အခန်း (၂၂၂၃-၂၂၂၄)

အပိုင်း(၂၂၂၃)

ပထမဆုံး ပေါ်ထွက်လာသော သူတော်စင်သည် အေးစက်တည်ငြိမ်ပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မြှားကို တင်လိုက်ရာ၊ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်သော လေးကြိုးနှင့် လေးကိုယ်ထည်မှာ လပြည့်ဝန်းသဏ္ဍာန် ဖြစ်သွားသည်။ မြူခိုးမည်းများက သူ၏ လက်များကို တိုက်စားလိုက်သဖြင့် အသားများ ပြတ်ကျကုန်၏။ သူတော်စင် သွေးများမှာ ပျစ်ချွဲသော အစက်အပြောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မုန်တိုင်းသဖွယ် အဆိပ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများသည် အဆိပ်သင့်စေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် မြှားမှ ခွဲထွက်ကာ ပင်မခန်းမအတွင်းရှိ အသက်အားလုံးကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း၊ ပထမ သူတော်စင်၏ ဝိညာဉ်အော်ရာ ခွန်အားဖြင့် မြှားအတွင်းသို့သာ ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဤအဖြစ်အပျက် အားလုံးကို တစ်စက္ကန့်၏ တစ်သန်းပုံတစ်ပုံမျှသော အချိန်အတွင်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှန့်လျှို၏ သမီးကို လုပ်ကြံရန် ဟန်ဆောင်ထားသမျှမှာ သူတော်စင် လတက်ကို ထောင်ချောက်အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ရန်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ပစ်မှတ်...

အစစ်အမှန် ပစ်မှတ်...

မြှားဦးမှာ သူတော်စင် လတက်ထံသို့ ဦးတည်နေလေပြီ ဖြစ်သည်။

“အား...”

လေးကိုင်ထားသည့် သူတော်စင်သည် နာကျင်မှုကြောင့် အသံနက်ကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ မြှားကို လွှတ်တင်လိုက်တော့သည်။ ပင်မခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မန်နာ၊ လေထု၊ အလင်းနှင့် အမတေ တို့မှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရသည်။

ထိုအဆိပ်လှိုင်းနှင့် တည့်တည့်တိုးပြီး မခုခံနိုင်သူများမှာမူ လေထုထဲတွင် ပုပ်စပ်ညှိဟောင်နေသော အမည်းရောင် အနှစ်များအဖြစ်သို့ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး အလောင်းကောင်များမှ ထွက်လာသည့် အမည်းရောင် အနှစ်များကဲ့သို့ နေရာအနှံ့မှ တစိမ့်စိမ့် စီးကျလာလေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုမြှားမှာ "ဆွေးမြေ့ခြင်း ဥပဒေသ" နှင့် ဆက်နွယ်နေသော ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူတော်စင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရုံသာမက ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ကိုပါ ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ သေသေချာချာ စီစဉ်ထားသော လုပ်ကြံမှုပင် ဖြစ်၏။

'ဒါပေမဲ့...'

ဝေ့ဝူယင် ထိုသို့ မှတ်ချက်ပြုနေစဉ်မှာပင် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမ၏ ရင်ညွန့်နေရာမှ ဆိုးယုတ်သည့် အမည်းရောင်နှင့် လှပတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ စူပါနိုဗာ ကြယ်ပေါက်ကွဲမှုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတော်စင် လတက်၏ တိုက်ကွက်နှင့် ထိုအလင်းတန်းတို့ ထိတွေ့မိသောအခါ ပင်မခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ပြိုလဲပျက်စီးကုန်တော့သည်။ သို့သော် ထိုမိန်းမပျိုမှာမူ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ ဝန်းရံလျက် ဒဏ်ရာအနာတရမရှိ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

'ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွင်းထားတဲ့ အကာအကွယ်လား... တစ်ခုတည်းလည်း မဟုတ်ဘူး...'

ဝေ့ဝူယင် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ အထူးသဖြင့် ရှန့်ဝမ်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မတူညီသော ဝိညာဉ်အော်ရာ သုံးခု ရှိနေပြီး ထိုအထဲမှ ဝိညာဉ်နှစ်ခု၏ အကာအကွယ်မှာ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် သို့မဟုတ် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်များသာလျှင် ပြင်ပအကူအညီမပါဘဲ ဖန်တီးထွင်းထုပေးနိုင်သည့် အရာမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဝေ့ဝူယင် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် လျှို့ဝှက်အရှင် သုံးဦးကို လိုက်လံရှာဖွေရာ ခဏချင်းမှာပင် တွေ့ရှိသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ပထမသူရဲကောင်းတိုက်ကြီး အတွင်းတွင် ခိုအောင်းကာ လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် ကိရိယာများစွာဖြင့် အသည်းအသန် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

'အော်... သူတို့က မပြည့်စုံသေးတဲ့ လောကဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတာကိုး...'

ထိုလျှို့ဝှက်အရှင် သုံးဦးမှာ ခန်းမအတွင်းရှိ လူများကို ကာကွယ်ပေးနေရသဖြင့် အာရုံလွှဲနေစေရန် ဥက္ကာခဲမိုး ရွာချသည့် တိုက်ကွက်ကို အသုံးချကာ ပထမသူရဲကောင်းတိုက်ကြီးအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ မပြည့်စုံသေးသည့် လောကဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူရန် သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ချောမွေ့စွာ အောင်မြင်နေပုံရသည်။ သို့သော် ယင်းမှာ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုသက်သက်ကြောင့်တော့ မဟုတ်ပေ။

ရုပ်ဖျက်ထားသော သူတော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ဦးနှင့် တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းကာ သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော်၏ ဝင်္ကပါဗဟိုချက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် တတိယမြောက် သူတော်စင်တို့ကြောင့်သာ သူတို့မှာ မရိပ်မိအောင် ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့မှာ ထိုသို့သော အလုပ်မျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြရာ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အဆင့်မြင့် သူခိုးများပင် ဖြစ်ကြ၏။

ဤသို့ဆိုလျှင် တတိယမြောက် သူတော်စင်ကကော ဘာလုပ်နေသနည်း။

ဝေ့ဝူယင် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကာကွယ်မှု ကင်းမဲ့နေသော ပထမသူရဲကောင်းတိုက်ကြီးဆီသို့ သိသာထင်ရှားသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ လာနေခြင်း ဖြစ်၏။ ထက်ဝက်ခန့်ပင် ခရီးရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသူသည်လည်း နောက်ထပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးလော...။ သို့မဟုတ် လောကဝိညာဉ်ကို လုယူချင်နေသူလော။ သို့မဟုတ်... တစ်ခြားတစ်မျိုးမျိုးများလော။

သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အချိန်ကိုက် ဖြစ်နေသော်လည်း အစီအစဉ်တစ်ခုချင်းစီမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မပတ်သက်ဘဲ သီးခြားစီ ဖြစ်နေကြောင်း ဝေ့ဝူယင် ခံစားမိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုအစီအစဉ်များ အားလုံး စုဆုံသွားသည့်အတွက် သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော် အတွက်မူ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည့် ကပ်ဘေးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ပန်းချီကြယ်တာရာ သူတော်စင်၏ ကာကွယ်မှု မရှိသည့်အတွက် ဥက္ကာခဲမိုးကြောင့် လူအုပ်ထဲတွင် သေဆုံးသူများပြားလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အီး...”

ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခုမှာ ပင်မခန်းမကြီးနှင့် အမတေဓား ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူတော်စင် လတက်သည် သူမ၏ ခွန်အားများကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်နိုင်သော်လည်း မြှားတစ်စင်မှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စိုက်ဝင်သွားခဲ့လေပြီ။ ထိုမြှားသည် သေခြင်းတရားကို သယ်ဆောင်လာသည်ဖြစ်ရာ သေခြင်းတရားကိုသာ ပေးဆပ်ပေလိမ့်မည်။

သူတော်စင် လတက်၏ သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားကောင်းသော်လည်း သူမတွင် သာမည အာဏာ မရှိသကဲ့သို့ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကောင်းကင်ရတနာကိုလည်း အချိန်မီ ထုတ်မသုံးနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ခွန်အားမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများမှာ အချိန်ကိုက်မှု အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်နှင့် မြူပြာကိုပင် ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြကာ ရိုးရှင်းသော စစ်ဗျူဟာကို ထိရောက်စွာ အသုံးချသွားခဲ့ကြသည်။

ဘုန်း...

သူတော်စင် လတက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး မျက်နှာကြက်နှင့် နံရံထောင့်စွန်းတွင် မြှားဖြင့် အသေစိုက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးများမှာ အမည်းရောင် သွေးကြောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြှားတံကို အစွမ်းကုန် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း နုနယ်သော လက်ချောင်းများမှာ အသားနှင့် သွေးများ လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးလာနေသည်။

ရဲရဲနီနေသည့် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုန်းကန်နေရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမ မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ မြှားမှာ တစ်လက်မမျှပင် ရွေ့မလာဘဲ သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ အမည်းရောင် ပြာမှုန့်များအဖြစ် ကြွေကျကုန်သည်။ လှပသော အသားအရေမှာ ညှိုးနွမ်းသွားပြီး သူမ၏ သွေးများမှာ ညဉ့်သန်းခေါင် အလား မည်းနက်လာကာ သိသိသာသာ ပိန်ချုံးသွားတော့သည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်မှာ ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ တိုးပွားလာပြီး သူမ၏ လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်ကို လောင်မြိုက်စေရန် ကြိုးပမ်းခြင်းကပင် သူမအတွင်းရှိ ဆွေးမြေ့ခြင်း စွမ်းအားနှင့် အဆိပ်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန့်နှံ့စေရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူတော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ဦးမှာ ထိုမျှနှင့် ရပ်မသွားပေ။ ဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်ထားသော သူတော်စင်သည် လက်ဟန်ချိပ်စည်း အချို့ကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများနှင့် ဝင်္ကပါမျဉ်းများမှာ ပုံစံပြောင်းလဲသွားပြီး သူတော်စင် လတက်ကို သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကာကွယ်ရေး အခွံတစ်ခုအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူမသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်မှာ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရသော်လည်း လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ ပင်မခန်းမ၏ ကြမ်းပြင်ကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ မြူခိုးဆန်သော လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများမှာ မျက်နှာကြက်ကို ဖောက်ထွက်၍ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားလေတော့သည်။

…

သေခြင်းတရား၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း၊ လှည့်ကွက်များနှင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုတို့သည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ရေပူစမ်းတစ်ခု ပန်းထွက်လာသကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။

လျှို့ဝှက်အရှင် သုံးဦးမှာ လောကဝိညာဉ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် မည်သူမျှ သတိမထားမိခင် ခိုးယူရန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတော်စင်အဆင့်ရှိ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တိကျမှုဖြင့် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုထက်ပင် သာလွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ကြသည်။

ရောက်ရှိလာသော သူတော်စင်သည်လည်း "ဝိညာဉ်ဓားနှင့် သူရဲကောင်း ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ" ကို အသုံးမပြုနိုင်ခင်မှာပင် တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်၍ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပဟေဠိတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှိနေဆဲပင်။

သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော်မှ သူတော်စင် သုံးဦးမှာမူ တစ်ဦးက မိုင်ပေါင်းသန်းချီ ဝေးကွာသော နေရာသို့ လွင့်စဉ်သွားရပြီး၊ တစ်ဦးမှာ တိုက်ကြီး၏ အောက်ခြေတွင် မည်သို့သောအခြေအနေရှိနေမှန်း မသိရဘဲ ခံစားနေရကာ၊ ကျန်တစ်ဦးမှာမူ သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဆွေးမြေ့ခြင်း မြှား စိုက်ဝင်လျက် ပြင်ပအကူအညီ မရနိုင်စေရန် ဝင်္ကပါအခွံတစ်ခုအတွင်း ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရသည်။ ရှန့်လျှိုမှာမူ သူ၏ စွမ်းအားထက် သာလွန်သော ဤရှုပ်ထွေးပွေလီလှသည့် ပဋိပက္ခကြားတွင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူတော်စင်အတု ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော မူလတရားသူကြီး ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာမူ သူမ ရရှိထားသော စွမ်းအားများကို အသုံးချ၍ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ရင်း၊ ဝိညာဉ်မြူတိမ်များ သွန်းလောင်းထားသော ကောင်းကင်ပြာရောင် လျှို့ဝှက်အကာအကွယ်နောက်တွင် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ထားသည်။

သူမ၏ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှ အမူအရာမှာလည်း အခြားသော အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေလေသည်။ သူမသည်လည်း မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ဖျက်ဆီးမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် ဆွံ့အလျက် ရှိနေ၏။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ စိမ်းဖန့်ဖန့် မြူခိုးဆန်သော အဆိပ်ငွေ့ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကြမ်းပြင်ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်ချိန်တွင် သူတော်စင် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။

ထိုလက်သီးတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်စေရန်၊ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် အောက်ခြေရှိ ဂြိုဟ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သော အင်အား ရှိနေပေသည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးနီးပါး သေဆုံးကြပေတော့မည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ရှန့်ဝမ်ချင်းဆီသို့ အမြန်ဆုံး အာရုံပြောင်းလိုက်ပြီး ဝေခွဲမနေဘဲ သူမ၏ သူတော်စင်အဆင့် ခွန်အားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပျံတက်လိုက်တော့သည်။

နဝမအဆင့် အာဏာရှင် ကျင့်စဉ် - မြူတိမ်မိစ္ဆာ ပျံသန်းခြင်း ခြေလှမ်း...

***

အပိုင်း(၂၂၂၄)

ဟူး... ဟူး...

ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းသည် မြူတိမ်များဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော မိစ္ဆာသိန်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှန့်ဝမ်ချင်း၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခါးကို ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုလှပသော ရွှေရောင်အလင်းက သူမကို ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုသော်လည်း ဆိုးညစ်သော အမည်းရောင်အလင်းက အနည်းငယ် တွန်းကန်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် ထိုအမည်းရောင်အလင်းကို ခေတ္တမျှ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

လွင့်မျောနေသော မြူတိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ လောက၏ နိယာမများကို ကောင်းကင်ယံနှင့် အစားထိုးလိုက်ပြီး သူမသည် အချိန်၊ အာကာသ၊ မန်နာတို့နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကာ သာမန်အာရုံခံစားမှုများမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မြူခိုးဆန်သော လက်သီးချက်မှာ နားကွဲမတတ် အသံကြီးနှင့်အတူ ကျဆင်းလာပြီး အဆိပ်ငွေ့ စွမ်းအားလှိုင်းများကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် နန်းတော်၊ တိုက်ကြီးနှင့် ဂြိုဟ်တို့ မပျက်စီးခင်မှာပင် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အဆိပ်စွမ်းအားဖြင့် ဝါးမြိုရန် ခြိမ်းခြောက်နေတော့သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အထိန်းအကွပ်မဲ့ပြီး အဆင်အခြင်မဲ့သော ဖျက်ဆီးမှုကြီး စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲ၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအား ထိုရှုပ်ထွေးမှုကြားမှ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင်...

... အချိန်တို့သည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုရပ်တန့်မှုမှာ ဤအခန်းအတွင်းရှိ လူတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် အစကတည်းက ဖြစ်ပျက်သမျှကို အေးအေးလူလူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် များစွာသော အရာများကို စပ်စုလိုစိတ်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူနှင့် တိုက်ရိုက်မသက်ဆိုင်သော၊ သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ် သိပ်မရှိသော ဤကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ မရှိပေ။ ဖြစ်ပျက်သမျှကိုလည်း ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်ပါစေဟုသာ လွှတ်ထားလိုသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လေးကိုင်ထားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက ပထမသူရဲကောင်းတိုက်ကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေပြီး လျှို့ဝှက်အရှင် သုံးဦးကလည်း လောကဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်းအနေဖြင့် ဤတိုက်ကြီးအပေါ် အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိခဲ့လျှင်... ဤပွဲပြီးပါက ဝယ်ယူရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့လျှင်... ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ဤတိုက်ကြီးကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် သူတော်စင်တစ်ဦး မဟုတ်သည့်အတွက် ဤဧည့်သည်များ၏ အသက်၊ သူတစ်ပါး၏ အဂ္ဂိရတ်သူရဲကောင်း ဖြစ်သော သူတော်စင် လတက် သို့မဟုတ် ရှန့်လျှို၏ သမီးတို့ကို ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ့ အနေဖြင့် အရည်အသွေးမြင့် စွန်းပလွံသီးများကို စားရင်း ပွဲကြည့်လိုကာ ဤတိုက်ကြီးကိုသာ ကာကွယ်ပေးထားချင်စေကာမူ... နောင်တစ်ချိန်တွင် ယွီစွန်းလီ၏ နူးညံ့လှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းသွားမည်ကို သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မိသည်။

ဤနှစ်နှစ်တာ အချိန်ကာလမှာ ယွီစွန်းလီ၏ အချိန်ဖြစ်ရာ သူမအား မလိုအပ်ဘဲ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်းမျိုး မဖြစ်စေလိုပေ။

"ဒုက္ခများလိုက်တာ..."

ဝေ့ဝူယင်သည် စတုတ္ထအဆင့်မှ တတိယအဆင့်သို့ လမ်းလျှောက်ဆင်းလာရင်း နာကျင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ပူပန်မှု သို့မဟုတ် ဘာမှမသိလိုက်သော အမူအရာများဖြင့် အေးခဲနေသည့် မျက်နှာများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သေဆုံးနေသူ ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီး သွေးမြူခိုးများနှင့် ခေါင်းမပါသော အလောင်းများမှာ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ရှိနေသည်။

ဘုန်း...

သူက လက်ခုပ်တီးလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် အချိန်နှင့် အာကာသ သာမည ဥပဒေသ၊ ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ခန္ဓာနှင့် အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး စွမ်းအင်များ စတင်နိုးထလာသည်။ ထူးကဲလှသော အချိန်နှင့် အာကာသ စွမ်းအားများကို အသုံးချလိုက်စဉ် သူ၏ မပြည့်စုံသေးသော လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများသည် ထာဝရအော်ရာများ စီးဝင်နေသည့် ဝိညာဉ်အလင်း များဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှ တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပနေသော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်နှင့် အာကာသကို သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် အလွန်တိကျစွာ ပုံဖော်နေသကဲ့သို့ပင်။

သာလွန်ခြင်း အရည်အသွေး ရှိသည့် "အာရုဏ်ဦး လောကဖုံးလွှမ်းခြင်း ဆေးလုံး" ကို လေးကြိမ်တိုင်တိုင် မှီဝဲပြီး အဂ္ဂိရတ် အာနိသင်များကို စုပ်ယူပြီးနောက်၊ ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူယင် သူ၏ "လျှို့ဝှက်အင်အား" ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်ကထက် အခြေခံကျကျ ကွဲပြားခြားနားသွားမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူယင် သူ၏ လျှို့ဝှက် စွမ်းအားများကို အသုံးချ၍ "အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်" တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ အချိန်ထဲတွင် အေးခဲနေပုံရသည့် လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ်... ထိုသူမှာ အချိန်ထဲတွင် အေးခဲနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဝေ့ဝူယင်၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် အတွေးများက လုံးဝခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆန္ဒတစ်ခု ပြင်းပြစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဝှစ်...

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအားအားလုံးကို ညာလက်ထဲတွင် စုစည်းကာ ကလေးဦးခေါင်းခန့်ရှိသော လုံးဝန်းသည့် ဆေးလုံးကြီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုဆေးလုံးကို လေထဲတွင် ဝဲပျံနေစေရန် ပစ်တင်ထားခဲ့ပြီး စတုတ္ထအဆင့်မှ ဒုတိယအဆင့်သို့ ခုန်ဆင်းကာ လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုသူတော်စင်၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို အမှီလိုက်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအား လည်ပတ်မှု သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုမှာမူ ထိုအရှိန်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ယင်းမှာပင် အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်၏။

"မင်း ငါပြောတာကို ကြားနိုင်သားပဲ..."

စိမ်းဖန့်ဖန့် မြူခိုးဆန်သော အဆိပ်စွမ်းအားများကြားတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း ဝေ့ဝူယင်က ပြောလိုက်သည်။

"စုစည်းစေ..."

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နန်းတော်၊ တိုက်ကြီးနှင့် ဂြိုဟ်ကိုပါ ပျက်စီးစေနိုင်သော စွမ်းအားများမှာ ဆေးတောင့်ငယ်လေးတစ်ခုအတွင်း ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ "သာမည အင်ပါယာ ဥပဒေသ" က တာဝန်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ပျံ့နှံ့နေသော စွမ်းအားအားလုံးကို သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ စုစည်းထည့်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်၏ ပုခုံးကို ထိလိုက်ပြီး ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ သူတော်စင်မှာ အစွမ်းကုန် ခွန်အားဖြင့် ထုတ်လွှတ်ထားသော အထွတ်အထိပ် အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်၏ အကူအညီဖြင့်ပင် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းညှိရင်း နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားသည်။ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရှိန်အဟုန် တူညီသွားပြီဖြစ်ရာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း..."

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားမှာမူ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများကြောင့် မောင်းတီးနေသကဲ့သို့ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေလေသည်။ အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရင်း လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်သည် ခုခံခြင်း၊ ငြင်းခုံခြင်း သို့မဟုတ် မေးခွန်းထုတ်ခြင်းများ မပြုတော့ပေ။ သူက ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"

ရိုးရှင်းသော စကားလေးငါးလုံးမှာ ဝေ့ဝူယင်အတွက် ဤလူသည် မိမိကိုယ်မိမိ သိနားလည်သူဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် လုံလောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အလုပ်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။

"ငါ မင်းကို ဘာလို့ သတ်သင့်တယ်ဆိုတာ မင်းသိလား..."

ဝေ့ဝူယင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်၏ စိတ်ထဲတွင် လက်မခံနိုင်သော အရာများစွာ ရှိနေသည်။ ယင်းမှာ သူ၏ အလုပ်ရှင်က "အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် သို့မဟုတ် ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင်တစ်ဦး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်" ဟူသော လိမ်ညာမှုပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခြားလောကမှ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သတင်းရရှိပြီး သူ၏ အဂ္ဂိရတ်တာအို နက်ရှိုင်းမှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရချိန်ကတည်းက သူတော်စင်နှစ်ဦးမှာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရွှေ့ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခွင့်အရေး ရလာသောအခါတွင် လက်လွှတ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ ဥက္ကာခဲမိုးနှင့် တောင်ပေါက်ကွဲမှုမှာ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသော ကိန်းရှင်များ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် သူ၏ ဇနီးများနှင့် နောက်လိုက်များကို ထိခိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည့်အတွက် သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ဟု တွက်ဆကာ သူတော်စင် လတက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစီအစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြသည်။

သူမသည် ထိုဝင်္ကပါအခွံအတွင်းတွင် အမှန်တကယ်ပင် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ဤလောကမှ ထွက်ခွာသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခွံမှာလည်း သူတော်စင်တစ်ဦးအနေဖြင့် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း လွယ်လွယ်နှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ကျွမ်းကျင်စွာ တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဘယ်နေရာမှာ မှားသွားသည်ကို သူ သိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ပေါ့ဆစွာ ကြိုးစားခဲ့မိပါတယ်... ဒါဟာ လူကြီးမင်းရဲ့ ဇနီးသည်တွေကို ထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြစ်မှုအတွက် အလေးအနက် တောင်းပန်ပါတယ်... ဘယ်လို အပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ"

သူက မည်သူ့ကိုမှ လွှဲချခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ အမှားကို တိုက်ရိုက် ဝန်ခံလိုက်သည်။ သူသည် အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရင်း အရှိန်လွန်သွားကာ ဝေ့ဝူယင်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ အားအကောင်းဆုံး အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပါဝင်သော လက်သီးချက်မှာ ဆေးတောင့်ငယ်လေးတစ်ခုအတွင်း ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အခြေအနေကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။

"မင်း သိတာ ကောင်းတယ်... ဒါဆိုရင် သူတော်စင် လတက်ကို သတ်ဖို့ မင်းကို ဘယ်သူ ခိုင်းတာလဲ၊ ဘာကြောင့်လဲ"

ဝေ့ဝူယင်က မေးလိုက်သည်။ သူသည် ဤသူတော်စင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေနိုင်သလို ဆက်စပ်မှု စစ်အလံ၏ စစ်သည်တော် တစ်ယောက် အဖြစ် သန့်စင်ပြီးလည်း မေးမြန်းနိုင်သည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ထိုသူ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဤလုပ်ကြံမှုအား မည်မျှ စေ့စပ်သေချာစွာ စီစဉ်ထားသည်ဟူသော အချက်အပေါ် သံသယအချို့ ရှိနေသည်။

"..."

လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်၏ မျက်နှာတွင် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား ရုန်းကန်နေရသော အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့စမြဲ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဝေ့ဝူယင်က ချီးကျူးသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုချီးကျူးသံက လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်ကို သွားတုန်လောက်အောင် အေးစက်သွားစေသည်။ သူက ပါးစပ်ကို ဟ၍ အလျင်အမြန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အခမဲ့ အမှုထမ်းပေးပါ့..."

ဝေ့ဝူယင်က စကားဆုံးအောင် မပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ မြှင့်တင်ပေးထားသော စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ညိုးဖြင့် လေးကိုင်ထားသော သူတော်စင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ အသက်မှာ နိဋ္ဌိတံ သွားလေတော့သည်။

***