မှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင်ရှိနေသည်ဟူသော ခံစားချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခံစားရခက်လှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ နောက်ဆုံးတွင် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများနှင့် လုံးဝ ဝေးကွာသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးခြင်းထက်စာလျှင်၊ သူမ မထွက်ပြေးမီ တွေးမိခဲ့သည့်အရာမှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို ကြီးမားသော အံ့သြဖွယ်ရာတစ်ခု ပေးအပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လုပ်ရပ်များသည် အတော်လေး အကျည်းတန်လှသော်လည်း၊ ရှန်းယီ၏ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု မရှိဘဲ သူမ၏ အစီအစဉ်သက်သက်ကိုသာ အခြေခံမည်ဆိုပါက၊ စုဟုန်ရှို့မှာ ကြီးမားသောပြဿနာတစ်ခုခုနှင့် သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပါလား။

အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားသည် အနည်းငယ် ခေါင်းမာကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။

"လာစမ်း"

ဖီးနစ်နတ်ဆိုး နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်လိုက်လေ၏။ သူမသည် ထိုတိတ်ဆိတ်၍သေဆုံးနေသော နေရာသို့ တစ်ဖန် ပြန်မသွားချင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ယခင်ဘဝကထက်ပင် ပို၍ ခေါင်းမာလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခသည် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်နေရသူ၏ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများကြောင့် ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ လောင်းထည့်သည့် အရှိန်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးမြှင့်လိုက်လေ၏။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အရူးအမူးလိမ့်လှိမ့်နေကာ၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အဆိုးရွားဆုံးသော ရောဂါဝေဒနာများကို ခံစားနေရလေသည်။ အသားများသည် သွေးပုပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နီရဲနေသောအရာများမှာ ပြည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အပုပ်နံ့ထွက်နေသော အပေါက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

သူမသည် ခေါင်းကို တောင်ပံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ရာ၊ ယခင် ဖီးနစ်နတ်ဆိုးထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အခြေအနေမျိုးမရှိလှသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ လာစမ်းဟု ပြောပြီးကတည်းက သူမသည် မည်သည့် အသံမျှထပ်မထွက်တော့ချေ။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ်သိန်းသည် ရှန်းယီ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ လွယ်ကူစွာ လွတ်ထွက်သွားခဲ့၏။

အပျက်အစီးများတောင်တစ်လုံးအဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီး ငြိမ်သက်သွားသည်အထိပင်။

အစိမ်းရောင်အမွေးများသည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို တောက်ပနေလေ၏။ သူမသည် တောင်ပံများကိုဖြည်းညှင်းစွာ ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ သွယ်လျသောလည်ပင်းနှင့် အနည်းငယ်လှပသော ခေါင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ဖီးနစ်နတ်ဆိုးသည် မြေပြင်ကို ငေးမောစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ဗလာဖြစ်သွားပြီးနောက်မှသာ လက်တွေ့လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်လေ၏။

သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော တောင်ပံခတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

[တောင်ပိုင်း ခန်းမသခင်: အစိမ်းရောင်ဖီးနစ် ယွီလန် ]

မြို့တံခါးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ ဧရာမ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ပျံသန်းလိုက်သော်လည်း၊ မရေမတွက်နိုင်သောနတ်ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တောင်ပိုင်းခန်းမ၏ ပလ္လင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ၎င်းအစား သူမသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်းယီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ရှည်လျားသော အစိမ်းရောင်အမွေး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလှပိုင်ရှင်လေးသည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ယွီလန် သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ သခင် ခိုင်းစေထားတဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်မ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါပြီ။"

ယုတ္တိဗေဒအရ၊ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ဤမျှများပြားသော သက်တမ်းနှစ်များကို စီးဝင်စေခြင်းခံရသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် အိုမင်းရင့်ရော်မှု လက္ခဏာများ ပြသလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရပေသည်။

သို့သော် ဖီးနစ်နတ်ဆိုး၏ အစပိုင်းတွင် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့သည့် လုပ်ရပ်နှင့် ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့နေစဉ်အတွင်း သူမ၏ မျက်နှာကို တောင်ပံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သည့် အပြုအမူကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုပါက၊ သူမ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်မျိုးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာရကြောင်းကို ရှန်ယီ နားလည်နိုင်ပေသည်။

၎င်းက သူမသည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

"..."

ဝူကျွင်း သည် ဖီးနစ်နတ်ဆိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးမှု အနည်းငယ်ဖြင့် အကြည့်လွှဲသွားလေ၏။

အလုပ်ကို သေချာမလုပ်နိုင်ဘဲ ဒီလိုအလှပြကွက်တွေ အများကြီးလုပ်နေတော့ရော ဘာအသုံးကျမှာလဲ။

All Chapters