အခန်း (၅၅၄-၅၅၆)

အခန်း ၅၅၄ - နဂါးသွေး ရွှေစင်

သစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် နတ်မျှော်စင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအဝိုင်းပြားအနား၌ နီလာယန်သခင်နှင့် ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီတို့ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ဝါဂွမ်းအိတ်တစ်အိတ်ရှိပြီး ၎င်းဘေးတွင် ပန်းပုလက်ရာများဖြင့် မွမ်းမံထားသည့် ယွန်းသေတ္တာငယ်တစ်လုံး ရှိနေသည်။

ထိုသေတ္တာနှင့် ဝါဂွမ်းအိတ်ထဲတွင်ရှိသော ပစ္စည်းများသည် အလွန်ထူးခြားကြောင်း ယီယွင် ခပ်ရေးရေး အာရုံခံမိသည်။ ယခင်က လူအများက ဤနက်နဲသောနယ်မြေထဲတွင် "မဟာဧကရီ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်" ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြရာ အကယ်၍ သူသာ မှန်ခဲ့လျှင် ဤနေရာသည် ထိုဘဏ္ဍာတိုက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤဘဏ္ဍာတိုက်မှာ လူအများ ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ရတနာအရေအတွက် အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း တစ်ခုချင်းစီမှာမူ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်အောင် အဖိုးတန်လှသည်။

ယီယွင်သည် သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အပြာနုရောင် မှော်စာလုံးပုံစံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော မြူခိုးများက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ယီယွင် အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သေတ္တာထဲ၌ ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဆံထိုးမှာ သလင်းကျောက် ဖြင့် ထုဆစ်ထားပုံရပြီး အဖျားတစ်ဖက်တွင် အသက်ဝင်နေသည့် အပြာရောင်ငှက် ပုံစံကို အလွန်လက်ရာမြောက်စွာ ထွင်းထုထားသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နက်နဲလှသော မှော်အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤဆံထိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် ဆံထိုးကို ကြည့်ရင်း တံခါးအပြင်ဘက်တွင် သူ ခံစားခဲ့ရသော "စောင့်ကြည့်နေသည့် အကြည့်" မှာ ဤဆံထိုးထံမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ဆံထိုးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ယွမ်ချီကို ဆံထိုးအတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နစ်မြုပ်ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ အငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် သန့်စင်ယင်ဥပဒေသ များသည် ယီယွင်ကျင့်ကြံသည်နှင့် မတူညီသဖြင့် ၎င်း၏နက်နဲမှုကို အပြည့်အဝနားလည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

"ဒီဆံထိုးက ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာပဲ။ ရှင်းထုံ... မင်း ဒါကို သန့်စင်ပြီး သိမ်းထားလိုက်ပါ" ယီယွင်က ဆံထိုးကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ လင်ရှင်းထုံက ခေါင်းငြိမ့်၍ လက်ခံလိုက်သည်။

ဆံထိုး၏ အရှိန်အဝါကို လင်ရှင်းထုံလည်း လောလောဆယ်တွင် နားမလည်နိုင်သေးပေ။ သို့သော် ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီသည် ဆံထိုးအတွင်း၌ တရားဓမ္မ၏ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများစွာ ချန်ထားခဲ့သည်ကို သူမ ခပ်ရေးရေး အာရုံခံမိသည်။

ထို့ကြောင့် ဆံထိုးသည် ဝိညာဉ်အသိရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူများကို စောင့်ကြည့်ခံနေရသလို ခံစားချက်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဆံထိုးကို တိုက်ခိုက်ရေးပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးမပြုလျှင်ပင် ဆံထိုးကို ဝတ်ဆင်ထားရုံဖြင့် ၎င်းအတွင်းရှိ နက်နဲမှုများကို လေ့လာနိုင်မည်ဖြစ်ရာ လင်ရှင်းထုံအတွက် အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆံထိုးကို ပေးပြီးနောက် ယီယွင်သည် ဝါဂွမ်းအိတ်ငယ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုအိတ်မှာ လက်ဖဝါးခန့်သာရှိပြီး အလွန်ပေါ့ပါးသည်။ သို့သော် ယီယွင် အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အိတ်အတွင်း၌ ကျယ်ပြောလှသော သီးခြားဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ စကြာဝဠာအိတ် ပင် ဖြစ်သည်။

စကြာဝဠာအိတ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် နှင့် ဆင်တူသော်လည်း သိုလှောင်လက်စွပ်အချို့မှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာလျှင် အတွင်းရှိဟင်းလင်းပြင် မတည်ငြိမ်တော့ဘဲ ပျက်စီးသွားတတ်သည်။ ယီယွင်လက်ထဲရှိ စကြာဝဠာအိတ်မှာမူ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သော်လည်း ပျက်စီးခြင်းမရှိပေ။

ယီယွင်သည် အိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော လက်စွပ်များထက် အဆပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း ပစ္စည်းတစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်သည်မှာ ဗလာဖြစ်နေသည်။ ထိုပစ္စည်းမှာ ခုနစ်ပေခန့် မြင့်မားပြီး ထောင်လိုက်ကြီးရှိနေကာ ကျောက်ဆစ်ရုပ်ထုရန် ပြင်ဆင်ထားသည့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် တူနေသည်။

ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင်တွင် မီးတောက်များနှင့် တူသော လှပသည့် မှော်စာလုံးများပြည့်နှက်နေသည်။

ယီယွင်သည် သန့်စင်ယန်ဥပဒေသ များကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသူဖြစ်ရာ ဤကျောက်တုံးမှာ သန့်စင်ယန်မြေ တွင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ထားရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် သန့်စင်ယန်တရားများက ဤကဲ့သို့ မှော်စာလုံးများအဖြစ် သဘာဝအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ယီယွင်က ကျောက်တုံးကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်နှင့် ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

"ဖောက်... ဖောက်.... ဖောက်"

အက်ကြောင်းများမှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ တစ်ဖြည်းဖြည်း များပြားလာသည်။ လင်ရှင်းထုံက အံ့သြသွားသော်လည်း ယီယွင်က စိုးရိမ်စရာမရှိကြောင်း လက်ကာပြလိုက်သည်။

အက်ကြောင်းများကြားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ကျောက်တုံး၏ အပြင်ဘက်အလွှာများမှာ အမှုန့်ဖြစ်ကာ ကွာကျကုန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အပြင်ခွံများအားလုံး ကွာကျသွားသည့်အခါ မြေပြင်ပေါ်၌ ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သုံးပေခန့် ရှည်လျားပြီး ချောမွေ့နေကာ မိခင်ဝမ်းဗိုက်အတွင်း ကွေးနေသော သန္ဓေသားတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ၎င်းသည် ရွှေအိုရောင် တောက်ပနေပြီး သတ္တုသားဖြစ်သော်လည်း သန္ဓေသားပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ဘာလဲ" လင်ရှင်းထုံက မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အလွန်အမင်းယန်ဓာတ်လောင်ကျွမ်းတဲ့မြေကနေ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားရတနာပဲ"

ယီယွင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် ချော်ရည်ပူများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ သို့မဟုတ် ကြယ်အထူးများ၏ အနှစ်သာရထဲတွင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သန့်စင်ပြီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါမမှားရင် ဒါဟာ နဂါးသွေး ရွှေစင်ပဲ" ဟု ယီယွင်က ဆိုသည်။ လင်ရှင်းထုံမှာ မှင်သက်သွားသည်။ ဤအဆင့်ရှိသော ပစ္စည်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးက တကယ်ကို ရတနာပဲ။ ဒါကို လက်နက်အဖြစ် သွန်းလုပ်နိုင်ရင် နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို သန့်စင်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်" လင်ရှင်းထုံက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းကို သူတို့နှစ်ဦး၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒါက တန်ဖိုးကြီးပေမဲ့ လောလောဆယ် ငါတို့ သုံးလို့မရသေးဘူးထင်တယ်" ဟု လင်ရှင်းထုံက ဆိုသော်လည်း ယီယွင်က ထိုရွှေစင်တုံးကို ကြည့်ရင်း အတန်ကြာ စဉ်းစားနေသည်။ ထို့နောက် သူက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

"ဒါကို သန့်စင်စရာ မလိုဘူး။ ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပြီ။ ဒါဟာ အလွန်အမင်းတောက်လောင်နေတဲ့ ယန်မီးတောက်တွေနဲ့ သန့်စင်ပြီးသား နတ်ဘုရားပစ္စည်းပဲ။ ဒါရဲ့ တန်ဖိုးက ခန့်မှန်းလို့တောင် မရနိုင်ဘူး ရှင်းထုံ"

အခန်း ၅၅၅ - ရွှေစင်ကို သန့်စင်ခြင်း

ယီယွင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လင်ရှင်းထုံသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာမျိုးကို နားမလည်နိုင်ပေ။

“ရှင်းထုံ... ငါမမှားဘူးဆိုရင် ဒီ ‘နဂါးသွေး ရွှေစင်’ ကို နီလာယန်သခင်က တွင်းနက်ကြီး ထဲကနေ ရခဲ့တာပဲ။ သူက ဒါကို သိပေမဲ့ လက်နက်အဖြစ် အလျင်စလို မသွန်းလုပ်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား နတ်ဘုရားကြွမြန်းရာ မျှော်စင်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးအဆင့်မှာ ထားပြီး မျှော်စင်ရဲ့ အစီရင်ခံစာ အခြေခံတွေနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း အားဖြည့်ပေးခဲ့တာ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ နီလာယန်သခင်က နဂါးသွေး ရွှေစင်ရဲ့ ထူးခြားချက်ကို ကြိုတင်သိမြင်ခဲ့လို့ပဲ”

ယီယွင်က ပြောရင်းနှင့် သူ၏ယူဆချက်ကို အတည်ပြုရန် ရွှေစင်တုံးပေါ်ရှိ တာအိုအမှတ်အသား များကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။

သူက ဆက်လက်၍ “နဂါးသွေး ရွှေစင်ဆိုတာ ကျောက်တုံးအနှစ်သာရကနေ ပေါ်ထွက်လာတာ။ သန့်စင်ယန် ကောင်းကင်ဘုံတရားအောက်မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက် ကျောက်တုံးကနေ ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာပေါ့။ ဒါဟာ ‘ရွှေဖြစ်အံ့အတတ်’ ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပဲ။

အကယ်၍ နဂါးသွေး ရွှေစင်က အလွန်အမင်းယန်ကျွမ်းတဲ့ မြေမှာ ဆက်ရှိနေမယ်ဆိုရင် သူက သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အသိစိတ်ကို ခံစားလာနိုင်လိမ့်မယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဒီရွှေစင်တုံးထဲကနေ အသွေးအသားတွေ ပေါက်ဖွားလာလိမ့်မယ်”

“အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် နဂါးသွေး ရွှေစင်ကိုယ်တိုင်က သက်ရှိတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူက အသက်ဝင်လာပြီဆိုရင် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ‘သဘာဝကိုယ်ထည် နတ်ဘုရားသန္ဓေသား’ဖြစ်လာပြီး လောကမှာ အနှိုင်းမဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ”

လင်ရှင်းထုံမှာ ယီယွင်၏ စကားကြောင့် မှင်သက်သွားပြီး “မင်းပြောချင်တာက... ငါတို့ရှေ့က နဂါးသွေး ရွှေစင်ထဲမှာ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ဖွားနေပြီလို့ ဆိုလိုတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုအရဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်” ဟု ယီယွင်က အသေအချာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်တုံး၏ အလယ်တွင် နဂါးသွေး ရွှေစင် ရှိသည်။ ရွှေစင်၏ အတွင်း၌ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ် ရှိသည်။ ဒါဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဥပဒေသတွေကနေ သဘာဝအလျောက် ဖန်တီးပေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်သည်။ ဖန်တီးရှင်၏ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကို ပြသနေခြင်းပင်။

“တကယ်လို့ ရွှေစင်ထဲမှာ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်သာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒါကို လက်နက်အဖြစ် သွန်းလုပ်လိုက်တာက အရမ်းနှမြောစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်” လင်ရှင်းထုံက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယီယွင်၏ ယုံကြည်ချက်ရှိသော အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဤရတနာကို အသုံးပြုရန် နည်းလမ်းရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

ယီယွင်က “ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်ခန့်မှန်းတာ မှန်ရင် နီလာယန်သခင် ဒီရွှေစင်ကို ရတုန်းက အသွေးအသားတွေ စပြီး ပေါက်ဖွားနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက မရင့်ကျက်သေးလို့ နီလာယန်သခင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေအတွက် အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့တာ။ သူက ဒီမျှော်စင်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ထားခဲ့ပြီး အစီရင်ခံစာတွေနဲ့ အားဖြည့်ပေးခဲ့တာပဲ။

သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်တွေကို ပေးသလို အစွန်းရောက်ယင်စွမ်းအင် တွေကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးခဲ့လို့ ယင်နဲ့ယန် အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးပြီး အနှိုင်းမဲ့တဲ့ ‘သဘာဝသန္ဓေသား’ ဖြစ်လာတာပဲ”

“နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အားဖြည့်မှုကြောင့် ဒီသန္ဓေသားက ပုံစံပေါ်လာပြီ။ နီလာယန်သခင်က သူ မထွက်ခွာခင်မှာ ဒီသန္ဓေသားထဲမှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်။

အဲဒီအမှတ်အသားကြောင့် သန္ဓေသား အသက်ဝင်လာတာနဲ့ သူက အလွန်ထူးကဲတဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ”

ယီယွင်က ဤမျှအထိ အသေအချာ ပြောနိုင်သည်မှာ သူသည် နဂါးသွေး ရွှေစင်သန္ဓေသားအတွင်း၌ နီလာယန်သခင်၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအမှတ်အသားသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤသန္ဓေသားသည် မိမိဘာသာ အသိဉာဏ်ဖြစ်ပေါ်ရန် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာထက်မက ပိုမိုကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ထည့်သွင်းလိုက်သည့်အခါတွင်မူ ဤသန္ဓေသားသည် နီလာယန်သခင်နှင့် စိတ်ချင်းဆက်စပ်နေမည်ဖြစ်ပြီး သီးခြားအသိဉာဏ် ပေါ်ပေါက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နီလာယန်သခင်မှာ ‘ထာဝရဝဲဂယက်’ ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် သန္ဓေသားအတွင်းရှိ သူ၏ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာလည်း လုံးဝအားနည်း ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်သည်။ သက်ရှိမီးတောက်၏ ထောက်ပံ့မှုမရှိဘဲ ဝိညာဉ်အသိစိတ်တစ်ခုမှာ ဤမျှကြာအောင် မတည်ရှိနိုင်ပေ။

“ယီယွင်... မင်းပြောပုံအရဆိုရင် မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို ဒီသန္ဓေသားထဲ ထည့်လိုက်ရင် နဂါးသွေး ရွှေစင်က မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားဖြစ်လာမှာပေါ့ ဟုတ်လား”

လင်ရှင်းထုံသည် ယီယွင်ဆိုလိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ ယီယွင်သာ ဤသန္ဓေသားကို ကိုယ်ပွားအဖြစ် ရရှိခဲ့လျှင် သူ၏ ဥပဒေသများကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအတွက်သာမက ကိုယ်ပွား၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ယီယွင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ဒီသန္ဓေသားဟာ နီလာယန်သခင်က နောင်မျိုးဆက်တွေအတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ”

နီလာယန်သခင်သည် နတ်သင်္ချိုင်းချောက် ထဲသို့ မသွားမီတွင် နဂါးသွေး ရွှေစင်မှာ ပုံစံမပေါ်သေးပေ။ ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရတနာမျိုးမှာ အချိန်၏ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စောင့်ဆိုင်းရပြီး အချိန်မြန်စေသည့် အစီရင်ခံစာများ ဖြင့်လည်း အရှိန်မြှင့်၍ မရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်အစီရင်ခံစာများသည် သဘာဝအချိန်နှင့် အဆက်ဖြတ်ထားသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဥပဒေသများကို ခံစားနိုင်စွမ်းကိုလည်း ပိတ်ပင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နီလာယန်သခင်သည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကို မစောင့်ဆိုင်းနိုင်သဖြင့် နောင်လာနောက်သားများအတွက် အခွင့်အရေးအဖြစ် ချန်ထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံ ရောက်လာချိန်တွင်မှ ၎င်းမှာ အသက်ဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

နဂါးသွေး ရွှေစင်မှာ အစွန်းရောက်ယန် ပစ္စည်းဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်ကသာ သန့်စင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ လင်ရှင်းထုံက သူမ၏ သန့်စင်ယင်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပါက သူမကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရရှိသွားနိုင်သည်။

ယီယွင်သည် သန္ဓေသား၏ နဖူးဟု ထင်ရသော နေရာပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်အချို့ကို ခွဲထုတ်ကာ နဂါးသွေး ရွှေစင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ရွှေစင်တုံး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သန္ဓေသား၏ အကြောများ၊ အင်္ဂါများနှင့် သွေးကြောများမှာ ပုံပေါ်နေပြီဖြစ်သည်။ ယီယွင်၏ အသိစိတ်သည် ထိုအကြောများအတိုင်း စီးဆင်းသွားပြီး နဂါးသွေး ရွှေစင်သန္ဓေသား၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ် ထဲတွင် အခြေချလိုက်သည်။

ယီယွင်၏ အသိစိတ် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် နီလာယန်သခင် ချန်ထားခဲ့သော အားနည်းနေသည့် အသိစိတ်ဟောင်းမှာ ၎င်း၏ တာဝန်ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတုံးကဲ့သို့ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နီလာယန်သခင်၏ အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါ ယီယွင်မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ခေတ်တစ်ခေတ်၏ အနှိုင်းမဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရသည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။ ဤကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အစွမ်းထက်သူ မည်မျှပင် မြေမြှုပ်ခံခဲ့ရသနည်း။

ယီယွင်သည် ထိုသန္ဓေသားကို မျက်နှာမူကာ အလေးအနက် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ဤအရိုအသေပြုခြင်းမှာ နီလာယန်သခင်၏ ကြီးမြတ်သော သိုင်းပညာနှင့် စိတ်ဓာတ်ကို လေးစားခြင်းဖြစ်သလို၊ နောင်လာနောက်သားများအတွက် အမွေအနှစ် ချန်ထားခဲ့သည့် ကျေးဇူးတရားအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်၏ အသိစိတ်မှာ သန္ဓေသား၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အခြေတည်သွားပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။ ခွဲထုတ်လိုက်သော အသိစိတ်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ရရှိသွားသဖြင့် ထိုကိုယ်ထည်မှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာကြီးကို ခံစားရသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နဂါးသွေး ရွှေစင်သန္ဓေသားမှာ လှပသော အရောင်အသွေးစုံလင်သည့် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို စတင်ထုတ်လွှတ်လာသည်။ နဂါးသွေး ရွှေစင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အရည်ပျော်လာတော့သည်။

အစွန်းရောက်ယန်မြေမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရွှေစင်မှာ သာမန်သိုင်းဆရာများ သန့်စင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းဘာသာ အလိုအလျောက် အရည်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အရည်ပျော်သွားသော ရွှေစင်များသည် ရွှေအိုရောင် သံချပ်ကာတုံးများအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် စုစည်းသွားသည်။

ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြားမှ ယီယွင်နှင့် အလွန်ဆင်တူသော လူငယ်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤလူငယ်သည် ယီယွင်နှင့် ဆင်တူသည်ဟု ဆိုရခြင်းမှာ သူသည် လူသားပုံစံ အပြည့်အဝ မရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နေရာအတော်များများမှာ အသွေးအသား မဟုတ်သေးဘဲ နက်မှောင်သော နဂါးသွေး ရွှေစင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း ကိုယ်ပွားဖန်တီးမှုအဆင့်တွင် ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။

ယီယွင်က သူ၏ စိတ်ကူးဖြင့် ထိုကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး နဂါးသွေး ရွှေစင်များကို အသွေးအသားအဖြစ် တစ်စတစ်စ ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤပြင်ဆင်မှုမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သည်။ နဂါးသွေး ရွှေစင်မှာ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးသဖြင့် တစ်ဝက်ခန့်မှာ ရွှေစင်အဖြစ်သာ ရှိနေသေးသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နဂါးသွေး ရွှေစင်အားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး ကိုယ်ပွားအပြည့်အဝ ဖြစ်လာပါက ၎င်းကိုယ်တိုင်မှာ အစွန်းရောက် သဘာဝကိုယ်ထည် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ယီယွင်သည် ဤကိုယ်ထည်ကို အသုံးပြုကာ ဥပဒေသများကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ အကျိုးကျေးဇူးမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုရရှိမည်ဖြစ်သည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ...”

ယီယွင်၏ အသိစိတ်မှာ နဂါးသွေး ရွှေစင်ကိုယ်ပွားဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ သူက လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်ကြည့်ပြီး ကိုယ်ပွား၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် သူ၏ မူလကိုယ်ထည်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မူလကိုယ်ထည်နှင့် ကိုယ်ပွားမှာ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်နေသဖြင့် အမြင်အာရုံ နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်တည်း ရရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ထူးခြားလှသည်။

အခန်း ၅၅၆ - ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စွမ်းအင်များ စုစည်းခြင်း

ယီယွင်သည် နဂါးသွေး ရွှေစင်ကိုယ်ပွားကို စတင်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏လက်ဆစ်များမှ "ကောက် ကောက် ကောက်" ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤနဂါးသွေး ရွှေစင်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသွေးအသားဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ခံစစ်ပိုင်းတွင်မူ နဂါးသွေး ရွှေစင်ထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ထို့အပြင် ရွှေစင်သက်သက်ဆိုလျှင် သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်ကို သိုလှောင်ရန် ကောင်းမွန်သည့် သတ္တုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်လာသည့်အခါတွင်မူ ယီယွင်၏ အသိစိတ်သည် ဤကိုယ်ထည်မှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာကြီးနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤခံစားချက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် သည်လည်း ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်များနှင့် ဆက်သွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ယီယွင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခေတ္တခဏ လာရောက်နေထိုင်နေသည့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပြီး ယီယွင်အနေဖြင့် ၎င်းကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။

သို့သော် နဂါးသွေး ရွှေစင်ကိုယ်ပွားမှာမူ ယီယွင်၏ အသိစိတ်အချို့ကို ထည့်သွင်းထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ စိတ်ကြိုက် လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားကိုယ်ထည် သဘာဝသန္ဓေသားပဲ။ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်နဲ့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီမှုရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသလိုပဲ... ဗိုက်အရမ်းဆာနေတယ်"

ယီယွင်သည် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်နှင့် အသားကျရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဤကိုယ်ပွားမှာ အသစ်စက်စက် ပေါက်ဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး နဂါးသွေး ရွှေစင်က နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း စုပ်ယူခဲ့သော ကမ္ဘာကြီး၏ အနှစ်သာရများမှာ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပေါ်ရေးအတွက် အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် ယခုအခါ ၎င်း၏ အကြောများနှင့် နတ်အမြုတေ မှာ စွမ်းအင် လုံးဝမရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေသည်။

ဤအခြေအနေမှာ အားကောင်းမောင်းသန် လူတစ်ယောက် ၄ ရက်၊ ၅ ရက်ခန့် ထမင်းမစားရသလို ဖြစ်နေပြီး ရှေ့တွင် နေမင်းတစ်စင်းရှိလျှင်ပင် တစ်လုပ်တည်းနှင့် မျိုချပစ်နိုင်လောက်အောင် ဆာလောင်မှုကို ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့"

ယီယွင်သည် စကြာဝဠာအိတ်ကို ဆွဲကာ ဆဋ္ဌမမြောက်အဆင့်တံခါးမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မျှော်စင်၏ ပဉ္စမမြောက်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး နဂါးသွေး ရွှေစင်ကိုယ်ထည်ဖြင့် ချော်ရည်ကန်ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

ယခင်က ယီယွင်၏ မူလကိုယ်ထည်ဖြင့် ချော်ရည်ကန်ထဲ ဆင်းသည့်အခါ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် စွမ်းအင်များကို အမြဲသုံးစွဲနေရပြီး ကြာကြာမနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် နဂါးသွေး ရွှေစင်မှာမူ အစွန်းရောက်ယန်နယ်မြေများတွင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သန့်စင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤချော်ရည်ကန်မှာ သူ့အတွက် ပျားရည်အိုင်ထဲ ခုန်ချလိုက်သလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဝုန်းးး"

သန့်စင်ယန်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားမှာ ယီယွင်၏ ကိုယ်ပွားအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်သွားသဖြင့် ချော်ရည်ကန်ထဲတွင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်ခြေမရှိသည့် ကျင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေသဖြင့် ကန်ထဲရှိ ကြာနီပင်လေးကပင် ကြောက်လန့်တကြားနှင့် ဝေးဝေးသို့ ရှောင်ဖယ်သွားရသည်။

စွမ်းအင်ဝဲဂယက်မှာ မိနစ် ၃၀ ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ယီယွင်၏ အငမ်းမရ စုပ်ယူမှုကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းအတွင်းရှိ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်များမှာ သိသိသာသာ နည်းပါးသွားရသည်။ ဤသည်မှာ လင်ရှင်းထုံကို များစွာ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ယခင်က သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှပင် ကြိုးစားကျင့်ကြံပါစေ ဤအခန်းထဲရှိ စွမ်းအင်ကို လျော့ပါးသွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ယီယွင်သည် ကိုယ်ပွား၏ စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝသွားပြီဟု အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူ၏ အရိုးအဆစ်များမှ ရွှေသားကျောက်တုံးများ ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချော်ရည်များကို ဝုန်းကနဲ ပွင့်ထွက်စေကာ ကန်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား"

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံစီးဆင်းနေသဖြင့် ယီယွင်မှာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲခါနီး မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် အားရပါးရ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးလိုက်လဲ။ ခံစစ်ကတော့ အနှိုင်းမဲ့ပဲ။ ဒီကိုယ်ပွားက တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းတယ်"

ယီယွင်သည် ကိုယ်ပွားကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ခံစစ်ပိုင်းတွင် ဤကိုယ်ပွားကို မည်သူက ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း။ ကြံ့ခိုင်မှုပိုင်းတွင်လည်း နတ်ဘုရားသန္ဓေသားဖြစ်သည့်အတွက် စွမ်းအင်များစွာ သိုလှောင်ထားနိုင်ရာ မမောနိုင်မပန်းနိုင် တိုက်ခိုက်မည့် စက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် တိုက်စစ်ပိုင်းမှာမူ ယီယွင်၏ မူလကျင့်ကြံမှုနှင့် ဥပဒေသနားလည်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ယီယွင်... ဒီကိုယ်ပွားက တကယ်ကို တန်ဖိုးအရှိဆုံး ရတနာပဲနော်" ဟု လင်ရှင်းထုံက ယီယွင်အတွက် ဝမ်းသာပေးရှာသည်။

ယီယွင်ကလည်း "ဟုတ်တယ်၊ နီလာယန်သခင်က ကျွန်တော်တို့အတွက် ဒီလိုနတ်ဘုရားလက်ဆောင်ကို ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော်က ဒီကိုယ်ပွားကိုပဲ ယူမယ်။ ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ရှင်းထုံ ပဲယူပါ"

ဆဋ္ဌမမြောက်အဆင့်ရှိ ရတနာ ၃ ပါးတွင် နဂါးသွေး ရွှေစင်ကိုယ်ပွားကို ယီယွင်က ယူပြီး၊ မဟာဧကရီ၏ ဆံထိုးကို လင်ရှင်းထုံက ယူရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးပစ္စည်းဖြစ်သည့် မျှော်စင်ထိန်းချုပ်မှု အဝိုင်းပြား ကိုမူ လင်ရှင်းထုံက ယီယွင်ကိုသာ သိမ်းဆည်းရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

"ယီယွင်... ဒါကို မင်းပဲ သန့်စင်ပြီး သိမ်းထားလိုက်ပါ။ မင်းမှာ နီလာယန်တံဆိပ်တော် ရှိပြီးသားဆိုတော့ ဒီအဝိုင်းပြားနဲ့ဆိုရင် မျှော်စင်တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်" လင်ရှင်းထုံက ဆိုသည်။

ယီယွင်က ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမက ဆက်လက်၍ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ငါနဲ့ ပြိုင်မငြင်းပါနဲ့တော့။ မင်းသာ မရှိရင် အရင်က စမ်းသပ်ပွဲတွေမှာရော၊ နှင်းတောပြင်မှာရော ငါ သေတာ ကြာလှပြီ။ ရှန်းထူနန်ထျန်းရဲ့ လက်ထဲကိုတောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အခု ငါ့ရဲ့ ဝေဒနာကို ကုသနိုင်ရုံတင်မကဘဲ မဟာဧကရီရဲ့ အမွေအနှစ်ကိုပါ ရခဲ့တာ မင်းကြောင့်ပဲ။

နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းက နီလာယန်သခင်လို ဒါမှမဟုတ် သူ့ထက်သာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်လာရင်လည်း ငါက ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီလိုပဲ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်သမျှကို အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့ပြီး လိုက်ပါပေးသွားမှာပါ"

လင်ရှင်းထုံ၏ ရိုးသားလှသော စကားများကြောင့် ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။ သူသည် အဝိုင်းပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လင်ရှင်းထုံ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းထုံ... အစ်မနဲ့ ဆုံတွေ့ရတာကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ"