အခန်း (၂၂၂၉-၂၂၃၀)

အပိုင်း(၂၂၂၉)

ရှန့်လျှိုမှာ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ အမျိုးသမီးများအတွက်မူ ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ထူးခြားသော နည်းလမ်းများ မရှိဘဲ အသုံးမဝင်လှပေ။ အကယ်၍ ထိုခန္ဓာကိုယ်၏ ယင် စွမ်းအားနှင့် ကိုက်ညီမည့် ယန် စွမ်းအားရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရှာတွေ့လျှင်သာ အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော သူတော်စင်တစ်ဦးက ရှန့်ဝမ်ချင်းကို အဘယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားနေရသနည်း။ တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်လော။

ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှသော လူငယ်သည် တောင်ပစ်သူတော်စင်၏ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဒေါသများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားများက သူ့ကို မည်သို့မျှ မခြိမ်းခြောက်နိုင်ချေ။

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်ဝင်တစား တောက်ပလာ၏။ ဤလူငယ် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဆန်းကြယ်သော အော်ရာအချို့က သူ့ကို မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော နေရာမှ ဝန်းရံထားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအော်ရာများမှာ ဖမ်းဆီးရခက်ပြီး လျင်မြန်လှသော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ ယင်းက သူ့ကို စိတ်အနှောက်အယှက် မဖြစ်စေသော်လည်း ထိုလူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤလူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမှာ ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းထက် မသာလွန်ချေ။ သူသည် "မူလတရားသူကြီး" အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့် "ကောင်းကင်ရှန့်ထို" မျှသာ...။

သို့သော်လည်း... သူတော်စင်အဆင့် အတုအယောင် စွမ်းအားများ မရှိစေကာမူ၊ လူငယ်၏ ခွန်အားမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ သူသည် တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းနှင့် စတုတ္ထတန်းစား သူတော်စင်တစ်ဦးအား အသက်ရှူပင် မှားသွားစေကာ သူမ၏ ကောင်းကင်ရတနာကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား...။

"ဟမ်..."

တောင်ပစ်သူတော်စင်သည်လည်း သူမ၏ အာရုံများကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်ပြီးနောက် လူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သိရှိသွားပုံရသည်။ လေထုထဲတွင် ခဏတာမျှ ဆွံ့အ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ လှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"နိမ့်ကျတဲ့ မူလတရားသူကြီး တစ်ယောက်ပဲလား... နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ"

သူမ၏ ဒေါသများမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး သူမ၏ အော်ရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်သွားတော့သည်။

ဝှစ်...

တောင်ပစ်သူတော်စင်က သူမ၏ ဝတ်ရုံကို အနည်းငယ် ထိတွေ့လိုက်ရာ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် ဝတ်ရုံမှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဓားရာများ ထင်ကျန်နေသည့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခြေတစ်ချက် စောင့်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

ပင်မခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး လေလှိုင်းများမှာ တိုက်ကြီးအောက်ခြေသို့အထိ ရိုက်ခတ်သွားရာ ကောင်းကင်ယံမှာ တုန်ခါ၍ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စဉ်ကုန်တော့သည်။

"သေစမ်း..."

သူမက အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ လျှို့ဝှက်တာအို၏ လမ်းစဉ်ကိုးရပ်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါင်းစပ် နှိုးဆော်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ခိုင်မာလှသော မန်နာများမှာ သွေးနှင့် အသက်ဓာတ်ကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် လွှသွားဓားသွားများပါရှိသော မြေကြီးရောင် ကျောက်ဆူးကြိုးကြီး ရာပေါင်းများစွာအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုလူငယ်ထံသို့ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"ငါလား..."

လူငယ်က အားလပ်နေသည့် သူ၏လက်ဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ မီးလျှံအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူက ၎င်းကို ထောင့်ဖြတ်အတိုင်း ခပ်ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်သွားတော့သည်။

တောင်ပစ်သူတော်စင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် တုန်ခါသွားရသည်။ သူမ၏ အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်မှာ "ကောင်းကင်ရှန့်ထို" အဆင့်ရှိ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် သောင်းနှင့်ချီသော အပိုင်းအစများအဖြစ် အန္တရာယ်ကင်းစွာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ သိသိသာသာ တောက်ပလာသ၏။

“အခြေတည် ဓားဝိညာဉ်...”

သူ ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ထိုမျှမက... ယင်းမှာ သာမန် အခြေတည် ဓားဝိညာဉ်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် "နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအင်" ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ယင်းမှာ သူ၏ ဒြပ်စင်ကဲ့သို့ တတိယအဆင့်တွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်သလို၊ ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအတွင်းသို့ စစ်မှန်စွာ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် အခြေတည် မူလ ဝိညာဉ်ပင်...။

သို့သော်လည်း... ဝေ့ဝူယင်၏ ဒြပ်စင်မှာ တတိယအဆင့်ရှိ ပိုမို အဆင့်မြင့်သည့် ဆေဘာသွေးကြောမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကပင် သူ၏ စွမ်းအားများကို အဆင့်တစ်ခု ပိုမိုမြင့်မားစေခြင်းဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ပြသရပါက အဂ္ဂိရတ်ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အဂ္ဂိရတ်စွမ်းအင်များမှာ သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် ထုတ်လုပ်သော စွမ်းအင်များထက် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားသည်နှင့် ဆင်တူလှပေသည်။

ဤအချက်ကပင် ဝေ့ဝူယင်၏ ဆေဘာစွမ်းရည်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့ပြီး၊ ဉာဏ်အလင်းရသူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ကို "သေမျိုးက သူတော်စင်ကို အနိုင်ယူခြင်း" ဟူသော စံချိန်တင် အောင်ပွဲရရှိစေရန် အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။

တောင်ပစ်သူတော်စင်သည်ပင် ယင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခုခံလိုက်သော်လည်း ပေအနည်းငယ်ခန့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရပြီး သူမ၏ လက်မောင်းများတွင် ဓားရာများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရပ်တန့်သွားရသည်။ ထိုဓားအလင်းမှာ ထက်မြက်ရုံသာမက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင်လည်း မြန်ဆန်လှပေသည်။

"ငါ့နာမည်ကို စုရီ လို့ ခေါ်တယ်"

ထိုလူငယ်က သူ၏အမည်ကို တိုက်ရိုက်ပြောကြားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအမည်က မျှော်လင့် မထားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"နင် စုရီလား... အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်တွေက ဒီမှာ လှုပ်ရှားလို့ မရဘူးလေ"

တောင်ပစ်သူတော်စင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသံတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးလိုစိတ်များ ပေါက်ဖွားလာတော့သည်။

အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်...

ရှန့်လျှိုမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူတို့ရှေ့က လူငယ်မှာ "မူလတရားသူကြီး" အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။ ထို့ပြင် ဤလူငယ်က ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ဘာအတွက် လိုချင်နေရသနည်း။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့စရာကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အလိုလိုနေရင်း ဝေ့ဝူယင်အား လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုနယ်ခြား ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ ထိုလူငယ်ထံသို့သာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ဝေ့ဝူယင်သည် အခြေတည် ဆေဘာ ဝိညာဉ်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ မည်သို့တက်လှမ်းရမည်ကို မသိရှိခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် သူသိမ်းဆည်းထားသော မည်သည့်သူတော်စင်မျှလည်း ထိုကျင့်စဉ်ကို မသိကြပေ။ သူသည် အမှောင်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေရခြင်း ဖြစ်ပြီး တိုးတက်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ၏ရှေ့တွင် သဲလွန်စတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယင်းမှာ ကောင်းချီးခံ တစ်ဦးထံမှ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား...။

ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဆင့်နှင့် စတုတ္ထတန်းစား သူတော်စင်တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ကောင်းချီးခံ...

ဤသည်မှာ မကြုံစဖူးသော ကိစ္စပင်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဤလူငယ်၏ ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်သော ခွန်အားမှာ အဘယ်အရာကြောင့် ဖြစ်မည်နည်းဟု စဉ်းစားနေမိသည်။ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ နီးပါး လျှို့ဝှက်အရှင်ဖြစ်ခဲ့သော ရှန့်လျှိုပင်လျှင် သူတော်စင်များ၏ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များအကြား ကွာခြားချက်မှာ အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းအောင် ပို၍ ကြီးမားလာသည်။ အဆင့်တစ်ခုကို ကျော်လွန်၍ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်းမှာပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်နှစ်ဆင့်ကျော်ကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြဖွယ်ပင်။

စုရီကမူ တောင်ပစ်သူတော်စင်၏ စွပ်စွဲချက်ကို ပြန်မဖြေဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ချင်း ဘယ်မှာလဲ..."

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ မီးလျှံအလင်းများ တောက်ပလာပြီး ဓားအလင်းများမှာ သူ၏ လက်ဆစ်များအကြား ကပြနေကြသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှလည်း ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သွားသေလိုက်...”

တောင်ပစ်သူတော်စင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို အပြင်သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ လျှို့ဝှက်အော်ရာ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပင်မခန်းမအတွင်း လွှမ်းမိုးသွားစေ၏။ ထို့နောက် သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ်ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

" လွတ်မယ် ထင်နေတာလား..."

စုရီက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့ဝူယင်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"သူတို့ကို လွတ်မသွားပါစေနဲ့..."

ရှန့်လျှိုက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ရှန့်ဝမ်ချင်းက လူကြီးမင်းရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ်... အဲဒါကြောင့် သူ အစောကြီး မလာခဲ့တာ... ကျွန်တော်က သူ့ကို အသက်မတူတဲ့သူနဲ့ လက်မထပ်စေချင်လို့ တားခဲ့တာပါ"

"ဘာ..."

ဝေ့ဝူယင်မှာ ဤမျှအထိ မိမိနှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ရှန့်ဝမ်ချင်းသည် ရှီနင်ကဲ့သို့ပင် "ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်" ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်မွန်ပင် ဖြစ်၏။

ရှန့်လျှိုက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"သူက လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်ရတာထက် လူကြီးမင်းရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ပဲ ဖြစ်ချင်တာပါ..."

"..."

ဝေ့ဝူယင်။

"..."

ရှန့်လျှို။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို ရှင်းပြနေရန် မလိုပေ။ အမျိုးသားများအနေဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံး အဖြေကို သိကြသည်။

"ဘာလို့ အဲဒါကို အစောကြီး မပြောခဲ့တာလဲ"

ဝေ့ဝူယင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အဓမ္မလက်ထပ်လေ့မရှိသလို၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်၍ ကုန်စည်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံလိုသူလည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် "ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်" ပိုင်ရှင် လှပျိုဖြူလေးတစ်ဦးက မိမိအလိုအလျောက် ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်ချင်သည်ဆိုလျှင်မူ ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

မည်သည့် အမျိုးသားကျင့်ကြံသူအတွက်မဆို...

မည်သည့် ဧကရာဇ်အတွက်မဆို...

"ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်... ဟား ဟား..."

အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း ဝေ့ဝူယင်၏ အော်ရာမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ မမြင်နိုင်သော ရမ္မက် အပြစ်သား အလင်းတန်းများမှာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသော အော်ရာများမှာလည်း လိုက်ပါလှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။

***

အပိုင်း(၂၂၃၀)

ဝေ့ဝူယင်အား ပစ်မှတ်ထားထားသော အော်ရာများမှာ ခဏတာမျှ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသော အရိပ်များ၏ ဆန်းကြယ်မှုနှင့်အတူ ရွေ့လျားနေကြသည်။ သာမန် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များအတွက်မူ ထိုအရာများသည် မှောင်မိုက်သော ညယံမှ အရိပ်များကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးရခက်လှပြီး ၎င်းတို့၏ တည်နေရာ၊ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်တို့ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်၏ ကောင်းကင်ဘုံနတ်မျက်လုံးမှာမူ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ၊ မမြင်နိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဝိညာဉ်အမြင်မှတစ်ဆင့်လည်း ဝိညာဉ်ကိုပါ စောင့်ကြည့်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သာမန် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များထက် များစွာ သာလွန်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

"ခင်ဗျား အဲဒါကို စောစောကတည်းက ပြောသင့်တာ..."

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလှအပ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ အဆင့်တူနေကတည်းက ကျွန်တော် ရိပ်မိသင့်တာပါ... ဟူး... နားလည်ရခက်တဲ့ ကံတရားဆိုတာ ကံကြမ္မာပေးတဲ့ ဆုံစည်းမှုတွေလိုပဲ ဆန်းကြယ်လှတာပဲ ဟား ဟား..."

ဝေ့ဝူယင်၏ ဝတ်စုံထက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသော ငွေရောင်မီးလျှံများ ဝန်းရံသွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရောင်ဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ထိုအလင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်သည်ထက် မှောင်လာကာ လုံးဝ ငြိမ်းသေသွားတော့သည်။ သူ၏ ဝတ်စုံမှာ ယခင်အတိုင်း မဟုတ်တော့ဘဲ နက်မှောင်သော ငွေရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ၏ ခါးတွင်လည်း ဆေဘာတစ်စင်းကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ရှန့်လျှိုမှာမူ စိုးရိမ်စိတ်နှင့် အားကိုးရာမဲ့သည့် ခံစားချက်တို့ဖြင့်သာ ဘေးတွင် ထိုင်နေနိုင်တော့သည်။ မိမိ၏ တပည့်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်ကို ကြည့်နေရခြင်း၊ ထို့ပြင် ဤဘဝ၏ နောက်ဆုံး သမီးဖြစ်သူမှာလည်း အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ ကံကြမ္မာမှာ ရှီနင်ကဲ့သို့ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနာဂတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို သိနေရခြင်းတို့ကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အသုံးမကျဟု မည်သို့မခံစားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

အမှန်စင်စစ်... သူသည် မိမိ၏ အဖိုးတန်ဆုံး နောက်ဆုံးမျိုးစေ့လေးအား နယ်ခြားသား တစ်ယောက်၏ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် မပေးလိုခဲ့ချေ။ ဝေ့ဝူယင်မှာ မည်မျှပင် ပါရမီထူးချွန်စေကာမူ ဤနေရာသည် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ဖြစ်ရာ၊ မိမိတို့ဒေသမှ ပိုမိုကောင်းမွန်သော လူငယ်များ ရှိနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် ပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ သမီးကို ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်စေကာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးတွင် အခက်အခဲများကို အတူတူ ရင်ဆိုင်စေချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အင်အားကြီးလွန်းသော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ ကစားစရာ သို့မဟုတ် အရေးမပါသော နောက်ဆက်တွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ ဤလူသည်သာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်က လှုပ်ရှားရန် ဝန်လေးနေပုံရသဖြင့် သူသည် သမီးဖြစ်သူ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ဆန္ဒကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားကာ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပဲ့တင်ထပ် ချီအဆောင် အသုံးပြုသွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး အရိပ်နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်မှုများစွာ ရှိနေကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာမူ ရှန့်လျှို၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု သို့မဟုတ် အသုံးမကျဟု ခံစားနေရမှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အော်ရာများကို သူ ခံစားမိနေသောကြောင့်ပင်။ ထိုအော်ရာများမှာ သာမန်အတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင် သာမန်မဟုတ်ချေ။

အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ "ဝိညာဉ်များ" ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။ ဝမ်ယုထျန်း ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အသွင်များ သို့မဟုတ် ပိုင်ရှု ကဲ့သို့သော တာအိုဝိညာဉ်များ မဟုတ်ဘဲ၊ "စစ်ဝိညာဉ်များ"နှင့် ဆင်တူသော ဝိညာဉ်များ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းတို့မှာ "ကောင်းကင်ဥပဒေသ နယ်မြေသုံးထောင်" နှင့် ခွဲခြား၍မရသော၊ ရှင်းပြရခက်သော ဆက်သွယ်မှုများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့် "ဥပဒေသ ဝိညာဉ်များ" ပင် ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဆက်စပ်မှု စစ်အလံလို ရတနာတစ်ခုမှ မွေးဖွားလာသည့် လူလုပ် ဝိညာဉ်သက်ရှိများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဝိညာဉ်အလင်း သို့မဟုတ် စစ်ဝိညာဉ်များကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အားဖြည့် ပစ္စည်းတစ်ခုခုဖြင့် အားဖြည့်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤ "စုရီ" အမည်ရှိ ကောင်းချီးခံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ကံထူးမှုများ ရှိခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် ထိုဝိညာဉ်များသည် ရတနာတစ်ခုတည်းမှ မွေးဖွားလာပုံ မရချေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုအရိပ်များမှ ထွက်ပေါ်နေသော မတူညီသည့် ဥပဒေသများစွာကို အာရုံခံမိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်အဆောင် ကဲ့သို့သော မတူညီသည့် ရတနာများမှ မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရမှာမူ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွဲပြားနေသည်။

"အော်... ဒီလိုကိုး"

ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ ဇာစ်မြစ်ကို အနည်းနှင့်အများ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သိရှိသွားသည့်အတွက်ကြောင့်လည်း သူသည် ဤခြိမ်းခြောက်မှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားဘဲ အဂ္ဂိရတ်ဝတ်စုံကိုပင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝှစ်...

သူ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ စုရီနှင့် တောင်ပစ်သူတော်စင်တို့၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုဝိညာဉ်များသည် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားကြပြီး အလင်း၏အရှိန်ဖြင့်ပင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ဟူး...

ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုက လောကကြီးအတွင်း မြည်ဟည်းသွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော စည်းချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဥပဒေသ အော်ရာများ ပါဝင်နေသည့် အလင်းတန်းများစွာမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဝေ့ဝူယင်မှာ ရောင်စုံအလင်းတန်းများစွာ ဝန်းရံထားသည့် မှန်ကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုများကြားတွင် ပိတ်မိသွားတော့သည်။ ထိုအရာများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်၊ လှည့်ပတ်ပြီး ခေါက်ချိုးနေကြရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် မူးဝေစရာ ကောင်းလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အချိန်၊ အာကာသ၊ လားရာနှင့် အတွေးအာရုံများ ပိုမို ပုံပျက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သာမန် အာကာသ အတိုင်းအတာ သုံးခုမှ ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး အခြား ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့၊ လူအများအပြား၏ အသံများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများတွင် ငယ်ရွယ်သူ၊ အသက်ကြီးသူ၊ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ အေးစက်သူ၊ နွေးထွေးသူနှင့် ဒေါသထွက်နေသူ စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ပါဝင်နေသည်။ ထူးခြားသော အသံ ခုနစ်သံ ရှိသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်မှာ အစောပိုင်းက အရိပ် ကိုးခုကို ရေတွက်မိထားသည်။

"အတုအယောင် ပဲ့တင်ထပ် မန္တန် စစ်အစီအရင် ... အတိုင်းအဆမဲ့ အိမ်မက်လှောင်အိမ်"

"မင်း လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေစမ်း"

ကျန်ရှိနေသော အသံနှစ်သံသည် "ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း" နှင့် ဆင်တူသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်မန္တန်များကို အသုံးပြု၍ လိုက်ပါလာကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်ရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားတိုင်း ထူထဲလှသော ရွှံ့နွံတောထဲတွင် ခဲရာခဲဆစ် လျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းသည် ပထမဦးစွာ "အတိုင်းအဆမဲ့ အိမ်မက်လှောင်အိမ်" စစ်အစီအရင်ကို ကျော်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုးကြားသော အခြေအနေနှင့် တည်ငြိမ်သော အတွေးအာရုံကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ရုန်းကန်ရပြီးနောက်တွင်မူ အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရန်အတွက် တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုကို ကမ္ဘာများစွာကို ဖြတ်ကျော်၍ တွန်းရသကဲ့သို့ ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပေသည်။

ဤကဲ့သို့ သုံးထပ်ကွေ့ ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဗျူဟာမှာ မည်သည့် ဉာဏ်အလင်းရသူတော်စင်ကိုမဆို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဒုက္ခပေးနိုင်ပြီး၊ သာမန် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များကိုပင် ယင်းတိုက်ကွက်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် ခက်ခဲအောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူတို့အတွက် ကံဆိုးသည်မှာ ရင်ဆိုင်ရသူက ဝေ့ဝူယင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဝေ့ဝူယင်သည် အစစ်အမှန် "ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့်" ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံရှိနေသည်မဟုတ်သော်လည်း ဥပဒေသစွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ရာ အသက်ရှူရုံမျှ ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုမန္တန်နှစ်ခုစလုံး ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူ ကောင်းကင်ဘုံနတ်မျက်လုံးများဖြင့် "အတုအယောင် ပဲ့တင်ထပ် မန္တန်စစ်အစီအရင်" ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။ ယင်းမှာ ဉာဏ်အလင်းရသူတော်စင်များက သူတို့၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးချကာ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များ ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းအားအစအနလေးကို တုပထားသည့် စစ်အစီအရင် နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းအတွက် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သာမက "သာမည ဥပဒေသ" အော်ရာများပါ လိုအပ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မကြောက်ဆုံးအရာရှိလျှင် ယင်းမှာ လှည့်စားမှုတိုက်ကွက်များ၊ ဝင်္ကပါများနှင့် စစ်အစီအရင်များပင် ဖြစ်၏။

တစ်စက္ကန့်၏ ထရီလီယံပုံ တစ်ပုံမျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုစစ်အစီအရင်၏ အားနည်းချက်နှင့် ထိန်းချုပ်ရေး အချက်အချာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ သူသည် ဧဒင်ပါရဂွန် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ အလင်းတန်းသဖွယ်ရှိသော "အဂ္ဂိရတ် အာကာရှစ် လျှို့ဝှက်စွမ်းအား" များကို စစ်အစီအရင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုအစီအရင်ကို သူ သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

သူ့အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ထိုစစ်အစီအရင်မှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူသည် အပြင်ဘက်ရှိလူများကို အကျဉ်းချထားသည့် ဒိုင်မန်းရှင်းဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြန်လည်မဖန်တီးနိုင်သော်လည်း၊ စစ်အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နေသူများမှာမူ ချက်ချင်းပင် ပုံပျက်ယောင်မှားမှုများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အိမ်မက်ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသော ပရမ်းပတာကမ္ဘာအတွင်း လမ်းပျောက်သွားကြတော့သည်။

စစ်အစီအရင်ကို ဖြေရှင်းပြီးသွားသော်လည်း ဝေ့ဝူယင်သည် အာကာသ ဒိုင်မန်းရှင်း သုံးခု၏ အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲထုတ်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။ အတားအဆီးများ မရှိတော့သော်လည်း သူ ပြန်သွားရန် လိုအပ်သည်။

ဘုန်း...

သူ၏ အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတောင်ပံများမှာ ဖြန့်ထွက်လာသည်။ အတောင်ပံကို တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လောကကြီး၏ တည်ငြိမ် အာကာသအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်က "အမတေဓား ကြယ်တာရာ နယ်မြေ" ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် အဝေးတစ်နေရာတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် ဓားအလင်းတန်းများနှင့် အော်ရာနှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးက လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေပြီး အခြားတစ်ဦးကမူ အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် လှုပ်ရှားမှု သုံးချက်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်များ၏ ပိတ်ဆို့မှု နည်းလမ်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ကွက်ကို ၎င်းတို့ထံသို့ပင် ပြန်လည် ဦးတည်စေခဲ့သည်။

***