အခန်း (၂၂၂၅-၂၂၂၆)

အပိုင်း(၂၂၂၅)

သူတော်စင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ခဲယဉ်းလှပေသည်။ သို့သော်လည်း... ဤလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှာ သူတော်စင်တစ်ဦးကဲ့သို့ အားကောင်းနေစေကာမူ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ကို ခိုင်မာစေမည့် "သာမည အာဏာစက်" တစ်ခုမျှပင် မပိုင်ဆိုင်ထားချေ။ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း အလွန်တရာ ခိုင်မာမှု မရှိလှဘဲ ပထမတန်းစား "သူတော်စင်၏ အစစ်အမှန် အသက်ရှူခြင်း" ကို အသုံးပြုကာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေမှာ မဆိုးလှဟု ဆိုရပေမည်။

အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ဦးခန့် ပူးပေါင်းအားထုတ်မှသာ တတိယတန်းစား အစစ်အမှန် အသက်ရှူခြင်းကို ရရှိနိုင်သည်ဟူသော အချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ထူးကဲသော အောင်မြင်မှုဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအောက် အဆင့်ရှိ သူတော်စင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန့်လျှိုသည် လျှို့ဝှက်အရှင်အဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်း ၁၇၀,၀၀၀ ကြာအောင် ရပ်တည်နေခဲ့သော်လည်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ ကောင်းမွန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်စေမည့် ပထမတန်းစား အစစ်အမှန် အသက်ရှူခြင်းကိုပင် မစုစည်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"သူတော်စင်တွေက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဂေါ်ဖီထုပ်တွေလို ပေါများသွားတာလဲ"

ကောင်းကင် စစ်ဝိညာဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ စစ်ပွဲ အောင်မြင်မှု ရလဒ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဝင်္ကပါကို အသုံးချနေသည့် သူတော်စင်ဆီသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မိုင်ပေါင်း သန်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော "အမှောင် ဟင်းလင်းပြင်" အတွင်းသို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ တစ်ပါးသူ၏ အညစ်အကြေးများကို လိုက်လံရှင်းလင်းပေးရမည့် သန့်ရှင်းရေးသမား မဟုတ်ပေ။ သူ ထိုသူတော်စင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ သူက အဆင်အခြင်မဲ့စွာဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုတိုက်ကွက်မှာ သူနှင့် ချောင်စွေ့ဖုန်းတို့၏ အနာဂတ် ပိုင်ဆိုင်မှုအပေါ် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အခြားသော သူတော်စင်မှာမူ သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်တော့ချေ။

လျှို့ဝှက်အရှင်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝေ့ဝူယင်က ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် စောင့်လိုက်ရုံဖြင့် ဝိညာဉ်အင်အား လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ လောကဝိညာဉ် ထုတ်ယူနေမှုကို နှောင့်ယှက်လိုက်ကာ ထိုဝိညာဉ် လောလောဆယ်တွင် ထွက်ခွာသွားနိုင်ခြင်း မရှိအောင် တားဆီးလိုက်သည်။ သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာမူ သူတို့၏ ကံကြမ္မာအပေါ်၌သာ မူတည်ပေတော့မည်။

ဝှစ်... ဝှစ်...

လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ဝင်္ကပါအခွံကို ဖြိုခွဲလိုက်ရာ၊ အမည်းရောင် တိုက်စားမှုများကြောင့် ပုပ်သိုးပျက်စီးကာ လှပမှုဟူ၍ အစအနမျှ မကျန်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဝတ်တစ်ထည်မျှ မကပ်ဘဲ တွန့်လိမ်ပိန်ချုံးနေသည့် စွေ့ယွမ် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဝေ့ဝူယင် သူမ၏ ကိုယ်ထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသော မြှားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မြူပြာ သို့မဟုတ် အခြားသူများက သူမကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင် ယင်းမှာ သူမ၏ ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်မူ ယင်းမှာ သူမ၏ နောက်ဆုံး ကံဆိုးမှုသာ ဖြစ်ပေတော့မည်။

အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် လေးနှင့် ကောင်းကင်ရတနာအဆင့် မြှားတို့ကို သိမ်းဆည်းရင်း ဝေ့ဝူယင်က နောင်တွင် ယောင်ဟုန်ရီ အား ကစားစရာအဖြစ် ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကဲ..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် အစီအစဉ်တကျဖြစ်အောင် အချို့ကို ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းအားဖြင့်မူ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို သဲလွန်စမျှပင် ရှာမတွေ့နိုင်ချေ။ သို့သော် ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ သတိမပြုမိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

အဆင့်နိမ့် အာဏာရှင် ကျင့်စဉ် - သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း ပြောင်းပြန်လှန် ဟင်းလင်းပြင်...

လောကရှန့်ထိုအဆင့်အောက်ရှိ ဝိညာဉ်များနှင့် သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်များကိုသာ ပစ်မှတ်ထား၍ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ထူးခြားလှသော "အချိန်ပြန်လှန်ခြင်း" ကျင့်စဉ်ကို အသုံးချလိုက်ရာ၊ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဆေးလုံးကြီးမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ဝှစ်... ဝှစ်...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲသွားသော ဦးခေါင်းများနှင့် သွေးမြူခိုးများသည် ပဟေဠိ အပိုင်းအစများနှယ် ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး အားနည်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသည့် သေမျိုးများနှင့် လူငယ်လေးများအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့အား မထင်မရှားသော မီးခိုးရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့လေးများက ကာကွယ်ပေးထားပြီး ဥက္ကာခဲမိုးဒဏ်မှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်နေသော ရှန့်လျှို၏ ဘေးရှိ သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး သောက်စရာကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုများ ပြန်လည် စတင်လေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူး... ဘုန်း...

ပြင်ပမှ သူတော်စင်တစ်ဦးသည် တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်ပြီး၊ သူတော်စင်အတု ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းနှင့် ရှန့်ဝမ်ချင်းတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည် ပျံသန်းလာလေတော့သည်။

…

ပူးပေါင်းကြံစည်သူ လေးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ၊ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တောင်ပစ်သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်အတု ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းတို့သည် ရှန့်လျှို၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော သမီးဖြစ်သူ ရှန့်ဝမ်ချင်းကို အရယူရန် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အားပြိုင်ပွဲသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

အသစ်ရောက်ရှိလာသော တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်၊ တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်တို့ဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုမူ လျှို့ဝှက် အလင်းတန်းများက ဖုံးကွယ်ထားပြီး—အပြာရင့်၊ အစိမ်းရင့်၊ ဝိုင်နီရောင်နှင့် မုန်တိုင်း မီးခိုးရောင် ဟူသော မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း အရောင်လေးမျိုး စပ်ယှက်ထားသည့် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဆင်မြန်းထားသည်။

သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော လေးလံထိုင်းမှိုင်းသည့် အော်ရာကြောင့် နန်းတော်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ဝိညာဉ်ကိုပင် ချုပ်တည်းထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြေမွသွားစေနိုင်လောက်အောင် ဖိအားပေးနေသည်။ ဝေ့ဝူယင်သာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ မလုပ်ပေးထားခဲ့လျှင်၊ စောစောကမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော သေမျိုးများမှာ အသားစိုင်များအဖြစ် ပြားကပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းသည် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ပွေ့ချီထားပြီး သူမ၏ မြူတိမ်ဆန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အာရုံများကို ရှောင်ကွင်းကာ အတော်အသင့် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသော်လည်း တောင်ပစ်သူတော်စင်မှာမူ သူမကို ချက်ချင်းပင် ပစ်မှတ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းသည် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမ၏ သူတော်စင်အဆင့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို အသုံးချကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး နန်းတော်အတွင်းမှ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ခွာရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။

သို့သော် တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် သူမအား ထိုမျှလွယ်လွယ်နှင့် လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးပေ။ သူက ခါးကို တစ်ချက်လှည့်ကာ မီးခိုးရောင် ကျစ်ဆံမြီးကြိုးတစ်ပင်ကို ဆင့်ခေါ်၍ ဝေ့ယမ်းပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုကြိုးမှာ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလျက် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း၏ နောက်သို့ ထူးဆန်းသော တိကျမှုဖြင့် လိုက်ပါသွားပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်ခြေကျင်းဝတ်ကို ရစ်ပတ်မိသွားတော့သည်။ တောင်ပစ်သူတော်စင်က ကြိုးကို တင်းအောင် ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် အားဖြင့် ဆောင့်ဆွဲပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရှိန်ပြတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှလည်း သံချွန်များဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်လာသည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် ပြင်ပစွမ်းအားများကို အသုံးချ၍ ရုန်းထွက်ရန် မကြိုးစားနိုင်မီမှာပင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နန်းတော်၏ အရှေ့ဘက်ဆုံး နံရံနှင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်မိသွားတော့သည်။

ဘုန်း...

သူမသည် အသက်ရှူပင် မှားသွားရပြီး အဆုတ်အတွင်းမှ လေများ ဆုံးရှုံးသွားကာ ခဏတာမျှ ရှန့်ဝမ်ချင်းနှင့် လက်လွတ်သွားရသည်။ ကံကောင်းသည်က သူမ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက ခိုင်မာပြီး ရည်မှန်းချက်က ရှင်းလင်းနေခြင်းပင်။

ဝှစ်...

သူမက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ယခင်ကထက် ပို၍ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ရှန့်ဝမ်ချင်း၏ ကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော ဝိညာဉ်အလင်းသာ မရှိလျှင် သူမ၏ တင်းကြပ်လှသော ဆုပ်ကိုင်မှုကြောင့် အရိုးအချို့ ကျိုးကြေကာ အသားထဲတွင် အမာရွတ်များ ထင်ကျန်သွားပေလိမ့်မည်။

သူမသည် သူတော်စင်များ၏ ထိုမျှ မြင့်မြတ်လှသော စွမ်းအားများကို အသုံးချရာတွင် လေ့ကျင့်မှု မရှိသည်မှာ သိသာလှပေသည်။ လက်သမားဆရာ၏ တူကြီးကို ကိုင်ထားသော ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။ ယင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုမရှိဘဲ ပြင်ပစွမ်းအားများကို အသုံးချရခြင်း၏ လက်တွေ့ဘဝပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ ဟန်ဆောင်ထားသော အကာအကွယ်များမှာလည်း တစ်စစနှင့် ပြိုလဲလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်ပစ်သူတော်စင်မှာမူ ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း၏ အခက်အခဲများကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ယင်းအစား သူသည် ဂြိုဟ်ပျက်စီးစေနိုင်သော ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဘုန်း...

သူက ညာလက်ဝါးဖြင့် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း၏ ပုခုံးကို ရိုက်နှက်လိုက်ရာ အရိုးနှင့် အသားများ ကျိုးကြေသွားသည့် အသံနှင့်အတူ စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဘယ်လက်ဝါးဖြင့် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း၏ ပါးကို ဖြတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာဖုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြဲထွက်သွားတော့သည်။ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ အစွမ်းကုန် စုစည်းထားသဖြင့် အခြားအရာများကို ထိခိုက်မှု မရှိစေပေ။

ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မူးဝေသွားတော့သည်။ ထိုတိုက်ကွက် နှစ်ခုကြားတွင် သူမ အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးမသွားအောင် ကာကွယ်ပေးထားသော သူတော်စင်အဆင့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအား၏ အလိုအလျောက် အကာအကွယ် ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"မဖြစ်ဘူး..."

ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းအတွင်းမှ ညည်းညူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ရန် အားအင်မရှိတော့ဘဲ၊ တောင်ပစ်သူတော်စင်က သူမ၏ လက်ထဲမှ ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုယူသွားသည်ကိုသာ မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေရတော့သည်။

တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ထားရှိပြီးနောက်၊ ကြိုးကို အသုံးချကာ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်၏။ မကြာခင်မှာပင် ရှန့်ဝမ်ချင်းမှာ လူတစ်ကိုယ်စာ အရွယ်ရှိသော မီးခိုးရောင် ကြိုးလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမမှာ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမအား "အတွင်းပိုင်းလောက" နှင့် ဆက်နွှယ်နေသည့် သီးခြား ဒိုင်မန်းရှင်း ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအတွင်းလောကမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော တုံးလေးတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ရောင်ဝါနှင့် လောကရောင်ဝါ နှစ်ခုစလုံးကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဘုန်း...

တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို အရှိန်ပြင်းစွာ ကန်ထုတ်လိုက်ရာ သူမမှာ နန်းတော်နံရံများအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လွင့်စဉ်သွားပြီး ပြိုကျနေသော နံရံအပိုင်းအစများအကြား ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မိမိ၏ ဖျက်ဆီးမှုများကို ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ၊ ပြတ်သားသော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည့် တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် လောကကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့မည့် အရိပ်ဆန်သော အတောင်ပံတစ်စုံကို ဖြန့်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း..."

***

အပိုင်း(၂၂၂၆)

"ရပ်လိုက်စမ်း..."

ရုတ်တရက်... ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုက လောကကြီးကို တုန်ခါသွားစေပြီး၊ အချိန်နှင့် အာကာသကို ပုံပျက်သွားစေကာ အလင်းနှင့် အရိပ်တို့ကို လိမ်ယှက်သွားစေသည်။ ထိုအသံကြောင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းမှုမှာ ရပ်တန့်သွားရသည်။

အပြစ်သား သူတော်စင် တစ်ဖြစ်လည်း နှလုံးသား ကလဲ့စား သူတော်စင်၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များက ခေါ်ဆိုကြသော ကျိုက်ရင်ဝမ် သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်စွမ်းအား အကာအကွယ်တစ်ခုအတွင်းတွင် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း ရှိနေပြီး သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ အဖြူရောင်နှင့် သွေးနီရောင်များ ရောယှက်ကာ စီးကျနေသည်။ သူမ၏ သူတော်စင်အဆင့် ရုပ်ဖျက်မှုမှာ ဝေဝါးနေသော မျက်ဝန်းများနှင့် တုန်ရီနေသော လက်ချောင်းများကြားတွင်ပင် ခိုင်မာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ မယိုင်လဲသော ဇွဲသန်မှုများ ရှိနေပေသည်။

တောင်ပစ်သူတော်စင်၏ ထွက်ပြေးမှုမှာ ကျိုက်ရင်ဝမ်၏ တားဆီးခြင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ် အစီအရင် နှင့် ပုံပျက်စေသော စွမ်းရည်များကြောင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုသူတော်စင်မှာ ချက်ချင်း ထပ်မံထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ကျိုက်ရင်ဝမ်သည် သတ်ဖြတ်လိုသော အဟုန်၊ တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသတို့ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် တောင်ပစ်သူတော်စင်မှာမူ နောက်သို့ မဆုတ်ဘဲ မန်နာ များ စုစည်းနေသော နေရာကို ခြေဖြင့် ကန်ကာ ကျိုက်ရင်ဝမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

ကျိုက်ရင်ဝမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ထို့နောက် သူ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးပုံဆောင်ခဲများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ရှစ်ပေရှည်သည့် လှံရှည်ကြီးတစ်စင် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော အညှိုးအတေးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်း အနှစ်သာရများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော အရာဖြစ်ရာ သူ၏ ထူးခြားသော ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ထိုလက်နက်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကောင်းကင် ပဲ့တင်ထပ်မှုနှင့် ဥက္ကာခဲကဲ့သို့သော ဥပဒေသ အော်ရာများမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ ယင်းမှာ ဤလက်နက်သည် အပြီးသတ် လက်ရာမဟုတ်ဘဲ မပြည့်စုံသေးသော ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

ဝေ့ဝူယင် တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော သူတော်စင် အများစုမှာ ပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ဝေ့ဝူယင် တွေ့ဆုံခဲ့သော လျှို့ဝှက်အရှင်များနှင့် သူတော်စင်များ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အတော်လေး မြင့်မားလှသည်။ ဥပဒေတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုကို ဖန်တီးခြင်းသည် အလွန်ကုန်ကျစရိတ် များပြားသလို ခက်ခဲလှပြီး ကျရှုံးနိုင်ခြေလည်း မြင့်မားလှပေသည်။ လျှို့ဝှက်အရှင် သို့မဟုတ် သူတော်စင်တိုင်းသည် သူတော်စင်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော ဤလက်နက်မျိုးကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပေ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုမရှိဘဲ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ထိန်ကျန်းဝမ် သည်ပင်လျှင် "သာမည ဥပဒေသ" တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူတော်စင်ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် ကောင်းကင်ရတနာ မရှိခဲ့ချေ။

လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် လက်နက်များကိုသာ အားကိုးကြရသည်။ ကျိုက်ရင်ဝမ်မှာ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသူဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ပိုင် ကောင်းကင်ရတနာကို သွန်းလုပ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ထံတွင် "သာမည အာဏာ" လည်း မရှိသေးသည့်အတွက် ထိုလမ်းခရီးမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပြီး ကြီးမားသော ကံတရား သို့မဟုတ် ထူးခြားဆန်းပြားသော နည်းလမ်းများစွာ လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က ထိုလှံရှည်ကို အကဲခတ်နေသည်။ ကျိုက်ရင်ဝမ်သည် အဘယ်ကြောင့် "အပြစ်သား သူတော်စင်" ဟု အမည်တွင်ရသည်ကို သူ အနည်းငယ် ရိပ်မိသော်လည်း အသေအချာတော့ မပြောနိုင်သေးချေ။

ကျိုက်ရင်ဝမ်သည် သူ၏လှံကို ကိုင်စွဲကာ တောင်ပစ်သူတော်စင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာလည်း ကျန်ရှိသမျှ ခွန်အားကို စုစည်းကာ ဝိညာဉ် အစီအရင် တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တောင်ပစ်သူတော်စင်မှာ အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းအား လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး၊ ကျိုက်ရင်ဝမ်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းလှံကိုမူ သူ၏ခြေထောက်ဖြင့် တားဆီးကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားဝဲဂယက်မှာ ပင်မခန်းမကြီးအတွင်း သောင်းကျန်းသွားရာ လူအများမှာ ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ လွင့်စဉ်ကုန်ကြပြီး နံရံများနှင့် ရိုက်မိခြင်း၊ စားပွဲများကို ဝင်တိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါက်ပြဲနေသော အပေါက်များမှတစ်ဆင့် "အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ လွင့်ထွက်သွားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ကုန်သည်။

လှံရှည်မှတစ်ဆင့် စီးဝင်လာသော လေးလံလှသည့် ခွန်အားကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ကျိုက်ရင်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ သူသည် ထိုတွားသွားဝင်ရောက်လာသော ခွန်အားများကို ခြေဖျက်ရန် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုခွန်အားမှာ သူ၏စွမ်းအားကို ချေမှုန်းပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူသည် အနီရင့်ရောင် သွေးများကို ပန်းထုတ်လိုက်ရပြီး ပေအနည်းငယ်ခန့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ကျိုက်ရင်ဝမ်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော ကျိုက်ရင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဝါးဖြင့် သုံးကြိမ်ဆင့် ရိုက်နှက်လိုက်၏။ သူ၏ လျှို့ဝှက်အကာအကွယ် မှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ပထမတစ်ချက်တွင် ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဒုတိယတစ်ချက်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာကာ၊ တတိယတစ်ချက်တွင်မူ မှန်ကွဲသကဲ့သို့ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ လက်ဝါးနှင့် အသားတို့ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့သွားချိန်တွင် ကျိုက်ရင်ဝမ်၏ နား၊ ပါးစပ်၊ မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေသည်။

နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်အနေဖြင့် ဘယ်လက်ဖြင့် ပါးကို ဖြတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်ရာ ကျိုက်ရင်ဝမ်သည် နန်းတော်ကြမ်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်၍ အဆောက်အအုံ၏ အုတ်မြစ်အထိ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။ ထိုအရှိန်ကြောင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် ကောင်းကင်ယံအထိပင် တုန်ခါသွားရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာလည်း သူမ၏ အစီအရင် အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မစုစည်းနိုင်ခင်မှာပင် မီးခိုးရောင် တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နံရံတွင် ကပ်သွားအောင် ဖိချေပစ်လိုက်သည်။ သူမသည် အသားစိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲမသွားစေရန် ခွန်အားများကို ထုတ်လွှတ်၍ အစွမ်းကုန် ဟိန်းဟောက်ကာ ထိုတောင်ကုန်းကြီးကို အတင်းအဓမ္မ တားဆီးထားရတော့သည်။

တောင်ပစ်သူတော်စင်၏ အခြေခံ လျှို့ဝှက်စွမ်းအား မှာ ပါခက် နှင့် အခြားသူများထက် အဆင့်တစ်ခု ပိုမြင့်နေသည်။ ဝေ့ဝူယင် တွက်ဆကြည့်ရလျှင် ထိုသူသည် စတုတ္ထတန်းစား "အစစ်အမှန် သူတော်စင် အသက်ရှူခြင်း" ကို အသုံးပြုကာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး ခိုင်မာသော စွမ်းအားအခြေခံကို တည်ဆောက်ထားနိုင်သည်။

သူဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံမှာလည်း "အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ရတနာ" အဆင့်သို့ ရောက်ခါနီးနေသည့် ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် တိုက်ကွက်တိုင်းတွင် "သာမည မြေကြီးဥပဒေသ" ၏ တောင်ကုန်းကဲ့သို့ လေးလံသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေသည်။

ဤသူသည် မည်သူပင်ဖြစ်စေ အလွန်ပင် အားကောင်းလှပေသည်။

ကျိုက်ရင်ဝမ်သည်လည်း အားနည်းသူမဟုတ်ချေ။ သူသည် ဒုတိယတန်းစား အစစ်အမှန် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီ၏ ကွာခြားချက်မှာ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် သိသိသာသာ အောက်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် နှစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် ပြတ်သားစွာ ပျံတက်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အရိပ်များအတွင်းသို့ ထက်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်၊ ပျစ်ချွဲလှသော ရောင်စုံမြစ်တစ်စင်မှာ ဆေးရေးပန်းချီ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ဘုန်း...

၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်ဖြင့် တောင်ပစ်သူတော်စင်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ထိုရောင်စုံမြစ်သည် တောင်ပစ်သူတော်စင်အား ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားပြီးနောက် အနောက်ဘက်ဆုံး နံရံနှင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ပန်းချီကြယ်တာရာ သူတော်စင် ယုချီယီစန်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှန့်ဝမ်ချင်းကို သူတို့ ဖမ်းသွားပြီ..."

ရှန့်လျှိုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်အရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအဆင့်ရှိ ပဋိပက္ခတွင် သူ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ အခြားသူများကို သတင်းပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဝတ်ရုံကို သတိထား... အဲဒါ ကောင်းကင်ရတနာပဲ..."

သူသည် မိမိနေရာမှာပင် ဆက်လက်ရှိနေသော်လည်း စွေ့ယွမ်၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ မြူပြာထံသို့ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်၌... ယုချီယီစန်း၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် ပြင်းထန်နေသည်။ သူသည် အခြားသူတော်စင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အတော်လေး ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီး ယခုမှ သတိပြန်လည်လာခြင်း ဖြစ်၏။

သူသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော သေမျိုးများနှင့် ကျင့်ကြံသူများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိဘဲ၊ ရွှေရောင်အမွှေးအမျှင်များရှိပြီး ထိပ်ဖျားမှ သက်တံရောင်များ စီးကျနေသော လူတစ်ကိုယ်စာ အရွယ်အစားရှိသည့် ပန်းချီစုတ်တံကြီးကို ကိုင်စွဲလိုက်သည်။ စုတ်တံ၏ တံကျင်ကို လှံတံကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချရင်း သူ၏ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော အော်ရာများကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ရှိနေသည့် ဤသူများက မည်သူနည်း။

ကံဆိုးစွာပင်... တောင်ပစ်သူတော်စင်မှာ ရောင်စုံပန်းချီမြစ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ပန်းချီကြယ်တာရာ သူတော်စင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားချိန်တွင် ထိုမေးခွန်းကို သူ အလွယ်တကူ ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤသည်မှာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုပင်...။

ဤသည်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါမှုပင်...။

***