ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်
Vol. 15 Ch. 146
လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ထောင့်တစ်နေရာ၌…
ရွှီနင်နှင့် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့သည် အတူတူ ရပ်နေကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ ကျောက်တံတိုင်းပေါ်တွင် လှိုင်းတွန့်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်များအနက် တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။ တာအိုနယ်ပယ်သခင်၏ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို မီးတောင်အတွင်းမှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ရွှီနင်၏ ခွန်အားများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ငါးရက်အကြာတွင် သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်ကို နောက်ဆုံး၌ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ယခုအချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။ ရွှီနင်၏ ကာကွယ်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“မောင်လေးရွှီ... ဂရုစိုက်နော်” ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က ရွှီနင်အား ရိုးသားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်ချပါ အစ်မကျယ်။ အပြင်ရောက်တာနဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို မြန်မြန်ကုသလိုက်ပါ”
ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးတော့...”
ရွှီနင် ခေတ္တဆိုင်းငံ့လိုက်ပြီးမှ “အစ်မကျယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ထွက်သွားပြီးရင် ချန်ရှောင်းယိနဲ့ ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ အစ်မကို လုပ်ကြံခဲ့တဲ့ကိစ္စကို အခုချက်ချင်း သတင်းမပို့ပါနဲ့ဦး”
“ဘာလို့လဲ” ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ရွှီနင်နှင့် သူမကို အကျပ်အတည်းဖြစ်အောင် တွန်းပို့ခဲ့သူများ မဟုတ်ပါလား။
“ကျွန်တော့်ကိုပဲ ယုံကြည်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိပါတယ်”
ရွှီနင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အပြင်ရောက်လာတဲ့အခါကျမှ ဒီကိစ္စကို အတူတူ သတင်းပို့ကြတာပေါ့”
ရွှီနင်သည် မိမိဘာသာ စဉ်းစားပြီးမှ ဤသို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က အပြင်ရောက်သည်နှင့် သူတို့၏ အပြစ်များကို သတင်းပို့လိုက်လျှင်ပင် နောက်ဆုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်လာသည်အထိ စောင့်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲယွမ်ချန်က ထိုသို့သော စည်းကမ်းမဲ့တပည့်များကို ချက်ချင်း ကွပ်မျက်မည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် မထင်ပေ။
ချန်ရှောင်းယိမှာ ယခုအခါ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ဖန်းကျဲ့တို့ပြီးလျှင် အသန်မာဆုံးသော တပည့်ရင်းတစ်ဦး ဖြစ်နေလေပြီ။
ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသည့် တပည့်မျိုးမှာ ကျိဖုန်းစီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် ရှားပါးလှပေသည်။ ထိုအချင်းအရာကြောင့် ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ချန်ရှောင်းယိကို သတ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေမည်မဟုတ်ဟု မည်သူမျှ မပြောနိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမကို အသုံးချပြီး ထိုသူနှစ်ဦးကို ကွပ်မျက်ခိုင်းမည့်အစား ရွှီနင်ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် ပို၍ ဆန္ဒရှိနေမိသည်။
သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုသူနှစ်ဦးကို ရှာတွေ့ပါက ချန်ရှောင်းယိကို သတ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရွှီနင်မှာ သေချာပေါက် ရှိနေလေပြီ။ အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် ထိုသူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက နှစ်ဖက်ကြားရှိ ရန်ငြိုးရန်စများကို အရင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
သို့မဟုတ်ပါက ထိုသူနှစ်ဦး လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သေဆုံးသွားကြောင်း ဂိုဏ်းက သိသွားလျှင် သူ့ကို သေချာပေါက် သံသယဝင်လာကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူသာလျှင် နစ်နာသူ ဖြစ်သွားပေမည်။
ရွှီနင် နောက်ဆုံးတွင် မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ပြီးမှ ဤကိစ္စကို သတင်းပို့လိုက်ပါက ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ သေဒဏ်မကျလျှင်ပင် အသားလန်အောင် အပြစ်ပေးခံရပေလိမ့်မည်။
“ကောင်းပါပြီ”
ရွှီနင်က အကြောင်းပြချက်ကို မရှင်းပြသော်လည်း သူ့ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အကျပ်အတည်းများကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ခိုင်မာသော သံယောဇဉ်တစ်ခု ဖြစ်တည်နေခဲ့ချေပြီ။
“ဂရုစိုက်ဦး”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ရွှီနင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တံတိုင်းပေါ်ရှိ လှိုင်းတွန့်များကို လက်ဖြင့် တို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရွှီနင်၏ မျက်စိရှေ့မှ ပပျောက်ကွယ်သွားတော့သည။
“အခုတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီ”
ရွှီနင် စိတ်သက်သာရာ ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် ကိုးဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ကို ကာကွယ်ပေးရင်း တံဆိပ်တော်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အတော်လေး ဖိအားများလှသည်။
‘အခုတော့ ချန်ရှောင်းယိနဲ့ ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ရဲ့ ခြေရာတွေကို ရှာရင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက တခြား ကံကောင်းမှုတွေကိုပါ ဆက်ရှာရမယ်’
ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
သို့သော် ရွှီနင် စတင်လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးဆီမှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
မှောင်မိုက်ပြီး မြူများဆိုင်းနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အလွန်တရာ လင်းထိန်သွားတော့သည်။ နေမင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မှောင်မိုက်မှုများကို မောင်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
“ဒါက...”
ရွှီနင် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာ မြေပြင်ပေါ်မှ အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း တပည့်များအားလုံး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်နိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။
‘လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အကြီးစား အမွေအနှစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီပဲ’
ရွှီနင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အမွေအနှစ်က ပိုကြီးလေလေ၊ လှုပ်ခတ်မှုက ပိုကြီးလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့်သာ ပိုမိုများပြားသော ဆက်ခံသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ထိုအထဲမှ အတော်ဆုံးသူကို ရွေးချယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
“ချန်ရှောင်းယိနဲ့ ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ သေချာပေါက် ဒီအမွေအနှစ်ကို လာကြလိမ့်မယ်”
ရွှီနင် ပြုံးလိုက်မိသည်။ “ဒါကလည်း ကောင်းတာပဲ။ သူတို့ကို လိုက်ရှာနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်သာ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်သွားမှာပဲ”
ရွှီနင် မတွန့်ဆုတ်နေတော့ဘဲ အလင်းတိုင်ကြီးရှိရာသို့ အပြေးထွက်လာခဲ့တော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
“စီနီယာချန်... ဟိုမှာ အမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိနေတာ သေချာတယ်”
ပေါင့်ရူရွမ်းက အလင်းတိုင်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
“တကယ့်ကို အမွေအနှစ်ပဲဟ” ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ရှောင်းယိလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတာ သေချာပေါက် တာအိုနယ်ပယ်သခင် တစ်ယောက်ယောက်က ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ သာမန်တာအိုနယ်ပယ်သခင်တောင် မဟုတ်လောက်ဘူး”
“အဲဒီအမွေအနှစ်ထဲမှာ တာအိုလက်နက်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်။ ပြီးတော့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေမှာပဲ” ချန်ရှောင်းယိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတပည့်များအနက် သူသည် အသန်မာဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အမွေအနှစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အန္တရာယ်များကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ဆိုပါက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။
တာအိုလက်နက်ကို ရရှိတော့မည်ဟု တွေးလိုက်မိသောအခါ ချန်ရှောင်းယိ၏ စိတ်များ လှုပ်ရှားလာတော့သည်။
သူသည် ဒဏ်ရာမှ ပြန်လည်သက်သာလာကာစ ဖြစ်သဖြင့် အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အကြီးစား အမွေအနှစ်ကြီးတစ်ခု သူတို့ရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။
“ဒါက စီနီယာချန်အတွက် အခွင့်ကောင်းကြီးပဲ”
ပေါင့်ရူရွမ်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင် ရွှီနင်နဲ့ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့လည်း ဒီလိုအမွေအနှစ်မျိုးဆီ သေချာပေါက် ရောက်လာကြမှာပဲ။ သူတို့သာ လာမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ သူတို့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းပစ်လို့ ရတာပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
ချန်ရှောင်းယိ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့သည် သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့ရုံသာမက သူ့လက်ထဲမှပါ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်က ချန်ရှောင်းယိကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဤအခွင့်အရေးကို ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ သေချာပေါက် အရယူရပေမည်။
ရွှီနင်နှင့် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့ ထွက်ပေါက်ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည်ဟု ချန်ရှောင်းယိ မထင်ထားပေ။ ယင်းအစား ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသော ထိုသူနှစ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေရလိမ့်မည်ဟုသာ သူ ထင်နေလေသည်။
“သွားကြစို့ ညီလေးပေါင့်... တခြားလူတွေ လက်ဦးမသွားစေနဲ့”
ချန်ရှောင်းယိတစ်ယောက် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။
“ဟုတ်ကဲ့”
ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ချန်ရှောင်းယိ၏ နောက်မှ အမြန်လိုက်ပါသွားပြီး အလင်းတိုင်ကြီးရှိရာသို့ ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရွှီနင်သည် အမွေအနှစ်ရှိရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အမွေအနှစ်မှာ မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
တောင်ပေါ်ကွင်းပြင်တွင် ကြီးမားထည်ဝါသော ကျောက်တိုင်ခန်းမကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ကျောက်တိုင်ခန်းမကြီးမှာ မြင့်မားခမ်းနားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာသားရဲ နံရံဆေးရေးပန်းချီများ ထွင်းထုထားသည်။ ထိုပန်းချီများမှာ အလွန်ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလေသည်။
ကျောက်တိုင်ခန်းမဘေးတွင် မီတာတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ‘ရှီဖုန်းရွှိ’ ဟူ၍ စာလုံးသုံးလုံးကို ထွင်းထုထားလေသည်။
ဤအမွေအနှစ်မှာ အတိတ်က ကျိဖုန်းစီရင်စု၏ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။
‘ဒါ ရှီဖုန်းရွှိရဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ’
ရွှီနင်၏ ရင်ထဲ၌ လှိုင်းထန်သွားရသည်။ ရှီဖုန်းရွှိသည် မည်မျှ တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ချန်ထားခဲ့မည်နည်းဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ ရတနာများကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ ရရှိမှုများမှာ ဂူအတွင်း၌ ရခဲ့သည်ထက် မနည်းနိုင်ပေ။
သို့သော် ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ် ကျောက်တိုင်ခန်းမကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရွှီနင် ချက်ချင်း မဝင်သွားဘဲ ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ ကွယ်ရာတစ်နေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အမွေအနှစ်ရှိရာနေရာတွင် ရတနာများ ရှိသော်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များလှပေသည်။ အရင်ဆုံး ဝင်သွားသူမှာ အခွင့်အရေး ရနိုင်သော်လည်း ပို၍လည်း အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ရွှီနင်သည် ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦး ဝင်သွားပြီးမှ သူက နောက်ကလိုက်သွားလျှင် ထိုသူနှစ်ဦးကို သတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ပို၍ မြင့်မားပေလိမ့်မည်။
“ဒါ ရှီဖုန်းရွှိရဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ”
“မြန်မြန်... ဝင်ကြစို့”
ရွှီနင် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသူများမှာ ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ မဟုတ်ဘဲ ကျောဇုန်းယိနှင့် အခြားတပည့်နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရသည်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ဆုံမိပြီးနောက် အုပ်စုဖွဲ့ထားကြပုံရသည်။
သို့သော် ကျောဇုန်းယိ ပေါ်လာသော်လည်း ရွှီနင် ကိုယ်ယောင်မပြခဲ့ပေ။ ရွှီနင်၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။
ထို့အပြင် သူသည် ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းလင်းလိုသဖြင့် တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။
ထို့နောက်တွင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတပည့်များ ပိုမိုများပြားစွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤသည်မှာ ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မထိန်းနိုင်ကြဘဲ အလုအယက် ဝင်သွားကြတော့သည်။
“မလာသေးဘူးလား...”
ထိုသူနှစ်ဦးကို မတွေ့ရသေးသဖြင့် ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် ရွှီနင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
“စီနီယာချန်... ကြည့်ပါဦး။ ဒါ ရှီဖုန်းရွှိရဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ” ပေါင့်ရူရွမ်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
‘ဒါ အခွင့်ကောင်းကြီးပဲ’
ချန်ရှောင်းယိလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ဖန်းကျဲ့တို့ကို သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ကာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
ဂိုဏ်းချုပ် မီရှင်းယယ်၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေလျှင်ပင် ဟယ့်မင်ယဲ့သည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဆက်ခံသူနေရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“ဒီနေရာနဲ့ ငါတို့က အရမ်းဝေးနေတာ။ ငါတို့ရှေ့မှာ လူတွေအများကြီး ရောက်နေပြီ”
ကျောက်တိုင်ခန်းမ၏ တံခါးမှာ ပွင့်နေပြီဖြစ်ရာ လူများ ဝင်သွားကြပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
“အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့... ဝင်ကြစို့” ချန်ရှောင်းယိနှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းတို့ အမြန်ဝင်သွားကြလေသည်။
‘နောက်ဆုံးတော့ ဝင်သွားပြီပဲ’
ကွယ်ရာတွင် ပုန်းနေသော ရွှီနင်သည် ကိုယ်ယောင်ပြလိုက်သည်။ အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် သူတို့နောက်မှ ကျောက်တိုင်ခန်းမထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားတော့သည်။
ခန်းမအတွင်းပိုင်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး လှပလှပေသည်။ နံရံများတွင်လည်း ပန်းချီများ ထွင်းထုထားလေသည်။
သို့သော် ခန်းမအတွင်းရှိ ပန်းချီများမှာ အရောင်စုံ ဖြစ်နေပြီး တောက်ပသော အရောင်များကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ပို၍ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။
‘ဟင်းလင်းပြင်ကူးပြောင်းမှု နောက်ထပ်တည်နေရာကူးပြောင်းမှုပဲ’
ရွှီနင် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပေါင့်ရူရွမ်းနှင့် ချန်ရှောင်းယိတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ခန်းမသို့ ဦးတည်သည့် လှေကားထစ်များရှေ့တွင် နောက်ထပ် အလင်းကုလားကာတစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အလင်းကုလားကာများ ပေါ်လာတိုင်း ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အရာ ရှိမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
“အရင်ဝင်လိုက်မယ်”
ရွှီနင် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ ရှေ့သို့တိုးကာ အလင်းကုလားကာအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်တော့သည်။
‘ဝုန်း’
ရွှီနင်သည် အလင်းကုလားကာ၏ နောက်ကွယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရွှီနင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြင့်မားသော နံရံကြီးများ ဝိုင်းရံထားပြီး နံရံကြီးများကြားတွင် လမ်းကြားတစ်ခု ရှိနေသည်။ လမ်းကြားမှာ ကွေ့ကောက်ပြီး ပုံသေမရှိပေ။
“ဒါက... ဝင်္ကပါလား”
ရွှီနင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ပတ်လည်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ အလင်းကုလားကာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ သူ ဝင်လာနိုင်သော်လည်း ဝင်လာသည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်ထွက်၍ မရတော့ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
‘ဒုန်း’
ရွှီနင်သည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် နံရံကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ သို့သော် ရွှီနင်သည် သူ၏ ခွန်အားအပြည့်ကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် နံရံမှာ တစ်ချက်မျှပင် မလှုပ်ရှားပေ။
‘နံရံကို ဖျက်လို့မရဘူးဆိုတော့ ဒီဝင်္ကပါက ထွက်ဖို့အတွက် ထွက်ပေါက်ကိုပဲ ရှာရမှာပေါ့’
ရွှီနင် တွေးလိုက်သည်။
အင်အားသုံးပြီး နံရံကို ဖျက်ဆီးကာ ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
‘ရှေ့ကိုပဲ ဆက်သွားရမှာပေါ့’
ရွှီနင် အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။
ဝင်္ကပါအတွင်း လမ်းပျောက်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်များလှပေသည်။ ထို့အပြင် အခြားသော အန္တရာယ်များလည်း ပုန်းအောင်းနေနိုင်သေးသည်။
ထိုအချိန်တွင်...
ဝင်္ကပါ၏ တစ်နေရာ၌…
‘တကယ်ပဲ ဒီဝင်္ကပါထဲကို ဝင်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ လူတိုင်းက ကွဲသွားကြတာပဲ’
ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ဝင်္ကပါထဲတွင် သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေသည်။
ချန်ရှောင်းယိ၏ ကာကွယ်မှု မရှိတော့သဖြင့် ပေါင့်ရူရွမ်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေအတွက် သူ ဝမ်းသာနေမိသည်လည်း ရှိသေးသည်။
‘ချန်ရှောင်းယိနဲ့ ဒီလို ကွဲသွားတာကလည်း ကောင်းပါတယ်လေ။ မဟုတ်ရင် သူ့နောက်လိုက်သွားလို့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးနဲ့ တွေ့ရင် သူကပဲ အကုန်ယူပြီး ငါ့ကိုကျတော့ အကျန်အကြွင်းလေးတွေပဲ ပေးမှာ’
ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ချန်ရှောင်းယိအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရင်က သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ခွန်အားမှာ တူညီသလောက် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ချန်ရှောင်းယိတစ်ယောက် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းတွင် ဆရာဖြစ်သူ၏ ကာကွယ်မှု မရှိသဖြင့် သူသည် ချန်ရှောင်းယိ၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်နေရခြင်းက ပေါင့်ရူရွမ်းကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။
“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ငါလည်း သူ့ကို ကျော်တက်သွားမှာပဲ။ ချန်ရှောင်းယိ... မင်း ဘယ်လောက်အထိ မောက်မာနိုင်ဦးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”
ဤသို့ တွေးလိုက်မိသောအခါ ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ဝင်္ကပါထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်နေရခြင်းအတွက် စိုးရိမ်စိတ်များ လျော့နည်းသွားသည်။
မကြာမီ ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ဝင်္ကပါအတွင်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလေတော့သည်။
သူသည် အမြဲတမ်း ချန်ရှောင်းယိနှင့် အတူရှိနေခဲ့သော်လည်း ပေါင့်ရူရွမ်း၏ ခွန်အားမှာ ရွှီနင်လောက် မကောင်းလျှင်ပင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်ရင်းများကြားတွင်မူ သူသည် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။
‘ရှူး...’
ပေါင့်ရူရွမ်း သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် ခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်တွင် အမည်းရောင် မြူခိုးတိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ်ယှက်သွားပြီးနောက် မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုမိစ္ဆာသားရဲတွင် ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းသာ ပါရှိပြီး အောက်ပိုင်းမှာမူ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မြူခိုးများသာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ထင်ပြပြီးနောက် အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲသည် ပေါင့်ရူရွမ်းထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။
‘ဒုက္ခပဲ... ဒါက ဝင်္ကပါထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အန္တရာယ်ပဲ’
ပေါင့်ရူရွမ်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လေချီကို အမြန်လှုပ်ရှားစေလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲထံသို့ လေဓားတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
‘ရွှပ်’
လေဓားသည် အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေသည်။
ပေါင့်ရူရွမ်း သက်ပြင်းချလိုက်စဉ်မှာပင် အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ကုသလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
‘တော်တော် စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတာပဲ’
ပေါင့်ရူရွမ်း၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွားရသည်။
ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ချန်ရှောင်းယိနှင့် အမြဲတမ်း အတူရှိနေခဲ့သဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အန္တရာယ်အားလုံးကို ချန်ရှောင်းယိကသာ ရှင်းလင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပေါင့်ရူရွမ်းမှာ ဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရတော့သည်။
အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲကို အကြိမ်ကြိမ် ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ၎င်းကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ကုသလိုက်တိုင်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မြူခိုးများမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်ကို ပေါင့်ရူရွမ်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤတွေ့ရှိချက်က ပေါင့်ရူရွမ်းကို အမည်းရောင်မြူခိုး မိစ္ဆာသားရဲကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ပေးစွမ်းလိုက်လေသည်။
‘ဒါကို သတ်လို့ရတာပဲ’ ပေါင့်ရူရွမ်းသည် ပိုမို ယုံကြည်မှုရှိလာကာ ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။
သို့သော် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ပေါင့်ရူရွမ်း သတိမထားမိလိုက်သော အချက်မှာ ဝင်္ကပါ၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ လူမျက်နှာတစ်ဝက် ထွက်ပေါ်နေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေခြင်းပင်။
၎င်းမှာ ရွှီနင်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။