အခန်း (၂၂၁၃-၂၂၁၄)

အပိုင်း(၂၂၁၃)

"သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့"

ရိုးရှင်းလှသော စကားလုံးများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတော်စင်လေးပါးနှင့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နှစ်ဦးတို့အား အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရသည့် ဇဝေဇဝါဖြစ်ရပ်အတွင်းသို့ တွန်းပို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ပါခက်ကတော့ တွေဝေ မနေပဲ သူမ၏ လျှို့ဝှက်အော်ရာကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော လျှို့ဝှက်စွမ်းအားလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။ ထိုအခြေအနေကြောင့် ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် သတိထားစောင့်ကြည့်ရုံသာမက ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ မှင်တက်နေကြရသည်။

သူတို့သည် အချိန်နှင့်ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း နည်းလမ်း၏ အခြေခံပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပေါ်တွင် ထိုသို့သော အရာမျိုးကို ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

အိမ်ရှင်ဖြစ်သူ ရှန့်လျိုအနေဖြင့် ဝေ့ဝူယင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းရန် တာဝန်ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သည့် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့်ကမှ ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုပန်းချီကားကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဝေ့ဝူယင်ကို ပြဿနာရှာရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အသံထဲ၌ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုအချို့ ပါဝင်နေ၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း ဝေ့ဝူယင်၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးပေါ်သို့သာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အကယ်၍ ဤနယ်ခြားသား ကျွမ်းကျင်သူက သူ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သူ၏ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ပါခက်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်ပြုထားပြီးမှ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ပန်းချီကြယ်တာရာသူတော်စင်... ခင်ဗျား ဒီပန်းချီကားကို ရေးဆွဲခဲ့တုန်းက အဲဒီအမျိုးသမီးဆီက တစ်ခုခုကို အသုံးပြုခဲ့တာ ရှိလား..."

သူ၏မေးခွန်းက ထိုနေရာရှိ လူအများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ဝေ့ဝူယင်နှင့် ပန်းချီကြယ်တာရာသူတော်စင်ကြား၌ ကူးလူးလျက် ရှိနေကြသည်။ အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ်ရှန့်ထိုက မည်သည့် အရာကို ဆိုလိုချင်နေသနည်း.

ပန်းချီကြယ်တာရာသူတော်စင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ဦးနှောက်ကို အစွမ်းကုန်အသုံးချကာ စဉ်းစားနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ရင်း၊ မိမိ၏ အနုပညာအပေါ် ဂုဏ်ယူမှုနှင့်အတူ သူ၏ လျှို့ဝှက်အော်ရာကို ထုတ်ဖော်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန် မြင်ကွင်းကနေ အမြင့်ဆုံး စိတ်၊ ရုပ်၊ ဝိညာဉ် အနှစ်သာရတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ဖို့အတွက်... ကျွန်တော်ဟာ ရှီနင် ကွယ်လွန်ခဲ့တဲ့ နေရာကနေ သူ့ရဲ့ ကြွင်းကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်အော်ရာ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ယူခဲ့ပါတယ်... ပြီးတော့ အဲဒါကို တခြားပစ္စည်းတွေနဲ့ ရောစပ်ပြီး ပန်းချီရဲ့ အောက်ခံဆေးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တာပါ"

ယွီစွန်းလီမှာ အံ့သြသွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့် ရှီနင်၏ ပုံရိပ်မှာ ဤမျှ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေရသနည်း ဟူသော အဖြေကို သူမ သိရှိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်အော်ရာမှာ သူမ၏ ဘဝနောက်ဆုံးအချိန်က ခံစားချက်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းထားပေလိမ့်မည်။ သူမသည် ငရဲကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အလျှော့မပေးလိုသည့် စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားမှ သေခြင်းတရားကို ရွေးချယ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ အကျဉ်းချခံထားရသော ဘဝကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်အဖွဲ့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများမှာ ပန်းချီကြယ်တာရာသူတော်စင်၏ ထိုနည်းစနစ်ကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲကြီးများ သို့မဟုတ် ကြေကွဲစရာ သေဆုံးမှုများရှိရာ နေရာသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်၍ လှုံ့ဆော်မှု ရယူတတ်သူအဖြစ် လူသိများသည်။ အတိတ်ကာလက ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကြောင့် အချို့သော ကျင့်ကြံသူများကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူသည် ထိုသူများကို ထိုက်တန်စွာ ပြန်လည်လျော်ကြေးပေးခြင်းနှင့် ကွယ်လွန်သူ၏ အမှတ်တရကို လေးစားစွာ ဖော်ညွှန်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်က မြူပြာ အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုမှာ ပါခက်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ရှင်တို့ ရှီနင်ရဲ့ ဝိညာဉ်အော်ရာကနေတစ်ဆင့် သူ့ကို ပြန်အသက်သွင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုရင်တော့ မလုပ်ဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်... သူ သေဆုံးခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ထောင်ကျော်ရှိပြီ ဖြစ်သလို၊ သူက မြေကြီးရှ့န်ထို တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်... ရှင်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်တောင် ဘာမှမထူးခြားခင်မှာပဲ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းသွားပါလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ သူက ဒီနေရာမှာ သေခဲ့တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး... တခြား ကြယ်တာရာ နယ်မြေမှာ သေဆုံးခဲ့တာပါ"

အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်း နည်းလမ်းသည် ကျင့်ကြံသူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအား သို့မဟုတ် သက်တမ်းကို များစွာ ကုန်ခမ်းစေနိုင်သည်။ သက်တမ်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ကျင့်ကြံသူအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်တာအို ထံသို့ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို တောင်းခံခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို ကောင်းစွာ မကျွမ်းကျင်ကြသဖြင့် ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။

မြူပြာ အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုက ပါခက်ကို ရပ်တန့်ရန် တိုက်တွန်းနေသော်လည်း ပါခက်မှာမူ သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးသို့ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ပြင်းထန်သော အော်ရာမှာ ပိုမိုငြိမ်သက်လာသော်လည်း ပိုမိုသိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အော်ရာ အစအနလေး တစ်ခုတည်းကို အသုံးပြု၍ လူတစ်ဦးကို အချိန်ပြန်လှည့်ကာ ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မကြားစဖူး ကိစ္စပင်။ မကြားစဖူး ဖြစ်ရုံသာမက မဖြစ်နိုင်သောအရာလည်း ဖြစ်သည်။

အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဝေ့ဝူယင်၏ အာရုဏ်ဦး ဝဲဂယက်ဇုန် နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ပြီး၊ တိကျလှသော ဒေသတစ်ခုအတွင်းရှိ အချိန်ကာလ အကြောင်းအကျိုးများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျိန်စာနှင့် အဆိပ်ကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေများကို ပြန်လည်ဖယ်ရှားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ရှီနင်သည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အော်ရာကိုသာ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ဝေ့ဝူယင်က ပါခက်ကို ဘာကို အာရုံစိုက်ခိုင်းနေသနည်း။ ဤနေရာမှနေ၍ အောင်မြင်ရန်အတွက် တန်ခိုးရှင် ကြီးထွားခြင်း ဂလက်ဆီဇုံ ၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဦးတည်ရပေလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်က... ပါခက်အနေဖြင့် ကံကောင်းခဲ့လျှင် သူမ၏ အသက်ကို ရင်းပြီး အချိန်ကို တစ်စက္ကန့်၏ ထောင်ဂဏန်းမျှလောက်သာ ပြန်လှည့်နိုင်ပေလိမ့်မည်...။

ကျန်ရှိနေသောသူများမှာလည်း ဝေ့ဝူယင်ကို တားမြစ်ရန် စဉ်းစားနေကြသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးဟန် ပြသခြင်းဖြင့် သူနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်က သူတို့ကို အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။

ဝေ့ဝူယင်က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ရှီနင်ကို သေဆုံးအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီသူတော်စင် အသက်ရှင်နေသေးလား"

"..."

ခန်းမအတွင်း၌ အနေရခက်သော လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရှီနင်သည် ချွင်ဆွေဟွကျိခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်မိခဲ့ပြီး ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

"အခြေအနေက ခင်ဗျားထင်သလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး..."

နှလုံးသား ကလဲ့စားသူတော်စင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ရိုးသားဟန်ရှိသော မေးခွန်းမှာ သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော် ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနေခြင်းကြောင့်ပင်။

ပြဿနာမှာ နောက်ခံအင်အားနှင့် အစွမ်းကုန်သန့်စင်ခြင်းဂလက်ဆီ ၏ ယဉ်ကျေးမှု ကွာခြားချက်အပေါ်တွင် အခြေခံနေသည်။ ရှီနင်သည် အထက်တန်း ကျောင်းတော်ဖြစ်သော သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော် ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြေကြီးရှန့်ထို တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသူတော်စင်မှာမူ အစွမ်းကုန်သန့်စင်ခြင်း မျှော်စင်ခုနစ်ခု အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော မသေမျိုး ကြီးထွားခြင်း မျှော်စင် ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ထိုအချိန်က သူမမှာ မည်သူမျှ သတိမပြုမိသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူမကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက်မှသာ သူမသည် ချွင်ဆွေဟွကျိခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီနင်သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးခြင်းမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သံချပ်ကာ ကောင်းချီးခံ ကြယ်တာရာ နယ်မြေ မှတစ်ဆင့် အကြံပြုချက်ဖြင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနယ်မြေမှာ ယခင်က စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် စစ်ပွဲအတွင်း ပါဝင်သူများ၏ အလားအလာရှိသော မျိုးဆက်သစ်များကို ပေးပို့ရန် သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က လက်ရှိသူတော်စင်များ ရှိမနေခဲ့ကြဘဲ ရှန့်လျိုမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အာဏာရှင် ရှန့်ထို များ အဖြစ်သာ ရှိကြသေးသည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ဒါက တော်တော်လေးကို ရိုးရှင်းပါတယ်"

ဝေ့စီက ဝင်ရောက်၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ရှီနင်လို့ ခေါ်တဲ့ တစ်ယောက်က ကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်... သူ အဖမ်းခံခဲ့ရတယ်... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို အဆုံးသတ်ဖို့အတွက် အသက်ကို ရင်းခဲ့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ကလဲ့စားချေဖို့အတွက် အတူတကွ လက်တွဲမယ့်အစား၊ သူ အားကိုးခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ကျောင်းနေဖော်တွေနဲ့ ဆရာတွေက သူ အကြောက်တရားနဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွေ ခံစားနေရချိန်မှာ စွန့်ပစ်ခဲ့ကြတယ်... သူ့မှာ ရှိနေတဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွေက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားမလဲဆိုရင် သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဟာ..."

သူက စကားကို ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လိုက်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကို လူတိုင်း နားလည် လိုက်ကြသည်။ ဝေ့စီ ပင့်သက် တစ်ချက်ရှိုက်ကာ ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက စိတ်ထဲ ရှိသည့် အတိုင်းတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အကိုလတ် ဆိုရင်တော့ တစ်ဖက်လူဟာ ကောင်းကင်ဘုံက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေစေဦးတော့... သူချစ်တဲ့သူတွေအတွက် အဲဒီသူကို စိန်ခေါ်လိမ့်မယ်... သူ မုန်းတဲ့ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက် အတွက်တောင်မှ အသက်ကို စတေးပြီး ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်”

ဝေ့စီ၏ စကားများကြောင့် အနေရခက်နေသော လေထုမှာ ပိုမို တင်းမာသွားခဲ့ရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ ဝေ့ဝူယင်မှ ဝေ့စီ၏ စကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေမိသည်။ ဝေ့စီသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ လာသော စကားများကို ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ သိရှိထားသော ဝေ့ဝူယင်၏ စရိုက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြသနေခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ် ဝေ့ဝူယင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတ္တဆန်သူတစ်ဦးဟု ထင်မြင်ထားသော်လည်း၊ သူ ခံစားရသည်နှင့် သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ လုံးဝ ခြားနားနေတတ်သည်။ သူ့၌ ကိုယ်ပိုင်မူဝါဒများ ရှိနေပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ဟု ထင်မိသော်လည်း၊ ဝေ့စီ၏ ပြောကြားချက်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်နေကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်တွေတုန်းက ထိုအချက်မှာ လုံးဝ အမှန်တရား ဖြစ်ခဲ့လေသည်...။ ပို၍ဆိုးသည်က သူ၏လက်ဝယ်တွင် ဤအခြေအနေနှင့် ထပ်တူကျသော သက်သေအထောက်အထားများ ရှိနေခြင်းပင်။

အချိန်စီးကြောင်း တစ်ခုထဲတွင် သူသည် နေသွေးနီနီဂိုဏ်းမှ လျိုနင်ဟု ခေါ်သည့် မဟာရန်သူတော်ကြီးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဆေဘာကို ကိုင်ဆွဲရင်း ရန်သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး၌ လုံချန်၏ ဓားချက်အောက်တွင် သူ ခေါင်းဖြတ်၍ အသတ်ခံခဲ့ရပေသည်။

***

အပိုင်း(၂၂၁၄)

"သူ အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်"

နောက်ဆုံး၌ လထွက်သူတော်စင်က ခါးသီးသော အရသာကို မြည်းစမ်းနေရသကဲ့သို့ ဝေ့ဝူယင်၏ မေးခွန်းကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူရဲကောင်းတာအို နန်းတော် မှ ထွက်ပေါ်လာသော သူတော်စင်သုံးဦးအနက် သူမသည်သာလျှင် အောင်မြင်နိုင်ခြေရှိသော အခွင့်အရေးဖြင့် ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော ဒေသခံဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လောကရှန့်ထို မြူပြာက စောစောပိုင်းတွင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ အဂ္ဂိရတ်သူရဲကောင်းသည် ဤဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးအပေါ် နောင်တတရားများ လွှမ်းမိုးနေသည်ကို သူမ နားလည်ထားပုံရသည်။

အလွန်သိမ်မွေ့သော်လည်း သူမသည် ယွီစွန်းလီအပေါ် ပုံမှန်ထက်ပိုသော စိတ်ဝင်စားမှုရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ဖော်ပြနေသော အလှတရားကို မြတ်နိုးခြင်းသက်သက်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းနေပေသည်။

ပါခက်၏ အော်ရာမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး ရွှေရောင်ပိုးချည်မျှင်အလား အရည်အသွေးသို့ ပြောင်းလဲ၏။ ၎င်းတို့ ပန်းချီကားအတွင်းသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စိမ့်ဝင်သွားချိန်တွင် ဝေ့ဝူယင်က မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ပန်းချီကြယ်တာရာသူတော်စင်ရဲ့ အလေ့အထကတော့ ဒီဂလက်ဆီက ကျွမ်းကျင်သူတွေကြားမှာ တော်တော်လေး လူသိများမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားတာကို စစ်မှန်တဲ့ သေဆုံးခြင်း လို့ ထင်နေကြတာလား... တကယ့်တော့ စစ်မှန်တဲ့ သေဆုံးခြင်းဆိုတာ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်က သံသရာစက်ဝန်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှသာ ဖြစ်ပေါ်တာပါ"

"..."

ဝေ့ဝူယင်၏ စကားများကြောင့် ရှိနေသူအားလုံး၏ နှလုံးသားများမှာ မိမိတို့ စိတ်ဆန္ဒ မပါပဲ ပြင်းထန်စွာ ခုန်လာကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် လူအများ သိရှိသော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ခဲယဉ်းလှသော သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း၏ နက်နဲသော အယူအဆတစ်ခုကို ရှင်းပြလိုက်ခြင်းပင်။ အများအားဖြင့် မူလဝိညာဉ် နှင့် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် အစစ်အမှန် တို့မှာ ဆက်စပ်နေလေ့ရှိပြီး မူလ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားပါက အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်သည်လည်း မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားမှန်းမသိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ကြသည်။

မိမိ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် ကို ကျင့်ကြံနိုင်သည့် နက်နဲသော အခြေခံသဘောတရားကို သိရှိသူမှာမူ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။ ဤနေရာရှိ သူတော်စင်များ၊ ပါခက်နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း၏ ဤကဲ့သို့သော အလားအလာ သို့မဟုတ် ရှုထောင့်ကို သိရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

"ရှီနင်ဟာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကို တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းနေချိန်မှာတောင် ထိပ်တန်း ပညာရှင်တွေရဲ့ အကြည့်တွေကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး... သူဟာ တကယ်ကို ပါရမီရှိပြီး ကြိုးစားအားထုတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်မှာပါ... သူရဲ့ ပျက်စီးခြင်းဟာ အမှားသေးသေးလေးတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားတာကြောင့်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါတောင်မှ သူက ဉာဏ်အမြော်အမြင် ကင်းမဲ့သူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး... သူဟာ နန်းတော်အတွင်းမှာဖြစ်စေ၊ အပြင်မှာဖြစ်စေ သူ့ရဲ့ အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကို ကြိုတင်တွေးတောထားပြီးသား ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါဟာ ကျင့်ကြံသူတွေမှာ ရှိတတ်တဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စရိုက်တစ်ခုပါပဲ... ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အခြေအနေအမျိုးမျိုးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြုလုပ်ထားတတ်တာမျိုးပေါ့"

ဝေ့ဝူယင်က အသိအမှတ်ပြုသည့် အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အရာရာကို အစွန်းရောက်လောက်အောင် တွက်ချက်တတ်သူ ဖြစ်ရာ၊ အခက်အခဲကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိနေလျှင်ပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်တတ်သည့် ရှီနင်ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးမျိုးမှာ သူ၏ စိတ်ကြိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ နားမလည်တော့ဘူး၊ အာရုဏ်ဦး လောကရှန့်ထို... ဒီစကားတွေအားလုံးက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ဒီပန်းချီကားထဲမှာ တစ်ခုခု လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေလို့လား"

လထွက်သူတော်စင် က သူမ၏ နှလုံးသားကို ငြိမ်သက်အောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ပဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဤပန်းချီကားထဲ၌ ပန်းချီအောက်ခံဆေးမှာပင် မပြည့်စုံသော သူမ၏ ဝိညာဉ်အော်ရာ အစအနလေးသာ ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ သူက တမင်တကာ လမ်းမှားအောင် ပြောဆိုနေခြင်းလော။

ဝေ့ဝူယင်က သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီလောကမှာ မူလ ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်နိုင်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ အများကြီး ရှိသလို၊ ရတနာတွေလည်း အများကြီး ရှိပါတယ်... အဲဒီရတနာတွေထဲမှာ ချည်နှောင်ခြင်း ရတနာသုံးပါး ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်၊ မူလ ဝိညာဉ် ချည်နှောင်နဲ့ တာအို ချည်နှောင်တို့ဟာ ဒီကိစ္စကို ကူညီပေးရုံတင်မကဘဲ အစအဆုံး အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပါတယ်"

ဝေ့ဝူယင်က ပန်းချီကြယ်တာရာသူတော်စင် ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူဖွယ်ကောင်းတဲ့ အလေ့အထတစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချနိုင်ပေမဲ့၊ ဂရုမစိုက်တတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကတော့ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်... တကယ်လို့ ခင်ဗျားအနေနဲ့ အဲဒီ ဝိညာဉ်အော်ရာ အစိတ်အပိုင်းလေးကို ဒီထက်ပိုပြီး ဂရုတစိုက် ကြည့်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... တစ်ခုခု... ထူးခြားတာကို သတိထားမိမှာပါ"

ထိုစကားများကြောင့် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ပါခက် ကိုင်ထားသည့် ပန်းချီကားကို မျက်စိနှင့် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ မန္တန်အမျိုးမျိုးအသုံးပြုကာ စစ်ဆေးကြည့်ကြတော့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့၌ ဝေ့ဝူယင်၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ မရှိကြချေ။

သို့သော် ဝေ့စီ၏ မျက်လုံးများမှာမူ လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

"အိုး..."

သူက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အခြားသူများနှင့် ခြားနားစွာပင် ဝေ့စီတွင် စပါတန် တို့၏ အမွေအနှစ်နှင့် အရာရာကို အာရုံခံနိုင်သည့် ထူးခြားသော နည်းလမ်းရှိပေသည်။

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်..."

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သိသိသာသာ နိမ့်ကျသည့် ဝေ့စီက သူတို့ မမြင်နိုင်သည့် အရာကို မြင်လိုက်ခြင်းကြောင့် သူတော်စင်များမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်က သူတို့ကို လှည့်စားနေခြင်းလော။

ဝေ့ဝူယင် သူတို့ကို အကြာကြီး ဇဝေဇဝါ မဖြစ်စေဘဲ ဆေးလုံးတစ်လုံးပါဝင်သည့် ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် သာလွန်ခြင်း အဆင့် အလင်းရောင်ပြန် ခါးပတ် တစ်ခု ပါရှိသည်။

သာလွန်ခြင်း အဆင့်...

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ သာမန်ဆေးလုံး မဟုတ်ဘဲ ထာဝရ ဧကရာဇ်၏ အဂ္ဂိရတ်မျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာသော ထာဝရပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဆေးလုံး ပင် ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို တွေ့ပြီလား"

ဝေ့ဝူယင်က ပါခက်ကို တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ ပါခက်၏ အော်ရာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ သိပ်သည်းသွား၏။ သူမသည် အလွန်သိပ်သည်းသော ရွှေရောင်ပိုးချည်မျှင်အဖြစ် ပေါ်လွင်နေသည့် သူမ၏ သတ္တု ဥပဒေသကို ပါးနပ်စွာ အသုံးပြုနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မတွေးရဲလောက်အောင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နေဆဲပင်။ ပါခက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်လျက် ရုန်းကန်နေရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် တောက်ပသွားသည်။

"သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့"

သူက ထပ်မံ၍ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ပါခက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့၏။

ဝရား...

သူမသည် ဂလက်ဆီ၏ အကြီးကျယ်ဆုံးသော ခြင်္သေ့မတစ်ကောင်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ဓားအမတေ ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ထိုလှိုင်းများသည် မူလအစကို ပြန်လည်ခြေရာခံရန် လိုအပ်သော အချိန်ကာလစွမ်းအားများပင် ဖြစ်သည်။ ရှိနေသူများမှာမူ သူမသည် အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်နေကြလေတော့သတည်း။

"လောကမှာ နည်းလမ်းနဲ့ အစီအရင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သေဆုံးပြီးနောက်မှာတောင် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ချေမှုန်းခံရရင်တောင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အသက်ရှင်ခွင့်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ကျုပ် တွေ့ဖူးတယ်... ရှီနင်ဟာ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်ကို မူလ ဝိညာဉ်ချည်နှောင် ကျောက်တုံး အပိုင်းအစ ဖြစ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုနဲ့ ချည်နှောင်ထားခဲ့တယ်... ဒါဟာ မပြည့်စုံတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အော်ရာထဲမှာ ကြယ်တာရာနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ သြဒိနိတ်တွေကို ချန်ထားခဲ့တယ်... သူက တစ်စုံတစ်ယောက်... တစ်ယောက်ယောက်ကများ ဒီနက်နဲမှုကို ဖြေရှင်းပြီး သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာပေးမလားဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တာပဲ"

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့သာ သူ့အပေါ် ဂရုစိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီသူတော်စင်က သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကို အရေးစိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ သိနိုင်မှာပါ... ရှီနင်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ အဆုံးစီရင်ပြီးနောက်မှာ အဲဒီသူတော်စင်က သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မေ့လျော့သွားလိမ့်မယ်လို့ တွက်ချက်ခဲ့တယ်... အစီအစဉ်ရဲ့ အဲဒီအပိုင်းကတော့ အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်... ကံမကောင်းတာက သူ့ရဲ့ ဒုတိယနဲ့ တတိယ အဆင့်တွေကတော့ အခြေအနေတွေအပေါ် အများကြီး မူတည်နေခဲ့လို့ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ထောင်တိုင်တိုင် ကျရှုံးနေခဲ့ရတာပါ"

"ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အလိုက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ သက်တမ်းတစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီအချိန်ထက် ကျော်လွန်သွားရင်တော့ ဘယ်လိုလှည့်ကွက်မျိုးသုံးသုံး သံသရာထဲကို ဝင်ရောက်ရမှာက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကံကြမ္မာပဲ... မြေကြီးရှန့်ထိုတွေ တွေအတွက်တော့ အဲဒီသက်တမ်းဟာ နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းကျော်လောက် ရှိတယ်... ဒါဟာ ဘယ်သူမှ လွယ်လွယ်နဲ့ မကျော်လွှားနိုင်တဲ့ အမှန်တရားပဲ... အခုဆိုရင် ရှီနင်ရဲ့ အသက်က ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ"

ထိုစကားများက ရှိနေသူအားလုံး၏ နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။ လထွက်သူတော်စင် စွေ့ယွမ်သည် မှင်တက်နေသော အခြေအနေဖြင့်ပင် အလိုအလျောက် တွက်ချက်ကာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ဆိုရင် ရှီနင်ရဲ့ အသက်က သုံးသောင်းနှစ်ထောင် ရှစ်ရာ ရှစ်ဆယ့်ခြောက် နှစ် ရှိပါပြီ..."

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ခက်ခဲလှပေရာ ရှီနင်အနေဖြင့် မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းကျော် ကြာမြင့်နေခဲ့ခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။ လောကရှန့်ထို တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်မှာ မည်သို့မျှ မလွယ်ကူချေ။

ထရီလျံပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုအဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ဘဲ ကျရှုံးခဲ့ကြရသည်။ ယွီစွန်းလီသည်ပင် အလွန်ရှားပါးသော ချွင်ဆွေဟွကျိခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ပါရမီထူးချွန်လွန်းသူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် ငါးမျှားကြိုးတစ်ချပ်ကို ဆွဲတင်လိုက်သကဲ့သို့ ရွှေရောင်ပိုးချည်မျှင်မှာ သုံးဖက်မြင် ဒိုင်မန်းရှင်းမှ မဟုတ်ဘဲ ဥပဒေသ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ သုံးထောင်နှင့် ခိုင်မာစွာ ချိတ်ဆက်ထားသော နေရာတစ်ခုမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ရှန့်ထို နှင့် အထက် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုနေရာကို ကောင်းကင်တံခါးဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

အကယ်၍ ပါခက်ထံတွင် အဓိက ဥပဒေသ အာဏာသာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်းကို ဆွဲတင်နိုင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံရတနာ တစ်ခုကို ရင်းနှီးရပေလိမ့်မည်။ ထိုအမျိုးသမီး ရှီနင်သည် သူမ၏ အသက်ကို ကောင်းကင်ဘုံရတနာ တစ်ခုနှင့် ထိုက်တန်ကြောင်း လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဟူး... ဟူး...

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဖန်သားကျောက်တုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ နေမင်းတစ်စင်း၏ နောက်ဆုံး တောက်ပမှုအလား စူးရှလှသော အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အားလုံး၏ မှင်တက်နေသော အကြည့်များကြား၌ ထိုကျောက်တုံးကို လှမ်းယူကာ အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ရှီနင်၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲ၌ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအင်များ မပါဝင်တော့သော သူမ၏ သာမန်ဝိညာဉ် အော်ရာကလေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင် သာလွန်ခြင်း အဆင့် အရည်အသွေးရှိ ထာဝရပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဆေးလုံး ကို ကြိတ်ချေလိုက်ပြီး လှပလှသော အဂ္ဂိရတ်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုဝိညာဉ်ပုံရိပ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ခဏတာ သို့မဟုတ် ထာဝရဟု ထင်ရသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အဂ္ဂိရတ်အလင်းတန်းများမှတစ်ဆင့် ဆဲလ်များ စတင်ပေါက်ဖွားလာကာ၊ အရိုးအဆစ်များ တည်ဆောက်ပြီး အသားမျှင်နှင့် ကြွက်သားများ ဖွံ့ဖြိုးလာကာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြည့်အစုံမှာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူမ၌ ခရမ်းရောင် ဆံနွယ်ရှည်များ ရှိနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ အရှေ့နှင့် အနောက်ကို လုံခြုံစွာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ထိုဆံနွယ်များမှာ ခြေဖျားအထိ ရှည်လျားပြီး လေထုထဲ၌ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်မျောနေသည်။ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ အပြစ်ပြောစရာမရှိသော အသားအရေနှင့်အတူ ခမ်းနားလှပလှသည်။ သူမ၏ အချိုးအစားကျလှသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ဆယ်ဆမက တိုးမြင့်စေသည်။ သူမသည် ယွီစွန်းလီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှသာ လိုအပ်သော်လည်း ဆံနွယ်များကြားမှပင် တိုးထွက်နေသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလှမှာမူ အံ့မခန်းပင်။

သူမ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အစက်အပြောက်ကလေးများ ပါဝင်သည့် နူးညံ့သော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အချိန်ကာလတစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းမှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာဟန်ဖြင့် သူမ၏မျက်ဝန်းများ၌ အရိပ်ထင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်မှာ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည့် ဝေ့ဝူယင်ထံ၌ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူမက အသံကို အားယူကာ ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း နက်နဲလှပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

"ရှင့်... ရှင်က ကျွန်မကို... ကယ်ခဲ့တာလား"

***