အခန်း (၈၂-၈၄)

အခန်း(၈၂)

တော်ဝင်နန်းတော်၏ အနောက်ဘက်မှ တောင်တန်းထဲတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းဆောင်များ တည်ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် တောင်တန်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်ပုန်းကွယ်နေသော ရှေးဟောင်းစံအိမ်တစ်လုံးလည်း တည်ရှိသည်။ စံအိမ်တစ်ခုလုံးက ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထို့ပြင် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော တော်ဝင်အရှိန်အဝါက စံအိမ်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤသည်မှာ အစစ်အမှန်နဂါးတစ်ကောင်က ထိုစံအိမ်ထဲမှာ နေထိုင်နေသည့်အလားပင်။

စံအိမ်၏ အပေါ်မှ သစ်သားပြားပေါ်တွင် ချူဟူသော စာလုံးကို ရေးထွင်းထားသည်။

“ ချူ ”ဟူသော စာလုံးကို ပညာရှင်တစ်ယောက်က ရေးသားထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ယင်းကို ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အသွင်ဖြင့် ရေးထွင်းထားသည်။ စံအိမ်၏ အပေါ်မှာ ယင်းကို ချိတ်ဆွဲထားစဉ် အစစ်အမှန်နဂါးတစ်ကောင်က မိုးကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားတော့မည့်အလား အောက်မေ့ရ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုသစ်သားပြားကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိုးကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားတော့မည့် နဂါးတစ်ကောင်ပမာ ခံစားသွားရလိမ့်မည်။ “ တာအို ”ဟူသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက ထိုစာလုံးထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ လူတချို့က စံအိမ်၏ အဓိကခန်းဆောင်ထဲမှာ ထိုင်နေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်ထည်ဝါသော အရှိန်အဝါက သူ၏ ဘေးမှာ အလိုအလျောက် ရစ်သိုင်းနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သူက အဓိကထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေသည်။ သူက သာမန်ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေသည့်တိုင် တော်ဝင်နန်းတော်၏ အဓိကခန်းဆောင်ထဲမှ နဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေသည့်အလား မြင့်မြတ်သော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူက တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်သော အထွတ်အမြတ်ဩဇာအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားဟန် ရ၏။

ခန်းဆောင်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ကျောပေါ်မှာ လွယ်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက် ရှိသည်။ လူငယ်သည် ချောမောခန့်ညားပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ် ချောမောသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ထိုသူက လူများကြားမှ နဂါးဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

အကယ်၍ သီရှီထျန်သာ ဤနေရာမှာရှိမည်ဆိုလျှင် ထိုလူငယ်က သူနှင့်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကျိုးယွမ်ဖေးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သူမှတ်မိလိမ့်မည်။

အဓိကခန်းဆောင်ထဲတွင် အဖိုးအိုသုံးယောက်နှင့် လှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်က ဘေးချင်းကပ်လျက် ထိုင်နေကြသည်။ မိန်းကလေးသည် မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်၍ ကျိုးယွမ်ဖေးကို စူးစမ်းလိုစွာ ငေးကြည့်နေသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ထိုမိန်းကလေးသည်လည်း သီရှီထျန်ရင်းနှီးသော လူဖြစ်သည်။ မှန်ပေသည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် ချူတိုင်းပြည်၏ မင်းသမီးလေးချူယွမ်မှလွဲ၍ တခြားလူမဟုတ်ပေ။

“ တူတော်ယွမ်ဖေး… မင်းပြောပုံအရ မင်းက ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းထန်ရရှိခဲ့တယ်… မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေးတောင် အဲ့ဒီသားရဲရဲ့ လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ် ”

ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဂုဏ်သရေရှိစွာ ပြောသည်။

“ မင်းရဲ့ ဆရာက မင်းအတွက် သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခု သန့်စင်ပေးဖို့ ဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ခုတည်းကျန်ရှိတော့တဲ့ အံ့ဖွယ်ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးနဲ့ တခြားရှားပါးသတ္ထုတွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်… အဲ့ဒီသက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်က ဓမ္မရတနာထက် နည်းနည်းမှ အားမနည်းဘူး… မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆို မိစ္ဆာအဆင့်အောက်မှာ ဘယ်ဝိညာဉ်သားရဲမှ မင်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား ”

“ အဲ့ဒီအကြောင်းပြောရမှာ ကျွန်တော်ရှက်မိပါတယ် ”

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွမ်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ရှက်ရွံ့သော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ပြောသည်။

“ ဒီတပည့်က အရည်အချင်းမပြည့်ဝတာကြောင့် ဂိုဏ်းကို သိက္ခာကျစေပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဝိညာဉ်သားရဲက တကယ်ပဲ အရမ်းထူးဆန်းပါတယ်… သူ့ရဲ့ အသိဉာဏ်က လူသားတစ်ယောက်ထက် လုံးဝ မနိမ့်ပါဘူး… ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီကောင်က မိစ္ဆာစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်… ပုံမှန်ဆိုရင် မိစ္ဆာသားရဲမဖြစ်လာခင် မိစ္ဆာစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေက အရမ်းရှားပါတယ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းမှုအရ အဲ့ဒီဝိညာဉ်သားရဲက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ထက် လုံးဝ အားမနည်းပါဘူး ”

ကျိုးယွမ်ဖေးသည် သီရှီထျန်ကို သူရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရကြောင်း မငြင်းဆန်ဘဲ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ လေသံထဲမှာ သံသယအရိပ်အမြွက် ရှိသည်။

“ ကျွန်တော် ဒီတစ်ကြိမ် တောင်အောက်ဆင်းလာတဲ့အခါမှာ ဝိညာဉ်သားရဲဒါဇင်ခန့်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူတို့တွေကို သုတ်သင်ခဲ့ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီလိုထူးခြားတဲ့ အခြေအနေနဲ့ တစ်ခါမှ ကျွန်တော်မတွေ့ကြုံဖူးပါဘူး ”

ကျိုးယွမ်ဖေးသည် စက်ကရာနှင့် သူတိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲအကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ်၍ ပြောပြသည်။

ထိုစဉ် ဘေးမှာ ရပ်၍ နားစွင့်နေသော မင်းသမီးချူယွမ်က မျက်လုံးဝင်းလက်သွားသည်။ သူက နောက်ထပ် မချုပ်တည်းနိုင်ဘဲ သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးသည်။

“ ဂိုဏ်းတူအကိုကျိုး… ရှင်ပြောတဲ့ ကျားနက်ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံး ရှိတယ်မဟုတ်လား… ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်ကျားတစ်ကောင်ထက် နှစ်ဆပိုကြီးမားတယ်မဟုတ်လား ”

မင်းသမီးချူယွမ်၏ အသံသည် သာယာကြည်လင်ပြီး ရှင်းလင်းသည်။ ယင်းက သိပ်မကျယ်လောင်သော်လည်း ခန်းဆောင်ထဲမှ လူအားလုံးကြားရန် လုံလောက်သည်။

ကျိုးယွမ်ဖေး၏ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ခန်းဆောင်ထဲမှ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှင့် အဖိုးအိုသုံးယောက်သည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေကြသည်။ ယခု သူတို့က ချူယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခန်းဆောင်ထဲမှ လေထုက ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားသည်။ သူက ချူယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ ယွမ်အာ… ခန်းဆောင်ထဲမှာ လူကြီးတွေ ဆွေးနွေးနေရင် ဝင်မနှောင့်ယှက်ရဘူးလို့ ငါမပြောထားဘူးလား… ငါ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်… နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုရင် ‘ အပြစ်ဆင်ခြင်ချောက်ကမ်းပါး ’ဆီ သွားပြီး သုံးလ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သုံးသပ်ရမယ် ”

‘ အပြစ်ဆင်ခြင်ချောက်ကမ်းပါး ’ဟူသော စကားကို ချူးယွမ်ကြားသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူက လျှာတစ်လစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပျော်စေပြက်စေ ပြောသည်။

“ သမီးသိပါတယ် ခမည်းတော်… နောက် အဲ့လိုမဖြစ်စေရပါဘူး ”

ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် သူ၏ ခမည်းတော်ဖြစ်ပြီး ချူတိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ချူထျန်းရှင်းဖြစ်သည်။ ချူတိုင်းပြည်၏ အနောက်မှာ ချူမိသားစု ရှိသည်။ ချူမိသားစုသည် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အစွမ်းထက်ဆုံး မိသားစုများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ချူမိသားစုထဲမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် အစွမ်းထက်တန်ခိုးရှင်များ ရှိကြသည်။ ချူတိုင်းပြည်၏ ရှင်ဘုရင်သည် ချူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ထိုသို့မိသားစုကြီးမှာ တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းဥပဒေများ ရှိသည်။ ယခုကဲ့သို့ ဆွေးနွေးမှုတွင် မင်းသမီးချူယွမ်သည် ဝင်ပါရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီပေ။

“ ဟွန့်… နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုရင်တော့ နင်မလွယ်ဘူးမှတ်ပါ ”

ချူထျန်းရှင်းက လေသံမာမာဖြင့် ပြောသည်။ ထို့နောက် သူက ကျိုးယွမ်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ယွမ်အာ… တူတော်ယွမ်ဖေးက အခုမှ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတာ… ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ မရင်းနှီးသေးဘူး… သမီး ဘာလို့ ဂိုဏ်းတူအကိုကျိုးကို ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်မပြပေးတာလဲ ”

ယင်းကို ချူယွမ်ကြားသောအခါ သူလိုချင်သောအရာက အချိန်ကိုက်ရောက်လာကြောင်း ခံစားမိသွားသည်။ သူ့မှာ ကျိုးယွမ်ဖေးကို မေးမြန်းချင်သော မေးခွန်းတချို့ ရှိသည်။ ယခု အခွင့်အရေးက သူ့အရှေ့သို့ ရောက်လာလေရာ သူက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

“ စိတ်ချပါ ခမည်းတော်… သမီး ဂိုဏ်းတူအကိုကျိုးကို စံအိမ်ထဲက နေရာကောင်းတချို့ဆီ လိုက်ပြပေးလိုက်ပါမယ် ”

“ အဲ့လိုဆိုရင် အကိုက ဂိုဏ်းတူညီမကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ် ”

ကျိုးယွမ်ဖေးက ပြောသည်။ သူက ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ ချူထျန်းရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချူထျန်းရှင်းနှင့် တခြားလူများက တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးကြတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သူသိလိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ သူဆက်နေရန် မသင့်တော်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အလိုက်သင့်လေး ထွက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်ဖေးသည် ခန်းဆောင်ထဲမှ လူတိုင်းကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ချူယွမ်၏ ဦးဆောင်မှုနောက်မှ လိုက်သွားသည်။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ယောက်က ခန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။

“ ခေါင်းဆောင်… ကျိုးယွမ်ဖေးရဲ့ ပြောပုံအရဆိုရင် အဲ့ဒီကျားနက်က အတော်အသိဉာဏ်မြင့်မားရမယ်… ဒါ့အပြင် သူက တခြားဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ ကွဲပြားခြားနားတယ်… သူက မိစ္ဆာသားရဲမဖြစ်လာခင်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို ဘယ်လိုကျင့်ကြံရမလဲ သိတယ်… အဲ့ဒီကောင်က ကျားရဲတောင်တန်းဒေသထဲမှာ ယွမ်အာတွေ့ခဲ့တဲ့ ကျားနက်ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ် ”

အောက်ဘက်တွင် ပထမဆုံး ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေသော ချူမိသားစု၏ မဟာအကြီးအကဲချူယုက ပြောသည်။

“ ချူမိသားစုရဲ့ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ဖော်ပြထားတာက တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်က ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်ဖွင့်ဖြိုးသွားတဲ့အခါ နေနဲ့လရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ မိုးမြေကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဘယ်လိုစုပ်ယူရမလဲ သိသွားလိမ့်မယ်… သူတို့က မိစ္ဆာသားရဲမဖြစ်လာခင်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံနိုင်ကြတယ်… ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုထဲမှာတောင် မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေက အရမ်းရှားပါးတယ်… တကယ်လို့ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် ကျားရဲတောင်တန်းဒေသထဲက ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ… အဲ့ဒီကျားနက်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ တမူထူးခြားမှုဖြစ်နေမှာ ငါစိုးရိမ်တယ် ”

စိုးရိမ်ကြောင့်ကြသော အမူအရာက ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သော ချူနန်၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ဟား ဟား ”

ထိုစဉ် အနောက်ဆုံးမှာ ထိုင်နေသော တတိယအကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာ အော်ရယ်လိုက်သည်။

“ အကိုကြီး… ဒုတိယအကိုကြီး… မင်းတို့က ဘာတွေတွေးပူနေတာလဲ… အဲ့ဒီကျားနက်က သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ… မျက်မှောက်ခေတ်ရဲ့ ခရမ်းရွှေကုန်းမြေမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ… မဟာမိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ပါးကလွဲရင် ကျန်တဲ့မိစ္ဆာတွေက ငါတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး ”

အကြီးအကဲသုံးယောက်၏ ဆွေးနွေးမှုကို ကြားသောအခါ ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသော ချူထျန်းရှင်းက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ နိမ့်ကျသွားပြီ… သူတို့ဆီမှာ အသန်မာဆုံးက မဟာမိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ပါးပဲ… မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ငါတို့မသေမျိုးကျင့်ကြံသူတွေကို မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဘူးဆိုပေမဲ့ သတိပေါ့ဆလို့ မဖြစ်ဘူး… ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့အတိုင်းဆိုရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွှေခေတ်မှာ သူတို့က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်… ဘယ်လိုကျင့်ကြံရမလဲသိတဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ပါရမီက ငါတို့ထက် မနိမ့်ကျဘူး ”

“ ရှေးခေတ်တုန်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ သူတို့က မဟာကပ်ဘေးတစ်ခုနဲ့ ရုတ်တရက် တွေ့ကြုံခဲ့ကြတယ်… မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုထဲက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပညာရှင်တွေ ဒီကုန်းမြေကနေ နေ့ချင်းညချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်… အဲ့ဒါကြောင့်မဟုတ်ရင် မျက်မှောက်ခေတ်ရဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေမှာ ကျုပ်စိုးရိမ်တယ် ”

ရှေးခေတ်မှ မိစ္ဆာများအကြောင်း ပြောသည့်အခါ ချူထျန်းရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အကြောက်တရားက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ မထင်မရှား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူမိသားစုသည် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူတို့ဆီမှာ နှစ်ထောင်ချီရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိသည်။ သူတို့က တခြားဂိုဏ်းအများစုထက်ပင် ပိုပြီးသက်တမ်းရှည်လျားသည်။

နှစ်ထောင်ချီရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းကြောင့် သူတို့သည် သာမန်လူများ မသိထားသော ကိစ္စတချို့ကို သိထားကြသည်။ ဥပမာ ရှေးခေတ်ကာလမှ လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ယင်းတို့ကို ဂိုဏ်းအများစုက မသိထားကြသော်လည်း ချူမိသားစု၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်များထဲမှာ ထိုအကြောင်းများ ရှိသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ရှေးခေတ်တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေတစ်ထောင်ရှည်လျားကြသည်။ သူတို့သည် လက်တစ်ဖက် မြှောက်ရုံဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူသားများသည် မိစ္ဆာများ၏ အစားအစာတစ်ခုထက် မပိုပေ။

ယင်းက မျက်မှောက်ခေတ်၏ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စုကြားမှ အခြေအနေနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သမိုင်းထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ ရှေးခေတ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အလွန်သန်မာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက နေ့ချင်းညချင်း အင်အားဆုတ်ယုတ်သွားသည်။ မျိုးနွယ်စုထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်များက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး အားနည်းသော မိစ္ဆာများသာ ကျန်နေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက နိမ့်ကျသွားသည်။ အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ လူသားမျိုးနွယ်စုသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တတ်လာသည်။

အခန်း(၈၃)

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားက သိသိသာသာ မြင့်တတ်သွားသည်။ အရေအတွက်များပြားသော ပါရမီရှင်များက လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး ကုန်းမြေ၏ နေရာအသီးသီးကို သိမ်းပိုက်အုပ်ချုပ်လိုက်ကြသည်။

ထိုကိစ္စဖြစ်ပြီးနောက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အများအပြားက ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။ အရေအတွက်နည်းပါးသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တချို့သာလျှင် ကျန်ရှိကြသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ရွှေခေတ်က အတိတ်မှာသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရှေးခေတ်ကာလတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက မည်မျှအင်အားကြီးမားခဲ့ကြောင်း သိထားကြသော လူများသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအပေါ် ကြောက်ရွံ့စိတ်ရှိနေကြဆဲပင်။

“ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီကျားနက်က လုံးဝ သာမန်မဟုတ်ဘူး… သာမန်ဝိညာဉ်သားရဲတွေက အဲ့လောက် အသိဉာဏ်မမြင့်ဘူး… သူက ကျားဟိန်းသံအပြင် ထူးဆန်းတဲ့ ဓားသွားတွေကိုလည်း ဖွဲ့စည်းနိုင်တယ်… ကျိုးယွမ်ဖေးရဲ့ ပြောကြားချက်အရဆို သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်က အရမ်းသန်မာတယ်… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီကိစ္စကို သေချာစုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျုပ်တို့စေလွှတ်ရမယ် ”

ချူထျန်းရှင်း၏ အကြည့်က အလွန်လေးနက်နေသည်။ သာမန်လူများသည် သူ့မျက်လုံးထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို မြင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“ အင်း… လီမိသားစုရဲ့ ကောင်လေးက အဲ့ဒီကျားနက်ရဲ့ လက်ချက်ကြောင့် သေဆုံးသွားတယ်လို့ ယွမ်အာဆီကနေ ငါကြားတယ်… သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးရတနာဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်တောင် ပျောက်ဆုံးသွားတယ်… ငါ့အမြင်မှာတော့ အဲ့ဒီကျားနက်ကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစရာမလိုဘူး… ကျားနက်အကြောင်း လီမိသားစုဆီ သတင်းပို့ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ သေချာပေါက် ဝမ်းသာသွားကြလိမ့်မယ် ”

ဒုတိယအကြီးအကဲချူနန်က ဉာဏ်များသော အမူအရာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ သူက စကားပြောလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးဝင်းလက်သွားသည်။ သူက “ ကျားကို ဝါးမျိုရန် မြေခွေးကို မောင်းထုတ်မည့် ”အကြံအစည်ကို စဉ်းစားမိသွားသည်။ သူတို့က ကျားနက်ကိစ္စအတွက် လီမိသားစုကို ကိုယ်စားလှုပ်ရှားစေမည်။ သူတို့သည်တော့ ရလဒ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်စောင့်နေကြမည်။

လီမိသားစု၏ သခင်လေး သေဆုံးသွားခြင်းက လီမိသားစုအတွက် ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သားတစ်ယောက် သေသွားလျှင် နောက်ထပ် သားတစ်ယောက် ထပ်မွေးနိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးရတနာဖြစ်သော ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ အလွန်ရှားပါးသော ရတနာဖြစ်သည်။ ယင်းကို ဆုံးရှုံးသွားခြင်းက လီမိသားစုအတွက် ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျားနက်၏ သတင်းက တခြားလူများ၏ အကြံအစည်ဖြစ်ကြောင်း လီမိသားစုသိထားလျှင်ပင် သူတို့ဆီမှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ပြန်ရယူရန်သည် သူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော တာဝန်ဖြစ်သည်။

“ ဟုတ်ပြီ… အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့… အကြီးအကဲတို့… ခင်ဗျားတို့ အဲ့ဒီကျိုးယွမ်ဖေးကို ဘယ်လိုမြင်ကြလဲ ”

ထိုစဉ် ချူထျန်းရှင်းက ရုတ်တရက် စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ဖေးအကြောင်း ပြောသည်။

“ လူတွေကြားက နဂါး ”

“ လူတိုင်းရဲ့ အပေါ်မှာ ရပ်နေမယ့်လူ ”

“ အနာဂတ်မှာ သူက ကြီးမြတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ”

ကျိုးယွမ်ဖေးက ဤနေရာမှာ အချိန်တစ်ခဏမျှသာ နေသွားသော်လည်း သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံများစွာရှိသော ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျိုးယွမ်ဖေးထံမှ တရားမျှတမှုနှင့် တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သော အငွေ့အသက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သူတို့အာရုံခံမိကြသည်။ သူက ဂိုဏ်း၏ အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးမှုကိုလည်း ရရှိထားသည်။ မည်သည့်မတော်တဆမှုမှမရှိလျှင် အနာဂတ်မှာ သူက သေချာပေါက် ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

… … …

ချူတိုင်းပြည်နှင့် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာသော မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် သီရှီထျန်သည် လူတချို့က သူ့ကို အာရုံစိုက်နေကြကြောင်း မသိထားပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက လှိုဏ်ဂူထဲမှ နူးညံ့သော သားရဲအမွှေးပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ အရှေ့တွင် ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာ ရှိသည်။ သူက ကျားလက်သည်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို အဆက်မပြတ် ရွှေ့လိုက်သည်။ သူက ပဟေဠိအပိုင်းအစတစ်ခုကို ရွှေ့ပြီးသွားတိုင်း တစ်ခဏ ရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ တွေးတောလိမ့်မည်။ သူက စိတ်ထဲမှာ ပုံဖော်ပြီး ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ဆက်လိမ့်မည်။ မှန်ကန်သည်ဟု သူသေချာမှသာလျှင် ရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ရွှေ့လိမ့်မည်။

ယင်းကို ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာဟု ခေါ်ဆိုကြောင်း ကောင်းကင်ရနံ့မြေခွေးဘုရင်နှင့် တန်ခိုးရှင်ချင်းယွမ်၏ ပြောစကားများမှ သူသိသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ထိုရတနာသေတ္တာအတွက် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း သူကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့သည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် အစွမ်းထက်ပညာရှင်နှစ်ယောက်ကို အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် သွေးဆောင်နိုင်သော ရတနာသေတ္တာသည် မည်သို့မှ သာမန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယင်းကို သူနားမလည်လျှင် သူက နေရာမှာတင် လဲသေသင့်သည်။

နေရာပြောင်းရွှေ့သော ခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူက သတိကြီးစွာထားခဲ့ပြီး အန္တရာယ်များစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့တိုင် သူက အချိန်အားလပ်သည့်အခါတိုင်း ရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ပဟေဠိကို စိတ်ထဲမှာ ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ယခု သူ၏ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အေးအေးဆေးဆေး အနားယူနိုင်သွားသည့်အခါ သူက ရတနာသေတ္တာကို ထုတ်လိုက်ပြီး ပဟေဠိကို စတင်ဆက်လိုက်သည်။

ပဟေဠိအပိုင်းအစများသည် စုစုပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ရှိသည်။ ယင်းတို့ကို မှန်ကန်စွာ အတူတကွ တွဲဆက်ရန်သည် လွယ်ကူသောအလုပ် မဟုတ်ပေ။ ယင်းက အလွန်ခက်ခဲသည်။

သို့တိုင် ယင်းက သီရှီထျန်ကို ပြင်းပြသော စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူက မလွယ်ကူသော ထိုအလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်ချင်သည်။

“ ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္ထာထဲမှာ ဘယ်လိုအရာ ရှိနေပါလိမ့် ”

သီရှီထျန်သည် ပဟေဠိဆက်နေရင်း စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလိုက်သည်။

“ အဲ့ဒါက အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေမလား… ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်ဓမ္မရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေမလား… ဒါမှမဟုတ် ဂမ္ဘီရဆေးလုံးများ ဖြစ်နေမလား ”

လူတိုင်းဆီမှာ စူးစမ်းသိချင်စိတ်ရှိသည်။ သီရှီထျန်ဆီမှာ စူးစမ်းသိချင်စိတ်မရှိလျှင် သူက ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းပြီး ရတနာသေတ္တာကို ဖွင့်လှစ်ရန် ထိုမျှကြိုးစားအားထုတ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်လကြာအောင် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက်မှာ သူက ပဟေဠိအကြောင်း လေးနက်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ ခေါင်းထဲမှာလည်း အစီအစဉ်တချို့ ရှိလာသည်။ သူက ကျားလက်သည်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို မြန်ဆန်စွာ ရွှေ့လိုက်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်သွားသည်နှင့်အမျှ ပဟေဠိအပိုင်းအစတချို့က မှန်ကန်စွာ တွဲဆက်သွားကြသည်။

ယင်းက နှစ်နာရီအထိ ကြာမြင့်သွားသည်။

“ အမ်… အဲ့ဒါက ဘာလဲ… ”

သီရှီထျန်၏ မျက်လုံးက အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ယခု နှစ်နာရီကြာ ပဟေဠိဆက်ပြီးနောက် တချို့အပိုင်းအစများက မှန်ကန်စွာ တွဲဆက်သွားသည့်အခါ ရုပ်ပုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရုပ်ပုံသည် သူ၏ ကျားအမြှီးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ ယင်းတို့ကြားမှာ ကွဲပြားမှုတချို့ရှိသော်လည်း မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ယင်းက အမြှီးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။

အမြှီးမှတဆင့် ၎င်းက မည်သည့်သက်ရှိဖြစ်ကြောင်း သူသေချာမဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ဤပဟေဠိက တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ ရုပ်ပုံဖြစ်ကြောင်း သူသေချာသွားသည်။ အမြှီးနေရာက ပြီးမြောက်သွားသည့်အခါ သက်တံ့အလင်းက အမြှီးပေါ်မှာ ထွန်းလင်းသွားသည်။

“ ဒီအမြှီးက အရမ်းထူးဆန်းတယ်… အဲ့ဒါက တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ အမြှီးဖြစ်ရမယ်… ပဟေဠိအပိုင်းအစအားလုံး မှန်မှန်ကန်ကန် တွဲဆက်သွားတဲ့အခါ ဘယ်လိုရုပ်ပုံထွက်ပေါ်လာမလဲ ငါသိချင်မိတယ် ”

သီရှီထျန်သည် မစူးစမ်းဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ပဟေဠိ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ရုပ်ပုံပေါ်လာကြောင်း သီရှီထျန်မြင်သောအခါ သူက ပိုပြီးယုံကြည်ချက်ရှိသွားသည်။ ပဟေဠိဟူသည် အစပိုင်းတွင် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ပဟေဠိအပိုင်းအစများက ပိုပြီးရှုပ်ထွေးလေ ပဟေဠိက ပိုပြီးခက်ခဲလေ ဖြစ်၏။ ယခု သူက ပဟေဠိ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မှန်ကန်စွာ တွဲဆက်နိုင်သွားသည်။ သို့ဖြစ်၍ ကျန်အပိုင်းအစများကို ဆက်သည့်အခါ ပိုပြီးလွယ်ကူသွားလိမ့်မည်။ ပဟေဠိအပိုင်းအစကို ပိုပြီးမှန်ကန်စွာ သူဆက်နိုင်သည်နှင့် ယင်းက ပိုပြီးလွယ်ကူသွားလိမ့်မည်။ ပထမဆုံးခြေလှမ်းသည်သာ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏတွေးတောပြီးနောက် သီရှီထျန်က ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ထပ်မံ ဆက်လိုက်သည်။ သူက တစ်ခုရွှေ့ပြီးသွားတိုင်း နောက်တစ်ခု ထပ်မရွှေ့မီ အချိန်တစ်ခဏကြာအောင် တွေးတောစဉ်းစားလိမ့်မည်။ သူက တူညီသော အစိတ်အပိုင်းများကို ရှာဖွေပြီး ယင်းတို့ကို မှန်ကန်စွာ တွဲဆက်ကြည့်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ခွန်အားကို ကြီးမားစွာ ကုန်ဆုံးစေသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး… အရှင်မင်းကြီး… ”

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ပိုင်စုစု၏ အလျင်စလို အော်သံက လှိုဏ်ဂူ၏ အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ အော်သံက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ပိုင်စုစုသည် လှိုဏ်ဂူဆီသို့ တွားသွားလာနေရင်း သူ့ကို အော်ခေါ်နေသည်။ ပိုင်စုစု၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ သီရှီထျန်က ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သီရှီထျန်သည် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သစ္စာရှိမှုအပေါ် ယုံကြည်သည်။ သို့သော်လည်း ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာ၏ တည်ရှိမှုက အလွန်ရှုပ်ထွေးသည်။ သူက ရတနာသေတ္တာအကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ တခြားတစ်ယောက်ကို ပေးမသိနိုင်ပေ။

“ စုစု… ဘာလို့ ရေးကြီးသုတ်ပျာ ရောက်လာတာလဲ… အဲ့ဒီကြွက်စုတ်တွေ ပြန်ရောက်လာတာလား ”

ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာကို သူသိမ်းဆည်းပြီးသည်နှင့် ပိုင်စုစု၏ သေးသွယ်ရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်က လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း စက်ကရာ မြင်သွားသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး… ကြွက်တွေ မဟုတ်ပါဘူး… ကျုပ်တို့တွေ ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ နေရာတစ်နေရာကို ရှာတွေ့သွားပါတယ် ”

ပိုင်စုစုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အလျင်စလို ပြောသည်။

“ ကျုပ်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်ဝင်အများကြီးက အေးခဲသွားကြပါတယ်… ပိုင်ယွဲ့တောင် ဒဏ်ရာရသွားပါတယ်… အရှင်မင်းကြီး အဲ့ဒီကို မြန်မြန်သွားကြည့်သင့်ပါတယ် ”

“ ဘာလဲ… ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ အဲ့လိုနေရာရှိတယ်လား… မြန်မြန် ငါ့ကို အရှေ့ကနေ လမ်းပြပေးစမ်း ”

ယင်းကို စက်ကရာ ကြားသောအခါ သူ၏ နှလုံးက အေးခဲသွားသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ သူဝင်ရောက်လာကတည်းက ဤနေရာက သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူခံစားမိခဲ့သည်။ ဤချိုင့်ဝှမ်းသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ပြီး ဤနေရာမှာ သက်ရှိအနည်းငယ်သာ နေထိုင်ကြသည်။ ယင်းက သာမန်မဟုတ်ပေ။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤသို့ကောင်းမွန်သော နေရာကို ပိုင်ဆိုင်ရန် မိစ္ဆာသားရဲများက ယှဉ်ပြိုင်လုယက်သင့်ပေသည်။ တစ်ခုသိထားရမည်မှာ ဤချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အပြင်မှာထက် အများကြီး ပိုသိပ်သည်းသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် သူက ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ အခြေချပြီးသော်လည်း အပြည့်အဝ စိတ်မအေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ချီဟောင်နှင့် တခြားလူများကို ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ နေရာအသီးသီးကို စူးစမ်းလေ့လာရန် စေခိုင်းခဲ့သည်။ သူက မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ နေရာဒေသအားလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်ချင်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ယခု သူတို့က ဤချိုင့်ဝှမ်း၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကို အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားဟန် ရ၏။

ပိုင်စုစု၏ စကားကို ကြားသောအခါ စက်ကရာသည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ သူက ပိုင်စုစုကို အရှေ့မှ ဦးဆောင်၍ လမ်းပြစေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူက ထိုနေရာနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းကို မေးမြန်းသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး… ကျုပ်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်ဝင်တွေက ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အနောက်ပိုင်းကို စူးစမ်းရှာဖွေနေတဲ့အချိန် အရမ်းကြီးမားတဲ့ တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ကျုပ်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့ကြပါတယ်… တောင်ကုန်းရဲ့ အရှေ့မှာ ဧရာမကျောက်ပြားတစ်ချပ်ရှိပါတယ်… အဲ့ဒီကျောက်ပြားက ထူးဆန်းတဲ့ လေအေးကို ထုတ်လွှတ်နေပါတယ်… ကျုပ်တို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ အဲ့ဒီကျောက်ပြားကို သွားထိလိုက်တဲ့အခါ သူတို့က ချက်ချင်း အေးခဲသွားကြပါတယ်… ပိုင်ယွဲ့တောင် ဒဏ်ရာရသွားပါတယ် ”

ပိုင်စုစုက အရှေ့သို့ မြန်ဆန်စွာ သွားတွားနေရင်း ပြောသည်။

“ ဧရာမတောင်ကုန်း… ဧရာမကျောက်ပြားလား ”

ယင်းကို သီရှီထျန် ကြားသောအခါ သူက စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ပိုင်စုစု၏ ဆိုလိုရင်းကို သူနားမလည်ပေ။

ထိုအရာကို သူ့မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်မြင်မှသာ အဖြေရှာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သီရှီထျန်က တွေးလိုက်သည်။ ပိုင်စုစု၏ စကားကို သူနားထောင်လျှင် အဖြေရှာတွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအတွက် သူက ပိုင်စုစုကို အပြစ်မတင်ပေ။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ပိုင်စုစုသည် တောင်တန်းဒေသထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူက ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်ရှိသော်လည်း သူ့ကဲ့သို့ အသိဉာဏ်ကြွယ်ဝသူ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူသည် အတိတ်ဘဝမှာ လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်မှာ အတိတ်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းက ပိုင်စုစု မရှင်းပြနိုင်သောအရာ ဖြစ်ရမည်။

ချိုင့်ဝှမ်းကို အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်နှင့် မြောက်ဟူ၍ ခွဲခြားလိုက်သည်။ အရှေ့အရပ်တွင် ရေတံခွန်ရှိပြီး မြောက်ဘက်အရပ်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်သို့ ထွက်နိုင်သော လှိုဏ်ခေါင်းရှိသည်။ တောင်ဘက်အရပ်တွင် ထူထဲသော တောအုပ်ရှိသည်။ ယွမ်ထျန်းနှင့် သူ၏ မျောက်အုပ်စုသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ တောင်ဘက်မှာ အခြေချနေထိုင်ကြသည်။ သူတို့က ထိုနေရာမှာ ဧရာမလှိုဏ်ဂူတစ်ခုပင် တူးခဲ့ကြသည်။ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သည့်အခါ သူတို့က လှိုဏ်ဂူထဲမှာ မျောက်မင်းဝိုင်ကို စတင်ချက်လုပ်ကြလိမ့်မည်။

အခန်း(၈၄)

အနောက်အရပ်သည် အနည်းငယ် ချောင်ကျပြီး ထိုနေရာမှာ ကျောက်တုံးများနှင့် ကျောက်ဆောင်များသာ ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ အလွန်ပေါကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ပန်းပင်များနှင့် မြက်ပင်များက ထိုကျောက်တုံးများကြားထဲမှာ ရှင်သန်ပေါက်ရောက်ကြသည်။

ပိုင်စုစုဖြစ်စေ သီရှီထျန်ဖြစ်စေ သူတို့က သာမန်တိရိစ္ဆာန်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့က အစွမ်းကုန်သုံး၍ မြန်ဆန်စွာ ပြေးနေကြလေရာ သိပ်မကြာမီ မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူတို့၏ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရွယ်အစားစုံလင်သော ကျောက်တုံးကျောက်ဆောင်များကြားတွင် မြင့်မားသော တောင်ကုန်းတစ်ခု ရှိသည်။ တောင်ကုန်း၏ အရှေ့တွင် အရွယ်အစားကြီးမားသော ကျောက်ပြားတစ်ချပ် ရှိ၏။ ချီဟောင်၊ ယင်းခုန်းနှင့် တခြားသားရဲများက ကျောက်ပြားကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့နှင့် ကျောက်ပြားကြားမှာ မီတာဒါဇင်ခန့် ကွာဝေးနေသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး… အဲ့ဒီမှာပါ ”

ပိုင်စုစုက တောင်ကုန်းနှင့် ကျောက်ပြားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ အင်း… အတူတူ သွားကြည့်ရအောင် ”

သီရှီထျန်သည် အရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားပြီး သူ့အရှေ့မှ ကျောက်တုံးကြီးများကို ခုန်ကျော်လိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ သူတို့က ကျောက်ပြား၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး ”

သီရှီထျန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချီဟောင်နှင့် တခြားလူများက သူ့ကို ချက်ချင်း ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ချီးကျူးမှုက သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှာ အတိုင်းသား ထွက်ပေါ်နေသည်။ သီရှီထျန်သည် လှုပ်ရှားမှု သူပြုလုပ်သည့်အခါတိုင်းမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ထပ်ခါထပ်ခါ သက်သေပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့လက်အောက်မှ မျိုးနွယ်ဝင်အားလုံးသည် သူ့ကို အကြွင်းမဲ့ ကြည်ညိုလေးစားကြသည်။

“ အင်း ”

သီရှီထျန်သည် သူတို့ကို ခေါင်းမော့ရန် ညွှန်ကြားပြီးလျှင် သူ့အရှေ့မှ ဧရာမကျောက်ပြားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ပြားသည် မြေကြီးပေါ်မှာ ထောင်မတ်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ယင်းက မြေကြီးထဲမှ တိုးထွက်လာသည့်အလားပင်။ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါက ကျောက်ပြား၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ဝဲနေသည်။ ကျောက်ပြားသည် ရိုးရှင်းပြီး မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာမှ မရှိပေ။ မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းကြယ်မှော်သင်္ကေတများကို ကျောက်ပြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားသည်။ ယင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခံစားမှုကို ပေးသည်။

ကျောက်ပြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စာကြောင်းတချို့ ရှိသည်။

‘ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင်တစ်ဦးဖြစ်နေရင်တောင်မှ… သူက တုနှိုင်းမဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ပါးဖြစ်နေရင်တောင်မှ… သူက ခေတ်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် အသက်ရှင်သန်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင်မှ… မိုးကောင်းကင်ပြိုကျတဲ့အခါ ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့သက်ရှိတွေ သွေးမြေခရတယ် ’

“ ဒီ… ဒီဟာက အုတ်ဂူလား ”

သီရှီထျန်က အံ့ဩသွားသည်။ ပိုင်စုစုနှင့် တခြားလူများက ယင်းကို မသိကြသော်လည်း သူက သိသည်။ တောင်ကုန်း၏ အရှေ့မှာ ကျောက်ပြားကို စိုက်ထူထားသည်။ တောင်ကုန်းသည် အစစ်အမှန် တောင်ကုန်းမဟုတ်ပေ။ ယင်းက သေမျိုးလောကတွင် မြင်တွေ့ရသော အုတ်ဂူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည်။ ခြားနားချက်မှာ ဤအုတ်ဂူသည် ပုံမှန်အုတ်ဂူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီးကြီးမားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အုတ်ဂူ၏ အရှေ့မှာ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ကို စိုက်ထူလေ့ရှိသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုဧရာမကျောက်ပြားက အုတ်ဂူကျောက်တိုင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည့်အချက်မှာ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် အုတ်ဂူထဲမှ လူ၏ နာမည်ကို မရေးထွင်းထားပေ။ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ သေဆုံးသွားသူ၏ မှတ်တမ်းမရှိသကဲ့သို့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှတ်အသားလည်း မရှိပေ။ ယင်းအစား ထူးဆန်းသော စာကြောင်းတချို့သာလျှင် ရှိသည်။ ယင်းက စာကြောင်းတိုငါးကြောင်းသာဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ခက်ခဲပေသည်။

“ မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ဘာလို့ အုတ်ဂူရှိနေတာလဲ… ထူးဆန်းတယ်… အရမ်းထူးဆန်းတယ် ”

လေးနက်စွာ တွေးတောစဉ်းစားသော အကြည့်က စက်ကရာ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်အရ ထိုအုတ်ဂူကျောက်တိုင်က ဤနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာပင် ထိုမျှကြီးမားသော အုတ်ဂူက ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အုတ်ဂူထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်က သာလွန်ထူးခြားသော တစ်စုံတစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်။

“ ဖတ် ”

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ စက်ကရာသည် အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ကို ဖြတ်သန်းသွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူက အုတ်ဂူကျောက်တိုင်အနောက်မှ ရှေးဟောင်းအုတ်ဂူကို တစ်ချက်ကြည့်ချင်သည်။ ထိုစဉ် သူ့အနောက်မှ ချီဟောင်နှင့် တခြားလူများက လှမ်းအော်လိုက်ကြသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး… ကျောက်ပြားအနားကို မသွားပါနဲ့… အဲ့ဒီကျောက်ပြားက ထူးဆန်းတယ်… အဲ့ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ လေအေးတွေကို ထုတ်လွှတ်နေတယ် ”

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အော်သံက အနည်းငယ် နောက်ကျသွားသည်။ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်နှင့် ဆယ်မီတာအဝေးသို့ သီရှီထျန်ရောက်သွားသည့်အခိုက် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လေအေးက ကျောက်တိုင်ထံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေအေးသည် မီးတောင်တစ်ခုနှယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့သည် လေထဲမှာ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ ချပ်… ချပ်… ”

အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့ ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း မြေကြီးပေါ်မှာ ထူထဲသော ရေခဲအလွှာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်မီတာခန့် ထူထဲသော ရေခဲအလွှာများက တရွေ့ရွေ့ ပျံ့ပွားသွားသည်။ ထို့နောက် ရေခဲပြင်သည် အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ကို ဗဟိုပြု၍ မီတာသုံးဆယ်ဧရိယာအတွင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဧရိယာထဲမှာရှိသော အရာအားလုံးက ရေခဲသလင်းကျောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ကြရသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ အရာအားလုံးက အေးခဲသွားသည်။

“ ဂရား ”

ရေခဲအလွှာကို မြင်သောအခါ သီရှီထျန်က တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှစတင်၍ ရေခဲသလင်းကျောက်များက ထွက်ပေါ်လာကြပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ မြန်ဆန်စွာ ပျံ့ပွားသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ရေခဲသလင်းကျောက်အလွှာထဲမှာ လုံးဝ အေးခဲသွားသည်။ သူက အုတ်ဂူကျောက်တိုင်၏ အရှေ့မှာ ဧရာမရေခဲရုပ်တု ဖြစ်လာသည်။

“ ဒီအုတ်ဂူကျောက်တိုင်က… တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ ”

သီရှီထျန်သည် ပိုင်စုစု၏ ရှင်းပြမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ဘာမှမပြင်ဆင်ထားဘဲ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်နားသို့ မချဉ်းကပ်သွားဝံ့ပေ။ သူက အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ဆီသို့ သာမန်ကာလျှံကာ လမ်းလျှောက်သွားနေဟန် ထင်ရသော်လည်း အမှန်မှာ သူက သတိအပြည့်ထားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ သွေးချီအနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်အနှစ်သာရနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်က အထွတ်အထိပ်အခြေအနေမှာ ရှိသည်။ သူက ကြိုမမြင်နိုင်သော မတော်တဆမှုဖြစ်လာလျှင် ခုန်ထွက်နိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ အမှန်တကယ်လည်း ထိုသို့သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကျောက်တိုင်ထံမှ အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း သူက လှမ်းခုန်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူက အသင့်ပြင်ဆင်ထားသည်ဆိုလျှင်ပင် အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့၏ ပျံ့နှံ့မှုက အလွန်မြန်ဆန်၏။ ယင်းက သူ့ကို လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးမပေးပေ။

အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့၏ ဧရိယာထဲမှ သူခုန်မထွက်နိုင်မီ စက်ကရာက နေရာမှာတင် အေးခဲသွားသည်။ သူက မြေကြီးပေါ်မှ ခုန်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ရေခဲရုပ်တု ဖြစ်သွားသည်။ သို့ဖြစ်လေရာ သူ၏ ပုံစံက အလွန်ရယ်စရာကောင်း၏။

ရေခဲရုပ်တုဖြစ်သွားသည့်အခိုက် သီရှီထျန်သည် သူ့စိတ်ထဲမှာ ခါးသီးမှုကို ခံစားမိသွားသည်။ စူးစမ်းသိချင်စိတ်က သူ့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားပေ။

“ အရှင်မင်းကြီး ”

သီရှီထျန်က နေရာမှာ အေးခဲသွားကြောင်း ချီဟောင်မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးက ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။ သူက ပြင်းထန်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ မီးတောက်အလင်းတန်းနှစ်ခုက သူ၏ နှာခေါင်းထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာသည်။ မီးတောက်သည် အလွန်ပူပြင်းလေရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဧရိယာက လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ မီးတောက်မီးလျှံများသည် လေထဲမှာ ပြင်းထန်စွာ ကခုန်နေကြသည်။ ယင်းတို့က အသက်ရှိနေသော မြွေများသဖွယ် ရေခဲရုပ်တုဖြစ်နေသော သီရှီထျန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

မီးတောက်က လေအေးကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည့်အခါ တရှဲရှဲမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးတောက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အပူချိန်က စတင်မြင့်တတ်သွားသည်။ ထိုမီးတောက်မြွေနှစ်ကောင်သည် ကျောက်တုံးကြီးကိုပင် ပြာမှုန်ဖြစ်စေသည်အထိ လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ယင်းတို့က သီရှီထျန်၏ ရေခဲရုပ်တုနားသို့ မရောက်ခင်မှာတင် ရေခဲရုပ်တုထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော လေအေးကြောင့် ငြိမ်းသတ်သွားကြသည်။

လေအေးက အလွန်အစွမ်းထက်လေရာ ချီဟောင်၏ မွေးရာပါသဘာဝစွမ်းရည်သည်ပင် အကူအညီမဲ့သွားသည်။

“ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်လဲ… ဒီအုတ်ဂူကို ဘယ်သူဆောက်လုပ်ခဲ့တာလဲ… အုတ်ဂူကျောက်တိုင်တစ်ခုတည်းကတင် ငါ့ကို ချက်ချင်း ရေခဲရုပ်တုဖြစ်စေတယ် ”

သီရှီထျန်သည် ရေခဲရုပ်တုဖြစ်သွားသည့်အခိုက် “ ကျားဟိန်းသံကျင့်စဉ် ”ဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို အမြန်လှည့်ပတ်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ မိစ္ဆာစွမ်းအားသည် သူ၏ မရီဒျန်များထဲမှာ မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်မှ လေအေးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ မဝင်လာစေရန် ခုခံတားဆီးနေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်မှ လေအေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားက အလွန်သေးနုတ်သည်။ ယင်းတို့ကြားမှ ကွာခြားမှုက မိုးနှင့်မြေပမာ ကြီးမားလှ၏။ သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားက ဒီရေကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ အနောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

ယခု အခြေအနေအရ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းသည်လည်း လေအေးကြောင့် အေးခဲသွားရန် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်လိမ့်မည်။

ချီဟောင် မှုတ်ထုတ်လိုက်သော မီးတောက်သည် သူ့အနားသို့ပင် မရောက်လာနိုင်ပေ။ ယင်းကို မြင်သောအခါ သီရှီထျန်က ပိုပြီးထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ကိုယ်လုံးက လေအေးကြောင့် အေးခဲသွားမည်ဆိုလျှင် သူက အမှန်တကယ် ရေခဲရုပ်တု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“ မဖြစ်ဘူး… ငါသေလို့ မဖြစ်ဘူး… မေမေကျားဖြူနဲ့ ငါ့ညီလေးညီမလေးက ငါလာကယ်မှာကို စောင့်နေကြတုန်းပဲ… အရင်ဘဝမှာ ငါတစ်ခါသေပြီးပြီ… ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မပြီးမြောက်သေးခင် ငါသေလို့ မဖြစ်ဘူး… ငါမသေရဘူး… အား… ”

သီရှီထျန်က စိတ်ထဲမှာ ရူးသွပ်စွာ အော်လိုက်သည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းအခြေအနေဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော မြင်ကွင်းများက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ကိစ္စအများအပြားကို တွေးမိသွားသည်။ ထိုထဲမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံသူများ၏ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသော မေမေကျားဖြူနှင့် သူ့ညီငယ်ညီမငယ်တို့ ပါဝင်ကြသည်။ သူက အတိတ်ဘဝမှ ကြေကွဲဖွယ်ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း တွေးမိသွားသည်။

ထိုအတိုင်း တိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားရန် သူဆန္ဒမရှိပေ။ ပြင်းပြသော အသက်ရှင်ချင်စိတ်က ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုသို့စိတ်ခံစားချက်၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာစွမ်းအားက ပြင်းထန်စွာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားသွားသည်။ မူလက အနောက်သို့ ပြန်ဆုတ်ခွာနေသော မိစ္ဆာစွမ်းအားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသော လေအေးကို ခေါင်းမာစွာ ခုခံတားဆီးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဒုန်းစိုင်းဝင်လာသော လေအေးက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ပြင်းပြသော အသက်ရှင်ချင်စိတ်ကြောင့် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ချည်နှောင်ထားသော သိုလှောင်အိတ်သည် အဖြူရောင်အလင်းကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သိုလှောင်အိတ်က သူ့ဘာသာ ပွင့်သွားပြီး သေးသွယ်ရှည်လျားသော ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်လာသည်။

ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားသည် ရှစ်ပေခန့် ရှည်လျားသည်။

“ ဒုတ်… ဒုတ်… ဒုတ်… ”

ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားသည် အပြင်သို့ ပျံသန်းထွက်လာပြီးလျှင် သီရှီထျန်၏ ကျောပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများက မိုးရေစက်များသဖွယ် ကျဆင်းလာပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းအလင်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုရှိနေဟန် ရ၏။ အရာအားလုံးကို အေးခဲပစ်ချင်နေသော လေအေးက ကျောက်စိမ်းအလင်းနှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားသည်။

“ အဲ့ဒါ… အဲ့ဒါ ကျောက်တုံးကြီးရဲ့ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားပဲ ”

ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားက သူ၏ ကျောပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည့်အခါ ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားထံမှ သိမ်မွေ့သော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာနေကြောင်း သီရှီထျန် ခံစားမိသွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အသွေးအသားတစ်လက်မစီတိုင်းကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးခဲပစ်နေသော လေအေးက စတင်လွင့်ပြယ်သွားသည်။