အခန်း (၂၁၉၉-၂၂၀၀)

အပိုင်း(၂၁၉၉)

ဝေ့ဝူယင်၏ အဂ္ဂိရတ် အခန်းအတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ အော်ရာများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှို့ဝှက် အော်ရာများမှာလည်း သောင်းကျန်းနေ၏။ မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာလည်း မကြုံစဖူး တုန်ခါမှုများဖြင့် သိမ့်သိမ့်တုန်နေတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် မြေပြင်မှ နှစ်လက်မခန့် အကွာတွင် လွင့်ပျံနေပြီး အာရုဏ်ဦး ခြေချခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ထံမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အဆုံးမဲ့ အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်နေသည်။ သူ၏ အဂ္ဂိရတ် ဝတ်စုံနှင့် လက်စွပ်များမှာလည်း ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းဒဏ်ကို ခံနေရသကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းရှိ အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာ များမှာလည်း ဝိညာဉ် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ဒုတိယစိတ်က ဖန်တီးထားသော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ အဆင့်ငါး အသန့်စင်ဆုံး မြူခိုးများကို သန့်စင်ပြီး အဂ္ဂိရတ်စွမ်းအင်များကို ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ အစပိုင်းတွင်မူ အကြိမ်အနည်းငယ် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း...

သူ၏ နည်းလမ်းထဲတွင် ခုနစ်သွယ် ရင်းမြစ် ဝိညာဉ်အလင်း နှင့် မူလဥပဒေသ တို့ကို ထည့်သွင်းကာ ပြုပြင်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်များ၏ ပဲ့တင်ထပ်မူလ အော်ရာ ကို မသိမသာ တုပနိုင်ခဲ့ရာမှ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ထာဝရ အော်ရာ ကိုပါ ရောနှောနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ သူတို့၏ မူလစွမ်းအားကို အရည်အသွေးလျှော့ကာ အတုပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အောင်မြင်သွားခဲ့လေပြီ။

ထာဝရ အော်ရာ သည် ပုံမှန်ထက် ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ ထိုအော်ရာမှာ ၎င်း၏ အဆင့်မြင့်မားလှသော သဘာဝကြောင့် အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း လုံးဝ ပျောက်ပျက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သန့်စင်ပြီးသားအဖြစ် ရှိနေကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဖြစ်စဉ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးခြေလှမ်း ဖြစ်သော အရာခပ်သိမ်းကို ပေါင်းစပ်ခြင်း သို့ မရောက်မချင်း ၎င်းမှာ လုံးဝ မခက်ခဲခဲ့ပေ။

လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သော ထာဝရ အလင်းတန်းများမှာ ထိုနေရာမှ ပန်းထွက်နေခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်မှာမူ အတန်ငယ် အကြပ်ရိုက်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအဆင့်မြင့်လှသော အဂ္ဂိရတ်စွမ်းအင်ကို ဖန်တီးရန်အတွက် သူစုဆောင်းထားသမျှသော အဆင့်ငါး အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်း အစအနတိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့လျှင် သူ အစမှ ပြန်စရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအကြောင်းကို အလေးအနက် မတွေးတော့ဘဲ ဤခဏတာ အခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ အရာခပ်သိမ်းကို ပုံအောကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်တော့သည်။

ဟူး... ဟူး...

ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများမှာ အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့်အခါ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်တာအို ကောင်းချီး နှင့် ထာဝရ ကောင်းချီး တို့မှာ အတူတကွ နိုးကြားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန်ထက် ထူးခြားစွာ လှုပ်ရှားလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သေမျိုးတာအို ကောင်းချီး ကမူ သူသည် သေမျိုးတာအို သူတော်စင်အဖြစ် တက်လှမ်းစဉ်ကတည်းက အမြဲတစေ နိုးကြားနေခဲ့သဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ပေ။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ကြယ်ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို အမှုန့်ခြေပစ်နိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများမှာ ဆေးအိုးအတွင်း၌ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အချိန်နှင့် အာကာသ၏ အရောင်အသွေးနှင့် နိယာမ အားလုံးကို ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။ ဝေ့ဝူယင် အံကြိတ်ကာ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် အားတင်းထားသလို၊ ပိုင်ရှု ကလည်း သူမကိုယ်တိုင်နှင့် ဝေ့ဝူယင်ကို ကာကွယ်ရန် တညီတညွတ်တည်း လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

တစ်စက္ကန့်၏ သန်းပေါင်းများစွာသော အချိန်ကလေး အတွင်းမှာပင် ဝေ့ဝူယင်၏ ဝတ်စုံများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်ကာ ပျက်စီးသွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် အရေပြားများပင် ကွာကျလာတော့သည်။ အာရုဏ်ဦး ခြေချခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ပိုင်ရှုမှာမူ ညည်းညူခြင်း အလျှင်းမရှိ။ သူမသည် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ အဆပေါင်းများစွာ သေးငယ်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလောက်အောင် အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက် များစွာသာလွန်သော စွမ်းအင်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်းမှာ အလွန်စွန့်စားရာကျမှန်း ဝေ့ဝူယင် သိသည်။ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အဆင့်ရှိသူများအတွက်မူ ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သော အရာဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်အတွက်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်သည့် ကပ်ဘေးတစ်ခုပင်။

သူ၏ ချွေးပေါက်များမှ သွေးများ ယိုစီးလာပြီး မျက်ခုံး၊ လက်သည်းနှင့် ဆံပင်များမှာ ကွယ်ပျောက်ကုန်သည်။ အကြိမ်ပေါင်း နှစ်သောင်းကျော်နေပြီဖြစ်သော ဆက်တိုက်ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် သူ၏ အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများမှာ တစ်စစနှင့် လွင့်စဉ်ပျောက်ကွယ်ကုန်တော့သည်။ ဤဖျက်ဆီးမှုဒဏ်ကြားတွင် မပျက်မစီး ကျန်ရှိနေသည်မှာ သူ၏ မျက်လုံး၊ မျိုးပွားအင်္ဂါနှင့် နှလုံးသားတို့သာ ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏ အရိုးများပင် ပေါ်လာတော့သည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်...

တကယ့်ကို ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်...

နောက်ဆုံး ပေါက်ကွဲမှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ထို့နောက် ကံတရား၏ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့်ပင် အဂ္ဂိရတ်အခန်းအတွင်း၌ စစ်မှန်သော တိတ်ဆိတ်ခြင်းက စိုးမိုးသွားသည်။ နံရံများပေါ်တွင် အက်ကြောင်းပေါင်း သန်းနှင့်ချီ ထင်ကျန်နေခဲ့ပြီး အခန်းမှာလည်း လေမှုတ်သွင်းခံထားရသော ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝန်းသောပုံစံ ဖြစ်သွားကာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

“ဟူး... ဟူး...”

ဝေ့ဝူယင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော မန်နာများကို စုပ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ဆောက်နေသည်။ အသက် ၁၂ ကြိမ်ခန့် ရှူပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လုံးဝ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားပေ။

ဝေ့ဝူယင် အခန်း၏ ပျက်စီးမှုများကို ကြည့်မနေတော့ဘဲ ပိုင်ရှုထံသို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။ သူမသည် အက်ကြောင်းများ ထင်နေသော ဆေးအိုး၏ အနားတွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ အရွယ်အစားမှာလည်း ပုံမှန်လူသားတစ်ဦး၏ အပုံနှစ်ဆယ်ပုံ တစ်ပုံခန့်သာ ရှိတော့သည်။ အရင်ကထက် များစွာ သေးငယ်သွားခဲ့သော်လည်း ဝေဝါးနေသော သူမ၏ ပုံရိပ်ပေါ်တွင်မူ ဝေ့ဝူယင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးလောက်အောင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပျော်ရွှင်မှု အော်ရာကိုမူ မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

“ကျွန်မတို့... အောင်မြင်သွားပြီ”

သူမ၏ အက်ကွဲနေသော အသံမှာ အခန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်နှာမှာလည်း နူးညံ့သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ယှဉ်တွဲလာသည်။ သူမသည် အဂ္ဂိရတ်တာအို၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်တစ်ခုပင်။ မိမိထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် မည်သည့်ရင်းနှီးမှုကိုမဆို မနှမြောဘဲ ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ သူမကို သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ အောင်မြင်သွားပြီ။”

ဆေးအိုးအတွင်း၌မူ နက်နဲပြီး နူးညံ့သောအလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝအားဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး အနှစ်သာရအားဖြင့် ထာဝရ ဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးမှာ ပုံမှန်ဆေးလုံးများ၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း အဇူရာရောင် ရှိပြီး ထာဝရ အော်ရာများကို ထုတ်လွှတ်နေသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

ဆေးလုံးအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများ မှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဝေ့ဝူယင် မြင်ဖူးသမျှသော လျှို့ဝှက် လမ်းစဉ် ကိုးခု၏ ပေါင်းစပ်မှုများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ထိုဆေးလုံး၏ အပေါ်တည့်တည့်တွင်မူ ခဲတံတစ်ချောင်းစာခန့် ရှိသော ရွှေရောင် အလင်းတိုင်လေးမှာ လက်မ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် အမြင့်အထိ မြင့်တက်သွားပြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင် ထိုအလင်းတိုင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ တံတားတစ်စင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရှိခဲ့သည်...။ အနန္တ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတွင် တန်ခိုးရှင်များသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် မသေမျိုး တံတား တစ်စင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီပင်...။

“ဒါက တကယ်ပဲ ယုံရခက်တယ်... သာလွန်ခြင်း အဆင့် အာရုဏ်ဦး လောက ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဆေးလုံး ပေါ့လေ...”

...

ငွေရောင် အလင်းလွှာ ဝန်းရံထားသော အဇူရာရောင် ဆေးလုံးလေးသည် လေထုထဲတွင် သာယာ ညင်သာစွာ လွင့်မျောနေ၏။ ဆေးလုံး၏ အထက်တွင် တည်ရှိနေသော စုတ်တံတစ်ချောင်း အရွယ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဆေးလုံးနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်နွှယ်မနေဘဲ အရင်းအမြစ်မရှိသည့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု သို့မဟုတ် အလင်းပြန်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ထူးဆန်းဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းဖြစ်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်က ဆေးလုံးကို ရွှေ့လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ထိုအလင်းတန်းမှာလည်း ဆေးလုံးနှင့်အတူ တစ်ပါတည်း လိုက်ပါလာသဖြင့် ခိုင်မာသော ဆက်နွှယ်မှုရှိကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“ဒီအလင်းတန်းက တကယ်ပဲ မသေမျိုး တံတား ဖြစ်နေနိုင်မလား...”

ဝေ့ဝူယင် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် အဖြေတစ်ခုကို မျှော်လင့်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အတွေးကို လောကကြီးသိအောင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“မသေမျိုး တံတား ဟုတ်လား... အဲဒီအကြောင်း ကျွန်မ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”

ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် ၏ အသိဉာဏ်မှာ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို သိရှိနိုင်လောက်အောင် မနက်နဲသေးပေ။ စစ်ပွဲနှင့် ပတ်သက်သမျှ မေးမြန်းပါက သူမတွင် အဖြေအသင့် ရှိနေနိုင်သော်လည်း စစ်ဥပဒေသထက် ကျော်လွန်သည့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း နိယာမများနှင့် ပြင်ပတာအိုများအကြောင်းကိုမူ သူမသည် ကလေးသူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နားမလည်နိုင်ရှာပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည်လည်း အနန္တ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ပုံပြင်များကို အလွန်အမင်း အလေးမထားခဲ့ပေ။ ထိုပုံပြင်များမှာ များပြားလှသလို အမျိုးမျိုးလည်း ကွဲပြားနေကြသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုပုံပြင်များကို လုံးဝ ပယ်ဖျက်၍လည်း မရနိုင်ခဲ့ချေ။

“ဆရာ... တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာ ဖြစ်နေတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်”

သေးငယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ပိုင်ရှု က အက်ကြောင်းများ ထင်နေသော အဂ္ဂိရတ်အခန်းအတွင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံကြောင့် ဝေ့ဝူယင် အာရုံစိုက်လိုက်မိ၏။ လောကကြီးမှာ မသိမသာ တုန်ခါနေသည်။ အကယ်၍ အခန်းတွင်းရှိ အဏုမြူများ၏ တုန်ခါမှုကို ခံစားနိုင်သည့် သူ၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်အာရုံသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သူ သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်မှာ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေသော်လည်း ထိတ်လန့်တကြား မဖြစ်ဘဲ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင်...။

***

အပိုင်း(၂၂၀၀)

“အဂ္ဂိရတ်တာအိုက တွက်ချက်နေတာပဲ...”

ဝေ့ဝူယင်က အစအနအချို့ကို အခြေခံကာ သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ယခင်နှင့် ခြားနားတာ တစ်ခုက မြေကြီးနိုးထခြင်း သို့မဟုတ် လောကနိုးထခြင်းကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည့် ဖြစ်စဉ်များ မရှိခြင်းပင်။

အဂ္ဂိရတ်တာအိုအပေါ် သူ၏ နက်နဲသော နားလည်မှုကို အခြေခံကာ ထပ်မံခန့်မှန်းရလျှင်... ယခု သူ၏ သာလွန်ခြင်း အရည်အသွေး ရှိသော လျှို့ဝှက် အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်ကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုမှာ အဂ္ဂိရတ်တာအိုက သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်အတန်း စနစ်တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ချိုးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး မကြုံစဖူး ထူးကဲသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဝေ့ဝူယင်နှင့် သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များသည် သေမျိုးတာအို နှင့် လျှို့ဝှက်တာအို တို့၏ လမ်းဆုံတွင် ရှိနေကြသော်လည်း သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာမူ တန်ခိုးရှင် တာအိုနှင့် တူညီသော အဆင့်အတန်းကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အာရုဏ်ဦး ပါရဂွန် ထုဆစ်ခြင်း ဆေးလုံး ကဲ့သို့ပင် မဟာတာအိုကြီးများ၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံယူရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအောင်မြင်မှုကို မည်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ရမည်နည်း။ ပုံမှန်စနစ်အတိုင်း သတ်မှတ်ရလျှင်မူ ဝေ့ဝူယင်သည် သေမျိုး အနှစ်သာရနှင့် လျှို့ဝှက် အနှစ်သာရတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရောနှောကာ ထူးကဲ သာလွန်သော သေမျိုးအဆင့် ကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာများ၏ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော ဝိညာဉ် သန့်စင် အဆင့်ကို ရရှိရန် လုံလောက်သော အရည်အချင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဂ္ဂိရတ်တာအို၏ ရည်ရွယ်ချက် ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်ပြီး လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အများစုပင် သူတို့သက်တမ်းတစ်လျှောက် မရရှိနိုင်သော အံ့ဩဖွယ် အောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သူများအတွက်မူ ပထမအဆင့်မှသည် အာဏာရှင် ရှန့်ထို အဆင့် ရောက်မှသာ ဒုတိယအဆင့်ကို နိုးကြားနိုင်ကြသည်မှာ ၎င်းကို ရရှိရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ယခုဖြစ်စဉ်မှာမူ လျှို့ဝှက် နှင့် ထာဝရတို့ကို ရောနှောကာ အကန့်အသတ်များကို ကျော်လွန်၍ မသေမျိုး တံတား ကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မကြုံစဖူး ထူးခြားပြီး မျှော်လင့်မထားသော အရာပင် ဖြစ်ပေတော့မည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သေမျိုးတာအိုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စောင့်ကြည့်နေပြီး လျှို့ဝှက်တာအိုက ပြင်ပမှ စောင့်ကြည့်နေကာ လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။

အဂ္ဂိရတ်တာအိုသည်လည်း ဝေ့ဝူယင်အား ထိုအဆင့်အတန်းမျိုးကို ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်နေဟန် တူသည်။ သူ ထပ်မံခန့်မှန်းရလျှင်မူ ဤသည်မှာ စတုတ္ထအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာ များ၏ ပဉ္စမမြောက်အဆင့်ကို ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် တစ်နာရီခန့် ကြာသွားသည့်တိုင်အောင် အဂ္ဂိရတ်တာအိုသည် အခက်အခဲတစ်ခုနှင့် ကြုံနေရသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ... စတုတ္ထအဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်ဘဲ ပဉ္စမအဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် အသိအမှတ်ပြုခံရမှာလဲ...”

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ စတုတ္ထအဆင့် အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများကို ရရှိရန်မှာ မိမိကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက် ကောင်းကင် အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်ကို ဖန်တီးနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပဉ္စမအဆင့်မှာမူ အသစ်တီထွင်ထားသော အဆင့် လျှို့ဝှက် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုအဆင့်အတန်းအထိ လမ်းသစ်ထွင်နိုင်သူ ဖြစ်ရပေမည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အဆင့်ကိုး အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းဖြင့် သေမျိုး တိညာဉ်အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အာရုဏ်ဦး လောကဖုံးလွှမ်း ဆေးလုံး ကဲ့သို့သော လောကလျှို့ဝှက်အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်ကို ဖန်တီးခြင်းဖြင့် သာလွန်သန့်စင် အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှုသည် ခုနစ်ရောင်ခြယ် မြူခိုးများကို ဝါးမြိုရင်း ကမ္ဘာကြီးကို စူးစမ်းကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုစစ်မှန်လာပြီး အရွယ်အစားမှာလည်း တစ်လက်မခန့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်လေး မြူခိုးများကို စုပ်ယူကာ ဆေးအိုးနှစ်လုံးစလုံးမှာလည်း ပြန်လည်ပြုပြင်နေကြသည့် လက္ခဏာများ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် မှာမူ ဝေ့ဝူယင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် စိုးရိမ်တကြီး ဝဲပျံနေ၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက... သူမကို စစ်ဝိညာဉ် များဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သော ဤသေမျိုးသည် ယခုအခါ သာမန် အသိဉာဏ်များကို ဖီဆန်နိုင်လောက်သော အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူမသည် ရှေ့တွင်ဖြစ်လာမည့် အရာများအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူမ စိုးရိမ်နေသည်က သူမ၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မည့် အချိန်ပင်။ အချိန်အရှိန်မြှင့်ခြင်းမှာ ပြင်ပစစ်ဥပဒေသများကို အခြေခံထားသော သူမ၏ သက်တမ်းကို သက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာ၏ နေ့ရက်များမှာမူ ကုန်ဆုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ သူ့ကို ယုံကြည်ပါသည်။ အကြွင်းမဲ့... ယုံကြည်နေပါသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လေးနာရီမျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် တစ်ချက်မျှ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ လောကကြီး၏ အတွေးများကို ဖတ်ရှုနေသကဲ့သို့ပင် တုန်ခါမှုနှင့် အပြောင်းအလဲ အသီးသီးကို ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ အကဲခတ်နေခဲ့သည်။

ယင်းကဲ့သို့ မွေးရာပါ ကိုယ်လုံးတီး အခြေအနေအတိုင်း ရှိနေစဉ်မှာပင် မင်ရှုဖုန်း ထံမှ ဝိညာဉ်သတင်းစကား တစ်စောင်ကို သူ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အရေးကြီးသော သတင်းစကားများအတွက် အသုံးပြုသည့် အထူး အစီအရင်ဖြင့် ပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ အလွန်ပင် အရေးကြီးဟန် တူလှသည်။

အာရုဏ်ဦး ဧကရာဇ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် ယဇ်ပလ္လင်များ တည်ဆောက်ထားခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက် အမျိုးမျိုးရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီ ထံမှ သတင်းစကားများ လက်ခံရယူရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရွှယ်ယီဖေး၊ ပေ့ယင်ယင်တို့နှင့် အဆက်အသွယ်မပြတ် ရှိနေသလို အင်ပါယာ၏ တိုးတက်မှု အစီရင်ခံစာများကိုလည်း လက်ခံရရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရေးပေါ်ကိစ္စများရှိပါက အခြားသတင်းစကားများထက် ကျော်လွန်ကာ သူ့ထံ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိစေရန် နောက်လိုက်များကို အထူး အစီအရင် တစ်ခု သင်ကြားပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သတင်းစကားမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မရဲ့ နိမိတ်ဖတ် ပညာနဲ့ ဂလက်ဆီအတွင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ စိုးရိမ်စရာ ဟောကိန်းတစ်ခုကို မကြာသေးခင်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်... အဲဒီစကားတွေကတော့ - သူရဲကောင်း သုံးခု ဖြစ်တဲ့ ကံကောင်းခြင်း၊ ကပ်ဘေးနဲ့ ကမ္မ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေရဲ့ တိတ်ဆတ်မှုက ပြောဝံ့ဆိုဝံ့တဲ့ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်နဲ့ ဉာဏ်အလင်းရသူများ ကို စောင့်ကြိုနေတယ်... ကံကောင်းခြင်း မရှိလျှင် ကပ်ဘေးကို လက်ခံရမှာဖြစ်ပြီး ကမ္မရဲ့ ပတ်သက်မှုကို ဖျောက်ဖျက်လို့ မရနိုင်ဘူး... တဲ့"

"ဒါကို လူသိရှင်ကြား မသိကြသေးပေမဲ့ ကျွန်မ စိုးရိမ်မိပါတယ်... ဒီဟောကိန်းဟာ သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော် ရဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်... ဒီဟောကိန်းရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ကျွန်မ မသိနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ သက်တမ်း အနှစ်တစ်ရာနီးပါးကို ရင်းပြီး အသုံးပြုလိုက်တဲ့ အစီအရင်အရ ဒါဟာ ကျွန်မထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးရဲ့ ဟောကိန်းဖြစ်တယ်လို့ ကောက်ချက်ချနိုင်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေက မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ အထူးသတိထားပြီး ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေပေးဖို့ ကျွန်မ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် အရောင်ပြောင်းလဲ သွား၏။ သူသည် ဟောကိန်းများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားတတ်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်တာအို၏ အကြီးမားဆုံးသော ကြိုးကိုင်မှုများ သို့မဟုတ် လောကဖြစ်စဉ်၏ ရှောင်လွှဲမရသော လားရာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သခင်လေးရှန်း ၏ ညီမဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်သည့် ဟောကိန်းမှာပင် အဆင့်မြင့် အကြားအမြင်ဆရာကြီး သုံးဦးက ဂလက်ဆီ၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်းတို့အဖြစ် ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့ကြရာ ၎င်းတို့ မည်မျှအထိ လွှမ်းမိုးမှုကြီးမားကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော အပြောင်းအလဲပင်။ ၎င်းက ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် များနှင့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် များကို မပါဝင်ရန် သွယ်ဝိုက်၍ တားမြစ်ထားခြင်းလော။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဘာကြောင့်လဲ။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အဖြစ်အပျက်များတွင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ရန် သတိပေးချက်နှင့် ပိုတူနေသည်။ မညသည့် ဖြစ်လာနိုင်သနည်း။ ဝေ့ဝူယင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်နာရီနှင့် ၅၉ မိနစ်ခန့်ကို သူသည် သတင်းစကားများ ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် ပြန်ကြားခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ သူ၏ နိုးကြားမှုမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ သတိကို လျှော့ချလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ တာအိုတစ်ခု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းမှာ သူနှင့် မရင်းနှီးသော အရာဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ မှန်ကန်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုဖြစ်စဉ်ကို မြန်ဆန်အောင် သူ ကူညီနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ဝေ့ဝူယင် အနေဖြင့် မလှုပ်မယှက်ဘဲ လေးစားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်ပါတော့သည်။

နှစ်နှစ်ကြာ အဂ္ဂိရတ်အစီအစဉ်ကို ဝေ့ဝူယင် ပြန်လည်စဉ်းစားမိပြီးနောက် သူကိုယ်သူ အထွတ်အထိပ် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သုံးဆယ့်သုံးသွယ် ကောင်းကင် ဖော်စပ်နည်းကို အသုံးပြုကာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် လျှို့ဝှက် လောက အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များကို အမြောက်အမြား ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤဘွဲ့အမည်မှာ သူနှင့် ထိုက်တန်လှသည်။ ၎င်းမှာ မကြာမီကာလအတွင်း လျှို့ဝှက် ကောင်းကင် အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်ကို ဖော်စပ်ရန် သူ၏ ဆန္ဒကိုလည်း အားဖြည့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

ယခင်ကမူ သူသည် ထိုသို့လုပ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ချေ။

ဝေ့ဝူယင် သူ ပထမဆုံး ဖော်စပ်မည့် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်သင့်သလား သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက် ကောင်းကင် အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန် အသစ်များကို သုတေသန ပြုလုပ်ကာ သူ၏ အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်ကို မြှင့်တင်ရန် စိတ်ကူးသစ် ရှာဖွေသင့်သလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ လျှို့ဝှက် ကောင်းကင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသော ထူးခြားသည့် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်တစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အာရုဏ်ဦး လောက ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဆေးလုံး ဖြင့် သူ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ ထိုစဉ်က အခက်ခဲဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံးသော သာလွန် သန့်စင် အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာများကို သူ ရရှိခဲ့ဖူးရာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသလို မိမိကိုယ်ကိုယ် ထားရှိသော မျှော်လင့်ချက်မှာလည်း နိမ့်ကျသွားခြင်း မရှိပေ။

“ဒါက နယ်မြေအမျိုးအစား ဆေးလုံးပဲ ဖြစ်မှာပါ”

အိုရီ က တခစ်ခစ် ရယ်သံကို ဖုံးကွယ်ရင်း ရွှတ်နောက်နောက် ပြောလိုက်သည်။ဝေ့ဝူယင် မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။ သူ၏ အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များမှာ အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း သူသည် နယ်မြေအမျိုးအစား ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်ဟု သူတို့ကြားတွင် နောက်ပြောင်လေ့ ရှိကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့ မှားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယခု အဇူရာရောင် ဆေးလုံးမှာပင် သူ၏ ပင်ကိုယ်ဝါသနာကို ပြသနေသည့် အကြီးမားဆုံးသော သက်သေပင် မဟုတ်ပါလော။

***