မြို့တော်သုံးခုကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ မြောက်ပိုင်းခန်းမ၏ ရှေ့တန်းစစ်သူကြီး ၂

ခယ်ရှစ်စန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝူကျွင်းဘက်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

"မင်းလိုကောင်မျိုးလည်း ဒီနေ့မျိုးကြုံရတာပဲလား။"

"ကောင်းပြီ။" ရှန်းယီက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်ပြလိုက်၏။ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်နတ်ဆိုးမှာ အနောက်ဘက်နဂါးနန်းတော်ကိုပင် စိန်ခေါ်နိုင်သည်ဟု ကျော်ကြားသည်နှင့်အညီ၊ ဤမျှများပြားသော သက်တမ်းနှစ်များကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ဤမိစ္ဆာနတ်ဆိုး၏ အငွေ့အသက်မှာ အခြားသော ခန်းမသခင်နှစ်ဦးထက် များစွာ ပိုမိုပြည့်ဝနေပေသည်။

အဓိက အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ အလဟဿ မဖြစ်သွားစေဘဲ အောင်မြင်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးတောရင်း ရှန်းယီသည် ရှန်းဟွမ်မြို့တော်ကြီးထက်တွင် လှိုင်းထနေသော ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာပင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖန်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ချောမွေ့နီရဲနေသောပုတီးစေ့တစ်စေ့အသွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်များမှာ ဝေ့ဝဲလှည့်ပတ်နေကြ၏။

၎င်းသည် စုစည်းထားသော အနှစ်သာရသွေး လုံးလေးတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။

တတိယမြောက် တာအိုလက်နက်

ရှန်းယီက လက်လှမ်း၍ ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် ပုတီးစေ့ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လုပ်ငန်းစဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်စွာပင် ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အရာအားလုံးကိုအရည်ပျော်စေနိုင်သည့်အလား ပြင်းထန်သော အပူရှိန်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားသော မမြင်နိုင်သည့် မီးတောက်များ၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး၊ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်ရှိ နက်မှောင်သောမျက်လုံးများသာ ကြည်လင်စွာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

တတိယမြောက် တာအိုလက်နက်မှာ အမှန်တကယ်တွင် သားရဲအမြုတေ နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဖီးနစ်အမြုတေဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပို၍ သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ရှန်းယီသည် ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ်ကတည်းက နတ်ဆိုးအမြုတေများကို အလုံးလိုက် မျိုချသည့် အလေ့အကျင့်ကို စွန့်လွှတ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက၊ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးက ဤအရာကို တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု သူ ထင်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ၎င်းသည် သဘာဝကျလှပေ၏။ တောင်ပိုင်းခန်းမသခင်အတွက် အနှစ်သာရသွေးထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းသော အမှတ်ရစရာမှာ မည်သည့်အရာရှိပါဦးမည်နည်း။

၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး အတိုင်းအဆမဲ့သော နှလုံးသားမီးတောက်စွမ်းအားနှင့် ရှန်းဟွမ်မြို့တော်ကြီးမှ ပေးအပ်သော ကြီးမားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာအငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဟ၍ ဖီးနစ်အမြုတေကို ပြန်လည်မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: ၄၇၀၀၀၀ နှစ်]

ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို ကြည့်ရင်း ရှန်းယီ တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွား၏။

ယခင်က ယန်ချုံကျန်း ပေးပို့ခဲ့သော အကြည့်အရ သူ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ရှန်းယီ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်မှာ အမည်မဲ့တောင်ရှိ လျှို့ဝှက်ရတနာများကို လက်မလွှတ်ချင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်မှ ကမ်းလှမ်းလာသည့်အတွက် ရှန်းယီအနေဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

အလွန်ဆုံးရှိလျှင် ထိုနေရာသို့ သွားသည့်အခါ သူ၏ အထောက်အထားကို အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်ထားရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်ကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ထိုတောင်၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အရာများ ပုန်းကွယ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူ ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးသက်တမ်း အရေအတွက်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်စရာဖြစ်နေ၏။

လုံလောက်နိုင်သလို၊ မလုံလောက်ဘဲလည်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စုဦးမယ်။" ရှန်းယီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ထပ်မံ စုစည်းလိုက်ပြန်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေ အကောင်တစ်ရာနီးပါး၏ အလောင်းများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သွေးပင်လယ်သဖွယ် ဖြစ်သွားစေသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် စုဟုန်ရှိုးတို့သည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နိမ့်သော တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေအများအပြားမှာ အရိုးစုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးများမှာလည်း ပင်လယ်ရေပြင်ကျယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသေးသော အရေအတွက်မှာပင် ကြောက်ခမန်းလိလိဖြစ်နေသေး၏။

၎င်းတို့အနက် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်ထက် မြင့်မားသော မဟာနတ်ဆိုး ၁၄ ကောင်အထိ ပါဝင်သည်။ ထိုအထဲတွင် ၃ ကောင်မှာ မြို့တော်သုံးခုအဆင့် နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ခွန်အား ရှိကြ၏။

အကယ်၍ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသာရှိခဲ့ပါက ဤနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် လင်းယွင်ဂိုဏ်းတို့နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"သူ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မလား။" ရှန်းယီသည် ဘေးတစောင်း ကြည့်လိုက်၏။

ဤတစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ သခင်လေးသည် ရောဂါဘေးဒုက္ခထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့်မူ အတော်လေး လုံလောက်သင့်ပေသည်။

သူ၏ နတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကမ္ဘာမြေအမှောင်စပါးအုံးမြွေ တစ်ရာနီးပါး၏ အလောင်းများသည် သွေးမြစ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားလေတော့သည်။

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးမူလကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စုစည်းလိုက်၏။ တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ သခင်လေး၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ပုံဖော်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ နောက်ထပ် မူလများကို ဆက်လက် လောင်းထည့်နေခဲ့သည်။

၂၈ ခုအထိ လောင်းထည့်ပြီးနောက်မှသာ တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ သခင်လေးသည် ရတနာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ထိုအခါမှသာ ရှန်းယီသည် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို သတိထား၍ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေမျိုးနွယ်စု အများစု၏ သွေးသားများကို စုပ်ယူထားသည့်အတွက် ၎င်းသည် အသက်မဲ့သည့် အရာတစ်ခုဖြစ်သော်ငြားလည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ သခင်လေး၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ၎င်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားသော်လည်း နောက်ထပ် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့ချေ။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။

ဤတစ္ဆေစပါးအုံးမြွေ သခင်လေးကိုယ်တိုင်ကပင် မြို့တော်သုံးခုမှ မဟာနတ်ဆိုးကြီးများနှင့် ယှဉ်နိုင်သောခွန်အားရှိပြီး အဆင့်မြှင့်တင်မှုလည်းရရှိထားသော်လည်း နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကိုပင် မလှုပ်နိုင်ခြင်းမှာ မှတ်သားစရာပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း အားလုံးကို ၎င်းအတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေ၏။

မီးခိုးရောင်နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျဖျ အလင်းစက်များ စတင် စုစည်းလာသည်။

ထို့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စပါးအုံးမြွေမျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်လာပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းယီနှင့် အခြားသော ခန်းမသခင်သုံးဦးစလုံးမှာ ဖော်ပြ၍မရသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝူကျွင်းမှအပ ခယ်ရှစ်စန်းနှင့် ယွီလန် တို့၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားကြ၏။

သေချာနေသည်မှာ ဤနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် လောကကြီးကို ကျယ်ပြန့်စွာ မြင်ဖူးကြောင်းသေချာသည်။

"တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း လား။" ရှန်းယီသည် မသေချာသဖြင့် ဘေးတစောင်း ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ရေပြင်ကျယ်တွင် သူ၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့ကိုသာ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ဦးမှာ အရိပ်အယောင်အဖြစ်သာ များသောအားဖြင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောပုံရိပ်ကို ပြသသည့်တိုင်အောင် အငွေ့အသက်ကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားတတ်၏။

ဒုတိယတစ်ဦးမှာမူ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း အဝေးကြီးမှ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်မှတစ်ဆင့် မြင်ရခြင်းဖြစ်ရာ သိပ်ပြီး မထင်ရှားလှပေ။

"အာ..." ခယ်ရှစ်စန်း တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်ကို တင်ပြရရင်... ဒါက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်တော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မခွဲခြားနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မြင်ဖူးသမျှ မြို့တော်လေးခုကျင့်ကြံသူတွေထက်တော့ ပိုသန်မာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်ငါးခုရဲ့ ခွန်အားအဆင့်ကို ရောက်မရောက်တော့ မသေချာပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဟုန်ကျယ်မှာ ဒီလိုမျိုး အစဉ်အလာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးလို့ပါ။"

မြို့တော်လေးခုအဆင့်သို့ ရောက်လာလျှင် ပါရမီရှင်ဟူသော စကားလုံးမှာပင် အနည်းငယ် ပိုလျှံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေပြီဖြစ်၏။