အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

အခန်း ၁၅၁ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်တန့်ကာ သူ့အား ငေးကြည့်နေခဲ့သည်

အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ ရှောင်မိုက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ရှောင်မို၏ အသိစိတ်က ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံက ခေတ္တမျှ ဝေဝါးသွားတတ်ပြီး သူ၏ခေါင်းမှာလည်း ဆွဲဖြဲခံရမတတ် နာကျင်မှုကိုပင် ခံစားရလေသည်။

သို့သော် ဤကာလအတွင်း ရှောင်မိုက ပိုမိုပါးနပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူက ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကဲ့သို့ အဆရှစ်ရာရှိသော အချိန်အချိုးအစားကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ မိမိနှင့် သင့်လျော်သော အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာမှုနှင့် အသားကျနိုင်မှုအပေါ် မူတည်၍ အချိန်အချိုးအစားကို တစ်စတစ်စ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲတွင်လည်း တတိယဘဝက ၎င်း၏နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မို ခံစားမိလေသည်။

အများဆုံး လေးငါးနှစ်အတွင်း သူက ရုရွှယ်၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ရုရွှယ်ကို နဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် ဘေးဒဏ်ခံယူစေရန် လှည့်စားကာ သူမအတွက် တာအိုလမ်းစဉ်ကို ခင်းကျင်းပေးရန် သူ၏သူတော်စင်နှလုံးသားကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းအပြင် ရှောင်မိုက နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်လည်း အချိန်များစွာ ပေးခဲ့သည်။

နဂါးအဆီအနှစ်က သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခဲ့သောကြောင့် ရှောင်မို၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ယခင်ကထက် အမှန်ပင် ပိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ယခု သုံးလကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် အုတ်မြစ်ချခြင်း ဆေးလုံးနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို စတင်စဉ်းစားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူက ယန်ရှန်းအောက် မသိစေဘဲ မည်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဘေးဒဏ်ခံယူရမည်ကိုလည်း ရှာဖွေရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ထက်ပို၍ ရှောင်မိုကို ခေါင်းကိုက်စေသောအရာမှာ နောက်ထပ် တစ်လကျော်ကြာလျှင် သူက ယန်ရုရွှယ်နှင့် လက်ထပ်ရတော့မည် ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း။

မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေဖြင့် ယန်ရုရွှယ်က နေ့စဉ် သူ့ကို သေချာပေါက် ပြုစုရမည်ဖြစ်ပြီး သူက ညဘက်များတွင် မျိုးဆက်သစ်များအတွက်ပင် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ပေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမက အမြဲတစေ သူ့အနားတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ သူ၏ကျင့်ကြံချိန်နှင့် ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲတွင် ကုန်ဆုံးမည့်အချိန်များက သေချာပေါက် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ရုရွှယ်ကို သူမသဘောကျရာနေရာတွင် မည်သို့ နေထိုင်စေရမည်ကိုလည်း သူက စဉ်းစားရဦးမည်ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

အိပ်ဆောင်အပြင်ဘက်မှ ဝေ့ရွှန်း၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" ရှောင်မိုက ကုတင်ပေါ်မှဆင်းကာ စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်သည်။

ဝေ့ရွှန်းက အိပ်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အိုမင်းလှပြီဖြစ်တဲ့ ဒီအစေခံက အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဘာကိစ္စရှိလဲဆိုတာသာ ပြောပါ" ရှောင်မိုက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ချလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အရေးကြီးကိစ္စမရှိဘဲ ဝေ့ရွှန်းက သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည်မဟုတ်ချေ။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ မဟာကျိုးရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ပြီးပါပြီ။ ပြီးတော့ ကျန်းရိုလို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီနတ်မိမယ်က နန်းတော်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတော့မှာပါ။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းကို သွားရောက်ကြိုဆိုဖို့ အလိုရှိပါသလား"

ထိုသို့ပြောရင်း ဝေ့ရွှန်းက သူ၏အရှင်မင်းကြီးကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေများအောက်တွင် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်က ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သွားလျှင်ပင် နိုင်ငံတော်ဆရာက တိုင်းပြည်အပေါ် လေးစားမှုပြသရန်အတွက် အရှင်မင်းကြီးကို ညီလာခံစာကြည့်ဆောင်၌ သွားရောက်ဂါရဝပြုရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြိုဆိုရခြင်းမှာမူ အမှန်ပင် အနည်းငယ် မလျော်ကန်လှချေ။

"ဒါက နန်းရင်းဝန်ရဲ့ အကြံအစည်ပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နန်းရင်းဝန်က ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း မျက်နှာသာပေးတာကို ရဖို့အတွက် တကယ်ပဲ အားထုတ်လွန်းတယ်။ သူက ဘယ်အခွင့်အရေးကိုမှ လက်လွှတ်မခံဘူးပဲ"

ရှောင်မိုက သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည် နောက်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့လိုက်သည်။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ကို နန်းတွင်းမိဖုရားများဆောင်တွင် တည်ဆောက်ခြင်းက နိုင်ငံတော်ဆရာမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်နေလျှင်ပင် စည်းမျဉ်းများနှင့် ဆန့်ကျင်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ရှန်းအောက်က ဧကရာဇ်ဖြစ်သော သူ့ကို ဟန်ပြအဖြစ်ပင် မမေးမြန်းဘဲ တိုက်ရိုက် သဘောတူခဲ့လေသည်။

ယင်းက အိမ်နီးချင်း ယန်တိုင်းပြည်သည် ယန်ရှန်းအောက်အပေါ် သိသာထင်ရှားသော ဖိအားများ အမှန်တကယ် ပေးထားကြောင်း ပြသနေလေသည်။

ထို့ပြင် ဝေ့ရွှန်းက အရှင်မင်းကြီး၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း မည်သည့်စကားကိုမျှ မပြောဝံ့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ သွားပြီးတော့ ကြိုဆိုလိုက်ကြတာပေါ့" ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လောလောဆယ်တွင် သည်းခံထားရန်နှင့် နောက်ပိုင်းကျမှ ထိုအဘိုးကြီး ယန်ရှန်းအောက်၏ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခွဲပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အချိန်တန်၍ သူ့ကို ပွဲခံရန် ဖိတ်ကြားခဲ့လျှင် ထိုအဘိုးကြီးအနေဖြင့် သံခမောက် အနည်းငယ် ပိုဆောင်းလာတာ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး" ဝေ့ရွှန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသညိ။ "ဒီအစေခံက အရှင်မင်းကြီးအတွက် နဂါးရထားလုံးကို ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်"

"မလိုပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကိုယ်တော် လမ်းလျှောက်ထွက်ချင်တယ်၊ ဒါကြောင့် လမ်းလျှောက်သွားမယ်"

"မှန်လှပါ"

ဝေ့ရွှန်းက အရှင်မင်းကြီးကို အဝတ်အစားလဲလှယ်ရာတွင် ကူညီပေးရန် တံခါးစောင့်နေသော နန်းတွင်းအစေခံမလေး အနည်းငယ်ကို အမြန်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် အရှင်မင်းကြီးနှင့်အတူ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ဆီသို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက ဝေ့ရွှန်းကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုင်းပြည်များမှ လှုပ်ရှားမှုများ ရှိမရှိနှင့် မဟာကျိုးက ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံတိုင်းပြည် ဖြစ်သွားပြီးနောက် ယန်တိုင်းပြည်က ယာယီ ငြိမ်ကျသွားခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ။ ယန်တိုင်းပြည်က အတော်လေး ငြိမ်ကျသွားတာ မှန်ပေမဲ့ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းကြောင့်ချည်းပဲတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး" ဝေ့ရွှန်းက သူ၏မျက်နှာတွင် သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အို... အသေးစိတ် ပြောပြစမ်းပါဦး" ရှောင်မိုက အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ချင်တိုင်းပြည်အကြောင်း ကြားဖူးပါသလား"

"မင်းက ကိုယ်တော့်ကို စကားဝှက်တွေနဲ့ ပြောနေတုန်းပဲလား။ မြန်မြန်ပြောစမ်း"

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး"

ဝေ့ရွှန်းက သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးကို မည်သို့ အကောင်းဆုံး ရှင်းပြရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အစပိုင်းတုန်းက ချင်ဆိုတာ အနန္တဓမ္မလောကထဲက နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ နယ်မြေက ကျွန်တော်တို့ မဟာကျိုးရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိတာပါ။ သူတို့ရဲ့နန်းတွင်းကို ဩဇာကြီးမားတဲ့ အမတ်တွေက လွှမ်းမိုးထားပေမဲ့ အသက်ဆယ်နှစ်သာရှိသေးတဲ့ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူ နန်းတက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူအသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန်ကို ပါးနပ်ပြီး ထက်မြက်လှပါတယ်။"

"သူက ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝကို မတူပါဘူး။"

"နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ သူက နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး စစ်တပ်အာဏာကို သိမ်းယူကာ အမတ်တွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေလုပ်ခဲ့သလို ကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့ပါတယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ချင်တိုင်းပြည်က ပတ်ဝန်းကျင်က တခြားနိုင်ငံငယ်လေးတွေကို စတင်သိမ်းပိုက်ခဲ့ပါတယ်။"

"ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ အနက်ရောင်သံချပ်ကာ မြင်းတပ်က တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ အောင်ပွဲခံခဲ့ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက သိမ်းပိုက်ရရှိထားတဲ့ နယ်မြေတွေကို အသွင်သွင်းဖို့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သလို စစ်ပွဲကနေတစ်ဆင့် စစ်ပွဲကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရင်း အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့လာခဲ့ပါတယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်ကပဲ ချင်တိုင်းပြည်က ဝေ့တိုင်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး အခုဆို သူတို့ရဲ့နယ်မြေက ယန်တိုင်းပြည်နဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပါပြီ။"

"ယနေ့ခေတ်မှာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေက ယန်တိုင်းပြည်ထက် အနည်းငယ်ပဲ သေးငယ်ပါတော့တယ်။"

"ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်မှုမရှိတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ဆို သူတို့က ယန်တိုင်းပြည်ကို ပစ်မှတ်ထားနေလောက်ပြီဆိုတာ သေချာပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ယန်တိုင်းပြည်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ မဟာကျိုးကို တပ်မက်ဖို့ စိတ်မကူးနိုင်တော့ပါဘူး၊ သူတို့က ချင်တိုင်းပြည်ကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရပါလိမ့်မယ်"

"အဲဒီတုန်းက သေးငယ်တဲ့ ချင်တိုင်းပြည်လေးက ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်တော် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ဒီချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ"

ရှောင်မိုက အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

ထိုတစ်ဖက်လူမှာ ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ရှောင်မိုက သူကိုယ်သူ အသုံးမကျသူတစ်ဦးလို ခံစားနေရသနည်း။

"အမှန်ပါပဲ၊ အလွန်ကို အံ့မခန်းပါပဲ"

ဝေ့ရွှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီအစေခံ ကြားဖူးတာကတော့ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက ရှေ့တန်းကနေ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိပါတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူရဲ့ ရုပ်သွင်က လွန်စွာမှ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပလွန်းတာကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ထက်တောင် အဆမတန် ပိုမိုလှပတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေပါတယ်။"

"သူက လှပလွန်းတဲ့အတွက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက သူ့မှာ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း အားနည်းတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပါတယ်တဲ့။"

"ဒါကြောင့် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက စစ်မြေပြင်ကို ချီတက်တဲ့အခါတိုင်း သူ့ရဲ့ အလွန်လှပတဲ့ ရုပ်သွင်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သရဲမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို အမြဲတမ်း တပ်ဆင်လေ့ရှိပါတယ်။"

"မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက ရန်သူ့တပ်မကြီးရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ခေါင်းကို စစ်သည်တစ်သောင်းကြားထဲကနေ ဖြတ်ယူခဲ့ပြီး ချင်အုပ်စိုးသူ တပ်စုကို ဖြိုခွင်းခြင်း ဆိုတဲ့ သီချင်းက တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ချင်တပ်မတော်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပါတယ်"

ပြောနေရင်းဖြင့် ဝေ့ရွှန်းက သူပြောနေသောအရာများမှာ မသင့်လျော်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏စကားများကို အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့။ ချင်အုပ်စိုးသူက ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေပါစေ၊ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ သူက ထည့်ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး"

ရှောင်မို၏ မျက်ခုံးက တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

သူသာ ဤအဘိုးကြီးက သူ့အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း မသိထားလျှင်၊ ရှောင်မိုက သူ့ကို သရော်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားပေလိမ့်မည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက နန်းဆောင်တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ မူလက မိဖုရားတစ်ပါး နေထိုင်သော နန်းဆောင်ဝင်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော် ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

ရှောင်မိုက အဝင်ဝတွင် ရပ်ကာ ထိုနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော "နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်" ဟူသည့် စာလုံးများကို ကြည့်နေလေသည်။

ရှောင်မိုက နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်။

ညင်သာသော လေပြေလေးတစ်သုတ် တိုက်ခတ်လာပြီး သူ၏ဝတ်ရုံများကို လာရောက်ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်သွားလေသည်။

ရှောင်မိုက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် မျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်တန့်လျက် သူ့အား ငေးကြည့်နေခဲ့လေသည်။

အခန်း ၁၅၂ နတ်မိမယ်ကျန်းက ဘယ်လိုအသားပေါက်စီမျိုး စားချင်တာလဲ

"ဂါရဝပြုပါတယ် နတ်မိမယ်ကျန်း"

ရှောင်မိုက သူ၏ရှေ့မှ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ ဓားကျင့်ကြံသူကို လေးစားသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် မျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းချင်ရီက ရှောင်မိုကို တည်ငြိမ်စွာပင် စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် သူမက သူ့ကို အတွင်းကျကျ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤခံစားချက်က အတိတ်က သူက သူမအပေါ် ကြီးလေးသော အမှားတစ်ခုခု ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်း" ရှောင်မိုက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း" အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ဝင်း၏ ပင်မတံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းကြီး ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာပြီး ခဏလောက် ထိုင်ပါဦး"

"ကောင်းပါပြီ"

ရှောင်မိုက ကျန်းချင်ရီ၏ နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားသည်။

ဝေ့ရွှန်းကလည်း နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုသော်လည်း ဓားချီတစ်ခုက သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

ဝေ့ရွှန်းအနေဖြင့် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင်သာ ရပ်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဤအမျိုးသမီးက အေးစက်စက်နိုင်ပုံရသော်လည်း ဓားကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ထိုသို့ပင်ဖြစ်ကြပြီး ထို့အပြင် သူမနှင့် အရှင်မင်းကြီးကြားတွင် မည်သည့်ရန်ငြိုးမှ မရှိသောကြောင့် သူမက အရှင်မင်းကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မကြာမီတွင် နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်မှ အစေခံမလေးများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြပြီး နိုင်ငံတော်ဆရာက အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်မှုကို နှစ်သက်ပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် လူများပြားနေသည်ကို မနှစ်သက်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌။

ရှောင်မိုက ကျန်းချင်ရီ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေကြသည်။

ရှောင်မို၏အမြင်တွင် ဤဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ အမျိုးသမီးတပည့်မှာ အမှန်ပင် အနည်းငယ် မောက်မာနေပြီး ကျိုးတိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်သော သူ့ကိုပင် အထင်သေးနေပုံရလေသည်။

သို့သော် ယင်းကလည်း ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ကျိုးတိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံတော်အင်အားအရ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ၎င်းကို လက်အောက်ခံအဖြစ် လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိခြင်းကိုပင် လူအများအပြားက ကျိုးတိုင်းပြည်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြလေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက မောက်မာရုံသာ ရှိလေသည်။

ပိုမိုညစ်ပတ်သော အချို့သော နိုင်ငံတော်ဆရာများက မိဖုရားခေါင်ကြီး၊ မယ်တော်ကြီးနှင့် မင်းသမီးများကိုပင် သူတို့အား အဖော်ပြုစေမည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

သူက တစ်ဖက်လူကို သူ့အား ဖြောင့်မတ်စွာ ကြည့်စေချင်ပါက ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူက ကြီးမားသော အာဏာကို ဦးစွာ ပြန်လည်ရယူပြီး နိုင်ငံတော်အင်အားကို မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ အင်အားကြီးမားလာမှသာ အခြားသူများက သူ့ကို လေးစားကြမည်ဖြစ်သည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်း၊ ဘာကြောင့်များ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ကို နန်းတွင်းမိဖုရားများဆောင်မှာ ထားရှိဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလဲ" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်ဖို့အတွက်ပါပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မိဖုရားများဆောင်မှာ ကိုယ်လုပ်တော်တွေ သိပ်များများစားစားမှ မရှိတာ" ကျန်းချင်ရီက အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူမ၏ ဓားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများက ရှောင်မိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက တာအိုကျင့်ကြံဖို့ စွဲလမ်းနေတယ်လို့ ကြားမိပါတယ်"

ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နန်းတွင်းမိဖုရားများဆောင်မှာ လုပ်စရာမှ မရှိတာပဲ၊ ဒါကြောင့် တာအိုနိယာမတွေကို လေ့လာပြီး ကိုယ်တော်ရဲ့ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံတာက ပိုကောင်းပါတယ်"

"အင်း" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာဖုံးထောင့်တစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်မ၍ လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုက သူမ၏မျက်နှာကို မြင်ချင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ဘာကိုမျှ မမြင်ရသေးချေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ရှောင်မိုက သူမနှင့်အတူ ရှိနေရသည်ကို အလွန် အနေရခက်သလို ခံစားနေရသည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်းကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး။ နတ်မိမယ်ကျန်းအနေနဲ့ နောင်မှာ တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် နန်းတွင်းအစေခံမလေးတွေကို အချိန်မရွေး ပြောနိုင်ပါတယ်" ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ရန် တာအိုမေးမြန်းခြင်းယဇ်ပလ္လင်သို့ သွားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ "ကိုယ်တော့်ကို သွားခွင့်ပြုပါဦး"

"ကျွန်မ နည်းနည်း ဗိုက်ဆာနေပြီ"

ရှောင်မို မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ဘေးမှ အမျိုးသမီး၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်း ဘာစားချင်လို့လဲ။ ကိုယ်တော် ညီလာခံစာကြည့်ဆောင်ကို နတ်မိမယ်ကျန်းအတွက် လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ရှောင်မိုက ကျောက်တုံးထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းချင်ရီက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးဆီမှာ အသားပေါက်စီ ရှိလား"

"အသားပေါက်စီ" ရှောင်မိုက မှင်သက်သွားသည်။ "နတ်မိမယ်ကျန်းက ဘယ်လိုအသားပေါက်စီမျိုး စားချင်တာလဲ"

"အင်း" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းမော့ကာ ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ရိုးရိုး အသားပေါက်စီဆိုရင် ရပါပြီ။ ကမန်းကတန်း ထွက်မသွားပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်မနဲ့အတူ စားသွားပါ"

ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီး၏ အိမ်တော်။

ခွိုင်ငါးကန်ဘေးတွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ငါးစာများကို ယူ၍ ရေကန်ထဲသို့ နည်းနည်းချင်း ပစ်ချနေလေသည်။

"အစ်မ" ရှောင်ချင်းက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ "ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ နန်းတွင်းမိဖုရားများဆောင်မှာရှိတဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီ၊ ပြီးတော့ ကျန်းချင်ရီက ဒီနေ့ နန်းတော်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီ"

"အင်း" ယန်ရုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ထဲရှိ ငါးစာများကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်လက် ကြဲပက်နေလေသည်။

"အစ်မ၊ ကျန်းချင်ရီက အစ်ကိုရှောင်ကို တစ်ခုခု လုပ်လိမ့်မလား" ရှောင်ချင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"သူမ လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး"

ယန်ရုရွှယ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျန်းချင်ရီရဲ့ အတိတ်က အတွေ့အကြုံတွေကြောင့် ရှောင်မိုကို မြင်တဲ့အခါတိုင်း သူမ အလွန် အနေရခက်သလို ခံစားရဖို့ ကံကြမ္မာက ဖန်တီးထားတာပဲ။ အခု သူမက အနီးကပ် နေချင်ပေမဲ့လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေတယ်။ ရှောင်မိုဆီမှာ အဲဒီဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိတော့ဘဲ သူမကို လုံးဝ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေလျက်နဲ့တောင် သူမရဲ့ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို ရှောင်မိုကို ပေးမတွေ့ချင်ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ရေတိုအတွင်းမှာတော့ သူမက ရှောင်မိုကို ဒုက္ခပေးမယ့် လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ချင်း: "."

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူမက သက်တမ်းသုံးထောင်ကျော်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ကလေးသာသာ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပါ။"

ယန်ရုရွှယ်က လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ "ငါ နန်းတော်ထဲကို ဝင်သွားပြီးတဲ့နောက် သူမကို သေချာ ဆုံးမသွန်သင်ပေးပြီး ဆရာတွေကို ဘယ်လို လေးစားရမလဲ၊ တာအိုကို ဘယ်လို တန်ဖိုးထားရမလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်။ ဒါက ဆရာကတော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ တာဝန်လည်း ဖြစ်တယ်လေ"

"အော် ဒါနဲ့ ရှောင်ချင်း၊ နင့်ကို စုံစမ်းခိုင်းစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်" ယန်ရုရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ပြောပါ အစ်မ" ရှောင်ချင်းက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ်အကြောင်း နင် သိလား"

"အစ်မ ပြောနေတာက လောကက မိန်းမအများစုထက်တောင် ပိုလှတယ်ဆိုတဲ့ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူကို ဆိုလိုတာလား"

"ဟီးဟီးဟီး၊ မိန်းမတွေထက် ပိုလှတယ်တဲ့" ယန်ရုရွှယ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အဓိပ္ပာယ်မသိရသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ "အဲဒီ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက ယောကျ်ားလား မိန်းမလား ဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် အစ်မ၊ သူမဆီမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား"

"ရှောင်ချင်း၊ လောကလွန် ရှေးဟောင်းသန့်စင်သောကိုယ်ထည်ဆိုတာ ဘာလဲ နင် သိလား" ယန်ရုရွှယ်က မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် သိတာပေါ့။ တချို့လူတွေက သူတို့ရဲ့ အတိတ်ဘဝတွေအားလုံးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့အတူ မွေးဖွားလာတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို လူတွေအတွက်တော့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ သူတို့ရဲ့ လမ်းဟောင်းကို ပြန်လျှောက်ရုံသက်သက်ပဲ။ ဒါက လောကလွန် ရှေးဟောင်းသန့်စင်သောကိုယ်ထည်ပဲ"

ရှောင်ချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အစ်မ၊ သူမက အခု ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီလေ။ ရှေးခေတ်တွေ ကုန်ဆုံးပြီးတဲ့နောက် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နိယာမတွေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ သူမက ဧကရာဇ်ရာထူးကနေ မနုတ်ထွက်ရင် ကျင့်ကြံလို့ မရနိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ သူမက အသိပညာတွေနဲ့အတူ မွေးဖွားလာခဲ့တယ်ဆိုရင် သူမက ဧကရာဇ်ရာထူးကနေ စောစောစီးစီး နုတ်ထွက်ပြီး မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသင့်တာပေါ့"

"ငတုံးမလေးရယ်" ယန်ရုရွှယ်က လှမ်း၍ သူမညီမ၏ နဖူးကို ခပ်ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အလွန်ရှည်လျားတဲ့ အတိတ်ကာလတုန်းက အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကိုတောင် ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ ဧကရီမတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်လို့ ငါပြောရင်ကော"

ရှောင်ချင်းမှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ "ဒါဆိုရင် ဒါက ကျွန်မတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"အစ်မလည်း အပြည့်အဝ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသေးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် နင့်ကို သူမအကြောင်း စုံစမ်းခိုင်းတာပေါ့" ယန်ရုရွှယ်က ခေါင်းခါလျက် အဝေးသို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီလူက သူမရဲ့ နယ်မြေကို အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့နေခဲ့ပြီး ကျိုးတိုင်းပြည်ဘက်ကို ဦးတည်ပြီး တိုးချဲ့လာနေတယ်။ သူမက ကျိုးတိုင်းပြည်အတွက် လာနေတယ်လို့ အစ်မ ခံစားနေရတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ချင်တိုင်းပြည်၏ နန်းတော်အတွင်း၌။

လူသားမျိုးနွယ် တိုင်းပြည်အများစုတွင် မိန်းမစိုးများက နန်းတော်၏ အရှေ့ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်း နန်းဆောင်များတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း နန်းတွင်းမိဖုရားများဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက်မူ ၎င်းတို့သည် အမြဲလိုလို အထူးခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ပြီး ကိုယ်လုပ်တော်များ၏ ခြံဝင်းများသို့ ကိုယ်ပိုင်သဘောဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်၏ နန်းတော်တွင်မူ မိန်းမစိုးများ မရှိချေ။ အမျိုးသမီးအရာရှိများကိုသာ ခန့်အပ်ထားလေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက နံနက်ညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နန်းတွင်းမိဖုရားများဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ပန်းချီပြခန်းတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူတွင် အကျင့်တစ်ခုရှိသည်။ သူက တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရေးဆွဲကာ ပန်းချီပြခန်းတွင် ထားရှိပြီးနောက် သူမ အားလပ်ချိန်များတွင် ၎င်းကို ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားလို့ရပြီ" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက သူမဘေးရှိ အမျိုးသမီးအရာရှိများကို ပြောလိုက်သည်။

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး" အမျိုးသမီးအရာရှိများက ဦးညွှတ်ပြီး အားလုံး ထွက်သွားကြသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စိုးသူက တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ပန်းချီပြခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ပန်းချီပြခန်းအတွင်း၌ မှင်ပန်းချီကား တစ်ချပ်ပြီးတစ်ချပ် ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

ထိုမှင်ပန်းချီကားများအားလုံးတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ပန်းချီကားများထဲမှ အမျိုးသားအားလုံးက ရုပ်ရည်မှာထပ်တူညီနေကြလေသည်။