ဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်၏ အမွေအနှစ်
Vol. 15 Ch. 150
ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် စကားပြောဆိုခဲ့ခြင်းသည် ရွှီနင်အတွက် ကျိဖုန်းစီရင်စု၏ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိသွားစေရုံသာမက သူ၏အမြင်များကိုလည်း ကျယ်ပြန့်သွားစေခဲ့ပေသည်။
ဝမ့်ရှန့်စီရင်စု၊ သားရဲထိန်းကျောင်းသူ၊ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာ...
ဤအရာများမှာ ရွှီနင် ယခင်က လုံးဝမသိရှိခဲ့သော ဗဟုသုတများပင် ဖြစ်ချေသည်။
“စီနီယာရွှီးဟူကျွင်း... ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ်မေးစရာတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်”
ရွှီနင်က မေးလိုက်၏။ “မီးခိုးရောင်လေးက ကျွန်တော့်အပေါ် ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲဗျ”
မီးခိုးရောင်လေးက သူ့အပေါ် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် တွယ်တာနေသည်ကို ရွှီနင် ယခုထက်တိုင် နားမလည်နိုင်သေးပေ။
“သခင်လေး ဒီမှာရှိနေတာပဲ... သူ့ကိုပဲ တိုက်ရိုက်မေးကြည့်ပါလား”
ရွှီးဟူကျွင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ရွှီနင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး လူလေးတစ်ယောက်အသွင် ပြောင်းလဲထားသော မီးခိုးရောင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မီးခိုးရောင်လေး... မင်း ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ချင်နေရတာလဲ”
ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မီးခိုးရောင်လေးက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... အစ်ကို့အနားမှာနေရင် ရင်းနှီးသလို ခံစားရလို့ပဲ”
“ဒါကတော့...”
ရွှီနင်၏အမြင်တွင် ဤအဖြေမှာ အတော်လေး ယုတ္တိမရှိသလို ဖြစ်နေသည်။
“သခင်ကြီးနဲ့ ရှီဖုန်းရွှိတို့တုန်းကလည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မြင်မြင်ချင်း သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတာပဲ... မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ”
ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောလိုက်လေသည်။
ရွှီနင်သည်လည်း အဖြေရနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။
မီးခိုးရောင်လေးအပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုး ရှိနေသည်ဟု သူခံစားရသော်လည်း မီးခိုးရောင်လေးကိုယ်တိုင်ပင် ယင်းကို သတိမထားမိသေးပုံရပေသည်။
ရွှီးဟူကျွင်းက ဆက်ပြောလေသည်။ “မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကတည်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ အတွင်းမှာ ဒီထဲကို ဝင်လာနိုင်တဲ့သူ အတော်လေး ရှားတယ်။ မတော်တဆ ဝင်လာမိတဲ့သူ အများစုကလည်း ဒီမှာပဲ မြေမြှုပ်ခံလိုက်ကြရတာပဲ”
“လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကမှ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်က မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက် အသက်ရှင်ပြီး ပြန်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့တယ်”
“အဲဒီလူက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့လို့ သခင်လေးက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ စင်ကြယ်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံစားမိပြီး ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပေါ့။ အဲဒီနောက်မှာတော့ မင်းအပါအဝင် တခြားလူသားတွေလည်း မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်းကို မင်းလည်း အဲဒီလူဆီကပဲ ကြားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်”
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...”
ရှောင်းချီယွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်လာခဲ့သည်ကို ရွှီနင် မသိခဲ့ပေ။
“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက မူလကတော့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ဝင်ရောက်ပြီး အခွင့်အလမ်းတွေ ရှာဖွေနိုင်ဖို့ ချန်ထားခဲ့တာပါ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီမိသားစုကြီးတွေရဲ့ လုပ်ရပ်က ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်”
ရွှီးဟူကျွင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ဒါကြောင့် ငါက ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းပြီး သခင်လေးကို သန့်စင်စေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ”
‘လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းပြီး မီးခိုးရောင်လေးကို သန့်စင်စေမယ် ဟုတ်လား’
ရွှီးဟူကျွင်း ပြောလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ရွှီနင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။
“ရှီဖုန်းရွှိက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါကို မူလအတိုင်း မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းဖို့ နည်းလမ်းလည်း ရှိတာပေါ့”
“မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာရဲ့ ဗဟိုချက်က ပျောက်ဆုံးနေပေမဲ့ သူ့မှာ စွမ်းအင်တွေ ကျန်နေသေးတယ်။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကလည်း သန်မာကြတုန်းပဲ”
“မင်းကို မတွေ့ခင်ကတည်းက ငါက သခင်လေး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပြန်ပြောင်းဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးနေတာ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပြန်ပြောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ် စတင်နေပြီမို့လို့ မင်းကို ဒီကိုခေါ်လာခဲ့တာပဲ။ သခင်လေးက သန့်စင်မှု စတင်တာနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ လူသားတွေ အကုန်လုံး အပြင်ကို အလိုအလျောက် ရောက်သွားကြလိမ့်မယ်”
“ငါ သခင်လေးကိုခေါ်ပြီး မင်းကိုလာတွေ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ပထမအချက်က အခြေအနေကို ရှင်းပြချင်လို့ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်ကတော့ သခင်လေးကို မင်းနဲ့ တွေ့စေချင်လို့ပဲ။ မပြည့်စုံတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်ကြာနိုင်တာမို့လို့ သခင်လေးက မင်း သူ့ကို ရှာမတွေ့မှာ စိုးရိမ်နေတာလေ”
ရွှီးဟူကျွင်းက ဆက်လက် ရှင်းပြနေသည်။
“အစ်ကို... ကျွန်တော် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာကို သန့်စင်ပြီးရင် အစ်ကို့ကို လာရှာမယ်။ အစ်ကိုလည်း ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံထားနော်။ နောင်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ခရီးသွားကြမယ်”
မီးခိုးရောင်လေး၏ အသံမှာ နုနယ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် လူငယ်တစ်ဦး၏ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
“ကောင်းပါပြီ”
ရွှီနင်က မီးခိုးရောင်လေးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ရွှီနင်... မင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ မထွက်ခွာခင်မှာ နောက်ထပ် အမွေအနှစ်တစ်ခု ရအောင် ငါကူညီပေးမယ်”
ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ရှီဖုန်းရွှိက အရမ်းသန်မာပေမဲ့ သူချန်ထားခဲ့တဲ့ တာအိုလက်နက် သုံးခုကလွဲရင် ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေက သိပ်တန်ဖိုးမရှိလှဘူး။ ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေက မင်းအတွက် သိပ်အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဆေးဖော်စပ်မှုကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာသခင်တစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်ရှိတယ်။ သူ မသေခင်မှာ သူ့ရဲ့ ဗဟုသုတတွေ အကုန်လုံးကို ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံက မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ငါ မင်းကို အဲဒီအမွေအနှစ်ရှိတဲ့နေရာဆီ ပို့ပေးမယ်”
“မင်း အမွေအနှစ်ကို လက်ခံပြီးတာနဲ့ သခင်လေးက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာကို သန့်စင်တော့မှာ။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းလည်း တခြားလူတွေနဲ့အတူ အပြင်လောကကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်”
ရွှီးဟူကျွင်းက ဆက်၍ ပြောလိုက်လေသည်။
“မင်းက မီးနဲ့ ရေ နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံထားတာဆိုတော့ ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီအမွေအနှစ်က မင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်”
စိတ်အာရုံနယ်မြေမှာ စတင်လိမ်ယှက်လာသည်။
ရွှီနင်၏ စိတ်အာရုံမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မီးခိုးရောင်လေးမှာ ကြောင်ပေါက်လေးအသွင် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ကျားမိစ္ဆာသားရဲမှာလည်း အတောင်ပံပါသော ကျားကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားချေပြီ။
ရွှီးဟူကျွင်းက ရွှီနင်ကို သူ၏ခေါင်းပေါ် တင်လိုက်ပြီး ကျောက်နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ကျောက်နန်းတော်မှ ထွက်ပြီးနောက် ရွှီးဟူကျွင်းသည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကားကာ ရွှီနင်ကို မြင့်မားသော တောင်တစ်လုံးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။
“မီးခိုးရောင်လေး... ဂရုစိုက်နော်”
ရွှီနင်က မီးခိုးရောင်လေး၏ အမွေးများကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရွှီးဟူကျွင်းထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ရွှီးဟူကျွင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရွှီနင်ကို ဝှက်ထားသော ဂူတစ်ခုထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
“ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်...”
ရွှီနင်သည် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဂူထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်လာခဲ့သည်။
ရွှီနင်အတွက်တော့ သူအဓိက အားကိုးရသည့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များမှာ ဆေးပြားများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ သူသာ အစွမ်းထက်သော ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပါက နောင်အနာဂတ် တိုးတက်မှုများအတွက် သေချာပေါက် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
…
ထိုအချိန်တွင်...
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက် မြူမှောင်ချောက်နက်၏ အောက်ခြေ၌…
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားခဲ့သည်မှာ တစ်လနီးပါး ရှိခဲ့ချေပြီ။
အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲ အများစုမှာ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ရာ အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်နှင့် လူအချို့သာ သူတို့ကို စောင့်ကြိုရန် ကျန်ရစ်တော့သည်။
“စုစုပေါင်း တပည့် ၁၉ ယောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားခဲ့တာ”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပြင်ဘက်၌ ရပ်နေပြီး တွေးလိုက်မိသည်။
‘လူသုံးယောက်ကတော့ လမ်းခုလတ်မှာ ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ပြီး အရှုံးပေးခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်က ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရထားပြီး တစ်ယောက်ကတော့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတယ်’
ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရခဲ့သော တပည့်မှာ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်၏အမြင်တွင် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ ကံမကောင်းရှာပေ။
သူမသည် ထူးချွန်သော ပါရမီရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာရှိသူဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမသည် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။
အသက်ဘေးမှလွတ်ရန် ဆေးပြားကို သုံးစွဲခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ နယ်ပယ် ကျဆင်းသွားရုံသာမက သူမ၏ အခြေခံလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူမအတွက် မူလအဆင့်သို့ ပြန်ရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် တာအိုလက်နက်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းကလည်း ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် သူမကို ကုသပေးခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အင်အား ထက်ဝက်ခန့်ကိုတော့ ပြန်လည်ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။
‘လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တပည့် ၁၆ ယောက် ကျန်နေသေးတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ဝက်လောက်များ အသက်ရှင်ပါ့မလား’
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ရှင်သန်ရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။
ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် တာအိုလက်နက်များကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အဆင့်မြင့်လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကြီးမားလေလေ ပို၍ အန္တရာယ်ရှိလေလေပင်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
ယွမ်ချန်သည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်ရှိ ရေကန်ထဲမှ တပည့်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်လာကြလေသည်။
ထွက်လာသူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။
“ဘာဖြစ်ကြတာလဲ”
အကြီးအကဲယွမ်ချန်မှာ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။
သူ လူအရေအတွက်ကို ရေတွက်ကြည့်ရာ ရေကန်ထဲမှ တက်လာသူ တပည့် ၈ ယောက်သာ ရှိလေသည်။
ထိုလူ ၈ ယောက်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှ အကြီးအကဲယွမ်ချန် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
ထွက်လာသူများထဲတွင် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်သူ ကျောဇုန်းယိနှင့် သူ အထင်ကြီးထားသော ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမည်ခံတပည့် ရွှီနင်တို့ ပါဝင်နေလေသည်။
“မင်းတို့ ဘာလို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ အပြင်ရောက်လာကြတာလဲ”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချိန်က မေးလိုက်သည်။
“ဆရာ...”
ကျောဇုန်းယိက ဦးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ရှီဖုန်းရွှိရဲ့ အမွေအနှစ်ဝင်္ကပါထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာပဲ ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အပြင်ကို လွှင့်ထုတ်ခံလိုက်ရတာပါပဲ”
“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ”
“ကျွန်တော်လည်းပဲ...”
ကျောဇုန်းယိအပြင် အခြားသူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှင်းပြကြလေသည်။
ရွှီနင်သည်လည်း အခြားသူများနည်းတူပင် ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ရွှီနင်တစ်ယောက်သာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိသူ ဖြစ်လေသည်။
ရွှီနင်သည် ဆေးဖော်စပ်သူ၏ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံပြီး မကြာမီမှာပင် အပြင်သို့ လွှင့်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
မီးခိုးရောင်လေးက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာကို သန့်စင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သိလိုက်သည်။
“ဆရာ... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ကျွန်တော်တို့ကို အပြင်ထုတ်ပြီးတာနဲ့ ဝင်ပေါက်က ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ”
ကျောဇုန်းယိက ပြောလိုက်သည်။
“ဝင်ပေါက် ပျောက်သွားတယ် ဟုတ်လား”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
“ဟုတ်ပါတယ် ဆရာ”
ကျောဇုန်းယိက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ”
ယွမ်ချန် အတော်လေး စိုးရိမ်သွားသည်။
ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထူးချွန်သော တပည့်များကို ထိုနေရာတွင် လေ့ကျင့်ပေးရန် သူတို့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ ဝင်ပေါက်က ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။
“ငါ ဆင်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်သည် ရေကန်ထဲသို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းသွားလေသည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရေထဲသို့ ငုပ်ဆင်းကြည့်သောအခါ ဝင်ပေါက် မရှိတော့ရုံသာမက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တည်ရှိမှုကိုပင် သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် အာရုံမခံနိုင်တော့ပေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် မူလကတည်းက မရှိခဲ့သလိုပင်။
“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။
သူ ရေပေါ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့ရှိ လူ ၈ ယောက်ကို ကြည့်ရင်း အခြားတပည့်များမှာ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း အကြီးအကဲ ယွမ်ချန် သိလိုက်လေသည်။
‘သူတို့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ တစ်ခုခုတော့ ရခဲ့ကြပုံပဲ’
အဓိကတပည့် ၈ ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း...
သူ့ရှေ့ရှိ တပည့် ၈ ယောက်၏ အင်အားမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အကြီးအကဲယွမ်ချန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ဤတပည့်များသည် အခွင့်အလမ်းကောင်းများ ရရှိခဲ့ကြသလို အလားအလာလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့ကြရာ သူတို့သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အမာခံဒေါက်တိုင်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။
‘ကျောဇုန်းယိနဲ့ ရွှီနင်တို့က ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ရောက်သွားကြပြီပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ နောင်ကျရင် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကို သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရှောင်းယိနဲ့ ပေါင့်ရူရွမ်းတို့လို ထူးချွန်တဲ့ တပည့်နှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရတာကတော့ နှမြောစရာပဲ’
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် အကြီးအကဲယွမ်ချန်သည် ဤတပည့်များကို သူတို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာမက ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်အတွက်ပါ စောင့်ရှောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
‘လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ကိစ္စက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အနာဂတ်အစီအစဉ်တွေကို ထိခိုက်စေမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ ဂိုဏ်းကို အမြန်ဆုံး ပြန်ရမယ်’
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်သည် တပည့်များကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
“ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြမယ်”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်က လူတိုင်းကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
…
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၊ အတွင်းစည်း…
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သော တပည့်များမှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်သည် သူ၏ အတွင်းစည်း နေအိမ်သို့ ဦးစွာ ပြန်လာခဲ့လေသည်။
ရွှီနင်သည် လဲ့ချိုင်ဝေး၊ ကုချင်းဟယ်နှင့် အခြားသူများကို သွားမရှာတော့ဘဲ သူ၏ အိမ်ထဲသို့ တန်းဝင်သွားလေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှီနင်သည် ဆေးပညာရှင်၏ အမွေအနှစ်မှ ရရှိလာသောအရာများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ကျောက်သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ကျောက်သေတ္တာ ပွင့်သွားသောအခါ ဖြူစင်သော ဆေးပြား ၆ ပြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုဆေးပြားများသည် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိပြီး မျက်နှာပြင်မှာ တောက်ပနေကာ လန်းဆန်းစေသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ရွှီနင်က ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုကို လက်ဖြင့် တို့ကြည့်လိုက်ရာ...
…
စွမ်းအင် ၃၀၀၀ ယူနစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်၊ စုပ်ယူမည်လော။
လုပ်မည်/မလုပ်ပါ
…