ပျောက်ကွယ်သွားသောလူ

ပြင်းထန်လှသော ကောင်းကင်တာအို အော်ရာများမှာ ဝမ်ကျိယွီ၏ ကိုယ်မှ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် တိုးထွက်လာတော့သည်။

ထန်ထျန်းသာ ဤနေရာ၌ ရှိမနေပါက ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်အရှိန်အဝါအောက်တွင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရှောင်တိမ်းရမည်မှာ သေချာသည်။

ဤအခြေအနေမှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ဝမ်ကျိယွီ၏ ရှေ့မှ အမှုန်အမွှားများမှာ ဟုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စဉ်လဲကျသွားကာ အနီရင့်ရောင် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးကာ ဝမ်ကျိယွီကို ထူ လိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယွီ တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး နောက်ထပ် သွေးတစ်လုပ် ထပ်အန်ပြီးမှ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နိုင်တော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသလို ဖြူလျော်နေသည်။ ခုနက ယဇ်ပူဇော်မှုမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်ရပုံပေါ်သည်။

သို့သော် ထိုဒဏ်ရာထက်ပင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အံ့အားသင့်မှု၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများက ပို၍ ထင်ရှားနေသည်။

"တကယ်ပဲ..."

"တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်က..."

"တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်တာအို တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာပဲ"

ဝမ်ကျိယွီက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းလည်း မှင်တက်သွားမိသည်။

သူ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးထားဖူးသော်လည်း အမှန်တရားကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ကျောချမ်းသွားမိသည်။

ကောင်းကင်တာအို တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခြင်း.....

ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးကမှ ဤမျှ ကောင်းကင်တာအို နိယာမကို ဆန့်ကျင်သော ကိစ္စမျိုးကို လုပ်နိုင်မှာလဲ။

"အဲဒီလူက... လုမင်နဲ့ လင်းရင်ရဲ့ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ။ ကံကြမ္မာ၊ အကျိုးအကြောင်း ဆက်နွှယ်မှု၊ ဘဝလမ်းကြောင်း အကုန်လုံးကို ပြင်ခဲ့တာ"

"သူက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ခဲ့တယ်၊ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို လိမ်ညာခဲ့တယ်"

"ဒါကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ သံသယမဝင်ခဲ့တာပဲ။ သူတို့ နောက်ကွယ်မှာ ကောင်းကင်တာအို ကန့်လန့်ကာကြီးတစ်ခု ချပေးထားတဲ့ အဲဒီလို တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေခဲ့တာကိုး"

ဝမ်ကျိယွီက အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် လုမင်နဲ့ လုချန်းကျီက တကယ်ပဲ လူတစ်ယောက်တည်း ပေါ့"

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်တယ်၊ ငါ ကျဲ့မင်ပုလဲကို သုံးပြီး လျှို့ဝှက်ချက် သဲလွန်စလေး တစ်ခုကို မြင်ခဲ့ရတယ်"

" ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အစွန်းအစလေးကတင် ငါ့ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးသွားစေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ"

"လုချန်းကျီက ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ လုမင်ပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဝါးတောတာအိုဆရာကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ဖို့တင် မဟုတ်ဘူး"

"ထန်ထျန်း... မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ အားလုံးက မှန်နေပြီ ထင်တယ်"

ထန်ထျန်း၏ အကြည့်များ လေးနက်သွားပြီး "ဒါဆို အခု မင်း ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"

"အကယ်၍ လုချန်းကျီရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီလူကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ရုတ်တရက် ပုန်ကန်မှုက နောက်ဆုံးလက်နက် မဟုတ်နိုင်ဘူး။ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေ ကျန်နေဦးမှာပဲ"

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းကို အလေးအနက် ညိတ်ပြကာ "ဟုတ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ငါ တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်လို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်တော့ဘူး"

"အဲဒီလို တည်ရှိမှုနဲ့ ပတ်သက်နေပြီဆိုရင် ကျိကျွင်း ကိုယ်တိုင်တောင် သေချာ ပြင်ဆင်ရလိမ့်မယ်"

"ငါ ဒီကိစ္စကို အထက်ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်"

ပြောပြီးနောက် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်တည့်ရပ်ကာ ရှေးဟောင်း ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယင်းနောက် သူက လက်ဖြင့် ကျင့်စဉ်များ ဖော်ရင်း ပြောသည်။ "ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

" အထက်က လူတွေကို ချက်ချင်း သိအောင် လုပ်ရမယ်"

ဝမ်ကျိယွီက ရှုပ်ထွေးလှသော လက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် ဖော်ဆောင်နေပြီး ကျောက်စိမ်းပြားမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းပြား ပွင့်လုနီးပါး အချိန်တွင် ဝမ်ကျိယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှေးကွေးသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ဝေခွဲမရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ... ဘာကို သတင်းပို့ရမှာလဲ"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

"မင်း လုမင် အကြောင်းကို..."

ထန်ထျန်း စကားမဆုံးသေးမီ ဝမ်ကျိယွီက ထပ်မံ မေးလာပြန်သည်။ "ငါ ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ပြီး "ဒါ... ဘယ်နေရာလဲ"

သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည် "မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ယင်းနောက် သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို ချလိုက်ပြီး သူ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြည့်ကာ "ငါက... ဘယ်သူလဲ"

ရုတ်တရက် ဝေခွဲမရသော အမှောင်ထဲ ကျရောက်သွားသည့် ဝမ်ကျိယွီကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း၏ ရင်ထဲမှ အေးစက်သော အအေးဓာတ်တစ်ခု စိမ့်ထွက်လာသည်။

"ဝမ်ကျိယွီ သတိထားစမ်း"

သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စစ်မှန်သော ကောင်းကင်တာအို နိယာမ အချို့ကိုပင် သုံး၍ သတိပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျိယွီ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ဝေခွဲမရမှုမှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ ပို၍သာ ထူထပ်လာသည်။

"ငါ..."

"မင်း..."

သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်နေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းကိုပင် ပြည့်စုံအောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ကလေး ဟကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့သော အသံများကိုသာ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ထန်ထျန်း အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ဒါ... ဘာဖြစ်တာလဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးက လူတွေကို လုမင် အကြောင်း မသိစေချင်တာလား။

ဒါမှမဟုတ် ကျိကျွင်း ကို မသိစေချင်တာလား။

ဒါဆိုရင် အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျိကျွင်း ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထျန်းဖူလောကထဲက ဝမ်ကျိယွီကို တိုက်ခိုက် နိုင်ရတာလဲ။

ဒါဆို...

ကောင်းကင်တာအို တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူပဲလား

ထန်ထျန်း မသိနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝမ်ကျိယွီမှာ မှတ် ဉာဏ် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး ခုလေးတင် မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို သူ လက်ပိုက်ကြည့်နေရတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ မှတ် ဉာဏ် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီပင်

ဝမ်ကျိယွီ လဲကျတော့မည့် အချိန်တွင် ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ကျိယွီ"

သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ နှိုးကြည့်သော်လည်း ဝမ်ကျိယွီကမူ ထန်ထျန်းကို ကြောင်တောင်တောင်လေး ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်နေပြီး ဘာမှ မရေးရသေးသော စက္ကူဖြူတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်း အံ့ကြိတ်လိုက်မိသည်။

ဤအခြေအနေက အချက်တစ်ခုကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။

၎င်းမှာ... သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်များ အားလုံး မှန်ကန်နေခြင်းပင်

ဤအရာအားလုံးကို ကြိုးကိုင်နေသော ထိုတည်ရှိမှုက သူ၏ အစီအစဉ်ကို အထက်ကလူများ မသိစေရန် ဝမ်ကျိယွီ၏ မှတ် ဉာဏ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝမ်ကျိယွီ တစ်ယောက်တည်းသာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးက အထက်ပုဂ္ဂိုလ် တွေနဲ့ တိုက်ရိုက် အဆက်အသွယ် ရှိလို့ပင်။

အဲဒီလူက ဘာလို့ သူ့ကိုကျတော့ အဲဒီလို မလုပ်တာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ထန်ထျန်း မသိပေ။

သူ့ကို ချန်ထားတာက အစီအစဉ်ကို မထိခိုက်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းရင်း ရှိလို့လား။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ကျိယွီ မရှိတော့လျှင် သူတို့အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို အထက်ကို သတင်းပို့ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုလူ၏ အစီအစဉ်ကိုလည်း တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်တော့။

ထန်ထျန်းက ဝမ်ကျိယွီကို တွဲထားရင်း လုချန်းကျီ၏ ခန္ဓာအလွတ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်တာက... လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိတော့တာမျိုးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။

အကယ်၍ လုချန်းကျီကို ရှာတွေ့နိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို သိနိုင်သေးတယ်။

လုချန်းကျီက သူ သေရတော့မယ်ဆိုတာ သိရင် သွားနိုင်တဲ့ နေရာက တစ်ခုပဲ ရှိတော့မယ်။

ဒါကို တွေးမိသည်နှင့် ထန်ထျန်းက ဝမ်ကျိယွီကို သေချာထားခဲ့ကာ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ အရာအားလုံးကို အဖြေရှာရမည်

လျှို့ဝှက်အခန်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် ရောက်ရှိလာသော ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ဆိုင်သွားသည်။ သူ၏ နောက်တွင် ထိုက်ယန် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်လည်း ပါလာသည်။

ထန်ထျန်းက ဝမ်ကျိယွီကို တွဲပြီး ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ ကြောင်သွားကြသည်။

"ဒါက..."

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ထန်ထျန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် "နန်းတော်သခင်၊ မမျှော်လင့်တဲ့ အခြေအနေတချို့ ဖြစ်သွားတယ်"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "အင်း၊ ခုနက ငါတို့ ပြင်းထန်တဲ့ ကောင်းကင်တာအို အော်ရာကို ခံစားလိုက်ရလို့ လာကြည့်တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့..."

သူ၏ အကြည့်က ထန်ထျန်းကို ကျော်ပြီး သူ တွဲထားသော ဝမ်ကျိယွီကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည် "ဒါက ဘယ်သူလဲ"

"ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ"

ထန်ထျန်း လုံးဝ မှင်တက်သွားတော့သည်။

သူက ဘေးက ထိုက်ယန် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း ထပ်တူညီသော ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါ... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။

ဝမ်ကျိယွီက... လေထဲမှာတင် "ပျောက်ကွယ်" သွားတာလား

အတော်ကြာပြီးမှ ထန်ထျန်း အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "သူက... ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ပါ၊ ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့ ကူညီပေးနေတာ"

"နန်းတော်သခင်အနေနဲ့ အပြစ်မယူဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယခုအချိန်တွင် ဤသို့သာ ရှင်းပြနိုင်တော့သည်။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဒါဆို စုံစမ်းရတာ ဘယ်လိုနေလဲ"

"လုမင်နဲ့ လုချန်းကျီက တကယ်ပဲ လူတစ်ယောက်တည်း လား"

ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ တော်သေးသည်မှာ သူတို့က ထိုလူများကိုတော့ မေ့မသွားကြခြင်းပင်။

"အခြေခံအားဖြင့်တော့ လူတစ်ယောက်တည်း ဆိုတာ သေချာသလောက် ရှိနေပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ် အခြေအနေတွေကိုတော့ လုချန်းကျီကို ရှာတွေ့မှ သိရလိမ့်မယ်"

"အခု သေချာတာကတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုက လုမင်နဲ့ လင်းရင်ရဲ့ ဘဝလမ်းကြောင်းတွေကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပဲ"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြန်သည်။

"လင်းရင်..."

"က ဘယ်သူလဲ"