လွတ်မြောက်ခြင်း

ရွှီနင် မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော မြေစွမ်းအင်လက်သီးကြီးက ရွှီနင်၏ခေါင်းဆီသို့ ပျံသန်းလာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ထံ ကျရောက်လာသည်ကို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီနင်သည် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး မြစ်ရေပြင်ထက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူက စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ မြစ်ရေပြင်ကို နင်းပြီး တစ်ဖက်ကမ်းဆီသို့ ပြေးလွှားသွားချေပြီ။

“မင်း ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေလား”

ချန်ရှောင်းယိက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး မြစ်ဆီသို့ သူ့နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။

“ဟမ်”

ရွှီနင်နည်းတူပင် သူ၏ခြေအစုံ မြစ်ရေပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချန်ရှောင်းယိသည် ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါအချို့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ချန်ရှောင်းယိသည် မြစ်ထဲမှ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

‘ဒီမြစ်အောက်မှာ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနေတာပဲ၊ အကောင်ရေလည်း အများကြီးပဲ၊ သူတို့အားလုံးက ငါ့ထက်တောင် ပိုသန်မာနေသေးတယ်’

မြစ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်သတ္တဝါများ ခုန်ထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်ရှောင်းယိသည် မသိစိတ်အရ မြစ်နှင့် ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်မိသည်။

ဒဏ်ရာမရခင်ကပင် သူသည် ထိုသတ္တဝါများ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။ ယခု ဒဏ်ရာရထားချိန်တွင် ရင်ဆိုင်ရပါက အကျိုးဆက်များမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

“အစ်ကိုကြီးချန်၊ ဘာလို့ သူတို့နောက်ကို ဆက်မလိုက်တာလဲ”

ပေါင့်ရူရွမ်းက အနားသို့ တိုးလာသည်။

“မြစ်အောက်မှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတချို့ ရှိနေတယ်၊ ငါက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး”

ချန်ရှောင်းယိက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ရွှီနင်ကတော့...”

ပေါင့်ရူရွမ်းက မြစ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် ခရီးအကွာအဝေး၏ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

“သူ သေချာပေါက် သေသွားမှာပါ၊ အဲဒီလက်နက်လေးအတွက်ပဲ နှမြောစရာကောင်းတာ...”

ချန်ရှောင်းယိ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ငြိမ်သက်နေသော မြစ်ရေပြင်က ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။

အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကြီးမားလှသည့် အကျည်းတန် အမြီးကြီးတစ်ခုက မြစ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရွှီနင်ဆီသို့ ရိုက်ချလာသည်။

ထိုအကျည်းတန်သော အမြီးကြီးပေါ်တွင် ဖျော့တော့သော အပြာရောင် မျဉ်းကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းက လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ ရွှီနင်၏နဖူးဆီသို့ ရိုက်ချရန် ချိန်ရွယ်လာလေသည်။

‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မြစ်အောက်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နေတာပဲ’

ရွှီနင်သည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဧရာမအမြီးကြီး၏ အရိပ်တစ်ခုသာ ရှိနေတော့သည်။

ဧရာမအမြီးကြီး၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ရွှီနင်အတွက် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲနေ၏။ သူ ရှောင်တိမ်းလိုလျှင်တောင်မှ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက နှေးကွေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါများကို သူ့ထံ တိုက်ခိုက်လာစေရန် ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရွှီနင်က ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ချီစွမ်းအင်စီးကြောင်း လေးခုစလုံးမှာ အမြင့်ဆုံးအထိ တုန်ခါသွားလေသည်။ သူ၏ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကို အကျိုးဆက်အား ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အကုန်အစင် ညှစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ထပ်မံ၍ တိုးမြင့်လာခဲ့ပြန်သည်။

ဒုန်း…

ဧရာမအမြီးကြီးက ရွှီနင်ကို ရိုက်ချမိသွားလေသည်။

သို့သော် ရိုက်မိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ရွှီနင်၏ပတ်လည်တွင် စက်လုံးပုံစံ အမြှေးပါးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြီး ရွှီနင်နှင့် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့ကို ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ခရက်... ခရက်... ခရက်...

ဧရာမအမြီးကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် စက်လုံးပုံစံ အမြှေးပါးမှာ ထပ်မံကွဲအက်သွားသော်လည်း ရွှီနင်နှင့် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့မှာမူ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသည်။

မီရှင်းယယ်၏ ကာကွယ်ရေးရတနာက ရွှီနင်၏အသက်ကို ထပ်မံကယ်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

‘လမ်းခရီးရဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံ ရောက်နေပြီ’

နောက်ထပ် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဆက်လျှောက်လိုက်လျှင် ရွှီနင် ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

‘သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးရတနာက နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး အသက်ဝင်လာနိုင်သေးတာလား’

အဝေးမှနေ၍ ရွှီနင်တစ်ယောက် မြစ်ထဲတွင် မြှုပ်နှံခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ချန်ရှောင်းယိ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားလေသည်။

ပေါင့်ရူရွမ်း၏ အပြုံးကလည်း အေးစက်သွားလေသည်။

ရွှီနင် သေချာပေါက် သေရမည်ဟု ချန်ရှောင်းယိက ဘာကြောင့် ပြောခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမအမြီးကြီး ထွက်ပေါ်လာချိန်မှသာ မြစ်အောက်ခြေတွင် သာမန်တံဆိပ်နယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ကြောက်လန့်သွားစေနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ရှိနေကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ရွှီနင်တစ်ယောက် ဧရာမအမြီးကြီး၏ ရိုက်ချေမှုဒဏ်ကို ခံရတော့မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရချိန်မှာပင် ကာကွယ်ရေးအမြှေးပါးက ရွှီနင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာကာ သူ့ကို လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့ပြန်သည်။

“သူက အမည်ခံတပည့်တစ်ယောက်တည်းကို မီရှင်းယယ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ သဘောကောင်းနေတာလား”

ကာကွယ်ရေးရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးရသည်မှာ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးလှပြီး သာမန်တံဆိပ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်ဆိုသည်ကပင် အလွန်ရှားပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပေါင့်ရူရွမ်းက သူ၏ ယခင်ကာကွယ်ရေးရတနာအကြောင်းကို ပြန်တွေးလိုက်မိသည်။

၎င်းကို သူ၏ဆရာဖြစ်သူ အကြီးအကဲကူကျွမ့်က သူ့အား ပေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သာမန်တံဆိပ်နယ်ပယ်အောက်ရှိ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ ကာကွယ်ရေးရတနာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ အလွန်နိမ့်ကျနေပေသည်။

မြစ်အောက်ရှိ သတ္တဝါများ၏ မျိုချခြင်းကို ခံရပါစေဟု ဆုတောင်းရင်း ပေါင့်ရူရွမ်းက ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သတ္တဝါများသည် ရွှီနင်နှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် မြစ်အောက်ခြေမှ ဧရာမအမြီးကြီးမှာ ထပ်မံ၍ ရေပေါ်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဧရာမအမြီးကြီး သုံးခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဧရာမအမြီးကြီး သုံးခုက မြစ်ရေပြင်ကို မွှေနှောက်ကာ ရွှီနင်ဆီသို့ ရိုက်ချလာလေသည်။

ကာကွယ်ရေးအမြှေးပါးက ထိုဧရာမအမြီးကြီး သုံးခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံပေးနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို ရွှီနင် မသိခဲ့ပေ။

“ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာ”

ရွှီနင်သည် ကမ်းစပ်ကို ထိတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

သို့သော် ဧရာမအမြီးကြီး သုံးခုက သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စက်လုံးပုံစံ အမြှေးပါးက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး ဧရာမအမြီးကြီး သုံးခုက ထိုအမြှေးပါးကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ခရက်…

စက်လုံးပုံစံ အမြှေးပါးက ကွဲအက်သွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခဏတာမျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိလိုက်သည်။

“ဒုက္ခပဲ”

စက်လုံးပုံစံ အမြှေးပါး ကွဲအက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ရွှီနင်၏ခေါင်းထဲတွင် သတိပေးအချက်ပြသံများ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားလေသည်။

ဧရာမအမြီးကြီး သုံးခုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိခိုက်မှုသည် အမြှေးပါး၏ ခံနိုင်ရည်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ကြီးမားလှသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ရေစွမ်းအင်ပါဝင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝုန်း

ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံပျက်သွားစေသည်ဟု ရွှီနင် ဦးစွာခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ နေရာလွဲချော်သွားတော့သည်။

ရွှီနင် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကြောများဖြင့် နီရဲနေကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည်လည်း သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်နေလေသည်။

သူသည် သတိမလစ်သွားစေရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားရသည်။

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ရွှီနင်နှင့် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။

“ငါ လွတ်သွားပြီ...”

ရွှီနင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ပါးစပ်တစ်ခုလုံးတွင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

စက်လုံးပုံစံ အမြှေးပါးက ထိခိုက်မှုအားလုံးကို မတားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း အများစုကိုတော့ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရွှီနင်သည် စုစုပေါင်း ထိခိုက်မှု၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧရာမအမြီးကြီးများ၏ ရိုက်ချခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ထိုအရှိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့ကိုယ်သူ ကမ်းစပ်ဆီသို့ ပစ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧရာမအမြီးကြီးက မြစ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရေလှိုင်းလေးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ မြစ်အောက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများသည် ချောင်းမြောင်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

“ကံကောင်းလို့ မြစ်အောက်က သတ္တဝါတွေ ထွက်မလာတာ၊ မဟုတ်ရင် ငါ မြစ်ကိုတောင် မဖြတ်နိုင်သေးခင် သူတို့ရဲ့ မျိုချတာကို ခံလိုက်ရမှာပဲ”

ရွှီနင်က ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို ပြန်ပွေ့ချီလိုက်ပြီးနောက် ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ရွှီနင်က သတ်ဖြတ်လိုသော မျက်နှာအမူအရာကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လည်ပင်းလှီးသည့် ဟန်အမူအရာကိုပါ ပြသလိုက်လေသည်။

သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် အနာဂတ်တွင် သူသည် ဤအကြွေးအတွက် သေချာပေါက် လက်စားချေရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံကာ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ အရိုးများ ပြည့်နှက်နေသော တောရိုင်းမြေဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်သွားလေတော့သည်။

“ဒီကောင် ရွှီနင်”

ချန်ရှောင်းယိက အံကြိတ်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီးချန်၊ သူ့နောက်ကို လိုက်ကြမယ်”

ရွှီနင်၏ ကာကွယ်ရေးရတနာက သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အသက်ဝင်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု ပေါင့်ရူရွမ်း ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ရွှီနင်တောင် မြစ်အောက်က သတ္တဝါတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်နိုင်သေးတာပဲ၊ အစ်ကိုကြီးကလည်း သေချာပေါက် ရှောင်နိုင်မှာပေါ့”

ပေါင့်ရူရွမ်းက အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ မထွက်ခွာမီ ရွှီနင်ကိုသာ မရှင်းလင်းနိုင်ပါက သူ ဒုက္ခကြီးကြီးမားမား ရောက်ပေလိမ့်မည်။

“ဘယ်လို လိုက်ရမှာလဲ”

ချန်ရှောင်းယိက ဟိန်းဟောက်လုမတတ် အော်ပြောလိုက်သည်။ “ရွှီနင်မှာက ကာကွယ်ရေးရတနာ ရှိတယ်၊ ငါ့မှာက မရှိဘူးလေ။ ပြီးတော့ ငါက အဲဒီ မိုးကြိုးတာအိုလက်နက်ကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားတာ။ ငါ မြစ်ထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ မြစ်အောက်ခြေက သတ္တဝါတွေက သေချာပေါက် ပိုပြီး ရန်လိုလာကြမှာပဲ။ ငါ့ရဲ့ အခုအခြေအနေနဲ့ဆို ငါ အပိုင်းပိုင်းအတစ်တစ် အဆုတ်ဖြဲခံရနိုင်တယ်”

ချန်ရှောင်းယိမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မိုးကြိုးတာအိုလက်နက်က သူ၏ လက်သီး၊ ရင်ဘတ်နှင့် ပခုံးတို့ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ယခုထိတိုင် သက်သာမည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသေးပေ။

ချန်ရှောင်းယိ၏ အော်ဟစ်ဆူပူခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ပေါင့်ရူရွမ်းသည် မိမိ လောကြီးသွားမိကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

“အစ်ကိုချန်၊ ကျွန်တော် ရိုင်းပြမိသွားပါတယ်”

ပေါင့်ရူရွမ်းက အမြန်ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ချန်ရှောင်းယိမှာ စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။ “ငါတို့ အရင်ဆုံး နားခိုဖို့ နေရာတစ်နေရာ ရှာကြတာပေါ့။ ငါ့ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားရင် သူတို့ကို ရှာဖို့က မခက်ခဲတော့ပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးချန်၊ သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ပြီး ကြိုထွက်သွားရင်ရော”

ပေါင့်ရူရွမ်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အရမ်းကျယ်ဝန်းပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းတော့ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေက မများပါဘူး။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ နေရာမှာ ထွက်ပေါက်ရှာဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ငါ့အတွက်တောင် ထွက်ပေါက်ရှာဖို့ဆို တစ်လကျော် အချိန်ယူရမှာပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့”

ချန်ရှောင်းယိ၏ စကားများကြောင့် ပေါင့်ရူရွမ်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။ “ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ဆို ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာတောင် မသေချာသေးဘူး”

“ဟုတ်တာပေါ့”

ပေါင့်ရူရွမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သွားကြမယ်”

ချန်ရှောင်းယိသည် ပေါင့်ရူရွမ်းနှင့်အတူ အရိုးများပြည့်နှက်နေသော တောရိုင်းမြေဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရွှီနင်သည် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရိုးများပြည့်နှက်နေသော တောရိုင်းမြေကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

နာရီအတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အရိုးတောရိုင်းမြေထဲမှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးသည် သစ်ကိုင်း၊ သစ်ရွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုသစ်ကိုင်း၊ သစ်ရွက်များ အားလုံးမှာ မည်းနက်နေလေသည်။ တောအုပ်ထဲတွင် မည်သည့် လေတိုက်သံမျှ မရှိဘဲ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။

မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

တောင်ပေါ်ရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးသည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူတိုင်းကို မျိုချပစ်ချင်နေသည့် ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။

‘ငါ အရင်ဝင်သွားတာ ကောင်းမယ်’

သူ့ရှေ့ရှိ မည်းနက်နေသော တောအုပ်ကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အနောက်ဘက်ရှိ အရိုးတောရိုင်းမြေကြီးက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားရလေသည်။

ဖြူဖျော့နေသော အရိုးများကို ပြောနေစရာမလိုဘဲ ထိုထူးဆန်းသော မြစ်ကြီးကပင် လုံလောက်အောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

‘လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ၊ ပြီးတော့ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကလည်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး’

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ သတိလစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ရွှီနင်သည် သူမကို ချီပိုးလျက် တိတ်ဆိတ်နေသော တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

‘ဒီထူထပ်တဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိပုံမပေါ်ဘူး’

ရွှီနင်သည် ခေတ္တမျှ စမ်းတဝါးဝါး လျှောက်သွားပြီးနောက် ဂူတစ်ဂူကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။

ဂူထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို ဘေးတစ်ဖက်တွင် ချထားလိုက်သည်။

‘ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို အရင် ကုသရမယ်၊ အဲဒီနောက်မှာ ငါ့အတွက် ကံကောင်းစေမယ့် အခွင့်အရေးတချို့ကို သွားရှာမယ်။ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ တိုးတက်လာတာနဲ့ အဲဒီနှစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရမယ်’

ရွှီနင်သည် လက်စားချေရန် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

သူ၏ ရန်သူများမှာ သန်မာကြသော်လည်း ရွှီနင်ကတော့ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မရှိပေ။

ရွှီနင်က ခါးမှ ဆေးအိတ်လေးကို ဖွင့်ကာ ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်၍ မျိုချလိုက်သည်။

အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်က သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှီနင်သည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် လက်တွေ့အသုံးဝင်သော ဆေးလုံးအချို့ကို သောက်သုံးရန် လိုအပ်နေဆဲပင်။

ဆေးလုံးကို မျိုချပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ကျန်ရှိနေသော ဆေးလုံးများကို ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ ခါးတစ်ဝိုက်ကို စမ်းသပ်ရှာဖွေလိုက်ရာ အခြား ဆေးအိတ်တစ်အိတ်ကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။

ရွှီနင်သည် ဆေးအိတ်ထဲမှ သူ မှတ်မိသော ကုသရေးဆေးလုံးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်တိုက်လိုက်၏။ လတ်တလောအတွက်မူ ကျန်ရှိနေသည့် ဆေးများကို သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ ဆေးအာနိသင်ကို ချေဖျက်နိုင်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေမည် ဖြစ်သည်။

“ဟူး...”

ဤအရာများ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရွှီနင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

သူက လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ ကျောပြင်ကို ဖိကပ်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် သူသည် နူးညံ့သော စစ်မှန်သည့်ချီစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုကို အသက်သွင်းကာ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။

‘သူမရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက တော်တော်လေး ပြင်းထန်တာပဲ၊ သူမရဲ့ သွေးကြောတွေက ပျက်စီးနေပြီး ခွန်အားတွေကလည်း ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်အထိ ကျဆင်းသွားပြီ’

ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဝမ်ယွဲ့ ကြုံတွေ့နေရသော ခက်ခဲသည့် အခြေအနေကို သူ ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

‘အရင်က သူမ သောက်ခဲ့တဲ့ ဆေးက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ သိုင်းပညာအခြေခံကလည်း ပျက်စီးနေပြီ။ အနာဂတ်မှာ သူမ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ’

ရွှီနင် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသွားသည်။

ရွှီနင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဆက်လက်မစူးစမ်းမီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေပြီး ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူလှကြောင်းကို ရွှီနင် ကောင်းစွာ သိထားလေသည်။

လတ်တလောတွင် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ရွှီနင်သည် နံရံကိုမှီကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ဆေးလုံး၏ အာနိသင်နှင့် အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ကုသပေးနေသည်ကို ခံစားနေလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရမည်ဟု ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဂူအပြင်ဘက်တွင် နေ့နှင့် ည ဟူ၍ မရှိပေ။ အချိန်များသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ဆယ်ရက်အကြာတွင် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ နိုးလာခဲ့သည်။

“ငါ မသေသေးဘူးလား”

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ သတိပြန်လည်လာပြီးနောက် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ အားနည်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံစားရင်း သူမ မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ထိုင်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ နံရံကို မှီနေသော ရွှီနင်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“အစ်မကျယ်၊ ခင်ဗျား နိုးလာပြီပဲ”

ရွှီနင်သည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိပြီး မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သညါ။

“ငါတို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလား”

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေပုံ ရလေသည်။

သူမ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ငါတို့ ဘယ်လို လွတ်လာတာလဲ”

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ရွှီနင်က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

၎င်းကို ကြားပြီးနောက် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က ရွှီနင်ကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ရွှီနင်က သူမကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ကယ်တင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူမ အကြွေးတင်နေသော ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လေးရှည်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မောင်လေးရွှီ၊ နင့်ကို ဒီတာအိုလက်နက် ပေးမယ်”

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် အလွန် ရိုးသားပွင့်လင်းနေလေသည်။

“အစ်မကျယ်၊ ဒါက ခင်ဗျားပစ္စည်းလေ၊ ကျွန်တော် လက်ခံဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒါက မိုးကြိုးစွမ်းအင်ပါဝင်တဲ့ တာအိုလက်နက်ပဲ၊ ကျွန်တော် ယူထားလည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး”

ရွှီနင်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်လည်း အသုံးမဝင်တော့ဘူးလေ”

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ နိုးလာပြီးနောက် သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သူမ သိရှိသွားခဲ့သည်။

ရင်းမြစ်ပြောင်းပြန်ဆေးပြားကို သောက်ပြီးနောက် သူမ၏ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်မှာ ခက်ခဲသွားခဲ့ချေပြီ။

“မဟုတ်ပါဘူး အစ်မကျယ်”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းပညာအခြေခံကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် ဒီတာအိုလက်နက်ကို သုံးပြီး ဆေးလုံးတချို့နဲ့ သွားလဲလို့ ရတာပဲ။ အဲဒါကို သောက်ပြီးရင် ခင်ဗျားရဲ့ အရင်အခြေအနေထက်တောင် ပိုပြီး တိုးတက်လာနိုင်သေးတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ အရင်နယ်ပယ်ကို ပြန်မရောက်နိုင်ရင်တောင်မှ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ပြန်ရောက်နိုင်တယ်ဆိုရင် မဆိုးပါဘူး”

ရွှီနင်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ရွှီနင်အပေါ် ပို၍ လေးစားစိတ် ဝင်သွားလေသည်။

ရွှီနင်သည် ရဲရင့်ကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်သည်။ ရန်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် သူသည် ပြတ်သားပြီး ရဲရင့်သော်လည်း ကိစ္စအရပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရာတွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ရှိနေသေးသည်။

“အစ်မကျယ်၊ နောက်နှစ်ရက်နေရင် ကျွန်တော့်ဒဏ်ရာတွေ အပြည့်အဝ ပျောက်ကင်းသွားတဲ့အခါ ခင်ဗျားကို ထွက်ပေါက်ဆီ ခေါ်သွားပြီး အပြင်ကို ပို့ပေးမယ်”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

ရွှီနင်၏ ဒဏ်ရာများသည် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် သက်သာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်ရက်အတွင်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ရွှီနင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ မြန်ဆန်နေလေသည်။

ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ၎င်းကို ကြားပြီးနောက် ရွှီနင်ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးလိုတော့ကြောင်း ပြောချင်သော်လည်း ရွှီနင်၏ ညင်သာ၍ ပြတ်သားသော စကားများကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ သူမ နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။

နှစ်ရက်တာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်…

ဤကာလအတွင်း ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ဆေးလုံးများစွာ သောက်သုံးခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။

ရွှီနင်အတွက်မူ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အပြည့်အဝ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ချေပြီ။

“အစ်မကျယ်”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့ အပြင်ထွက်ပြီး စူးစမ်းကြည့်ရအောင်။ ထွက်ပေါက်ကို အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့ဖို့ ကြိုးစားကြတာပေါ့”

ချန်ရှောင်းယိ သက်သာလာပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ ပြန်လိုက်လာမည်ကို ရွှီနင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေလေသည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ယခုအခါ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ရွှီနင်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။