အခန်း (၆၆၃-၆၆၄)

အခန်း ၆၆၃ စာတစ်မျက်နှာလျှင် နှစ်တစ်သောင်း

ကုအန်က အန်ရှင်းကို မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ တကယ်တော့ သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို ဗဟုသုတ တိုးပွားစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။

ထျန်ဟောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝူရှီအတွက် နောက်ထပ် ပြီးပြည့်စုံသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ အထူးတလည် အကြောင်းပြချက် ရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ သူ လုပ်ချင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

အန်ရှင်းက မြူခိုး အမတနန်းတော်တွင် အတွေ့အကြုံများ ရှာမှီးနေစဉ် ကုအန်က လင်တောင်ကို အာရုံခံစားနေသည်။

လင်တောင်၏ အဆုံးမဲ့သော အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်များကို ခြေရာခံရင်း ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ကွဲပြားသော နယ်ပယ်များကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာမြစ်ကိုပင် လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ကံကြမ္မာမြစ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုအန်က သူ၏ အတိတ်ဘဝတစ်ခုမှ သားတစ်ယောက်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

လုချိုးရှန်ပင်။

သူက လုဟန်၏သား ဖြစ်ပြီး မူလဘူတ အကြောင်းအကျိုး ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်။ သေလုမျောပါး အခြေအနေတွင် လုဟန်က လုချိုးရှန်ကို သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း မည်သို့ဖြစ်သွားသည် မသိဘဲ လုချိုးရှန်မှာ ကံကြမ္မာမြစ်နှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားပြီး ထိုအထဲမှ မရုန်းထွက်နိုင်တော့ဘဲ ထာဝရသက်တမ်းကို ရရှိသွားခဲ့၏။

ရှည်လျားလှသော နှစ်ပတ်လည်များ တစ်လျှောက်တွင် ကုအန်က လုချိုးရှန်ကို တစ်ခါတစ်ရံ စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသည်။ ကံကြမ္မာမြစ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် သူသည် ထိုမြစ်၏ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကုအန်၏ လက်ရှိအဆင့်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသော်လည်း ကံကြမ္မာမြစ် ရှိနေသရွေ့ သူ့ကို မည်သူကမျှ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လုချိုးရှန်က ကံကြမ္မာမြစ်ထဲတွင် သူ၏ မိဘများကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ ကုအန်က ဤသည်ကို မြင်သော်လည်း ကူညီပေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ကုအန်၏ ကံကြမ္မာ လမ်းစဉ်အပေါ် လေ့လာစူးစမ်းမှုက နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် လုချိုးရှန်၏ စွဲလမ်းမှုကို သူ အာရုံခံစားမိနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သူ့ဖခင်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့လျှင် ထိုစွဲလမ်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုချိုးရှန်လည်း သေဆုံးသွားကာ ဝင်စားခြင်း သံသရာထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကုအန်က လုချိုးရှန်ကို ကယ်တင်နိုင်လောက်သည့် အစွမ်းထက်လာချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ဝင်ပါရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

သက်တမ်း ဝင်စားခြင်းက ကုအန်ကို မဟာတာအိုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် သူ၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများကိုပင် တိုးတက်စေခဲ့သော်လည်း နောင်တများစွာကိုလည်း ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

လုချိုးရှန်းက လုဟန်ကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

မဟူရာဆန်းကြယ်ဧကရာဇ်က ပိုင်ရှန်နတ်မိမယ်ကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့၏။

ယုံရှန်းဧကရာဇ်က ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို ကယ်တင်ချင်နေသည်။

အခြား ဝင်စားသူများတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် နောင်တများ ရှိကြသော်လည်း ကုအန်တွင်မူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နောင်တ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့၏။ သူ သေဆုံးခါနီး အချိန်၌သာ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ခြင်းအတွက် နောင်တရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန်၏ အကြည့်များက လုချိုးရှန်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားသည်။

လုချိုးရှန်က ကံကြမ္မာမြစ်ထဲတွင် တရားထိုင်နေ၏။ သူ ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မိဘများ၏ အရိပ်အယောင်များကို ကံကြမ္မာထဲတွင် အဆုံးမဲ့ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး ချီစွမ်းအင်အရဆိုလျှင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ အဆင့်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဤမျှ ရှည်လျားလှသော နှစ်ပတ်လည်များ တစ်လျှောက်တွင် လုချိုးရှန်၏ စိတ်အခြေအနေက မည်သို့ ရှိနေမည်ကို ကုအန် ရုတ်တရက် သိချင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွား၏။

တရားထိုင်နေသော လုချိုးရှန်း မျက်လုံးပွင့်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကုအန်က သူ၏ စူးစမ်းမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

"ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတက မြောင်ကျန်းတာလော့အမတရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုကို အာရုံခံနိုင်တယ်ပေါ့"

သူ စိတ်အေးသွားသည်။ လုချိုးရှန်းက တကယ်ကို ထူးခြားသော ဟန်ပန် ရှိပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေသေးပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ယခုထက် သေချာပေါက် ပိုမို မြင့်မားနေမည် ဖြစ်၏။

ကုအန်က သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ လုချိုးရှန်ကို ဝန်းရံနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အကြောင်းအကျိုးများကြားထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုက လုချိုးရှန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုလူရိပ်က အလွန် မှုန်ဝါးနေပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ကုအန်က ထိုလူရိပ်ကို ထွင်းဖောက် မမြင်နိုင်ပေ။ လုချိုးရှန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကိုသာ သိရှိပြီး လုချိုးရှန်၏ နောက်ကျောသို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်ရှိမည်ကိုပင် တွက်ချက်၍ မရနိုင်ချေ။ ဤသည်က သမားရိုးကျ ချဉ်းကပ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အကြောင်းအကျိုး အဆင့်တစ်ခုမှ နီးကပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူရိပ်က လုချိုးရှန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းအကျိုး နည်းလမ်း တစ်ခုခုကို အသုံးပြု၍ လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်၏။

ကုအန်က လုချိုးရှန်ကို သတိမပေးနိုင်သကဲ့သို့ ပေးခဲ့လျှင်လည်း အလကားပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကံကြမ္မာမြစ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် လုချိုးရှန်းက တစ်ဘက်လူ၏ ချဉ်းကပ်မှုကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကြိုတင် သိရှိနေခြင်းက သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပိုမို တိုးပွားစေရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်၏။

အတန်ကြာအောင် အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် အန်ရှင်းက သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကုအန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆရာဖြစ်သူ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ဆရာဖြစ်သူ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာကိုမျှ မမြင်ရချေ။

ဤသည်က သူမကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေ၏။ မည်သည့် ကိစ္စ၊ သို့မဟုတ် မည်သို့သော တည်ရှိမှုက သူမ၏ ဆရာကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေနိုင်သနည်း။

သူမ၏ အမြင်တွင် ဆရာဖြစ်သူကို တွေဝေသွားစေနိုင်သည့် အရာဟူ၍ မရှိပေ။ သေဆုံးသွားသော သူ့စီနီယာအစ်ကိုပင် သူမ၏ ဆရာက ဝင်စားခြင်း သံသရာထဲမှ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ကုအန်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမှုများ ပြေလျော့သွားပြီး အန်ရှင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။ "ပြန်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"

အန်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ပြန်ချိန်တန်ပါပြီ... အခုတော့ ကျွန်မ သေချာ ကျင့်ကြံချင်နေပြီ... အပြင်ထွက်လာတာ သိပ်မကြာသေးပေမဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တွေးစရာတွေ ပိုများလာသလိုပဲ"

ကုအန်က ခရမ်းရောင် တာအို သင်္ကေတများ ထင်ဟပ်နေဆဲ ဖြစ်သည့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်၍ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်၍ သူလာခဲ့ရာ လမ်းအတိုင်း ပြန်လျှောက်သွား၏။

အန်ရှင်းက ကုအန်၏ နောက်မှ လိုက်သွားပြီး လမ်းလျှောက်နေရင်းနှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော ပုံတူတစ်ခုကဲ့သို့ အရိပ်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့၏။

ခြေဆယ်လှမ်းတွင် အရိပ်ဆယ်ခု ကျန်ရစ်သည်။

ခြေတစ်ရာလှမ်းတွင် အရိပ်တစ်ရာ ကျန်ရစ်၏။

ကုအန်က နောက်သို့ လှည့်မကြည့်သော်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အခြေအနေများကို သိရှိနေသည်။ အန်ရှင်း၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက ထိုမျှ မရိုးရှင်းကြောင်းကို သူ ကြိုတင် အာရုံခံမိပြီး ဖြစ်၏။ ပြင်ပစွမ်းအားများကို စုပ်ယူ၍ အချိန်တိုအတွင်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ များစွာ နိမ့်ကျနေသေးသည်။

သူ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက အစစ်အမှန်နှင့် စိတ်ကူးယဉ်ကို လိမ်ဖယ်နိုင်ပြီး အတိတ်ကို ပုံစံပြောင်းကာ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

အန်ရှင်း၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကလည်း အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်သော်လည်း ကုအန်၏ လက်တွေ့ အစစ်အမှန်ကို လိမ်ဖယ်နိုင်စွမ်းနှင့်မူ ကွဲပြားနေသည်။ သူတို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားသောအခါ အန်ရှင်း ချန်ထားခဲ့သော အရိပ်များက စတင် ပြောင်းလဲလာကြ၏။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများက ပြောင်းလဲသွားပြီး ချီစွမ်းအင် အငွေ့အသက်များလည်း ကွဲပြားသွားကာ သူမ၏ မတူညီသော အချိန်ကာလများမှ ပုံရိပ်များကို သတိရစေသည်။

အန်ရှင်းက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အလိုလို သိစိတ်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် ပြောနေ၏။

"နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့... အခု ခံစားချက်ကိုပဲ ဆက်ထိန်းထား"

ကုအန်၏ အသံက ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အန်ရှင်း၏ ခေါင်းကို ငြိမ်ကျသွားစေသည်။ သူမက ဆရာဖြစ်သူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲမှ အနှောင့်အယှက် အားလုံး ရှင်းလင်းသွား၏။

သူတို့က မည်သည့် အတားအဆီးကိုမျှ မကြုံတွေ့ရဘဲ မဟာတာအို လမ်းစဉ်၏ အဆုံးမဲ့ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အန်ရှင်းက အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်း၌ ပြန်လည် နိုးထလာ၏။

သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆရာဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အခြေအတင် ငြင်းခုံနေကြသည့် လုရှန်နှင့် ချန်ချွမ်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆရာဖြစ်သူကမူ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပြန်ကောက်ကိုင်ထား၏။ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ အိပ်မက်တစ်ခုဟု သူမ မခံစားရပေ။ သူမက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန်အတွက် သူမ၏ အခန်းဆီသို့ ပြန်ရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ရတနာဖန်တီးမှု မီးဖိုရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ရှန်းကျန်က ထွက်ခွာသွားသည့် အန်ရှင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်၍ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ အရင်က သူမသည် အန်ရှင်း၏ ကံတရားကို မြင်နိုင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် အန်ရှင်း၏ အတိတ် သို့မဟုတ် အနာဂတ် မြင်ကွင်းများကို ကြိုတင် မြင်ယောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်တော့ချေ။

"ခရီးတစ်ခေါက် ထွက်သွားတာနဲ့ ဒီလောက်တောင် တိုးတက်လာတာလား"

ရှန်းကျန်က သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ တွေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက ကုအန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားရာ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

လုရှန်နှင့် ချန်ချွမ်တို့၏ ငြင်းခုံသံများကို ကြားနေရသော ကုအန်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အန်ရှင်းကိုလည်း လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူ၏ စာအုပ်ထဲတွင်သာ နစ်မြုပ်နေသည်။

စာတစ်မျက်နှာ လှန်လိုက်တိုင်း ၎င်းက လူသားကမ္ဘာ၏ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကြာပြီးနောက် ကုအန်က စာအုပ်ကို ပိတ်၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အညောင်းဆန့်လိုက်သည်။ နေရောင်ခြည်ထဲတွင် ရေချိုးနေသကဲ့သို့ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေ၏။ သူ၏ ခါးမှ သစ်သားပြားငယ်လေးများက တချွင်ချွင် အသံမြည်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့က အမတနတ်ဘုရားများ ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူကမျှ မသိရှိကြချေ။

ထျန်းချင်နှင့် ထျန်းပိုင်တို့က ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပြီး ကုအန်အနားသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့ ကြားခဲ့ရသော ဒဏ္ဍာရီများ အကြောင်းကို အတောမသတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ လူသားကမ္ဘာတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ထူးကဲသော ပါရမီရှင်များစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထျန်ဟောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တာအိုခုံရုံးမှ နောက်ထပ် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဒဏ္ဍာရီများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်က ဤထာဝရ ပါရမီရှင်၏ အောင်မြင်မှုများကို ထျန်ဟောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ မည်သူ၏ ပါရမီက ပိုမို အားကောင်းသနည်းဟု ငြင်းခုံနေကြ၏။

ကုအန်က ဤထာဝရ ပါရမီရှင်ကို သတိထားမိပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုသူက အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ဝင်စားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ထျန်ဟောင်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ဟုတ်ပေသည်... ကောင်းကင်နန်းတော်မှ အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်၏။

ဤသည်က ထိုက်ရီ အမတအရှင်၏ လှည့်ကွက် တစ်ခု ဖြစ်၏။ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးအတွက် ဤအမတအရှင်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်ရန် အသင့်ပြင်ကာ ချဉ်းကပ်လာနေပြီ ဖြစ်၏။

ကုအန်က အညောင်းဆန့်နေရင်းနှင့် တွေးတောကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုက်ရီ အမတအရှင်ကို ဘယ်နေရာမှာ ထားသင့်လဲ...

အခန်း ၆၆၄ ကုအန်နှင့် အမတအရှင်

"ဆရာ... တာအိုခုံရုံးက ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က ထျန်ဟောင်ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

ထျန်းချင်က ကုအန်ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်၍ လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်၏။ မည်သူကမျှ ထျန်ဟောင်ကို မကျော်လွန်နိုင်ဟု အမြဲ ယုံကြည်နေတတ်သည့် ထျန်းပိုင်နှင့် သူမက မငြင်းခုံနိုင်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်က ထျန်ဟောင်ထက် မနိမ့်ကျလှသကဲ့သို့ သူ၏ တိုက်ပွဲ အောင်မြင်မှုများကလည်း ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းနေသေးသည်။ သူက အမြဲအဆင့်ကျော်လွန်၍ အနိုင်ယူလေ့ရှိပြီး တစ်ယောက်တည်းနှင့် အဆင့်ကျော်လွန်ကာ အများအပြားကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းများပင် ရှိခဲ့ရာ ၄င်းက ရှေးဟောင်းခေတ်မှစ၍ တောက်ပလွန်းလှသည့် မှတ်တမ်းများ ဖြစ်၏။ တာအိုခုံရုံးက တည်ဆောက်ပေးထားသော အရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လူများက ထျန်ဟောင်ကို မေ့လျော့သွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်ကိုသာ ချီးမွမ်းနေကြတော့သည်။

တိုက်ပွဲ အောင်မြင်မှုများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က ထျန်ဟောင်ထက် အမှန်တကယ်ပင် မအားနည်းကြောင်း ထျန်းချင် ခံစားမိသည်။ ထျန်းပိုင်က ပြင်ပမှ ပါရမီရှင်များကို အလိုအလျောက် အထင်သေးနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာထဲမှာတော့ ထျန်ဟောင်ရဲ့ ပါရမီကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိပါဘူး... ပြီးတော့ သူ့မှာ ထုတ်မသုံးရသေးတဲ့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကံကြမ္မာအမှတ်သားတွေရှိနေသေးတယ်..."

ဤစကားကြောင့် ထျန်းပိုင်မှာ အလိုအလျောက်ပင် ရင်ကော့သွား၏။

ကုအန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိတော့ပါဘူး... သူတို့က ပိုမြင့်မားတဲ့ နယ်ပယ်တွေဆီ စွန့်စားဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကနေ သေချာပေါက် ထွက်သွားကြရမှာပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ထျန်းချင်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ထျန်းပိုင်ကို စိန်ခေါ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီကိစ္စတွေကို စိတ်ပူနေမယ့်အစား မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း စဉ်းစားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... မင်းတို့ရဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်းတွေက သာမန်ပဲ ဆိုပေမဲ့ ငါ့အနားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့တာဆိုတော့ လောကကြီးထဲက ဘယ်ပါရမီရှင်နဲ့မဆို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိနေပြီ"

ကုအန်က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်ရာ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်မှာ ရှက်ရယ် ရယ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ သဘာဝက တက်ကြွလွန်းသဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အာရုံစိုက်၍ ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲလှသည်။ ကုအန် ပြောလိုက်သည်များက အလကား သက်သက် ချီးမွမ်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အမတနတ်ဘုရား ပြန်လည်ဝင်စားသူ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်တွင်ပင် သူ၏ အတိတ်ဘဝ၌ တာအို အလိုဆန္ဒများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ပေးနေမည့် မြောင်ကျန်း တာလော့အမတမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

ထျန်းပိုင်က ကုအန်၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်၍ ချွဲနွဲ့လိုက်၏။ "သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေမှာ တပည့်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိတာပဲ... ပထမ ရတဲ့သူကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပေါ့... သမီးတို့က နောက်ကောက် မကျဖို့ပဲ လိုတာပါ"

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... မကြာသေးခင်က သွေးကျဥ်းထောင်သူတော်စင်ရဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်း မြန်နေတယ်... အခုဆိုရင် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ ရဲ့ နံပါတ်တစ် တပည့်အဖြစ် အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားကြပြီ... ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး"

ထျန်းချင်က သဘောတူသည့် အမူအရာဖြင့် ကုအန်၏ အခြား လက်တစ်ဖက်ကို ဖက်၍ ပြောလိုက်၏။ သူမက ကုအန်၏ ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် ထျန်းပိုင်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန်က တည်တည်ကြည်ကြည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါ့အမြင်မှာ မင်းတို့က သွေးကျဥ်းထောင်သူတော်စင်ထက် မနိမ့်ကျပါဘူး... တစ်ချို့ အပိုင်းတွေမှာဆိုရင် မင်းတို့က အစွမ်းအထက်ဆုံးလို့တောင် ငါ ထင်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့မှာ ဖော်တွေ ရှိနေလို့ပဲ... ငါ ဖန်တီးပေးထားတဲ့ တာအိုရတနာတွေလိုပေါ့... တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ"

ဤစကားကြောင့် ထျန်းချင်နှင့် ထျန်းပိုင်တို့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး မည်သည့် အပိုင်းများတွင် သူတို့က ပိုမို အားကောင်းသနည်းဟု စတင် မေးမြန်းကြတော့၏။

ရုတ်တရက် ကုအန် ခေါင်းကိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ သူက သူတို့ကို တက်တက်ကြွကြွ ကျင့်ကြံလာစေရန် တွန်းအားပေးသည့် အနေဖြင့် အကျင့်ပါနေကျ ချီးမွမ်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်က ဟုတ်သော်လည်း ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူ့ကိုယ်ကို လာပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေရန် လိုအပ်လို့လား။

သူတို့နှင့် အတန်ကြာအောင် နောက်ပြောင်ပြီးသွားသောအခါ ကုအန်က နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကို ကျင့်ကြံရန် ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ သတင်းစကားကို ရရှိထားသော အန်ရှင်းက သူ၏ ရှေ့တွင် လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်ခြည်း ပေါ်လာပြီး သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်၏။ "ဆရာ... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သောင်းက မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီးကတည်းက အန်ရှင်းသည် ကိစ္စရပ် အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။ ထျန်းချင်နှင့် ထျန်းပိုင်တို့ကို ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခွင့် ပေးထားပြီး သူမကမူ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို လေ့လာရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။ ဤသည်က သွေးကျဥ်းထောင်သူတော်စင်ကို နှစ်တစ်သောင်း အတွင်း နယ်မြေသက်တမ်းတာအိုတွင်း၌ အငြင်းပွားဖွယ် မရှိသော အစွမ်းအထက်ဆုံး တပည့် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယခု အန်ရှင်းနှင့် သွေးကျဥ်းထောင်သူတော်စင်တို့ တိုက်ခိုက်ကြမည် ဆိုပါက ကုအန်၏ တွက်ချက်မှုအရ သွေးကျဥ်းထောင်သူတော်စင်မှာ စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ရှုံးနိမ့်သွားမည် ဖြစ်၏။

အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် အန်ရှင်းက သွေးကျဥ်းထောင်သူတော်စင်ထက် များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တူညီသော အဆင့်အတွင်း၌ အန်ရှင်း၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းက ထျန်ဟောင်ထက်ပင် သာလွန်နိုင်သည်ဟု ကုအန် ခံစားမိ၏။ မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ သွားရောက်ပြီးနောက် အန်ရှင်း၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက အပြည့်အဝ နိုးကြားလာခဲ့ရာ သူမ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို တိုက်ပွဲများအတွက် အလွန် သင့်လျော်သွားစေခဲ့သည်။

ကုအန်နှင့် အန်ရှင်းတို့ မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်တစ်သောင်း ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အန်ရှင်းအတွက်မူ အချိန်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို သူမ မခံစားရချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ကုအန်အပေါ် ထားရှိသည့် သူမ၏ သဘောထားက အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

"ငါ တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ ဆင်နွှဲတော့မလို့... မင်း ကြည့်ချင်လား"

ကုအန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

အန်ရှင်းက ထပ်မံ မေးမြန်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းက ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး၏ အောက်ဘက်သို့ တစ်မုဟုတ်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဤသည်က အန်ရှင်းအတွက် ကုအန်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားဖူးခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူမ လန့်ဖျပ်သွားဆဲပင် ဖြစ်၏။

ဤနှစ်တစ်သောင်း အတွင်းတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တိုးတက်မှုကို သူမ ခံစားနိုင်ပြီး ၎င်းက သူမ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုကို များစွာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဆရာဖြစ်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမကိုယ်သူမ ရေတွင်းထဲမှ ဖားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

အန်ရှင်းက ထိုခံစားချက်ထဲတွင် မျောပါမနေတော့ပေ။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်များက မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသော ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

ဂိတ်တံခါး အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သည့် အဆုံးမဲ့ မဟာတာအို စွမ်းအားများကို အာရုံခံမိရင်း အန်ရှင်းက သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်၏။

အမှန်ပင် ဆရာဖြစ်သူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်းက သူမ၏ အမြင်ကျယ်မှုကို အမြဲတမ်း တိုးပွားစေ၏။

ကုအန်က လျှို့ဝှက်မထားဘဲ ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး အကြောင်းကို သူမအား စတင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

ဤသည်မှာ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော ကောင်းကင်တာအို ဂိတ်တံခါး ဖြစ်ပြီး သတ္တဝါများ အနေဖြင့် ဤဂိတ်တံခါးမှ တစ်ဆင့်သာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အန်ရှင်း ပို၍ သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားသည်။

သူမ၏ ဆရာက အရင်တစ်ခေါက် မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ သွားစဉ်က ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ကုအန်က ထိုက်ရီ အမတအရှင် ရောက်ရှိလာတော့မည့် သတင်းကို သူမအား ပြောပြလိုက်သည်။ သူမနှင့် ထျန်ဟောင်၏ ကံတရား အကြောင်းကို ဆွေးနွေးထားပြီး ဖြစ်ရာ အမတအရှင်၏ နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းကို သူမ သိရှိပြီး ဖြစ်၏။

ထိုက်ရီ အမတအရှင်က သာမန် အမတနတ်ဘုရား မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများနှင့် ကြယ်တာရာအရှင်များထက် ပိုမို မြင့်မားသော တည်ရှိမှု ဖြစ်၏။ သူမ၏ ဆရာက ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် တိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့် သူမအား မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေ၏။

"ထိုက်ရီ အမတအရှင်က ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးထဲကနေ ထွက်လာမှာလား" အန်ရှင်းက သူမ၏ အကြည့်များကို ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှု မရှိသော ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးက အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေ၏။ ၎င်း၏ အတွင်းဘက် နေရာလွတ်က အလင်းပေါက်နေပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ကျယ်ပြောလှကာ ခမ်းနားထည်ဝါသော စကြဝဠာ မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ကုအန်က သူ၏ ခါးမှ သစ်သားပြားလေးကို ကိုင်၍ ဖွဖွလေး ကစားရင်း ပြောလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... မကြာခင်မှာ မင်း အမတနတ်ဘုရားရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို မြင်တွေ့ရတော့မှာပါ"

ထိုအချိန်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမှောင်နယ်မြေ တစ်ခုအတွင်းတွင် ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး တစ်ပါးပြီး တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ သူတို့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ ခြေတစ်လှမ်းမျှ လှမ်း၍ မရကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍သာ ရတော့သည်။ သူတို့အားလုံးက မျက်နှာမူရာ အရပ်တစ်ခုတည်းသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့ရှိ အမှောင်ထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ဧရာမ အလင်းကန့်လန့်ကာကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး အနီးရှိ ကုအန်နှင့် အန်ရှင်းတို့၏ မြင်ကွင်းကို သူတို့ မြင်တွေ့နေကြရသည်။